Beste Kooo Ik kan een heel stuk meegaan met Lord Rainbow. Het is in ieder geval heel belangrijk om te kijken naar wat je er zelf van vindt, maar daar heb ik en ik denk ook Lord Rainbow en anderen wel een idee over. Zo'n vraag stelt iemand niet zo maar.
Het doet me denken aan een vraag die Krishnamurthi ooit eens aan zijn gesprekspartners stelde. Deze ging ongeveer zo: Wat zouden jullie doen als jullie bij het sterfbed van iemand zouden zitten die op het punt stond om dit tijdelijke bestaan te verlaten?
De ene vertelde welke wijsheden hij de te overlijden persoon zou willen meegeven en de andere vertelde welke wijsheden hij wilde meegeven. Toen werd er gevraagd wat Krishnamurti zou doen en ik meende dat hij iets antwoordde in de zin van, "ik zou zijn hand nemen en zwijgen".
Ik heb daar aan over gehouden dat wat Krishnamurti vooral beoogde, dat was de te overlijden persoon het gevoel te geven dat hij niet alleen was in die laatste uren van bestaan, want het kan juist die eenzaamheid zijn die mensen opbreken.
Kooo, hoe vreemd het ook klinkt, ziektes, depressies zijn helingsprocessen. De resultaten van die helingsprocessen neem je mee in al je volgende incarnaties. Het is zoiets dat als je eenmaal de mazelen hebt gehad en hebt doorwerkt en je er dus van genezen bent, dat je dan de mazelen - onder normale omstandigheden - geen tweede keer meer krijgt.
Depressies hebben te maken met denken en voelen. Realiseer je dat het denken een enorme impact heeft op hoe je je voelt en wat je wilt.
Je kunt dat denken niet zomaar wegpoetsen. Wat je wel kunt doen, en daar zijn door verschillende mensen hier al tips voor gegeven, is mediteren, concentreren.
Als je iedere dag bijvoorbeeld in de ochtend en de middag en de avond een paar minuten mediteert zou het een idee kunnen zijn om dat langzaam aan te zien uit te breiden. Als je dat iedere keer 5 minuten kunt dan probeer je er langzamerhand 7 minuten van te maken enzovoort.
Ik zou mediteren op de voorstelling hoe gelukkig een vrouw bijvoorbeeld zich van binnen kan voelen als deze hoort dat ze uiteindelijk in verwachting is van dat zo gewenste kind. Zo kun je ook mediteren op een kind die blij is met dat jonge schattige hondje waar het voor mag gaan zorgen, je kunt mediteren op de ervaring van iemand die in een tocht door de woestijn uiteindelijk weer water vindt, enzovoort.
Wat ik vooral een goede meditatie vind is de volgende:
Je stelt je eerst het hele heelal voor, niet met je denken maar meer met je fantasiekrachten. Dan stel je je ons sterrenstel voor op dezelfde manier, daarna de aarde , daarna Europa, daarna het land waar je woont, daarna de provincie , de stad, de wijk, de straat, het huis, en dan jouw kamer waar je bent.
Dit alles lost in wezen je depressie niet op maar het geeft je steeds meer innerlijke kracht om daar aan te gaan staan waardoor het oplost. Hoe het zich oplost kun je eigenlijk alleen maar achteraf zien. Dat is dan het zelfde wat een medicijn doet maar die komt dan wel van buiten, jouw pogingen van meditatie komen van binnen. Maak je er geen zorgen over of het lukt. Het belangrijkste is het dat je het probeert, iedere dag weer op precies dezelfde tijden, want het is juist dat proberen wat je in eerste instantie kracht geeft.
