Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - Dorje

Pagina's: [1] 2 3 ... 14
1
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Gepost op: Gisteren om 20:28 »
Ok, dan is het goed.
:)

2
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Gepost op: Gisteren om 19:10 »
Het lijken me eerder bardo-achtige ervaringen. Die kunnen zich ook voordoen tijdens leven. Dat je voelt alsof er iets heel zwaars op je drukt wordt volgens mij in de Tibetaanse teksten uitgelegd als het oplossen van het aarde element. Het oplossen van de elementen gaat gepaard met bepaalde specifieke gewaarwordingen.

Je kan het mystificeren zoals je wil, voor mij zijn het gewoon pure hallucinaties, producties, projecties van de eigen geest. Trouwens in het bardo heb je dat ook: als je angstig bent produceer je nachtmerrieachtige ervaringen, als je rustig en vredig bent, hemelachtige ervaringen. In beide gevallen adviseert het Tibetaans dodenboek: "herken al die verschijnselen als je eigen projecties en het zal je bevrijden."

Een zeer goede raad, die ook in ons leven van toepassing is, want ook ons leven is ook maar een soort bardo.
;)

Bardo groeten,

Dorje.


3
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Gepost op: Gisteren om 13:58 »
Dat het dromen waren lijkt mij minder waarschijnlijk, alhoewel ik niet uit zal sluiten dat ik ergens in een bijna-droom staat ben verdwaald.

Ik doelde ook niet dat het mogelijks dromen waren, eerder dat het mogelijks hallucinaties waren. Met de verschijnselen die zich voordoen in het bewust overgaan van waken naar dromen (waar ik nu toevallig in het verleden ervaring mee heb opgedaan), en hoe echt die verschijnselen overkomen, wou ik gewoon aantonen dat het erg moeilijk is hallucinatie van echte ervaring (veroorzaakt door iets buiten jou) te onderscheiden. M.a.w. heel veel ervaringen die je hebt kunnen best wel eens erg overtuigende hallucinaties zijn. Makyo dus. Iets door je eigen geest geproduceerd, en iets dat je dus in de ban kan houden.

Ik ben die verschijnselen ook tegen gekomen tijdens meditatie, dus ik breng ze gemakkelijk hier mee in verband en zie ze dus eerder als een vorm van misleidende hallucinaties, en dus (deze is voor Siebe) juist om het idee dat het iets met jhana te maken zou hebben teniet te doen.

M.a.w. ik doel op ongeveer hetzelfde als wat onze nieuwe Boeddha hier schrijft:

Makyo zijn feitelijk geestelijke verstoringen,
...
Het ervaren van deze bedrieglijke verschijnselen ...

Je kunt visioenen krijgen, fantasieën, zelfs gehoors- reuk- en visuele-ervaringen. Ik heb zelf ooit duizelingen meegemaakt, zwaartegevoelens, tintelingen in vooral de beide handen, een overweldigend wit licht, het gevoel hebben dat alles veel harder klinkt (auditief) en zeer helder, enzovoort. Zelfs ervoer ik ooit het wegvallen van een ernstige emotionele blokkade, waardoor de tranen over mijn wangen vloeiden. Nogmaals: het is geen slecht teken, zolang je je er maar niet aan hecht.

Eigenlijk zeg ik dus hetzelfde, maar dan vanuit een andere hoek bekeken, het kan zinvol zijn om het ook zo eens te bekijken of juist niet.

Toch heel interessant, die materie over lucide dromen, maar ik denk niet dat ik me erin zal verdiepen, mijn focus op het ogenblik ligt meer op het versterken van mijn meditatie praktijk.

Groot gelijk, het kan erg verslavend zijn, nogmaals: makyo dus. Maar ik ben wel blij dat ik er mij een tijd mee bezig gehouden heb. Het relativeert veel wat er in boeddhistische en spirituele kringen de ronde doet (speciale ervaringen, speciale contacten, uittredingen, astraal reizen, ...).
En er bestaat een boeddhistische variant van, die wel degelijk nuttig kan zijn op het pad: droomyoga.

Lucide groeten,

Dorje.


4
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Gepost op: Gisteren om 08:39 »
Voor zij die denken dat Dorje nu helemaal aan het flippen is, ziehier wat bronnen die een en ander wetenschappelijk staven.

Wetenschappelijk bewijs:
https://lucidedroom.nl/Informatie-over-lucide-dromen/Geschiedenis-van-lucide-dromen/

WILD (hypnagoge ervaringen en hallucinaties)
https://lucidedroom.nl/Informatie-over-lucide-dromen/Technieken-en-tips/Technieken-WILD/


5
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Gepost op: 25-06-2019 20:07 »
Ik heb nog een vraag over hoe je omgaat met buitengewone ervaringen tijdens het mediteren.

In het Boeddhisme wordt algemeen geadviseerd daar niet mee om te gaan, geen betekenis aan te geven, geen aandacht aan te schenken, maar ook niet weg te duwen, gewoonweg beschouwen zonder trekken of afstoten.

Daarom is het soms goed om een aantal zaken in een relativerend perspectief te zetten.

Door concentratie op één punt, en dus het beperken van sensorische indrukken die jou normaal gezien bereiken, en het gelijkertijd toch alert blijven, kan je in een toestand komen van lichaam die in slaap modus gaat, maar geest die helder wakker blijft. Dit kan rare gewaarwordingen geven die voortkomen uit deze ongewone toestand. De normale toestand is: lichaam wakker, geest wakker, of lichaam slaapt, geest slaapt. In dat laatste geval doen zich op den duur toch ook rare gewaarwordingen voor, omdat er periodes zijn in onze slaap waarin onze geest weer even wat wakkerder wordt. We noemen deze dan dromen.

De rare gewaarwordingen die zich voordoen door het wegvallen van de meeste sensorische prikkels door concentratie noemt men geen dromen, maar hallucinaties. Dat klinkt erg medisch, maar dat is het helemaal niet, we kennen het gewoon voornamelijk in het kader van psychische stoornissen, maar eigenlijk is het een heel natuurlijk fenomeen dat zich enkel niet zo vaak merkbaar voordoet, omdat het wegvallen van sensorische prikkels haast altijd gepaard gaat met het wegvallen van bewustzijn.

Het fenomeen dat zich voordoet is dat de geest zo gewoon is prikkels te hebben als hij alert is, dat als deze prikkels er niet meer zijn (of veel minder) en de alertheid nog wel, er dan illusoire prikkels door de geest geproduceerd worden. Men noemt dit dan geen dromen, maar hallucinaties, omdat ze zich voordoen terwijl men wakker is en ze zich gelijktijdig kunnen voordoen met werkelijke sensaties. Zo heb je auditieve hallucinaties als geluiden gehoord worden die er in feite niet werkelijk zijn, maar ook visuele hallucinaties en tactiele zijn mogelijk, en, dat is het meest speciale, ze kunnen zich gelijktijdig voordoen met werkelijke waarnemingen, wat ze juist zo bedrieglijk speciaal en bovenwerelds doen lijken.

Bij mensen die zich specialiseren in lucide dromen, het opwekken van dromen waarin je bewust bent dat je droomt, is dit een bekend fenomeen. Het zijn de verschijnselen die zich voordoen bij Wake Induced Lucid Dreams (WILD), waarbij je met technieken die lijken op meditatieve technieken probeert bewust te blijven gedurende het proces van in slaap vallen. De kunst bestaat er dan in bewust te blijven gedurende het hele proces. Je komt dan eerst de hypnagoge verschijnselen tegen, dit zijn vage visuele, tactiele en/of auditieve ontladingen die zich spontaan voordoen als het lichaam stilaan minder sensorische prikkels registreert (in slaapmodus gaat). Dit gebeurt elke avond als je gaat slapen, maar tegen dan ben je al niet meer bewust, dus merk je het gewoonlijk niet op. Maar als je op een of andere manier je bewustzijn kunt bewaren op zo'n moment, maak je ze bewust mee. Deze hypnagoge verschijnselen kunnen evolueren tot erg indrukwekkende hallucinaties, meestal tactiel, auditief, maar ook visueel, de moment dat de visuele hallucinaties sterker worden ben je meestal al volledig overgegaan naar de droom, ben je dus in rem-fase, er is dan gewoonlijk geen vermenging meer mogelijk tussen echte gewaarwordingen en droom, vandaar dat het dan geen hallucinaties meer zijn. Het leuke is wel dat je dan ineens helemaal bewust bent van de droom en dus je droomwereld bewust kan gaan verkennen.

De overgang naar deze verschijnselen kan heel overweldigend zijn. Zaken als oneindigheid ervaren en dit toch nog ergens kunnen lokaliseren in het lichaam (deel van het hoofd) is herkenbaar. Zeker ook het gevoel los te komen van je lichaam. Eigenlijk maak je dan een bewuste overgang mee van lichamelijke gewaarwordingen naar niet-lichamelijke gewaarwording (droom), als beiden zich nog gelijktig voordoen spreken we dus van hallucinatie. Het gevoel van een aanwezigheid en ook het gevoel aangeraakt te worden is een veel voorkomend gevoel in die overgang, en omdat mensen die hier mee bezig zijn meestal niet echt met meditatie gericht op rust en vrede bezig zijn, ontwikkelen ze op dat moment vaak angstige gevoelens, waardoor de ervaring dan ook vaak angstig wordt, zoals het gevoel dat iemand op je gaat zitten en je verstikt (een veelvoorkomende ervaring bij mensen die WILD uit proberen). Stemmen horen is ook een veelvoorkomend verschijnsel, soms een heel verhaal, soms samenhangend, maar niet altijd, wat ook veel voorkomt is een harde knal horen.

Maar het meest spectaculaire dat zich voordoet is de wat men noemt: separatie. Het losscheuren van de werkelijke lichamelijke ervaringen tot er zich enkel nog maar onlichamelijke (droom) ervaringen voordoen. De aanloop hiernaartoe is een intenser worden van alle hallucincaties, en vreemde trillingen voelen doorheen heel je lichaam, soms door elkaar schuddend, soms golvend, meestal gepaard met het horen van stemmen, muziek of ruis en steeds sterker wordende visuele beelden rond je. Dit kan erg heftig zijn, zodat de meesten in die fase weer letterlijk lichamelijk weer helemaal wakker schieten. Als je hier door gaat, kom je aan de separatie, je voelt dan letterlijk nog je werkelijke lichaam, maar je voelt hoe je hier als het ware van afscheurt waarbij je het gevoel hebt dat je je lichaam verlaat. Dit lijkt heel sterk op wat men beschrijft bij uittredingen, maar, lucide dromers geloven niet zo gemakkelijk in uittredingen omdat ze uit eigen ervaring kunnen vaststellen dat dit nu net de ervarinen zijn die je meemaakt als je bewust van wakker zijn de droom in gaat. Je geest vult die overgang in met rare sensaties die de overgang mogelijk maken van lichamelijke gewaarwording, naar droomwaarneming. De focus verschuift gewoon van lichamelijke sensaties naar niet lichamelijke sensaties, en omdat er een periode is waarbij beiden zich voortdoen, lijkt het alsof je los komt van je lichaam. Maar omdat lucide dromers dan verwachten dat ze in een droom terecht komen, komt deze verwachting meestal uit, zij die dit niet verwachten dromen de werkelijkheid waarin ze zich bevonden en zien zich dan uit hun lichaam gaan en dromen dan de kamer waarin ze in slaap gevallen waren. Ikzelf ben meestal in kleurrijke dromen terecht gekomen na zo'n WILD, maar enige keren ook in de droomversie van mijn slaapkamer. Dus ik zeg niet dat uittredingen daarom niet bestaan, maar dat ze in 99% van de gevallen gewoon bewuste overgangen zijn naar de droom, waarbij de verwachting (omdat men niet beter weet) dat men echt uit zijn lichaam treed, maakt dat de eraring ook wordt zoals je verwacht. En zo ook zeg ik niet dat ervaringen van andere werelden en deva's en dergelijke niet echt zouden kunnen bestaan, in 99% van de gevallen zullen ze gewoon natuurlijke hallucinaties zijn die zich voordoen doordat de geest in een overgang komt naar verminderde sensorische prikkels.

Ik beweer hier niet dat dit sowieso het geval is bij jou of Siebe, alleen beweer ik dat het erg moeilijk te zeggen is wat er zich juist voordoet. Bij een hallucinatie is er echte waarneming, het wordt ervaren als helemaal hetzelfde als iets dat met de lichamelijke zintuigen ervaren wordt, alleen de waarneming komt niet van prikkels van buiten af, maar prikkels die geproduceerd zijn door de eigen geest. De geest is enorm veelzijdig en creatief.

Daarom is het beter om niet teveel waarde te hechten aan ervaringen die zich kunnen voordoen, er geen betekenis aan te geven, er best niet teveel aandacht aan te schenken, maar ook weer niet weg te duwen, gewoonweg beschouwen zonder trekken of afstoten. Het zijn zaken die echt ervaren worden in het moment, niet ingebeeld worden achteraf, alleen is het niet altijd duidelijk of wat men ervaart nu een product is van de eigen geest, of van iets daar buiten.

Het wil daarom ook niet zeggen dat ze niet bemoedigend kunnen zijn. Het kunnen wel degelijk indicaties zijn van een ver doorgedreven concentratie, of het losser komen van de gefixeedheid op de lichamelijke ervaring, maar meer verhaal denk ik niet dat er aan gehangen moet worden. Anders worden ze eerder een obstakel op het pad, iets dat eerder onze overtuigingen versterkt, of ons zelf-gevoel versterkt, in plaats van los te komen van elke vorm van overtuiging en dus de werkelijkheid rechtstreeks te zien (zonder filter van onze overtuigingen), en in plaats van los te komen van zelf.

Maar dat is maar een mening, van één of andere Dorje, het kan zinvol zijn om het ook zo eens te bekijken of juist niet.

Hallucinante groeten,

Dorje.

6
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 24-06-2019 15:40 »
Daar wat helemaal geen sprake van. Ik zei dat ik het leuk en belangrijk vind om over weder geboorte en die rijken van bestaan te spreken, en de visie te delen dat de leer van de Boeddha, volgens mij, op dit punt, het beste begrepen wordt als je weder geboorte en die rijken van bestaan zowel letterlijk als figuurlijk neemt. Het is juist in die samenhang dat de schoonheid van de leer van de Boeddha zich toont.

Dan is het misschien heilzaam om eens te kijken naar waarom jij je zo gedreven voelt om je woord te verkondigen, waarom jij hier bent op het forum? Het valt mij op dat jij altijd met lange lappen tekst antwoorden plaatst, zelfs als je geen vragen worden gesteld en zelfs als het duidelijk is dat een antwoord onwelkom is.

Ik vind het leuk en belangrijk. Zo werd ik ...


Dat het mij zou verheugen dat mensen, zoals Maarten, door mij weggaan of niet willen deelnemen, daar is echt totaal niet sprake van.

Misschien niet, maar het is nu net "dat jij altijd met lange lappen tekst antwoorden plaatst, zelfs als je geen vragen worden gesteld en zelfs als het duidelijk is dat een antwoord onwelkom is", dat Maarten zich niet meer welkom voelt, voor moest je het nog niet door hebben.

Maar zand erover, ik wil er mij verder niet in moeien, ik heb al gezegd waarom.

Dorje.


7
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 24-06-2019 15:22 »
Dag Dorje,

Die opmerking was gericht aan Ujukarin.

Maakt niet uit, excuses blijven terrecht, naar Siebe dan toch.



8
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 24-06-2019 13:55 »
Beste Ekayano Maggo en Siebe,

Mijn excuses voor de onduidelijkheid en het te scherpe schrijven.

Het ging niet om een metafoor hier of daar. Het ging er om dat ik het jammer vind dat Maarten zich niet meer welkom voelt hier en dat als verschillende partijen hun ongenoegen hier over geven (of toch over het doorgedram waar Maarten op afgekapt is), niet alleen ik, maar ook door Bodhiboom en Ujukarin, dat Siebe dit alsnog als positief voor zichzelf opvatte ook. Daar werd ik even niet lekker van.

Ik heb mij er zoveel mogelijk proberen buiten houden (omdat ik weet dat ik anders te scherp wordt), maar slaag daar gewoon niet in.

Mijn excuses,

En ook ik bedoel het niet kwaad, echt niet. Ik vind het gewoon jammer dat heel die discussie hier niet echt het beste in ons naar boven brengt (mijzelf incluis) en blijf mij daarom afvragen of dit echt wel verder moet blijven gaan, kan dit thema niet gewoon geklasseerd worden als "ieder heeft er zijn eigen mening over, so be it", en kunnen we elkaar niet gewoon weer stimuleren in de praktijk: het ontwikkelen van het beste in onszelf naar boven te brengen.

Ik ben er van overtuigd dat meningen die we nu hebben, iets vloeibaars zijn, ze zijn niet vast, zoals niets vast is, ze kunnen veranderen, evolueren door de praktijk, de praktijk is daarom het belangrijkste, niet de meningen die we er nu op na houden.

Het ga jullie allen goed, en excuses nogmaals voor het uit onmacht verglijden in een te scherpe schrijfstijl.

Dorje.


9
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 23-06-2019 23:07 »
Ik vind het leuk en belangrijk.

Zo zie je maar. De ene zijn dood is de ander zijn brood. Maarten is weg, Siebe vind het leuk en belangrijk.

Boeddhisme?
Ik krijg er allesinds kippenvel van.

Hoedanook, welkom Ammithaba.
Verfrissend om weer eens een andere plaat te horen.

Verder, mijn fanatieke tendensen, de felle tendensen, het gaat al veel beter dan vroeger vind ik. Ik zie het als een gebrek, geen kwaliteit. Ik werk er elke dag aan.

Ik kan er niet over oordelen, zo lang ben ik hier nog niet, ik kan alleen maar zeggen dat ik je nog nooit zo fanatiek bezig gezien heb als nu, en dat ik nog nooit zo een fanatiek iemand tegen gekomen ben als jou, Siebe.

Hoewel er inhoudelijk weinig is waar ik niet mee eens met je kan zijn, is de eenzijdigheid ervan en het niet respecteren van andere zijden ver over de rand van het aanvaardbare aan het komen. Als je zo door gaat blijf je straks nog alleen over om het leuk en belangrijk te vinden.

Ik wens je een periode van stilte en bezinning toe en terug wat ademruimte hier op het forum.

Dorje.



10
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 20-06-2019 22:33 »
Kortom: de bovenwereldlijke visie is die dat er geen zelf zit, noch in de persoon, noch in de keten/golf. Deze visie en alleen deze visie kan deze keten doorbreken, deze golf doen uitdoven. Zij die zich daar op richten, richten zich niet op wedergeboorte. Het is niet dat zij werergeboorte ontkennen. Zij richten zich er niet op, maar eerder op het doorzien van niet-zelf.

Zij die blijven vasthangen aan een zelf, hebben er baat bij goed de gevolgen hiervan in te zien: steeds verdere verderzetting van deze keten. De Boeddha richt zich in 90 procent van zijn teksten tot dezen, het is daarom belangrijk en niet af te doen als verkeerde visie, het is zoals je zegt gewoon een versimpelde visie, één die motiveert om het goede te ontwikkelen opdat oorzaak en gevolg optimaal kunnen verlopen.

Zij die zich richten op het doorzien van niet-zelf (bovenwerldlijke pad) hebben geen boodschap aan het begrijpen van wedergeboorte, of om dit als basis van hun motivatie te hebben. Hun motivatie is bevrijding in dit leven (zoals Boddhiboom het verwoorde), en de goedheid ontwikkelen komt hier vanzelf uit voort, omdat het zelf dienen verminderd (niet uit angst, doemdenken en dergelijke).

Als wat jij cultiveert voor gevolg heeft dat je steeds maar jezelf blijft verdedigen en hierin steeds scherper wordt en de stromingen die meer in het bovenwerldlijke geworteld zijn steeds meer gaat afdoen als verkeerde visie, gevaar, en indoctrinatie, dan zou je vragen kunnen stellen of wat jij cultiveert wel zo bevorderlijk is (voor jezelf, voor het Boeddhisme en voor het forum hier).

Dit wou ik toch nog even kwijt. Terug naar de stilte nu, dus verwacht geen reactie meer van mij op wat je hier weer mee gaat doen.

Maar, desalniettemin: het ga je goed broeder, ik wens je vooral rust toe en kunnen loslaten, je leven hangt er echt niet van af, alleen maar je "zelf"-beeld, hetgeen je toch best ooit eens opgeeft.

Dorje.




11
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 19-06-2019 17:37 »
Jongens, laten we er mee kappen, ok?

Deze discussie komt steeds terug en leidt steeds tot hetzelfde: eentje die het door je strot blijft duwen en de rest die er meer en meer afstand van gaat nemen of het forum zelfs gaat mijden of verlaten.

Jammer.

Ik trek mij uit solidariteit met Maarten ook even terug, Maarten hopelijk ook maar "even".

Tot later! Terug naar de stilte én de praktijk.

Het ga jullie allen goed,

Dorje.




12
Filosofie en Metafysica / Re: Wat is een mens?
« Gepost op: 18-06-2019 12:42 »
Ik begin me echt stevig onwelkom te voelen op dit forum.

Ik vond nochtans dat je het heel eenvoudig, mooi en herkenbaar verwoord had. Alleen wou ik hier niet aldus bevestigend op reageren omdat Sybe anders het gevoel zou krijgen dat ik steun bij je zocht en vond. In privaat bericht is hij er ook nog eens over begonnen tegen mij. En heb ik hem een gelijkaardig antwoord gegeven als het jouwe. En wou dat niet met het jouwe verbinden. Maar goed.

Laten we de gemoederen gewoon niet te hoog oplopen. Laten we de ander respecteren zoals hij is, ook al is dit soms nogal anders als onszelf. Laat iedereen zijn eigen gedacht er maar over hebben, stel ik voor. Zolang we maar blijven beoefenen, dan komen we er ooit wel eens uit, voor onszelf toch. Dat is toch al een begin, een noodzakelijk begin.

Het ga jullie allen goed,

Dorje.

En nogmaals Maarten, ik vond het erg mooi verwoord en duidelijk. Zo zie ik het ook. Fijn te lezen! En dit niet om Sybe voor schut te zetten, laat dit duidelijk zijn. Sybe heeft op zijn manier ergens ook wel gelijk "op zijn manier", alleen interpreteert hij soms nogal snel wat anderen schrijven ook op "zijn manier", maar ik vermoed dat we dit allemaal wel eens doen.




13
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Gepost op: 15-06-2019 10:37 »
Stel dat je in een volgend leven geboren wordt als deva, dan ervaar je dat geluk bijvoorbeeld door de vrijgevigheid die Maarten deed. Maar op dat moment ben je die deva. Dan heb je op dat moment toch maar mooi voordeel van Maartens keuzes. Zoals ik het begrijp zag de Boeddha het zo.

En dat is nu net de illusie die in het bovenwerldlijke pad doorzien kan worden: "je" wordt niet in een volgend leven geboren als deva. De Deva wordt geboren omdat er noch steeds hechting is aan iets te zijn, omdat nog steeds vastgehouden wordt aan de illusie iets te zijn. Het is dan illusie (niet Maarten) die zichzelf in stand houdt. En het inzien van deze illusie is het voorkomen dat zich dit maar verder blijft zetten tot in de eeuwigheid en dat is het bovenwerldlijke pad.

Het niet richten op het veilig stellen van het zelf in een volgend leven, maar op het loslaten van dat zelf dat men begint in te zien als niet mijn, niet ik ben, niet mijn zelf, is dus eerder iets, volgens mij, dat aangemoedigd moet worden in plaats van bekritiseerd.

Het is niet omdat het voor 90 procent van de mensen erg moeilijk is om los te komen van dat zelf te zijn en dat de Boeddha zich dus in 90 procent van zijn uitspraken richtte op die 90 procent, nl. op het wereldlijke pad dat tenminste te vatten is, dat zij die zich voornamelijk richten op die 10 procent van zijn uitspraken die gaan over het bovenwerldlijke pad, over het loskomen van dit zelf, in plaats van het veilig te stellen, dat zij daarom die andere 90 procent van zijn uitspraken zouden miskennen of ontkennen, zij richten zich gewoon op die 10 procent die hen nuttiger overkomt.

Maar wie zich richt op het bovenwereldlijke pad, gaat spontaan ook minder en minder zaken ontwikkelen die negatief karma en negatief verder zetten van zaken in stand houdt, want het is juist deze illusie die ze in stand houdt. Dus maak je daar maar geen zorgen om, Sybe. Die andere 90 procent zit impliciet vervat in de 10 procent (alleen is de gerichtheid anders) en zo ook zit de 10 procent impliciet vervat in de 90 procent (alleen is de gerichtheid anders).

Maarten zal wel zijn reden hebben om zich voornamelijk te richten op het loskomen van dit zelf en deze reden is zeer zeker Boeddhistisch te noemen. Zoals jij ook je reden zal hebben om je voornamelijk op wedergeboorte te richten, hetgeen ook Boeddhistisch te noemen is. Jij vind in 90 procent van Boeddha's uitspraken bevestiging, maar dat wil niet zeggen dat die 90 procent meer waard is dan de 10 procent. Het is geen kwestie van hoeveelheid, het is een kwestie van wat best bij je past. Boeddha richt zich tot ons allemaal.

Boeddhistische groeten,

En best 3 maal diep ademhalen voor je gaat reageren!

Dorje.


14
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 13-06-2019 10:41 »
Maar dat is niet te vatten

Tot slot nog even terugverwijzen naar een bericht waar dit al aan bod kwam en waar de sutta's dit ook bevestigen:

“How is it, Master Gotama, when Master Gotama is asked if the monk reappears… does not reappear… both does & does not reappear… neither does nor does not reappear, he says, ‘…doesn’t apply’ in each case. At this point, Master Gotama, I am befuddled; at this point, confused. The modicum of clarity coming to me from your earlier conversation is now obscured.”
“Of course you’re befuddled, Vaccha. Of course you’re confused. Deep, Vaccha, is this phenomenon, hard to see, hard to realize, tranquil, refined, beyond the scope of conjecture, subtle, to-be-experienced by the wise. For those with other views, other practices, other satisfactions, other aims, other teachers, it is difficult to know."

Even so, Vaccha, any physical form…
 Any feeling… Any perception… Any fabrication…
“Any consciousness by which one describing the Tathagata would describe him: That the Tathagata has abandoned, its root destroyed, made like a palmyra stump, deprived of the conditions of development, not destined for future arising. Freed from the classification of consciousness, Vaccha, the Tathagata is deep, boundless, hard to fathom, like the sea. ‘Reappears’ doesn’t apply. ‘Does not reappear’ doesn’t apply. ‘Both does & does not reappear’ doesn’t apply. ‘Neither reappears nor does not reappear’ doesn’t apply.”

https://suttacentral.net/mn72/en/thanissaro

M.a.w. laten we er niet over speculeren, het brengt ons als Vaccha enkel maar meer in verwarring, het is erg moeilijk te zien, moeilijk te realiseren, erg verfijnd, buiten het bereik van speculaties, erg subtiel, enkel te "ervaren" door de wijzen.

15
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 13-06-2019 10:01 »
Maar is er dan wel zoiets als het ware zelf? Of is dat ook gewoon maar een illusie?

Na een nachtje verdwijnen en weer verschijnen in een droomland en weer verdwijnen en weer verschijnen in een waakland, zou ik het nu weer anders verwoorden.

In de mate dat er "ik ben dit ware zelf" is, is het een illusie, in de mate dat er "ik ben niet dit, ik ben niet dat…" is maar wel nog "ik ben" en dat dit verwijst naar ware zelf, is het een illusie. In de mate dat ware zelf niet is wat ik ben, noch wat ik niet ben, noch ik ben dit, noch ik ben, noch ik ben dit niet, noch ik ben niet, ... dan is het Waarheid.

M.a.w. zolang er nog iets is waar aan gehecht kan worden, dan is het illusie die zichzelf in stand houdt.

Maar laten we niet al te streng zijn. Als we al zouden realiseren "ik ben niet dit, ik ben niet dat" te zijn, als we al zouden overblijven met enkel de notie "ik ben" en ook al houden we hier nog aan vast als dat dit dan ons ware zelf zou zijn: niet iets te zijn, maar niets: "Ik ben leegte, ik ben ware zelf, ik ben dat waarin alles verschijnt", waarbij leegte/ware zelf niet dit of dat is. Dan zijn we al bijna arahant, dus ik zou niet wakker liggen over een notie "mijn ware zelf". Zolang je maar ergens weet, dat de hechting hier aan finaal ook nog moet wegvallen.

Maar ultiem gezien is ware zelf nog steeds illusie als er hechting aan is: "dit ben ik, dit is mijn, dit is mijn zelf", zelfs als het gerealiseerd is niets te zijn: leegte, niet dit, niet dat, gewoon zijn, "ik ben" zijn (of gewaarzijn).

Pas als alle hechting weggevallen is, zowel aan "ik ben dit", als aan "ik ben dat", zowel aan "ik ben", als aan "ik ben niet", zowel aan bestaan, als aan niet-bestaan, zowel aan zelf, als aan ware zelf, zowel aan verschijning, als aan leegte, dan blijft er enkel over wat niet onder de categorie valt van "bestaan", noch onder de categorie van "niet bestaan": het ongeconditioneerde (dat wat onder geen enkele geconditioneerde categorie valt, omdat het niet geconditioneerd is, niet afhankelijk van condities, niet komend, niet gaand, niet-zelf, leegte zonder "ik ben leegte" en zonder "ik ben").

Maar dat is niet te vatten, wat beter te vatten is: ik ben niet dit of dat, ik ben niet de droomfiguur, noch ben ik de waakfiguur, noch ben ik de niet waarneming van de diepe slaap, maar "ik ben". "ik ben" (niet dit of dat) is mijn ware aard, mijn ware zelf. De rest (en de resterende hechting eraan) valt ten gepaste tijde vanzelf wel weg, zonder dat er iemand moet zijn die het kan vatten. Daar hoeven we niet over wakker te liggen.
;)



🙏








16
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 23:08 »
Eerst wordt de "ik ben dit, ik ben dat" doorbroken, wat overblijft is nog "ik ben" en nog steeds een.residuele hechting hieraan, als deze "ik ben" wegvalt, is er geen overblijvende gehechtheid meer aan niets, ook niet aan een ware zelf.

Het ware zelf is een verwijzing naar dat waarin alles verschijnt en ook weer verdwijnt. De identificatie hiermee "ik ben dat waarin alles verschijnt" is zelf iets dat verschijnt en dus weer kan verdwijnen. Indien dit waarin alles verschijnt gerealiseerd is als niet iets, leegte dus, is deze identificatie al niet meer "ik ben dit", maar louter "ik ben", maar het is nog steeds identificatie. Pas als dit wegvalt blijft ware zelf over (of beter ware aard, want het heeft geen zelf), maar zonder "ik ben". De ware aard van "ik ben dit" is dus "ik ben" en de ware aard van "ik ben" is niet-zelf, leegte. Leegte is een ware aard, de ware aard van "ik ben", van "ik ben dit" en zelfs van "dit en dat buiten mij". Er is niets buiten leegte. M.a.w. alles verschijnt in leegte, niet in mij, maar wel in mijn ware aard. Maar mijn ware aard dat ben ik niet.

Genoeg helderheid (of is het chaos geworden) voor vandaag.

Welterusten!

Dorje.


17
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 22:13 »
Een nog sterkere gedachte!
Heel helder!

Misschien is het zo dat echt alles waar je jezelf voor aanziet altijd jezelf in de weg komt te staan. De oplossing hiervoor is dan wel duidelijk niet?
Hoewel daarom nog niet even gemakkelijk dan het duidelijk is.




18
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 21:54 »
Hoe je dan jezelf in de weg zit.

Ik stel het me zo voor dat iemand die echt een eiland van zichzelf gemaakt heeft, een toevlucht, die zit zichzelf onder geen enkele omstandigheid meer in de weg, ook niet tijdens sterven.

Sterk verwoord!
Ik wens je van harte toe dat je snel minder en minder in je eigen weg komt te staan.

19
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 21:52 »
Als ik het zo teruglees lijkt het wel vlaamse abacadabra.
Toch kan ik het vandaag niet anders formuleren dan zoals gedaan...

Ik ben blij dat je het geformuleerd hebt, zoals je het hebt geformuleerd: in je eigen woorden.
En ja, klinkt erg herkenbare vlaamse abacadadra.

Doordat het opgemerkt wordt
kan het geen eigen leven meer leiden.
En stink ik er niet zomaar in.

Het klinkt zelfs erg Dzogchens: "wat opkomt ongemoeid laten maar wel in heldere aandachtigheid, zodat het zichzelf kan bevrijden", maar dat zal wel aan mij liggen.

Bedankt voor het delen!

20
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 19:16 »
Neem van mij aan dat het werkt.

Dat doe ik, zeer zeker. Het is merkbaar.

Ik heb er vertrouwen in.

Mooi!

Kan je er iets meer over kwijt, over dat viervuldig cultiveren van de aandacht? Hoe gaat dat dan precies in zijn werk? Dat "niet teveel aantrekken van de begeerte", ruikt verdacht naar chocolade.




21
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 18:10 »
Dat is ook weer waar!

Misschien hebben wij boeddhisten (behalve Ekayano maggo dan) juist meer lijden, omdat wij er ons zoveel van aantrekken.
😁

Maar wacht dan toch maar even tot je geconfronteerd wordt met je begeerte naar bestaan. Vroeg of laat...
Of gewoon nog maar de begeerte naar gezond te zijn (op het moment dat dit geen evidentie meer is), moeilijker om je niet teveel van aan te trekken, niet waar?

22
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 14:09 »
waarom is begeerte de oorzaak van lijden?

Omdat wat begeert wordt, steeds veranderlijk is, geen zelf heeft, instabiel is. M.a.w. het is ongrijpbaar. Grijpen naar het ongrijpbare geeft frustratie, stress, lijden. Grijpen houdt ook in dat er iemand is die grijpt, iemand die zichzelf als onverandelijk, zelf, stabiel ziet. Het grijpen bevestigt dus de grijper of houdt hem in stand.

M.a.w. het grijpen slaat niet alleen op objecten (de zaken naar waar men grijpt, maar die ongrijpbaar zijn), maar ook op het subject (grijpen naar iemand onveranderlijk, stabiel, een zelf te zijn, hetgeen ook ongrijpbaar is). Begeerte naar objecten enerzijds en begeerte naar bestaan (subject te zijn) anderszijds, zijn beiden oorzaak van lijden.

M.a.w. de oorzaak van lijden kan weggehaald worden bij de objecten, waardoor op den duur het grijpen naar het subject ("ik ben") vanzelf wegvalt. Of kan weggehaald worden bij het subject, waardoor op den duur het grijpen naar objecten vanzelf wegvalt.

In het eerste komt Waarheid zien (zien dat er niemand is, geen stabiel, onveranderlijk iets, geen zelf) op het einde voor, na het zien van de dingen zoals ze zijn (veranderlijk), waardoor begeerte ernaar volledig uitdooft en enkel nog de eigenwaan "ik ben" overblijft, die, als het niets meer heeft om aan vast te houden, ook op den duur vanzelf wegvalt.

In het tweede komt Waarheid zien in het begin al voor, en wordt van daaruit ingezien dat de wortel van begeerte ultiem niet zit in de objecten zelf, maar in de iemand die grijpt ("Ik ben"), als zo gezien wordt dat het zinloos is om te grijpen omdat er in feite geen vast/stabiel/onveranderlijk iemand is die er de vrucht van kan plukken, dooft begeerte om deze illusie in stand te houden uit (begeerte naar bestaan) en daarmee ook de begeerte naar dat wat de illusie "ik ben" begeerde (de objecten).

Beiden zijn ok, het één niet meer of minder esoterisch, het één niet unieker dan het ander, beiden even nuchter, alleen is de één gericht op de objecten van begeerte, en de ander op het subject van begeerte (wat gewoon moeilijker te vaten is, omdat die wat wil vatten, juist het onderwerp uitmaakt van wat gevat moet worden). Het eerste is gewoon veel wetenschappelijker (subject dat objecten onderzoekt), het ander veel introspectievelijker (subject dat zichzelf onderzoekt). Maar het eindresultaat is het zelfde: begeerte is maar volledig opgehoffen (=nibbana) als zowel objecten van begeerte als subject van begeerte volledig opgeheven zijn.
 
Hopelijk geeft dit meer verduidelijking dan verwarring, in dat laatste geval, mijn excuses, ik kan het niet helderder verwoord krijgen, maar weet dat de helderheid niet alleen in de woorden zit, maar voor het grootste stuk in de introspectie die je er voor over hebt. Maar zoals eerder gezegd, het is niet nodig. Beide benaderingen zijn ok, kies dat wat het beste bij je past, of eventueel zelfs een combinatie van beiden, als dit jou niet te schizofreen maakt. Mij niet.


23
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 12-06-2019 12:15 »
Neen, dat hoeft niet.

24
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 11-06-2019 22:23 »
Siebe,

Ik waardeer je broederlijke bezorgdheid en neem het op als mededogen. Wat je oprecht niet weet is echter voldoende lijkt mij. Je weet niet, ik ook niet. Daar is de grens van je en ik. Je hoeft niet te weten, je kan niet weten. Er is een grens aan weten. Gevoelens die voortkomen uit dit niet weten zijn echter meestal slechte raadgevers, ze komen vaak voort uit angst, angst voor het niet weten. Deze angst kan zich projecteren op een ander, maar gaat altijd over de eigen angst, angst voor niet-weten en wat er achter die grens ligt. Er is maar één oplossing voor die angst en dat is over die grens te gaan. En er is maar één manier om dat te doen en dat is het weten op te geven al was het maar voor even.

Misschien is er daar iets aan te treffen dat vertrouwen geeft in het ooit moeten opgeven van de eigenwaan "ik ben" nog voor ego totaal is weggevallen, nog voor leegte totaal is gerealiseerd, nog voor lichaam en geest totaal zijn afgeworpen, nog voor de ontdekking dat ware zelf geen zelf heeft.

Maar zoals je aangeeft is het niet noodzakelijk die grens over te gaan vóór die dingen totaal zijn gerealiseerd. Je kan evengoed er naar toe werken door lichaam en geest te zuiveren zoals je zo kernachtig weergaf: door alleen goed te doen, afstand te doen van het kwaad en je geest/hart te zuiveren.

Bij dit laatste zuiver je eerst en volgt inzicht daar uit. Waar je bij het eerste eerder inzicht uitlokt en van daaruit zuivering dan ingezet wordt. Het één kan niet zonder het ander. En uit het één kan niet anders dan het ander volgen, tenzij je ergens vast komt te zitten (valkuil), maar het is dan de taak van de leraar om je hier door te helpen, niet de taak van de medebroeder die het overzicht nog niet heeft.

Het forum staat bol van de laatste benadering, ik voeg gewoon ook wat meer toe van de eerste benadering. En of dit nu angst, twijfel, bezorgdheid en dergelijke geeft is op zich geen reden om het niet te doen. Het is dan aan de angstige, twijfelende, bezorgde om bij zichzelf na te gaan waar die angst, twijfel, bezorgdheid van daan komt. Als het komt van weerstand tegen dat wat niet gekend is, dan zijn er twee manieren om daar mee om te gaan: het ongekende links laten liggen, of er juist voor open staan. Beiden zijn zinvol. Het eerste is zinvol als er teveel twijfel, angst of bezorgdheid is, het tweede is zinvol als de nieuwsgierigheid groter is dat de twijfel, angst of bezorgdheid. Maar een goede halfslachtige tussenmanier is er niet. Als de nieuwsgierigheid even groot is als de twijfel, angst of bezorgdheid is het beter te kiezen voor het voorlopig links laten liggen.

Ik wens jou een goede keuze toe, de juiste voor jou op dit moment. Wat mijn keuze betreft, nogmaals maak je daar geen zorgen over, laat dat maar aan mijn leraren over, dat die nu toevallig (of niet) van de eerste benadering zijn, is misschien moeilijk voor jou, maar moeilijk kan ook.
;)

Broederlijke groeten,

Dorje.







25
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 11-06-2019 15:33 »
Inzicht, waarheid, ontdekkingen, doorbraken, bepaalde ervaringen, zouden idealiter moeten leiden tot het afzwakken van begeerte of zelfs de beëindiging er van. Dan is het echt effectief zeg maar voor het doel van de Boeddha-Dhamma.

Helemaal mee eens.

Om de beëindiging van begeerte te realiseren is het volgens mij niet perse nodig dat je allerlei hele bijzondere dingen ziet en meemaakt (zoals de vormloze jhana's, sannavedayitanirodha).

Daar ben ik ook altijd mee eens geweest.

Omgekeerd geldt denk ik ook, zelfs al maak je allerlei bijzondere dingen mee, dan leidt dat ook niet perse tot het afzwakken en beëindigen van begeerte.

En ook daar ben ik het mee eens. Bijzondere dingen kunnen zelfs verslavend zijn (dus begeerte aanwakkeren).

Volgens mij moeten we de lijn niet uit het oog verliezen dat het gaat om begeerte en de opheffing van begeerte in het onderricht van de Boeddha (vier edele waarheden). Dat bepaalt de echte dharma-status van iemand, niet diens verzameling bijzondere inzichten of ervaringen.  Dat zullen denk ik eerder vaak trofees worden van een spiritueel ego.

Ook helemaal mee eens. En dus de trofees die je op mij projecteert, zijn dan misschien ook alleen maar een projectie van die wat ze projecteert. Ik deel hier gewoon wat in mij opkomt, geen trofees. Ok?
Het gaat nooit om mij, het gaat alleen maar om het delen en om wat het al dan niet bij een ander doet. En daar gaat ook wat jij deelt om (voor mij toch).

Dus relax, ik ben hier niet om trofees neer te zetten of mijn spiritueel ego op te poetsen, ik ben hier gewoon om te delen, om reacties uit te lokken en te reageren op jullie reacties en jullie gedeel. Dat is alles. Hopelijk kan je hier ooit vrede mee vinden (in jezelf). Dat zou mij een hoop woorden besparen. Ik verduidelijk graag, maar projecties steeds opnieuw wegnemen, is niet echt mijn favoriete bezigheid.

Dorje.
 

26
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 11-06-2019 14:51 »

27
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 10-06-2019 22:21 »
Hey Ekayano maggo,

Geen probleem, ik wil graag verduidelijken.

De bhavangha staat is zelf iets dat komt en gaat: als waarneming even stopt is er bhavangha, als er weer waarneming is is die toestand van geen waarneming weer voorbij.

Wat in Waarheid gezien wordt is dat zowel waarneming als niet-waarneming toestanden zijn die beiden komen en gaan. Waarheid zien is niet afhankelijk van een toestand, noch van de toestand van waarneming, noch van de toestand van geen waarneming (bhavanga). Met ander woorden Waarheid zien kan gebeuren in beide toestanden.

Het moeilijke nu is: Waarheid zien is geen "zien", het is geen waarneming, het is een "inzicht" in de vergangelijkheid van zowel waarneming als niet waarneming. Zien is een ongelukkige uitdrukking, maar gelukkige uitdrukkingen zijn er niet. Vandaar het is niet iets om letterlijk te nemen maar om iets (niets) aan te raken dat niet in woorden te bevatten is. Het gemakkelijkste is het zien te beschouwen in de zin van inzien (inzicht). Het is een inzicht in de veranderlijkheid en het slaat zowel op waarneming als op niet-waarneming, en ook op waarnemen (bewustzijn), dus het slaat niet op een bewustzijn, noch een licht, helderheid of een aanwezig gewaarzijn zoals Siebe juist aangeeft dat er daarvan ook niets stabiel, vast, blijvend is. Ik ben het dus met hem eens. Dat is dus het inzicht, het inzien, het Waarheid zien dat er niets blijvends is, geen ik, geen waarneming, geen waarnemen (geen bewustzijn), ... .

Wat kan dit dan inzien? Niets blijvends: leegte, niet-zelf, ... .  Maar ja, dat kan niet begrepen worden vanuit het geloof altijd "iets" te zijn. Er is geen "iets" die Waarheid ziet. Dus qua taal zitten we hier in een doodlopende straat. Geen wonder dat er geen chocolade van te maken is, noch Hollandse, noch Vlaamse , noch Boeddhistische. Vandaar... het is echt niet talig (letterlijk) op te nemen.

Om het toch met Siebes woorden te zeggen: het oog krijgen voor deze discontinuiteit, voor dit komen en gaan van alles wat we ervaren, inclusief het ervaren/waarnemen zelf (bewustzijn), MAAR dan ook inclusief de iemand die het in het oog krijgt, is de enige verwoording waarmee je hier uit kan geraken: het is een paradox, simpelweg soms aangeduid als leegte. Het is dus leegte (niet iets of iemand, of als je wil iets of iemand die zijn eigen discontinuiteit, zijn eigen eigenlijk niet iemand-zijn, of iets dat verschijnt als zelf die zijn eigen verschijnen en verdwijnen en dus zijn eigen niet-zelf inziet) die zijn eigen leegte inziet. En het is dus in leegte waar deze eigenwaan "Ik ben" gaat verdwijnen die maar leek te bestaan door een niet scherp zien van discontinuiteit. En deze leegte (niet iets, geen licht, geen helderheid, geen gewaarzijn) was er al altijd, alleen de eigenwaan "ik ben" dat wat zijn eigen leeg zijn niet kan kennen (want dan is er geen eigenwaan meer) verdoezelde het. Het is onbegrijpelijk, te subtiel en toch: te ervaren door de wijzen (zij die weten dat alles discontinu is, ook dat wat weet). Chocolade dus... Iets wat je niet kan beschrijven in woorden, maar waar je enkel van kan proeven.

Vandaar dat de Boeddha de weg naar uitdoven toont, [...] door elke hechting met juist inzicht los te laten. Niet het lijden transcenderen door te identificeren met een of ander ongeconditioneerde toestand en te denken daar nog lekker voort te bestaan (gehechtheid aan voortbestaan). Alle gehechtheden moeten er aan ook die aan het idee nog ergens te bestaan als onveranderlijk iets. Dat is het lijden met wortel en al uitrekken.

Moeilijk te vatten, niet?
Onmogelijk als je het mij vraagt...
Daarom waarom chocolade beschrijven, waarom niet gewoon proeven ook al zullen we de smaak nooit kunnen begrijpen?

Smakelijk!





28
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 10-06-2019 11:59 »
Bhavanga staat is zoals het woord het zegt een staat, m.a.w. iets dat komt en gaat. Het komt als er even geen waarneming is en het gaat als er weer waarneming is. Het geeft de illusie dat de ene waarneming aan de andere gerijgt wordt, alsof er iets/iemand is die blijft waarnemen. M.a.w. bhavanga is dus de basis van de eigenwaan "ik ben"
Het is juist deze illusie, die in het zien van Waarheid gezien wordt als "illusie". Het zien dat zowel de bhavanga als het waarnemen toestanden zijn die komen en gaan.

Het feit dat dit door het ik niet gekend kan worden, heeft niet te maken met dat er geen waarneming meer is, integendeel in tegenstelling tot bhavanga is de afwezigheid van waarneming niet nodig, er kan nog steeds waarneming zijn maar zonder iemand die waarneemt, het is die afwezigheid van "ik ben" die niet gekend kan worden door de eigenwaan "ik die ben". En het is naar die Waarheid dat mijn beide leraren juist voortdurend verwijzen en dus niet naar bhavanga.

Nl. door het zien verschijnen en weer verdwijnen van zowel waarneming, als van de bhavanga toestand, dus als toestanden die verschijnen en weer verdwijnen, wordt het niet-zelf van beiden geproefd en kan de eigenwaan "ik ben" stilaan juist ook ontmantelt worden, maar zoals eerder gezegd, is de volledige ontmanteling de vrucht, en die komt niet plots vanzelf aanzetten, dat is de vrucht van het pad dat geleidelijk verder gaat, maar dan in verdiepen van inzicht in wat er al is, niet in streven naar iets dat er nog niet is.

Zullen we het hier verder bij laten, Siebe? Want ik krijg het zelfde gevoel weer, en van cirkeltjes draaien wordt ik misselijk.

Alle goeds Siebe!

Ik zie mijn belangrijkste leraar in Augustus terug, dus geen bezorgdheid nodig. Als er blinde vlekken zijn legt hij ze medogenloos bloot, als er verkeerde sporen zijn zal hij ze ontsporen. Daar heb je leraren voor. Misschien moet je er ook één zoeken?



29
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 09-06-2019 19:11 »
Maar dank je voor het inzicht, Dorje.

Geen dank nodig, behalve dan het ten minste openstaan, daar dank je mij dan niet voor, maar je eigen Waarheid.


30
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 09-06-2019 19:04 »
Heel veel teksten geven eigenlijk aan dat de route heel nuchter is, heel aards. Het gaat er om gewoon te zien hoe de wereld echt is.

De Waarheid ligt voor onze voeten, elke dag en is niet diepzinnig of esoterisch, maar opvallend aards, niet-mystiek, eenvoudig.

Ok, ik denk dat ik het hier beter weer eens bij ga laten. Want anders beginnen we weer in cirkeltjes te draaien, altijd terug diezelfde thema's, altijd terug diezelfde veronderstellingen over bijzondere ervaringen.

Het enige wat ik zeg: er is iets te ervaren als je het durft, als je durft door de angst te gaan van de "je" los te laten, waar je aan vastklampt (en niet wil verliezen): het volledig loslaten iets of iemand te zijn, het loslaten een blijvende essentie te zijn, dat is dan geen mystieke ervaring maar een zeer nuchtere ervaring van dat waar je aan vast houdt iets is dat niet vast te houden is. En dat wat overblijft, hoewel je dit niet kan kennen want daarin is geen ik die kan kennen, helemaal niet zo beangstigend is. Dit geeft vertrouwen in het ooit volledig opgeven van deze waan "ik ben". Dat is alles.

Voor de rest ben ik het helemaal met je eens, dat hetgeen je beschrijft het beste is voor jou.

31
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 09-06-2019 15:05 »
Ik vond het een mooie bewoording van iets dat volgens de leer waar is, wanneer je een bepaald stage bereikt. De enige kanttekening die ik erbij wou zetten is dat voor mensen die nog niet aan die ervaring toe zijn, dat het werken met inzicht lijkt op waarheid en dat dat wel bevrijdend kan zijn.

Maar zoals met vele dingen, het is een kwestie van niveau

Ik ben het helemaal eens met "dat het werken met inzicht lijkt op waarheid en dat dat wel bevrijdend kan zijn". En nuttig ook! Waar ik het niet mee eens ben is met al de rest. Dat het een zaak van niveau, bereiken van een stadium enzo zou zijn. Volgens mij kan iedereen Waarheid zien, op eendert welk moment in zijn leven, en ik heb dit ook al gezien bij mensen die lang niet zo oud en wijs waren en nog geen lange boeddhistische weg achter de rug hadden. Vandaar het is dichterbij dan je kan vermoeden. En het is dus de moeite waard om er voor open te staan.

Het is wel zo dat Waarheid meestal niet gezien blijft, dat het maar soms en heel even wordt gezien, en zoals Siebe zegt, zelfs al is het goed gezien, wil dit nog niets zeggen over een vrucht. Maar hoe soms en even ook, het geeft een andere kijk op de rest van je pad en één die veel stress, verwarring en sterven wegneemt, en ook gebrek aan vertrouwen, en dit alles noch voor er sprake is van een of ander niveau.

Dat is de uitnodiging: sta jezelf toe het denken in niveau's eens weg te laten vallen, sta open voor wat er al is en niet gecreëerd/bereikt kan worden op geen enkel niveau, omdat het er nu al is, ook al kan je het niet vatten wat het is.

Het kan zijn dat je er niet aan toe bent, dat wel, maar dat is iets anders dan dat je nog niet een bepaald stadium of niveau hebt bereikt. Het heeft enkel te maken of je durft opkijken naar waar je pad gaat of je liever gericht blijft op het pad zelf.

Meer kan ik er niet over zeggen. Dus ga ik dat ook niet doen.

Dorje.




32
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 08-06-2019 23:01 »
Zolang er een gevoel is dat Waarheid is ingezien, maar er is geen op persoonlijke wijze merkbare afzwakking of vrijheid van begeerte, van eigenwaan, van hebzucht, haat en begoocheling, is er géén sprake van enige vrucht zoals de Boeddha dit bedoelde.

Je hebt natuurlijk gelijk, Siebe, en zoals je uit mijn schrijven tot nu toe zou moeten kunnen afleiden, beweer ik zelf ook nooit iets anders. Ik beweer niet dat Waarheid zien verlichting is. Ik beweer enkel dat Waarheid zien een ander, direct ervaren licht werpt op waar het feitelijk om gaat: niet om een persoonlijke ontwikkeling, niet om een zwoegen en toevoegen aan een persoon, niet om een maken van een verlicht persoon, maar om een ontwaken uit persoon-zijn, iets of iemand te zijn, een zelf. Dit ontwaken alleen en daar blijven hangen is niet voldoende. Vandaar het pad gaat gewoon door en de vrucht van het pad is er nog niet en zolang die vrucht er nog niet is, is er geen sprake van verlichting. Maar het streven, het afmeten in persoonlijk succes en persoonlijk falen is er uit. De waan dat het gaat om een persoon die zich ergens uit moet bevrijden is aangetast. Wat dan kan gebeuren is dat dit inzicht zich gaat belichamen in hoe men als mens verschijnt, dat alle reden om zaken persoonlijk te nemen is weggenomen, waardoor eigenwaan, begeerte, hebzucht, haat en begoocheling (het geloof in zelf) kunnen afbrokkelen. En dat is inderdaad een geleidelijk proces (hoewel Waarheid zien meestal erg plots is). Het is echter geen proces meer van iemand die zich uit iets bevrijd, het is een proces van loslaten van wat je dacht te zijn. Het is geen bevrijden uit iets, het is een zien en steeds helderder zien dat de iets waaruit bevrijd wil worden ook een constructie is, een denkbeeld, een waanbeeld, een eigenwaan. De vrucht is het volledig uitdoven van de eigenwaan, en alles dat daar uit voort komt.

Kijk, waarheid kan de zaken gewoon op zijn kop zetten: in plaats van als persoon te streven om één of andere super persoon te moeten worden, wordt het zaak steeds meer en helderder te ontwaken uit een persoon te zijn die ergens naartoe moet. Het persoonlijke (ik, mijn, ik ben) kan dan gewoon wegvallen omdat het gezien wordt als illusie, niet echt bestaand, de persoon die ergens naartoe moet valt dan weg, zodat dat wat er altijd al was (en dus niet gemaakt kan worden) vrij kan verschijnen: niet-zelf.

Het is dan een zaak van steeds meer waan laten varen, steeds meer zien dat de waan de gevangenis is. De vrucht: het loslaten van de eigenwaan kan dan bereikt worden zonder een "ik ben" die er voor moet streven en met dit streven enkel maar zijn eigen waan in stand houdt.

Maar blijkbaar mag dit niet gezegd worden en zal ik dat respecteren en er verder over zwijgen. Zij die er iets uit konden halen (waaronder ik zelf door dit zo te verwoorden, waarvoor dank dat dit forum die kans biedt) hebben dat toch al lang gedaan.

Het ga jullie allen goed,

Dorje.










33
Algemeen / Re: Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 07-06-2019 14:51 »
De belevingswereld van de mensen is echter zo anders.

Juist en dat is helemaal wat ik bedoel:

Zolang er een gevoel is dat er van iets of iemand moet bevrijd worden (=belevingswereld van ons mensen), is Waarheid nog niet gezien. En zolang Waarheid niet is gezien, zijn we alleen maar bezig met het pad die ons brengt naar het zien van Waarheid.
Maar het is niet het pad die die Waarheid maakt, die Waarheid is er nu al, het pad brengt het enkel maar in het vizier. Maar als je gefixeerd raakt op het pad en nooit even opkijkt naar waar het toe leidt, dan ga je pas ontdekken dat er niets is om bevrijd van te worden en niemand om te bevrijden als de Waarheid is bereikt.

Maar als je nu eens "heel even" al je gedachtenpatronen zou laten vallen en je zou binnenlaten wat er staat: "Waarheid zelf bevrijdt niet, Waarheid helpt je om in te zien dat bevrijding niet nodig is", dan zou je misschien wel "heel even" Waarheid kunnen zien. Daarna kan je gewoon weer verder als voorheen je pad gaan, maar iets zal er zijn veranderd, het streven zal weg zijn, het gejammer om het gevangen zitten in gedachtenpatronen ook.

Zij die durven opkijken zullen merken dat het pad gewoon doorgaat, maar zonder streven. Zij die uit angst dat hun pad zal verdwijnen (eens zij gezien hebben dat er niets is om naar te streven), niet durven opkijken, voor hen zal het pad ook gewoon doorgaan, maar nog steeds gefixeerd in streven.

Elk moment heb je de keuze. Aan jou om de keuze te maken. Elk moment kan je kiezen voor de blijdschap van bevrijding ergens in de toekomst of de blijdschap dat er niets moet bevrijd worden in het nu.

Niveaus zijn als gedachtenpatronen, ze houden je enkel gevangen in de gevangenis die je voor jezelf bedenkt.

Breek er af en toe eens uit!
Als je durft...

Dorje.


34
Algemeen / Is Waarheid bevrijdend?
« Gepost op: 07-06-2019 10:27 »
Is Waarheid bevrijdend?

Neen, het enige dat Waarheid doet is helpen inzien dat er niets is om bevrijd van te worden en niemand om te bevrijden.

Zolang er een gevoel is dat er van iets of iemand moet bevrijd worden, is Waarheid nog niet gezien.

Dorje.




35
Algemeen / Re: Voor internet boeddhisten
« Gepost op: 07-06-2019 10:17 »
De beste tip die ik kan bedenken:

internet boeddhisme is een goed begin, maar geen goed eind. Op een gegeven moment heb je een leraar nodig, of toch ten minste een sangha. Als je boeddhisme op je eentje blijft beoefenen, dan is het erg moeilijk om je blinde vlekken te zien, en oefen je er dus maar blind op los, meestal de zaken die je nodig hebt vermijdend, en zaken die je niet nodig hebt (maar je wel een goed gevoel geven) overwaarderend.

Als het moeilijk is een leraar of een sangha te vinden in je buurt, kan het al heel zinvol zijn af en toe eens een retraite te doen in een of andere verder afgelegen sangha. Zo af en toe eens helemaal ondergedompeld zijn in een duidelijke structuur en te beoefenen onder duidelijke instructies. Daarna heb je weer genoeg inspiratie om een tijdje alleen verder te gaan... tot je op een punt komt dat je toch echt voor een leraar of sangha gaat kiezen.

Uiteindelijk moet je die afhankelijkheid van die leraar of die sangha ook weer achter je laten (dat kan ook zonder effectief afstand ervan te doen), maar niet te vroeg, anders wordt ego jouw leraar die bevestigt dat je goed bezig bent, en worden jouw blinde vlekken jouw sangha die jou door dik en dun steunen in het vermijden ze te zien.



36
Het gewone leven / Re: Verdriet
« Gepost op: 30-05-2019 17:12 »
Dat is heel jammer om te lezen.

Het gaan haar goed en jou ook, ik voel mee met je verdriet.

Dorje.


37
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 30-05-2019 10:45 »
Dus of ze echt beëindigd kunnen worden in dit leven is ook weer discutabel. En als je zegt, de gevolgen van de verlichting zijn grotendeels na de dood, dan verdwijnt veel van de redenatie achter die sluier.

Echt duurzaam geluk is dan de volledige beëindiging van lijden. Volgens mij is dit zeer sterk te benaderen al in dit leven, maar dat is discutabel, en in die discussie heb ik nu geen zin

38
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 30-05-2019 10:44 »
Dat denk ik ook. Aan de andere kant zou het ook aan valkuil kunnen zijn, denk ik, dat alleen dit meemaken tot verlichting leidt. Ik meen in de sutta's toch ook een andere weg te zien.

Mee eens.

39
Theravada Boeddhisme / Re: sexual misconduct
« Gepost op: 30-05-2019 10:43 »
Zou je bij het doorzien van de illusie, toch niet zien dat 'je' het ongeconditioneerde bent, maar dan niet op een geidentificeerde manier, niet als een persoonlijk zelf maar je ziet, als het ware, wat altijd de grond is geweest van je bestaan, zoiets?

Ik vind dat prima verwoord. Vooral die "niet op een geïdentificeerde manier". Als je het zo bedoelt dat de lege ruimte (als vergelijking) de grond is van het tot verschijning kunnen komen van iets dat er in verschijnt, dan ben ik akkoord. Als die verschijning dan ziet dat die lege ruimte zijn grond is, maar ook de grond van alles wat verschijnt, dan ben ik nog meer akkoord. Als je het zo bedoelt dat die verschijning dan zou kunnen beseffen dat ie maar een verschijning is, komt en gaat in die lege ruimte die zelf niet komt en gaat, dan ben ik nog veel meer akkoord. Maar als die verschijning dan gaat zeggen: dus die lege ruimte, dat ben ik, dan ben ik niet meer akkoord. Die lege ruimte is dat waar de illusie (het verschijnen) van het gevoel iets te zijn "ik ben" in verschijnt, en als die illusie ontnomen is, is wat overblijft die lege ruimte en is er geen ik meer die is. 

Maar hier is de grens van ons begripvermogen. Dus laten we het niet verder proberen begrijpen, het is onmogelijk. Het begrijpen gebeurt in de verschijning, en de verschijning kan zijn grond van bestaan niet begrijpen. Het enige zinvolle dat we kunnen doen is hier vrede mee vinden, dat we het niet kunnen begrijpen en beseffen dat de grond van ons bestaan niet in diezelfde categorie zit, nl. iets dat je kan aanduiden als ik, mijn, mijn zelf, noch met, noch zonder hoofdletter.


40
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 29-05-2019 20:10 »
Het is maar te zien hoe je geluk definieert. Ik definieer het als afwezigheid van lijden. Vandaar het "relatief" geluk dat je nu ervaart omdat je nog geen lijden van ouderdom en dood kent, is geen blijvend geluk, want die ouderdom en dood komen sowieso aanzetten. Echt duurzaam geluk is dan de volledige beëindiging van lijden. Volgens mij is dit zeer sterk te benaderen al in dit leven, maar dat is discutabel, en in die discussie heb ik nu geen zin, dus laten we het dan houden op wat Siebe zegt: echt duurzaam geluk is er maar als er geen geboorte meer is en dus ook geen ziekte, ouderdom en dood meer. Maar er is dan ook niemand meer die gelukkig is, en dat is moeilijk te vatten wat de zin daar nu van is en toch,.. dat is waar de Boeddha het over had, of we dat nu leuk vinden of niet, maar laten we het daar nu ook even niet over hebben.

Wat belangrijk is: hoe meer je loskomt van gehechtheid aan het geluk dat er nu is, hoe duurzamer je geluk zich kan voortzetten, want het is de gehechtheid die lijden veroorzaakt en dus de afwezigheid van lijden (=geluk) in de weg staat.

Dus als er een pad uit het lijden is, is dat pad dan ook het pad naar blijvend geluk (de afwezigheid van dat lijden).

En verder is het niet echt de bedoeling het ik nu al definitief in rook te doen opgaan, of als het ware te doden, het is de bedoeling de vergankelijkheid van dat ik te doorgronden zodat als het zich nog voordoet het zich voordoet zonder er verder nog erg gehecht aan te zijn. En hoe kun je de vergankelijk er van doorgronden? Door de moed te hebben eens alle houvast te durven loslaten, ook de houvast aan het meest subtiele waar, uit angst om volledig te verdwijnen en de zin hiervan niet in te zien, ulltiem toch nog aan vastgehouden wordt. Elke identiteit even volledig loslaten. De identificatie die zich dan toch nog terug zal voortdoen en dit zal blijven doen tot dat het lichaam volledig zal uitgedoofd zijn, hetgeen juist gemaakt heeft dat we nu een Boeddhisme hebben, zal zich dan voortdoen met minder hechting en dus ook met minder lijden. Daar gaat het om.

Het beste,

Dorje.





41
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 29-05-2019 18:52 »
Mystieke ervaringen helpen niet is mijn ervaring. Ze werken niet echt ontnuchterend. Wat helpt is het gewone leven, het dagelijkse gewone bewustzijn en diens strubbelingen met dit leven. Je moet constant maar weer die drol eten.
Bijzondere ervaringen maken je waarschijnlijk, toets maar, niet nuchterder. Je begeerte zwakt waarschijnlijk niet af.

Mee eens, mystieke ervaringen, indien niet verder onderzocht, leiden tot een even grote gehechtheid aan iets dat boven of buiten de wereld zou staan, als het idee hebben iets te zijn dat onveranderlijk is. Het is dus nog radicaler dan dat: als je ontdekt dat ook deze ervaringen van de natuur van de leegte zijn, dan heb je niets meer om aan vast te houden, niets om vast te klampen in deze wereld, maar ook niets om vast te klampen daar buiten of daar boven, ook geen ongeconditioneerde. Het ongeconditioneerde is dan wat overblijft als alle vastklampen, als alle eigenwaan "ik ben" weg valt, zelfs de eigen waan "ik ben" van nature, in essentie iets stabiel, onveranderlijke, ongeconditioneerd.

Dat is pas beangstigend, daar zit het innerlijk verzet dat oh zo voelbaar is. Als alle "ik ben" wegvalt, dan pas valt de illusie een kaars te zijn die uitdooft weg, dan pas valt alle illusie weg en wat er dan gebeurt, zoals Ekayano maggo het schreef: das niet voor te stellen of te bedenken zolang je in de illusie [ik ben] zit.

Ok, ik denk dat ik het hier beter weer eens bij ga laten. Want anders beginnen we weer in cirkeltjes te draaien, altijd terug diezelfde thema's, altijd terug diezelfde veronderstellingen over bijzondere ervaringen.

Het enige wat ik zeg: er is iets te ervaren als je het durft, als je durft door de angst te gaan van de "je" los te laten, waar je aan vastklampt (en niet wil verliezen): het volledig loslaten iets of iemand te zijn, het loslaten een blijvende essentie te zijn, dat is dan geen mystieke ervaring maar een zeer nuchtere ervaring van dat waar je aan vast houdt iets is dat niet vast te houden is. En dat wat overblijft, hoewel je dit niet kan kennen want daarin is geen ik die kan kennen, helemaal niet zo beangstigend is. Dit geeft vertrouwen in het ooit volledig opgeven van deze waan "ik ben". Dat is alles.

De groeten,

Dorje.

42
Theravada Boeddhisme / Re: sexual misconduct
« Gepost op: 29-05-2019 17:24 »
Er is geen sprake van bevrijding of de beeindiging van lijden als weder geboorte niet is beeindigd. Een arahant wordt na de dood nergens meer geboren in samsara. Die maakt dus niet weer opnieuw geboorte, pijn, verouderen en de dood mee. Het lijden is voorgoed beëindigd.

Dit is toch de geest van de Boeddha in de Pali sutta's.

Mee eens... Vandaar dat de Boeddha de weg naar uitdoven toont, inclusief uitdoven van opnieuw geboren worden, door elke hechting met juist inzicht los te laten. Niet het lijden transcenderen door te identificeren met een of ander ongeconditioneerde toestand en te denken daar nog lekker voort te bestaan (gehechtheid aan voortbestaan). Alle gehechtheden moeten er aan ook die aan het idee nog ergens te bestaan als onveranderlijk iets. Dat is het lijden met wortel en al uitrekken, niet dan?






43
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 29-05-2019 13:14 »
het lijkt mij dat een groot deel van het probleem te maken heeft met aandachtig zijn ten opzichte van wat er binnen in je gebeurt.

Helemaal mee eens.

44
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 29-05-2019 10:01 »
Wie zegt er überhaupt iets over het beëindigen van dingen in de context van die zin? Ik denk dat het niet echt gaat over het beëindigen van lijden maar het verkrijgen van geluk. Zoals Thich Nhat Hanh ook wel zegt, de twee zijn als kanten van een munt, aan mekaar verbonden.

Juist, dat is ook wat ik zeg. MAAR wat ik ook zeg: als er hechting ontstaat aan het verkrijgen van dat geluk, dan is er ook de andere kant van de medaille: lijden. En als die hechting opgeheven wordt, zelfs die aan de illusie van een lang, zorgeloos en gelukkig leven voor vele jaren (morgen kan het plots omslaan), dan heb je ook de andere kant van de medaille: het uitdoven van het lijden dat met deze hechting gepaard gaat (is het niet nu, dan wie weet in de  nabije toekomst).

Maar dat gezegd zijnde, begrijp ik dat het misschien niet de moment is in je leven om je zorgeloosheid in vraag te stellen, geniet er gerust van... nu het zich voordoet. Maar dit hoeft niet uit te sluiten dat je in je achterhoofd houdt, dat dit niet het ware geluk is, maar zoals je zelf zegt, een tijdelijk geluk.

Er zijn er die op jouw zorgeloze leeftijd tegelijkertijd toch ook aan echte zorgeloosheid werken (een zorgeloosheid die niet afhangt van de gunstige omstandigheden op dit moment van je leven) aan duurzaam geluk (geluk dat niet afhankelijk is van gunstige of ongunstige omstandigheden). En dat wil ik hier enkel aanmoedigen.



45
Theravada Boeddhisme / Re: sexual misconduct
« Gepost op: 29-05-2019 09:39 »
Lijden doorgronden dus inderdaad maar vervolgens teniet doen dus.

Inderdaad, eens het lijden doorgrond is, kan het pas echt met wortel en al uitgetrokken worden.

Maar er hebben ook realisaties plaatsgevonden.

Dat geloof ik zeer zeker. Til dus niet te zwaar aan wat ik schrijf, ik schrijf gewoon wat er opkomt bij het lezen van je schrijven of dit grond heeft of vind bij jou, is niet gezegd.

Zoals deze: de mooiste realisatie is toch wel dat het nooit de werkelijkheid (of dit nu de biomedische of de spirituele of de dagdagelijkse is) die niet voldoet, het is altijd een ik/ego die vind dat de werkelijkheid zoals die nu eenmaal is niet voldoet. Dat wil niet zeggen dat men maar alles moet nemen zoals het is, maar dat wil zeggen dat men alles neemt zoals het nu eenmaal is en daar waar men in de mogelijkheid is om bij te dragen aan een verbetering dit gewoon ook spontaan doet, in plaats van frustraties op te bouwen over hoe men wenst dat het zou moeten zijn.

Zie je hier het lijden dat met wortel en al uitgetrokken kan worden en er toch responsiviteit over kan blijven? In zen zeggen ze soms: de werkelijkheid is al perfect, maar "daar waar mogelijk" kan het altijd nog ietsje perfecter. 

Ik ging ooit naar een dokter omdat ik na een intensieve Tumo praktijk (Tibetaans praktijk waarbij je hitte oproept en je centrale kanaal in stuurt) erg slecht was geworden en dit na dagen nog niet verbeterd was. De dokter stelde vast dat mijn schildklier tilt was geslaan. De behandeling was: pilletjes slikken voor de rest van mijn leven. Ik vroeg nog voorzichtig of dit niet door een of andere intensieve yoga beoefening kon veroorzaakt zijn en als ik daarmee stopte dat het dan vanzelf opgelost zou geraken, het antwoord was natuurlijk "onmogelijk". Maar ik was de dokter heel dankbaar voor zijn diagnose, hitte en schildklier hebben met elkaar te maken, ik besefte dat er iets mis moest zijn gelopen met mijn hitte en hoe gevaarlijk zulke praktijken konden zijn (zonder dichte opvolging door een ervaringsdeskundige, hetgeen de dokter helemaal niet hoeft te zijn). Ik ben er sindsdien dus ook mee gestopt, en pas na maanden was mijn schildklier weer hersteld (zonder pilletjes), door bloedonderzoek bevestigd.

Is het de taak van een dokter om tumo en andere rare energetische of meditatieve dingen te doorgronden? Neen, dus geen reden voor frustratie.

Als ik mijn eigen kennis (weten dat de problemen ontstaan waren door die praktijk) en zijn kennis (weten dat het probleem zich in de schildklier bevond) combineer, kom ik tot een grotere wijsheid: "let toch op met die dingen, Dorje en stop daar ogenblikkelijk mee!".

Maar als ik verwacht dat de dokter mij moet begrijpen met de kennis die ik heb, voel ik mij niet begrepen, verkeerd geviseerd, gefrustreerd met alle gevolgen van dien op "mijn" lijden. Zie je?

De vraag is: waar zit de wotel van die frustratie? Zit die bij die dokter, bij de therapeuten en psychiaters, zit het in de biomedische werkelijkheid die tekort zou schieten? Of zit het in mijn verwachting naar hoe die biomedische werkelijkheid zou moeten zijn zodat die veel beter bij mijn spirituele werkelijkheid zou aansluiten en ik mij dus beter begrepen zou voelen? De "ik" die zich beter begrepen wil voelen, en die zich getranscendeert heeft boven de biomedische werkelijkheid, dat is misschien wel de wortel? Waar moet hij dus uitgetrokken worden?

Maar dit zijn zoals ik al zei gewoon bedenkingen die spontaan opkomen en goed mogelijk noch kant, noch wal raken en zeker al niet miskennen dat je prima bezig bent. Zoals in zen: alles is al prima, maar daar waar mogelijk kan het altijd nog ietsje meer prima.

Frustratie-vrije groeten,

Dorje.

46
Theravada Boeddhisme / Re: sexual misconduct
« Gepost op: 28-05-2019 23:00 »
Hoi Repelsteeltje,

Allereerst welkom [terug] op het forum!

Ik kan jouw verhaal niet realiseren. Ik vond het wel mooi. Ook al klonk het wat overmoedig, vandaar mijn reactie. Klinkt nu echter dat je prima bezig bent.

En ik kan je volgen dat de hulpverlening zijn hiaten heeft, maar die kan je zelf invullen zonder te verwachten dat ze voor jouw ingevuld worden. Hulpverleners houden zich bezig met evenwichten herstellen en zijn daar soms gewoon erg goed in, sommigen veel beter dan wij, zij houden zich niet bezig met verlichting en dat hoeft ook niet. Ze schieten niet tekort in de functie die ze hebben. Ze hebben gewoon een andere inslag.
Maar het moet natuurlijk wel klikken en als dat niet is begrijp ik dat het een bron van frustratie kan zijn.

Maar transcenderen is niet wat Boeddhisme beoogt, transcenderen is je boven het lijden plaatsen, daarvoor ben je beter af bij Advaita en andere spirituele zaken. Boeddhisme gaat om het lijden te doorgronden (in de ogen kijken), dat is iets helemaal anders. En daarvoor heb je eerst een goede stabiliteit nodig, om te transcenderen niet. Maar wat je transcendeert daar kan je ook weer in terugvallen. Dus dat is maar een tijdelijke oplossing.

Maar goed what's in a name?

Hoe dan ook, welkom [terug] hier of het forum en fijn dat je je ervaringen hier deelt!

Vriendelijke groeten,

Dorje.

[Edit: heb even "terug" toegevoegd aan welkom, omdat ik opeens zag dat jij hier al veel langer bent dan ik. Dus, excuses voor de fout en ineens ook een aangename kennismaking!]




47
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 28-05-2019 21:54 »
... dat “men zich aan helemaal niks diende vast te klampen”. Ik vind het interessant dat het niks te maken heeft met lijden.

... en dus ook niet aan het "relatief" lang, zorgeloos en gelukkig leven voor vele jaren.
;)

En wat wordt daarmee dan beëindigd?
Lijden.
:D

48
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 28-05-2019 18:36 »
Ik heb daar ( inmiddels)
vrede mee

Zeer mooi!

Ik ook!

🙏

49
Theravada Boeddhisme / Re: sexual misconduct
« Gepost op: 28-05-2019 18:32 »
Mooi!

En je hebt gelijk!

Als je "echt" gerealiseerd hebt wat je schrijft, en je het niet gebruikt, als verhaaltje van horen zeggen aangevuld met ietwat intellectueel begrijpen, om je boven de situatie waarin je nog in verzonken zou zitten te verheffen en je er ongenaakbaar door te voelen, dan is er effectief geen probleem meer voor jou.

Maar meestal begrijp je dan ook dat wat je gerealiseerd hebt geen rechtstreekse vrucht is van 8 jarige meditatie beoefening (hoewel het er wel onrechtstreeks aan kan toe bijgedragen hebben), en dat het blij zijn met de mentale gezondheid die je beleeft, de persoonlijkheid, die zoals je zegt niet vast is, nog steeds vast zet.

Wat ik wil zeggen, het ene hoeft het andere niet uit te sluiten: begrijpen dat er niets mis is met jou (en dus ook niet met een ander!) en toch blijven zoeken naar een juiste evenwicht zodat dit niets mis zijn werkelijk en blijvend kan gerealiseerd worden, hoeven elkaar niet uit te sluiten. En voor dat evenwicht heb je soms anderen nodig om je daarbij te helpen, wat niet wil zeggen dat er iet mis is met jou.

Wij hebben allemaal de mogelijkheid van de lotus, maar pas als de lotus zich gaat voeden aan de modder die het in duisternis houdt, kan ze bloeien uit die duisternis en schijnen in de wereld.

En dat voeden betekent soms dat je toch de duisternis in de ogen kijkt in plaats van hem te willen overstijgen (transcenderen). En dat is echt niet gemakkelijk alleen te doen. Maar misschien ook niet onmogelijk.

Ik wens je alle geluk hierbij en alles wat je nodig hebt om de duisternis niet te overwinnen maar hem recht in de ogen te kijken en hem te nemen zoals die is.

Dorje.

50
Filosofie en Metafysica / Re: Het probleem lijden
« Gepost op: 28-05-2019 17:44 »
Ik zou hier de Mulapariyaya Sutta even willen bijhalen, ik kwam hem toevallig tegen in mijn zoektocht over informatie over het ongeconditioneerde in de pali sutta's. En het is toch wel een radicale sutta, als je het mij vraagt, die allerlei speculaties over wat de Boeddha nu juist bedoelde met Nibbana doorsnijdt.

Het gaat over "The Root of All Things": De wortel (de bron) van alle dingen.

Ik basseer mij even op de vertaling van Bhikkhu Bodi:
https://suttacentral.net/mn1/en/bodhi

Het begint met de gewone man, zoals jij en ik:

“Here, bhikkhus, an untaught ordinary person, who has no regard for noble ones and is unskilled and undisciplined in their Dhamma, who has no regard for true men and is unskilled and undisciplined in their Dhamma, perceives earth as earth. Having perceived earth as earth, he conceives himself as earth, he conceives himself in earth, he conceives himself apart from earth, he conceives earth to be ‘mine,’ he delights in earth. Why is that? Because he has not fully understood it, I say.

Dit gaat zo voort via: water, fire, air, beings, gods, Pajapati (the creator), Brahma, Gods of …, Overlord, the base of infinite space, the base of infinite conciousness, the base of nothingness, the base of neirther-perception-nor-non-perception, the seen, the heard, the sensed, the cognized, unity, diversity, all

Tot en met Nibbana zelf:

“He perceives Nibbāna as Nibbāna. Having perceived Nibbāna as Nibbāna, he conceives himself as Nibbāna, he conceives himself in Nibbāna, he conceives himself apart from Nibbāna, he conceives Nibbāna to be ‘mine,’ he delights in Nibbāna. Why is that? Because he has not fully understood it, I say.

En het verschil met The Disciple in Higher Training, … t.e.m. The Tathāgata:

“Bhikkhus, the Tathāgata, too, accomplished and fully enlightened, directly knows earth as earth. Having directly known earth as earth, he does not conceive himself as earth, he does not conceive himself in earth, he does not conceive himself apart from earth, he does not conceive earth to be ‘mine,’ he does not delight in earth. Why is that? Because he has understood that delight is the root of suffering, and that with being as condition there is birth, and that for whatever has come to be there is ageing and death. Therefore, bhikkhus, through the complete destruction, fading away, cessation, giving up, and relinquishing of cravings, the Tathāgata has awakened to supreme full enlightenment, I say.
“He too directly knows water as water…Nibbāna as Nibbāna…Why is that? Because he has understood that delight is the root of suffering, and that with being as condition there is birth, and that for whatever has come to be there is ageing and death. Therefore, bhikkhus, through the complete destruction, fading away, cessation, giving up, and relinquishing of cravings, the Tathāgata has awakened to supreme full enlightenment, I say.”

Deze laatste ga ik toch even door de vertaler gooien:

"Ook Bhikkhus, de Tathāgata, volbracht en volledig verlicht, kent de aarde rechtstreeks als aarde. Hij heeft aarde rechtstreeks als aarde gekend, hij ziet zichzelf niet als aarde, hij verbeeldt zichzelf niet in aarde, hij verbeeldt zich niet los van aarde, hij ziet aarde niet als 'mijn', hij heeft geen genot van aarde. Waarom is dat? Omdat hij heeft begrepen dat vreugde de wortel is van lijden, en dat met "zijn" [bestaan] als voorwaarde er geboorte is, en dat er voor alles wat geworden is [alles wat bestaat] ouder worden en de dood is. Daarom, bhikkhus, door de volledige vernietiging, wegvagen, ophouden, opgeven en afstand doen van begeerten, is de Tathāgata ontwaakt tot opperste volledige verlichting, zeg ik.
Hij kent water ook direct als water ... Nibbāna als Nibbāna ... Waarom is dat? Omdat hij heeft begrepen dat vreugde de wortel is van lijden, en dat met het zijn als voorwaarde er geboorte is, en dat voor wat er is gekomen er ouder worden en de dood is. Daarom, bhikkhus, door de volledige vernietiging, wegvagen, ophouden, opgeven en afstand doen van begeerten, is de Tathāgata ontwaakt tot opperste volledige verlichting, zeg ik."

Het verschil zit hier in het "waarnemen" (gewone mens) van al die dingen als dingen (dingen met een zelf) en het  rechtstreeks kennen (Tathagata) [zonder tussenkomst van intellect, gevoel en bewustzijn] van al die dingen [zonder projectie van een zelf erin]. Door al die dingen rechtstreeks te kennen, gebeurt er geen identificatie mee (hij ziet zichzelf niet als aarde, hij verbeeldt zichzelf niet in aarde, hij verbeeldt zich niet los van aarde, hij ziet aarde niet als 'mijn'), en waar geen identificatie mee is, is er ook geen genot van. En dit geldt niet enkel voor aarde, maar ook voor zaken als oneindig bewustzijn, eenheid, het alles en dergelijke, en ook voor nibbana zelf.

Omdat hij begrepen heeft dat vreugde [die voortkomt uit het identificeren van dit alles als een zelf of als iets toe te eigenen 'mijn'] de wortel is van lijden. En omdat hij begrepen heeft dat in bestaan komen, geboorte als voorwaarde heeft, en alles wat in bestaan gekomen is ouder zal worden en sterven.

Daarom door de volledige vernietiging, het wegvagen, het ophouden, het opgeven en het afstand doen van begeerten  [dus ook van het identificeren: maken tot een zelf van de dingen, iets dat toe te eigenen is, wat hen maakt tot een object van begeerte], is de Tathagata ontwaakt tot de opperste [niet-identificatie], de volledige verlichting.

De vertaling van Bhikkhu Sujato (https://suttacentral.net/mn1/en/sujato) eindigt erg interessant met:

"That is what the Buddha said. But the mendicants were not happy with what the Buddha said. "

Want dat is nu juist wat wij aspirant verlichten niet willen horen, nl. dat er niets is, zelfs Nibbana niet, waar er uiteindelijk nog mee geïdentificeerd kan worden. Enkel in het loslaten van alle identificatie, inclusief met bewustzijn, eenheid, en ook Nibbana zelf als "mijn", iets dat ik (van nature) ben, of iets dat ik kan toe-eigenen (bereiken), komt begeerte volledig tot einde en daarmee ook het lijden.

Het is niet zo leuk dit te horen, omdat hiermee het ontwaken tot een nieuwe identiteit: het onveranderlijke, ongeconditioneerde zelf en daarmee lekker voort blijven bestaan uitgesloten is. Enkel het opgeven van elke identificatie is wat volledige verlichting is.

Er is dus in mijn inzien geen sprake van een uitdoven als een kaars, er is sprake van uitdoven van de illusie een kaars te zijn, iets identificeerbaar te zijn, inclusief het ongeconditioneerde te zijn. Het ongeconditioneerde is niet onze ware aard, het is wat overblijft als alle identificatie met iets wegvalt, zelfs met oneindig bewustzijn, eenheid, nibbana, het ongecondtioneerde zelf en weet ik niet wat nog allemaal. Het ontwaken hiertoe is het ontwaken uit de illusie iets of iemand te zijn, het is geen ontwaken tot een super iemand, zelfs niet tot een zeer subtiel iemand of iets dat niet onderhevig zou zijn aan verandering en dus altijd blijft bestaan.

Dat is geen goed nieuws voor die iemand die op weg is naar die verlichting. Het is als spirituele zelfmoord voor die iemand, maar dat komt alleen maar omdat er zo een hechting is aan iemand/iets te zijn en het is deze hechting die het lijden aan de gang houdt. Het is als een slang die in zijn eigen staart bijt.

Maar… als je de woorden goed leest is het wel zo dat de Tathagata zelf niet plots verdwijnt, opgaat in het niets. Het is de Tathagata die begrijpt dat hij niet werkelijk als een zelf bestaat, de Tathagata is dus niemand meer, maar die zich wel voordoet als iemand, zonder aan zijn iemand-zijn gehecht te zijn. Vandaar dat je van de Tathagata niet kan zeggen, als zelfs deze verschijning wegvalt (PariNibbana), dat hij nog opnieuw verschijnt, noch kan je zeggen dat hij niet meer verschijnt:

“A ‘position,’ Vaccha, is something that a Tathagata has done away with. What a Tathagata sees is this: ‘Such is form, such its origination, such its disappearance; such is feeling, such its origination, such its disappearance; such is perception…such are fabrications…such is consciousness, such its origination, such its disappearance.’ Because of this, I say, a Tathagata—with the ending, fading away, cessation, renunciation, & relinquishment of all construings, all excogitations, all I-making & mine-making & obsessions with conceit—is, through lack of clinging/sustenance, released.”
“But, Master Gotama, the monk whose mind is thus released: Where does he reappear?”
“‘Reappear,’ Vaccha, doesn’t apply.”
“In that case, Master Gotama, he does not reappear.”
“‘Does not reappear,’ Vaccha, doesn’t apply.”
“…both does & does not reappear.”
“…doesn’t apply.”
“…neither does nor does not reappear.”
“…doesn’t apply.”
“How is it, Master Gotama, when Master Gotama is asked if the monk reappears… does not reappear… both does & does not reappear… neither does nor does not reappear, he says, ‘…doesn’t apply’ in each case. At this point, Master Gotama, I am befuddled; at this point, confused. The modicum of clarity coming to me from your earlier conversation is now obscured.”
“Of course you’re befuddled, Vaccha. Of course you’re confused. Deep, Vaccha, is this phenomenon, hard to see, hard to realize, tranquil, refined, beyond the scope of conjecture, subtle, to-be-experienced by the wise. For those with other views, other practices, other satisfactions, other aims, other teachers, it is difficult to know."

Even so, Vaccha, any physical form…
 Any feeling… Any perception… Any fabrication…
“Any consciousness by which one describing the Tathagata would describe him: That the Tathagata has abandoned, its root destroyed, made like a palmyra stump, deprived of the conditions of development, not destined for future arising. Freed from the classification of consciousness, Vaccha, the Tathagata is deep, boundless, hard to fathom, like the sea. ‘Reappears’ doesn’t apply. ‘Does not reappear’ doesn’t apply. ‘Both does & does not reappear’ doesn’t apply. ‘Neither reappears nor does not reappear’ doesn’t apply.”

https://suttacentral.net/mn72/en/thanissaro

M.a.w. laten we er niet over speculeren, het brengt ons als Vaccha enkel maar meer in verwarring, het is erg moeilijk te zien, moeilijk te realiseren, erg verfijnd, buiten het bereik van speculaties, erg subtiel, enkel te "ervaren" door de wijzen.

Het enige dat ik er nog aan kan toevoegen is: laat je misschien gewoon niet afschrikken door iets dat je niet kan begrijpen. Probeer te komen tot "ervaren" en dan zal de schrik vanzelf wegvallen.

Maar als dit een brug te ver is, dan is boeddhisme heel vrij en tolerant, je mag er van nemen wat je wil, je mag er van nemen wat jou op dit moment rustiger, gelukkiger maakt, maar tegelijkertijd kan je onderkennen dat hetgeen waar het echt om gaat veel verder gaat als dit. Dan neem je op wat jij wil opnemen, zonder anderen te ontmoedigen verder te gaan dan dat.

Bemoedigende groeten,

Dorje.


Pagina's: [1] 2 3 ... 14