Recente berichten

Pagina's: [1] 2 3 ... 10
1
Filosofie en Metafysica / Re: 'Dukkha'
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op Vandaag om 12:35 »
Een wat late reactie wellicht maar ik vind het de moeite waard om wat te zeggen over dukkha. Dukkha is niet gelijk aan lijden. Soms heeft het echt zin om de taalkundige achtergrond van een woord te kennen. En de teksten erom heen.

Volgens de Engelstalige Wikipedia valt het woord uiteen in du- en kha, respectievelijk slecht of moeilijk en 'leeg' of 'hemel' maar in het eerdere Sanskriet betekende het oorspronkelijk 'gat'. Een meer specifieke betekenis verwijst naar een as die niet helemaal goed zin het gat van het wiel zit.

Dit kan natuurlijk het wiel breken maar het kan ook uiterst subtiel zijn. Ajahn Jayasaro gebruikt een vergelijking waarbij ons bekende woord 'lijden' gelijk is aan fel rood en 'dukkha' dan gelijk is aan 'het hele concept kleur'.

Er is dukkha tot in de meest verfijnde meditatiestadia, vervuld van vreugde en genot. Er is ook dukkha als iemand verschrikkelijk lichamelijk én geestelijk lijdt. In alle gevallen, denk ik persoonlijk, moeten we dukkha begrijpen met behulp van de tweede Edele Waarheid, de oorsprong van dukkha.

Dan laat ik het hele verhaal over wat een sankhara precies is maar zitten voor nu.

Loop maar eens naar iemand toe op straat en vertel dat alles lijden is. (Excuse me, sir. Do you have a moment to talk about our Lord and Saviour, fakebuddhaquotes.net?) "Dat is helemaal niet waar!", is denk ik dan de reactie. En het is ook niet zo. Helemaal niet alles is lijden. Het leven is ook niet perse lijden. De Boeddha leerde wel dat we onze toevlucht niet kunnen nemen tot enig concept, enig idee of verlangen. Uiteindelijk stellen die ons altijd wel een keer teleur, al is het maar aan het einde van dit leven.

Met warme groet.
2
Controverse en verandering / Re: Wat is in hemelsnaam Nirvana?
« Laatste bericht door Borobudur Gepost op Gisteren om 21:58 »
Wat ik heb geleerd is dat bepaalde waarheden ontoegankelijk zijn op mijn intellectueel analytisch niveau. En vooral dat boeddhistische meditatie een oefening is in observeren en niet in logisch redeneren. Ook ontkent het geen schepper, maar bepleit het deze ook niet. Het is dus intellectueel met wat creatief denken best in te passen. Alleen leidt dit niet tot weten, maar tot raadsels en dit willen begrijpen leidt niet tot begrip maar tot meer raadsels.. Ik heb mezelf toegestaan om en in God te geloven en in de leer van boeddha.

Zen heeft mij geleerd de raadsels gewoon raadsels te laten zijn. De onzekerheden steeds beter te dragen en toch proberen de juiste keuzes te maken. Dat lukt inderdaad steeds beter naarmate ik beter in staat ben om te observeren zonder etiketjes te plakken op mijn observaties. Het helpt ook enorm om meer te voelen (observeren) wat er in mijn lichaam afspeelt en daar minder conclusies aan te verbinden. In mijn optiek is het denken bedoeld om snel te kunnen reageren als je iets nieuws tegenkomt wat je nog nooit eerder hebt meegemaakt, maar helaas kan het denken je leven beheersen als je er niet op getraind bent om meer te observeren. Met denken ga je al snel tijdreizen naar verleden en toekomst, voelen brengt je in het hier en nu.

Overigens ben ik van mening dat het Nederlands of Engels te weinig woorden heeft om de verschillende nuanceverschillen van alle aspecten van voelen te omschrijven. Een emotie voel je in je lichaam en in je geest. Dat gevoel in je lichaam is dus een ander soort voelen dan het gevoel in je geest, het gevoel in je lichaam kun je puur observeren en registreren terwijl het gevoel in je geest een bepaalde richting van aversie of aantrekking in zich heeft. Dat geest-gevoel ervaart men als persoonlijker dan het lichaamsgevoel. Dan heb je ook nog het voelen wat je nodig hebt om je motoriek aan te sturen. Als je met je ogen dicht je arm omhoog houdt, voel je nog steeds dat je arm omhoog staat, wat weer een ander soort voelen is. Verder is er nog balans houden met je evenwichtsgevoel, enzovoorts.

Door te mediteren en ook te bidden hoop ik dat ik de juiste weg volg.

Hoop is een neefje van vertrouwen, een soort van vertrouwen die ook verwachtingen in zich heeft. Ik heb geleerd om beter verwachtingen los te laten waardoor vaker alleen vertrouwen over blijft. Namelijk het vertrouwen dat dingen over het algemeen goed komen, maar zonder een verwachting van een specifieke uitkomst. De wanen van een psychose zijn een extreme vorm van verwachtingen waar krampachtig aan vastgehouden wordt. Door die verkramping word je minder open, minder interactief. Je leeft op zo'n moment maar 1 waarheid: de wanen/verwachtingen die je dan hebt.

Zen heeft mij geleerd ontvankelijker te worden voor zaken die in eerste instantie een zekere weerstand bij mij oproepen, en vaak kom ik er achter dat die weerstand niet terecht was. Grote crisissen zoals de Tweede Wereldoorlog kunnen mooie dingen tot gevolg hebben, zoals eendracht in de vrije wereld met een gouden tijd vol welvaart. De Zwarte Pest in de middeleeuwen leidde ertoe dat de volgende generaties heel resistent waren tegen erge ziektes, en dat er zo'n tekort was aan arbeiders in Europa dat ze een goed salaris kregen. En pas na mijn psychoses wist ik pas wat dankbaarheid was. Rationeel weet ik al die dingen, emotioneel heb ik meer training nodig om dat alles echt door te krijgen.

Bijkomstig heb ik hardnekkige patronen die ik echt anders wilde. Door dit echter per se anders te willen loste het zich niet op. Ook hierin laat ik ruimte toe. Wat je niet kunt veranderen kun je accepteren. Door zo druk van de ketel te halen is al veel gelukt dat eerder niet lukte.

Klinkt heel zen ;-) Een gezonde dosis acceptatie kan ik alleen maar toejuichen.

Tot slot wilde ik dit filmpje met je delen: https://www.youtube.com/watch?v=BvWeeABtN9U

Hartelijke groet,
Borobudur.
3
3. Het onedele en het edele streven
 
       "Er zijn twee soorten van streven: het onedele en het edele streven. Wat nu is het onedele streven? - Het onedele streven bestaat hierin: iemand die zelf aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is, zoekt datgene wat aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is.
       En wat noemt men: onderhevig aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid? – Vrouw en kind, knecht en maagd, schaap en geit, haan en varken, olifant en rund, hengst en merrie, goud en zilver,[17] dat alles is aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig. Waarlijk, deze voorwerpen van hechten zijn aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig. Hier verstrikt, begoocheld, meegesleept, zoekt zo iemand die zelf aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is, juist datgene wat aan geboorte, ziekte, ouderdom, sterven, leed en onreinheid onderhevig is. Dit is het onedele streven.
       Wat nu is het edele streven? - Het edele streven bestaat hierin: iemand die zelf aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is, die in dit bestaan dat aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is, het lijden onderkent, hij zoekt de geboortevrije, ouderdomvrije, ziektevrije, doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije, onvergelijkbare innerlijke vrede, het uitdoven, Nibbāna. Dit is het edele streven.”
 
       En de gedachte kwam bij de prins op: “Waarom toch streef ik naar het onedele? Zou ik niet liever naar het edele streven, zou ik niet op zoek gaan naar de geboortevrije, ouderdomvrije, ziektevrije, doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije, onvergelijkbare innerlijke vrede, het uitdoven, Nibbāna?”
       En bij Siddhattha, toen nog niet volledig ontwaakt, maar tot de volmaakte Verlichting neigende, kwam ook de volgende gedachte op: “Gebonden is het huiselijke leven, een weg van onreinheid. Het verlaten van het huiselijke leven is als het gaan in het open veld. Het is niet gemakkelijk bij een leven in huis om het enig volmaakte, enig heldere reinheidsleven, dat zo blank als een oester is, te voeren. Zou ik niet liever haar en baard laten afscheren, de donkergele gewaden aantrekken en uit het huis in de huisloze staat gaan?”
 __________
[17] kortom: familie, personeel en eigendom.
4
2. Het voornemen om het Doodloze te gaan zoeken
 
       Prins Siddhattha wekte een verlangen op naar het heengaan uit de wereld met de woorden: “Goed, waarlijk, is het heengaan,” en hij ging verder naar de parken. Daar bracht hij de rest van de dag door aan de rand van de lotusvijver die getooid en vereerd was door de godheid Vissakama. ΄s Avonds kwam deze godheid in de gedaante van een dienaar en deelde de Bodhisatta het nieuws van de geboorte van zijn zoontje mede.[12] De prins besefte de kracht van vaderlijke genegenheid voor een zoon en zei: “Een band (rāhula) is er voor mij ontstaan. Maar ik zal deze band met de wereld afsnijden voordat hij sterk wordt.” En hij keerde naar het paleis terug.
 
       Onderweg kwam hij zijn nicht Kisāgotamī tegen. Zij was de dochter van zijn tante van vaders kant. Bij het zien van de prins die er nu nog stralender en edeler uitzag dan voorheen, sprak zij het vers: “Gelukkig, waarlijk, is de moeder, gelukkig, waarlijk, is de vader, gelukkig, waarlijk, zijn de ouders die zo'n zoon hebben; gelukkig, waarlijk, is de vrouw die een echtgenoot heeft zoals deze.”
       Toen hij dit vers had gehoord, dacht de prins: “Zij heeft dit vers van geluk en vreugde uitgesproken.” Hierop nam hij zijn parelsnoer dat 100.000 goudstukken waard was, van zijn nek af en liet het haar brengen. Vervolgens ging hij zijn paleis binnen.
 
       Siddhattha besefte dat hij nu niet gemakkelijk huis en echtgenote kon verlaten. Maar hij had geen verlangen ernaar om het luxueuze leven als hoofd van een gezin te voeren. Ook verlangde hij er niet naar om een groot man te worden door anderen te doden in de oorlog. Nu er een zoon geboren was, zag Siddhattha dat het zoeken naar het einde van lijden en het vinden van het geneesmiddel de grootste gave was die hij aan zijn echtgenote en kind en aan de gehele wereld kon geven. Zijn gemoed was vastbesloten en hij gaf alle weelde, troon en heerschappij en geluk met vrouw en kind op om op zoek te gaan naar het Doodloze. Want toen hij in dit bestaan het lijden inzag, vatte hij het besluit om het edele na te streven, om te gaan zoeken naar de onvergelijkbare innerlijke vrede. De volgende overweging was namelijk bij hem opgekomen:
 _________
[12] Over Rahula, de zoon van de Boeddha, zijn er grote verschillen in de teksten. Het Lalitavistara kent Rahula niet noch een zoon van de Boeddha. - Volgens de Mūlasarvāstivādin wordt de zoon pas geboren ná de Verlichting.


5
Controverse en verandering / Re: Wat is in hemelsnaam Nirvana?
« Laatste bericht door Anapanasati Gepost op 16-01-2018 21:54 »
Sorry, deze reactie duurde even. Enerzijds had ik quality time bij mijn vader die in het buitenland woont, anderszijds interpreteerde ik je bovenstaande tekst dat een overdaad aan adviezen, hoe goed bedoeld ook, kan schaden.

Wat mooi dat je quality time met je vader had. Mijn eigen vader gaat ook in het buitenland wonen. Ik vind de weinige momenten dat ik quality time met hem heb ook altijd geweldig. Geniet daarvan zolang het kan en logisch dat je dat prioriteit geeft.

Uiteindelijk ben jij degene die de regie heeft over je leven, en ben jij degene die zijn ontwikkelingspad uitstippelt en bewandelt. Ik hoop soms dat ik niet teveel van mijn eigen ervaringen op jou projecteer, en hoop nog meer dat je er desalniettemin wat uit kan halen waar je wat aan hebt.

Tja, uiteindelijk ben ik degene die hier problemen post en dan zegt genoeg van de adviezen te krijgen, bedenk ik me. Maar ik denk dat het heel menselijk is om te adviseren vanuit eigen ervaring. Hoe doe je het anders? Zou ik me bijna afvragen..

Ik ben eigenlijk iemand die er een hekel aan heeft om adviezen te krijgen. Het voelt altijd snel alsof iemand het beter weet. Daarnaast probeer ik me er juist open voor te stellen. Ik heb moeten leren om advies ter harte te nemen en uit mijn 'ik weet dat wel' houding te stappen. Wat ik nu doe is het door een filter halen, waarbij ik zelf bepaal wat ik bruikbaar vind. Er blijft zo steeds wat hangen van iedereen die helpt. Als er punten bij zitten waarvan ik zoiets heb van 'het zal wel', hoef ik dat niet gelijk te kennen te geven. Over het algemeen zijn dingen in grotere of kleinere mate zeker bruikbaar geweest. Ik wil je daarvoor alleen maar bedanken.

Wat ik heb geleerd is dat bepaalde waarheden ontoegankelijk zijn op mijn intellectueel analytisch niveau. En vooral dat boeddhistische meditatie een oefening is in observeren en niet in logisch redeneren. Ook ontkent het geen schepper, maar bepleit het deze ook niet. Het is dus intellectueel met wat creatief denken best in te passen. Alleen leidt dit niet tot weten, maar tot raadsels en dit willen begrijpen leidt niet tot begrip maar tot meer raadsels.. Ik heb mezelf toegestaan om en in God te geloven en in de leer van boeddha. Door te mediteren en ook te bidden hoop ik dat ik de juiste weg volg.

Bijkomstig heb ik hardnekkige patronen die ik echt anders wilde. Door dit echter per se anders te willen loste het zich niet op. Ook hierin laat ik ruimte toe. Wat je niet kunt veranderen kun je accepteren. Door zo druk van de ketel te halen is al veel gelukt dat eerder niet lukte.

Hartelijke groeten,
Paul
6
Over dit forum / Re: HTTPS ofwel SSL
« Laatste bericht door Ujukarin Gepost op 16-01-2018 20:00 »
Het eerste is inderdaad in meer en meer browsers standaard. Je kunt het overigens uitschakelen (die check/berichten).
Duimen dat Kathinka spoedig tijd heeft voor de nieuwe SMF versie mét https. Voor het 2e: niets van een inbraak gemerkt, maar dat is ook meer iets dat technisch beheerders zouden moeten zien en niet de moderators.

Tnx, with folded palms,

<Ujukarin>
7
Over dit forum / Re: HTTPS ofwel SSL
« Laatste bericht door DirkJan Gepost op 16-01-2018 19:38 »
Mijn pc geeft  meldingen dat het
onveilig is om in te loggen op het forum.
Ik krijg ook prive spammail op titel van naam
die ik alleen op dit forum gebruik.
Overweeg mijn account te verwijderen.
8
1. De hemelboden

       Na verloop van tijd sprak de prins, de Bodhisatta, tot zijn koetsier: “Laat allerlei mooie wagens gereed maken. Wij willen graag met ons gevolg naar de parken rijden om de omgeving te bezien.” En de koetsier deed wat hem opgedragen was. De Bodhisatta reed toen naar buiten. De godheden van de Zuivere Verblijven veroorzaakten dat hij op zijn route naar de parken een man zag, verouderd, geknikt als de gevel van een dak. Gekromd, op een stok steunend en bevend ging hij voorwaarts, erbarmelijk, zoals een grijsaard eigen is.
       “Wat is er met die mens gaande?” vroeg de prins aan de koetsier. “Zijn hoofdhaar is niet zoals bij anderen en zijn lichaam is niet zoals bij anderen.”- “Heer, dat is een grijsaard, zoals dat heet. Hij zal n1et lang meer te leven hebben.” – “Ben ook ik aan ouderdom onderhevig? Zal ook ik oud worden?”- “Ook u en wij allen zijn aan ouderdom onderhevig.” – “Dan is het voor vandaag genoeg met de rit naar de parken. Rij maar naar het paleis terug.” – “Ja, Heer.”
       In het paleis teruggekeerd, piekerde de prins, smartelijk terneergeslagen: “Beroerd, waarlijk, moet geboorte zijn, omdat immers na geboorte de ouderdom verschijnen moet.”
 
       Koning Suddhodana liet de koetsier roepen en vroeg of de prins zich had verheugd. En de koetsier vertelde wat er gebeurd was. Bij de koning kwam toen de gedachte op: “Moge de prins toch niet de heerschappij afwijzen. Moge hij toch niet uit het huis in de huisloze staat gaan.” En de koning liet de prins nog meer met de genietingen van de vijf zintuigen omgeven.
       En terwijl hij zo’n macht en zo’n geluk had, dacht de prins verder: “Wanneer een niet-onderwezen gewoon man die onderhevig is aan ouderdom, die niet buiten bereik van ouderdom is, iemand anders ziet die oud is, dan is hij geschokt, terneergeslagen en is er afkerig van. Want hij vergeet dat hij zelf geen uitzondering is. Maar ook ik ben onderhevig aan ouderdom, ben niet buiten bereik van ouderdom. En daarom kan het niet passend voor mij zijn om geschokt, terneergeslagen en afkerig te zijn bij het zien van iemand anders die oud is.” Toen hij dit overwoog, verliet de ijdelheid van de jeugd hem geheel en al.

       Na verloop van tijd sprak de prins, de Bodhisatta, weer tot zijn koetsier: “Laat allerlei mooie wagens gereed maken. Wij willen graag naar de parken rijden om de omgeving te bezien.” En de koetsier deed wat hem opgedragen was. De Bodhisatta reed toen naar buiten. De godheden van de Zuivere Verblijven veroorzaakten dat hij op zijn route naar de parken een mens zag, ziek, lijdende, zwaar ziek, in zijn eigen drek en urine liggend, door anderen behoedzaam opgericht, door anderen bediend.
       “Wat is er met die mens gaande?” vroeg de prins aan de koetsier. “Zijn ogen zijn niet zoals bij anderen en zijn stem is niet zoals bij anderen.” – “Heer, dat is een zieke, zoals dat heet. Misschien kan hij zich van deze ziekte weer herstellen.” – “Ben ook ik aan ziekte onderhevig? Zal ook ik ziek worden?” – “Ook u en wij allen zijn aan ziekte onderhevig.” – “Dan is het voor vandaag genoeg met de rit naar de parken. Rij maar naar het paleis terug.” – “Ja, Heer.”
       In het paleis teruggekeerd, piekerde de prins, smartelijk terneergeslagen: “Beroerd, waarlijk, moet geboorte zijn, omdat immers na geboorte ouderdom en ziekte verschijnen moet.”

       Koning Suddhodana liet de koetsier roepen en vroeg of de prins zich had verheugd. En de koetsier vertelde wat er gebeurd was. Bij de koning kwam toen de gedachte op: “Moge de prins toch niet de heerschappij afwijzen. Moge hij toch niet uit het huis in de huisloze staat gaan.” En de koning liet de prins nog meer met de genietingen van de vijf zintuigen omgeven.

       Maar de prins dacht verder: “Wanneer een niet-onderwezen gewoon man die onderhevig is aan ziekte, die niet buiten bereik van ziekte is, iemand anders ziet die ziek is, dan is hij geschokt, terneergeslagen en is er afkerig van. Want hij vergeet dat hij zelf geen uitzondering is. Maar ook ik ben onderhevig aan ziekte, ben niet buiten bereik van ziekte. En daarom kan het niet passend voor mij zijn om geschokt, terneergeslagen en afkerig te zijn bij het zien van iemand anders die ziek is.” Toen hij dit overwoog, verliet de ijdelheid van de gezondheid hem geheel en al.
 
       Na verloop van tijd sprak de prins, de Bodhisatta, weer tot zijn koetsier: “Laat allerlei mooie wagens gereed maken. Wij willen graag naar de parken rijden om de omgeving te bezien.” En de koetsier deed wat hem opgedragen was. De Bodhisatta reed toen naar buiten. De godheden van de Zuivere Verblijven veroorzaakten dat hij op zijn route naar de parken een hoop mensen bijeen zag staan, in donkere kleren, in een erbarmelijke toestand. “Waarom is deze hoop mensen bijeen gekomen in donkere kleren, in zo’n erbarmelijke toestand?” – “Heer, daar is iemand gestorven, zoals dat heet.” – “Voer de wagen naar de gestorvene heen.” – “Ja, Heer.”
       En de prins zag de dode, de gestorvene. En hij sprak: “Waarom heet hij een gestorvene?” – “Heer, niet meer zullen moeder of vader of de andere bloedverwanten hem zien; en ook zal hij niet meer moeder of vader of de andere bloedverwanten zien.” – “Ben ook ik aan het sterven onderhevig, zal ook ik sterven? Zullen ook mij de koning en de koningin en de andere bloedverwanten niet meer zien; en zal ook ik de koning en de koningin en de andere bloedverwanten niet meer zien?” – “Heer, ook u en wij allen zijn aan het sterven onderhevig; wij allen zullen sterven en ouders en bloedverwanten niet meer zien noch door hen gezien worden.” – “Dan is het voor vandaag genoeg met de rit naar de parken. Rij maar naar het paleis terug.” – “Ja, Heer.”
       In het paleis teruggekeerd, piekerde de prins, smartelijk terneergeslagen: “Beroerd, waarlijk, moet geboorte zijn, omdat immers na geboorte ouderdom, ziekte en het sterven verschijnen moet.”
 
       Koning Suddhodana liet de koetsier roepen en vroeg of de prins zich had verheugd. En de koetsier vertelde wat er gebeurd was. Bij de koning kwam toen de gedachte op: “Moge de prins toch niet de heerschappij afwijzen. Moge hij toch niet uit het huis in de huisloze staat gaan.” En de koning liet de prins nog meer met de genietingen van de vijf zintuigen omgeven.
 
       Maar de prins dacht: “Wanneer een niet-onderwezen gewoon man die onderhevig is aan de dood, die niet buiten bereik van de dood is, iemand anders ziet die dood is, dan is hij geschokt, terneergeslagen en is er afkerig van. Want hij vergeet dat hij zelf geen uitzondering is. Maar ook ik ben onderhevig aan de dood, ben niet buiten bereik van de dood. En daarom kan het niet passend voor mij zijn om geschokt, terneergeslagen en afkerig te zijn bij het zien van iemand anders die dood is.” Toen hij dit overwoog, verliet de ijdelheid van het leven hem geheel en al.
 
       Na verloop van tijd sprak de prins, de Bodhisatta, weer tot zijn koetsier: “Laat allerlei mooie wagens gereed maken. Wij willen graag naar de parken rijden om de omgeving te bezien.” En de koetsier deed wat hem opgedragen was. De Bodhisatta reed toen naar buiten. De godheden van de Zuivere Verblijven veroorzaakten dat hij op zijn route naar de parken een man zag, kaalgeschoren, een pelgrim, met het vaalgele gewaad bekleed. “Wat is er met die man gaande? Zijn hoofd is niet zoals bij anderen en zijn gewaden zijn niet zoals bij anderen.” – “Heer, dat is een pelgrim, zoals dat heet. Tot heil voert hij zijn levenswandel in de leer, tot heil is de juiste levenswandel, tot heil zijn goede handelingen, tot heil zijn verdienstelijke werken, tot heil is het niet-benaderen,[10] tot heil is het mededogen met de wezens.” – “Dat is inderdaad juist, koetsier, tot heil is het pelgrim-zijn. Voer de wagen naar die pelgrim heen.” – “Ja, Heer.”
       En de prins sprak tot de pelgrim aldus: “Mijn beste, wat is er met u gaande?” En de pelgrim gaf hetzelfde antwoord als de koetsier.
 __________
[10] Over niet-benaderen, zie ‘Naderen’, in het topic: De vier edele waarheden en het middenpad, reactie 56.
http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,2576.msg19556.html#msg19556



9
Leven  en leer van de Boeddha Gotama. III. -  Verzaking, zoektocht en Verlichting

Ten geleide
 
       Ook de verhalen over de verzaking van de wereld en over het zoeken naar de Ontwaking bevatten veel legenden. Niet alles moet als historisch waar gebeurd verhaal beschouwd worden. Eveneens zijn hier opgenomen gebeurtenissen die voor de Bodhisatta Vipassin verhaald zijn. Zij moeten ook van toepassing zijn voor de Bodhisatta Gotama. Want alle Bodhisattas bereiken de Verlichting op gelijke wijze.
10
Algemeen / Re: annatta
« Laatste bericht door MaartenD Gepost op 16-01-2018 12:29 »
In vervolg op Borobodur.. één van mijn stokpaardjes is dat korte woorden de illusie wekken dat er een helder concept achter steekt maar dit valt vaak vies tegen. Een woord als 'ziel'.. wat betekent dat nou exact? Wat mankeer je als je die niet hebt? Beantwoord die vragen en je weet wat het is en of het bestaat of niet maar dat is nou net zo moeilijk. Wat betekent 'religie' precies? Wat betekent het om zelfbewustzijn te hebben? Wat is liefde eigenlijk exact? Hoe zou je een test ontwerpen om uit te maken of er wel of niet liefde gevoeld wordt?

Ik geloof direct de neurowetenschap niks kan met een ziel of met een geest of zelfs met bewustzijn. Wat ze kunnen zien zijn processen en patronen in het brein. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we niet op het niveau van alledaagse communicatie niet zouden mogen zeggen dat we bewust zijn of dat we van iemand houden. Dat is niet per se verkeerd. We moeten wel ter dege beseffen dat er geen vast stukje werkelijkheid achter zit. En daar heb je anatta weer. (één n)
Pagina's: [1] 2 3 ... 10