Recente berichten

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Laatste bericht door Dorje Gepost op Vandaag om 19:13 »
Dat lijkt mij inderdaad best wel een moment van inzicht!

Fijn Maarten.

2
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op Vandaag om 16:51 »
Vanmiddag merkte ik wat opkomende ergernis op bij een mailtje van een collega dat in eerste instantie wat scherp overkwam. Toen bedacht ik dat die mogelijk wat emotie mee liet gaan in een tekst, wat erg begrijpelijk is. Toen begreep ik dat we dit allemaal doen. Toen begreep ik dat dit ook niet anders kan. Toen voelde ik opeens als het ware alle tientallen processen in en tussen geesten tegelijk gebeuren.

Dat was best een moment van inzicht, geloof ik. Dit gebeurt eigenlijk constant, we zijn ons er hooguit niet van bewust.
3
Media en Nieuws / Re: boeddhisme les 1 van 2
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op Vandaag om 16:39 »
De reacties van mensen aan het begin waren grappig. Het toont wel wat oefening als je hier neutraal naar kan luisteren zonder er meteen de 'fouten' uit te gaan halen of je te ergeren. De vraag was waarschijnlijk 'wat zegt boeddhisme jou?', trouwens, dus elk eerlijk antwoord is goed.

Ik zag de kalama sutta langskomen en vond dat wel wat smalletjes uitgelegd: de Boeddha zei niet echt dat je maar moet doen wat echt goed voelt. Dat is reclame voor new age spiritueel fladderen zolang je gevoel maar ja zegt. Dat is ook niet wat de kalama sutta zegt. Maar ach.. als korte reclamespot is het wel okay.

De uitleg vond ik zelf wat fragmentarisch. Alle verschillende mensen door elkaar waren wel interessant om te zien, het toont wat kleur en ik zag weer eens stromingen die ik niet zo goed ken.

Al met al aardig. Ik ga deel twee maar eens kijken.

Met warme groet,

Maarten
4
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Laatste bericht door Dorje Gepost op Vandaag om 16:13 »
Het gebeurt af en toe da ik opmerk dat het niet om mij gaat: dus niet om mij die beter om moet gaan met zijn moeilijke momenten en ook niet om mij die daardoor meer en meer gelukkige momenten zal kennen. Met het opmerken dat het niet om mij gaat, wordt gelijktijdig ook een rust opgemerkt, een geluk die los staat van die mij en zijn omstandigheden: ongelukkig of gelukkig. In die momenten is er gewoon geluk, en rust, ook al is er een moeilijkheid of een makkelijkheid.

Een voorbeeld: mijn jongste dochtertje (2 jaar) is op dit moment goed ziek, niets ernstig, gewoon de griep, bleek na het doktersbezoek, maar ze heeft het wel erg goed zitten. Als ouder geeft jou dit een onvermijdelijk onbehaaglijk gevoel, ongerustheid, angst dat het tot iets ergers gaat leiden. En in die onbehaaglijkheid merkte ik op een gegeven moment op dat de "ik" die zich onbehaaglijk voelt, nooit vrij zal kunnen zijn van die onbehaaglijkheden en maar goed ook, als die er vrij van zou zijn, zou hij geen actie ondernemen en naar de dokter gaan. En dit opmerken gaf een rust en een vorm van geluk, zonder dat de onbehaaglijkheid hiermee weg was, een rust en geluk die er los van staat en er onafhankelijk van is. Hiermee werd opeens duidelijk dat het gaat om die rust en dat geluk, en niet om het vrij maken van dat "ik" van onrust en er meer geluk voor bereiken, wat onmogelijk is.

Na het doktersbezoek, zat ik samen met mijn dochtertje in het zonnetje, mijn angst en ongerustheid was zo goed als verdwenen, dankzij het doktersbezoek, en mijn dochtertje was even niet aan het huilen en jammeren, en dan het zonnetje er nog bij, wat een geluk overviel mij op dat moment, maar ook daar weer, in dat moment van afhankelijk geluk nu, bemerkte ik dat dit geluk zo afhankelijk was van de omstandigheden en dus niet het geluk en de rust was waar het om gaat. En daarmee viel het grijpen ernaar en de subtiele angst, voor het moment dat de omstandigheden weer zouden omslaan (en mij dit moment weer zou wegkapen), weg, en was er daar weer die rust en dat geluk dat onafhankelijk is van omstandigheden, en het besef dat het niet gaat om mijn "ik" in een toestand van blijvend geluk te krijgen, wat onmogelijk is.

Ook al was er tegelijkertijd een besef dat dit moment van rust en geluk ook maar een moment was, bleef er een besef dat dit moment wel onafhankelijk was van de omstandigheden, want het was daar in de onbehaaglijke situatie en nu ook in de behaaglijke situatie, het was dus onafhankelijk van de behaaglijkheid of niet, m.a.w. het is altijd beschikbaar om ontdekt te worden, in welke omstandigheden dan ook. Er was dus geen grijpen, nog angst dat dit voorbij ging gaan, er was een besef van dat het nooit echt weg zou zijn, hoewel zeker was dat ik het zo dadelijk weer niet meer ging opmerken.

De rust en het geluk dat onafhankelijk is, ligt dus niet in de toekomst, je kan het niet bereiken, het ligt dus niet in het verleden, je kan het niet werkelijk verliezen, maar is altijd beschikbaar in elk moment, hoe erg of hoe goed de omstandigheden ook zijn, het ligt daar altijd klaar om (her)ontdekt te worden.

En het is enkel die rust en dat geluk waar het om gaat, niet om de rust en het geluk van mij (met mijn onvermijdelijke omstandigheden).


5
Media en Nieuws / Re: boeddhisme les 1 van 2
« Laatste bericht door Dorje Gepost op Gisteren om 18:35 »
Bekeken, en ja... ik viel ook in slaap....


Nee hoor, het was een mooie samenvatting, fijn: de verschillende stromingen naast elkaar. Ik vond de reacties in het filmpje treffend. De reacties er onder ook, nu ja, als het je niet raakt, dan val je er van in slaap. Boeddhisme is iets wat in je wakker is geworden of niet, en zo niet, houdt het zichzelf in slaap (vandaar slaapverwekkend, slap, niet te bewijzen, enkel te geloven...).

Benieuwd wat het met jou heeft gedaan?

Ook een warme groet,

Dorje.
6
Media en Nieuws / boeddhisme les 1 van 2
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op Gisteren om 10:27 »
Dit kwam ik gisteravond tegen in de suggesties van YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=Zjiir5awvfk


Boeddhisme les 1 van 2, van St. Nederlands Boeddhistisch Archief. Het staat er sinds 2016, trouwens, maar voor mij is het nieuw.

Wat vinden jullie hiervan? Hoe ga je om met de reacties in het filmpje, de reacties eronder?

Met warme groet,

Maarten
7
Media en Nieuws / Re: Vier edele waarheden volgens Alan Watts
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op 12-02-2019 14:47 »
Borobudur, welkom terug! Wat fijn om je weer terug te zien.

Mantelzorg, sadhu sadhu sadh.

Ik zal proberen om vanavond te luisteren naar het filmpje wat je doorstuurde.

Met warme groet,

Maarten
8
Het gewone leven / Re: de gevolgen van oefening
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op 12-02-2019 14:01 »
Met enige (on-)regelmaat loop ik tegen vermoeidheid en overprikkeling aan. Asperger speelt daar een redelijke rol in.

Wat ik merk is dat ik de staat van mijn lichaam/geest kan opmerken zonder er direct iets van te vinden. Of, als dat toch gebeurt, dat dan weer op te merken. Zodra ik dat gedaan heb kan ik kiezen om rust te nemen of juist door te doen. Zelfs intern energie opwekken werkt af en toe! Het besef dat sensatie niet 'van mij' zijn, begint ook te groeien en dat helpt met dingen in perspectief zetten.

9
Media en Nieuws / Re: Vier edele waarheden volgens Alan Watts
« Laatste bericht door Dorje Gepost op 11-02-2019 18:30 »
Ok, pindakaas,

Waar ik op doel is: Wat als verlangen/willen/trishna/chanda de rivier is?
Bijvoorbeeld vanavond had ik de hele avond trek in chocolade, alhoewel ik het niet in huis heb.
Als ik me ervan bewust ben dat die trek er is, dan zit ik niet in de rivier van trishna naar chocolade.
Vervolgens gebruik ik de chanda om maar geen snelle hap inclusief choco-ijs te bestellen bij de lokale pita-tent.

Ok, duidelijk, maar... helaas, pindakaas...
In principe kan je toch ook bewust worden van de dorst naar een snelle hap inclusief choco-ijs te willen bestellen bij de lokale pita-tent, en dan zit je niet meer in de rivier van dat truckje dat er toch probeert voor te zorgen dat je verlangen ingewilligd wordt. Niet dan?

Het truckje mag er dan zijn, maar omdat het gezien is, ben je niet meer in de "er door meegesleurd zijn"-modus. En moet je het zelfs niet loslaten, maar laat het zichzelf los (toch als het echt helder gezien is).

De chanda is voor mij eerder de ondertoon: de intentie om te beoefenen, waardoor je de rivier juist steeds opnieuw gaat opmerken. De intentie is dan de basis, het steeds beoefenen en beoefening in alles zien, niet alleen in meditatie gezeten op het kussen, maar in alles wat je tegenkomt: een conflict, een verlangen, een plezante gebeurtenis, een frietkot :)

De chanda zorgt er dan voor dat de trishna steeds opnieuw opgemerkt wordt, zodat de rivier steeds opnieuw wordt gezien en je niet meer in de rivier bent en het zichzelf dus kan loslaten.
 
Volgens mij is chanda nooit echt een rivier die je meesleurt, dat zou gemakkelijk zijn, maar is dat wel iets dat steeds opnieuw aangehaald moet worden, dus in die zin kan ik je volgen dat een bepaald "willen" wel best altijd aangehaald wordt. Maar het is geen willen iets bereiken, het is gewoon iets wakker houden, beoefening wakker houden. Ik noem dit niet graag willen, maar eerder een intentie, een houding, een basis.

Ofwel: gewoon doen - waar nodig met volharding, zoals tijdens intensieve meditatie retraites - zonder al te zeer gehecht te zijn aan een specifiek idee over het eindresultaat.

Ja, precies. Maar trisha is hier het willen bereiken, een doel willen behalen, iets willen bekomen, terwijl chanda hier de basishouding is van volhouden, blijven oefenen, ook al is het moeilijk, maar dan om de beoefening zelf, niet om het resultaat en liefst niet voor jezelf, want anders komt er weer trishna in sluipen (gehecht zijn aan een specifiek idee over het eindresultaat voor jezelf).

Maar nu de inhoud toch al duidelijker is, kunnen we toch even terug proberen koppelen naar de context van waaruit dit ontstaan is:

Citaat
Ik wil liever niet verlangen succesvol te zijn in het opgeven van hetgeen zich spontaan voordoet. Tenzij het een groot probleem wordt voor een ander natuurlijk of zoals ik eerder al schreef voor de algehele communicatie hier. Dan wil ik hier wel iets aan proberen te doen, niet voor mezelf maar voor de ander.

Er staat niet dat ik niet succesvol wil zijn in het opgeven van trishna. Je zou het succesvol hierin zijn kunnen omschrijven als chanda, maar dat vind ik niet zo juist, chanda gaat om een basishouding niet om een succesvol resultaat. Het opgeven van trishna zit vervat in het niet succesvol willen zijn, zelfs niet in het gevolg van chanda. Dus in die zin zou ik zelfs durven zeggen niet succesvol te willen zijn in het opgeven van trishna (want dan is het weer een doel), maar dat stond er zelfs niet.

Wat er stond was "in het opgeven van hetgeen zich spontaan voordoet" en er werd hier helemaal niet op trishna gedoeld. Spontaan is voor mij de rivier die zwelt en niet te stoppen is, door geen enkele dam (blokkade, gehechtheid, trishna). En deze spontaniteit kan zich maar voordoen als er voortdurende beoefening is, chanda dus.  Deze uitspraak slaat dus echt niet op het niet willen van chanda, maar chanda juist te ontdoen van de trishna (het onspontaan maken door allerlei gehechtheden, identificaties, succsesfactoren, …). Spontaan is voor mij niet het ongebreideld uitleven van trishna.

Maar je hebt wel gelijk, de grens is soms vaag: is het soms geen trishna vermomd als spontaniteit? Vandaar de reflex: "Tenzij het een groot probleem wordt voor een ander", want als het een ander werkelijk schaad, dan is de chanda weg en als het dan toch doorgaat wordt het inderdaad trishna vermomd als spontaniteit en is het niet zaak om deze "spontaniteit" aan te houden, maar er mee te kappen (zelfs al was de spontaniteit zelf niet dorstig naar iets). En voor de volledigheid geldt dit ook als het jezelf schaad, ook dan is het trishna vermomd als spontaniteit, zoals de zogezegd spontane neiging om een snelle hap inclusief choco-ijs te bestellen bij de lokale pita-tent. Dan is de chanda weg, dat is niet de bedoeling. Dus, in mijn ogen toch, is chanda, de intentie om steeds te beoefenen en niet voor je eigen succes, de basishouding die spontaniteit vrijwaart van trishna.

Maar als jij reageert dat het voor mezelf wellicht beter is om niet te hard te willen, willen aarghen of ohmmen of iets anders. Dan lijk je hiermee te zeggen dat mijn uiting "aargh daar heb je Dorje weer" voortkomt uit een trishna, een dorst, en dan vraag ik mij af: welke dorst, dorst waarvoor?

Het kan zijn dat het zo is, dat is dan mijn chanda dat ik dat graag wil weten, er mee oefenen, maar ik zie het zelf niet, wees dus a.u.b. duidelijker: dorst waarvoor? Ik kan best wel wat hebben, dus ga er voor…

Groeten vanuit goede intenties,

Dorje.

10
Media en Nieuws / Re: Vier edele waarheden volgens Alan Watts
« Laatste bericht door Dorje Gepost op 11-02-2019 16:03 »
Ben blij dat je het forum toch niet verlaten hebt.

Ben blij dat je dit laat weten.

Hoe zeker ik ook misschien kan overkomen, ik ben wel degelijk onzeker over hoe ik overkom. Niet dat ik er mee inzit dat ik soms scherp of juist bot overkom. Niet dat ik op zoek ben naar bevestiging. De onzekerheid schuilt hem in of het wel constructief is zoals ik mij hier uitdruk. Ook niet dat ik mij wil schuilen achter "zo ben ik nu eenmaal", wat ik ben is nl. niets vast, voortdurend veranderend, nu eens scherp, dan eens bot, dan eens lief, dan eens hard, maar steeds in evolutie. M a.w. wat ik ben is geen vaste identiteit, maar een proces, een rivier die zich een baan zoekt in het landschap en daarbij soms hotst en botst.

Het spontane ervan geef ik veel ruimte, maar daarmee ook aan hoe het evolueert en zich spontaan aanpast aan het landschap. Dus niet als "de rivier stroomt nu eenmaal zo, het is te nemen of te laten", maar eerder als "de rivier stroomt nu zo en hotst en botst, maar niet om te hotsen en botsen, maar om zich een baan te vinden naar de oceaan, waar het hotsen en botsen ooit tot uitdoven kan komen". Het is dus niet zo dat ik mij vast hou aan de botsende rivier, er mijn identiteit aan ontleen en dus bots om te botsen. Het is eerder zo dat ik het bekijk, het proces zich laat ontvouwen, er op inspeel en er mee speel. Ik laat veel ruimte om er te laten uit opwellen wat er uit opwelt, ook al geeft dit nu en dan meer gebots. Ik geef het de ruimte om het zijn eigen weg naar de oceaan te vinden, in plaats van een strak kanaal ervoor te graven en er richting aan te geven die volgens de boekjes wel de juiste zal zijn, voldoend aan bepaalde verwachtingen en regels. In die zin bots het wel regelmatig tegen het landschap aan, maar plooit het zich ook wel naar dat landschap. M.a.w. het gaat een proces aan met het landschap. Maar het landschap staat hier niet altijd voor te springen, en kan dit hotsen en botsen als storend, dominant, egoïstisch, hoogdravend en ongepast ervaren, maar zo stroomt het op dit moment, zo sta ik op dit moment in het leven, zo vloeit het op dit moment en hopelijk kunnen jullie dit hebben. Ik vertrouw erop dat de scherpe kantjes stilaan vanzelf meer afgerond, zachter zullen worden, hopelijk vertrouwen jullie hier ook op en nemen jullie niet teveel aanstoot aan mijn gehots en gebots. Als jullie er niet teveel aanstoot aan nemen, blijf ik graag actief op dit forum om samen met jullie het landschap vorm te geven.

Dus dankjewel Gouden middenweg en de wilde natuur, met zo'n naam vermoed ik dat je precies begrijpt wat ik bedoel.
:)

Dorje.
Pagina's: [1] 2 3 ... 10