Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - MaartenD

Pagina's: [1] 2 3 4
1
Algemeen / Re: Het belang van mettā
« Gepost op: 05-04-2019 08:04 »
Arme Sybe. Wees lief voor je zelf. Moge het goed met mij gaan, moge ik gelukkig zijn.

Moge het goed gaan met Sybe. Moge Sybe gelukkig zijn.

Moge het goed gaan met Vlaanderen. Moge Vlaanderen gelukkig zijn.

Dat valt wel mee, trouwens daar. Metta genoeg ontdekt bij de Vlaamse deelnemers van de retraite vorig weekend.

Met warme groet,

Maarten

2
Algemeen / Re: Het belang van mettā
« Gepost op: 04-04-2019 13:35 »
Siebe,

Dat is mooi gezegd. Ik denk dat het juist is wat je zegt, op praktisch dagelijks niveau in elk geval. Uiteindelijk vermoed ik - en dat is niet meer dan mijn beperkte begrip op dit moment - dat de grondslag van de onmetelijken ligt in zelfloosheid, dat wil zeggen het doorgronden van het geloofsfeit dat er geen vaststaan ik bestaat en dat alle leven verbonden is. In die zin klopt het wel ongeveer wat vaak gezegd wordt, dat metta een algemene kracht is van het universum.

Met warme groet,

Maarten

3
Algemeen / Re: Het belang van mettā
« Gepost op: 03-04-2019 14:04 »
Siebe, je hebt helemaal en volkomen gelijk. We moeten recht doen aan het aspect dat ik maar even doctrinair noem. Soms gaat het echter ergens anders over.

Ik heb geschreven over metta en het enorme nut dat dit heeft in de beoefening. Zoals behoorlijk vaak gebeurt, heb jij er één punt uit gehaald om te bespreken. Ik zeg niet eens dat je hier verkeerd aan doet. Ik gun je echter wel de rest óók. Ook jij verdient een liefdevolle wens dat het goed met je zal gaan en dat je gelukkig zal zijn.

Is dat hét doel van de Boeddha? Dat mensen gelukkig zijn, zich gelukkig voelen? Neen, want het gaat om de Verlichting. Echter.. gelukkige mensen staan ruimer in hun geest en zijn meer in staat om kundige daden te verrichten en kundige gedachten te denken. Gelukkige mensen komen sneller tot oefening.

Is geluk niet eigenlijk ook een deceptie en niet ook een misvatting gebaseerd op verkeerd inzicht? Natuurlijk wel. We moeten het er echter maar mee doen.

Met warme groet,

Maarten

4
Algemeen / Re: Is de Boeddha te pessimistisch?
« Gepost op: 03-04-2019 13:52 »
Een zij-argument misschien maar ik vraag me opeens af wat 'pessimistisch' precies is. Het is bijvoeglijk bij een mentaal proces. De Leer zelf gaat juist over die mentale processen en legt geduldig, omstandig en herhaaldelijk uit dat pessimisme (onder veel meer) een misvatting is gestoeld op waandenkbeelden over hoe het leven in elkaar zit.

Kunnen we niet beter zeggen dat de Leer pessimistisch overkomt op een aantal mensen? Dan is het simpel om te begrijpen waarom die dat zo zien. Het geeft openheid om wat meer te vertellen over wat de Leer precies inhoudt.

Dat is een taaie klus, overigens. Ik maak er thuis wat van mee dezer dagen.

Met warme groet,

Maarten

5
Algemeen / Re: Het belang van mettā
« Gepost op: 02-04-2019 16:15 »
Zelfs van mij werd van het weekend bij een retraite al gezegd dat mijn positieve, aandachtige aanwezigheid zo mooi was geweest. En wat heb ik nou helemaal gerealiseerd?

Ik ben ervan overtuigd dat alle heiligen en zeker de verlichten indruk maken door hun vervuld zijn van de hemelse gemoedstoestanden.

Zullen we weer terug gaan naar het onderwerp? Ik schreef niet over de vraag of de Boeddha gelijk had of niet. Sybe, je lijkt het (doctrinaire) gelijk van de Boeddha heel belangrijk te vinden. Dat gun ik je. Ik spreek je niet tegen. Laten we echter spreken over zijn grenzeloze liefde voor alle wezens, zoals zo mooi omschreven in de metta sutta.

Met warme groet,

Maarten

6
Algemeen / Re: Het belang van mettā
« Gepost op: 01-04-2019 12:15 »
Beste Sybe,

Dat is een prachtig punt maar net bezijden wat ik bedoelde. Ik zeg niet dat de Boeddha's niet gelijk hadden maar dat ze bekend en beroemd zijn geworden om een andere reden. Als de Boeddha niet meer was geweest dan een uitstekend debater dan zou er denk ik nu geen dhamma meer zijn geweest.

Verder heeft de Boeddha de leer ook niet gebracht om zijn gelijk te halen maar juist om alle wezens te helpen, uit mededogen.

Met warme groet,

Maarten

7
Algemeen / Re: Is de Boeddha te pessimistisch?
« Gepost op: 28-03-2019 12:23 »
Persoonlijk ben ik helemaal niet van mening dat de Leer pessimistisch is. In tegendeel!

Stel nu dat je ziek bent en je krijgt van de dokter een diagnose 'ziekte X'. Dat is natuurlijk geen goed nieuws maar nu weet je het tenminste. Hopelijk kan het behandeld worden en zelfs als dat niet zo is weet je nu beter wat je kan verwachten. Je kunt je voorbereiden.

De Boeddha wordt meermaals vergeleken met een dokter en in deze zin is dat terecht.

Laten we enorm uitkijken met het vertalen van de eerste waarheden. Er staat niet 'alles is lijden' - wat Bodhiboom overigens ook niet beweerd. Er staat min of meer wel 'er is lijden'. Dat is gewoon waar, toch? In meer specifieke zin staat er dat alle sankhara lijden zijn. Grofweg vertaald zou ik willen zeggen dat er niet is, geen ding of concept, wat niet op de een of andere manier een beetje lijden bevat, hoe subtiel ook. Sommige dingen zijn echt vreselijk en anderen zijn juist heerlijk maar in al die zaken is toch lijden aanwezig, zelfs in de hoogste diepste stadia van meditatie die vervuld zijn van geluk.

De tweede nobele waarheid vertelt waarom dit zo is. Dit is een uitbreiding van de diagnose. De derde nobele waarheid vertelt dan dat er genezing mogelijk. Zelfs complete, totale genezing is mogelijk. Het is misschien erg moeilijk en misschien ook niet - die discussie ga ik hier niet aan - maar het kan. Dat is nibbana/nirvana.

Hoe kun je dat bereiken? Daar is de vierde nobele waarheid voor.

Ik sluit me aan bij Ujukarin en Dorje, die ruwweg hetzelfde zeggen maar in andere woorden. Ik wilde enkel wijzen op de 'uitleg' die er al is voor degene die de waarheden leest zoals ze er direct staan.

Met warme groet,

Maarten

8
Algemeen / Re: Sila, Samadhi, Pañña
« Gepost op: 26-03-2019 16:18 »
Aardig artikel in het BD, ik las het daar al.

Mijn eigen leraar ajahn brahmavamso vertelt wel eens over twee bergbeklimmers, Samatha en Vipassana, die allebei de top van de berg willen bereiken. Samatha wil daar genieten van de rust, Vipassana wil vooral de enorme uitzicht.

Beiden beklimmen dezelfde berg hoewel de ene misschien de ene flank en de andere de andere flank beklimt. Het doel blijft hetzelfde en als ze daar aangekomen zijn dan heeft Samatha toch dat uitzicht en Vipassana profiteert net zo mooi van de rust.

Met warme groet,

Maarten

9
Algemeen / Het belang van mettā
« Gepost op: 25-03-2019 20:22 »
Het belang van mettā

Nu het nieuws zo vol met geweld en verdeeldheid is, redeloosheid, radeloosheid en reddeloosheid weer actueel lijken en de kiezer in toenemende mate stemt volgens vermeend direct eigenbelang, lijkt het heilzaam om eens wat te zeggen over liefde.

Wat is liefde? Waar leidt het toe? Als 'aut and proud' Aspie moet ik bekennen dat ik het woord nooit helemaal begrepen heb. Veel mensen praten erover, het is klaarblijkelijk heel belangrijk en iedereen gebruikt het woord alsof ze weten wat ze bedoelen. Dit laatste is volgens mij typerend voor de neurotypische samenleving: je wordt domweg geacht te snappen wat men bedoelt. Anders ben je raar.

Het is een misverstand dat mensen met autisme geen gevoelsleven hebben. Wij pakken echter het taalgebruik niet zo makkelijk op. Ik denk dat dit komt juist door de grote zuiverheid die veel autisten kenmerkt en ons verlangen expliciet te weten wat nu precies bedoeld wordt. Complete en constructieve uitleg wordt echter zelden geboden. Ik denk dat dit iedereen benadeelt en niet alleen mensen met een ontwikkelingsstoornis.  Mijn echtgenoot kan er tegenwoordig tegen maar het kan flink aankomen als je bekent niet te weten of je van iemand houd. Ik kan heel nauwkeurig beschrijven wat ik voor hem voel maar het woord liefde gebruik liever niet, juist omdat het te onnauwkeurig is. Je houdt van je ouders, je partner, je eventuele kinderen; je houdt van de kat en van mooie lentedagen en van koekjes. Ik houd van rozijnen, een voorliefde die soms best zorgelijke vormen aanneemt.

Precies willen zijn kan echter een flink voordeel zijn! Als het erop aankomt dan gebruiken belangrijke denkers en boeken specifieke termen. Het Nieuwe Testament gebruikt twee aparte woorden, ágápè en érós, die wij allebei met liefde kunnen vertalen maar compleet verschillende dingen beschrijven. Ze kunnen uiteraard samengaan.  De pāḷi canon gebruikt allerlei termen die lijken op het Nederlandse woord 'liefde', van kāma - genot (geven) - en het verwante kāmeti - naar een (bepaalde) vrouw verlangen, verliefd zijn - tot paṭibaddha - geketend of gebonden zijn, afhankelijk zijn van en 'getroffen, verliefd'. Steeds wordt een behoorlijk specifieke emotie of ervaring bedoeld. Door het bloemrijke karakter van het pāḷi is één simpele vertaling vaak niet te geven. We kunnen echter wel voorzichtig afleiden dat de schrijvers zorgvuldig hebben willen uitdrukken. Anders hadden we wel steeds hetzelfde containerbegrip aangetroffen.

Hoewel de Boeddha er soms genoegen in lijkt te scheppen de toehoorder (en nu lezer) achter te laten met een dubbel gevoel - enerzijds dit, anderzijds dat - past dit nauwkeurige taalgebruik goed bij zijn karakter van lokavidu, hij die de wereld ziet (exact zoals die is). Hier ligt weer zo'n typisch boeddhistische valstrik op de loer: de ervaren beoefenaar weet dat je maar al te makkelijk kunt vastlopen in technisch taalgebruik en besluiten dat je nu weet wat het allemaal is.  De oplossing van deze uitdaging ligt in het karakter van de levende dhamma. De dhamma - waartoe we onze toevlucht nemen, het tweede deel van het Drievoudig Juweel - is nooit opgeschreven maar is hier en nu tegenwoordig, niet aan tijd gebonden en vindbaar diep van binnen. Dit is nooit tekst, ook niet onze eigen heilige teksten! Anders zouden we wel onze toevlucht nemen tot de tipiṭaka. De teksten zijn slechts gidsen, belangrijk maar niet het doel.

In het boekenweekgeschenk van dit jaar - Jas van belofte van Jan Siebelink - trof ik voorin een citaat aan van Albert Verwey: 'De liefde die vriendschap heet'. Dit bracht mij op het verschil tussen zinnelijke liefde en vriendschap, eng verbonden met het verschil tussen chanda en ‎taṇhā, ágápè en érós en Tannhäuser's keuze tussen de Wartburg en de Venusgrot. Als we werkelijk een keuze willen maken voor wat 'liefde' betekent, is dat dan begerige, vurige liefde die wil bezitten en controleren of is dat een innige vriendschap die kalm accepteert? Het is een groot goed als twee partners elkaar stimuleren om verder te groeien als persoon maar dat is iets anders dan de ander willen aanpassen aan je wensen (van het moment).

In het klassieke Westerse denken is ágápè een door principiële, beheerste liefde. Het betekende niet 'vriendschap'. Daarvoor is het woord philia. In het Latijn werd ágápè vaak caritas, naastenliefde maar ook wel dierbaarheid. Zo komen we als vanzelf op dat ene pāḷi woord waar boeddhisten vaak de mond van vol hebben: mettā (maitrī in het Sanskriet) of liefdevolle vriendelijkheid. Dit wordt in sommige teksten overigens ook gebruikt voor vriendschap en goede wil.  Eerst en vooral betekent mettā echter liefdevolle vriendelijkheid - het toewensen van geluk en voorspoed aan andere wezen - en is de tegenhanger van muditā, medevreugde, het geluk dat je beleeft aan het geluk of de voorspoed van anderen. Het is de eerste in de traditionele opsomming van de vier Hemelse Verblijven en de beoefening hiervan leidt rechtstreeks naar de verlichting, naar nibbāna (karaṇīya mettā sutta, Sn 1.08).

Het is voor boeddhisten vanzelfsprekend dat het goed is om deze eigenschap te ontwikkelen en ik kan me nauwelijks voorstellen dat niet-boeddhisten het hiermee oneens zouden zijn. Ik wil echter stellen dat mettā nog belangrijker is: je kunt het zien als de grondslag onder de hele beoefening.

Een kleine zijstap: boeddhisme is een notoir lijstjesgeloof en is samen te vatten op allerlei verschillende manieren die allemaal weer net een ander aspect wat meer op te voorgrond brengen en allemaal net weer andere zaken onderbelichten. Mijn idee over mettā is geenszins de beste manier en ik laat deze met alle plezier meedoen in het geheel. Laten we met goede moed elkaar de Maan aanwijzen.

De pāḷi canon zegt bijna niets over 'liefde'. Er wordt hoe dan ook niet zoveel gezegd tegen leken maar het komt voor. In het Advies aan Sigalaka (DN 31) wordt verteld over een goede echtgenote. Zij is haar echtgenoot respect verschuldigd, bijvoorbeeld, vriendelijkheid of misschien wellevendheid en trouw. Zij hoort gezag over het huishouden te krijgen en voorzien te worden van sieraden. Zo zijn er nog wat rechten en plichten, over en weer overigens. De Boeddha was zeker geen tegenstander van het huwelijk. Hij was er ook niet merkbaar een voorstander van. Monniken mogen volgens de vinaya geen koppelaars zijn. Volgens de pāḷi canon praat de Boeddha wel vrij veel over mettā.

Mettā is de grondslag onder de hele oefening omdat het alleen die ene kalme, milde, niet-oordelende houding is die ons in staat stelt om ook maar te beginnen het universum te zien zoals dat echt is, zonder oordeel, vooringenomenheid of waandenkbeelden. Het is een geest vervuld door mettā die niks probeert aan te passen, niks wil veranderen of verbeteren. Het is mettā dat ons in staat stelt om los te laten, van doen over te gaan naar zijn en eindelijk stil te worden, al is het maar voor even. Wil dit zeggen dat we niet geëngageerd mogen zijn, niet mogen proberen ons lot en dat van anderen te verbeteren? Nee, zeer zeker niet. Het is wel zo dat werkelijk helpen, echt mensenlevens verbeteren, razend moeilijk is en een stuk beter gaat als je ziet wat er werkelijk is.

De vierde van de Hemelse Verblijven is upekkha, gelijkmoedigheid. Deze gelijkmoedigheid bereiken we echter nooit door die na te jagen want dat is vastklampen (taṇhā) en dit werkt averechts. Het is ook geen kalmte die geboren wordt uit matheid, wanneer het ons allemaal niet meer kan schelen. We zouden kunnen zeggen dat upekkha voortkomt uit een combinatie van sammā diṭṭhi of volkomen inzicht en  sati - gewaarzijn, eenpuntigheid - een helder, mild, niet-oordelend waarnemen dat niet geschokt kan worden of beschadigd door wat er gebeurt. Dit wordt vaak mindfulness genoemd. Het helpt enorm om in te zien dat alle zaken geconditioneerd ontstaan (paticca-samuppāda) , dat alles wat we ondergaan het gevolg zijn van (onze) wilsacties in gedachte, woord en daad: kamma. Je begint dit te begrijpen als je ten volle beseft dat we wereld niet anders kan zijn dan zij nu is. Dit besef wekt mildheid maar het ontstaat pas wanneer we onze controlerende wil loslaten en in plaats daarvan liefdevolle vriendelijkheid beginnen te vertonen tegenover alle wezens, zelfs alle omstandigheden: mettā.

Mettā werkt door op allerlei niveau's: bij het omgaan met die ene moeilijke collega, bij het fietsen door de regen en moeten wachten bij een verkeerslicht maar ook bij meditatie. Er is aparte mettā-meditatie maar ook bij samadhi en vipassana speelt mettā mijns inziens een belangrijke en bijzondere rol: namelijk wanneer het niet lekker gaat. Er wordt vaak dapper gezegd dat er geen slechte meditatie bestaat omdat je altijd tenminste nog geoefend hebt. Dit is natuurlijk waar, het is ook theorie. Er zijn in de praktijk wel degelijk sessies die maar stroef gaan en waarbij frustratie ontstaat. De meditator is dan (even) vergeten dat mildheid nooit compleet is wanneer het niet ook zelf omvat. Mettā is dan het antwoord: vriendelijke, milde acceptatie van wat zich voordoet, liefde voor niet alleen alles wat mooi en prettig is voor ons maar ook wat moeilijk en onprettig is. Dwingen helpt maar heel even en heel beperkt, liefdevolle acceptatie helpt altijd.

Een korte kanttekening: de meningen over pijn bij meditatie zijn verdeeld maar het is nooit goed om jezelf te forceren. Scherpe pijn in de benen of de knieën kun je beter niet verdragen omdat dit tot schade kan lijden. Ga verzitten.

In die zin leiden hele stukken van de Leer ook naar mettā toe. Als we de leerstukken om vaak te overdenken reciteren, bijvoorbeeld, zeggen we: sabbehi me piyehi manāpehi, nānābhāvo vinābhāvo, Van alles dat dierbaar is en prettig voor mij, ik zal verschillen en gescheiden worden. Het is niet bedoeling wanhoop te voelen bij dit idee maar juist weer liefdevolle vriendelijkheid tegenover het hele leven. Het is een herinnering mild en liefdevol te zijn naar alles wat gebeurt.

Mettā kan beschouwd worden als de grondslag onder de hele beoefening omdat het ons helpt de stap te maken van intellectueel begrijpen wat de Leer zegt naar die doorgronden, van binnenuit realiseren. Een begrip als anicca is niet of nauwelijks te bevatten als we blijven kijken naar de 'dingen' die we zien en dan vooral naar de dingen die we wel en niet mooi vinden. Zodra we van mettā vervuld zijn, laten we veel makkelijker los en gaan het geheel zien en de vele lagen en onderverdelingen die te maken zouden kunnen zijn. Pas dan kunnen we begrippen als koud, warm, guur, bedompt, prettig en onprettig, die voortkomen uit de oordelen van ons ingebeelde ego, laten varen en langzamerhand stoppen met leven in de verhalen die we onszelf vertellen. Dan, uiteindelijk, worden we een beetje wakker.

We volgen de Leer van een bijzondere man die door zijn volgelingen boeddha werd genoemd, afgeleid van bodhi, ontwaken. De boeddha's zijn niet bekend geworden omdat ze gelijk hadden maar omdat ze vervuld waren van een onbegrensde, onmetelijke liefde voor alle wezens. Het is die liefde die wij ook kunnen bereiken! De tevijja sutta - Sutta over Drievoudige Kennis - beschrijft op weergaloze wijze wat er gebeurt:

76 Dan, met zijn hart vervuld met liefdevolle vriendelijkheid, verwijlt hij doordringende een kwartier, het tweede, het derde, het vierde. Zo verwijlt hij doordringende de hele wereld, omhoog, omlaag, overlangs, overal, immer met een hart vervuld met liefdevolle vriendelijkheid, overvloedig, onbegrensd, zonder haat of kwade wil.

Gelukkig hoeft dat niet allemaal meteen of zelfs maar in dit leven. We kunnen stapje voor stapje dichterbij komen en nu en hier al mettā voelen en ons eigen maken. Het is precies die mettā die we mee kunnen nemen, van ons kussentje af, de maatschappij in. Het is precies dat soort liefde dat ons lichtheid en warme acceptatie kan laten geven in onze relaties. Het is exact dat soort liefde dat heilzaam werkt in maatschappelijke situaties en ons in staat stelt om standpuntsdiscussies te ontstijgen en in plaats daarvan de ander echt te ontmoeten.

Liefde centraal.

10
Het gewone leven / Re: Het opgaan in een film
« Gepost op: 25-03-2019 20:19 »
Ja, je kunt compleet opgaan in films maar dit is inderdaad niet de toestand die we meditatie noemen. (Zeker niet als we bedenken dat de Boeddha het zelf eigenlijk alleen over jhana had.)

Het is wel een bijzonder leerzame ervaring! Een collega die enorm last heeft van alle geluiden zoals die van de tikkende klok herinnerde ik er ooit eens aan dat ze de klok niet hoort als ze verdiept is in een film. Ik geloof dat ik zei 'verdiept in een goed boek', wat natuurlijk ook kan.

Ik hoor de klok ook niet als piano speel. Ook daarin kan ik helemaal opgaan. Hebben sporters het niet over 'the zone' waarin ze verblijven, als het ware, als ze werkelijk opgaan in hun prestatie?

De pointe bij meditatie is, dunkt me, dat je the zone bereikt zonder de geest af te hoeven leiden.

Met warme groet,

Maarten

11
Wij hebben ons, in het Nederlands overigens, ingeschreven inmiddels en kijken ernaar uit.

12
Religie, Mens en Maatschappij / Re: Verandering?
« Gepost op: 06-03-2019 14:40 »
Sadhu, sadhu, sadhu.

13
Algemeen / Re: Favoriete beoefening of leer
« Gepost op: 06-03-2019 14:11 »
De stroming waarbinnen ik min of meer sta is theravada met een accent op de Thaise woudtraditie. In de praktijk houd ik me helemaal niet aan de begrenzingen van die stroming, zelfs niet als ik ze zou kennen. De focus van mijn beoefening is aandachtsmeditatie met een voorzichtig begin aan inzichtmeditatie - ik vind dat dit twee kanten van één medaille zijn - en een dappere poging om mijn inzichtjes voortdurend te gebruiken in mijn dagelijks leven.

Ik reciteer, in het weekend flink wat en door de week blijft het heel beperkt. Ik leg mezelf ook kleine beperkingen op om te kijken wat dit doet met mijn grillen en invallen.

Verder probeer ik mettā te oefenen, heel simpel in de praktijk. Mettā-meditatie krijg ik niet goed voor elkaar, dat is me te abstract geloof ik.

Ik weet dat ik als theravadin heel wat zaken uit andere stromingen mis. Daarom lees ik er af en toe over en ik neem over wat ik kan inpassen. Ik doe af en toe de 108 prostraties bijvoorbeeld, iets wat ik uit Korea heb.

Met warme groet,


Maarten

14
Religie, Mens en Maatschappij / Re: Verandering?
« Gepost op: 05-03-2019 12:49 »
Siebe, het is een misverstand te denken dat ik mijn taak al als beëindigd zou zien. Ik zie eerder dat er geen directe 'ik' is die een taak zou kunnen hebben.

De oefening gaat door.

Met warme groet,

Maarten

15
Het gewone leven / Re: Jezelf zijn
« Gepost op: 05-03-2019 12:47 »
Mijn condoleances, ekayano maggo.

Alle theorie ten spijt is ons lijden reëel. Ik voel met je mee.

Met warme groet,

Maarten

16
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Gepost op: 05-03-2019 11:55 »
Nog eentje: betere geheugenprestaties

Als ik naar huis fiets en stil ben - of zo ongeveer dan toch - dan komen dingen die ik moest onthouden voor bij thuiskomst makkelijk op. Het gaat vanzelf en kost geen moeite. En fietse versa, uiteraard.

Met warme groet,

Maarten

17
Religie, Mens en Maatschappij / Re: Verandering?
« Gepost op: 04-03-2019 15:47 »
Er is, zoals Sybe ook heel goed weet, geen ik, mij of van mij.

Juist daarom is zo waar en belangrijk wat Old Bhikkhu zegt. Het raakt ook aan een discussie in een ander topic. Verandering, streven.. kán egoïstisch gericht zijn, als je zegt 'ik wil sotapanna worden', 'ik wil dit realiseren', 'ik wil dit..', 'ik wil dat niet..'. Dat is simpele begeerte. Echter.. zoals Nico terecht opmerkte hoeft dit niet zo te zijn. Streven en oefenen kan non-egoïstisch.

Het besef dat er geen werkelijke ik is die iets moet of iets wil is zeer bevrijdend. Niet voor niets begin ik mijn meditaties vaak zo.

Ik hoef niets te doen.
Ik hoef nergens naartoe.
Ik hoef niemand te zijn.

En inderdaad.. verandering gebeurt vanzelf.

Met warme groet,

Maarten

18
Controverse en verandering / Re: Het Westerse Boeddhisme
« Gepost op: 01-03-2019 15:58 »
Beste Bodhiboom,

Zelf zie ik vooral een verschil in praxis tussen oost en west. Wij hier mediteren vaak dat de stukken eraf vliegen terwijl boeddhisten in het oosten veeleer naar tempels gaan, offers brengen en monniken eten geven. Beide kanten zouden in die zin best wat van elkaar kunnen leren. Wij hebben hier helaas te weinig monniken om van aalmoezen te voorzien maar dāna kan iedereen doen.

Vermoed je dat boeddhisten in Vietnam of in Thailand veel bezig zijn met de exacte details van patticasamuppada of nibbāna? Ik denk eigenlijk dat veel geboren boeddhisten in dat soort dingen geloven omdat men dat daar nu eenmaal doet, net zoals veel christenen hier nooit hebben stil gestaan bij wat de hemel nou precies en exact is en hoe dat zou werken.

Veel westerlingen hebben inderdaad de neiging om uit tradities te plukken wat ze uitkomt maar doen anderen dat dan niet? Die hele strenge reformatorische christenen die sola fide zo belangrijk vinden, negeren Mattheus 25:31-46 meestal of draaien zich in bochten om er niks mee te hoeven. Niks menselijks is ons allen vreemd, dunkt me.

Wat wel heel apart is, denk ik, is dat we in het Westen meer een tussenvorm aan het vinden zijn naast monnik en leek. Er is een Westerse Orde al sinds lange tijd en overal ontstaan sangha's van mensen die gewoon samen oefenen zonder dat er ook maar een pijdrager in de buurt is. Ik zelf bezoek sinds kort de Leidse variant, in de traditie van Thich Naht Hanh overigens. Je komt niet om Plum Village heen, lijkt het soms. :)

De leer heeft als kenmerk ehipassiko, zoals je terecht opmerkt. De leer is echter ook sanditthiko en akāliko. Als de ware dhamma te vinden is dan is dat hier en nu, ook in het Westen. In de Kalama Sutta legt de Boeddha uit aan welke eisen een leer die je kunt volgen moet voldoen. Dat is duidelijk meer dan bepalen wat 'goed voelt'. Het laat echter ruimte.

Ik vermoed dat er over honderd jaar ook nog wel boeddhisme zal zijn in het westen. Waarom niet? Het zal waarschijnlijk weer veranderd zijn en uitgewaaierd.

Met warme groet,

Maarten

19
Het gewone leven / Re: Jezelf zijn
« Gepost op: 01-03-2019 15:44 »
Zonder mezelf te bemoeien met de lopende discussie.. suttacentral heeft die teksten eigenlijk altijd wel staan. Hierbij een link naar SN47, scroll naar beneden voor nummer 9.

https://suttacentral.net/sn47

Met warme groet,

Maarten

20
Dat klopt! Ik heb er onlangs al een uitzending uit aangehaald hier op het forum.

Bedankt voor het nog eens onder de aandacht brengen!

Met warme groet,

Maarten

21
Religie, Mens en Maatschappij / mijn religie is liefde
« Gepost op: 27-02-2019 12:19 »
Dag allen,

Graag wil ik jullie attent maken op het manifest van universelereligievanliefde.com. Het manifest is een antwoord op de beruchte Nashville-verklaring (in Nederlandse vertaling). Wat mij aanspreekt is dat er niet tegengesproken wordt of becommentarieerd maar dat er louter een eigen geluid naast wordt gezet. Dit lijkt wel een beetje op het 'delen' dat wij in de Leidse Sangha altijd doen.

Van harte aanbevolen: http://mijnreligieisliefde.nl/

Met warme groet,

Maarten

22
Voorstellen / Re: Bodhiboom stelt zich voor...
« Gepost op: 26-02-2019 12:30 »
Welkom, Bodhiboom.

Ik hoop dat je hier kunt wortelen, vrucht dragen en wellicht met je bladerdak ons wat koelte kan geven. :)

Met warme groet,

Maarten

23
Dank, Ujukarin. Ik zal het er thuis over hebben.

24
Het gewone leven / Re: Jezelf zijn
« Gepost op: 26-02-2019 12:26 »
Beste Bodhiboom,

Dat zijn mooie en inzichtelijke woorden. Het toont ook wel wat je blijkbaar gerealiseerd hebt en aan ervaringen hebt opgedaan.

Als aanvulling: er zijn heel veel verschillende mensen met allemaal verschillende ontwikkelingsniveau's. Sommigen hebben nauwelijks uitleg nodig, sommigen moeten echt helemaal van voren af aan beginnen. Jezelf ethische regeltjes opleggen is al beter dan helemaal niet ethisch leven. In zekere maken werkt 'fake it till you make it' wel want alleen al de gewenning aan zuiver gedrag beïnvloedt de geest. Dan ontstaat enig inzicht en dan is er op een gegeven moment misschien ruimte om te beginnen met loslaten.

Kan liefde opgeroepen worden 'op bevel'? Nou, net als met geluk weet ik eigenlijk niet wat liefde precies betekent. Er zijn vele soorten liefde. Mensen gebruiken het woord en gaan ervan uit dat het ook precies iets betekent. Tja. Liefdevolle vriendelijkheid kun je echter wel degelijk oefenen. Mensen die ver genoeg zijn om de ruimte te zien tussen 'mij' en 'mijn gevoelens' kunnen in die ruimte min of meer kiezen welke inhoud te daar willen plaatsen. Er gebeurt iets. Iemand zegt wat. Ik sta daar vriendelijk/onvriendelijk tegenover.

Met warme groet,

Maarten

25
Varia / de Sutta tot de Kalamederlanders
« Gepost op: 20-02-2019 20:37 »
Aldus heb ik gezien op YouTube.

Een groot spreker, een wijze leraar zou een TED-toespraak gaan houden in de hoofdstad van het koninkrijk van de Kalamederlanders. Velen spraken hierover en
verheugden zich hierover. Toegangskaartjes waren al snel maar zeer moeilijk te krijgen, zo groot wat het enthousiasme dat de komende verschijnen van de grote
leraar opriep. Hij was bekend als een groot leraar bij oud en jong, bij alle geslachten en identiteiten, beroemd om zijn kunde alle politieke wonden te
kunnen genezen en alle afgronden over te steken die mensen zichzelf opleggen. Zijn wijsheid werd geroemd om haar allesdoordringende karakter, zijn leringen
als goed van het begin tot aan het einde en begrijpelijk voor iedereen. Met Vaardig Handelen kon hij zijn leringen duidelijk maken aan ieder mens, ongeacht
diens capaciteiten en ieder begreep alsof het juist zij of hij was die onderwezen werd. Velen kwamen opdagen alleen al om hem te zien en wachtten aan de achterkant van het grote theater. Sommigen namen selfies, anderen vroegen om handtekeningen, sommigen riepen hun naam, sommigen waren stil van verwondering. Daarna gebeurde
het dat zij alleen door de metaaldetector-poortjes in een enkele rij naar binnen gingen, het theater is.

Voor het officiële gedeelte van de toespraak zou beginnen, spraken de mensen in het publiek onder elkaar over anderen die een TED-toespraak hadden gehouden, wat zijn hiervan gezien hadden, in persoon of via internet en dingen die op sociale media toegeschreven werden aan de ene of de andere leraar, sommige werkelijke leringen en andere korte uitspraken geheel ontdaan van alle context en waarde. Zij vertelden wat zij op het nieuws hadden gezien op de zenders die zij vertrouwden voor hun informatie, net als wat zij gezien hadden op blogs van allerlei karakter. Sommigen voelden zich geroepen om de doctrine van hun favoriete leraar te noemen, anderen klaagden over andere leraren of over doctrine die door anderen werd gevolgd, inclusief de mensen om hen heen op dat moment. Aangezien zij niet in staat waren tot enige overeenstemming te komen, vroegen zij de leraar te antwoorden en hen te vertellen wat de juiste doctrines waren, hoe te weten welke zenders, blogs en sociale media wel te geloven en hoe de slechte media, die zij 'fake' noemden, te ontlopen.

Vooraleer er totale chaos kon ontstaan en elk lid van het publiek luidkeels het gelijk van de eigen visie probeerde te proclameren door steeds harder en harder te praten, kalmeerde de leraar de menigte met kalmerende gebaren en een indrukwekkend warme glimlach. Hij sprak toen tot de verzamelde mensen:
"Het is goed dat jullie twijfelen, onzeker zijn; onzekerheid is gerezen in jullie over wat jullie twijfelachtig vinden. Vertrouw niet op wat vaak gezegd wordt; iets herhalen maakt het niet meer waar. Vertrouw niet alleen op traditie, noch op nieuwsbronnen, noch op wat in een heilig boek staat, noch vermoedens of filosofische zekerheden, gezond verstand of uw eigen begrip. Vertrouw niet alleen op experts of beroemdheden, noch op wat jullie lezen op Twitter, noch op Facebook, noch op Instagram, noch in de Telegraaf, de NRC, het AD of de Volkskrant. Vertrouw niet op iemand 'die tenminste zegt waar het op staat', noch op iemand die je vertelt hoe je iets moet begrijpen, noch op de media die overeenkomen met de mening die je toch al hebt, afsluitend de media die je visies tegenspreken. Weet daarentegen voor jezelf 'deze dingen zijn slecht, deze dingen zijn zorgwekkend, deze dingen worden afgewezen door de wijzen, deze dingen lijden tot schade en lijden'. Laat deze dan gaan. Laat ze gaan!"


Op dit punt nam de grote leraar een slok water uit het glas dat klaar stond.

"Wat denken jullie, vrienden? Werkt hebzucht tot het voordeel van een mens of tot diens nadeel?"

Het publiek was verdeeld op dit punt. De leraar sprak verder, voor even van de wijs gebracht maar niet compleet verrast vanwege zijn vermogen een menigte snel te doorzien.

"In beslag genomen door zijn hebzucht kan een man doden of stelen zelfs van anderen die nog minder hebben of overspel plegen. Hij probeert anderen zover te
krijgen dat die zich ook zo gaan gedragen. Denken jullie dat dit tot zijn voordeel strekt of tot zijn nadeel?"

"Nou, misschien..," klonk van één kant van de zaal. Een ander: "Natuurlijk! Je moet echt stom zijn om niet te zien dat dat waar is!" Het scheen de leraar wel toe
alsof het publiek zich in tweeën had gedeeld, elk richting de kant van de zaal waar hun opinies het meest gedeeld werden.

"En wat denken jullie, vrienden? Werkt haat tot het voordeel van een mens of tot diens nadeel? Mijn vrienden, in beslag genomen door haar haat kan een vrouw
doden, stelen, liegen en overspel plegen. Hoe zal dit voor haar uitpakken?"

"Tot nadeel, tenzij ze natuurlijk gelijk heeft met wie ze haat." De zaal was wat meer één dan eerst maar zeker niet compleet in overeenstemming.

"Wat denken jullie, vrienden? Zal waan en illusie tot het voordeel van een mens werken of tot diens nadeel?"

"Nadeel." "Ja, wanen zijn slecht."

"Hij die lijdt aan wanen kan alle dingen doen waarvan jullie zeiden dat ze nadelig waren en, wat erger is, hij kan geloven in zijn eigen wanen en niet eens zien dat het nadelig is wat hij doet. Zal een waanidee hem helpen of hem schaden?"

"Schaden!" Het publiek leek het eens te zijn deze keer.

"Kalamederlanders, jullie zelf weten: 'deze dingen zijn slecht, deze dingen zijn schadelijk en ze leiden tot problemen. Laat ze gaan!"

"Vertrouw niet op wat vaak gezegd wordt; iets herhalen maakt het niet meer waar. Vertrouw niet alleen op traditie, noch op nieuwsbronnen, noch op wat in een heilig boek staat, noch vermoedens of filosofische zekerheden, gezond verstand of uw eigen begrip. Vertrouw niet alleen op experts of beroemdheden, noch op wat jullie lezen op Twitter, noch op Facebook, noch op Instagram, noch in de Telegraaf, de NRC, het AD of de Volkskrant. Vertrouw niet op iemand 'die tenminste zegt waar het op staat', noch op iemand die je vertelt hoe je iets moet begrijpen, noch op de media die overeenkomen met de mening die je toch al hebt, afsluitend de media die je visies tegenspreken. Weet daarentegen voor jezelf 'deze dingen zijn goed, deze dingen zijn niet zorgwekkend, deze dingen worden geprezen door de wijzen, deze dingen lijden niet tot schade of lijden'. Handel hier dan naar. Handel ernaar!"

"Wat denken jullie, vrienden? Werkt de afwezigheid van hebzucht in iemands voordeel of diens nadeel?"

Er was weer verdeeldheid onder het publiek.

"Kalamederlanders, niet hebzuchtig zijnd, niet dodend, niet stelend en geen overspel plegend, geen leugens vertellend, moedigt hij anderen aan ook zo te handelen. Zal dit tot zijn voordeel en geluk leiden?"

"Ja, eh.. voordeel denk ik wel, " klonk uit één kant van de zaal. "Natuurlijk!", klonk van de andere kant. De leraar trok kort één wenkbrauw op en keek even naar zijn assistent. Die kon alleen maar zijn schouders ophalen.

"Wat denken jullie? Als er geen haat is in iemand geest, werkt dit dan in haar voordeel of haar nadeel?"

Iemand in het publiek kuchte.

"Kalamederlanders, niet haatdragend zijn en geen dingen doen uit haat, is dat voordelig?"

Weer klonk alleen stilte.

"Wat denken jullie, Kalamederlanders? Lijdt de afwezigheid van wanen tot het voordeel van een mens of tot diens nadeel?"

"Voordeel!", klonk het van overal uit de zaal. De leraar dacht dat hij de menigte wel weer op het juiste pad terug had gebracht.

"Wat denken jullie dan, Kalamederlanders? Zijn deze dingen goed of slecht?"

"Goed, grote leraar!"

"Zorgwekkend of niet zorgwekkend?"

"Niet! Niet zorgwekkend!"

"Afgewezen of geprezen door de wijzen?"

"Geprezen, natuurlijk!"

"Als jullie hier over nadenken, lijden deze dingen dan tot voordeel en geluk, of niet? Wat denken jullie?"

"Ze lijden tot voordeel en geluk. Denk ik. Meestal dan."

"Daarom is de boodschap deze: Vertrouw niet op wat vaak gezegd wordt; iets herhalen maakt het niet meer waar. Vertrouw niet alleen op traditie, noch op nieuwsbronnen, noch op wat in een heilig boek staat, noch vermoedens of filosofische zekerheden, gezond verstand of uw eigen begrip. Vertrouw niet alleen op experts of beroemdheden, noch op wat jullie lezen op Twitter, noch op Facebook, noch op Instagram, noch in de Telegraaf, de NRC, het AD of de Volkskrant. Vertrouw niet op iemand 'die tenminste zegt waar het op staat', noch op iemand die je vertelt hoe je iets moet begrijpen, noch op de media die overeenkomen met de mening die je toch al hebt, afsluitend de media die je visies tegenspreken."

"Een korte samenvatting dan," zei de leraar. "Hebzucht, goed of slecht?"

"Eh.. hangt ervan af?"

"Haat, goed of slecht?"

"Slecht!" riep het publiek, "behalve als het terecht is!"

"Waandenkbeelden, goed of slecht?"

"H.. hoe zat dat ook alweer?"

"Doden?"

Eenstemmig nu: "Dat hangt ervan af!"

"Stelen?"

De zaal praatte door elkaar en kwam langzaam tot een conclusie. "Slecht." De leraar glimlachte weer.

"Liegen?"

"Slecht! Meestal.. als je betrapt wordt." De glimlach op het gezicht van de leraar smolt weg.

"Het plegen van overspel dan?"

"Slecht.. maar alleen als het uitkomt en als dat gebeurt dan ontken je het en als dan niet werkt dan ontken je weer. Anders zeg je dat je met de kennis van nu het anders had gedaan!"

De leraar keek nog eens richting zijn assistent. En nog eens. Die kon niks anders dan zijn schouders weer ophalen.

"Kalamederlanders, wanneer jullie voor jezelf weten 'deze dingen zijn slecht, deze dingen leiden tot gevangenschap' en als na zorgvuldig onderzoek van je eigen geest je weet 'deze dingen leiden naar een gevaarlijk pad', laat ze dan gaan!

"De rechtvaardige, " ging de leraar verder, "de rechtvaardige die vrij is van hebzucht en kwade wil, die de waarheid helder ziet, gewaar en begripvol, verblijft in gedachten van vriendschap met een grootste verheven geest die vrij is van haat en kwaadaardigheid tegenover de hele mensheid overal ter wereld."

"Hij verblijft in gedachten van mededogen, hij leeft in een wereld van mededogen tot voordeel strekkend van de hele mensheid, overal, waar ook ter wereld, met een grootste verheven geest die vrij is van haat en kwaadaardigheid."

Iemand in het publiek stond op. "Ik weet niet waar dat 'waar ook ter wereld' over gaat," riep hij. "Nederland is vol!." Iemand anders stemde in. "OK, ik wil best
medelijden hebben en zo," merkte zij op, "maar het moet me niks kosten. En ik ga niks doen voor die lui die onze banen stelen!"

De andere kant van de zaal was geschokt. Ze probeerden de sprekers te overstemmen met een stevig "Ubi caritas et amor" maar ze kwam niet ver omdat ze het niet
eens konden worden over de toonhoogte, noch over het tempo.

De leraar verdiepte zijn stem nu tot de klank en kracht van een ouderwetse dominee.

"Hij verblijft in gedachten van mededogen, hij leeft in een wereld van mededogen tot voordeel strekkend van de hele mensheid, overal, waar ook ter wereld, met een grootste verheven geest die vrij is van haat en kwaadaardigheid. Hij leeft in gelijkmoedigheid jegens alle levende wezens, overal, waar ook ter wereld,  met een grootste verheven geest die vrij is van haat en kwaadaardigheid. "

Het publiek mompelde het een en ander. Ze klonken alsof ze 'ja hoor, tuurlijk!' dachten.

"De gevorderde leerling, Kalamederlanders, de gevorderde leerling die zo'n geest heeft vrij van haat, vrij van kwaadaardigheid, zo'n onbevlekte geest, zo'n gezuiverde geest, die kent tweevoudige troost in het hier en nu."

"Stel dat er een hiernamaals is en dat, afhankelijk van iemands daden, ten goede of ten kwade, zijn bestemming de hemel is of de hel, dan is het mogelijk dat na de lichamelijke dood ik in de hemel kom, wat een staat van gelukzaligheid is." De leraar schraapte zijn keel. "Stel nu dat er geen hemel en geen hel is en er gebeurt er niets na de lichamelijke dood, dan nog kan ik tenminste in het hier en nu, vrij van haat, vrij van kwaadaardigheid, veilig en gelukkig, zeggen 'In ieder geval handel ik goed in het hier en nu.'"

"Echt wel dat er een hemel is," schreeuwde iemand in de zaal, "en zeker dat een hel is!"

"Stel dat iemand die kwaad doet kwaad overkomt. Ik echter denk niet aan kwaad doen tegen wie dan ook. Hoe dan kan kwaad mij iets doen die niets kwaads doet? Stel dat iemand die kwaad doet niets kwaads overkomt, dan zie ik mij als gezuiverd in ieder geval. Het is een win-win scenario, zonder nadeel: zo lang je maar niet kwaadaardig handelt en geen schadelijke dingen doet voor elkaar. Hemel en hel, geen-hemel en geen-hel, het maakt niet uit! Je ervaart in ieder geval de wetenschap van een geweldig leven in het hier en nu!"

Een vrouw op de eerste rij stond op. Ze keek even om zich heen en richtte zich tot de leraar. "O ja? Echt? Klopt dat wel?" De zaal mompelde instemmend.

De leraar keer naar het publiek en hij zag dat hun verlangen naar vrijheid van hun dagelijkse levens hen geen vrijheid had geschonken, laat staan vrede.

"De volgeling van de Groten, mijn vrienden, die een vrijgevige geest heeft, een geest vrij van haat, een onbesmette geest, een gezuiverde geest, die is iemand die een wonderlijk leven leeft!" De leraar zag dat hun verlangen naar comfort, naar rust, zelfs als dit afkomstig was van hebzucht en vastklampen, nog een positief resultaat kon hebben. De zaal mompelde en sprak door elkaar, onderling, plotseling geconfronteerd met ideeën die zij diep van binnen wel erkenden als juist maar die zó ver af stonden van hoe hun dagelijkse levens eruit zagen.

Na lang aarzelen zei iemand plotseling, redelijk enthousiast maar nog niet zeker: "Okay!"

Er gebeurde even niets, de stilte was afwachtend. De persoon die net sprak zag zichzelf benoemd tot woordvoerder. Hij slikte en zei: "Wat u zegt klinkt goed. Iemand die geen haat voelt en niet aan wanen lijdt, die dus een gezuiverde geest heeft, is iemand die een goed leven kan hebben in het hier en nu. Maar het is echt niet makkelijk, leraar! Als wij dit doen en we zijn morgen weer bij alle anderen die niet leven op die manier dan.. dan gaan ze dwars over ons heen!" De zaal mompelde instemmend. Velen knikten.

De kersverse woordvoerder ging door. "Maar.. we gaan het proberen. We gaan proberen je leringen te volgen en we zullen proberen te kijken naar anderen die dat ook doen zodat die ons steun kunnen geven als we terugvallen. Is dat goed genoeg? Wij zijn maar gewone mensen. Ik heet Henk, ik ben hier met mijn vrouw Ingrid. Wij zijn geen grote spirituele types, hoor! Maar kom op, wat hebben we eigenlijk te verliezen? Als het werkt, geweldig. Ik denk dat..." Hier keek Henk de woordvoerder om zich heen, zoekend naar steun. "Ik denk dat ik voor ons allemaal spreek als ik zeg dat je leringen goed en juist klinken. Het is net alsof je iemand die de weg kwijt is de weg weer wijst of.. of alsof je een lamp voor in het donker hebt gegeven zodat we kunnen zien wat er is." Hier viel hij stil.

De leraar glimlachte vol warmte. "Uitstekend, uitstekend, uitstekend gezegd. Maar deze lering, net als elke andere lering die jullie krijgen uit  wat vaak gezegd wordt, uit traditie, uit nieuwsbronnen, uit wat in een heilig boek staat, uit vermoedens of filosofische zekerheden, uit gezond verstand of uit uw eigen begrip, van experts of beroemdheden, of van Twitter,  Facebook, Instagram, uit de Telegraaf, de NRC, het AD of de Volkskrant, van iemand 'die tenminste zegt waar het op staat' of van op iemand die je vertelt hoe je iets moet begrijpen of uit media die overeenkomen met de mening die je toch al hebt, afsluitend de media die je visies tegenspreken, kan alleen maar bewezen worden door die in de praktijk te brengen. Neem het niet van mij aan maar.. je zal zien dat het zo is."

Het publiek was even stil en gaf de grote leraar toen een donderend applaus. Ze gingen langzamerhand allemaal staan en floten zelfs. De leraar zag, alsof hij
helderziend was, dat sommigen zijn leringen trouw zouden volgen terwijl anderen het een tijd zouden proberen en weer anderen zich volgers van zijn Weg zouden
noemen terwijl hun daden iets anders getuigden en weer anderen er niets mee zouden doen en af zouden geven op zijn leringen. De leraar was ook gewaar van
het onwankelbare feit dat de gedachten van mensen veranderlijk zijn. Iemand die nu vol enthousiasme staat de juichen, geeft het misschien morgen al op. Een
tegenstander vandaag zal misschien een deugdzaam leven leiden. Welke uitkomst zijn leringen ook zouden hebben, hij was tevreden.

De leraar en zijn assistent pakten nadien hun weinige bezittingen bij elkaar en wilden het theater door de artiesteningang verlaten. Toen ze de gang op liepen hoorden ze iemand uit het publiek zeggen: "Als de andere helft van de zaal maar niet te stom was om deze grootse leringen te begrijpen!"

De leraar glimlachte naar zijn assistent en deze glimlachte terug maar fronste ook zijn wenkbrauwen. "Meester, ze lijken het nog steeds niet te begrijpen!" De leraar antwoordde mild: "We zullen wel zien hoe hun daden voor hen spreken, dankzij of ondanks hun woorden. Ze zijn Kalamederlanders en hun gedachten zijn veranderlijk, veranderlijk, veranderlijk." De ander knikte instemmend, ondanks zijn verlangen het publiek door elkaar te rammelen. Hij was een trouwe volgeling van de leraar en rammelde dus geen mensen door elkaar.

--------------------------

Dit is een vrije vertaling en aanpassing van een blog dat me bijzonder trof: http://progressivebuddhism.blogspot.com/2018/05/the-sutra-to-americans.html

26
Media en Nieuws / Re: boeddhisme les 1 van 2
« Gepost op: 20-02-2019 16:28 »
Hallo Borobudur,

Dat klopt. Binnen de pali-canon is de ayacana sutta een beschrijving hiervan. Inderdaad maar mooi dat hij het toch gedaan heeft. :)

Met warme groet,

Maarten

27
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Gepost op: 15-02-2019 16:51 »
Vanmiddag merkte ik wat opkomende ergernis op bij een mailtje van een collega dat in eerste instantie wat scherp overkwam. Toen bedacht ik dat die mogelijk wat emotie mee liet gaan in een tekst, wat erg begrijpelijk is. Toen begreep ik dat we dit allemaal doen. Toen begreep ik dat dit ook niet anders kan. Toen voelde ik opeens als het ware alle tientallen processen in en tussen geesten tegelijk gebeuren.

Dat was best een moment van inzicht, geloof ik. Dit gebeurt eigenlijk constant, we zijn ons er hooguit niet van bewust.

28
Media en Nieuws / Re: boeddhisme les 1 van 2
« Gepost op: 15-02-2019 16:39 »
De reacties van mensen aan het begin waren grappig. Het toont wel wat oefening als je hier neutraal naar kan luisteren zonder er meteen de 'fouten' uit te gaan halen of je te ergeren. De vraag was waarschijnlijk 'wat zegt boeddhisme jou?', trouwens, dus elk eerlijk antwoord is goed.

Ik zag de kalama sutta langskomen en vond dat wel wat smalletjes uitgelegd: de Boeddha zei niet echt dat je maar moet doen wat echt goed voelt. Dat is reclame voor new age spiritueel fladderen zolang je gevoel maar ja zegt. Dat is ook niet wat de kalama sutta zegt. Maar ach.. als korte reclamespot is het wel okay.

De uitleg vond ik zelf wat fragmentarisch. Alle verschillende mensen door elkaar waren wel interessant om te zien, het toont wat kleur en ik zag weer eens stromingen die ik niet zo goed ken.

Al met al aardig. Ik ga deel twee maar eens kijken.

Met warme groet,

Maarten

29
Media en Nieuws / boeddhisme les 1 van 2
« Gepost op: 14-02-2019 10:27 »
Dit kwam ik gisteravond tegen in de suggesties van YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=Zjiir5awvfk


Boeddhisme les 1 van 2, van St. Nederlands Boeddhistisch Archief. Het staat er sinds 2016, trouwens, maar voor mij is het nieuw.

Wat vinden jullie hiervan? Hoe ga je om met de reacties in het filmpje, de reacties eronder?

Met warme groet,

Maarten

30
Media en Nieuws / Re: Vier edele waarheden volgens Alan Watts
« Gepost op: 12-02-2019 14:47 »
Borobudur, welkom terug! Wat fijn om je weer terug te zien.

Mantelzorg, sadhu sadhu sadh.

Ik zal proberen om vanavond te luisteren naar het filmpje wat je doorstuurde.

Met warme groet,

Maarten

31
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Gepost op: 12-02-2019 14:01 »
Met enige (on-)regelmaat loop ik tegen vermoeidheid en overprikkeling aan. Asperger speelt daar een redelijke rol in.

Wat ik merk is dat ik de staat van mijn lichaam/geest kan opmerken zonder er direct iets van te vinden. Of, als dat toch gebeurt, dat dan weer op te merken. Zodra ik dat gedaan heb kan ik kiezen om rust te nemen of juist door te doen. Zelfs intern energie opwekken werkt af en toe! Het besef dat sensatie niet 'van mij' zijn, begint ook te groeien en dat helpt met dingen in perspectief zetten.


32
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Gepost op: 10-02-2019 10:51 »
Fietsen zonder stress.. Ik fiets iets meer dan 30 km per dag voor woon-werkverkeer en kom genoeg mensen tegen die geen licht voeren en/of geen richting aangeven. Regelmatig is dat gevaarlijk. Zelf maak ik trouwens ook wel eens een fout, hoewel ik serieus m'n best doe.

Tegenwoordig wind ik me niet of nauwelijks meer op over verkeersgedrag van anderen. Het gebeurt, het is.

33
Het gewone leven / de gevolgen van oefening
« Gepost op: 10-02-2019 10:47 »
Beste iedereen,

Boeddhistische oefening kent als het goed is geen doel. Oefenen om een doel te bereiken lijdt maar tot teleurstelling en frustratie. Tot zover de overbekende theorie. Oefening heeft echter wel gevolgen, resultaten. Wat zijn die resultaten?

Ik ben benieuwd naar merkbare resultaten van oefening in het dagelijkse leven. Van iedereen. Zonder oordeel erbij, gewoon delen. Negatieve gevolgen zijn ook welkom. Voel je in dat geval ook welkom om een apart topic erover te openen of een persoonlijk bericht te sturen.

Lid van dit forum? Eenmalig op bezoek? Dat maakt niet uit. Jouw ervaring is welkom.

Met warme groet,

Maarten

34
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 07-02-2019 17:48 »
Beste lieve Dorje,

Taal en communicatie zijn ook beoefening. Tegenover een ander staan die het moeilijk heeft, of juist niet, die wil helpen of juist niet, is allemaal oefening. Ik vrees dat ik je wat van me af heb geduwd en dat was geenszins de bedoeling.

Er zijn mensen die vooral getroost willen worden als ze het zwaar hebben en ik was voor even in die modus. Geduldige uitleg over de Drie Kenmerken van het Bestaan is dan enorm correct en juist maar vervulde niet de overheersende behoefte op dat moment.

Is je dat te verwijten? Nee, natuurlijk niet. Hoe kon je dat weten over het internet heen met alleen maar platte tekst op een forum?

Me dunkt dat we nu met zo weinig zijn dat we alle variëteit, alle rijkdom, elke ervaring en elk spatje wijsheid moeten koesteren als een gloeiend strootje dat misschien ooit een vuur kan doen ontbranden.

Is dit ook weer een hongerige geest? Nou, nee, ik denk het niet. Het is best een kundig verlangen om over boeddhistische beoefening te willen spreken en een platform te willen blijven bieden om ook anderen op welkom te heten.

Ik sluit deze draad maar af. We gaan het ergens anders over hebben. Een laatste toevoeging is uiteraard welkom, schroom vooral niet.

Met warme groet,

Maarten

35
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 06-02-2019 15:11 »
Dorje en Gouden Middenweg, dank voor de geschreven woorden.

Ik ben ernstig gecharmeerd van het beeld van de held die valt over rozijnen. Noem mij maar zo, het is een grappige bijnaam.

Inmiddels gaat het weer beter met de stemming. Uitleg over de leer is me nu (weer) welkom. Toen ik in de put zat had ik niks aan die theorie. Soms - en ik heb het nu niet over dit forum - lijkt het alsof we het als boeddhisten niet meer zwaar mogen hebben. Nou, het is gewoon toch zo. We worden ziek, we worden ouder en soms gaat het allemaal even niet meer.

Ook dat is van voorbijgaande aard.

Gelukkig maar.

Met warme groet,

Maarten


36
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 27-01-2019 19:52 »
Even pauze, mensen.. Ik ben door m'n geestelijke energie heen op het moment. Ik ben ook best aan het kanen geweest vandaag, tussendoor. Op zich is het niet erg, het hoort er blijkbaar allemaal bij. Ik ben wel moe. Het gemis aan echte spirituele vrienden begint te knagen... ook dit hoort bij het groeiproces, dat soort dingen gaan zien. Het is alleen niet altijd leuk.

Moet dat? Moet het leven leuk zijn? Nou nee, natuurlijk niet. Het helpt wel, om eerlijk te zijn. Ook ik ben niks anders dan een mens, met alle mooie en minder mooie kanten van dien.

Ik heb alleen even niet meer. Geen energie meer om mensen bij elkaar proberen te brengen, geen energie meer om te helpen, te willen begrijpen. Het is nu - voor even- gewoon mij-tijd.

Ik twijfel sterk over dit forum.. Wat hebben wij met ons gezaag over minutiae nou te bieden aan nieuwsgierige (be-)zoekers? Ik ontken niet wat ik hier heb geleerd, overigens, maar ik ben niet direct normaal. Ik ben dankbaar voor wat ik heb verkregen maar voel me ook licht gefrustreerd over hoe weinig ik heb kunnen brengen, ondanks pogingen daartoe.

Laat me maar even. Als het weer voorbij is dan klaart het vast ook wel weer op.

Met warme groet,

Maarten

37
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 25-01-2019 16:13 »
Ik ben weer terug op strak drie maaltijden per dag en m'n twee stuks fruit natuurlijk. Het kan me niet heel veel meer schelen eigenlijk op het moment, merk ik. Het is genoeg.

Vanochtend las ik in het BD weer een stukje van Edel Maex. Weer een aspect dat ik wat kwijt was geraakt: alles is welkom. Elke impressie, elk gevoel, elke gedachte.. Mildheid is iets anders dan verdragen, merk ik weer eens.

Als ik Dorje's verhaal zo lees dan valt me de gedachte in dat het Hongerige ook kan zitten in geestelijke discipline. Tjonge!

Met warme groet,

Maarten

38
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 23-01-2019 19:35 »
Het lijkt wel mediteren. Je moet dan ook niet stil willen zijn. Je kan je geest aan het begin zeggen dat het tijd is voor het hier-en-nu maar dan moet je los laten. Blijven sturen is alleen maar activiteit.

Vandaag heb ik maar weer eens toegegeven, gewoon om te kijken hoe het voelde. Nou, niet heel bijzonder eigenlijk. Ik voel wat meewarigheid.

Ik denk opeens aan de doṇapāka sutta (SN 3.13) waarin koning Doṇapāka op dieet gaat. Het vers dat de Boeddha spreekt vind ik mooi in z'n simpelheid.

Mijn eigen poging:
Als men steeds gewaar is,
en weet wanneer genoeg voedsel genomen is,
dan worden alle (hun) aandoeningen slanker -
zij verouderen gracieuzer, hun levens beschermend.

De derde regel is volgens bhikkhu Sujato 'zijn ongemak vermindert' maar ik vind mijn versie leuker.

Ik ga eens kijken of dit te reciteren valt.

“Manujassa sadā satīmato,
Mattaṃ jānato laddhabhojane;
Tanukassa bhavanti vedanā,
Saṇikaṃ jīrati āyupālayan”ti.

(Weet iemand waarom je zo vaak een " aan het eind van een citaat net voor 'ti' ziet staan en niet aan het eind??)

Met warme groet,

Maarten

39
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 22-01-2019 14:54 »
en beschouwen?

40
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 22-01-2019 10:56 »
Misschien begin ik dat nu pas in te zien: een opwelling wegleiden is niet hetzelfde als 'm beschouwen. Tjonge! Vooral omdat die processen zo snel gaan is het lastig om opkomen en vergaan te beschouwen want je bent om te beginnen maar al te vaak te laat.

Niks te melden verder behalve dan dat het goed gaat. Geen extra's genomen.

Met warme groet,

Maarten

41
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 21-01-2019 15:33 »
Dorje, bedankt voor de uitleg over beschouwen.

Fietsen kan ik goed. Straks weer naar m'n 15 kilometers. Ik kijk er nou al naar uit.

42
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 21-01-2019 07:54 »
EM vroeg:
Citaat
Citaat
Voor mij zijn het rozijnen. Ik kan er een heel pakje van leegeten op een dag. Overdag kan ik tegenwoordig vrij aardig volhouden maar traktaties van een collega zijn meteen een uitdaging om maat te houden. Ik vind persoonlijk dat ik best iets mag nemen als iemand jarig is. De Middenweg, toch?

Gek genoeg vind ik mezelf niet eens hebberig. Het is een werktuigelijke kwestie, nauwelijks bewust maar vol spanning

Ervaar je het echt als een probleem?
Ik bedoel: er lijkt geen urgentie.

Er is geen urgentie voor wat lichamelijke gezondheid betreft. Ik ervaar het wel als een soort verslaving en in die zin is dit dus voor mij wel urgent.

Misschien helpt dit geschrijf. Gisteren was weer een redelijk rustige dag met alleen 's avonds een serie aanvechtingen. Ik probeerde ze geen geweld aan te doen maar ze te laten zijn. Dat voelde lastig aan, alsof ze bleven aandringen. Doe nou eens niet! - had ik kunnen denken. Maar goed, het ging weer over.

Met warme groet,

Maarten

43
Varia / anattā bij Iain M. Banks
« Gepost op: 20-01-2019 17:36 »
Iain M. Banks is, wat mij betreft, een uitstekende auteur van 'space opera'. Het is geen harde SF maar toch zeer realistisch beschreven en van een hoog literair gehalte. Een mooi voorbeeld daarvan is Use of Weapons, waar het volgende lange citaat uit komt. Banks is voor zover ik weet geen boeddhist (geweest). Dat weerhield hem er natuurlijk niet van inzichten te hebben. Hieronder een langere passage met niet alleen een soort van beeld van anattā maar zelfs van een zekere sammādiṭṭhi over zelf. Ik plaats het ter contemplatie en ter vermaak.

“Let me tell you a sort of story.”
“Must you?”
“No more than you must listen.”
“Yeah . . . okay, then. Anything to pass the time.”
“The story is this. It’s a true story, by the way, not that that matters. There is a place where the existence or non-existence of souls is taken very seriously indeed. Many people, whole seminaries, colleges, universities, cities and even states devote almost all their time to the contemplation and disputation of this matter and related topics.
“About a thousand years ago, a wise philosopher-king who was considered the wisest man in the world announced that people spent too much time discussing these things, and could, if the matter was settled, apply their energies to more practical pursuits which would benefit everybody. So he would end the argument once and for all.
“He summoned the wisest men and women from every part of the world, and of every known persuasion, to discuss the matter.
“It took many years to assemble every single person who wished to take part, and the resulting debates, papers, tracts, books, intrigues and even fights and murders took even longer.
“The philosopher-king took himself off to the mountains to spend these years alone, emptying his mind of everything so that he would be able, he hoped, to come back once the process of argument was ended and pronounce the final decision.
“After many years they sent for the king, and when he felt ready he listened to everyone who thought they had something to say on the existence of souls. When they had all said their piece, the king went away to think.
“After a year, the king announced he had come to his decision. He said that the answer was not quite so simple as everybody had thought, and he would publish a book, in several volumes, to explain the answer. “The king set up two publishing houses, and each published a great and mighty volume. One repeated the sentences ‘Souls do exist. Souls do not exist,’ time after time, part after part, page after page, section after section, chapter after chapter, book after book. The other repeated the words ‘Souls do not exist. Souls do exist,’ in the same fashion. In the language of the kingdom, I might add, each sentence had the same number of words, even the same number of letters. These were the only words to be found beyond the title page in all the thousands of pages in each volume.
“The king had made sure that the books began and finished printing at the same time, and were published at the same time, and that exactly the same number were published. Neither of the publishing houses had any perceivable superiority or seniority over the other.
“People searched the volumes for clues; they looked for a single repetition, buried deep in the volumes, where a sentence or even a letter had been missed out or altered, but they found none. They turned to the king himself, but he had taken a vow of silence, and bound up his writing hand. He would still nod or shake his head in reply to questions concerning the governing of his kingdom, but on the subject of the two volumes, and the existence or otherwise of souls, the king would give no sign.
“Furious disputes arose, many books were written; new cults began.
“Then a half-year after the two volumes had been published, two more appeared, and this time the house that had published the volume beginning, ‘Souls do not exist,’ published the volume which began, ‘Souls do exist.’ The other publisher followed suit, so that theirs now began, ‘Souls do not exist.’ This became the pattern.
“The king lived to be very old, and saw several dozen volumes published. When he was on his deathbed, the court philosopher placed copies of the book on either side of him, hoping the king’s head would fall to one side or the other at the moment of death, so indicating by the first sentence of the appropriate volume which conclusion he had really come to . . . but he died with his head straight on the pillow and with his eyes, under the eyelids, looking straight ahead.
“That was a thousand years ago,” Ky said. “The books are published still; they have become an entire industry, an entire philosophy, a source of un-ending argument and —”
“Is there an ending to this story?” he asked, holding up one hand.
“No,” Ky smiled smugly. “There is not. But that is just the point.”
He shook his head, got up and left the Crew Lounge.
“But just because something does not have an ending,” Ky shouted, “doesn’t mean it doesn’t have a . . .”
The man closed the elevator door, outside in the corridor; Ky rocked forward in the seat and watched the lift-level indicator ascend to the middle of the ship. “. . . conclusion,” Ky said quietly.

Zeer aan te raden: Use of Weapons, Iain M. Banks

Met warme groet,

Maarten

44
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 20-01-2019 10:59 »
Interessant.. gisteravond had ik m'n eerste grote worsteling weer. Ik wist zelfs al nauwkeurig wat ik wilde gaan pakken en de impuls op te staan bleef m'n concentratie verstoren. Ik stond op enig moment zelfs al in de keuken. Ik  heb éénmaal toegegeven - één sprits en nog zelfgebakken ook - en heb dat beschouwd. Althans, ik merkte op dat na consumptie de opwellingen nog even sterk waren. Daarna heb ik volgehouden.

Al met al een aardig succes, lijkt me. Vanochtend was ik bijna een uur alleen thuis en stond weer in de keuken.. en stopte. Beschouwen wil nog steeds niet lukken omdat de neigingen zelf niet bestand lijken te zijn tegen aandacht.

Wie heeft er ervaringen met sterke verlangen bekijken?

Met warme groet,

Maarten

45
Theravada Boeddhisme / upajjhatthana sutta
« Gepost op: 19-01-2019 14:05 »
Vanochtend viel me, onder de douche want waarom niet, de volgende gedachte in. De Leringen om vaak te overdenken zeggen: "Van alles dat dierbaar is en prettig/aantrekkelijk voor mij, ik zal verschillen en gescheiden worden." Dit zien we/ik vaak als leren omgaan met verlies. Het kan echter ook andersom gelden: een geest die ophoudt een zelf te identificeren met bezit of situatie wordt ook als het ware gescheiden van dat was dierbaar en prettig is/was. De vergelijking is niet helemaal zuiver maar iets waar je niet langer aan hecht wordt daarmee niet minder prettig.

Zit hier iets in?

De upajjhatthana sutta vervolgt met de reden dat die overwogen moet worden door zowel gewijde als leek: "Now, based on what line of reasoning should one often reflect... that 'I will grow different, separate from all that is dear and appealing to me'? There are beings who feel desire and passion for the things they find dear and appealing. Because of that passion, they conduct themselves in a bad way in body... in speech... and in mind. But when they often reflect on that fact, that desire and passion for the things they find dear and appealing will either be entirely abandoned or grow weaker... (in de vertaling van accesstoinsight)

Komt de uitspraak zo niet uit of je nou wel of niet overweegt?

Ik vond het intrigerend. Op het forum vind ik niks verder over de sutta. Als er interesse in is dan wil ik proberen er een verhaal van te maken.

Met warme groet,

Maarten


46
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 19-01-2019 13:49 »
Hier ben ik weer met een melding over gisteren. Een dag weer zonder overtredingen. Geen transgressionele smetten, zeg je dat zo? Ik heb wel wat chips gehad 's middags om vier uur. Dat is bij ons op het werk zo'n beetje de traditie en het voelt zo heerlijk vertrouwd naar de vrijdagmiddag. Afijn, ik wil ook niet per se gewicht kwijt maar smetten.

Succes dus. Vanochtend een chocolaatje bij de koffie maar niet bij het tweede kopje. Ik taalde er niet eens naar.

Wat me enorm opvalt is hoe moeilijk het is om de opkomende neiging tot 'nemen' te lokaliseren. Ik merk het nu razendsnel op maar du moment dat mijn aandacht zich vestigt is het alweer weg. Zou ik het onbewust toch wegdrukken in plaats van beschouwen? Daar moet ik nog achter komen.

Geen rozijnen dus. Ach ja, één. Ik vond er eentje op het laken vanochtend. Ik snoep graag in bed: echt een combinatie van geborgenheidskwesties, vermoed ik.

Tot morgen weer!

Warme groet, Maarten

47
Controverse en verandering / Re: Nibbana is Samsara?
« Gepost op: 19-01-2019 13:44 »
Lieve mensen,

Louter reagerend op de uitspraak dat theravada en mahayana weliswaar verschillen maar ook van elkaar kunnen leven wil ik wijzen op de ontstaansgeschiedenis van wat wij 'het boeddhisme' noemen zelf. De laatste tijd heb ik daar het een en ander over gelezen bij Jayarava en ik begin te zien dat er veel te leren valt. Het boeddhisme is niet alleen begonnen te midden van en is schatplichtig aan het toenmalige hindoeïsme, het was zelfs voortdurend in gesprek of discussie met allerlei stromingen. Eén van de verschillen is dat theravada discussieerde en zelfs polemiseerde over andere stromingen dan het wat latere mahayana, zeker vajrayana.

Als dat gewenst is wil ik proberen het een en ander uit te werken maar dat is in dit topic niet op z'n plaats. Ik verwijs wel naar het boek How Buddhism began van Gombrich, wat zeer inzichtelijk schijnt te zijn. https://www.bol.com/nl/p/how-buddhism-began/1001004011555950/?country=NL Ik heb het op mijn verlanglijstje staan.

Met warme groet,

Maarten

48
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 18-01-2019 08:55 »
Citaat van Dorje:
Citaat
Waar ik op aanstuurde is onderzoeken wat er gebeurt als je iets accepteert zonder daarbij verwachtingen te gaan koesteren (want dat is dan weer niet meer helemaal met rust  laten). Het is een schijnbaar subtiel verschil, maar een heel belangrijk verschil. Als er nog enige verwachting is, enig vertrouwen, enig idee er bij hoe het best zou verder evolueren, dan is er geen volledige acceptatie zoals het is en zoals het zichzelf spontaan zal ontwikkelen. Dat is nu juist het onderzoek.

Ik schrijf hier wat kortaf. Mogelijk hebben jullie meer tijd om het allemaal goed uit te werken. Het is juist wat je aanstipt over het verschil tussen verwachten dat een neiging of verlangen vanzelf weer verdwijnt en het onderzoeken om dan te constateren dat het verdwijnt. Ik handel vanuit een rotsvast vertrouwen in het karakter anicca als het gaat om fenomenen. Gedachten zijn toch al geen feiten, emoties zijn geen feiten, leerde mijn psycholoog me indertijd bij de cognitieve gedragstherapie. Wees gerust, ik onderzoek eerder dan dat ik ga staan wachten tot het een keer weggaat.

Om eerlijk te zijn.. het viel me gisteren op hoe snel dat gaat! Ik probeerde bij opkomende ideeën/verlangens te lokaliseren waar in mijn lichaam ze voelbaar zijn - wat altijd een leuke oefening is. Te laat! Het was al weer weg. Kun je nagaan.

Gisteren was een succesvolle dag. Niks extra gegeten, op een koekje na dat mijn aardige nieuwe teamleider me aanbood. Sociale argumenten zijn er ook nog, natuurlijk. Ik wil niet alles afslaan en zeker niet nu ik haar net ken. Een mooie start dan uiteindelijk. Jullie fungeren toch wel een beetje als een stok achter de deur want ik weet dat ik gezegd heb dat ik er elke dag iets over schrijf. Afijn, het kan best een kundig middel zijn in het begin.

Met warme groet,

Maarten

49
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 17-01-2019 12:57 »
Siebe,

Bedankt voor je persoonlijke verhaal. Ik herkende MN14 overigens direct, bedankt voor de verwijzing.

Wat je zegt over het genotscentrum is zeer herkenbaar en ik denk direct waar.

De methode.. de gevaren zien is heel direct boeddhistisch en komt voor in de soetta's. Mijn methode van mildheid die ik nu op het moment volg is dat ook, hoewel ik even geen los citaat ken. Het zal een mengeling moeten zijn, net van wat op een bepaald moment kundig is.

Deze zin viel me opeens in vanochtend en die prevel ik nu zachtjes voor me uit, net nog toen ik weg liep bij de lunch en eigenlijk nóg iets wilde pakken: yaṃ kammaṃ karissāmi, kalyānaṃ vā pāpakaṃ vā,
tassa dāyādo bhāvissāmī. Mijn vertaling tot nu toe: "Welke wilsacties ik ook zal doen, goed of kwaad, deze zal ik beërven." Ze komen uit de Leringen om vaak te overdenken, de abhinham paccavekkhitabba dhamma. Ik reciteer die tekst toch al iedere ochtend. Mooi toch, hoe zo'n tekst opeens kan gaan leven voor je als het ware.

Met warme groet,

Maarten

50
Varia / Re: Maarten de Hongerige Geest
« Gepost op: 17-01-2019 09:05 »
Goedemorgen heren.

Het goede nieuws is dat ik nu wat langer beschouw.

Wat heb je aan theorie, vraagt Dorje, als je het al wel wist maar er niks mee doet? Niet veel. Intellectueel begrijpen is natuurlijk wel de eerste stap, dan volgt een voorzichtige vorm van realisatie. Dat begint nu zo ongeveer.

De tip van beschouwen en dan vervolgens, als het niet gelukt is, het directe gevolg te beschouwen en de percepties en gevoelens daarbij.. dat is een hele goede. Eigenlijk zou je dit uit elke simpele mindfulness-cursus kunnen halen maar ik ben blij weer eens herinnerd te zijn.

Mij valt nu trouwens in dat een flinke dosis mildheid waarschijnlijk een goed idee is. Mildheid jegens de activerende verlangens. Ze wegduwen - zoals Dorje zo goed opmerkte eerder - is intiem zijn met, net als ze zich uit laten leven. Aangezien ze niet ik, mij of van mij zijn en opkomen door oorzaken past eigenlijk alleen mildheid tegenover zo'n verschijnsel. De geactiveerde smet mag er zijn, die kun je accepteren. Dan, zo vertrouwen we, zal hij op een gegeven moment weer verdwijnen.

Gisteravond heb ik toch de rozijntjes van de vorige avond maar opgemaakt. Afijn, positief is dat ik eergister maar de helft van het zakje had weggepeuzeld. Nu kan ik mooi vandaag proberen vol te houden.

Mildheid en beschouwen. Dank voor het meedenken, mensen.

Met warme groet,

Maarten

Pagina's: [1] 2 3 4