Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - gouden middenweg & de wilde natuur

Pagina's: [1]
1
Religie is de menselijke uitdrukking van zijn zoektocht naar een zinvol leven, het hogere doel, het levensdoel dat de dood en het menselijke lijden kan overstijgen.
In India is men zeer ver gegaan in de zoektocht, tot op de rand van het nihilisme.

Wat is het hogere doel ?
Wat is het hogere doel, wanneer er geen hoger doel is ?
Hoe dieper je graaft, op een moment kom je bij het niet-weten terecht.
De gelovige laat het niet-weten los en laat zich vallen in vertrouwen en geloof. Hij weet niet wat het hogere doel is, maar denkt het te weten of schenkt zijn vertrouwen in een verhaal, een visie, een overtuiging.

Het verhaal van Boeddha, of moet ik zeggen een verhaal uit India, daar ergens in lang vervlogen tijden, is een dubbel verhaal.

---


2
Filosofie en Metafysica / ultieme bevrijding
« Gepost op: 04-04-2017 00:39 »
Op een dag zul je boeddha zijn.

Mijn verstand is nog niet helemaal mee, en zoekt bewijzen. Mijn hart kan volgen en ziet het als logisch en omarmt het.

Als ik over Boeddha praat dan is het eigenlijk niet meer dan fantaseren,
Het is niet omdat ik iets gelezen hebt over Boeddha dat het dan ook allemaal waar is, of dat ik nu met kennis van zaken zou spreken.
Het zijn meer logische verbindingen die ik maak tussen de verschillende verhalen in combinatie met mijn eigen levensinzichten.

Voor mij is : "op een dag zul je Boeddha zijn", een opkikker. ik besef wel dat ik nooit Boeddha zal zijn, maar toch kom ik op grond van de teksten en de eigen inzichten tot de conclusie dat nu op dit eigenste moment ergens in het universum een levend wezen tot het bevrijdende inzicht komt.  Een levend wezen dat met kennis van zaken de ketens kan doorbreken zodat er  geen wedergeboren worden in blindheid meer ontstaat.

Is het daarom " waar" ? , wat ik veronderstel, dat ik als aannemelijk ervaar ? Neen, want zolang het bevrijdende inzicht nog niet gerealiseerd is blijft het tasten in de duisternis.
Ja, opnieuw is er nu alweer een levend wezen ergens in het universum tot het bevrijdende inzicht gekomen, en nu ook.

Verstandelijke twijfels kunnen het vertrouwen in de mogelijkheid van de bevrijding stuk maken. Maar eigenlijk gelooft niemand in de slechte afloop. Ondanks, pijn, verdriet, spanningen, radeloosheid, verwarring ... loopt vrijwel iedereen rond met een zekere positiviteit en opgewektheid. Een zekere onverschilligheid en acceptatie tov het negatieve dat er in het leven te vinden is.
Leven is ook levenslust en levensvreugde.

De ondragelijke zinloosheid van het bestaan ligt altijd op de loer. Maar dat heeft eerder te maken met de onvervulde wensen. Want één druppel geluk is genoeg om de pijn te doen vergeten.
Het verstand wil weten, het hart wil leven. En soms zitten ze in conflict.

Niemand wil sterven en toch is het op een dag zo ver.
op een dag ben je boeddha,

Oh, kijk, er is net alweer eentje in het universum tot het bevrijdende inzicht gekomen.
Als je ziet dat er geen zelf is, zie je ook dat jij het bent die tot het bevrijdende inzicht is gekomen.

Als het bevrijdende inzicht mogelijk is, dan is het 100% zeker dat jij het zult zijn die tot inzicht komt.
Gevangen in dit lichaam, in deze geest, is het onmogelijk om te zien dat je groter bent dan dit.
Eén druppel geluk is voldoende om het vertrouwen te herstellen. In de druppels geluk ervaar je de duisternis niet meer als duisternis maar is het een bron van mentale kracht om verder te gaan.

Kijk, je bent net alweer ergens in het universum tot inzicht gekomen. Nog eventjes en dan is hier en nu aan de beurt.

3
Religie, Mens en Maatschappij / spirituele opvoeding
« Gepost op: 08-05-2016 09:26 »
Voor mij is Boeddhisme op de eerste plaats spirituele opvoeding.

het verheffen van de mens. Het bevrijden van de mens uit de kerker van het kwaad, duisternis, blindheid.
Het verheffen van geest en hart.

Het zoeken van levensvreugde, levenskwaliteit in een geestelijke levenswijze. Het ontwikkelen van die potenties waardoor een mens helderheid, gemoedsrust, opgewektheid enz. kan bewaren en herstellen in de gegeven omstandigheden.

Boeddhisme is geen wondermiddel, geen toverdrank die men maar gewoon moet slikken en voor iedereen nu en onmiddellijk het ultieme redmiddel is. In de Boeddhistische teksten kan men diverse oefeningen terugvinden. En het woord oefenen zegt het eigenlijk al, het positieve ontstaat door het oefenen.
Het is ook niet zo dat alle oefeningen voor iedereen hetzelfde effect hebben, of dat iedereen maar dezelfde oefeningen moet doen.
Als dat zo zou zijn, dan zou het inderdaad een wondermiddel zijn een toverdrank. Maar de Boeddhisten zelf bewijzend dat dit niet klopt.

Wanneer duisternis, kwaad enz. in hart en geest aanwezig zijn is er ook sprake van teleurstelling in zichzelf, een zekere terneergeslagenheid.
Ben ik wel goed bezig, ik zie toch dat het niet werkt,

Maar nogmaals, spirituele opvoeding is geen toverdrank, geen wondermiddel.
Het is een proces waar nooit een eind aan zal komen.
Terwijl iedereen graag onmiddellijk een zeer grote vooruitgang wil zien.

In de Boeddhistische teksten kan men bv. lezen dat Boeddha 3 woorden spreekt en de toehoorder kwam onmiddellijk en volledig tot bevrijding.
oei, wat is er mis met mij, dat dit bij mij niet zo is ?
En hoe zit het dan bij de anderen ? Eigenaardig, daar is dat ook niet aan te zien.

Conclusie : Boeddhisten zijn mafkezen die veel praatjes verkopen in hun geschriften, maar als puntje bij paaltje komt is er weinig van te merken.

Maar dan lees je ook andere teksten, en dan denk je, ja dat klopt en op dat moment ervaar je een stukje bevrijding, een beetje opluchting.

Ik denk dat we van menselijke spirituele opvoedkundige projecten geen perfectie mogen verwachten.

Alle godsdiensten/religies zijn allemaal in hetzelfde bedje ziek. Er is geen grotere held dan hun held, hun held is de beste, de grootste, weet alles en als ie eventjes tijd had zou ie zeker alles bij jou persoonlijk komen uitleggen, maar het is toch vooral de bedoeling dat je het zelf doet.
Alle godsdiensten/religies roepen om ter hardst dat hun teksten de volledige en absolute waarheid is.
Religies zouden de ongelovigen van andere religies willen vermoorden, het zwijgen opleggen, om te bewijzen dat hun religie de meeste vrede schenkt.

De meeste mensen begrijpen wel dat we opvoeding nodig hebben, dat opvoeding ons op een positieve manier verder helpt in het leven. Er bestaan geen toverdrankjes.

4
Filosofie en Metafysica / aanvaarding metafysische werkelijkheid
« Gepost op: 03-05-2016 00:06 »
Voor een groot deel tast de mens in het duister omtrent de metafysische werkelijkheid.
Een mens zoekt weliswaar antwoorden op de metafysische vraagstukken, antwoorden zoeken is nog iets anders dan antwoorden vinden.

Per definitie is de metafysische werkelijkheid een vaststaand en onveranderlijk gegeven. Of we nu in het duister tasten omtrent de metafysische werkelijkheid, of we nu antwoorden zoeken, of we nu antwoorden vinden. de metafysische werkelijkheid verandert hierdoor niet.

spiritualiteit is ook de relatie die we aangaan met de realiteit zoals ze is. Ongeacht hoe de metafysische realiteit is.
Per definitie kan men stellen dan de mens in onvrede leeft met de realiteit zoals ze is. De realiteit is nooit zoals we graag willen dat ze zou moeten zijn. De realiteit is de realiteit en past zich niet aan onze wil, verlangens aan.
In onze fantasie is de realiteit of beter in onze fantasie zou de realiteit immer "goed" voor mij moeten zijn. Godsdienst spiegelt een toekomst voor die het uiteindelijke doel "goed" van aard maakt.

Dat kan dat dit zo is, maar het kan ook dat dit helemaal niet zo is. De mens plaatst het menselijk verlangen in het middelpunt van de realiteit. Alsof de realiteit een dienaar is van het menselijk verlangen.

Een mens kan in onvrede blijven leven met de realiteit zoals ze is. In onvrede en verwarring omdat de realiteit duister is. In onvrede omdat de realiteit misschien helemaal niet de dienaar is van de mens die het menselijk verlangen in het middelpunt van de realiteit plaatst. In onvrede omdat misschien de realiteit helemaal niet een uiteindelijk doel heeft dat "goed" van aard voor mij is zoals de fantasie dat graag zou willen.

Een mens kan ook de realiteit accepteren zoals is, hoe ze ook is. Aanvaarden, accepteren, heilige onverschilligheid tov het onveranderbare, onveranderlijke.

Onvrede met de metafysische realiteit is een actie, maar waar steunt die actie op ?
Boosheid en teleurstelling omtrent mezelf omdat ik onvermogend zijn er iets aan te veranderen. Onze machteloosheid die ons dwarszit. Onze geldingsdrang die een grens ontmoet die niet wil wijken. Ons verlangen dat een deuk krijgt. Mijn zuchten die geen bevrediging krijgen in de realisatie van die zucht.

En toch kan 5 minuten later die onvrede alweer vergeten zijn, omdat een spelende kat de aandacht trekt. De onveranderlijke metafysische realiteit is niet verandert, maar wel de relatie die ik er mee aanga. De terugkeer naar de helderheid kan een blind procesmatig gebeuren zijn, zoals de spelende kat die de aandacht trekt.
Maar kan ook een doelgerichte bewuste actie zijn. Ik die bewust en doelgericht de onvrede loslaat. Ik die terugkeert naar de helderheid, de helderheid bewaart, de helderheid herstelt, dat ook een actie is die binnen de (relatieve)mogelijkheden ligt en bewust en doelgericht kan beoefenen.

5
Theravada Boeddhisme / alwetendheid
« Gepost op: 10-04-2016 12:56 »
In Boeddhistische teksten komen veel "overdrijvingen" voor, dit maakt het voor onze Westerse geesten voor een deel ongeloofwaardig.

Een voorbeeld hiervan is de stellingname dat Boeddha "alwetend" zou zijn. Moeten we nu plots gaan geloven dat Boeddha echt "alwetend" is. Wanneer we deze veronderstelling voor waar aannemen, komen we ineens  bij ongerijmdheden terecht.

Bv. Waar zijn de onafhankelijke bewijzen dat dit inderdaad zo is ?

Echter, Boeddhistische teksten zijn mythologische teksten met een stichtend doel, ontstaan in een totaal andere periode dan onze tijd.
En in die zin staat "alwetendheid" niet voor "alles weten" zoals wij het zouden begrijpen, maar staat het voor "met kennis van zaken".

Kennis omtrent welke zaken ?

Hoe je vrede kunt sluiten met jezelf.
Hoe je vrede kunt sluiten met je medemens, medewezens.
Hoe je vrede kunt sluiten met de realiteit zoals ze is.

Wil dit zeggen dat je dan plots in een toestand van zalige eeuwigdurende vrede leeft ? Dat niet. Want vrede sluiten vraagt moeite, inspanningen, overwinningen, actie.
Wat de boeddhistische teksten willen zeggen is dat vrede sluiten met jezelf, vrede sluiten met je medemens, vrede sluiten met de realiteit zoals ze is, een heilig doel is.

Het begrip Dharma kan men vertalen als "heilig doel" maar ook als "heilig middel of weg". Of een andere vertaling "een waardevolle en  zinvolle levenswijze" om het in meer Westerse termen te omschrijven.

Ik besef wel dat het voor sommige mensen nogal alledaags is wat het Boeddhisme te bieden heeft. Zeker wanneer men op jacht is naar "alwetendheid" en andere toverkrachten.

Maar de meeste mensen zijn helemaal niet op zoek naar alwetendheid en andere toverkrachten, maar zoeken wel antwoorden hoe ze positief kunnen omgaan met de harde realiteit, de trauma's, onvervulde wensen om toch in (relatief) balans en evenwicht te blijven.

De magie van het boeddhisme is een spiritueel doel, namelijk dat jij als mens ook met kennis van zaken kunt spreken over hoe je vrede kunt sluiten met jezelf, hoe je vrede kunt sluiten met de anderen en hoe je vrede kunt sluiten met de realiteit zoals ze is.
Niet in de betekenis van alwetendheid, maar wel in de betekenis van waardevol, respect, zinvol.


6
Zoek jij de waarheid ?
Het is normaal dat deze vraag verwarring kan oproepen.  Want zo'n vraag kan van alles betekenen.
Men kan zeggen dat Boeddha, de waarheid predikt, maar men kan ook zeggen dat Boeddha waarheidsgerichtheid predikt.


Over het algemeen is een mens niet bezig met waarheid. En als men wel bezig is met waarheid, dan is dat in de zin van erover nadenken. BV. over het leven nadenken, je eigen leven nadenken, de zin van het leven nadenken. Dus innerlijke bespiegelingen maken.

Wie op zoek is naar zingeving in zijn leven, zal daar dan vaak ook over nadenken. Meestal zijn het de bespiegelende, nadenkende persoonlijkheden die daar bewust mee bezig zijn. Via het denken probeert men dit te achterhalen .
Voor de overgrote meerderheid is diep nadenken over al die levensvraagstukken niet iets dat men graag of langdurig doet. Wie dat wel doet en graag doet, en zeer diep nadenkt komt bij het "niet weten" terecht.

Het fundamentele "niet weten" is  zeker ten dele een lijdenstoestand verbonden met het streven of begeren naar kennis dat zijn grenzen ontmoet.
Een daaropvolgende fase is de acceptatie van het fundamentele "niet weten". Wat een ontspannen, loslaten van het streven en begeren naar kennis is.

En dan ? Hoe gaat het dan verder ?
De waarheid als vraagstuk is nog niet opgelost, maar wat nog meer is,
Elke handeling, elk spreken herbergt intenties en bedoelingen.
En hierdoor is er niet alleen een overpeinzen van de waarheid, maar de mens leeft ook de waarheid. Zijn leven zoals het is, is reeds de invulling van een zinvol gericht leven. Waarbij het overpeinzen een onderdeel vormt van die invulling. De mens staat niet buiten of boven het leven.

De vraag "hoe leef ik" is een andere manier om tegen de waarheid aan te kijken. Dit is anders dan over de levensvraagstukken nadenken, maar is een kijken, observeren, zien. En als men dan nog naar de bedoelingen en intenties kijkt van waaruit men handelt dan is er sprake van in-zien (naar binnen kijken.)

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Het Boeddhistische onwetendheid is NIET hetzelfde als het fundamentele "niet weten". Als we het over onwetendheid hebben dan hebben we het eigenlijk over de blinde drijfveren van de mens. Het onbewuste.

Het tegenovergestelde van deze onwetendheid is niet kennis maar geloof. En geloof dat zijn de bewuste waarheidsgerichte intenties en bedoelingen, handelingen, levenswijze.


+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+--+

Mara dat is de wilde natuur van de mens. Je kunt jezelf niet buiten de wilde natuur plaatsen. Dat is blind zijn voor je wilde natuur. Dat is zelfvervreemding van de wilde natuur.
Dat is teleurstelling in zichzelf.

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
De basis van ego-honger is teleurstelling in zichzelf. zelfvervreemding.
De zucht van ego zoekt glorie. Het stoer verstoppen van de teleurstelling in zichzelf.

+-+-+-+-+-+-+-+++++++++++++++++++++++++++--+--+--+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

bezieling. Waar leef jij voor. Wat is het waard om voor te leven.

Wie bepaald wat het waard is om voor te leven ?
Wat is de maatstaf om te bepalen of nu iets wel of niet waard is om voor te leven ?
 
Een bezieling is niet iets dat je opraapt door louter nadenken  maar een soort psycho/emotionele/identificatie klik. Het maakt denken, voelen, leven helder en er ontstaat een levensmagie. Je leeft ergens voor waarbij je ganse innerlijke wezen zich bij betrokken voelt en zich voor inzet.

Wat bezielt mij is een vraag dat het denken niet moet oplossen. Maar men kan ook kijken naar de realiteit en observeren, “wat bezielt mij”. Wat brengt mij tot leven, helderheid, zonneschijn. Niet in theorie, maar door naar de aanwijzingen te kijken.

Wat brengt mij tot leven, helderheid, zonneschijn is geen vraagstuk maar een zien, in-zien. Het (kunnen) naar binnen kijken. En daarmee verbonden, handelen naar dat in-zien.
Onwetendheid is hier geen afwezigheid van verstandelijke kennis, maar niet in-zien, kijken zoals het is.
En tegelijkertijd niet doen wat men kan en moet doen.
Naar de waarheid kijken, de waarheidszoeker zoekt geen kennis maar legt zijn oor te luisteren bij de realiteit.
Wat is mijn bezieling en wat zegt het gehele innerlijk hierover.
Het innerlijk gesprek is breder, ruimer, groter dan de woorden dat het spreekt. Ga bij jezelf te rade .

Waar ga ik in op ?  Waar heb ik een voorkeur voor, voorliefde, betrokkenheid.
En welke zaken waar ik in opga bevrijden me ? (ze maken me sterker, meer positief, helder enz.)
Van welke zaken waar ik in opga zegt het volledige innerlijk volmondig “ja”.
Van welke zaken waar ik in opga komen ook niet in conflict met anderen.

zelfvervreemding = niet zien, niet begrijpen wat het gehele innerlijke zegt, niet kijken wat het gehele innerlijke zegt.

 

7
Wijsheden / is het boeddhisme een godsdienst/religie ?
« Gepost op: 13-11-2013 20:33 »
Het Boeddhisme is, (of wil zijn), een heilleer, verkondigd door een onfeilbare leermeester.
Het einddoel is hetzelfde als dat van elke wijsbegeerte/filosofie/filosofische stroming die streeft naar de kennis en realisatie van het hoogste goed, het summum bonum (het hoogste goed dat mogelijk is voor de sterfelijke mens.) .  Hetzelfde beoogt elke godsdienst of een minder dubbelzinnig woord, beoogt elke religie.

Het verschil is echter dat het gezag van de stichter van een wijsbegeerte/filosofie niet onbeperkt is en onderworpen blijft aan 't zelfstandig oordeel van de zoekende geest. De stichter van een wijsbegeerte/filosofie/filosofische stroming maakt geen onfeilbare uitspraken die boven elke twijfel verheven zijn. De filosoof word niet verheven tot goddelijkheid en goddelijke verering.

Terwijl de stichter van een godsdienst aanspraak maakt op onfeilbare uitspraken. En zodoende vraagt de godsdienst gehoorzaamheid aan die onfeilbare uitspraken. De stichter van de godsdienst heeft een dusdanig gezag dat het vrije zelfstandige oordeel van de zoekende geest plaats maakt voor blinde gehoorzaamheid.
De leerling of volgeling bekijkt de meester/stichter en als mens en als onfeilbaar. Wat in tegenspraak is met dagdagelijkse ondervinding en in strijd met de menselijke natuur. Men schrijft de meester/stichter eigenschappen toe die geen enkel mens bezit of kan bezitten.
Men gaat die mens vereren zoals men anders hogere wezens vereert en men gaat hem ten slotte aanbidden. Met ander woorden: de meester wordt een God voor de leerling/volgeling. De meester/stichter verricht daden welke de overlevering aan de bovenmenselijke, goddelijke wijzen en verlichters der wereld toeschrijft.
Wat ook het uitgangspunt is geweest (bv. de stichter is een mens met menselijke eigenschappen), wanneer men echter eenmaal aan de meester/stichter bovennatuurlijke eigenschappen toeschrijft en goddelijke verering bewijst, dan heeft men de bestanddelen van een godsdienst, inclusief, geloof, vroomheid en gehoorzaamheid.

Ook in het Boeddhisme kan men die elementen terugvinden en daarom mag men met recht zeggen en in overeenstemming met het algemeen gevoelen dat het een godsdienst/religie is.

(vrij naar  H. Kern 1882)



8
Prikbord + Agenda + Weblinks / Links van boeddhistische websites
« Gepost op: 19-07-2011 06:39 »
Nederlandstalig:


http://boeddhisme.uwstart.nl/

http://home.zonnet.nl/daanmok/Onderwijs/Tijdloze%20thema%27s/Boeddhisme.html

http://home.wanadoo.nl/a.heer/Boeddhisme.htm#_De_Tipitaka_1

http://www.hetbodhiblad.nl/Boeddhisme__basis/Stromingen/body_stromingen.html

https://sites.google.com/site/weteloosheid/startpagina

http://www.tibetaansboeddhisme.nl/leegte.htm

http://www.boeddhasgompa.nl/leraar.html

http://www.shambhala.nl/index.php?id=6300

http://www.dharmatoevlucht.nl/

http://www.simsara.nl/

http://www.leefbewust.com/themas/reincarnatie.html

http://users.telenet.be/yoga/

http://www.mudrayoga.nl/html/immuunsysteem.html

http://inzichten.blogspot.com/

http://www.rigpa.nl/

http://www.rigdzin.nl/

http://www.shenpennederland.org/7e-dzogchen-rinpoche

http://www.meditatie-en-yoga.nl/dzogchen.html




Kritisch:

http://www.skepsis.nl/lama.html

http://www.trimondi.de/deba.ne.html



Engelstalig:

http://www.accesstoinsight.org/lib/authors/bodhi/waytoend.html#ch2

http://www.berzinarchives.com/web/en/index.html

http://www.voyagestohell.com/tbs/books/051_highest_yoga_and_mahamudra/09_circulation_of_mantra_breathing.htm

http://www.lamayeshe.com/index.php?sect=author&id=10

http://kadampa.org/

http://meditationincolorado.org/dorjeshugden.htm

http://www.kagyu.com/en/introduction/biographies/17-kyabje-dorje-chang-kalu-rinpoche

http://www.amnyitrulchung.org/nl/monastery/sites/

http://www.berzinarchives.com/web/en/archives/sutra/level2_lamrim/overview/specific_texts/three_principal_aspects_path/short_commentary_three_principles_path.html

http://onlinelearning.fpmt.org/

http://www.comparativereligion.com/reincarnation3.html#anathemas

http://www.vecip.com/default.asp?onderwerp=520

http://paldendorje.com/en/

http://www.100megsfree.com/yoga/mudrapage.htm

http://live.shambhala.com/

http://www.buddha-dharma.eu/canonieke-teksten-verzamelpagina.html

http://about-tantra.org/

http://www.voyagestohell.com/tbs/books/051_highest_yoga_and_mahamudra/09_circulation_of_mantra_breathing.htm





Kritisch engelstalig:

http://www.shugdensociety.info/historyEventsEN.html

http://www.westernshugdensociety.org/guest-blogs/ban-by-another-name/

http://dorjeshugden.com/wp/?p=3811

9
Controverse en verandering / Barlaam en Josaphat
« Gepost op: 30-06-2011 19:49 »
 bernardus Jasink, de mystiek van het boeddhisme.

"De katholieke Middeleeuwen hebben de Boeddha gekend, hebben hem zelfs
 - het verschrikkelijke feit zal de meeste katholieken onbekend zijn-
 onder hun heiligen opgenomen. Natuurlijk geschiedde dit op volkomen
 argeloze wijze; de geheiligde droeg dan ook een naam, waarvan de
 herkomst niet in ht oog liep. De legende der beide heiligen Barlaam en
 Josaphat was in de middeleeuwen zeer verbreid, wij bezitten Griekse,
 Georgische, Arabische en nog vele andere lezingen van de legende van de
 bekering van de Indische Koningszoon tot het Christendom.

Eerst in de vorige eeuw werd ingezien, dat het bij Josaphat ging om de
 stichter van het Boeddhisme; dat zal iedereen wel overtuigen, die
 verneemt, dat de naam Josaphat in de Arabische versie Judasaf luidt, of
 zelfs met een in deze taal verklaarbare omzetting Budasaf, waarin men
 zonder moeite  Bodhisattva herkent, de gebruikelijke betiteling van de
 Boeddha, voor hij de verlichting had verworven.

De zeer boeiende legende, interessant ook vanwege de manier, waarop aan
 de boeddhistische stof een christelijk karakter werd gegeven, is het
 makkelijkst te benaderen in de Legenda Aurea, de Gulden Legende,
 waarvan een mooie Franse bewerking van Teodor de Wyzewa is verschenen
 (La Legende dorée, uitg. Perrin &Cie., Parijs.) Een uit verschillende
 bronnen samengesteld uittreksel vindt men in Ernst Kuhn's onderzoeking
 over "Barlaam en Joasaph". "


10
Over dit forum / OFF Topic gaan
« Gepost op: 16-06-2011 22:07 »
Wat is jullie standpunt(en)  omtrent  OFF topic gaan in een topic ?

Hoe zien jullie eventueel de taak van een Moderator   binnen dit OFF topic gaan ?

11
Theravada Boeddhisme / Iemand is zijn eigen toevlucht.
« Gepost op: 15-06-2011 23:31 »
http://www.sleuteltotinzicht.nl/s22-059.htm

alle  fenomenen zijn onwezenlijk
                                                   en dat we er daarom niet aan moeten hechten.

Iets dat onwezenlijk is,
dat wat niet blijvend is,                  dat is niet onze ware natuur,
                                                       dat is niet onze eindbestemming (Nibbana).

 Alle verschijningsvormen zijn vergankelijk (anicca);
 alle dingen die vergankelijk zijn strekken tot leed (dukkha);
alles is instabiel, zonder blijvende essentie (anatta).

Dit zijn de drie karakters (ti lakkhana) van het bestaan.

                                    Alle dingen,
                                    alle verschijningsvormen hebben de aard van opkomen in zich,
                                                                           dus ook de aard van vergaan.

         Dergelijke dingen
                                      die in lijden moeten eindigen,
                                      die geen vaste essentie in zich hebben,
 dat zijn niet de dingen waar wij naar op zoek zouden moeten gaan
 om de bevrijding van lijden te realiseren.

Mensen hebben vaak ideeën over een ziel
                                          of over een zelf,
maar aangezien alle opkomende dingen weer moeten vergaan,
kan er geen sprake zijn van een blijvend of onveranderlijk 'zelf', 'ik', 'mij' of 'mijn'.
Alle ideeën en gehechtheid daaromtrent, zijn obstakels voor je verdere mentale ontwikkeling.

Zelfidentificatie met en honger naar
                                                        onvergankelijkheid (aniccata)
                                                   en zegen
 vormen de principiële manifestaties  van hunkering,
 wat ondersteund wordt door een verkeerd inzicht
omdat dit niet in overeenstemming is met diepe waarheid.

 Wanneer men geconfronteerd wordt met het in tegenspraak zijn en de onmogelijkheid van zelfidentificatie met elk van de vijf groepen van hechten (pañca upadana kkhandha), zoekt begeerte naar het bevredigen van deze behoefte door de voorstelling van een ziel of een zelf.
 Maar omdat er, hoe men het ook bekijkt, niet zulk een ziel buiten de vijf aggregaten kan zijn, is een dergelijke 'oplossing' altijd gedoemd tot mislukken.

Om dezelfde reden loopt iedere poging om een 'zelf' te identificeren met Nibbana dan ook uit op een mislukking. "Nibbana dat beschouwd wordt als identiek zijnde (met 'zelf' of als 'zelf') als los staande van het (de verheven staat) of er binnenin (binnenin het innerlijke), of Nibbana begrepen als 'mijn' is verkeerd begrepen." (M001).

 Dit voorkomt niet dat de Boeddha, gangbare spraak gebruikt die in de wereld gehanteerd wordt om te kunnen communiceren. Hij doet dat bijvoorbeeld in de Dhammapada en men moet voorzichtig zijn om dat niet verkeerd te begrijpen:

Iemand is zijn eigen toevlucht. Wie anders kan die toevlucht zijn? Zichzelf volledig bedwongen, bereikt men de verheven toevlucht, die zeer moeilijk te bereiken is.

--------------------------------------------------------------------------------------------


12
Algemeen / Lijden: negeren of aanvaarden?
« Gepost op: 31-08-2010 20:58 »
Als het gaat over dukha, het leed, dan zijn er bewegingen die zeggen dat men het lijden dient te aanvaarden. Er zijn ook mensen die het lijden ontkennen.
Maar bij de eerste edele waarheid gaat het wel degelijk erom om noch het lijden te ontkennen, noch het lijden te aanvaarden. Maar te zien zoals het is. Er is lijden.

13
Algemeen / Dharmist
« Gepost op: 11-08-2010 16:01 »


http://nl.wikipedia.org/wiki/Dharmist

Dharmist

Er is een verschil tussen een boeddhist en een Dharmist. Een boeddhist volgt een leraar, school of stroming die een interpretatie heeft van de Dharma of zich richt op bepaalde soetra's. Een Dharmist maakt zijn eigen interpretatie en volgt hiermee de woorden van Gautama de Boeddha die zei:

Neem niets aan zonder het zelf onderzocht te hebben, geloof niet mijn woorden alleen omdat ik ze zeg, onderzoek ze zelf.

Een Dharmist is vaak geen Boeddhist.

Een Dharmist is een persoon die wel de Dharma bestudeerd maar niet aangesloten is bij een boeddhistische school of stroming. Sec genomen zijn Dharmisten daarom géén boeddhisten. In het Pali Canon wordt de volgende standaardbeschrijving van de Dhamma vaak gebruikt:

    De Dhamma is goed beschreven door de Gezegende (de Boeddha):
    Waarneembaar in het hier en nu,
    Tijdloos,
    Aanmoedigend tot onderzoek,
    Voorwaarts leidend,
    Door de wijzen zelf te ervaren.

Dharmisten zien hier de argumentatie om geen boeddhist te worden. Naar hun mening is een boeddhistische stroming inherent aan regels, structuur en dogmatiek, iets wat nu juist losgelaten dient te worden als je de Dharma volgt. Veel boeddhistische stromingen zouden ook teveel beïnvloed zijn door lokale gebruiken en cultuur.

Bekende Dharmisten

S.N. Goenka, oprichter van vele vipassana centra over de gehele wereld, is één van de bekendste Dharmisten die zichzelf uitdrukkelijk geen boeddhist noemt. Hij ziet zichzelf als Hindoe die de Dharma van Gautama Boeddha bestudeerd. Andrew Cohen is joods en Dharmist. Bekende Nederlandse Dharmisten zijn onder andere Jan Willem van de Wetering, Ivar Mol en Erica Terpstra

14
Algemeen / Einde van lijden
« Gepost op: 28-03-2010 23:16 »
Ik wil nog eventjes stilstaan bij "einde van lijden".

Nibbana

'Nirvana' vormt de hoogste en ultieme einde van alle boeddhistische aspiraties, dat wil zeggen, het volledig 'geblust' in hebzucht, haat en bedrog zijn
de finale vrijheid van alle toekomstige wedergeboorte, ouderdom en dood, lijden en ellende.

uitputting van hebzucht, (lobha)
uitputting  van haat (dosa)
Uitputting van  waan (avija)

Dit heet Nirvana.  (Samyutta Nikaya,.38,1-16)

------------------------------------------------------
"Voorwaar, monniken, dit is de vrede, dit is het sublieme, namelijk het tot rust komen van alle karmavorming, het vrij worden van alle bestaansfundamenten . Uitputting van hebzucht, het verdwijnen ,verlossing, Nirvana. "  (A.III.32)

"Gedreven door hebzucht, monniken, woedend door haat, door waan verleid en overmeesterd, vastgebonden in de geest, ...  zowel gericht op eigen schade als op schade der anderen, ervaart men geestelijke kwelling en psychische nood.
Echter zijn  hebzucht, haat en bedrog verdwenen. ... Richt men zich  niet op eigen schade of op schade der anderen , ervaart men geen kwelling en psychische nood.
Op deze manier is het Nirvana niet aan tijd gebonden, herkenbaar, uitnodigend, aantrekkelijk en begrijpelijk voor de wijze. "  (A.III.56)”


"Er is, monniken, een gebied waar geen vaste- of vloeistoffen zijn noch warmte noch beweging, noch deze wereld, noch andere wereld, noch de zon noch de Maan. Dit, monniken, noem  ik noch komen, noch gaan, en ook geen stilstaan, geen  geboren worden  noch een sterven. Het is zonder (bestaans)fundament, zonder (karma) vorming,  ... dat is precies het einde van Lijden.  (Ud.VIII.3) 

------------------


Nibbana is een ontwikkeling van de geest. Dit stadium kan alleen worden bereikt door middel van een moreel leven, en door middel van mentale training, door (Vipassana-) Meditatie, dat wil zeggen door mindfulness oefeningen, zoals bijvoorbeeld in Satipatthana-sutta beschreven.

     Twee aspecten van Nibbana :

'Complete uitsterven van de passies' (kilesa-Nibbana) Heiligheid/Arahant

'volledige stopzetting van het bestaan van groepen' (khandha-Nibbana) (zelf-niet-meer-voortzetting van de mentale en fysieke levens processen: dit gebeurt bij de dood van Arahant.

-------------------------

15
Varia / waarnemende ik
« Gepost op: 01-03-2010 06:23 »
soms wil de waarnemende ik wijzer dan wijs zijn, en probeert de waarnemende ik, de waarnemende ik waar te nemen terwijl ie nog niet eens klaar is met het gewone...

Dat is als een onderzoeker die een bos bestudeert, en een bos probeert te begrijpen door steeds weer met een microscoop een blad te  onderzoeken en zich afvraagt waarom ie toch zo weinig weet over het bos

16
Wijsheden / Kennis en inzicht
« Gepost op: 14-02-2010 12:38 »
Wat is het verschil tussen kennis en inzicht ?

(Neen, het is geen strikvraag, maar een poging om te begrijpen wat nu inzicht precies is omdat men in boeddhistische teksten toch zo vaak over inzicht spreekt...)

17
Het gewone leven / Afkeer,aversie,onthechting.
« Gepost op: 08-02-2010 23:35 »
Een moeilijk begrip in het boeddhisme is afkeer...

Op een bepaalde manier lijkt het haaks te staan met het boeddhisme... Want boeddhisme lijkt toch eerder verbonden met vrede des harten, helderheid van geest en gemoed, harmonie, contact met het ware zelf...
Loslaten dat is nog makkelijk in te passen in die zaken, loslaten van de spanningen, loslaten van de zorgen, loslaten ... Dat is nog makkelijk..

Onthechten dat is ook nog makkelijk in te passen in die zaken... Hoewel het toch iets meer moeite en inzet kost... Onthechten van de verslavingen, dat is duidelijk positief... Onthechten van de vraatzucht of genotzucht of van een alcoholverslaving... Ja, nog altijd positief... Onthechten van die stiekeme kleine verslavingen, al iets moeilijker, maar ja, nog altijd positief...

Maar afkeer, dat is toch een brug te ver... Dat begint al naar nihilisme te ruiken... Afkeer dat is toch meer iets voor fanatici... Godsdienstwaanzinnigen... Mensen die niet begrepen hebben waar harmonie, contact met je ware zelf, vrede des harten, helderheid van geest en gemoed  toch in eerste instantie om draait...

Tot iemand iets van mij afneemt, en dan begin ik te protesteren, totdat er iets wordt weggenomen dat mij diep raakt, of iets dat ik echt niet wil hebben... De zaken die me boos maken, of teleurstelling, of woede... De zaken waar ik afkerig van ben...
Afkeer bij mezelf dat ken ik... En anderen, ja die ondervinden ook afkeer...

En op een dag zie je duidelijk, ja, ook ik ben de medeveroorzaker... Mijn handelen, mijn streven, mijn aanwezig zijn, mijn leven is een bron van ergernis, woede, afkeer, teleurstelling voor die andere...Ja, per ongeluk, zonder intentie...
Maar neen, niet alleen per ongeluk, niet alleen zonder intentie... Mijn kant waar ik het liefst mijn ogen voor sluit... Dat aspect van mij dat bewust en intentioneel lijden veroorzaakt... De onaangename kant... Die kant van mij die de anderen als last zullen moeten dragen...

Neen, het is niet de bedoeling dat mensen afkeer van zichzelf gaan krijgen...Dat mensen in een eeuwigdurend schuldcomplex gaan verderleven...
Maar het is ook niet de bedoeling dat ik er mijn ogen voor sluit...

In confrontatie met de eigen wrede kant, ik de lijdensveroorzaker, de dader krijgt de eigenwaan, dat mooie zelfbeeld toch een deuk...
Net zo min dat de dood, ouderdom, of ziekte of de ondergang past bij de eigenwaan, dat mooie zelfbeeld...
Sttt, laat ik maar het mooie uitzicht van de eigenwaan niet verstoren,...

Oh, ja, als de ander de dader is, ten opzichte van mij, hoe durven ze... Als ik het slachtoffer ben, dan is mijn afkeer terecht... Maar als de ander afkeer ervaart wanneer ik de dader ben, laat ik het maar snel vergeten, zo ben ik niet...
Stt, Laat ik het mooie zelfbeeld maar niet verstoren...

Afkeer, dat is de blik richten op de duistere kant van het bestaan, en niet alleen  in de betekenis van het lijden dat ik moet ondergaan... Maar ook  naar het lijden dat ik veroorzaak...

Ontwaken is niet mogelijk zonder afkerig te worden...
Denk maar niet dat de blik helder is, wanneer ik mijn blik sluit voor de duisternis...
Denk maar niet dat ik de werkelijkheid onder ogen zie, wanneer ik ten alle prijze dat mooie zelfbeeld niet wens te verstoren...

En nogmaals neen, afkeer heeft niet de bedoeling om een mens te laten instorten... Maar wel om een mens voor te bereiden, de noodzaak van de uitweg te laten inzien...

Laat me met rust, het kan me niet schelen, ik ben de slechtste nog niet, wat doe ik verkeerd ?
Laat me genieten van het uitzicht, ik zoek toch vooral harmonie, Wat ik veroorzaak dat is zo miniem, onbeduidend, van geen tel...  Dit is het leven zoals het is, dat moeten we gewoon aanvaarden... Laten ik maar gewoon berusten in het feit dat ik lijden veroorzaak...

En als nu eens iemand een echte uitweg zou gevonden hebben ?

18
Meditatie / Het goede leven Het boeddhisme als praktijk
« Gepost op: 21-01-2010 14:04 »
http://alum.kuleuven.be/3deleeftijd/archief%20lezingen/2009%20Samenvatting%20Maex.doc

Het goede leven   
Het boeddhisme als praktijk

Edel Maex*

Het boeddhisme

Het boeddhisme wordt beschouwd als een van de grote wereldreligies.
Maar wat is een religie?

De verschillende religies en wereldbeschouwingen zijn er nooit in geslaagd tot een gemeenschappelijke definitie van religie te komen. Katholiek ben je door een ritueel (het doopsel), Jood door geboorte, vrijzinnig humanist (wat voor sommigen ook een religie is) door je levensovertuiging.

Maar hoe word je boeddhist?

Stephen Batchelori merkt op dat de term boeddhist in de Aziatische talen niet eens voorkomt. Het probleem  is dat we onwillekeurig alle religies in de mal leggen van het ons bekende christendom en meer specifiek nog van de katholieke kerk.
 'Het boeddhisme' als begrip is de creatie van westerse filologen die de historische en  inhoudelijke banden ontdekten tussen een aantal verschillende 'boeddhistische' teksten en tradities.
Als een Tibetaanse lama over het boeddhisme spreekt, spreekt hij eigenlijk over iets anders dan wanneer een Theravada monnik dat doet.
Tot voor kort wisten zij niet eens van mekaars bestaan af.
Het is pas nu in het Westen dat de verschillende tradities mekaar ontmoeten. Dat neemt niet weg dat er tussen de verschillende boeddhistische tradities grote en wezenlijke overeenkomsten zijn. Als we in de rest van deze tekst toch de term boeddhisme gebruiken dan verwijzen we daarmee niet naar één specifiek traditie maar naar de gemeenschappelijke elementen die we in de verschillende tradities en in het opkomend westers boeddhisme terugvinden.


Wie moeten wij geloven?
In één van de oude Boeddhistische tekstenii confronteren dorpelingen, de Kalamas, de Boeddha met de volgende vraag: Voortdurend komen hier leraars langs. Eén voor één vertellen ze dat zij de waarheid verkondigen en dat wat anderen verkondigen onzin is. Wie moeten wij nu geloven?  De vraag klinkt ons heel modern in de oren. Er is blijkbaar in 2500 jaar niet zoveel veranderd.
De Boeddha antwoordt: Ik begrijp jullie verwarring. Wel, ga niet voort op traditie, op geschriften, op autoriteit of op filosofie.

In één klap wordt hier heel wat van tafel geveegd wat wij traditioneel met religie verbinden: traditie, leergezag, filosofie, schrift... De Boeddha stelt niet dat er met die dingen iets mis is, maar ze bieden geen valide argumenten voor of tegen een leer. 

Wat is dan wel een argument?
 De Boeddha vervolgt: Wanneer je zelf ziet dat het beoefenen van een leer lijden tot gevolg heeft, verwerp hem dan. Als je zelf ziet dat het beoefenen van een leer geluk tot gevolg heeft, aanvaard hem dan.

Het eerste opvallende element in dit antwoord is dat de Boeddha de mensen aanspreekt in hun eigen vermogen om het zelf uit te zoeken en te oordelen. Daarom wordt deze passage wel eens het boeddhistisch handvest van het vrij onderzoek genoemd.
Een tweede element is dat het niet gaat om een theorie, een levensbeschouwing of een geloof maar om een praktijk die beoefend kan worden. Een derde element is dat het de effecten van die praktijk (lijden of welzijn) zijn die haar valideren. 


Het boeddhisme is dus geen geloof, geen filosofie, geen identiteit. Het is een praktijk over het omgaan met lijden.

 'Ik leer alleen over lijden en het opheffen van lijden'iii zegt de Boeddha. Dit wordt uitgedrukt in de formule van de vier edele waarheden. De eerste edele waarheid is de waarheid van het lijden. Het is een eenvoudige vaststelling. Het is geen dogma. Nergens staat dat alles lijden is. Er zijn ook heel veel leuke dingen, maar er is lijden in ons leven en dat van onze medemensen. Hoe we het ook draaien of keren. Het boeddhisme doet geen enkele moeite om die waarheid te verbloemen of er een draai aan te geven. Geen valse hoop, geen misplaatste poging tot zingeving. Het is gewoon zo: we worden geboren, worden oud, worden ziek en gaan dood. We worden gefrustreerd omdat we krijgen wat we niet willen of niet krijgen wat we wel zouden willen.


Begeerte, afkeer en verwarring

Het antwoord van de Boeddha op de vraag van de Kalamas roept natuurlijk nieuwe vragen op. Wat veroorzaakt lijden? Welke praktijken hebben welzijn tot gevolg? De Boeddha vervolgt zijn betoog: ‘Als iemand handelt gedreven door begeerte, afkeer en verwarring heeft dat dan lijden of welzijn voor gevolg?’ Voor de Kalamas is duidelijk dat begeerte, afkeer en verwarring lijden veroorzaken.
Begeerte, afkeer en verwarring zijn in het Boeddhisme een klassieke triade.

Een concreet relationeel voorbeeld kan voor ons het punt verhelderen. Stel dat iemand je alleen maar benadert vanuit begeerte, afkeer en verwarring. Dat wil zeggen vanuit de vraag wat heb ik aan deze persoon, past hij in mijn kraam, wat kan ik van hem gedaan krijgen, brengt het mij geld op, macht, kan ik er mee naar bed, of staat zijn gezicht mij niet aan, kan hij mij dwarsbomen, wil hij iets van mij? Het is duidelijk dat een dergelijk contact hoogst onprettig is. In de mate dat deze persoon zijn bedenkingen in concrete handelingen omzet loop  je daarbij het gevaar op alle mogelijke manieren misbruikt te worden. Maar ook voor de persoon in kwestie is het een bron van lijden. Hij leeft in een constante toestand van oorlog, ieder contact is een machtsstrijd waarin hij kan winnen of zelf het onderspit delven en misbruikt worden. Buiten de korte en incidentele momenten van onmiddellijke behoeftebevrediging is er geen rust of welbehagen.


De tweede edele waarheid is de waarheid van de oorzaak van het lijden. Deze oorzaak wordt aangeduid als de dorst. Dorst staat hier metonym voor de net besproken triade van begeerte, afkeer en verwarring. Een modernere vertaling zou kunnen zijn: onze behoeftigheid. Het gaat hier niet om onze objectieve behoeften maar om de manier waarop we met die behoeften omgaan.
Het besef hier is dat geluk geen kwestie is van behoeftebevrediging. Integendeel, het krampachtig zoeken naar bevrediging van behoeften is de oorzaak bij uitstek van lijden dat wij onszelf en anderen aandoen. Ook het idee dat iemand gelukkig kan worden ten koste van het lijden van een ander wordt hiermee als een illusie van de hand gedaan.


Vrijheid


Wat is dan bron van welzijn? De Boeddha vervolgt: 'In de mate dat iemands  gedrag niet gedreven is door begeerte, afkeer en verwarring zal hij spontaan liefde, mededogen, blijheid en onbevangenheid uitstralen'.

Deze vier karakteristieken van de bevrijding zijn de vertaling van een geijkte formule in het Paliiv die nadere verduidelijking verdient:

De Pali-term metta, die hier vertaald wordt als liefde, is in wezen een verlangen, met name het verlangen dat het goed gaat. De vergelijking wordt gemaakt met een moeder die een kind in haar armen draagt. Haar verlangen is dat het het kind goed gaat.

Mededogen (karuna) is een wat verouderde term die gebruikt wordt omdat het letterlijk  correcte mede-lijden een neerbuigende connotatie heeft in het Nederlands. (Vreemd dat het Nederlands geen woord heeft om het Engelse compassion te vertalen en alleen maar pity kent.) Het is het geraakt zijn door het lijden van de ander.

Blijheid (mudita) verwijst naar blij zijn met. Het is het vermogen om te appreciëren wat er is.
Onbevangenheid (upekkha) betekent een onpartijdige aandacht die de blik niet afwendt van het onprettige en niet wanhopig op zoek is naar het prettige.

Om het weer wat concreter te maken: Mensen die een ernstige ziekte krijgen als kanker komen vaak tot de ontdekking dat ze plots vrienden verliezen. Mensen die bang zijn, niet weten wat te zeggen. Voor sommige mensen zijn ze in hun lijden plots niet meer interessant. Tegelijkertijd ervaren ze vaak vriendschap uit onverwachte hoek. Mensen bij wie ze wel terechtkunnen en van wie ze belangeloos steun krijgen. Als iemand met kanker bij jou komt zal je, in de mate dat je vrij bent van begeerte afkeer en verwarring, hopen dat het hem goed gaat (metta), geraakt zijn als hij met slecht nieuws komt (karuna), desondanks blij zijn met zijn aanwezigheid (mudita) en wat ook zijn verhaal is bereid zijn te luisteren (upekkha), zowel naar zijn hoop als zijn wanhoop, zijn pijn en zijn opluchting. In sommige boeddhistische tradities spreekt men hier van de boeddhanatuur. Het is niets anders dan onze fundamentele menselijkheidv.


De derde edele waarheid is de waarheid van het opheffen van de dorst.

 Onze traditionele psychologie kent de dorst en de triade van begeerte, afkeer en verwarring ook. De psychoanalyse spreekt van lust, onlust en onbewuste. De gedragstherapie van beloning, straf en irrationele cognities. Het wezenlijke verschil is dat de psychologie al ons gedrag erdoor probeert te verklaren. Het Boeddhisme daarentegen stelt de mogelijkheid van bevrijding, dat wil zeggen van gedrag dat niet hierdoor bepaald wordt.


Het pad

Welke weg leidt tot bevrijding? De vierde edele waarheid is waarheid van het pad naar bevrijding. Het is het achtvoudige pad. De acht elementen van het pad vormen geen opeenvolgende stappen maar wel een organisch onderling afhankelijk geheel. Traditioneel (en daarmee wat overzichtelijker) worden ze samengevat in drie groepen: deugd, meditatie, inzicht.

De ingang tot het pad is het inzicht. In een eerste fase komt het neer op  voldoende vertrouwen in de redelijkheid van de voorgestelde weg en de intentie hem op zijn minst een kans te geven. Het is te vergelijken met het vertrouwen dat een patiënt in zijn arts heeft. Hij weet nog niet of het medicijn zal werken maar, met een gezonde kritische instelling, heeft hij voldoende vertrouwen in de arts om het uit te proberen. Het belangrijkste inzicht hierbij is het besef van eigen verantwoordelijkheid.

Hiermee komen we bij de deugd. Ethiek in het Boeddhisme heeft niet hetzelfde  moraliserende karakter dat wij in onze westerse religies kennen. In een eerste fase is de ethiek beschrijvend. Bepaalde vormen van gedrag als doden, stelen, liegen, seksueel misbruik veroorzaken lijden zowel voor de dader als voor het slachtoffer.
Er is geen notie van gestraft worden voor wandaden, wel een besef van het dragen van verantwoordelijkheid en het ondervinden van de consequenties van je eigen gedrag. Dit is wat in het boeddhisme met karma bedoeld wordt. De ethische regels beschrijven de grenzen waar je best niet overheen gaat als je geen onheil (voor jezelf en de ander) wilt veroorzaken.


De volgende stap is meditatie.

Er wordt wellicht nergens in het boeddhisme meer gemediteerd dan in het kersverse westerse boeddhisme. Dit komt omdat het boeddhisme hier populair geworden is in de periode van bewustzijnsverruiming, hallucinogenen en een explosie van algemene interesse in de psychologie. Dit geeft een vertekend beeld. Het is een feit dat boeddhistische meditatievormen bruikbaar zijn als stressreductie of als middel tot bevordering van de zelfkennis. Meditatie is maar een boeddhistische praktijk als het organisch ingebed is in het achtvoudige pad, dat wil zeggen als het gedragen en gemotiveerd wordt door inzicht en deugd.


Meditatie in het boeddhisme is de plek bij uitstek van het vrije onderzoek. Het is het labo, de microscoop waarin de vier edele waarheden minutieus onderzocht kunnen worden. In onvervalste 'reality-tv zie je in de meditatie hoe lijden ontstaat en hoe bevrijding mogelijk is. Je moet maar een paar minuten proberen op je adem te letten om te merken hoe je geest telkens weer afdwaalt gedreven door begeerte, afkeer en verwarring. In de mate waarin je leert om in die verwarring met een milde open aandacht aanwezig te blijven, ontdek je de mogelijkheid van bevrijding.

Uit dit onderzoek groeit inzicht. Wat eerst kritisch vertrouwen was in de ervaring van een ander wordt eigen ervaring en eigen inzicht. Dit inzicht maakt de absurditeit van onethisch gedrag steeds duidelijker. Wat eerst het volgen van voorschriften was wordt steeds meer een spontane vanzelfsprekendheid. Waarom zou je nog langer doen wat jezelf en anderen pijn doet, als je beter weet?

De vruchten die je ervaart op het pad vormen op zich de motivatie om verder te gaan met je meditatie en een alsmaar diepgaander onderzoek van de oorzaken van lijden en welbevinden. Hetgeen steeds dieper eigen inzicht veroorzaakt, hetgeen ….. De cirkel is eindeloos
besluit


De filosoof Leo Apostel, die zelf intensief Zen beoefende, stelde voor om ieder mensenleven te zien als een experiment in ethiek. Zoals in de traditie van de westerse wetenschap kan je daarbij verder bouwen op de ervaringen uit de experimenten van je voorgangers. Anderzijds hebben talloze studenten natuurkunde de experimenten van Newton, met het boek in de hand, overgedaan en zo inzicht verworven in de fundamentele wetten van de natuurkunde. Ook de Boeddha stelt ons een experiment voor. Het start met het zelf verantwoordelijkheid opnemen voor het eigen leven.

Het experiment wordt kernachtig samengevat in het vers van de Dhammapada:
Het kwade laten
Doen wat heilzaam is
De geest zuiveren
Dat is de leer van de Boeddhasvi

Van de boeddhistische praktijk wordt in de teksten gezegd dat ze:’ goed is in het begin, goed in het midden en goed in het einde.’ Het pad draagt zijn vruchten van in het begin. Het boeddhisme is een traditie van monniken en leken. Er wordt niet verwacht dat je dagelijks uren lang zittend op een kussen doorbrengt, al bestaat die mogelijkheid. Ook het pad aanvangen en in je dagelijkse leven fundamentele menselijkheid cultiveren, is zinvol en bevrijdend. (Zonder dit laatste heeft zitten op een kussen overigens geen enkele zin.)

De boeddhistische tradities hebben zich steeds weer verzet tegen de onvermijdelijke neiging om het één hoger te waarderen dan het ander.
Als westerlingen zijn we opgevoed met het idee van de onverenigbaarheid van de twee betekenissen van ‘het goede leven’. Er is goed leven in de betekenis van deugdzaam leven en er is goed leven in de betekenis van genieten van het leven.

De meest boeiende en verrassende uitkomst van het boeddhistische experiment is dat beide betekenissen van goed, als twee kanten van een medaille, volkomen blijken samen te vallen.


19
Varia / de werkelijkheid zoals ze is
« Gepost op: 20-01-2010 21:52 »
je hebt de werkelijkheid zoals ze is
je hebt de werkelijkheid zien zoals ze is
je hebt de werkelijkheid aanvaarden zoals ze is
je hebt  zich verzoenen met de werkelijkheid zoals ze is

20
Varia / Wil
« Gepost op: 26-07-2009 21:46 »
Uit "Die mystik des Buddhismus "  Bernardus Jasink (1920) ISBN 90 202 4850 2

De gewone mens (zoals de Boeddha hem vaak noemt) is gebonden aan de wereld door zijn vroegere daden, die hem steeds tot nieuwe daden aansporen, en door zijn eigen wil, die naar de wereld verlangt, en zich steeds tot nieuwe activiteit en nieuwe werkzaamheid genoopt voelt... De naar bevrijding strevende mens is weliswaar gebonden door zijn vroeger Karma, doch zijn wil bindt hem niet opnieuw, hij verricht geen nieuwe daden, maakt geen nieuw Karma en roeit het oude Karma uit.

21
Varia / de ander
« Gepost op: 14-07-2009 22:50 »
De ander ontmoeten is ook altijd wel zijn irrationaliteit, onredelijkheid, geblaas, stugheid, stoerheid en nog zovele zaken ontmoeten en soms valt dat zwaar.
Vooral, waarschijnlijk bij mijn irrationaliteit, onredelijkheid, geblaas, stugheid, stoerheid en nog zovele zaken die ik van mezelf toch makkelijker ervaar.

Soms bij het ontmoeten van die ander is het van "Laat me nu toch met rust". En toch ben ik zo graag bij en met die ander.
Waarom kan het nu nooit eens langdurig, mooi, fijn, leuk, aangenaam en verkwikkend zijn ?
Waarom altijd die bevestiging " mooie liedjes duren niet lang".

En als ik dan die ander in zijn onaangenaamheid tegen kom is er die neiging om die ander te verbeteren, hem het juiste te leren en te laten zien.

Hoe moeilijk en zwaar is het om de ander te laten zoals ie is.

22
Varia / geweld
« Gepost op: 04-06-2009 07:48 »
Soms is het nodig om geweld te gebruiken.

Te vaak geweld dat is : Zowel  nodig, zowel  onnodig, zowel als het zelfs ongewenst is.

23
Varia / westers boeddhisme
« Gepost op: 15-05-2009 18:57 »
http://www.nrc.nl/W2/Lab/Profiel/Boeddhisme/gedacht.html

Bij westerlingen die boeddhist willen worden, kan dat onbegrip opleveren. Zo zijn westerlingen gewend te denken in termen van plicht en niet in termen van persoonlijke verdienste.

Bij een westerling staan de goede bedoelingen voorop en niet de rituelen.

De westerling denkt niet hiërarchisch, hij beseft niet dat een stuiver geven aan de Dalai Lama beter is dan honderd gulden geven aan je buurman.

Aziatische boeddhistische leiders ervaren het op hun beurt als een verlies van de traditie wanneer westerse ideeën hun intrede doen. Zij willen hun schare volgelingen zien groeien, maar de nieuwe aanhang moet daarvoor wel een deel van zijn culturele bagage afwerpen.

Wat de confrontatie met westerlingen lastig maakt, is dat de meeste boeddhistische leiders geen behoefte hebben aan discussies met andersdenkenden. Zij eren iemand die de traditionele teksten uit zijn hoofd kent en niet iemand die kritische vragen stelt.

Zij denken persoongericht en niet principieel. Je gaat naar een lezing van de Dalai Lama vanwege zijn persoonlijke uitstraling en niet omdat hij zo'n goed verhaal vertelt. Goede verhalen worden dan ook zelden geproduceerd, het inhoudelijk en didactisch gehalte van de meeste voordrachten van Aziatische leraren is vrij pover.

24
Algemeen / Wat is Boeddhaschap?
« Gepost op: 12-05-2009 18:19 »
Ik vraag me af hoe jullie, medeforumgenoten, staan tegenover het boeddhaschap.
Is het iets waar jullie actief mee bezig zijn, leeft het, is het iets waar jullie naar streven ?
Of misschien juist onbelangrijk voor jullie ?

Hoe zien jullie het boeddhaschap, welke gedachten of voorstellingen hebben jullie ervan ?

25
Laatst las ik een artikeltje, dat stelde dat op grond van het feit dat de mens een top-predator is dat er veel te veel mensen zijn. Veel te veel in de zin van "teveel om door moeder Aarde te kunnen dragen".
Ik weet niet meer hoeveel mensen er eigenlijk maar zouden mogen rondlopen op Aarde zonder dat het een bedreiging is voor de "leefbaarheid".
Ik dacht maximaal 250 miljoen mensen. (het kunnen er ook 600 miljoen zijn of 2,5 miljard)
Het maximaal aantal mensen zodat de natuur zich zonder problemen terug kan herstellen van de schade die mens aanricht om te kunnen overleven.

Als Boeddhist zou ik het principe "leven in harmonie met de natuur" kunnen huldigen.

Ik denk wel dat het klopt dat een belangrijke reden waarom we met 6,5 miljard op aarde kunnen rondlopen onze technologische vooruitgang is.
De keerzijde van onze technologische vooruitgang is wel de schade die we aanrichten. Waarbij men kan stellen dat we momenteel in een spiraal van meer en meer schade zitten, die een bedreiging vormt voor de leefbaarheid met zoveel mensen.
Logisch gezien zal dit in de toekomst resulteren in een negatieve weerslag.

De technologie "gelovigen" die zijn ervan overtuigd dat de technologie zelf wel met een oplossing zal komen.

Maar als ik als Boeddhist het principe "leven in harmonie met de natuur" huldig dan kunnen we eigenlijk NIET met 6,5 miljard(of stijgend) op Aarde rondlopen.
Strikt genomen, hoe minder technologie we gebruiken, hoe groter het territorium moet zijn om van te kunnen leven.

De jager-verzamelaar (het ultieme in harmonie met de natuur ?) heeft een zeer groot territorium nodig om te kunnen overleven.
Een primitieve boer heeft in verhouding een veel kleiner territorium om te kunnen overleven.
Een hoog technologische boer heeft een nog veel groter rendement voor hetzelfde territorium dan een primitieve boer.

Wanneer ik het principe "eerbied, respect" huldig voor alle levende wezens dan is dit principe onverenigbaar met "hoge technologie".

Monniken kunnen zich wel afvragen hoe men mieren moet ontzien, maar een hoogtechnologisch productieproces kan zich niet met deze vragen bezighouden. Toch niet op die manier.

Ofwel kiest men voor "eerbied, respect" voor alle levende wezens maar dan zou dit het technologische productieproces hinderen.
Ofwel kiest men voor het technologische productieproces met als gevolg dat men geen oog heeft voor "eerbied, respect" voor alle levende wezens.

Men zou het wel op een kunstmatige manier kunnen verenigen. Door bijvoorbeeld "natuurreservaten" waar menselijk ingrijpen verboden is. En daartegenover menselijke cultuurgebieden waar "eerbied, respect" voor levende wezens dienstig is aan het menselijke eigenbelang.

Feit is dat we inderdaad met 6,5 miljard zijn en dat we niet met een druk op de knop terug kunnen gaan naar een situatie waarbij "leven in harmonie met de natuur" in haar primitieve uiting mogelijk is.

Ik kan de technologie "verfoeien" en de oorzaak van kwaad zien. En hunkeren naar een nostalgische ideaal "respect".
Wanneer ik echter kijk naar mijn realiteit dan geraak ik niet verder dan een intentioneel respect maar kan ik het  niet omzetten in een concreet levensmodel. Op een bepaalde manier wringt me dit, want het geeft een gedachte van niet consequent te zijn. De kloof om te overbruggen is echter te groot.

Nu, ik ben geen technologie "gelovige" eerder een doemdenker op dat vlak. Het eigenbelang heeft de mens "groot" gemaakt maar zal ook de oorzaak van haar ondergang wanneer de grens zal bereikt worden.

Dit neemt niet weg dat ik me uitspreek voor enerzijds "natuurreservaten" en anderzijds voor "cultuurgebieden" waar een hoogtechnologisch productieproces haar gang kan gaan.

26
Varia / struikelblok
« Gepost op: 01-02-2009 22:05 »

De goede raad voor de ene, is het struikelblok voor de andere.
 

27
Varia / Boeddhist of dwaas
« Gepost op: 31-01-2009 18:30 »
Een boeddhist, dat is de dwaze leerling van een wijze man.

28
Varia / bibliotheek
« Gepost op: 30-01-2009 20:51 »
Duizend boeken in de bibliotheek en nog steeds tastend in de duister.

Verlichting is dat de edele kunst van het in het duister tasten of het antwoord op het gevloek naar licht ?

29
Varia / breinbrekertje
« Gepost op: 29-01-2009 23:48 »
zit er leven in de hersenen, of zitten er hersenen in het leven ?

30
Algemeen / Nihilisme en Boeddhisme .
« Gepost op: 10-01-2009 21:26 »
http://nl.wikipedia.org/wiki/Nihilisme_(filosofie)
Nihilisme is een filosofische visie die inhoudt dat het bestaan niet alleen geen betekenis, doel, kenbare waarheid of waarde heeft, maar ook dat er geen betekenis of doel aan te geven is.

31
Algemeen / Zelfloosheid en barmhartigheid
« Gepost op: 29-12-2008 17:28 »
Uit "wegen naar geluk" Ron Leifer  isbn 90-389-0840-7

... de boeddhistische opvatting dat de voornaamste oorzaak van lijden een hechting aan het zelf is
= aan een interesse in de bevrediging van de eigen begeerten en de eigen geluksprojecten zonder zich te bekommeren om de gevolgen voor anderen.

In de boeddhistische visie is gehechtheid aan het zelf, of egoïsme, het gevolg van onwetendheid van het feit dat het zelf een illusie is- een projectie van zichzelf op zichzelf. Het zelf is een illusie, net als de grote Beer aan de avondhemel, die een projectie is van een patroon op sterren die geen intrinsieke connectie met elkaar hebben en feitelijk geen enkele relatie met elkaar hebben en lichtjaren van elkaar verwijderd zijn.

De illusie van het zelf vormt de basis van, en rechtvaardigt, het najagen van egoïstische begeerten, met als gevolg het lijden dat wij onszelf en anderen aandoen. Zo komt het dat narcisme of egoïsme, ten grondslag ligt aan lijden dat de mens zichzelf aandoet.

De traditionele boeddhistische remedie voor egoïsme is barmhartigheid. Egoïsme en barmhartigheid zijn tegengestelden. Barmhartigheid betekent onzelfzuchtigheid. Barmhartigheid is noodzakelijk voor de verwerkelijking van de egoloze gelukzaligheid van het nirwana. ...

Barmhartigheid is niet alleen maar een incidenteel gevoel van medelijden voor mensen die het minder getroffen hebben. Barmhartigheid is een discipline die, om met Khenpo Karthar Rinpoche te  spreken : "de toegewijde oplettendheid van een bewaker van een vlam" vereist.
De ontwikkeling van barmhartigheid betekent het temmen en trainen van de geest. Het houdt een analyse en een aanvaarding van de feiten van het bestaan in. En tenslotte houdt het een verzaking van egoïsme en egocentrisme in, ten gunste van een liefdevolle houding jegens anderen.

Sommige mensen denken dat de toestand van egoloosheid, de verdwijning betekent van de persoon die conventioneel denkt en handelt in de wereld om hem heen. ...
Egoloosheid is geen roemvolle mystieke toestand.

De basisvorm van egoloosheid is onzelfzuchtigheid, die de basishoedanigheid is van barmhartigheid.
Barmhartigheid is het vermogen met anderen mee te voelen, te begrijpen dat anderen, net als wij, geluk willen.
Het.. biedt ons de gelegenheid ons het lijden van anderen te realiseren, en om hen te geven.

Dit is het ideaal van de Bodhisattva, een ideaal dat het tegengestelde is van de zelfzuchtige, dualistische, neurotische geest.
Een van de geheimen van geluk is dat barmhartigheid het tegengif is ... .
Het is het effectieve middel waardoor wij ons kunnen bevrijden van de pijn van ons eigen egocentrische streven en lijden.

32
Meditatie / De koude dosis van de twijfel.
« Gepost op: 22-12-2008 22:50 »
Als ik naar mezelf kijk zie ik de zoektocht naar zekerheden.

Bijvoorbeeld.
Het verstand dat wil begrijpen. Het ik dat bevestiging zoekt. Zie ik het wel juist, de zoektocht naar steun van anderen. Ik zie het zo, zien jullie het ook zo.
Het niet hebben van die zekerheden, De twijfel die aan de deur klopt en de verwoede pogingen om die twijfel de overstijgen.

Ik die naar zekerheden zoekt en het schril contrast met de realiteit. De afwezigheid van die zekerheid.

Een thema dat vaker in geschriften voor komt is "de werkelijkheid zien zoals ze is". De zoektocht naar zekerheden interpreteert dit  als "voorbij de twijfel" wat hetzelfde is als "kennis".

Langs de andere kant moet"de werkelijkheid zien zoals ze is" niet per definitie "voorbij de twijfel" zijn.
In die zin is het dan zien dat "twijfel" een fundamenteel deel uitmaakt van het bestaan.
 Een tweede aspekt van " de werkelijkheid zien zoals ze is", namelijk de spirituele boodschap ervan, ; het aanvaarden van de werkelijkheid zoals ze is.

In die zin denk ik ook niet dat het religies inclusief het boeddhisme kennis schenkt omtrent vragen waar niemand in weze een antwoord op weet. Maar wel de werkelijkheid onder ogen zien.

In een bepaalde dosis is twijfel zo pijnlijk en onverdraaglijk. Maar wat doet meest pijn. De twijfel of mijn verlangen om er aan te ontsnappen. Mijn schreeuw tegen de wereld; neen, wereld, jij mag niet zijn zoals je bent; ik eis dat je anders bent.

Maar in een andere dosis is twijfel niet zo pijnlijk en onverdraaglijk. De dosis waarbij ik koud en onverschillig ben over haar aanwezigheid. De gegeven omstandigheid die is zoals ze is.

33
(Naar ik heb vernomen. )

Eén van de problemen om te communiceren over Boeddhisme is het feit dat Boeddhisme eigenlijk niet bestaat. Het woord Boeddhisme is van vrij recente westerse oorsprong, het woord is een aanduiding die gemakshalve werd gebruikt om de diverse religies aan te duiden waarbij het bindende element de figuur "Boeddha" is.

Stel nu dat het Oosten alle religies die god en abraham als bindend element hebben zouden aanduiden als "Abrahamisme".

Dan zou onder het woord Abrahamisme, zowel het Jodendom, als de Katholieke stroming, als alle Protestantse stromingen als de Orthodoxen en ook de Islam vallen.

Een Islamiet ziet zichzelf niet als een Jood, of een Katholiek ziet zichzelf ook niet als een Protestant, of een Orthodox ziet zichzelf niet als een Islamiet.

Je kunt bv. niet zeggen een Abrahamist doet aan heiligenverering. De Katholieken doen dit inderdaad, maar de Protestanten niet. De Islamieten hebben ook heiligen, maar dat zijn niet dezelfde als bij de Orthodoxen.
Over sommige zaken is het dus heel moeilijk praten.

Stel dat 2 mensen in het Oosten met elkaar aan het praten zijn, en de één vraagt aan de ander, Ben jij Abrahamist ?
Wat is daar nu het juiste antwoord op ?

Het Abrahamisme bestaat niet als religie in het Westen.

En zo is het ook met het Boeddhisme, het Boeddhisme bestaat niet als religie in het Oosten.

Het zogenaamde boeddhisme bestaat uit zoveel verschillende diverse stromingen met hun eigen teksten, hun eigen invalshoeken.


Toch bestaat het Boeddhisme natuurlijk wel. Maar alleen maar in het westen. En een typisch kenmerk van dit westers Boeddhisme is dat het uit al die diverse stromingen inclusief haar eigen cultuur ,het Christendom,  de wetenschap of uit de diverse filosofische stromingen elementen plukt en samenstelt. Het westerse Boeddhisme heeft ondertussen al haar eigen dynamiek ontwikkelt.

Maar dit is altijd al zo geweest ook voor al die andere Boeddhistische stromingen.
Bv. De religies uit Tibet zijn ook een mengelmoes van diverse elementen. Of zoals Zen.

Net zoals zovele zaken, is ook religie aan veranderingen onderhevig.


Pagina's: [1]