Recente berichten

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Dorje Gepost op Vandaag om 13:58 »
Dat het dromen waren lijkt mij minder waarschijnlijk, alhoewel ik niet uit zal sluiten dat ik ergens in een bijna-droom staat ben verdwaald.

Ik doelde ook niet dat het mogelijks dromen waren, eerder dat het mogelijks hallucinaties waren. Met de verschijnselen die zich voordoen in het bewust overgaan van waken naar dromen (waar ik nu toevallig in het verleden ervaring mee heb opgedaan), en hoe echt die verschijnselen overkomen, wou ik gewoon aantonen dat het erg moeilijk is hallucinatie van echte ervaring (veroorzaakt door iets buiten jou) te onderscheiden. M.a.w. heel veel ervaringen die je hebt kunnen best wel eens erg overtuigende hallucinaties zijn. Makyo dus. Iets door je eigen geest geproduceerd, en iets dat je dus in de ban kan houden.

Ik ben die verschijnselen ook tegen gekomen tijdens meditatie, dus ik breng ze gemakkelijk hier mee in verband en zie ze dus eerder als een vorm van misleidende hallucinaties, en dus (deze is voor Siebe) juist om het idee dat het iets met jhana te maken zou hebben teniet te doen.

M.a.w. ik doel op ongeveer hetzelfde als wat onze nieuwe Boeddha hier schrijft:

Makyo zijn feitelijk geestelijke verstoringen,
...
Het ervaren van deze bedrieglijke verschijnselen ...

Je kunt visioenen krijgen, fantasieën, zelfs gehoors- reuk- en visuele-ervaringen. Ik heb zelf ooit duizelingen meegemaakt, zwaartegevoelens, tintelingen in vooral de beide handen, een overweldigend wit licht, het gevoel hebben dat alles veel harder klinkt (auditief) en zeer helder, enzovoort. Zelfs ervoer ik ooit het wegvallen van een ernstige emotionele blokkade, waardoor de tranen over mijn wangen vloeiden. Nogmaals: het is geen slecht teken, zolang je je er maar niet aan hecht.

Eigenlijk zeg ik dus hetzelfde, maar dan vanuit een andere hoek bekeken, het kan zinvol zijn om het ook zo eens te bekijken of juist niet.

Toch heel interessant, die materie over lucide dromen, maar ik denk niet dat ik me erin zal verdiepen, mijn focus op het ogenblik ligt meer op het versterken van mijn meditatie praktijk.

Groot gelijk, het kan erg verslavend zijn, nogmaals: makyo dus. Maar ik ben wel blij dat ik er mij een tijd mee bezig gehouden heb. Het relativeert veel wat er in boeddhistische en spirituele kringen de ronde doet (speciale ervaringen, speciale contacten, uittredingen, astraal reizen, ...).
En er bestaat een boeddhistische variant van, die wel degelijk nuttig kan zijn op het pad: droomyoga.

Lucide groeten,

Dorje.

2
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Laatste bericht door Sybe Gepost op Vandaag om 13:45 »
De levende ervaring is derhalve niet in woorden over te brengen. Uiteraard heb ik groot respect voor de Pali Canon en voor de geschriften van het Mahayana boeddhisme. Maar gefilosofeer over de wedergeboorte in boeddhistisch perspectief blijft een hachelijke onderneming, dat hooguit kan verworden tot een woordenspel, een debat.

Mijns inziens is de Pali overlevering in ieder geval helder. Weder geboorte moet je ook letterlijk opvatten, d.w.z als iets wat na de dood plaatsvindt. Verder, zolang (weder) geboorte plaatsvindt, zullen wezens ook verouderen en weer sterven. Dat is nou eenmaal hoe het in het leven werkt. Er is geen stabiele eeuwig gelukkige bestaansvorm in samsara. Ook deva's verouderen en sterven, al leven ze erg lang vergeleken mensen. Eenmaal geboren als mens, zoals nu,  zul je waarschijnlijk ook verlies meemaken van dierbaren,  pijn en ziekten, verdriet, smart, en gevolgen van rijpend kamma.

En eigenlijk zijn de teksten niet vaag. Ze zeggen eigenlijk...dus er is geen beëindiging aan lijden zolang geboorte blijft plaatsvinden ergens in samsara. Wil je de beëindiging van lijden realiseren dan kan het niet anders of je moet zorgen dat je na de dood niet weer ergens geboren wordt in samsara of dit leven.
 
Dit zal misschien niet veel mensen aanspreken, het klinkt somber, negatief, niet levens-bevestigend, eng, maar eigenlijk bestaat er voor mij geen twijfel meer over dat de Pali sutta's deze boodschap overdragen.

Misschien zoeken we hieruit een uitweg, een ontsnappingsroute. Iets of iemand die ons belooft dat we én geboren kunnen blijven worden na de dood én altijd gelukkig kunnen zijn, zonder lijden. Dat beloven Godsdiensten.

Ik denk zelf dat de Boeddha onderwijst dat dit onrealistisch is, een droom omdat alle bestaansvormen instabiel zijn en niet vrij van lijden, niet altijd gelukkig. Dit komt omdat elke bestaansvorm iets samengestelds is, geen eenheid of ziel of zelf.

Ook een Boeddha en arahant krijgt gewoon te maken met kwalen, ziekten, gebreken, verouderen, pijnen, en zal sterven. Dus de waarheid van de beëindiging van lijden lijkt vooral gericht op het beëindigen van toekomstig-lijden doordat na de dood bij een Boeddha en arahant geen geboorte in samsara meer plaatsvindt.

Je kunt denk ik ook zeggen, het ongeconditioneerde is gerealiseerd maar dat is geen levensvorm meer, geen uniek zelfstandig wezen.

Hoe dan ook, ik denk wel dat weder geboorte een cruciaal aspect is van de leer is en best wel wat debat over mag zijn ook. Niet voor niets wordt denk ik over de kennis van bevrijding zo gesproken: 'geboorte is beëindigd, gedaan is wat gedaan moest worden...'.

Het lijkt me toch dat de geest die door al die teksten waart een geest is die beseft dat elke bestaansvorm instabiel is en niet vrij van lijden. Het is denk ik toch wel een geest sterk bewust van weder geboorte als de oorzaak waarom er maar geen einde komt aan lijden. Een geest die er geen illusie over lijkt te laten bestaan dat er geen bestaansvormen zijn die eeuwig en altijd gelukkig zijn en vrij van lijden.


3
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Sybe Gepost op Vandaag om 12:46 »
Zonder iets af te willen doen aan wat Dorje hier boven deelt, ik voelde de behoefte opwellen te zeggen dat dit volgens mij niks met jhana te maken heeft. Ik beweer ook niet dat Dorje dat wel beweert, maar wilde het toch even aangeven.

Dat je door eenpuntige concentratie in hallucinaties terecht komt, is denk ik een ander traject dan dat je via eenpuntige concentratie in jhana terecht komt. Jhana's zijn subtiele vredevolle staten waarin tijdelijk de vijf hindernissen zijn onderdrukt. Je merkt dan op dat moment, terwijl je in die staat verkeert, het ontspannen en verkoelend effect op van de tijdelijke afwezigheid van bezoedelingen. En in deze zin wordt dit ook wel genoemd 'een op directe wijze zichtbaar Nibbana op een voorlopige manier' (AN9.47).

Met name dat je in zo'n ontspannen en vredevolle staat kan zijn, is zelf heel erg onthullend. De kans is ook groot dat je dit nog nooit zo'n diepe ontspanning en afkoeling van de geest hebt meegemaakt in dit leven. Het is niet een gewoon ontspannen en open zijn, zoals je dat kunt zijn na sport, op een terras, tijdens een boswandeling,  maar het is als het ware het wegvallen van belasting in je geest. Je voelt je heel erg ontlast.

Hoe dieper je in dit proces doorgaat hoe sterker dit schijnt te worden. Ik heb zelf nooit meegemaakt dat er hallucinaties ontstaan. In de beschrijvingen van de jhana's in de teksten ben ik dat ook niet tegengekomen.
Ik richt me niet op jhana maar heb ik enige beperkte ervaring mee.

Eigenlijk wordt je door ervaring met jhana bewust hoe belast eigenlijk de gewone dagelijkse geest is. Constant wel belast met iets van afkeer, verlangens, twijfels/onzekerheid, spijt en rusteloosheid etc.
Door jhana ga je ook beter zien dat de afwezigheid van bezoedelingen inderdaad een diep lichamelijk en geestelijk welzijn vertegenwoordigt. Er zit natuurlijk ook het gevaar in dat je gehecht raakt er aan, rupa en arupa raga. Ook dat zijn ketens die dienen te verdwijnen.

Er wordt wel over jhana gesproken als 'een direct zien van Nibbana op een voorlopige manier' (AN9.47) omdat jhana tijdelijk is. Onderdrukte bezoedelingen komen weer terug als die jhana staat eindigt. En dan komt ook de gebruikelijke belasting weer terug.

Alleen bij arhantschap en Boeddhaschap schijnt dit niet meer te gebeuren. Een sterke vrijwel constant aanwezige belasting in de geest is niet alleen die door twijfels, afkeer, en zintuiglijke verlangens, rusteloosheid, spijt, maar ook van de eigenwaan 'Ik ben'. In Udana 2.1 wordt het verdwijnen van deze last door de eigenwaan Ik ben, de ultieme ontlasting of hoogste geluk genoemd.
https://suttacentral.net/ud2.1/en/anandajoti




4
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Bodhiboom Gepost op Vandaag om 11:15 »
Na er even over te prakkiseren ben ik toch tot de conclusie gekomen dat deze dingen toch een vorm van makyo zijn, misschien gedreven door een te grote hechting aan de wereld van de vijf zintuigen en het lichaam. Ik merk dat sommige verschijnselen zoals de tinnitus een stuk minder zijn geworden terwijl ik vanochtend Ajahn Brahm’s meditatie boek aan het lezen was, specifiek het stuk over de vijf hindernissen.

Dat het dromen waren lijkt mij minder waarschijnlijk, alhoewel ik niet uit zal sluiten dat ik ergens in een bijna-droom staat ben verdwaald. Toch heel interessant, die materie over lucide dromen, maar ik denk niet dat ik me erin zal verdiepen, mijn focus op het ogenblik ligt meer op het versterken van mijn meditatie praktijk.

Met warme groet,
Bodhiboom
5
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Dorje Gepost op Vandaag om 08:39 »
Voor zij die denken dat Dorje nu helemaal aan het flippen is, ziehier wat bronnen die een en ander wetenschappelijk staven.

Wetenschappelijk bewijs:
https://lucidedroom.nl/Informatie-over-lucide-dromen/Geschiedenis-van-lucide-dromen/

WILD (hypnagoge ervaringen en hallucinaties)
https://lucidedroom.nl/Informatie-over-lucide-dromen/Technieken-en-tips/Technieken-WILD/

6
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Bodhiboom Gepost op Gisteren om 20:21 »
Hartelijk bedankt voor jullie reacties, ik wil ze even zorgvuldig bekijken en zal later wat voller reageren.

Ik dacht zelf aan een manifestatie van kamma-cchanda, bij sommigen ervan. Het zou best kunnen dat het allemaal manifestaties zijn van de vijf hindernissen.
7
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Dorje Gepost op Gisteren om 20:07 »
Ik heb nog een vraag over hoe je omgaat met buitengewone ervaringen tijdens het mediteren.

In het Boeddhisme wordt algemeen geadviseerd daar niet mee om te gaan, geen betekenis aan te geven, geen aandacht aan te schenken, maar ook niet weg te duwen, gewoonweg beschouwen zonder trekken of afstoten.

Daarom is het soms goed om een aantal zaken in een relativerend perspectief te zetten.

Door concentratie op één punt, en dus het beperken van sensorische indrukken die jou normaal gezien bereiken, en het gelijkertijd toch alert blijven, kan je in een toestand komen van lichaam die in slaap modus gaat, maar geest die helder wakker blijft. Dit kan rare gewaarwordingen geven die voortkomen uit deze ongewone toestand. De normale toestand is: lichaam wakker, geest wakker, of lichaam slaapt, geest slaapt. In dat laatste geval doen zich op den duur toch ook rare gewaarwordingen voor, omdat er periodes zijn in onze slaap waarin onze geest weer even wat wakkerder wordt. We noemen deze dan dromen.

De rare gewaarwordingen die zich voordoen door het wegvallen van de meeste sensorische prikkels door concentratie noemt men geen dromen, maar hallucinaties. Dat klinkt erg medisch, maar dat is het helemaal niet, we kennen het gewoon voornamelijk in het kader van psychische stoornissen, maar eigenlijk is het een heel natuurlijk fenomeen dat zich enkel niet zo vaak merkbaar voordoet, omdat het wegvallen van sensorische prikkels haast altijd gepaard gaat met het wegvallen van bewustzijn.

Het fenomeen dat zich voordoet is dat de geest zo gewoon is prikkels te hebben als hij alert is, dat als deze prikkels er niet meer zijn (of veel minder) en de alertheid nog wel, er dan illusoire prikkels door de geest geproduceerd worden. Men noemt dit dan geen dromen, maar hallucinaties, omdat ze zich voordoen terwijl men wakker is en ze zich gelijktijdig kunnen voordoen met werkelijke sensaties. Zo heb je auditieve hallucinaties als geluiden gehoord worden die er in feite niet werkelijk zijn, maar ook visuele hallucinaties en tactiele zijn mogelijk, en, dat is het meest speciale, ze kunnen zich gelijktijdig voordoen met werkelijke waarnemingen, wat ze juist zo bedrieglijk speciaal en bovenwerelds doen lijken.

Bij mensen die zich specialiseren in lucide dromen, het opwekken van dromen waarin je bewust bent dat je droomt, is dit een bekend fenomeen. Het zijn de verschijnselen die zich voordoen bij Wake Induced Lucid Dreams (WILD), waarbij je met technieken die lijken op meditatieve technieken probeert bewust te blijven gedurende het proces van in slaap vallen. De kunst bestaat er dan in bewust te blijven gedurende het hele proces. Je komt dan eerst de hypnagoge verschijnselen tegen, dit zijn vage visuele, tactiele en/of auditieve ontladingen die zich spontaan voordoen als het lichaam stilaan minder sensorische prikkels registreert (in slaapmodus gaat). Dit gebeurt elke avond als je gaat slapen, maar tegen dan ben je al niet meer bewust, dus merk je het gewoonlijk niet op. Maar als je op een of andere manier je bewustzijn kunt bewaren op zo'n moment, maak je ze bewust mee. Deze hypnagoge verschijnselen kunnen evolueren tot erg indrukwekkende hallucinaties, meestal tactiel, auditief, maar ook visueel, de moment dat de visuele hallucinaties sterker worden ben je meestal al volledig overgegaan naar de droom, ben je dus in rem-fase, er is dan gewoonlijk geen vermenging meer mogelijk tussen echte gewaarwordingen en droom, vandaar dat het dan geen hallucinaties meer zijn. Het leuke is wel dat je dan ineens helemaal bewust bent van de droom en dus je droomwereld bewust kan gaan verkennen.

De overgang naar deze verschijnselen kan heel overweldigend zijn. Zaken als oneindigheid ervaren en dit toch nog ergens kunnen lokaliseren in het lichaam (deel van het hoofd) is herkenbaar. Zeker ook het gevoel los te komen van je lichaam. Eigenlijk maak je dan een bewuste overgang mee van lichamelijke gewaarwordingen naar niet-lichamelijke gewaarwording (droom), als beiden zich nog gelijktig voordoen spreken we dus van hallucinatie. Het gevoel van een aanwezigheid en ook het gevoel aangeraakt te worden is een veel voorkomend gevoel in die overgang, en omdat mensen die hier mee bezig zijn meestal niet echt met meditatie gericht op rust en vrede bezig zijn, ontwikkelen ze op dat moment vaak angstige gevoelens, waardoor de ervaring dan ook vaak angstig wordt, zoals het gevoel dat iemand op je gaat zitten en je verstikt (een veelvoorkomende ervaring bij mensen die WILD uit proberen). Stemmen horen is ook een veelvoorkomend verschijnsel, soms een heel verhaal, soms samenhangend, maar niet altijd, wat ook veel voorkomt is een harde knal horen.

Maar het meest spectaculaire dat zich voordoet is de wat men noemt: separatie. Het losscheuren van de werkelijke lichamelijke ervaringen tot er zich enkel nog maar onlichamelijke (droom) ervaringen voordoen. De aanloop hiernaartoe is een intenser worden van alle hallucincaties, en vreemde trillingen voelen doorheen heel je lichaam, soms door elkaar schuddend, soms golvend, meestal gepaard met het horen van stemmen, muziek of ruis en steeds sterker wordende visuele beelden rond je. Dit kan erg heftig zijn, zodat de meesten in die fase weer letterlijk lichamelijk weer helemaal wakker schieten. Als je hier door gaat, kom je aan de separatie, je voelt dan letterlijk nog je werkelijke lichaam, maar je voelt hoe je hier als het ware van afscheurt waarbij je het gevoel hebt dat je je lichaam verlaat. Dit lijkt heel sterk op wat men beschrijft bij uittredingen, maar, lucide dromers geloven niet zo gemakkelijk in uittredingen omdat ze uit eigen ervaring kunnen vaststellen dat dit nu net de ervarinen zijn die je meemaakt als je bewust van wakker zijn de droom in gaat. Je geest vult die overgang in met rare sensaties die de overgang mogelijk maken van lichamelijke gewaarwording, naar droomwaarneming. De focus verschuift gewoon van lichamelijke sensaties naar niet lichamelijke sensaties, en omdat er een periode is waarbij beiden zich voortdoen, lijkt het alsof je los komt van je lichaam. Maar omdat lucide dromers dan verwachten dat ze in een droom terecht komen, komt deze verwachting meestal uit, zij die dit niet verwachten dromen de werkelijkheid waarin ze zich bevonden en zien zich dan uit hun lichaam gaan en dromen dan de kamer waarin ze in slaap gevallen waren. Ikzelf ben meestal in kleurrijke dromen terecht gekomen na zo'n WILD, maar enige keren ook in de droomversie van mijn slaapkamer. Dus ik zeg niet dat uittredingen daarom niet bestaan, maar dat ze in 99% van de gevallen gewoon bewuste overgangen zijn naar de droom, waarbij de verwachting (omdat men niet beter weet) dat men echt uit zijn lichaam treed, maakt dat de eraring ook wordt zoals je verwacht. En zo ook zeg ik niet dat ervaringen van andere werelden en deva's en dergelijke niet echt zouden kunnen bestaan, in 99% van de gevallen zullen ze gewoon natuurlijke hallucinaties zijn die zich voordoen doordat de geest in een overgang komt naar verminderde sensorische prikkels.

Ik beweer hier niet dat dit sowieso het geval is bij jou of Siebe, alleen beweer ik dat het erg moeilijk te zeggen is wat er zich juist voordoet. Bij een hallucinatie is er echte waarneming, het wordt ervaren als helemaal hetzelfde als iets dat met de lichamelijke zintuigen ervaren wordt, alleen de waarneming komt niet van prikkels van buiten af, maar prikkels die geproduceerd zijn door de eigen geest. De geest is enorm veelzijdig en creatief.

Daarom is het beter om niet teveel waarde te hechten aan ervaringen die zich kunnen voordoen, er geen betekenis aan te geven, er best niet teveel aandacht aan te schenken, maar ook weer niet weg te duwen, gewoonweg beschouwen zonder trekken of afstoten. Het zijn zaken die echt ervaren worden in het moment, niet ingebeeld worden achteraf, alleen is het niet altijd duidelijk of wat men ervaart nu een product is van de eigen geest, of van iets daar buiten.

Het wil daarom ook niet zeggen dat ze niet bemoedigend kunnen zijn. Het kunnen wel degelijk indicaties zijn van een ver doorgedreven concentratie, of het losser komen van de gefixeedheid op de lichamelijke ervaring, maar meer verhaal denk ik niet dat er aan gehangen moet worden. Anders worden ze eerder een obstakel op het pad, iets dat eerder onze overtuigingen versterkt, of ons zelf-gevoel versterkt, in plaats van los te komen van elke vorm van overtuiging en dus de werkelijkheid rechtstreeks te zien (zonder filter van onze overtuigingen), en in plaats van los te komen van zelf.

Maar dat is maar een mening, van één of andere Dorje, het kan zinvol zijn om het ook zo eens te bekijken of juist niet.

Hallucinante groeten,

Dorje.
8
Controverse en verandering / Re: wedergeboorte
« Laatste bericht door Sybe Gepost op Gisteren om 18:21 »
Wanneer de Boeddha spreekt over de waarheid van lijden spreekt hij mijns inziens niet over het menselijk lijden maar hij spreekt over het lijden in alle bestaansrijken. Dat was volgens mij zijn levensvisie, dat was wat hij zag. Hij zag het lijden van dieren, van mensen, van hongerige geesten, van hellewezens, etc.
De eerste edele waarheid gaat niet alleen over de mens.

Hij zag ook grote verschillen. Het lijden in de lagere rijken is veel en veel groter dan in de hemelse werelden. Daarom dat de Boeddha zoveel nadruk legt op stroom-intrede, sotapanna magga/phala, omdat je dan nooit meer geboren wordt in lagere rijken en dus bespaart blijft dat je levend wordt opgegeten door andere dieren, of andere afschuwelijke kwellingen moet meemaken.

Dit bestaan als mens nu is enkel een kraal in een ketting waarin de Boeddha volgens de overlevering geen begin kon ontdekken. Eenmaal geboren als mens krijgen we nou eenmaal te maken met lijden wat bij deze geboorte hoort: verlies, pijn, waarschijnlijk ziekte, verouderen en dood. Zelfs een Boeddha ondergaat dat lijden nog.

 Het is volgens mij niet zo dat een Boeddha alleen een einde wil maken aan het lijden van een mens. Zijn perspectief op lijden is naar mijn mening veel omvattender. Het omvat de situatie waarin alle wezens zitten.
Een Boeddha wil ook dieren bevrijden, deva's, alle wezens, maar kent natuurlijk hun beperkingen.

Als je de Pali overlevering mag geloven realiseren ook wezens in andere staten dan de mens bevrijding.
Je moet dus ook bevrijding niet zien als iets menselijks.

De essentie is voor mij geworden dat de Boeddha de leer nooit bedoelde als psychologie voor de mensheid,
maar die is er wel op die manier mee aan de haal gegaan. Een Boeddha openbaart de totaliteit van het leven. Hij wijst wezens er op dat er een weg omhoog is, via deugden. Een weg omlaag via wandaden. En een weg die bevrijdt, via wijsheid.

De eerste waarheid van lijden gaat dus mijns inziens niet over het lijden van de mens alleen. En ook de andere edele waarheden gaan niet over de mens. Ze gaan ook over de mens.

Ik snap wel, dit is iets dat is nauwelijks te bevatten, en het is ook niet iets waar je meteen van overtuigd bent als je met de Dhamma in aanraking. Maar ik ben er van overtuigd geraakt.

Het is ook niet zo dat paticca samuppada iets menselijks is. Of dat onwetendheid iets menselijks is. Of begeerte iets menselijk is.

Verder kun je je afvragen of het echt zinvol is om een hemel te beloven aan wezens, als die er niet eens is. Immers, als je een hemel belooft richten wezens/mensen zich niet meer op bevrijding van samsara, dus van die hemel, maar juist op geboorte in die hemel. In wezen gaan ze dan dus verkeerde prioriteiten stellen. Het lijkt me dus ook niet waarschijnlijk dat de Boeddha een hemel onderwees als vaardig middel.

De wijsheid die bevrijdt groeit volgens de overlevering juist uit het zien dat alle bestaansvormen, ook hemelen, instabiel zijn en lijden met zich meebrengt en geen ware toevlucht of heil kan bieden. DAT is een heel ander verhaal dan mensen het geluk van een hemel in het vooruitzicht stellen als hoogste doel.




9
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Sybe Gepost op Gisteren om 17:23 »
Hallo allen,

Ik heb nog een vraag over hoe je omgaat met buitengewone ervaringen tijdens het mediteren. De volgende zijn dingen die ik allemaal heb meegemaakt:

- een gevoel van oneindige ruimte in een deel van je hoofd

Kan dat verwijzen naar jhana? Er is een jhana van oneindige ruimte, de eerste van de arupa jhana.
Maar of je dat in een deel van je hoofd ervaart? Ik kan dat niet zeggen.

- het gevoel los te komen van de gevoelens van je lichaam
- het gevoel aangeraakt te worden door een lichtende massa

Ik denk dat de Boeddha-Dhamma op zichzelf niet conflicteert met het bestaan van een zeer machtig, goddelijk, intens liefdevol wezen. Maar het erkent niet dat dit wezen eeuwig is, alwetend en ook niet een schepper. Je noemt het een lichtende massa, dus misschien is het wel heel wat anders, maar wilde dit eens opwerpen.

- een stem horen die je vraagt hoe je poging tot communicatie is verlopen
- een gevoel dat er een massa is bij je voorhoofd die zegt, ik weet alles dat hij niet weet
- verschillende stromingen in delen van je lichaam
- ... vele anderen

Dit soort dingen past niet echt in de beschrijvingen van de jhana’s, en ik heb het geen plaats kunnen geven binnen een duidelijk kader. Sommige dingen zijn wel bemoedigend en een indicatie van vooruitgang, alhoewel je je er natuurlijk niet aan moet gaan hechten, heb ik me laten vertellen. Ik heb er wel eens een monnik over gevraagd, maar kreeg geen antwoord op mijn email, dus dacht dat ik de vraag hier nog eens zou stellen.

Volgens mij sluit boeddhisme zeker niet uit dat als je een bepaalde mate van deugdzaam bezit dat deva's je willen helpen. De teksten geven dat volgens mij ook aan. Ik weet niet of dat iets met die stemmen te maken zou kunnen hebben. Sommige tradities spreken over gidsen of engelen. Contact met andere wezens sluit boeddhisme zeker niet uit en ook niet dat je hulp krijgt.

Siebe





10
Meditatie / Re: Hoe ga je om met buitengewone ervaringen?
« Laatste bericht door Buddha Amitabha Gepost op Gisteren om 17:07 »
Het komt zeer veel voor dat beoefenaars van de meditatie te maken krijgen met wat in Zen “makyo” (japans) wordt genoemd. “Ma” staat dan voor “duivel” en “kyo” betekent “de objectieve wereld”. Makyo zijn feitelijk geestelijke verstoringen, vandaar dat het duivelse verschijnselen worden genoemd. Dit klinkt heftig, maar het duivelse of diabolische aspect van makyo is slechts het gegeven dat het de beoefenaar van de meditatie verleiden wil om zich er aan te hechten, het serieus te nemen. Het ervaren van deze bedrieglijke verschijnselen betekent eigenlijk, dat men een bepaalde diepte van de meditatie heeft bereikt. Dus is het zeer zeker niet slecht of zo. Het wordt pas hinderlijk als men zich hierdoor laat verstrikken, want dan wordt het een hinderpaal. Je kunt visioenen krijgen, fantasieën, zelfs gehoors- reuk- en visuele-ervaringen. Ik heb zelf ooit duizelingen meegemaakt, zwaartegevoelens, tintelingen in vooral de beide handen, een overweldigend wit licht, het gevoel hebben dat alles veel harder klinkt (auditief) en zeer helder, enzovoort. Zelfs ervoer ik ooit het wegvallen van een ernstige emotionele blokkade, waardoor de tranen over mijn wangen vloeiden. Nogmaals: het is geen slecht teken, zolang je je er maar niet aan hecht.

Er zijn zelfs gevallen bekend van monniken die visioenen kregen van Boeddha’s die hen zegenden. Verder zijn bepaalde openbaringen van inzicht bekend en zelfs profetieën die inderdaad daarna uitkwamen. Het is zeer verleidelijk om zich hieraan te hechten, en dat is zoals gezegd het diabolische karakter er van. Want wanneer je het te serieus neemt, zul je niet verder komen in je meditatieproces. Zelfs bodhisattva’s die een diepe graad van meditatie hebben bereikt, worden nog geplaagd door dit soort bedrieglijke verschijnselen. In de Surangama-soetra waarschuwt Gautama de Boeddha voor maar liefst vijftig verschillende soorten makyo. En dit betreft dan zelfs nog uitsluitend diverse, tamelijk “gewone” verschijnselen. Als je een intensieve meditatieretraite beoefent, zal je op de derde dag waarschijnlijk de eerste bedrieglijke verschijnselen gaan ervaren. Maar het kan net zo gemakkelijk op den duur gebeuren als je thuis dagelijks een uur mediteert.

Zoals gezegd zijn er talloze vormen van makyo, maar de gevaarlijkste zijn visioenen van de Boeddha, goden die je zegenen of een goddelijke boodschap vertellen. Zelfs Gautama de Boeddha werd direct voorafgaande aan zijn Verlichting geplaagd door nogal wat bedrieglijke verschijnselen, welke hij etiketteerde als “hinderlijke duivels”. Het is belangrijk om deze makyo gewoon te negeren en te volharden in de meditatie.
Pagina's: [1] 2 3 ... 10