Auteur Topic: Richtlijnen en adviezen voor leken  (gelezen 9040 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #50 Gepost op: 20-05-2017 18:40 »
Mooi werk Nico. Complimenten.

groet,
Siebe

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 881
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #51 Gepost op: 20-05-2017 20:29 »
Beste,

     Aan de lijst met geraadpleegde boeken is te zien dat niet "ik" (Nico) dat werk heb geschreven. Maar er zijn veel oorzaken aan te wijzen. De boekenlijst is ook toegevoegd als "oorzakelijk ontstaan" van dit topic.

     Verder heb ik gelukkig de oude aantekeningen nog bewaard, met o.a. iets over

Het belang van reciteren

   Ieder die elke dag reciteert, neemt een afkorting naar bovenwereldrijke kennis. Want respect, gecultiveerd door recitatie, verbetert iemands mogelijkheid om de geleerde kennis op te nemen en te bestendigen. Hoe meer achting iemand heeft voor z’n leraar en voor de kennis die onderwezen is, des te meer kennis zal men opnemen. Respect komt neer op het zien van de goedheid of de waarde in andere mensen of wetenschap. De meesten zijn blind ten opzichte van de goedheid in anderen omdat zij er niet naar kijken. Of zij achten zichzelf beter, of de goedheid in anderen is vaak niet opvallend. En zelfs als ze duidelijk is, trekken onze belemmeringen een scherm voor onze ogen. Indien men het goede in anderen niet kan waarderen, dan is het onmogelijk om een deugd van hen op te nemen, zo onderwees de Boeddha.
   De deugd die onze ogen opent voor het goede in dingen buiten onszelf is achting. De Boeddha onderwees dat wij boven alles vol achting moeten zijn jegens de Boeddha, Dhamma, Sangha, opvoeding, bezonnenheid en gastvrijheid.    
     Opgemerkt moet worden dat alleen maar reciteren of neerbuigen niet gelijk is aan achting. Men wordt niet wijzer door te kruipen voor een gunst noch door reciteren omdat men zich in verlegenheid voelt wanneer men ieder ander ziet reciteren. Achting houdt in dat men zich openstelt voor de deugd van het object van respect, bijvoorbeeld het denken aan de wijsheid, het mededogen en de zuiverheid van de Boeddha, wanneer men neerbuigt met de bereidheid in zijn voetstappen te treden.

   Reciteren is een middel om achting jegens de Boeddha, de Dhamma en de Ariyasangha te ontwikkelen. Wij hebben achting voor de Boeddha, omdat hij volledig zelfverlicht is en zijn leer onderwees voor de bevrijding van andere levende wezens. Wij hebben achting voor de Dhamma, de leer van de Boeddha, omdat de Dhamma de smetteloze en vlekkeloze waarheid is. Wie de Dhamma in praktijk brengt, zal vlug een einde van alle lijden vinden. Ze is zo waardevol dat zelfs de Boeddha eer betoonde aan de Dhamma. En ze is ook zo waardevol dat de Boeddha vóór zijn overlijden de Dhamma uitkoos als zijn opvolger op aarde. Wij eren de Ariyasangha, de heilige volgelingen van de Boeddha, omdat zij de Dhamma hebben uitgeoefend totdat zij verlicht werden, en omdat zij anderen leren de Verlichting te bereiken.
   Indien de Boeddha nog in leven was, zouden wij hem eer betonen door hem regelmatig te gaan opzoeken; door naar zijn toespraken te luisteren en door met ijver zijn leer na te volgen. Tegenwoordig, meer dan 2500 jaren na het heengaan van de Boeddha, kunnen wij nog steeds van de deugden van de Boeddha leren.
   Recitatie ter ere van het Drievoudige Juweel heeft twee grote doelen: 1) respect en nederigheid te ontwikkelen zodat wij van het Drievoudige Juweel beter de deugden kunnen opnemen die het toelicht; 2) verder te gaan op het pad naar Verlichting en de erfenis van de Boeddha te laten voortduren. Zolang als wij het doel van het ontwikkelen van respect in het oog houden, zullen wij nooit in de valstrik komen die erin bestaat gehecht te worden aan ceremonies als een doel op zich (sīlabbhataparāmāsa) of eenvoudigweg 'neerbuigen voor gouden idolen'.

   Het goed reciteren zal leiden naar zuivering van de geest. De praktijk van reciteren kan de geest kalmeren en concentreren,  waarbij ze naar vertrouwen en geluk voert.
   Het reciteren van teksten (in Pali en/of Nederlands) kan heilzame gemoedstoestanden teweeg brengen. En die voeren tot gezondheid, materiële en geestelijke vooruitgang. Het reciteren is als een medicijn dat geestelijke en lichamelijke kwalen geneest.

Het reciteren van Pali of Nederlands

   De monniken reciteren in Pali in plaats van in vertaling vanwege de betrouwbaarheid. Maar er is een vertaling gemaakt van veel recitatie-teksten omdat de voordelen van het reciteren zullen toenemen als de reciterende de betekenis begrijpt van het vers dat gereciteerd wordt.

T.z.t. zullen die teksten (weer) gepubliceerd worden, Pali - Nederlands.

Groeten
Nico

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #52 Gepost op: 24-05-2017 10:45 »
Uit teksten blijkt dat de Boeddha het heilige leven, het volledig moreel zuivere leven, vrijwel niet, of zelfs niet, verenigbaar achtte met een leven als leek en huishouder met tal van verantwoordelijkheid, taken, verplichtingen, belangen. Hoe kun je zo het volledige heilige leven vervullen?

Wat zou de Boeddha aanraden als je huis wordt aangevreten door kevers of last krijgt van een plaag van mieren en muizen hebt? Niet doden?

Wat zou de Boeddha aanbevelen? Geen gif gebruiken voor landbouw doeleinden? Plaagdieren die je oogst vernietigen maar niet bestrijden, niet doden? Geen gif ter bestrijding van vlooien, mijten, luizen bij je huisdieren?

Als je in de oorlog joden had ondergebracht in je huis moet je dan als goede leek-boeddhist maar niet liegen als de Duitsers vroegen of er Joden in huis waren? Handhaaf het voorschrift niet te liegen ten alle tijde!?

Soms kun je als leek toch ook maar beter niet helemaal de waarheid vertellen? Het is niet fijn in zo'n positie te komen zitten maar soms is dat beter om te voorkomen dat je in een moeras wegzakt.

Ach, waar gaat dit over? Dat het toch gewoon niet te doen is, vind ik. Het blijft schipperen met die richtlijnen. Het is bijvoorbeeld een prachtig ideaal om niet te doden, maar is het soms niet de beste oplossing?

Antoine Bodar legde het Katholieke geloof eens zo uit dat de zuivere leer een soort ideaal is wat je kunt nastreven als gewoon mens, maar dat de praktijk van het leven van alledag weerbarstig is en wel vraagt om een flexibele omgang met regels.
Zo zie ik het toch ook wel met de richtlijnen in boeddhisme. De moraliteit van een Boeddha is een soort ideaal, maar eigenlijk zo verheven, zo niet werelds ook, dat het nauwelijks in de praktijk te brengen is als gewoon mens of leek-boeddhist in de wereld.

Met dat niet-wereldse karakter van de zuivere moraliteit lig ik wel overhoop, merk ik. Want wat kun je als gewoon mens hier dan mee?

Als je het schipperen met moraliteit zat bent, kun je misschien maar beter monnik worden?

groet,



Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 881
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #53 Gepost op: 24-05-2017 12:08 »
Beste Siebe,

Je maakt je nogal druk over het morele leven. Het blijft inderdaad schipperen.  In de tijd van de Boeddha werd het zeer moeilijk gevonden om als leek het volledig heilige leven te vervullen. Aan de leek werd de weg naar de hemel gewezen. Dat is al veel waard.
   Als je huis wordt opgegeten door termieten, zoals ons huis in Thailand, dan zit er niets anders op dan verdraagzaam te zijn. Wij zijn dan ook weer terug in Nederland, in de hoop hier nog met werken zoveel te verdienen dat we een nieuw huis kunnen kopen.
En de mierenplaag in het door ons in Thailand gehuurde appartement hebben we gedeeltelijk opgelost door een geur die mieren niet aangenaam vinden. Zo zijn zij vertrokken zonder te doden.
Er zijn veel middeltjes om vlooien e.d. te bestrijden bij huisdieren zonder vergif. Probeer groene zeep eens.
Gif bij landbouw kan vermeden worden o.a. door de juiste planten naast elkaar te laten groeien.  Gif is helemaal niet nodig. Er zijn veel mogelijkheden om land- en tuinbouw te bedrijven zonder gif.
   De voorschriften of regels van goed gedrag beginnen in het Boeddhisme met de woorden: “Ik zal proberen ...” en niet met: “Gij zult niet ...”
Wij moeten steeds keuzes maken.  Joden in huis tijdens de 2e Wereldoorlog is een goed voorbeeld. Als je de waarheid spreekt, worden de Joden opgepakt en wellicht vermoord. Als je liegt, kan het zijn dat je niet geloofd wordt en dat de Joden toch opgepakt worden. Het kan ook zijn dat de Duitsers weggaan. Dan heb je door niet de waarheid te spreken, mensen gered. Wat weegt zwaarder?
Zo moeten we toch steeds een keuze maken, moeten het beste ervan zien te maken.
En ook als monnik moeten regels nagevolgd worden. Ook tempelgebouwen kunnen door termieten beschadigd en helemaal vernield worden. Ook bibliotheken van tempels kunnen bezoek krijgen van ratten en andere knaagdieren die de boeken erg beschadigen.
Dan geldt ook daar: “Verdraagzaamheid is de hoogste ascese.”
En ook als monnik kan men onheilzame gedachten krijgen. Het leven als monnik is geen vrijgeleide dat men een zuiver leven leidt. Ook als monnik moet men zich steeds inspannen.

Je hebt nog te veel overbezorgdheid en rusteloosheid in je.Dat zijn hindernissen, obstakels die verminderd en tenslotte geheel opgegeven moeten worden.
Blijf schipperen, en je komt er wel.
Groeten
Nico
« Laatst bewerkt op: 24-05-2017 12:44 door nico70 »

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 656
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #54 Gepost op: 24-05-2017 16:18 »

Je maakt je nogal druk over het morele leven. Het blijft inderdaad schipperen.   Ook bibliotheken van tempels kunnen bezoek krijgen van ratten en andere knaagdieren die de boeken erg beschadigen.


Eens met de teneur. In het goede oude India hadden kloosters wel eens rattenplagen. De monnikken maakten dan diervriendelijke vallen, en brachten de ratten daarna naar de overzijde van de rivier.

Alwaar dan regelmatig een ander klooster stond, en raad eens wat DIE deden?  :-X

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #55 Gepost op: 25-05-2017 11:16 »
Ja, over-bezorgdheid, dat ken ik goed.

Ik zie toch eigenlijk niet in hoe alles te combineren valt. Als leek, als gewoon mens, als huishouder heb je bepaalde strategien ontwikkeld om gelukkig te zijn. Maar als je die ziet draait het toch vooral om gehechtheid. Omringt met allerlei zaken waar je dagelijks een toevlucht toe neemt ; auto, computer, televisie, comfortabel bed, een koelkast vol heerlijks, vakanties etc. Dat je er over beschikt geeft je toch een gevoel van welbevinden.

Doordat je als gewoon mens ook zoveel spullen hebt, en ook beseft dat je welzijn er ook van afhankelijk is, toch zeker wel, is er altijd ook wel iets van bezorgdheid. Je moet alles op peil houden.
Daarnaast hebben de meeste mensen allerlei verantwoordelijkheid en taken en dat brengt ook allerlei gedoe met zich mee.

Je wilt als gewoon mens eigenlijk ook dat alles steeds goed gaat. Die zorg houdt toch vrijwel iedereen bezig. Dat al de techniek het doet waarvan je afhankelijk bent geworden, maar ook dat het qua welzijn van jezelf, van je buren, vrienden, kinderen, partner etc. goed gaat. Veel van de dagelijks inspanningen staan ook in dat teken. Maar ergens is ook dat weer een vorm van voortdurende resultaat-gerichtheid. Ook die gerichtheid brengt weer allerlei verwachtingen met zich mee, begeerte, verlangens en zorgen en spanningen. Als je echt een einde wilt maken aan lijden, hoe kun je dit dan ooit combineren?

Ik ben het eigenlijk dan eens met Franciscus die aangeeft dat liefde de oplossing is. Vergeet als gewoon mens maar de beëindiging van lijden, denk ik nu vaak, omdat het eigenlijk niet past bij onze manier van leven als leek of gewoon mens. Je wordt ook nat als je gaat zwemmen en zo komt, vind ik, het leven van een huishouder, van een gewoon mens, ook met heel wat lijden. Je kunt dit niet echt doorbreken, volgens mij, tenzij je werkelijk ook anders gaat leven, en zoals bijvoorbeeld de Boeddha, afstand doet van gezin en bezit.

Heel veel mensen lijden ook op en door hun werk. Krijgen stress, doen zwaar werk, hebben veel verantwoordelijkheid, zorgen etc. Of ze lijden door de opvoeding van hun kinderen. De zorg voor anderen. Lijden is min of meer inherent aan de manier van leven van een leek of gewoon mens, vind ik.
Het beste voor hebben met anderen komt ook met lijden.

Wat is er eigenlijk ook mis mee dat je zorgen hebt? Dat je lijdt omdat je verantwoordelijkheden hebt? Dat je lijdt omdat je gehecht bent aan resultaat? Dat je lijdt omdat je zorg draagt voor anderen. Dat je lijdt omdat je niet in de toekomst kan kijken en veel zaken ongewis zijn, onzeker en je er altijd maar het beste van moet hopen. Wat is er mis mee dat je lijdt?

Is het opheffen van lijden nou echt zo belangrijk? Is het ergens ook niet iets moois dat je je zorgen kan maken om het welzijn van anderen, dat je verdrietig kan zijn, dat je gebukt gaat onder hoe ellendig sommige zaken er toe gaan, dat je kan voelen dat je zelf ook lijdt als anderen niet gelukkig zijn etc? Waarom is het opheffen van lijden zo belangrijk? Misschien, omdat het eigenlijk ook de waarheid onthult?

Ik ben nog altijd geen boeddhist waarschijnlijk met zulke vragen maar ze leven nou eenmaal bij me.
Ik voel me ook niet aangetrokken tot het idee om een einde te maken aan de cyclus van wedergeboorten. Sommige boeddhistische auteurs zie ik daar met groot genoegen over schrijven, maar mij drijft dat niet. Ik zou ook niet weten wat dit betekent. Wie weet nou wat zoiets betekent?

Dit maakt me ook zorgelijk, eerlijk gezegd. Dat ik toevlucht neem in iets waarvan ik eigenlijk geen idee heb waar dit naartoe gaat. Wat betekent het nou om niet meer wedergeboren te worden? Moeten we ergens ook niet blij zijn, vieren, dat we weer als individu bestaan, dat de khandha's er weer zijn? Wat betekent het nou voor jou of mij als na de dood bij volledig verlichting geen khandha's meer ontstaan? Waarom is dat ideaal?



groet,







Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #56 Gepost op: 26-05-2017 12:21 »
Dit maakt me ook zorgelijk, eerlijk gezegd. Dat ik toevlucht neem in iets waarvan ik eigenlijk geen idee heb waar dit naartoe gaat. Wat betekent het nou om niet meer wedergeboren te worden? Moeten we ergens ook niet blij zijn, vieren, dat we weer als individu bestaan, dat de khandha's er weer zijn? Wat betekent het nou voor jou of mij als na de dood bij volledig verlichting geen khandha's meer ontstaan? Waarom is dat ideaal?

Ik zal ook hier voor mezelf moeten zien uit te komen. Het zijn twijfels. Het is alsof er meerdere krachten op me inwerken, van verschillende kanten trekken ze. Er is altijd nog een kant, merk ik, die wil van boeddhisme af, verzet, en er is een deel dat omarmt boeddhisme. Dat verscheurt me soms. Ik heb dat al heel lang. Dan vind ik het fijn even voor mezelf op te sommen wat me wel en niet aanspreekt in boeddhisme, wat voor me leeft en wat niet.

Wat niet voor me leeft is:
-de beëindiging van lijden door het beeindigen van een eindeloze cyclus van wedergeboorte. Ik geloof ergens wel in wedergeboorte, maar ik zie de beëindiging niet als iets nastrevenswaardig. Ik heb ook geen idee wat dit betekent. Het idee dat wedergeboorte niet doorgaat vind ik nu eerder bedreigend dan aantrekkelijk.
-de lat ligt in boeddhisme enorm hoog, vind ik. Daar kan ik niet aan tippen. Het is denk ik wel goed je te spiegelen aan iemand, de Boeddha, die zo verheven is, maar het kan ook bedrukken. Het bedrukt mij wel eens. Ik heb ook het gevoel dat de Boeddha op mij neer zou kijken, als een dwaas, of als iemand die gewoon teveel ondergedompeld is in bezoedelingen, te lui, te vol haat en vijandigheid, te passievol, krom etc. Dat is ook geen fijn gevoel. Het is natuurlijk maar mijn perceptie maar het is nou eenmaal hoe ik het beleef.  Ik heb dit overigens weer niet bij Tchenrezig of Avalokitshvara. Hoe dwaas ik ook doe, welke slechte eigenschappen er ook bij me zijn, Tchenrezig kijkt met mededogen en schrijft me niet af.
-Waar ik mee blijf worstelen is ook mijn rol. Is het niet mijn taak nu vooral gewoon mens te zijn onder de mensen en andere wezens?  Is een gewoon mens zijn niet heel veel waard? Moet ik me wel bevrijden van emoties die gewoon menselijk zijn? Wat vind ik belangrijker? Een einde te maken aan lijden, of gewoon menselijk te zijn? Is een gewoon mens zijn echt niet goed genoeg?
 
Wat me erg aanspreekt:
-Bevrijding van het hart. Ik weet niet hoe dit precies werkt, misschien kan het door wijsheid, door liefde maar ergens lijkt het me heel fijn dat  het gebruikelijke wantrouwen eindigt. Je kunt nooit vredig of gelukkig worden, volgens mij, als er in de basis wantrouwen is. Vertrouwen is echt zo'n essentieel element van levensvreugde. En juist dit vertrouwen dat staat eigenlijk constant op het spel in het leven. Het is best normaal dat te verliezen ook. Maar dan kukel je ook in een andere mindset, een mindset steeds meer gericht op overleven i.p.v. leven, op vermijden, op strategisch leven, calculerend wordt je, gewoontevol en dat vreet je ook op. Dat is ook niet vol te houden. Daarom is bevrijding van het hart zo nodig, dat je weer uit dat moeras van wantrouwen en angst tilt. Ik heb wel het idee dat boeddhisme hierin de allermoeilijkste weg is maar ook de meest diepgaande. Anders gezegd, de bevrijding van het hart is maar heel weinig mensen gegeven maar zij die dit verworven hebben, kunnen het ook niet meer verliezen.
-ik heb wel het idee dat de Boeddha de ultieme kenner is van de Geest. Ik denk niet dat er een andere persoon was, bijvoorbeeld de stichters van godsdiensten, die zover zijn gegaan in het ledigen en verstillen en zuiveren van de geest.

groet,





Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 881
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #57 Gepost op: 26-05-2017 13:59 »
Beste,

Je hebt veel twijfels en dat is te begrijpen. Je wilt alles van te voren al weten: wat houdt het in, dat beëindigen van  lijden? Wat is dat Doodloze, geboorteloze eigenlijk?
De Boeddha zou zeer zeker niet op je neerkijken maar je vol mededogen vullen.   
Wat is een "gewoon mens"?  Ik ken veel monniken die lachen, die vol belangstelling vragen hoe het me me gaat. Lachen is een vorm van emotie. Belangstelling tonen is de deugd van medeleven met anderen. Medevreugde met anderen is eveneens een grote deugd. Men verheugt zich dat het anderen goed gaat.
De deugden van welwillendheid, mededogen en medeleven zijn ook door "gewone mensen" uit te oefenen.
Bevrijding van het hart, van het gemoed, is als volgt omschreven:
   "Iemand doordringt een hemelrichting met een hart dat vervuld is van metta, en evenzo de tweede, derde en vierde hemelrichting, en ook opwaarts en neerwaarts, in alle richtingen. En hij  heeft tot allen evenveel metta als tot zichzelf. De hele wereld doordringt hij met een gemoed dat vol metta is, onuitputtelijk, verheven, onmetelijk, zonder vijandschap en zonder kwaadwil.
   Hij doordringt alle hemelrichtingen met een hart dat gevuld is van meegevoel, en ook naar boven en naar beneden, in alle richtingen. Hij heeft evenveel meegevoel tot anderen als tot zichzelf. Hij doordringt de hele wereld met een hart dat vervuld is van meegevoel, onuitputtelijk, verheven, onmetelijk, zonder vijandschap en zonder kwaadwil.
   Hij doordringt de ene hemelrichting met een hart dat vervuld is van medevreugde, en evenzo de tweede, derde en vierde hemelrichting. En ook naar boven en naar beneden, in alle richtingen, tot allen evenveel als tot zichzelf. Hij doordringt de hele wereld met een hart dat vervuld is van medevreugde, onuitputtelijk, verheven, onmetelijk, zonder vijandschap en zonder kwaadwil.
   Hij doordringt de ene hemelrichting met een hart dat vervuld is van gelijkmoedigheid, en  evenzo de tweede, derde en vierde hemelrichting. En ook naar boven en naar beneden, in alle richtingen, tot allen evenveel als tot zichzelf. Hij doordringt de hele wereld met een hart dat vervuld is van gelijkmoedigheid, onuitputtelijk, verheven, onmetelijk, zonder vijandschap en zonder kwaadwil.
   Dit wordt de onmetelijke bevrijding van het hart genoemd." (MN.43)

   Wanneer je deze deugden uitoefent, begin je eerst bij jezelf. Je wordt het middelpunt van waar de welwillendheid (etc) uitstraalt. Je wordt rustiger, krijgt vrede van binnen. Je krijgt dan ook meer vertrouwen.
En je kunt als "gewoon mens" rustig verder leven. Het enige wat vereist is, je moet het wel zelf doen. Het Boeddhisme is een "doe het zelf" religie. Een beetje inspanning is wel nodig.

Groeten
« Laatst bewerkt op: 26-05-2017 16:14 door nico70 »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #58 Gepost op: 26-05-2017 17:39 »
Bedankt Nico, ben jij bezig met niet meer wedergeboren worden? Drijft dat je? Vind je dat een nobel doel?

groet,

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 881
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #59 Gepost op: 26-05-2017 20:06 »
JA


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #60 Gepost op: 26-05-2017 21:00 »
OKE ;D


Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 881
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #61 Gepost op: 26-05-2017 23:16 »
Beste,

Nibbana, het doodloze of het geboorteloze, is niet iets waarvoor men bang hoeft te zijn.

Het lichamelijke is ontstaan en ook het geestelijke. En wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend, is zonder een “zelf”.  Wat niet blijvend is, is niet van mij; dat behoort mij niet toe. Dus moet ik dat loslaten, mij ervan afkeren. Ik moet me nergens meer aan hechten, noch positief noch negatief. Ik moet nergens een voorkeur voor hebben en nergens een afkeer van hebben. Door inzicht noemt men niets meer zijn eigen. Zo wordt de bevrijding van lijden bereikt.
Het oog is er nog, maar het is niet meer "mijn" oog. (etc.)
   Meer hierover volgt t.z.t. in het topic: "De drie aspecten van het leven: dukkha, anicca, anatta."

Groeten

Franciscus

  • Gast
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #62 Gepost op: 27-05-2017 09:03 »
Het grote probleem met de mensen is dat ze altijd iets willen “doen”.
We denken dat spirituele heelheid te bereiken is door beoefening.
Uiteraard beginnen we met “doen”, de Leraren geven ons technieken om te beoefenen. Als het goed is, en juist, zijn die meditatietechnieken een vorm om de beoefenaar te leren bewust te zijn, op te letten hoe hij of zij in elkaar steekt, wat er in ons omgaat, welke gedachten we hebben over onszelf en over anderen, enzovoort.
In zoverre is het prima om meditatie te beoefenen. Het is heilzaam en ontspannend. Als het dat niet is, als het juist spanning oproept, betekent dit dat er ergens een blokkade zit. Ik heb dat zelf meegemaakt, er zat ooit een brok diep verdriet “vast” in mijn buik. Op een dag kreeg ik spontaan een huilbui die uit het diepst van mijn ziel leek te komen. Daarna voelde ik een enorme opluchting, alsof ik was bevrijd van iets verschrikkelijks.

Ik denk dat het goed is, om actief bezig te zijn om spanning af te laten vloeien.
Lichaamsbeweging is daarvoor zeer geschikt, maar als er bijvoorbeeld veel woede in je zit, is het meppen op bijvoorbeeld een boksbal een prima methode om de druk van de ketel te laten komen.
Daarbij is het mogelijk om oplettend te zijn, en waar te nemen wat er allemaal met je gebeurt.
Emoties kunnen diep liggen, soms volkomen onbewust zijn geworden, omdat we de neiging hebben om alles wat maar neigt naar negativiteit (het stempel wat we er op drukken maakt het eigenlijk nog erger) weg te drukken, in onze rugzak te gooien. Dan raken we het zicht er op kwijt, maar we dragen het nog wel met ons mee.

Wat is wijsheid? Wanneer realiseer je je wat of wie je daadwerkelijk bent?
Dat is moeilijk te zeggen, omdat we vol zitten met verkeerde denkbeelden over onszelf en de wereld.
Het boeddhisme kan een hulpmiddel zijn om er achter te komen waar de schoen wringt in onszelf. In zoverre is het waarheid en waarachtig.
Alleen heb ik wel kritiek op de wijze waarop met name het Theravada Boeddhisme de zaken ongemeen ingewikkeld maakt. Alsof er duizenden levens nodig zijn en dito wedergeboorten om “verlicht” te raken. In zekere zin hebben ze gelijk, maar ook ongelijk.
Gezien de kracht waardoor we ons hechten aan alles en vooral aan ons egoïsme, kan het talloze wedergeboorten duren voordat we ons door lijden, vallen en opstaan realiseren dat we op de verkeerde weg zijn.

Wat is de verkeerde weg?
Dat is voor iedereen verschillend, maar alle vormen van waarachtige spiritualiteit stellen dat we worden gehinderd door onze geest, door de wijze waarop we als het ware besmet of behept zijn met het eindeloze zoeken naar iets wat feitelijk vlak voor onze neus ligt: het leven zoals het is.
Ik zeg niet dat het leven gemakkelijk is, maar je bent er nu eenmaal. Het lijden kan een vuur zijn om op de weg van religie terecht te komen.
Het is zeer de vraag waarom de één boeddhist wordt en de ander niet. Merkwaardig…

Wat betreft die “verlichting”, ach. Het Nirvana…
Wie zichzelf kent, daadwerkelijk kent en de eigen valkuilen in de geest erkent, zoekt niet langer. Ik kan het niet goed uitleggen, maar er komt een soort rust over je, een soort aanvaarding van de dingen zoals ze zijn. Het leven nemen zoals het komt.
Niet dat we nooit meer boos zijn, of onrecht over ons laten komen, nee.
Maar ergens in onszelf, in mijzelf leeft het besef dat het leven een wonder is en dat ik dat mag ervaren. Zomaar, voor niets. Mij is niets gevraagd, ik ben er gewoon nu.
Er zijn veel verkeerde beelden van de Boeddha of andere religieuze voorbeelden. Boeddha wordt vaak afgeschilderd als iemand die onafgebroken wijs is en het diepste inzicht heeft. Ik bestrijd dat niet.
Maar als ik zie dat als gevolg van zijn leer boeddhisten bijvoorbeeld eigenlijk niet mogen genieten van hun eten, ze altijd maar bezig zijn met de begeerte, de drijfveer achter het bestaan, en hoe dat te vermijden enzovoort.
En hoeveel regeltjes ze volgen, de monniken misschien wel meer dan 300. Is het leven er om zoveel regels na te volgen? Wat levert dit op?
In mijn optiek is het naleven van dit soort regels een vorm van wetticisme en wordt de mens opgehangen aan de regels, in plaats van dat de regels de mens dienen. Wat heeft het voor zin om honderden regeltjes in acht te nemen? Word je leven daar beter door? Bewerkstelligt dat de “vrijheid” waarnaar we verlangen? Ik heb dat nooit begrepen.
Ik ben het uiteraard eens met de grote sociale lijnen: dat je het leven niet moet schaden, dat je je moet leren inleven in de ander, dat je het lijden niet moet verergeren noch oproepen bij ander leven. Maar voor de rest?
Volgens mij is het leven bedoeld om te leren liefhebben. Dat betekent dat je de ander laat zijn zoals hij of zij is. We proberen niet om aan de ander te schaven, hem of haar te verbeteren. Want “verbeteren” betekent dat we menen een beter inzicht te hebben in hoe de zaken er voor staan. Dat de ander lering nodig heeft, onze lering. Maar wie zijn wij dan?
En dat eeuwige “verbeteren” zorgt er voor dat er leefregels ontstaan. En daar hebben we er honderden van. Wat levert het op?

Bhagwan Shree Rajneesh zei ooit: “Vier het bestaan”, een belangrijke mededeling. We mogen blij zijn, we mogen genieten, we mogen leven en liefhebben.
Als je toch beoefening nodig hebt, niet goed in je vel zit, doe dat dan.
Op een dag zul je merken dat er niets te beoefenen valt, niets te bereiken, niets. Je bent er al, je bent een leven met bewustzijn, je mag er zijn en bestaan.
Dat is de zegening die op ons leven rust, ondanks alle lijden, alle pijn, alle verdriet. Niemand ontkomt aan het lijden, maar wie zichzelf heeft gevonden, rust in zichzelf en probeert niet wat anders te worden dan hij of zij is. Want dat is nog nooit iemand gelukt: worden als de ander.
Je kunt proberen om een kopie te worden van de Boeddha, exact je voeten te plaatsen in wat hij zegt en voorschrijft. Maar het zal allemaal mislukken. En als alles is mislukt, zal het besef er zijn dat je niet kunt “doen” om te “zijn”. Want je bent al, dus wat is dat voor een waanzin om te proberen te “zijn”. Het is alsof je jezelf wilt optrekken via je schoenveters, totale onzin als je het mij vraagt.
En let wel: ik heb mezelf er ook mee bezig gehouden: zelfverbetering. Het enige wat je er van krijgt, is een spiritueel ego. En dat is de verkeerde weg…

Wees wat je ook maar bent, totaal en zonder voorwaarden te scheppen.
Dat wil niet zeggen dat je de ander daardoor wat aan gaat doen omdat je meent dat dat eenmaal in je zit. Nee! In sociaal opzicht moet je je netjes en fatsoenlijk gedragen, maar in jezelf mag je gewoon zijn wie je bent.
Ben je boos, okee. Wees boos. Kijk er naar. Ben blij? Leef het! Okee, geen enkel probleem. Dat is wat het niet-probleem is. Wij zijn onafgebroken bezig om problemen te scheppen, voor onszelf of voor de ander.
Bhagwan zei ooit: “Eerst gaaf je een kuil, dan val je er in en vervolgens roep je om hulp. Graaf dus géén kuil, oftewel, schep geen problemen. Dan hoef je ze ook niet op te lossen.”
Dit is een innerlijk weten, een innerlijke houding. Dat betekent niet dat er geen situaties kunnen zijn die problemen kunnen oproepen. Maar jij schept bij voorkeur geen problemen (meer).

Vier het bestaan! Dan kun je liefhebben. ;)

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #63 Gepost op: 27-05-2017 20:39 »
Je kunt denk ik als mens heel wat menen gerealiseerd te hebben en dan opeens wordt je ziek of krijg je de boodschap dat je nog maar kort te leven hebt of een dierbare takelt af. Je kunt ook aan allerlei andere schokkende zaken denken.

Al de woorden over onthechting, bevrijding, realisatie, rust die je hebt verworven, het leven aanvaarden zoals het komt, kunnen dan wel opeens hol en leeg blijken te zijn. Je kunt wel intens verknocht blijken aan je eigen gezondheid, je lijf, je leven. Je kunt wel weer opeens sterk overhoop gaan liggen met hoe zaken in het leven gaan. Je kunt wel je aanvaarding weer totaal verliezen. Het vertrouwen dat je leek te hebben kan ook wel weer op zijn grondvesten schudden. De blijdschap wegsijpelen.

Het is volgens mij zo van omstandigheden afhankelijk.

Ik denk ook dat geluk, werelds geluk, vrijwel altijd de roes van jeugdigheid is, de roes van gezondheid, de roes van onsterfelijkheid, de roes van realisatie, de roes dat je alles onder controle hebt. Eerst moet er weer iets vreselijks gebeuren ....

Zo lijkt de geest eigenlijk steeds heen en weer te slingeren tussen de wens om in een roes te verkeren en de realiteit die hem steeds weer wakker schut. Iemand die zo onderhand wel klaar is met dromen, met roes, die kan wel eens neigen naar de leer van de Boeddha.

groet van een ex-roesliefhebber? Nou, dat is teveel gezegd!




Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2747
    • Bekijk profiel
Re: Richtlijnen en adviezen voor leken
« Reactie #64 Gepost op: 27-05-2017 20:58 »
Beste,

Nibbana, het doodloze of het geboorteloze, is niet iets waarvoor men bang hoeft te zijn.

Het lichamelijke is ontstaan en ook het geestelijke. En wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend, is zonder een “zelf”.  Wat niet blijvend is, is niet van mij; dat behoort mij niet toe. Dus moet ik dat loslaten, mij ervan afkeren. Ik moet me nergens meer aan hechten, noch positief noch negatief. Ik moet nergens een voorkeur voor hebben en nergens een afkeer van hebben. Door inzicht noemt men niets meer zijn eigen. Zo wordt de bevrijding van lijden bereikt.
Het oog is er nog, maar het is niet meer "mijn" oog. (etc.)
   Meer hierover volgt t.z.t. in het topic: "De drie aspecten van het leven: dukkha, anicca, anatta."

Groeten


Beste Nico, vind jij dat het theravada leert dat een mens (of de natuur van geest) ten diepste Nibbana, het doodloze, het geboorteloze is?

groet