Auteur Topic: De Boeddha  (gelezen 17852 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
De Boeddha
« Gepost op: 16-04-2011 14:52 »




Siddharta gautama werd omstreeks 600 v. Chr. geboren  in Lumbini in de uitlopers van de Himalaya in India (nu Nepal).   Hij werd geboren in de Kshatriya kaste, de kaste der krijgers en bestuurders, en zijn vader (koning Suddhodana) was een lokale heerser   van de Shakya clan .
Na zijn geboorte werd door zieners voorspeld dat Siddartha één van de volgende levens zou gaan leiden:
Of hij zou  een groot spiritueel leider worden,
of hij zou een groot koning worden.
 
Zijn vader wilde niets liever dan dat zijn zoon hem zou opvolgen en koning zou worden van een groot rijk en bedacht dat als Siddartha nooit ellende zag en alleen geluk kende hij ook geen aanleiding zou hebben om zich te wenden tot een spirituele weg.
De jongen werd een gevangene in een gouden kooi. In een ommuurde omgeving had hij alle rijkdom, luxe en prachtige tuinen. Op oudere leeftijd bezorgde zijn vader hem een mooie bruid (Yashodhara) en werd Siddartha  vader van een zoon ((Rahula). 
 
Toch verlangde Siddartha ernaar om de buitenwereld te verkennen, en zijn vader gaf hem toestemming om met een rijtuig naar de koninklijke tuinen te gaan. Van te voren bepaalde zijn vader de route en gaf soldaten de opdracht om de gehele route rijk en sierlijk aan te kleden en armen en zieken uit het straatbeeld te verwijderen. Siddartha mocht geen enkel idee hebben dat er ook leed bestond in de wereld want dat zou hem wellicht aanzetten tot het spirituele pad.
 
Tijdens de rijtocht zag  hij achtereenvolgens een oudere, een zieke en een lijk.  Hierdoor ging de jongen nadenken over de zinloosheid van de geboorte als je toch weer moet sterven. En dat leven gepaard gaat met ziekte en  ouderdom.
Tot slot ontmoette Siddartha een bedelmonnik.
Siddartha besloot ook om zijn materiele wereld, inclusief zijn vrouw en kind, vaarwel te zeggen en antwoord te vinden op zijn vragen: 'waarom is er lijden', en wat is de zin van het leven'.Toen iedereen sliep sloop hij 's-nachts ,geholpen door een van zijn bediendes, het paleis uit.
Siddartha werd een bedelmonnik. Met een kaal hoofd en geschoren gelaat (tekenen van het loslaten van de materiele wereld en seksuele genoegen), een bedelnap en een monnikskleed, trok hij door het land.
 
Hij kwam in contact met twee meditatiemeesters. De eerste heette Alara Kalama en richtte zich op de geest waarbij de 'sfeer van het niets' wordt bereikt.
De tweede heette Uddaka Ramaputra en onderwees het pad van meditatie dat leidt tot de staat van 'geen weten en geen niet-weten'.
Siddartha leerde beide technieken aan, maar merkte dat het maar een deel van de oplossing was die hij zocht.  Hij besloot een andere richting te kiezen, die van het ascetisme.
 
Na zes jaar was Siddartha broodmager en zijn dagrantsoen bestond uit één sesamzaadje en één rijstkorrel.

Op een gegeven moment zat hij onder een boom nabij een rivier te mediteren. Een zeilboot voer voorbij en een leerling bootsman stond aan de tuigen en trachtte de zeilen goed strak te krijgen.
De schipper zei tegen zijn leerling: "Als je de tuigen te strak aantrekt kunnen de zeilen geen wind vangen, als je de tuigen laar vieren dan gaan de zeilen klapperen. Kies de gulle middenweg, dat is het beste". Bij deze woorden stond Siddartha op en zag aan de oever van de rivier een meisje die hem wat rijstepap te eten gaf. Hierdoor was hij in staat beter te mediteren. Hij had de extremen van luxe en ascese gekend, nu wist hij dat hij de gulden middenweg moest bewandelen.
 
Hij besloot  een plek op te zoeken en er niet van op te staan  totdat hij de verlichting  bereikt had. Toen hij die plek vond, onder een Bodhi-boom, vastte en mediteerde hij 49 dagen.
 
Alvorens de verlichting te bereiken kreeg Siddartha visioenen vergelijkbaar met Jezus die bezocht werd door de Duivel om hem uit te testen. Mara, de kwade vijand van de Dharma, bezocht Siddartha en probeerde hem met sensualiteit te verleiden.
Toen alle pogingen van Mara strandde bereikte Siddartha zijn Boeddhaschap. Hij reikte zijn rechterhand naar de aarde zodat deze getuige zou zijn (bij veel Boeddhabeelden is de rechterhand naar de aarde toe gericht,bhumisparsamudra).
 
Het bereiken van het Boeddhaschap was iets dat een proces was van meerdere levens , de laatste 49 dagen in meditatie was in die zin een allerlaatste fase.

De Boeddha ging naar Sarnath vlakbij Varanasi en ontmoette  de vijf asceten waarmee hij voor zijn besluit was opgetrokken, in een hertenkamp. Zij ontvingen hem sceptisch omdat hij de weg van de ascese had verlaten.
Er ontstond een debat dat dagen duurde en waarin de Boeddha zijn eerste toespraak hield: 'Het draaien van het wiel van Dharma'.   

Hierin   legde hij de vier edele waarheden  uit.
De vijf asceten werden zijn eerste leerlingen, gevolgd door Yasa,   een rijk koopman die zijn luxe en sensuele leven zat was, en diens vader. Ook vrouwen werden leerlingen van de Boeddha waaronder   Yasa's moeder en vrouw en later ook de gewezen vrouw van de Boeddha.
Hij trekt predikend door India.
 
 
Uiteindelijk stierf hij op 80 jarige leeftijd.
Zijn laatste dagen staan beschreven in de "grote Parinirvana Soetra' welke in het Pali is geschreven.

Deze tekst is opgedeeld in drie hoofdlijnen: een persoonlijke, een historische en de Dharma.
In het persoonlijke relaas is de Boeddha eind 70 en begint de aftakeling van het fysieke lichaam. Ananda is zijn trouwe leerling en de gesprekken tussen beide worden in dit deel weergegeven. Het laat duidelijk het contrast zien, tussen een stervende maar gelijkmoedige Boeddha en een gezonde maar niet verlichtte Ananda.
Ananda verwacht teveel van zijn meester, terwijl de Boeddha telkens aangeeft niets te kunnen geven.
"Ik heb je de weg laten zien.
Ik heb de weg uitgelegd.
Als je de weg volgt kan je niet verdwalen, je zult absoluut verlichting bereiken.
Maar ik kan niet voor jou die weg bewandelen, dat kan jij alleen."
 

"De Dharma zal bloeien zolang monniken als groep bijeenblijven, de Sangha regels naleven en hun zelfbeheersing oefenen.
Maar wees je eigen lamp, je  eigen toevlucht en zoek  toevlucht in de Sangha. Zoek de toevlucht niet buiten jezelf, alleen op deze wijze kun je verlichting bereiken."

Deze woorden vormen de basis van het Therevada Boeddhisme, alwaar de Sangha wordt uitgelegd als het kloosterverband. Verlichting is voor hun alleen mogelijk binnen dit kloosterverband, dus als monnik of non.
Op 80 jarige leeftijd sterft Gautama de Boeddha aan dysenterie. Een plaatselijke edelsmid Chunda had eten meegenomen voor Boeddha en zijn leerlingen, maar Gautama merkte dat het vlees(of waren het truffels) bedorven was.   Hij gaf opdracht het eten alleen voor hem te serveren en de rest te begraven.

Een week na het overlijden werd het lichaam gecremeerd in Kushinara. Nadien werden enkele overgebleven beenderen over 8 plaatsen verdeeld en omgeven door een Stoepa.
In het jaar daarop kwamen de leerlingen van Boeddha bijeen in het klooster van Rajagaha voor de eerste Boeddhistische raad.   Het doel was om de Dharma als instituut neer te zetten. De gehele leer werd overgedragen van mond op mond en er moesten afspraken gemaakt worden hoe elke leerling in zijn district de overlevering zou verrichten.

Echter, Gauama de Boeddha had zijn Dharma neergezet. Een non-dogmatische studie van het zelf. Er was geen God, geen ik, geen ziel, geen mijn, geen ons. Hoe breng je een dergelijke leer over ? Dit was het probleem van de volgelingen van Boeddha.
In de eerste 500 jaar na de dood van Boeddha (+/- 475 v. Chr.) ontstonden er 20 kloosters in India die werkte met de Dharma.   Deze kloosters lagen vaak ver uit elkaar, onderling contact was er nauwelijks en de monniken waren opgevoed vanuit een Hindoeïstisch besef.
Hierdoor ontstonden er verschillende stromingen binnen het Boeddhisme, die later weer verder werden uitgesplitst toen het Boeddhisme overgebracht werd naar andere landen en daar in aanraking kwam met de geldende religies.
 

Gautama Boeddha wordt ook wel de Shakyamuni Boeddha,de boeddha ven de clan van de shakya's genoemd . De naam Siddhartha betekent: hij, wiens doel is volbracht of van wie elke wens vervuld is. Vaak wordt hij kortweg "de Boeddha" of "Boeddha" genoemd. Gautama Boeddha is de meest recente Boeddha in een reeks van minimaal 28 Boeddhas (volgens het Theravada-boeddhisme). De titel Boeddha behoort toe aan iemand die op eigen kracht, zonder leraar, de Dhamma ontdekt heeft en verlichting heeft bereikt.

 
 
Boeddha
 
 
Wie is Boeddha? Als hij slechts een mens is, hoe kan hij ons dan helpen?

Er zijn evenveel manieren om te beschrijven wie de Boeddha is, als er manieren zijn om het te begrijpen. De verschillende interpretaties hebben Boeddha’s onderricht als bron.
Één manier is de historische Boeddha, die ruim 2500 jaar geleden leefde, te beschouwen als een mens die zijn geest zuiverde van alle verstorende emoties en onwetendheid, en die al zijn mogelijkheden ontwikkelde. Ieder voelend wezen dat hetzelfde doet wordt een boeddha, want er zijn vele boeddha's, niet slecht één.
Een andere manier is een bepaalde boeddha of boeddhavorm op te vatten als alwetende geest die zich in een bepaalde fysieke vorm manifesteert om met ons te communiceren.
Weer een andere manier is Boeddha - of één van de verlichte boeddhavormen - te beschouwen als de toekomstige boeddha die we zullen worden als we ons op de juiste manier en volkomen bezighouden met het pad, onze geest zuiveren en al onze mogelijkheden ontwikkelen.
Laten we deze drie manieren eens nader onderzoeken.

De historische Boeddha

De historische Boeddha Shakyamoenie werd als prins geboren, en had alles wat het leven te bieden had in termen van materieel bezit en rijkdom: een liefhebbend gezin, roem, reputatie en macht. Hij begreep dat hoewel deze zaken tijdelijk werelds geluk brachten, ze nooit blijvend geluk zouden kunnen brengen. Daarom verliet hij zijn koninklijke omgeving en werd hij een asceet op zoek naar de waarheid. Nadat hij zich gedurende zes jaar aan studie en zware lichamelijke oefeningen had onderworpen, begreep hij dat het uiterste van zelfkastijding ook niet het pad naar het uiteindelijke geluk was. Toen ging hij onder de bodhi-boom zitten en in diepe meditatie zuiverde hij zijn geest volledig van alle verkeerde zienswijzen, negatieve handelingen en de indrukken daarvan op zijn geest, en perfectioneerde hij al zijn mogelijkheden en goede eigenschappen. Daarna gaf hij met mededogen, wijsheid en vaardigheid zijn onderricht en stelde hij anderen in staat om langzaam aan hun eigen geest te zuiveren, hun mogelijkheden te ontwikkelen en dezelfde realisatie en staat van geluk te bereiken als hijzelf.

Hoe kan Boeddha ons bevrijden van onze problemen en onze pijn? Hij kan zeker de verstorende emoties niet uit onze geest trekken zoals een doorn uit onze voet getrokken kan worden. Ook kan hij onze onzuiverheden niet wegwassen met water of zijn wijsheid in onze geest gieten. Boeddha bezit een onbevooroordeeld mededogen voor alle voelende wezens en koestert ons meer dan zichzelf; dus als ons lijden alleen door een handeling van Boeddha opgeheven zou kunnen worden, dan zou hij dat beslist al gedaan hebben.

Onze ervaring, geluk of pijn, hangt af van onze geest. Het hangt af van de vraag of we de verantwoordelijkheid voor het beheersen van onze verstorende emoties en handelingen al dan niet op ons nemen. Boeddha heeft ons laten zien hoe we dat kunnen doen, namelijk door middel van het pad dat hijzelf ook is gegaan, van de staat van een gewoon verward wezen, zoals we nu zijn, tot de staat van volledige zuivering en groei, ofwel het boeddhaschap. Het is aan ons om deze methode te beoefenen en onze geest te transformeren. Boeddha Shakyamoenie is iemand die heeft bereikt wat wij allemaal graag willen bereiken: de staat van eeuwigdurend geluk. Dat heeft hij onderwezen zowel door middel van zijn levensverhaal, als door middel van de diverse lessen die hij heeft gegeven. Maar hij kan geen controle uitoefenen op onze geest, dat kunnen wij alleen zelf. Ónze verlichting hangt dus niet alleen af van Boeddha die ons het pad wijst, maar van onze eigen inzet bij het volgen van dit pad.

We kunnen dit vergelijken met naar Londen willen gaan. Eerst moeten we uitzoeken of er wel een plaats bestaat die Londen heet. Daarna zoeken we iemand die daar al eens is geweest en die de kennis, het vermogen en de bereidheid bezit om ons alle informatie voor de reis te verschaffen. Het zou dwaas zijn om iemand te volgen die daar nog nooit is geweest, want hij zou zonder te weten een foute uitleg kunnen geven. De Boeddha heeft echter de staat van volledige zuivering en groei bereikt; hij heeft de wijsheid, het mededogen en is in staat om ons het pad te wijzen. Het zou onverstandig zijn om onszelf te verlaten op de hulp van iemand die de verlichte staat zelf nog niet heeft bereikt.
Onze reisgids kan ons informeren over wat we op onze tocht mee moeten nemen, en wat we beter achter kunnen laten. Hij kan ons vertellen hoe we op een ander vliegtuig moeten overstappen, hoe we de verschillende plaatsen waar we doorheen komen kunnen herkennen, welke gevaren we onderweg tegen kunnen komen, etc. Boeddha heeft de diverse niveaus van de paden en stadia beschreven, hoe we van het ene naar het andere kunnen komen, welke eigenschappen we moeten meenemen en ontwikkelen en welke we achter kunnen laten. Een reisgids kan ons echter niet dwingen op reis te gaan - hij kan slechts de weg aanduiden. We moeten zelf naar het vliegveld komen en op het vliegtuig stappen. Evenzo kan de Boeddha ons niet dwingen het pad te beoefenen. Hij onderwijst en zijn eigen leven toont hoe we het moeten doen, maar wij moeten het zelf doen.
Boeddha's als manifestaties

De tweede manier om over boeddha's te denken is als manifestatie van de alwetende geest in een fysieke vorm. Deze wezens die boeddha zijn, zijn alwetend in die zin dat ze alle bestaande verschijnselen net zo helder waarnemen als wij onze hand kunnen zien. Ze hebben dat vermogen gekregen door hun wijsheid en mededogen volledig te ontwikkelen, waardoor ze alle gebreken ophieven. Maar wij kunnen niet direct communiceren met de alwetende geest van de boeddha's omdat we niet helderziend zijn. Als de boeddha's hun grootste wens om alle voelende wezens naar de verlichting te leiden in vervulling willen doen gaan, dan is het noodzakelijk dat ze met ons communiceren. En om met ons te kunnen communiceren nemen ze een fysieke vorm aan. Op deze manier kunnen we denken aan Boeddha Shakyamoenie als een wezen dat al verlicht was en dat verscheen in de vorm van een prins teneinde ons te onderrichten.
Maar als hij al verlicht is, hoe kan hij dan wedergeboren worden? Shakyamoenie werd niet wedergeboren onder invloed van verstorende emoties en handelingen (karma) zoals gewone wezens, want hij had deze onzuiverheden reeds uit zijn geest verwijderd. Hij was in staat om op aarde te verschijnen door de kracht van zijn mededogen.

Als we aan Boeddha denken als manifestatie, dan moeten we geen nadruk leggen op Boeddha als persoonlijkheid. We kunnen ons beter concentreren op de eigenschappen van de alwetende geest die in de vorm van een mens verschijnt. Dit is een abstractere manier om Boeddha te begrijpen, dus er is meer inzet voor nodig om zo te denken en te begrijpen.

Op dezelfde wijze kunnen de diverse verlichte boeddhavormen worden gezien als manifestaties van de alwetende geest. Waarom zijn er zoveel boeddhavormen als alle wezens die de verlichting hebben bereikt dezelfde realisatie hebben? Dat komt omdat elke fysieke verschijningsvorm andere aspecten van onze persoonlijkheid benadrukt en ermee communiceert. Dit toont hoe goed Boeddha zijn middelen heeft gekozen. Avalokiteshvara (Kuan Yin, Chenrezig) is bijvoorbeeld de manifestatie van mededogen van alle boeddha's. Hoewel hij alle mededogen en wijsheid van een boeddha bezit, benadrukt Avalokiteshvara's manifestatie vooral mededogen. Door aan Avalokiteshvara te denken, tot hem te bidden en op hem te mediteren kunnen we alle eigenschappen van de boeddha's ontwikkelen en in het bijzonder zal ons mededogen zich sneller ontwikkelen.
De witte kleur van Avalokiteshvara benadrukt zuiverheid, in dit geval zuivering van egoïsme door middel van mededogen. De duizend armen, elk met een oog in de handpalm, drukken uit hoe onbevooroordeeld het mededogen staat tegenover alle wezens en bereid is hen te helpen. Door mededogen in deze fysieke vorm te visualiseren communiceren we op een non-verbale en symbolische manier met mededogen.
Manjoeshri is de manifestatie van de wijsheid van alle boeddha's hoewel ook Manjoeshri dezelfde realisaties heeft als alle boeddha's. Manjoeshri wordt in de Tibetaanse traditie geel afgebeeld, terwijl hij een vlammend zwaard en een lotusbloem met de Soetra van de Perfectie van Wijsheid vasthoudt. Zijn fysieke vorm staat symbool voor innerlijke realisaties. De kleur geel staat voor de wijsheid, die de geest verlicht zoals de gouden stralen van de zon de aarde verlichten. Ook het zwaard symboliseert wijsheid, maar dan in zijn functie van het verminderen van onwetendheid. Dat hij de Soetra van de Perfectie van Wijsheid vasthoudt geeft aan dat wij deze soetra moeten bestuderen, overdenken en erop mediteren, willen we deze wijsheid ontwikkelen. Door Manjoeshri te visualiseren en op hem te mediteren kunnen we de eigenschappen van een boeddha, en in het bijzonder wijsheid, ontwikkelen.
Nu begrijpen we waarom er zoveel boeddhavormen bestaan. Elke boeddhavorm benadrukt een bepaald aspect van de verlichte eigenschappen, teneinde die eigenschap symbolisch aan ons over te brengen. Dit betekent niet dat een wezen als Avalokiteshvara niet bestaat, want op een bepaald niveau kunnen we de Boeddha van mededogen begrijpen als zijnde iemand die in een bepaald Zuiver Land woont. Op een ander niveau kunnen we hem zien als de manifestatie van mededogen in een fysieke vorm. We moeten niet in verwarring raken omdat Avalokiteshvara soms een mannelijke en soms een vrouwelijke vorm bezit. Dat komt niet omdat hij/zij niet kon kiezen. De verlichte geest gaat uit boven het mannelijke of vrouwelijke. Het zijn slechts verschijningen om te kunnen communiceren met ons, gewone wezens, die zo vastzitten in vormen. Een verlicht wezen kan verschijnen in een breed scala aan vormen.
De aard van al deze manifestaties is hetzelfde: de alwetende geest van wijsheid en mededogen. De boeddha's en boeddhavormen zijn geen afzonderlijke wezens op dezelfde manier als waarop een appel en een sinaasappel verschillen. Ze hebben juist dezelfde aard, maar verschijnen slechts in verschillende uiterlijke vormen om met ons op verschillende manieren te kunnen communiceren.
Van een klomp klei kan men een kan, vaas, een bord of een beeldje maken. De aard van deze voorwerpen is hetzelfde -klei - toch dienen ze verschillende functies overeenkomstig de manier waarop de klei is gevormd. Op dezelfde manier is de aard van alle boeddha's en boeddhavormen de alwetende geest van wijsheid en mededogen. Deze geest verschijnt in een grote verscheidenheid van vormen om verschillende functies te kunnen dienen. Als we dan mededogen willen ontwikkelen, mediteren we meer op Avalokiteshvara; als onze geest mat en traag is, benadrukken we de beoefening van Manjoeshri, de Boeddha van Wijsheid. Deze Boeddha's hebben allen dezelfde realisatie, maar ieder heeft zijn eigen specialiteit.
De boeddha die we zullen worden

De derde manier waarop we de Boeddha, tot wie we toevlucht nemen, kunnen begrijpen is als de verschijning van onze eigen boeddhanatuur als deze volledig ontwikkeld zou zijn. Alle voelende wezens hebben de mogelijkheid om boeddha te worden, want we hebben allemaal de heldere natuur van de geest. Op het moment wordt onze geest verduisterd door verstorende emoties (klesha) en handelingen (karma). Door voortdurende oefening kunnen we deze onzuiverheden uit onze geestesstroom verwijderen en de zaden van al onze mogelijkheden voeden. Zo kan ieder van ons een boeddha worden als het proces van zuivering en groei voltooid is. Dit is een uniek kenmerk van het boeddhisme, want in de meeste religies bestaat er een onherstelbare afstand tussen het goddelijk wezen en de mens. Boeddha heeft echter gezegd dat elk levend wezen de mogelijkheid tot perfectie in zich draagt. Het is slechts een kwestie van beoefening en het creëren van de oorzaken om die perfecties te bereiken.
Als we Boeddha of een boeddhavorm visualiseren en aan hem denken als de toekomstige boeddha die we zullen zijn, dan stellen we ons onze, nu nog latente, boeddhanatuur voor in zijn volledig ontwikkelde vorm. We denken aan de toekomst wanneer we het pad van zuivering en groei voltooid zullen hebben. We stellen ons de toekomst voor in het heden en op deze wijze bevestigen we onze eigen goedheid. Dit helpt ons tevens te begrijpen dat wat ons uiteindelijk beschermt tegen lijden, onze eigen beoefening en het bereiken van de verlichting is.
Deze drie verschillende manieren om Boeddha te begrijpen lopen op in moeilijkheidsgraad. Misschien kunnen we ze niet meteen vatten. Dat is prima. Ik heb verschillende interpretaties uitgelegd omdat mensen op verschillende manieren dingen begrijpen. We worden geacht niet allemaal op dezelfde manier te denken of alles meteen te begrijpen.


The Life Of The Buddha  Full BBC Documentary:

http://www.youtube.com/watch?v=zFbjDcz_CbU&


Buddha - A Documentary About Buddhism:

http://www.youtube.com/watch?v=dLMZNmxFUZU&feature=related


http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/bos/archief/bb.20031221.asf
« Laatst bewerkt op: 25-07-2017 16:57 door DirkJan »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #1 Gepost op: 17-04-2011 13:03 »
Dit is een interessante weergave van kennis met betrekking tot Boeddha.
Het is geen verhaal welke in een vragende vorm wordt gebracht maar meer in de vorm van een persoonlijk 'geloof' of ten dele, persoonlijke  kennis.
Waarbij we rekening moeten houden met, wat aan het einde van deze bijdrage wordt verteld: eenieder is gebonden aan zijn eigen begrip en denken.

Voordat ik aan mijn vragen begin wil ik allereerst opmerken, en dat lijkt me van belang, dat alom wordt geleerd dat een Boeddha, die voorheen een Bodhisattva was, in ieder geval de laatste Boeddha , niet meer reincarneerd, niet meer in fysieke gedaante op onze fysieke aarde verschijnt.   
Ik vermeld dit maar even om aan te geven dat het niet alleen verwarring schept om daar over iets anders te vermelden, om verschillende gedachten over hetzelfde gegeven te geven, maar ook dat het wat uitmaakt of men denkt wat overeen komt met de waarheid of dat men denkt wat afwijkt met de waarheid.

De leringen van Boeddha, 2500 jaar geleden, gaven voor die tijd een pad aan dat de mens in die tijd in Azie kon gaan om persoonlijke verlichting te verkrijgen. Op dat zelfde moment vertelt de geschiedenis over de eerste filosofen, denkers, van de westerse beschaving. Men zou kunnen stellen dat daar het begin van de westerse weg tot verlichting was voor de westerse mens. Wellicht het meest karakteristieke verschil tussen beide wegen is dat de eerste zich naar binnen richt en de tweede, de westerse zich naar buiten richt. De ontwikkeling van de diverse culturen laten dat naar mijn idee ook duidelijk zien.

Als we het aangeven van een pad vergelijken met het op reis gaan naar een stad als Londen zou ik daar bij deze mijn vragen neer willen leggen.
Als iemand 2500 jaar geleden had verteld dat er zoiets bestond als de stad Londen (aangenomen dat deze toen bestond) zou men dan met de beschrijving uit die tijd , 2500 jaar geleden, de stad Londen nu kunnen bereiken?
Is het niet zo dat een route beschrijving zich kenmerkt door het beschrijven van orientatiepunten die men op zijn reis herkent?
Bestaan deze orientatiepunten er na 2500 jaar nog wel?
Is het niet zo dat ook vanuit het Boeddhisme wordt geleerd dat de wereld een wereld is die op alle niveau's constant in beweging, in verandering is waardoor men mag aannemen dat de weg naar Londen zich in 2500 jaar ook wezenlijk veranderd heeft waardoor ze met de niet veranderde routebeschrijving niet meer te vinden is?
Laten we eens kijken naar de mens, is de mens als mens nog steeds dezelfde mens als 2500 jaar geleden? En dan praten we vooral over het bewustzijn van de mens. Mijn opa, die koetsier was, had al een heel ander bewustzijn dan de mens van tegenwoordig. Voor zijn  tijd vondt men auto's ondingen die levensgevaarlijk  waren omdat ze zo hard (!)  reden en waren er protesten tegen de aanleg van spoorwegen voor stoomtreinen omdat deze door hun geweld en verschijning de gezondheid van de mensen zouden kunnen aantasten. Om maar eens wat te noemen.

Wie is er binnen het Boeddhisme die de weg van Boeddha leert overeenkomstig de weg zoals die  inmiddels, rekeninghoudend met 2500 jaar aan materiele en spirituele veranderingen, er nu uit zou 'moeten' zien? Dit in het licht dat er binnen het Boeddhisme naar het schijnt al over lange tijd geen sprake meer is van de aanwezigheid van werkelijk verlichte mensen?

In hoeverre heeft de Boeddha,  niet meer aanwezig in de aardse fysieke 'werkelijkheid sinds hij over de drempel van de dood ging,  zich 'veranderd', en wat zou zijn lering nu – kunnen – zijn,  rekening houdend met alle veranderingen die hebben plaats gevonden?


En zo zijn er nog heel wat vragen die hier mee te maken hebben, maar ik hou het voorlopig maar even bij deze.


De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

lord rainbow

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #2 Gepost op: 17-04-2011 14:23 »
Om te beginnen doet de boeddha eigenlijk niets anders
dan verwijzen naar de uiteindelijke natuur van onze geest,ons bewustzijn.(Londen)
En hoe we die kunnen realiseren.(achtvoudige pad).

Deze aard is ongekonditioneerd en dus
niet afhankelijk van wat voor ontwikkelingen dan ook.
(Londen is overal)

Dan zou ik vervolgens zeggen dat de manier waarop we lijden ervaren en kreeeren,
verloopt langs dezelfde processen als in de tijd van shakyamuni boeddha.

De 'orientatiepunten' zijn dan ook herkenbaar.
Het gaat nog steeds over: woede,trots,haat,jaloezie
en dat soort verstorende emoties en over de oorzaak van deze emoties,nl
onze zelfkoesterende houding.We vinden onszelf de belangrijkste.

Deze psychologische make-up van de mens is in wezen niet veranderd.

Op grond van deze overwegingen zou ik zeggen
dat de dharma nog even aktueel is als in de tijd van shakyamuni boeddha...

« Laatst bewerkt op: 19-04-2011 06:52 door lord rainbow »

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #3 Gepost op: 17-04-2011 15:26 »
Om te beginnen doet de boeddha eigenlijk niets anders
dan verwijzen naar de uiteindelijke natuur van onze geest,ons bewustzijn.(Londen)
En hoe we die kunnen realiseren.

Deze aard is ongekonditioneerd en dus
niet afhankelijk van wat voor ontwikkelingen dan ook,toch?

Dan zou ik vervolgens zeggen dat de manier waarop we lijden ervaren en kreeeren,
verloopt langs dezelfde processen als in de tijd van shakyamuni boeddha.

De 'orientatiepunten' zijn dan ook herkenbaar.
Het gaat nog steeds over: woede,trots,haat,jaloezie
en dat soort verstorende emoties en over de oorzaak van deze emoties,nl
onze zelfkoesterende houding.We vinden onszelf de belangrijkste.

Deze psychologische make-up van de mens is in wezen niet veranderd.

Op grond van deze overwegingen zou ik zeggen
dat de dharma nog even aktueel is als in de tijd van shakyamuni boeddha...

Onze geest en ons bewustzijn zijn ook nog eens ongrijpbaar, Lord Rainbow. Zelfs moderne wetenschappers kunnen er niet echt grip op krijgen. Daniel Dennett en William Calvin bijvoorbeeld beweerden dat als je een machine maar zo ingewikkeld maakt als de menselijke hersenen, je als vanzelf een superartificieel intelligent bewustzijn zou krijgen, vergelijkbaar met het menselijke bewustzijn, ongeacht de materie waaruit die machine opgebouwd zou zijn. Mijns inziens een teken dat dit soort wetenschappers het menselijke bewustzijn slechts als een toevallig bijproduct zien van onze hersenen. Maar materie is niet zomaar iets onzijdigs, ons lichaam en onze hersenen zijn niet voor niets opgebouwd uit cellen die een bepaalde structuur hebben, wat in de wetenschap DNA wordt genoemd. Het mechanistische wereldbeeld is op een gegeven moment doorslaggevend geworden, in de twintigste eeuw is het zelfs zo snel gegaan, dat die twintigste eeuw tot op dit moment met onder andere twee wereldoorlogen het meest destructieve tijdperk is geweest in de ons bekende menselijke geschiedenis.

We weten ondanks alle onderzoek nog vrij weinig van de hersenen en ons bewustzijn; natuurlijk zijn er een aantal experimenten gedaan, om te achterhalen hoe ons brein eigenlijk werkt. Omdat chirurgisch hersenonderzoek in vivo (levend) op mensen niet mogelijk is, is er wel onderzoek gedaan naar de werking van de hersenen bij bijvoorbeeld ratten en apen. Het blijkt zo te zijn dat de hersenen een soort holografische opzet hebben, waarbij bij het verwijderen van een gedeelte met een bepaalde functie een ander gedeelte die specifieke taak over kan nemen. Dit gaat niet ongelimiteerd, maar bij ratten kan zelfs tot 80% van de hersenen worden verwijderd voordat ze niet meer goed kunnen functioneren. Dat is nogal wat…

Je schrijft denk ik terecht dat het bewustzijn (op zich) in aanleg ongeconditioneerd is. Natuurlijk hebben we een bepaalde lichamelijke en genetische aanleg, maar de wereldse conditionering begint als het kind geboren wordt (waarschijnlijk zelfs eerder in de baarmoeder al). De buitenwereld levert ons allerlei te verwerken data aan, via opvoeding, scholing, leren, ontwikkeling en ga zo maar door. Maar het bewustzijn is blijkbaar te “vullen” met verschillende items, wat in de ene cultuur omarmd wordt, wordt in de andere verafschuwd. Ook daar is natuurlijk een limiet aan, hoewel blijkbaar niets menselijks ons vreemd is. We voeren nog immer oorlog, haten elkaar bij tijd en wijle, hebben trots (egoïsme, in negatief opzicht), jaloezie, enzovoort.

Het lijkt er op alsof we onze essentie zijn kwijtgeraakt, door al dat objectiverende wetenschappelijke werk van de laatste eeuwen. We kunnen slechts via de kunst, literatuur, en religie ons gevoel laten raken en gelukkig maar. Het Boeddhisme toont aan hoe het lijden werkt, en roept op tot mededogen. De Bijbel is ook opgebouwd uit verhalen die een boodschap hebben. Kaïn is jaloers op zijn broer Abel die opgaat in blijdschap voor God en slaat hem dood. De eerste broedermoord volgens de Christenen, maar afgezien daarvan is het een klinkklare beschrijving van de jaloezie. De Bijbel is duizenden jaren oud, wetenschappelijke Bijbelonderzoekers dateren de oudste Bijbelboeken (die via mondelinge overlevering werden overgedragen) op 2 millennia voor de geboorte van Christus, hetgeen betekent dat die teksten dus tussen ongeveer 3500 tot 4000 jaar oud zijn. De Veda’s uit India zijn zelfs nog ouder, de Rig Veda als religieus geschrift zou buiten India ontstaan zijn zo ongeveer 15.000 jaar voor Christus, tijdens de invasie van de Ariërs in India. De Veda’s zijn pas later op schrift gesteld, maar bestonden dus al veel langere tijd. Religieuze verhalen over lijden en wat de mensen elkaar allemaal aandoen hebben als doel om ons gevoeliger te maken voor het lijden van onszelf maar vooral ook van de ander. Jezus Christus is bijvoorbeeld een groot verteller van gelijkenissen, die via het vertellen van verhalen probeerde om zijn discipelen te wijzen op de menselijke situatie waarin men zich bevond. En we bevinden onszelf inderdaad in essentieel opzicht nog zo ongeveer in een vergelijkbare situatie, alleen is het de vraag of er ook nieuwe verhalen verteld moeten worden. De uiterlijke wereld verandert onafgebroken, maar de manier waarop ons bewustzijn in elkaar steekt, (b)lijkt weinig tot niets veranderd te zijn.

De leringen van de Boeddha zijn wat dit aangaat inderdaad nog immer actueel, totdat volgens de geschriften Maitreya (Pali: Metteyya), de toekomstige Boeddha, zal verschijnen. Deze Maitreya zal volgens diverse Boeddhistische stromingen uiteindelijk op aarde geboren worden en aanvankelijk een Bodhisattva zijn. Hij zal volgens de verhalen binnen een week Verlichting bereiken en een pure dhamma gaan onderwijzen. Maitreya is als zodanig het eerst vermeld in de Maitreyavyakarana. Er zijn trouwens inmiddels al diverse mensen geweest die het aandurfden zichzelf uit te roepen als de Maitreya, maar zijn geen van allen als zodanig erkend door de Boeddhistische gemeenschap.
« Laatst bewerkt op: 17-04-2011 15:52 door Avalokiteshvara »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #4 Gepost op: 18-04-2011 08:18 »
Is dat niet hetzelfde als vertellen dat Londen nog steeds Londen is omdat het een stad is, waar veel mensen wonen, waar veel huizen staan, en andere stedelijke gebouwen, waar winkels zijn overheidsgebouwen, een rivier door heen loopt, parken zijn en veel mensen samenkomen? Is dat niet iets  anders als beschrijven langs welke route we Londen na 2500 jaar kunnen bereiken.
Van de andere kant,  zijn er behalve de bestaande en dus nog overgebleven kenmerken in het"landschap" er niet ook een aantal belangrijke zaken bijgekomen? Neem bijvoorbeeld het steeds meer toenemende individualisme , wat zeker niet hetzelfde is als ego-isme, de enorme ontwikkeling op het gebied van kennis over de wereld, wat een toename laat zien in bewustzijn van de mensen, en bepaald niet in de laatste plaats de ontwikkelingen die er op spiritueel gebied zijn geweest met name in de filosofie in de westerse wereld?
Van de andere kant, het Boeddhisme is eigenlijk al jaren in verval, er zijn in verhoudng maar heel weinig mensen die hun toevlucht in de Sangha zoeken en dan hebben we het nog niet over de mensen die daar hun toevlucht hebben gezocht maar bepaald geen representant zijn van het Boeddhisme. Er zijn eigenlijk ook geen verlichtingen meer zoals we die gekend hebben van de Boeddha, het is mij overigens ook nog steeds niet duidelijk of er in de laatste 2000 jaar sowieso al verlichtingen zijn geweest in het Boeddhisme behalve dan de mensen die de leringen van Boedha goed begrepen hebben.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #5 Gepost op: 18-04-2011 09:10 »
Hoe zou het mogelijk kunnen zijn om te stellen dat ons bewustzijn niet is veranderd terwijl de hele wereld door toedoen van – het ontwikkelend bewustzijn van - de mens is veranderd en steeds verder zal veranderen?
De gemiddelde mens weet dat wij inmiddels in staat zijn om de wereld te vernietigen.
Dat is ontwikkeling van bewustzijn, zoiets was 200 jaar geleden nog niet mogelijk en het is mogelijk geworden door de ontwikkeling van het bewustzijn.

Is bewustzijn niet een activiteit, een voortdurend 'opnieuw zijn' die, afhankelijk waar zich de aandacht op richt zich steeds weer kan vullen. Dat richten van de aandacht is een menselijk gebeuren, een ego gebeuren, dat is bewustzijn zoals dat in het fysiek op aarde laat kennen, Verlichte mensen zijn aandacht in bewustzijn.
Bewustzijn is kunstmatig niet na te maken, kennis is op te slaan, maar de activiteit van zich steeds weer vernieuwende  spirituele waarneming, als topervaring 'intuitieve' waarneming, is dat kunstmatig na te maken?
Mensen die menen dat ze het brein, het denkgebeuren van de mens kunnen nabouwen kunnen dat toch alleen maar denken omdat ze zelf in hun denken beperkt blijven tot mechanisch materialistisch denken?

Er zijn gelukkig in de laatste paar eeuwen een aantal wetenschappers geweest die veel meer verteld hebben over de menselijke geest en al wat daarmee samenhangt vanuit hun intuitieve waarneming, welke weer voortkwam uit hun persoonlijke bewustzijnsontwikkeling.
Bewustzijn is ongeconditioneerd en niet afhankelijk van physiek bestaan, al het physieke is afhankelijk van physiek bestaan en bovendien een manifestatie van niet physiek bovenzintuiglijk bestaan.
Het physieke is geen oorzaak van het bovenzintuiglijke, het spirituele, maar is een gevolg van de werkingen in de geestelijke wereld.
Daarom is bewustzijn ook ongeconditioneerd, daarom ook is bewustzijn de activiteit welke zich in haar activiteit op zichzelf kan richten en zichzelf daardoor kan 'vermeerderen'. Bewustzijn heeft geen oorzaak en is het niet alleen maar de inhoud van het bewustzijn welke een oorzaak heeft?
Omdat de mens zich als geest in de ziel in een lichaam op aarde bevindt is ze door haar physieke omstandigheden beperkt om ook op aarde volledig geest te zijn. Is het niet zo dat we uit de meeste spirituele bewegingen in de menselijke geschiedenis zouden kunnen afleiden dat het de bedoeling is voor de mensheid, dat we het geestelijke op aarde volledig manifesteren en daarmee de aarde zelf transformeren? Dat lijkt me in ieder geval zo te zijn in het Christelijke principe.

Is Boeddhisme dan daarin de weg voor de Aziatiche mens  geweest, en de moderne wetenschap de weg van de westerse mens, en is het dan niet de bedoeling dat beide wegen samensmelten in een voortdurend transcenderen en transformeren?
Want als alles oorzaak en gevolg is op aarde is er dan niet een oorzaak geweest welke een bepaald gevolg als oogmerk had?

We zijn dus allemaal op weg, als mensheid. Het Boeddhisme is een van de wegen en in zijn oude vorm geweest wat het is geweest.  Zo is ook de kennis van de Logica ooit op aarde gekomen en geweest wat ze is geweest maar ze is deel geworden van het menselijk bewustzijn en zal dat blijven tot aan het einde der tijden. Maar niemand heeft een geloof van de Logica gemaakt, of is Aristoteles als een God gaan vereren. De logica leeft voort in de Sangha welke mensheid heet. Zo zal ook het Boeddhisme voortleven in transformerende routes voor mensen op zoek naar de alomvattende waarheid van het actuele op zoek naar de essentie van al het bestaan in het physieke en het geestelijke.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

lord rainbow

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #6 Gepost op: 19-04-2011 06:51 »
Is dat niet hetzelfde als vertellen dat Londen nog steeds Londen is omdat het een stad is, waar veel mensen wonen, waar veel huizen staan, en andere stedelijke gebouwen, waar winkels zijn overheidsgebouwen, een rivier door heen loopt, parken zijn en veel mensen samenkomen? Is dat niet iets  anders als beschrijven langs welke route we Londen na 2500 jaar kunnen bereiken.

nee.

Van de andere kant,  zijn er behalve de bestaande en dus nog overgebleven kenmerken in het"landschap" er niet ook een aantal belangrijke zaken bijgekomen? Neem bijvoorbeeld het steeds meer toenemende individualisme , wat zeker niet hetzelfde is als ego-isme, de enorme ontwikkeling op het gebied van kennis over de wereld, wat een toename laat zien in bewustzijn van de mensen, en bepaald niet in de laatste plaats de ontwikkelingen die er op spiritueel gebied zijn geweest met name in de filosofie in de westerse wereld?

dat zijn de inhouden van het bewustzijn,
niet de aard van het bewustzijn

« Laatst bewerkt op: 19-04-2011 07:21 door lord rainbow »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #7 Gepost op: 19-04-2011 08:38 »
Individualisme is het toenemende vermogen van de mens om zelfstandig, autonoom, bewust te worden. Dat zegt essentieel iets over de aard van het bewustzijn. Natuurlijk kunnen we indivudalisme zelf ook, door onze aandacht,  tot onderwerp maken van ons denken,  waardoor het inhoud van het bewustzijn wordt, waarbij we intrinsiek kunnen waarnemen dat we met ons bewustzijn  ons  bewustzijn kunnen observeren.
Als individualisme slechts inhoud van ons bewustzijn zou zijn dat dan ook betyekenen dat meditatie slechts inhoud van ons bewustzijn kan zijn en daamee niets zegt over de aard van ons bewustzijn.
Ik moet overigens zeggen dat als ik naar het leven van Boeddha kijk, hij in zijn tijd , voor mij,  al de indruk maakte behoorlijk individualistisch bezig te zijn.
Het is trouwens interessant om eens in een topic te gaan kijken of Boeddhisten, figuurlijk gesproken, hoofdzakelijk  “groepsdieren”  zijn of “einzelgängers”.

Wat betreft de toename van het inzicht in de wetmatigheden van de zowel physieke als zintuiglijke wereld, geldt daarin egenlijk hetzelfde. Het gaat ook over hetzelfde. De toename in de kennis met betrekking tot de materiele wereld laat zien dat de mens meer 'ziet' dan in de eeuwen daarvoor  en zeker meer ziet als 2000 jaar geleden. Die kennis is dan wel inhoud van het bewustzijn geworden maar het vertelt heel duidelijk over het in de loop van de geschiedenis ontwikkelde 'vermogen' van het bewustzijn.
De filosofie, vertelt in de geschiedeis van de filosofie heel duidelijk over de ontwikkeling van dat vermogen. In de geschiedenis van de filosofie kunnen we aflezen waarover maar ook hoe het denken van de mens steeds meer een zelfstandig bewustzijnsdenken is geworden.

De filosofie van Kant, het zogenaamde eindpunt van de westerse filosofie, het denken van de moderne westerse mens, welke stelt dat de mens alleen maar de wereld van het zintuiglijke kan leren kennen is al langere tijd uitgebreid met het geniale werk van de filosoof Paul Asmus die in zijn boekwerk “ Das Ich und das Ding an sich” laat zien dat een konsekwent  logisch doorredeneren van de filosofie van Kant, aantoont dat de mens wel degelijk in staat is om de bovenzintuiglijke wereld te kennen. Maar met betrekking tot dat die ontdekking kunnen we misschien wel stellen dat er sprake is van ' ignorance '  zoals de Boeddha zou zeggen.

Als we naar de huidige situatie kijken , 2500 jaar na Boeddha , dan zou men kunnen stellen dat de veranderingen in de bewustzijnsmogelijkheden bij de mens, en dus ook de veranderingen in de aard van het bewustzijn,  wel eens te herleiden kunnen zijn tot een toenemende 'incarnatie' van de individuele geest van de mens,  Physiek mens op weg naar geestmens., spiritueel mens. Dat zegt alles over de aard en dan pas over de inhoud van het bewustzijn.

 
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

lord rainbow

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #8 Gepost op: 19-04-2011 10:18 »
Dat de objecten van bewustzijn,bv gedachten,inzichten,kunnen toenemen
zegt natuurlijk  wel iets over de aard,uiteindelijke natuur,van bewustzijn:
het is nooit te klein om iets nieuws te bevatten,
echter, dit blijft een proces van oorzaak en gevolg.

De uiteindelijke aard blijft daarmee nochtans ongekonditioneerd.

En dat is wat mij betreft in overeenstemming met logica,immers:
indien de uiteindelijke natuur van bewustzijn gekonditioneerd zou zijn,
valt het daarmee direkt in de categorie van
vergankelijkheid van samengestelde verschijnselen.
« Laatst bewerkt op: 19-04-2011 10:22 door lord rainbow »

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #9 Gepost op: 19-04-2011 18:53 »
Dat de objecten van bewustzijn,bv gedachten,inzichten,kunnen toenemen
zegt natuurlijk  wel iets over de aard,uiteindelijke natuur,van bewustzijn:
het is nooit te klein om iets nieuws te bevatten,
echter, dit blijft een proces van oorzaak en gevolg.

De uiteindelijke aard blijft daarmee nochtans ongekonditioneerd.

En dat is wat mij betreft in overeenstemming met logica,immers:
indien de uiteindelijke natuur van bewustzijn gekonditioneerd zou zijn,
valt het daarmee direkt in de categorie van
vergankelijkheid van samengestelde verschijnselen.

Klopt, Lord Rainbow, en, sterker nog, als de aard van het uiteindelijke bewustzijn daadwerkelijk op een bepaalde manier geconditioneerd zou zijn, op welke "logische" manier dan ook, zou de uiteindelijke natuur een éénrichtingsstraat worden, waar letterlijk geen ontkomen aan zou zijn. We zouden gedetermineerd zijn tot één star doel en veroordeeld zijn tot één lotsbestemming: die bepaalde en gegeven conditionering. Daarmee zou zelfs alles min of meer reeds vooraf "vast" komen te staan, met als gevolg: geen vrijheid meer. De kosmos zou denk ik letterlijk vastlopen… Het uiteindelijke bewustzijn zou in dat geval de eigenschap hebben als die van een zwart gat in de ruimte: alles verdwijnt er in en kan niet meer ontsnappen, zelfs het licht niet.

Gelukkig is dat niet zo, en is het uiteindelijke bewustzijn gelijk een oceaan waarin wij als druppels aanwezig zijn, overal proeft die oceaan zout, elke druppel bevat zout. En als de druppel in de oceaan past, past de oceaan ook in de druppel, oftewel zoals Hermes Trismegistus zei: "Zo boven, zo beneden" (de macrokosmos ligt ook vervat in elk leven als microkosmos).

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #10 Gepost op: 19-04-2011 19:04 »
Citaat van: lord rainbow op Vandaag om 09:18
Citaat
Dat de objecten van bewustzijn,bv gedachten,inzichten,kunnen toenemen
zegt natuurlijk  wel iets over de aard,uiteindelijke natuur,van bewustzijn:
het is nooit te klein om iets nieuws te bevatten,
echter, dit blijft een proces van oorzaak en gevolg.

De uiteindelijke aard blijft daarmee nochtans ongekonditioneerd.

En dat is wat mij betreft in overeenstemming met logica,immers:
indien de uiteindelijke natuur van bewustzijn gekonditioneerd zou zijn,
valt het daarmee direkt in de categorie van
vergankelijkheid van samengestelde verschijnselen.

Een bedenking die ik heb.

Is dit niet het soort religie dat nergens toe voert. En waar Boeddha in zijn tijd ook mee af te rekenen had, en dus zaken zo moest formuleren om de ongerijmdheid van zulke visies aan de kaak te stellen. Maar met als noodlottig maar onbedoeld resultaat dat het boeddhisme hand in hand gaat met dit soort visies.

Het ongekonditioneerde in haar totaliteit is noch te vatten, noch te bevatten. Wat niet wil zeggen dat we er niet over kunnen nadenken en zelfs begrijpen tot op een bepaald niveau wat het is. Maar het oplossen, verdwijnen in het ongekonditioneerde is niet te ervaren.
Meer zelfs het is ook niet het doel van het boeddhisme om tot die ervaring te komen.Hoewel sommigen denken dat het ervaren van het oplossen en verdwijnen van een dusdanige hoge verhevenheid is, maar in werkelijkheid zit  in die gedachte stiekem een ik-wens verscholen, die het verdwijnen verhindert.

Het is pas nadat een boeddha gestorven is dat er van volledig verdwijnen sprake is.
En dat is het grote verschil tussen de dood van een boeddha en de dood van een gewoon mens.
Een gewoon mens leeft verder in het gekonditioneerde. Weliswaar niet in menselijke gedaante maar wel als oorzaak. En deze oorzaak komt ooit tot volle wasdom maar daarmee verbonden een eindeloze keten van lijden.
Nadat een boeddha heeft gezien hoe hij na zijn dood geen oorzaak van lijden meer hoeft te zijn kiest een boeddha ervoor om geen oorzaak meer te zijn.
In die zin kiest een boeddha niet omwille van de ik-ervaring om zijn opdracht te vervullen.

Het boeddhaschap is het meest volkomen wat men in het gekonditioneerde kan realiseren. Maar is niet de staat van het ongekonditioneerde.

(gewoon enkele bedenkingen.)
« Laatst bewerkt op: 19-04-2011 19:47 door nova »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #11 Gepost op: 19-04-2011 19:21 »
Goede bedenkingen... 8)

Ik heb geen religie, omdat ik niets bezit wat een religie zou kunnen zijn, Nova.

Je zou je af kunnen vragen wat al dit geredeneer voor zin heeft, als het uiteindelijke toch niet te definiëren is; noch dit, noch dat.

Er zijn echter altijd mensen die "denken" dat ze het uiteindelijke of het uiteindelijke bewustzijn kunnen omschrijven. Het lijkt er op dat ik dat ook doe. Nee. Ik probeer aan te geven dat als je redenaties doordrijft, je nergens op uitkomt. Hooguit beland je in een geestelijke doodlopende straat, omdat het uiteindelijke of het uiteindelijke bewustzijn niet te beschrijven is. En als je maar herhaaldelijk hard genoeg tot bloedens toe met je kop tegen de muur aan knalt aan het einde van de doodlopende straat, kom je wel tot het besef dat je op de verkeerde weg bent. Wie oren heeft, die hore... :P

Ik herhaal dat ik geen religie heb, geen religie bedrijf, geen religie ben of anderszins.

Ik zit op het strand en zie de golven. Hoge golven en lage golven, het is mij om het even. Ik zit. Ik kijk en doe niets. Hoge golf, lage golf, tenslotte zijn dat allemaal indelingen die door het denken worden gemaakt. Ik heb daarmee niets van doen. Ik kijk. Ik zit, niets meer, niets minder.

Eigenlijk zit ik zelfs niet. Wie zit of niet-zit, bevindt zich nog immer in de omschrijvingen van welles en nietes. Ik zit zonder welles of nietes, en ook niet mét welles en nietes.
« Laatst bewerkt op: 19-04-2011 19:25 door Avalokiteshvara »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #12 Gepost op: 20-04-2011 00:19 »
Het is toch wel opmerkelijk dat het bewustzijn geen deel is van de wereld van oorzaak en gevolg, met andere woorden: ongeconditioneerd is. Want dat wil dus zeggen dat het bewustzijn bestaat zonder voorwaarden vooraf.
Als we dat zouden inzien dan zouden we ook kunnen begrijpen dat het bewustzijn  ook niet afhankelijk is van het physieke bestaan, met andere woorden: het bewustzijn bestaat voor een mens reeds voor de (weder)geboorte en blijft bestaan na het afleggen van het lichamelijk bestaan.
Dat betekent dus dat de aardse, fysieke werkelijkheid  feitelijk aangeeft dat de mens met bewustzijn (tijdelijk) aanwezig is in de materiële werkelijkheid van het leven op aarde, van het fysiek mens zijn op aarde en daar door de materiële werkelijkheid vooralsnog beperkt is.
Want op aarde is de fysieke mens – het eerste aspect van de dualiteit-  in eerste instantie aangewezen op de fysieke zintuigen om de fysieke werkelijkheid waar te nemen, wat het tweede aspect van de dualiteit is en het is door het denken – spirituele activiteit -  in de waarneming dat de mens de dualiteit op kan heffen, de dualiteit tot ervaring van  eenheid 'terugbrengt'.

Het pad van de Boeddha gaat over het veranderen van de aard van het bewustzijn door een bewust, gewild en actief handelen van de individuele mens. Dat wil zeggen dat de Boeddha heeft geleerd dat de mens individueel, op eigen kracht, met bewustzijn, de meester worden moet over zijn denken, voelen en willen en deze als het ware in overeenstemming moet brengen met de waarheid zoals deze in actualiteit, door ervaring kan worden gekend.
De inhoud van het bewustzijn zijn overwegend allemaal zaken die vallen binnen de wetmatigheden van oorzaak en gevolg. Dat is nu eenmaal de wereld van het mens zijn. Feit is dat we niet alleen maar leven, aanwezig zijn,  in een wereld van oorzaak en gevolg, dat doen mineralen, planten en dieren ook, feit is dat boven het aanwezig zijn we er tevens ook bewust van kunnen zijn dat dat zo is en dat bewustzijn aktief kunnen doen toenemen door denkend in de ervaring bewust te zijn.

Dat kan omdat we met onze menselijke geest al zo diep zijn ingedaald in ons fysieke bestaan, zo diep dat we tegenwoordig steeds meer van individualisme spreken, en dat betekent dat we steeds meer kunnen spreken van een situatie waar de individuele mens zelf bepaald wat hij denkt, wilt en voelt.
Hij laat dat steeds minder door de stam of groep, familie, cultuur of religie bepalen. De mens bepaalt dat steeds meer zelf. De mens wordt daar bovendien steed meer voor ter verantwoording geroepen. Was een koning of staatshoofd vroeger nog 'onstrafbaar' tegenwoordig wordt je voor een internationaal gerechtshof ter verantwoording geroepen als men meent dat daar juridisch redenen toe zijn. Een absoluut uniek gebeuren in de geschiedenis van de mensheid.

Dat dieper ingedaald zijn van de menselijke geest heeft ook konsekwenties voor de wetenschap, konsekwenties voor alle wetenschappelijke gebieden waar de mens steeds meer bewustzijn in heeft gekregen en krijgt. Dat geld voor de natuurwetenschappen maar ook voor de wetmatigheden op het gebied van de mechanica, electronica en dergelijke. Het is in dit verband heel interessant om kennis te nemen van het leven, en de uitvindingen van wellicht een van de grootste uitvinders in de menselijke geschiedenis Nikola Tesla. Hoe is hij tot zijn absoluut nieuwe ontdekkingen gekomen?
Ook op het gebied van de filosofie is er in de loop van de tijd een groter bewustzijn ontstaan.
Door het dieper indalen van de geest heeft de mens meer mogelijkheden om door denkend waarnemen, of zo men wil waarnemend denken, de dualiteit op te heffen.

Doordat de menselijke geest 'dieper' is ingedaald en steeds 'dieper' in het fysieke zijn van de mens blijft indalen, is de  'weg naar Londen' inmiddels veranderd, en ook de wijze waarop de mens reist veranderd en zou ook de beschrijving van de route veranderd moeten zijn. Dat dit allemaal te maken heeft met oorzaak en gevolg is logisch.  Dat is de wetmatigheid van wat men in het – Boeddhistisch - Engels noemt: “the interdependent relations”.

De uiteindelijke aard, het bewustzijn, blijft met dit alles ongeconditioneerd, de inhoud van het bewustzijn blijft betrekking hebben op oorzaak en gevolg, maar de mens komt tot steeds meer inzicht en wordt in de loop van de incarnaties steeds meer tot Geestmens.

Dit alles is geen religie, dit is denkend waarnemen. Het ongeconditioneerde is te vatten en te bevatten zoals niet alleen het leven van Siddhartha Gautama heeft aangetoond. Het bevatten van de ongeconditioneerdheid is het bereiken van Verlichting, de eenwording met de wereld van het ongeconditioneerde bewustzijn.
Boeddha betekent “de ontwaakte” dat betekent uiteindelijk in wezen ontwaakt zijn in de wereld van het directe actuele bewustzijn zonder tussenkomst van een mediator zoals het denken.
Het ontwaken vindt zijn oorsprong niet in een ego streven maar in het verlangen een te worden met de bron van al het bestaan, om een te worden met de absolute levende waarheid omwille van de waarheid en niets anders.

Het is nog steeds niet mogelijk om de ervaringen van Verlicht zijn in woorden te vatten omdat de woorden in het dagelijks taalgebruik teveel verbonden zijn aan zaken van oorzaak en gevolg, en ieder woord en begrip zijn verklaring krijgt door het gebruik van weer andere woorden en begrippen.
Het is wel zo dat het denken kan leiden tot de ervaring van verlichting, zoals het oogsten, bereiden en eten van de voortbrengselen van de natuur de honger van de mens stilt opdat de mens fysiek in leven blijft. Het verbouwen. oogsten en koken zelf, allemaal oorzaak en gevolg relaties, zijn de voorbereidingen die leiden tot het doel maar niet het doel zelf  ze zijn de voorwaarden om tot het doel te komen.
De mens die zit en kijkt naar het land, het opkomen en afsterven van de planten, die daar buiten staat, er niets mee van doen heeft, die zich niet aktief bezighoudt met gedachten over landbouw, oogsten en voedselbereiding, die sterft van de honger.

 



De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Y1010

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #13 Gepost op: 20-04-2011 21:16 »
Chan, met alle respect voor je, maar je kan dit toch niet beweren, je kan de ervaring van een Boeddha niet beschrijven.





Y1010

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #14 Gepost op: 20-04-2011 22:00 »
Nova, dat kan je toch ook niet? Waarom doe je dat?
Nadat een boeddha heeft gezien hoe hij na zijn dood geen oorzaak van lijden meer hoeft te zijn kiest een boeddha ervoor om geen oorzaak meer te zijn.
In die zin kiest een boeddha niet omwille van de ik-ervaring om zijn opdracht te vervullen.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #15 Gepost op: 20-04-2011 22:52 »
Wat bedoel je met 'dit' Y1010  ?
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #16 Gepost op: 20-04-2011 23:01 »
Het is toch wel opmerkelijk dat het bewustzijn geen deel is van de wereld van oorzaak en gevolg, met andere woorden: ongeconditioneerd is. Want dat wil dus zeggen dat het bewustzijn bestaat zonder voorwaarden vooraf.
Als we dat zouden inzien dan zouden we ook kunnen begrijpen dat het bewustzijn  ook niet afhankelijk is van het physieke bestaan, met andere woorden: het bewustzijn bestaat voor een mens reeds voor de (weder)geboorte en blijft bestaan na het afleggen van het lichamelijk bestaan.
Dat betekent dus dat de aardse, fysieke werkelijkheid  feitelijk aangeeft dat de mens met bewustzijn (tijdelijk) aanwezig is in de materiële werkelijkheid van het leven op aarde, van het fysiek mens zijn op aarde en daar door de materiële werkelijkheid vooralsnog beperkt is.
Want op aarde is de fysieke mens – het eerste aspect van de dualiteit-  in eerste instantie aangewezen op de fysieke zintuigen om de fysieke werkelijkheid waar te nemen, wat het tweede aspect van de dualiteit is en het is door het denken – spirituele activiteit -  in de waarneming dat de mens de dualiteit op kan heffen, de dualiteit tot ervaring van  eenheid 'terugbrengt'.

Het pad van de Boeddha gaat over het veranderen van de aard van het bewustzijn door een bewust, gewild en actief handelen van de individuele mens. Dat wil zeggen dat de Boeddha heeft geleerd dat de mens individueel, op eigen kracht, met bewustzijn, de meester worden moet over zijn denken, voelen en willen en deze als het ware in overeenstemming moet brengen met de waarheid zoals deze in actualiteit, door ervaring kan worden gekend.
De inhoud van het bewustzijn zijn overwegend allemaal zaken die vallen binnen de wetmatigheden van oorzaak en gevolg. Dat is nu eenmaal de wereld van het mens zijn. Feit is dat we niet alleen maar leven, aanwezig zijn,  in een wereld van oorzaak en gevolg, dat doen mineralen, planten en dieren ook, feit is dat boven het aanwezig zijn we er tevens ook bewust van kunnen zijn dat dat zo is en dat bewustzijn aktief kunnen doen toenemen door denkend in de ervaring bewust te zijn.

Dat kan omdat we met onze menselijke geest al zo diep zijn ingedaald in ons fysieke bestaan, zo diep dat we tegenwoordig steeds meer van individualisme spreken, en dat betekent dat we steeds meer kunnen spreken van een situatie waar de individuele mens zelf bepaald wat hij denkt, wilt en voelt.
Hij laat dat steeds minder door de stam of groep, familie, cultuur of religie bepalen. De mens bepaalt dat steeds meer zelf. De mens wordt daar bovendien steed meer voor ter verantwoording geroepen. Was een koning of staatshoofd vroeger nog 'onstrafbaar' tegenwoordig wordt je voor een internationaal gerechtshof ter verantwoording geroepen als men meent dat daar juridisch redenen toe zijn. Een absoluut uniek gebeuren in de geschiedenis van de mensheid.

Dat dieper ingedaald zijn van de menselijke geest heeft ook konsekwenties voor de wetenschap, konsekwenties voor alle wetenschappelijke gebieden waar de mens steeds meer bewustzijn in heeft gekregen en krijgt. Dat geld voor de natuurwetenschappen maar ook voor de wetmatigheden op het gebied van de mechanica, electronica en dergelijke. Het is in dit verband heel interessant om kennis te nemen van het leven, en de uitvindingen van wellicht een van de grootste uitvinders in de menselijke geschiedenis Nikola Tesla. Hoe is hij tot zijn absoluut nieuwe ontdekkingen gekomen?
Ook op het gebied van de filosofie is er in de loop van de tijd een groter bewustzijn ontstaan.
Door het dieper indalen van de geest heeft de mens meer mogelijkheden om door denkend waarnemen, of zo men wil waarnemend denken, de dualiteit op te heffen.

Doordat de menselijke geest 'dieper' is ingedaald en steeds 'dieper' in het fysieke zijn van de mens blijft indalen, is de  'weg naar Londen' inmiddels veranderd, en ook de wijze waarop de mens reist veranderd en zou ook de beschrijving van de route veranderd moeten zijn. Dat dit allemaal te maken heeft met oorzaak en gevolg is logisch.  Dat is de wetmatigheid van wat men in het – Boeddhistisch - Engels noemt: “the interdependent relations”.

De uiteindelijke aard, het bewustzijn, blijft met dit alles ongeconditioneerd, de inhoud van het bewustzijn blijft betrekking hebben op oorzaak en gevolg, maar de mens komt tot steeds meer inzicht en wordt in de loop van de incarnaties steeds meer tot Geestmens.

Dit alles is geen religie, dit is denkend waarnemen. Het ongeconditioneerde is te vatten en te bevatten zoals niet alleen het leven van Siddhartha Gautama heeft aangetoond. Het bevatten van de ongeconditioneerdheid is het bereiken van Verlichting, de eenwording met de wereld van het ongeconditioneerde bewustzijn.
Boeddha betekent “de ontwaakte” dat betekent uiteindelijk in wezen ontwaakt zijn in de wereld van het directe actuele bewustzijn zonder tussenkomst van een mediator zoals het denken.
Het ontwaken vindt zijn oorsprong niet in een ego streven maar in het verlangen een te worden met de bron van al het bestaan, om een te worden met de absolute levende waarheid omwille van de waarheid en niets anders.

Het is nog steeds niet mogelijk om de ervaringen van Verlicht zijn in woorden te vatten omdat de woorden in het dagelijks taalgebruik teveel verbonden zijn aan zaken van oorzaak en gevolg, en ieder woord en begrip zijn verklaring krijgt door het gebruik van weer andere woorden en begrippen.
Het is wel zo dat het denken kan leiden tot de ervaring van verlichting, zoals het oogsten, bereiden en eten van de voortbrengselen van de natuur de honger van de mens stilt opdat de mens fysiek in leven blijft. Het verbouwen. oogsten en koken zelf, allemaal oorzaak en gevolg relaties, zijn de voorbereidingen die leiden tot het doel maar niet het doel zelf  ze zijn de voorwaarden om tot het doel te komen.
De mens die zit en kijkt naar het land, het opkomen en afsterven van de planten, die daar buiten staat, er niets mee van doen heeft, die zich niet aktief bezighoudt met gedachten over landbouw, oogsten en voedselbereiding, die sterft van de honger.

 





Citaat

http://www.sleuteltotinzicht.nl/div011.htm


http://beingwithoutself.org/talks/Hetongeconditioneerde.pdf
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #17 Gepost op: 21-04-2011 00:21 »


Nova, dat kan je toch ook niet? Waarom doe je dat?
Nadat een boeddha heeft gezien hoe hij na zijn dood geen oorzaak van lijden meer hoeft te zijn kiest een boeddha ervoor om geen oorzaak meer te zijn.
In die zin kiest een boeddha niet omwille van de ik-ervaring om zijn opdracht te vervullen.


het draait 'm om de ziel, oftewel bezieling. oftewel drijfveer

Wanneer een gewoon mens sterft, leeft hij verder in de bezieling.Die per definitie een hunkering is, vol met smart, lijden, verdriet, angst, woede, frustraties, weemoed. En geeft zo voedsel aan smart, lijden, verdriet, angst, woede, frustraties, weemoed enz. in het geconditioneerde.

Maar als een boeddha sterft, leeft hij ook verder in de bezieling. Maar de blik van een boeddha is gericht op de realiteit zoals ie is.en geeft zo voedsel aan de dharma in het geconditioneerde. Maar de dharma is niet de oorzaak van lijden, maar de bevrijding. en zo blijft er van de boeddha niets meer over wat men zou kunnen omschrijven als "ik".

Maar de mens die gestorven is in hunkering, vol met smart, lijden, verdriet, angst, woede, frustraties, weemoed enz. leeft verder in die hunkering, in die smart, in dat lijden, in dat verdriet, in die angst, in die woede, in die frustraties, in die weemoed. En die hunkering, vol met smart, lijden verdriet, angst, woede, frustraties enz;  zijn de zaden die ooit tot ontwikkeling zullen komen en uiteindelijk een mens met "ik" zullen scheppen.  Die wederom zal sterven in hunkering vol met smart, lijden, verdriet enz.

Totdat de dharma tot ontwikkeling komt in een mens die zal sterven met zijn blik gericht op de dharma.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #18 Gepost op: 21-04-2011 22:24 »
Ik zou het zo zeggen: het draait om de Geest. De Geest welke in de ziel leeft die op haar beurt tijdelijke aanwezig is in een fysieke bestaan op aarde als mediator tussen het zintuiglijke en bovenzintuiglijke leven. Als een gewoon mens sterft 'leeft' hij maar heel tijdelijk door in de bezieling om uiteindelijk tot een puur spiritueel bestaan in de spirituele wereld te komen. Omdat er verschillen bestaan in de ontwikkeling van menselijke individuen, en die verschillen hebben ook een betekenis, incarneert een Boeddha niet meer en incarneren ander mensen weer opnieuw. Er zijn ook spirituele wezens die nooit in een menselijk bestaan incarneren.
Het is maar de vraag of mensen die opnieuw incarneren, incarneren vanuit een hele serie negatieve gemoedstoestanden. Ik zou zo zeggen dat een aandachtige beschouwing van het menselijke leven aantoont dat dat niet zo is. Hoewel de mens er, vanuit gemakzucht, toe neigt om alles te simplificeren is incarnatie een heel gecompliceerd proces met heel gecompliceerde achtergronden.
 
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #19 Gepost op: 21-04-2011 23:46 »
citaat van nova:

http://www.sleuteltotinzicht.nl/div011.htm

http://beingwithoutself.org/talks/Hetongeconditioneerde.pdf
 
Chan: Het is te simpel zou ik zeggen om met dergelijke citaten te komen. Het lijkt er op dat men dan zelf niet in staat is om hetzelfde vanuit innerlijke ervaring in eigen woorden te kunnen communiceren en het lijkt er ook op dat de vermelde citaten een beetje het karakter krijgen van "geboden".

Wat het laatste citaat betreft het volgende:
Ik zie de tekst als een persoonlijke interpretatie van Keidō Fukushima Roshi van de leringen van Boeddha.
Ik zou daar heel veel over kunnen schrijven maar ik doe dat niet want dat wordt te uitvoerig.
Maar het volgende wil ik er wel over meedelen.

Bewustzijn is geen zintuiglijke functie. Het aan het lichaam gebonden denken is een zintuiglijke functie en bestaat dan ook alleen maar op basis van het fysiek lichaam. Het denken is dan ook het eerste wat ons verlaat als we overlijden. Het bewustzijn blijft ook na onze lichamelijke dood in tact en toont daarmee aan niet te bestaan op de voorwaarde van de aanwezigheid van een fysiek lichaam.
Het bewustzijn is ongeconditioneerd. Het bewustzijn is ook de enige menselijk activiteit welke zich zelf kan waarnemen, welke zichzelf tot onderwerp van aandacht kan maken.
Op het moment dat je dit leest, op het moment dat je de zin, de betekenis ziet van de lettertjes die woorden vormen en de woorden welke ZINnen vormen en zinnen die een betekenis duiden, een betekenis die je bewust wordt , neem je dit bewustworden waar met je bewustzijn. Dat is geen zintuiglijk gebeuren dat is puur spiritueel gebeuren. Een paard kan dat niet.

Keidō Fukushima Roshi gebruikt op een gegeven moment in zijn tekst de term ongeboren Boeddha-geest. Dat betekent in wezen: de nog niet geboren ontwaakte-geest.
Wat is dat: een nog niet geboren ontwaakte geest??
Een niet geboren ontwaakte of wakkere geest is de zelf niet fysieke spirituele essentie van de mens, het “Ik”, het bewustzijn dat niet gebonden is aan een fysiek bestaan maar dat leeft als bewustzijn in de ziel van de mens en via de ziel het aardse leven van de mens doorstraalt en begeleidt. Ook bij Boeddha was dat persoonlijke menselijke spirituele activiteit.

Daarvoor vertelt de tekst: Er is altijd een verknoping van dingen, een verknoping van
condities, en op enig moment neemt die verknoping een soort zelf-identiteit aan. We noemen het ‘ik’, ‘mezelf’ of ‘mij’. Boeddhisme nodigt je uit goed te kijken naar wat dat werkelijk is. Is er echt een zelf, een onveranderlijk, eeuwig ‘ik’ of ‘mij’ in al die condities? Het Boeddhisme leert dat dat niet zo is: zelfs wij zelf worden beschreven als zijnde niets dan condities. Met andere woorden: er is geen eeuwige ziel, er is geen onveranderlijk zelf.

De verknoping neemt echter geen zelfidentiteit aan, De verknoping is zelfidentiteit als een onbewust leven in de gewoonte van de aangeleerde verknopingen. Binnen in de onbewustheid is de gerichtheid op en het leven vanuit de verknoping - conditioneringen -  hetgeen we het ego van de mens noemen en dit ego kenmerkt zich door een niet bewust zijn, van de wereld buiten de verknoping. Boeddha noemt dit  'onwetendheid' Dit ego is niet hetzelfde als het ik omdat het ik, zijnde de bewustzijns component en activiteit van de mens ongeconditioneerd is.

Dat wat dan de ongeboren Boeddhageest wordt genoemd en wat in de daaropvolgende 2500 jaar werd 'geboren' als een indalen van de menselijk geest tot  individualiteit, tot het 'Ik' van de mens, dat is in haar activiteit hetgeen (steeds meer)  licht doet schijnen op de totaliteit van het menselijke bestaan op aarde. Dat is bewustzijns activiteit. Dat is de activiteit die vanuit intuitief waarnemen steeds meer licht werpt op het bestaan van de mens en de wereld. Als we 2500 jaar zouden hebben geleefd zonder die bewustzijnsactiviteit  dan zouden we als mensen net zoveel voouitgang hebben geboekt als paarden in dezelfde tijd hebben doorgemaakt.

Ik vind de beide citaten eigenlijk niet veel vertellen over het pad, de weg van Boeddha en al helemaal niet over veranderingen in het pad. Integendeel, Keidō Fukushima Roshi benadrukt:
- - - - - - - - - - - - - - -
Dus die wijsheid die we geacht worden te realiseren, is er niet. Niets om te verwerven. In het
realiseren van leegte, is er geen verwerving. Wat zijn we hier dan in vredesnaam aan het doen?
Eerlijk gezegd denk ik niet dat dit interpretatie behoeft. We zouden ons er de rest van ons leven mee bezig kunnen houden, en dan toch nog maar nauwelijks over het oppervlak ervan schrapen.
- - - - - - - - - - - - - -
Het lijkt me dat Boeddha in zijn tijd wel wat meer gedaan heeft als over het oppervlakte schrapen, het lijkt me dat er in de afgelopen 2500 jaar al heel wat diepere wijsheid verworven is, waardoor ook de routes zijn  veranderd  en de praktijk van het reizen, wat niet wegneemt dat de meeste mensen nog in onwetendheid verkeren.
 

 
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #20 Gepost op: 22-04-2011 20:04 »
Hey chan,

Bedankt voor het zeer uitgebreide antwoord.
Eerlijkheidshalve moet ik erbij zeggen dat het een beetje mijn petje te boven gaat. Ik begrijp nog niet de helft van wat je wil zeggen.

De reden waarom ik met die twee links gereageerd heb is puur pragmatisch, namelijk gebrek aan tijd.
Of nog beter gezegd, een gevolg van mijn manier van schrijven. Vaak schrijf ik veel, maar brengt het geschrevene nieuwe inzichten, zodat het niet meer relevant is als antwoord. Vervolgens schrijf ik een nieuw antwoord, maar ook dit brengt nieuw inzichten. En zo kom ik soms in tijdnood en wat er dan overblijft is slechts een mager afkooksel van het ganse proces. Waar jij natuurlijk geen getuige van waart, jij ziet alleen de reactie die verschijnt.



citaat van nova:

http://www.sleuteltotinzicht.nl/div011.htm

http://beingwithoutself.org/talks/Hetongeconditioneerde.pdf
 
Chan: Het is te simpel zou ik zeggen om met dergelijke citaten te komen. Het lijkt er op dat men dan zelf niet in staat is om hetzelfde vanuit innerlijke ervaring in eigen woorden te kunnen communiceren en het lijkt er ook op dat de vermelde citaten een beetje het karakter krijgen van "geboden".

Wat het laatste citaat betreft het volgende:
Ik zie de tekst als een persoonlijke interpretatie van Keidō Fukushima Roshi van de leringen van Boeddha.
Ik zou daar heel veel over kunnen schrijven maar ik doe dat niet want dat wordt te uitvoerig.
Maar het volgende wil ik er wel over meedelen.

Bewustzijn is geen zintuiglijke functie. Het aan het lichaam gebonden denken is een zintuiglijke functie en bestaat dan ook alleen maar op basis van het fysiek lichaam. Het denken is dan ook het eerste wat ons verlaat als we overlijden. Het bewustzijn blijft ook na onze lichamelijke dood in tact en toont daarmee aan niet te bestaan op de voorwaarde van de aanwezigheid van een fysiek lichaam.
Het bewustzijn is ongeconditioneerd. Het bewustzijn is ook de enige menselijk activiteit welke zich zelf kan waarnemen, welke zichzelf tot onderwerp van aandacht kan maken.
Op het moment dat je dit leest, op het moment dat je de zin, de betekenis ziet van de lettertjes die woorden vormen en de woorden welke ZINnen vormen en zinnen die een betekenis duiden, een betekenis die je bewust wordt , neem je dit bewustworden waar met je bewustzijn. Dat is geen zintuiglijk gebeuren dat is puur spiritueel gebeuren. Een paard kan dat niet.

Keidō Fukushima Roshi gebruikt op een gegeven moment in zijn tekst de term ongeboren Boeddha-geest. Dat betekent in wezen: de nog niet geboren ontwaakte-geest.
Wat is dat: een nog niet geboren ontwaakte geest??
Een niet geboren ontwaakte of wakkere geest is de zelf niet fysieke spirituele essentie van de mens, het “Ik”, het bewustzijn dat niet gebonden is aan een fysiek bestaan maar dat leeft als bewustzijn in de ziel van de mens en via de ziel het aardse leven van de mens doorstraalt en begeleidt. Ook bij Boeddha was dat persoonlijke menselijke spirituele activiteit.

Daarvoor vertelt de tekst: Er is altijd een verknoping van dingen, een verknoping van
condities, en op enig moment neemt die verknoping een soort zelf-identiteit aan. We noemen het ‘ik’, ‘mezelf’ of ‘mij’. Boeddhisme nodigt je uit goed te kijken naar wat dat werkelijk is. Is er echt een zelf, een onveranderlijk, eeuwig ‘ik’ of ‘mij’ in al die condities? Het Boeddhisme leert dat dat niet zo is: zelfs wij zelf worden beschreven als zijnde niets dan condities. Met andere woorden: er is geen eeuwige ziel, er is geen onveranderlijk zelf.

De verknoping neemt echter geen zelfidentiteit aan, De verknoping is zelfidentiteit als een onbewust leven in de gewoonte van de aangeleerde verknopingen. Binnen in de onbewustheid is de gerichtheid op en het leven vanuit de verknoping - conditioneringen -  hetgeen we het ego van de mens noemen en dit ego kenmerkt zich door een niet bewust zijn, van de wereld buiten de verknoping. Boeddha noemt dit  'onwetendheid' Dit ego is niet hetzelfde als het ik omdat het ik, zijnde de bewustzijns component en activiteit van de mens ongeconditioneerd is.

Dat wat dan de ongeboren Boeddhageest wordt genoemd en wat in de daaropvolgende 2500 jaar werd 'geboren' als een indalen van de menselijk geest tot  individualiteit, tot het 'Ik' van de mens, dat is in haar activiteit hetgeen (steeds meer)  licht doet schijnen op de totaliteit van het menselijke bestaan op aarde. Dat is bewustzijns activiteit. Dat is de activiteit die vanuit intuitief waarnemen steeds meer licht werpt op het bestaan van de mens en de wereld. Als we 2500 jaar zouden hebben geleefd zonder die bewustzijnsactiviteit  dan zouden we als mensen net zoveel voouitgang hebben geboekt als paarden in dezelfde tijd hebben doorgemaakt.

Ik vind de beide citaten eigenlijk niet veel vertellen over het pad, de weg van Boeddha en al helemaal niet over veranderingen in het pad. Integendeel, Keidō Fukushima Roshi benadrukt:
- - - - - - - - - - - - - - -
Dus die wijsheid die we geacht worden te realiseren, is er niet. Niets om te verwerven. In het
realiseren van leegte, is er geen verwerving. Wat zijn we hier dan in vredesnaam aan het doen?
Eerlijk gezegd denk ik niet dat dit interpretatie behoeft. We zouden ons er de rest van ons leven mee bezig kunnen houden, en dan toch nog maar nauwelijks over het oppervlak ervan schrapen.
- - - - - - - - - - - - - -
Het lijkt me dat Boeddha in zijn tijd wel wat meer gedaan heeft als over het oppervlakte schrapen, het lijkt me dat er in de afgelopen 2500 jaar al heel wat diepere wijsheid verworven is, waardoor ook de routes zijn  veranderd  en de praktijk van het reizen, wat niet wegneemt dat de meeste mensen nog in onwetendheid verkeren.
 

 

Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #21 Gepost op: 22-04-2011 21:38 »
Hallo nova. Bedankt voor je reactie. Leuk wat je schrijft over het proces wat je met je bewustzijn ziet afspelen in het schrijven van je bijdragen. Zoals het bij jou gaat, gaat het ook bij mij. Terwijl je schrijft ontwikkelen zich nieuwe inzichten. Heb je in de gaten dat dit niet komt doordat je dan ingespannen zit te denken, alsof je een wiskundig raadsel in 5 minuten moet oplossen? Terwijl je bezig bent met schrijven komen inzichten tevoorschijn haast zonder dat je het in de gaten hebt. Dat is een ontwikkeling in een activiteit van intuitief waarnemen. Omdat je zo intens bij het onderwerp betrokken bent, met open aandacht, in interesse en dus eigenlijk met een ongeconditioneerde liefde gaat je spirituele 'oog' steeds helderder zien. Denk niet dat ik je bijdragen bekritiseer, ik zet er alleen mijn gedachten naast of bij of hoe je dat anders ook zou kunnen omschrijven. Een dialoog is geen wedstrijd , het is een samen in gesprek zijn. Een ieder gaat daarin zijn eigen ontwikkeling. Soms vergelijk ik het wel eens met golfsport. In de golfsport speelt een golfer tegen zichzelf, Ik meen dat het daar de bedoeling is dat je een parcours steeds beter doorloopt met je spel.
En bezig zijn en dan zien dat je al doende steeds helderder gaat observeren ,waarnemend denken zou ik dat willen noemen,  is heel erg bemoedigend en kan een gevoel van vredig geluk oproepen.
Ik moet wel zeggen dat het me enigzins verbaast dat je niet alles begrijpt wat ik schrijf – wat iets anders is als het voor waarheid aannemen - , terwijl het lijkt alsof je met je tweede citaat begrijpt waar het in dat stuk over gaat. Ik vind dat namelijk moeilijker te begrijpen omdat naar mijn idee daar een boodschap erg gekunsteld en gecompliceerd wordt uitgedragen.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #22 Gepost op: 22-04-2011 22:05 »
Nu, het is voor mij duidelijk dat bewustzijn zich gedraagt zoals licht zich gedraagt, namelijk zowel als deeltje alsook als golf.

Iedereen heeft een identiek ik-gevoel, tis te zeggen iedereen ervaart zich als ik. Men mag plausibelerwijs aannemen dat dit voor iedereen identiek is, zonder dit empirisch bewezen te hebben, maar waarschijnlijk is het empirisch te bewijzen. wat niet wil zeggen dat een hypothese nu ook al bewezen is op grond van de plausibiliteit. Maar goed.
« Laatst bewerkt op: 22-04-2011 22:08 door nova »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #23 Gepost op: 23-04-2011 13:14 »
De oude religie zegt  “je geloof zal je redden”.

De kritiek op de  oude religie zegt “er zit niemand gevangen, er zal niemand gered worden.

De nieuwe religie zegt : De fantasie gekenmerkt door fantastische drogbeelden transformeert door de realiteit.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #24 Gepost op: 23-04-2011 14:12 »
De oude religie zegt  “je geloof zal je redden”.

De kritiek op de  oude religie zegt “er zit niemand gevangen, er zal niemand gered worden.

De nieuwe religie zegt : De fantasie gekenmerkt door fantastische drogbeelden transformeert door de realiteit.

Ik vraag me af welke oude religie je bedoelt. Waarschijnlijk het Christendom of de Islam? Ook Bhakti Yoga binnen het Hindoeïsme kan hieronder vallen. Want deze wegen hebben als techniek de devotie, het is de weg van het hart. En het hart is gebaseerd op vertrouwen, overgave. Vandaar dat geloven hier zeer belangrijk is. Jij bent niet langer het centrum, God is het centrum van het heelal. Dat betekent dat jij als ego niet meer loopt te leiden en te manipuleren, je hebt jezelf over gegeven en God geeft en neemt wat hij wil. Jij maakt je er niet druk meer over. Dit is een hele andere focus dan in bijvoorbeeld het Boeddhisme.

Je stelt dat de kritiek op de oude religie stelt dat niemand gevangen zit, en niemand zal gered worden. Ook hier is de vraag, welke kritische religie je bedoelt. Waarschijnlijk het Boeddhisme? Want in Zen wordt bijvoorbeeld wel gesproken over het Boeddhistische mededogen, maar gaat er ook vanuit dat een Verlichtingservaring je zal doen inzien dat er feitelijk niemand “gered” hoeft te worden. Iedereen is namelijk al gered, jij bent niet degene die de ander zou moeten redden.

Als laatste zegt jouw “nieuwe religie”, ook hier is het de vraag welke religie je bedoelt, dat fantasie het af moet leggen ten opzichte van de werkelijkheid. Ook het Boeddhisme spreekt al van de illusie van het “ik” en de werkelijkheid zal altijd zegevieren over de illusies van de mens. De realiteit is dodelijk voor fantasieën, en die fantasieën kunnen óók gevormd zijn door een verkeerde opvatting van religie. En dat is al zo vaak gebeurd…

Y1010

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #25 Gepost op: 23-04-2011 16:38 »
Wat bedoel je met 'dit' Y1010  ?
Dat stond reeds in die zin:
Chan, met alle respect voor je, maar je kan dit toch niet beweren, je kan de ervaring van een Boeddha niet beschrijven.



Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De Boeddha
« Reactie #26 Gepost op: 24-04-2011 08:51 »
Ik kan blijdschap beschrijven, haat, oorlog, kennis en ik kan lijden beschrijven. Maar ik kan niet iemands blijdschap beschrijven, of verdriet, lijden of innerlijke ontwikkeling. Zeker niet als iemand daar zelf geen boodschap van geeft. Maar als iemand er boodschap van geeft dan kan ik die boodschap beschrijven.
Zo kan men tot op zekere hoogte verlichting beschrijven, die hoogte is het pad er naar toe, maar iemand anders persoonlijke verlichting is normaal gesproken, met een alledaags bewustzijn niet te beschrijven. Dat ligt al anders voor iemand die verlichting bereikt, deze kan van daar uit verlichting beschrijven en daarmee ook de toestand van verlichting.

Er zijn mensen die beweren dat een mens vrij is om te denken wat hij of zij wil, dat klopt, dat blijkt uit de werkelijkheid waarin wij leven.
Het is wel echter een groot verschil of de gedachten die men denkt overeenkomen met de waarheid of niet overeenkomen met de waarheid.
Iedere gedachte heeft haar gevolgen. Ook een gedachte is een oorzaak, die het gevolg ergens van was.
Het is interessant om te bekijken of ieder mens die werkelijk serieus werkt aan spirituele ontwikkeling, in wezen bezig is om zijn of haar gedachten in overeenstemming te laten zijn met de waarheid van het moment waarop die mens dan leeft.
Die waarheid, dat is de physieke en spirituele realiteit van het moment, onze gedachten welke die waarheid zien zijn de werking van ons spirituele oog, het hogere niet subjectieve denken.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Y1010

  • Gast
Re:De Boeddha
« Reactie #27 Gepost op: 24-04-2011 21:53 »
Dankjewel voor je antwoord Chan.



Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 912
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: De Boeddha
« Reactie #28 Gepost op: 29-05-2016 08:56 »
Hallo DirkJan

Bij het kijken wat er zoal geschreven is in het Boeddhaforum, zag ik ook een topic over De Boeddha.
Ik heb het eens vluchtig doorgelezen.
Met het een en ander ben ik het niet eens.

   Je schrijft dat de laatste dagen van de Boeddha beschreven zijn in de "grote Parinirvana Soetra' welke in het Pali is geschreven. Je schrijft er over de eerwaarde Ananda dat die toen gezond maar niet verlicht was. Maar Ananda was toen al een volmaakte heilige. Ik zal proberen dat aan te tonen.

De waarde van het Mahaparinibbana sutta in DN.16.

   Het oorspronkelijke Maha parinibbana sutta is te vinden in S. 6.15 (=SN I.6.15). Dit sutta is opgenomen in het Mahaparinibbana sutta van DN.16. En dat laatste sutta wordt het meeste geciteerd. Helaas staan er veel toevoegingen in die klakkeloos overgenomen worden.
   Sommige delen van dit sutta zijn oud, andere zijn van latere datum. Dit sutta stoelt op echte herinneringen maar die herinneringen zijn in diverse perioden uitgebreid tot legenden. Het sutta heeft zich ontwikkeld door toevoegingen en tussenvoegingen gedurende enkele eeuwen. Misschien is de laatste versie ervan opgeschreven te Aluvihara in de 1e eeuw na Chr., toen er de hele canon werd genoteerd.[5] Enkele toevoegingen behoren zeer zeker niet tot het laatste levensjaar van de Boeddha. Er is een ontwikkeling te zien die na de dood van de Boeddha steeds sterker werd:
1.    De Boeddha werd boven de menselijke sfeer verheven.
2.    Rond zijn persoon werd een cultus opgebouwd.
3.    Sterke persoonlijkheden komen te voorschijn en voeren de erfenis van de Boeddha in hun zin verder. Daardoor ontstaat, tegen de uitdrukkelijke wil van de Boeddha, de opbouw van een hiërarchie.
   Teksten die niet tot het laatste jaar behoren maar die in het Mahāparinibbāna sutta zijn toegevoegd, zijn o.a. "de machtige uitspraak van Sāriputta”  en de legendes rond de dood van de twee hoofddiscipelen, Sāriputta en Mahā Moggallāna.
  • bronnen:

Gnanarama, Ven. Pategama: The Mission Accomplished : A historical analysis of the Mahaparinibbana Sutta of the Digha Nikaya of the Pali Canon. Singapore 1997.
Schneider, Ulrich: Einführung in den Buddhismus. Darmstadt 1980.
Bapat, P.V.: 2500 Years of Buddhism. (5th repr.) New Delhi 1987.

De eerwaarde Ananda   

      De verzen 1018 t/m 1050 van de Theragatha worden toegeschreven aan Ānanda. Maar slechts een deel ervan werd door de Eerwaarde Ānanda zelf gereciteerd. Andere verzen gaan over hem of zijn tot hem gesproken. Die verzen stammen niet allemaal uit dezelfde tijd. Al die verzen zijn later samengevoegd.
      In de verzen 1018-1019 wordt gezegd dat men niet met slechte mensen moet omgaan. Omgang met goede en edele mensen brengt vooruitgang. Deze woorden zijn ontleend aan S.3.18 waar de Boeddha ze sprak.
      De verzen 1025-1033 moeten door iemand anders dan Ānanda gesproken zijn. Ze zijn een lofrede over Ānanda.
      Door de Boeddha is voorspeld dat Ânanda nog tijdens zijn leven de volmaakte heiligheid zou bereiken. In de verzen 1039-1040 zegt Ânanda: “Vijfentwintig jaren lang ben ik iemand geweest in hogere training en al die tijd had ik geen gedachten van lust. Vijfentwintig jaar lang was ik een pelgrim en heb al die tijd geen gedachten van afkeer gehad.” Deze woorden betekenen dat Ānanda 25 jaar lang een leerling (sekha) was en het hoogste niveau van heiligheid nog niet bereikt had. Maar hieruit is ook te concluderen dat hij 25 jaar na zijn intrede in de Orde een volmaakte heilige moet zijn geworden. Ānanda werd in het tweede jaar na de Verlichting van de Boeddha ingewijd. Hij moet dus in het 27e jaar na de Verlichting een arahant zijn geworden.
      Dat Ānanda een arahant was, blijkt ook uit vers 1050 van de Theragatha. “Gediend heb ik de meester, verricht heb ik het werk van de waakzame. De zware last is afgelegd en de ader van het bestaan is uitgedroogd.”
 
      Ānanda werd in het 20e jaar na de Verlichting van de Verhevene diens vaste verzorger. Hij was toen steeds in diens nabijheid. Ondanks dat – of misschien wel daarom – zou hij pas na het overlijden van de Boeddha arahantschap bereikt hebben. Dat zou dan komen omdat Ānanda te weinig tijd zou hebben gehad om te mediteren.
 
      Nadat de Boeddha had aangekondigd dat hij binnenkort zou heengaan in parinibbana, zou Ānanda volgens de overlevering wenend gezegd hebben dat hij nog maar een discipel was in hogere training en dat hij nog moest streven naar eigen volmaaktheid. De Eerwaarde Ānanda zou toen pas het eerste niveau van heiligheid bereikt hebben, de stroom-intrede (sotāpatti). Maar de tekst dat Ānanda weende en nog maar een discipel in training was, ontbreekt in S.VI.15, welk sutta in het Mahaparinibbana sutta (D.16) moet zijn opgenomen. Die tekst ontbreekt ook in sommige Chinese versies. Dit wijst erop dat de mededeling van wenen en nog een lerende te zijn, later toegevoegd is. Ānanda was toen immers al een arahant, een volmaakte heilige.
 
      Voordat de Verhevene heenging in parinibbana zei hij aan Ānanda dat de monniken nu niet moesten denken dat zij geen leraar meer hadden. De leer en discipline (patimokkha) waren voortaan leraar en leidraad. Ook moest de oudere monnik de jongere monnik met diens voornaam of met diens familienaam of met ‘vriend’ toespreken. De jongere monnik moest de oudere monnik met ‘Heer’ of met ‘Eerwaarde’ toespreken. En als de gemeenschap van monniken het wenste, mocht men na het overlijden van de Boeddha alle kleine voorschriften laten vallen. [Oudere en jongere monnik: bij monniken wordt niet het aantal levensjaren geteld, maar de tijd vanaf de hogere wijding.]
 
      In Theragatha verzen 1034 en 1035 zou Ānanda gezegd hebben: “Alle richtingen zijn beneveld, de Dhamma is mij niet helder. De edele vriend, de meester, is heengegaan. Ons blijft geen andere troost dan oplettendheid bij het lichaam.” Geiger merkte op dat die twee verzen betrekking kunnen hebben op het heengaan van de Eerwaarde Sariputta (zie (S.XLIII,13) en niet op het overlijden van de Boeddha. Later zou men die tekst in het Parinibbana sutta hebben toegevoegd. Maar volgens mij kunnen die verzen ook gesproken zijn bij het overlijden van Ānanda door een leerling van hem.
 
      In S.VI.15 zegt Ānanda dat er ontzetting was toen de Boeddha heenging in parinibbana. Die woorden staan ook in vers 1046 van de Theragatha. Ānanda sprak toen niet over zichzelf. Die ontzetting was niet bij hem maar bij de Mallas van Kusinara.
 
      Ānanda zou aanvankelijk door Anuruddha niet zijn toegelaten tot het eerste concilie omdat Ānanda nog geen volmaakte heiligheid bereikt zou hebben. Maar Ānanda wist heel veel leerreden van buiten. Men had hem absoluut nodig op dat concilie. Ānanda werd dus later toch toegelaten. Hij werd als niet arahant voorgesteld die pas vlak voor het begin van het eerste concilie de volmaakte heiligheid bereikte. Dit hele verhaal moet verzonnen zijn en later toegevoegd.
 
      Op het einde van het concilie zou Ānanda gezegd hebben dat de mindere regels konden worden opgegeven. Hij werd ervan beschuldigd niet te hebben gevraagd welke die mindere regels waren. Er zouden toen verschillende meningen geopperd zijn. Omdat er geen eenheid onder de monniken kwam, zou Mahā Kassapa besloten hebben dat alle regels opgevolgd moesten worden. Maar Ānanda en Mahā Kassapa en ook de andere monniken wisten toen heel goed welke de mindere regels waren. Ānanda hoefde dus niet te vragen wat die regels inhielden. Waarschijnlijk wilden latere monniken de mindere regels opgeven wat niet werd toegestaan. Ānanda kreeg toen de schuld. Ook dit verhaal moet later zijn toegevoegd.

        Kortom, de eerwaarde Ananda bereikte volmaakte heiligheid in het 27e jaar na de Verlichting van de Boeddha.
   Na de dood van de Boeddha waren alleen de Dhamma en Vinaya voor de monniken de enige autoriteit. Na het overlijden van de Boeddha zouden sterke persoonlijkheden te voorschijn zijn gekomen, aanvoerders van interesse-groepen. Zij zouden de erfenis van de Verhevene in hun zin verdergevoerd hebben. Daardoor ontstond, tegen de uitdrukkelijke wil van de Boeddha, de opbouw van een hiërarchie. De nadruk werd meer gelegd op de Vinaya, uiterlijke voorschriften die het samenleven van de monniken regelen.
       En Ānanda die al lang voor het overlijden van de Boeddha een volmaakte heilige was en die erg populair was bij veel leken, monniken en nonnen, werd minder waard voorgesteld.  Ānanda wordt zelfs voor de dood van de Boeddha verantwoordelijk gehouden.

Groeten
Nico

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 912
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: De Boeddha
« Reactie #29 Gepost op: 29-05-2016 11:17 »
Hallo DirkJan,

Je schreef over de Boeddha als manifestatie van de alwetende geest in een fysieke vorm.

Is er wel een alwetende geest?



En "gouden middenweg & de wilde natuur" schreef  in reactie 10:

>>Het is pas nadat een boeddha gestorven is dat er van volledig verdwijnen sprake is.<<



En Chan schreef in reactie 12:

Het is toch wel opmerkelijk dat het bewustzijn geen deel is van de wereld van oorzaak en gevolg, met andere woorden: ongeconditioneerd is.

En Chan schreef in reactie 19:

Bewustzijn is geen zintuiglijke functie [...] . Het bewustzijn blijft ook na onze lichamelijke dood in tact en toont daarmee aan niet te bestaan op de voorwaarde van de aanwezigheid van een fysiek lichaam.
Het bewustzijn is ongeconditioneerd. Het bewustzijn is ook de enige menselijk activiteit welke zich zelf kan waarnemen, welke zichzelf tot onderwerp van aandacht kan maken.


Antwoord:

Het bewustzijn is wel degelijk geconditioneerd, is oorzakelijk ontstaan.
   De Boeddha ontdekte dat alle bestaande wezens zonder een “zelf” zijn. Zij hebben geen blijvende kern, geen ziel. Die leer van anatta, niet-zelf, is niet gemakkelijk in te zien. Er is geen “ik” dat denkt; er zijn oorzaken en gevolgen. Door oorzaken ontstaat iets; door het ontbreken van oorzaken verdwijnt iets.

   Het oog is ontstaan. De zichtbare vormen zijn ontstaan. Het zienbewustzijn is ontstaan door contact van oog en zichtbare vorm. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik zie”. Maar in feite is er niemand die ziet. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van zienbewustzijn. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.

   Het oor is ontstaan. De hoorbare geluiden zijn ontstaan. Het hoorbewustzijn is ontstaan door contact van oor en hoorbare geluiden. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik hoor”. Maar in feite is er niemand die hoort. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van hoorbewustzijn. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.

   De neus is ontstaan. De ruikbare geuren zijn ontstaan. Het ruikbewustzijn is ontstaan door contact van neus en ruikbare geuren. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik ruik”. Maar in feite is er niemand die ruikt. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van ruikbewustzijn. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.

   De tong is ontstaan. De proefbare smaken zijn ontstaan. Het smaakbewustzijn is ontstaan door contact van tong en proefbare smaken. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik proef”. Maar in feite is er niemand die proeft. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van smaakbewustzijn. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.

   Het lichaam is ontstaan. De aanraakbare voorwerpen zijn ontstaan. Het aanraakbewustzijn is ontstaan door contact van lichaam en aanraakbare voorwerpen. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik raak aan”. Maar in feite is er niemand die aanraakt. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van aanraakbewustzijn. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.

   Het geestelijke (gevoel, waarneming, denken, aanraken, oplettendheid) is ontstaan en zal weer vergaan. Het geestelijke is niet blijvend, het is zonder een zelfstandig iets.
   Gedachten zijn ontstaan. De denkbare dingen zijn ontstaan. Het denkbewustzijn is ontstaan door contact van geest en denkbare dingen. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik denk”. Maar in feite is er niemand die denkt. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van denkbewustzijn. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.
   Herinneringen zijn ontstaan. In het dagelijks spraakgebruik heet dat: “ik herinner me”. Maar in feite is er niemand die zich iets herinnert. Er is alleen een oorzakelijk ontstaan van herinneringen. Wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend; het is zonder een “zelf”.
   
   Het lichamelijke is ontstaan en ook het geestelijke. En wat ontstaan is, zal weer vergaan. Het is niet blijvend, is zonder een “zelf”.  Wat niet blijvend is, is niet van mij; dat behoort mij niet toe. Dus moet ik dat loslaten, mij ervan afkeren. Zo wordt de bevrijding van lijden bereikt.


   In Wikipedia wordt "bewustzijn" omschreven als subjectieve reflectie op indrukken uit de buitenwereld (weten van wat je ziet, hoort, ruikt, of voelt en daarover kunnen vertellen) of op eigen psychische processen (weten van wat er in je omgaat en daarover kunnen vertellen). [...]
Verwante begrippen zijn: besef, notie, zich realiseren, weet hebben, doordrongen zijn (van), in de gaten hebben .[...]

   Bewustzijn ontstaat door oorzaken, door contact van een zintuig met een object. Het blijft na de dood niet intact. Het vergaat als de oorzaken verdwijnen. Niets van de combinatie lichaam-geest gaat over naar een volgend bestaan, ook bewustzijn niet.
   Bewustzijn is als een parasiet, zoals wijlen de eerwaarde Nyanaponika Mahathera uitlegde. Het bewustzijn eigent zich alles toe: er ontstaat bewustzijn door contact van oog en zichtbaar voorwerp. Dat heet in het normale spraakgebruik: “ik zie.”  Maar er is geen ego, geen ik, geen zelf dat ziet. Er is alleen een besef dat er een voorwerp is. En dat besef, dat bewustzijn is oorzakelijk ontstaan.
(Evenzo met de andere zintuigen, inclusief denken en gedachten).
   Het is juist de bedoeling van de Boeddha ons te bevrijden van die verkeerde mening. Zolang als het bewustzijn zich iets toe-eigent, is er geen vrijheid. Het zich aan iets hechten moet ophouden. Dan wordt ware vrijheid verkregen.
   De Boeddha onderwees dat wij ons niet moeten hechten aan iets. De oefening is “dat ben ik niet, dat is niet van mij, dat is geen zelf.”
   Toen ik eens met mijn vrouw wilde gaan wandelen, stond ik buiten te wachten en hield me vast aan een balustrade. Ik besefte toen dat de belustrade niet vrij was omdat ik ze vasthield. Maar ikzelf was ook niet vrij zolang ik me eraan vastklampte. Door los te laten was ik weer vrij.
   Evenzo met het bewustzijn. Als het bewustzijn vrij is van zich iets toe-eigenen, van hechten aan iets, dan ontstaat er een vrij bewustzijn. Het is wel oorzakelijk ontstaan. Maar omdat het zich nergens meer aan hecht, is het volledig vrij. Het vrije bwustzijn is zonder grenzen. Bovennatuurlijke dingen zijn dan mogelijk.
   Dat is het doel: het bewustzijn vrij maken. De weg ernaartoe is door de Boeddha uitgelegd. Alleen moeten wij zelf ons inspannen. Het is niet zoals een reis naar Londen met bus, trein, boot of vliegtuig. De reis naar het doel moet ieder zelf gaan. Maar het is de moeite waard. Dat is door degenen die volledige heiligheid hebben bereikt, verzekerd.

   Het doel van de leer van de Boeddha is om het bewustzijn vrij te maken. Het bewustzijn op zich is helder, stralend. Maar het wordt verontreinigd door erbij komende smetten. (A.I.10-11). Bij niet onderwezen mensen is het bewustzijn, dat zelf oorzakelijk ontstaat, nog behept met inbezitname, grijpen, hechten. “Dat is van mij, dat behoort mij toe, dat ben ik” zo denkt men. En het bewustzijn is niet vrij. Het bewustzijn is dan als een aanwijsstok met pek of stroop eraan, of als een stok met grijphaken eraan. De aangewezen voorwerpen blijven eraan hechten.
   Maar de goed onderwezen mens ziet dat alles oorzakelijk ontstaan is, het lichamelijke (de vier elementen) en het geestelijke. “Dat alles is niet van mij, dat behoort mij niet toe, dat ben ik niet,” zo weet hij. En hij leeft vrij. Het bewustzijn is dan als een schijnwerper die in alle richtingen kan schijnen, nabij en veraf. Het licht ervan hecht zich niet aan de voorwerpen die verlicht worden.
   Hierbij moeten we er wel aan denken dat bewustzijn niet op zichzelf kan bestaan. Bewustzijn ontstaat door contact van een zintuig met het bijbehorende zintuiglijke object. Het vrije bewustzijn is het bewustzijn dat vrij is van begeerte, vrij van afkeer en vrij van onwetendheid, vrij van de mening “ik ben”. Bij het zien is alleen het zien; bij het horen is alleen het horen; bij het ruiken is alleen het ruiken; bij het proeven is alleen het proeven; bij het aanraken is alleen het aanraken; bij het denken is alleen het denken. (Zie Ud. I.10)

   Bij het bereiken van Nibbana verdwijnt dus niets anders dan de verkeerde mening. Golven ontstaan door beweging van water. Als de beweging ophoudt, houden ook de golven op. Er is niets anders verdwenen dan de beweging maar er is geen water verdwenen. Evenzo verdwijnt bij het bereiken van Nibbana alleen de begeerte, de afkeer, de onwetendheid, het lijden. Nibbana is een geestelijke eenzaamheid, een vertoeven zonder de metgezellen begeerte, afkeer en onwetendheid. De Boeddha zei hierover: “Degene die Nibbana heeft verwerkelijkt, heeft niet het gewone bewustzijn. En het is ook niet ziekelijk. Hij is niet onbewust noch heeft hij een ontlichaamd bewustzijn.” (Sn. 874)   
    Waar geen “ik”-bewustzijn is, kan “ik” ook niet ouder worden en sterven. Er is dan ook geen wedergeboorte meer van het “ik”. In Nibbbana heeft het ik-bewustzijn dat zich aan alles hecht, plaatsgemaakt voor het bewustzijn dat zich niet vestigt, dat zich nergens aan hecht.


   Wat "gouden middenweg & de wilde natuur" schreef in reactie 10 (Het is pas nadat een boeddha gestorven is dat er van volledig verdwijnen sprake is) is niet waar. De Boeddha kon al in dit leven niet aangeduid worden.
   Ten tijde van de Boeddha beweerde de monnik Yamaka dat de volmaakte heilige na de dood niet meer bestaat, dat hij vernietigd is. De Eerwaarde Sariputta legde hem toen het volgende uit.
   Lichamelijkheid, gevoel, waarneming, formaties en bewustzijn zijn vergankelijk. Wat vergankelijk is, dat is smartelijk. Wat smartelijk, veranderlijk is, dat is niet van mij, dan ben ik niet, dat is niet mijn zelf.
   Daarom, wat er aan lichamelijkheid bestaat, aan gevoel, waarneming, formaties en bewustzijn, hetzij in het verleden, in de toekomst of tegenwoordig, bij jezelf of bij een ander, grof of fijn, gewoon of edel, ver of nabij, voor iedere lichamelijkheid, ieder gevoel, iedere waarneming, voor alle formaties en voor ieder bewustzijn geldt: “dat is niet van mij, dat ben ik niet, dat is niet mijn zelf.” Zo moet men dat overeenkomstig de werkelijkheid beschouwen.
    Door zo te onderkennen wendt de edele volgeling(e) zich af van lichamelijkheid, wendt zich af van gevoel, waarneming, formaties, bewustzijn.
   Afgewend wordt hij zonder begeerte. Daardoor wordt hij bevrijd. En hij of zij weet dat het heilige leven voltooid is, dat geboorte opgedroogd is, dat er verder niets meer te doen is.
   En de Eerwaarde Sariputta zei verder:
   “Beschouw je de lichamelijkheid of het gevoel of de waarneming of de formaties of het bewustzijn als de Volmaakte? – Neen, eerwaarde heer.
    Beschouw je de Volmaakte als in lichamelijkheid, als in het gevoel, in de waarneming, in de formaties, in het bewustzijn? – Neen, eerwaarde heer.
   Beschouw je de Volmaakte als buiten de lichamelijkheid, ? – Neen, eerwaarde heer.
   Beschouw je lichamelijkheid, gevoel, waarneming, formaties, bewustzijn [samen] als de Volmaakte? – Neen, eerwaarde heer.
   Iemand die zonder lichamelijkheid, zonder gevoel, zonder waarneming, zonder formaties en zonder bewustzijn is, beschouw je die dan als de Volmaakte? – Neen, eerwaarde heer.
   Omdat de Volmaakte niet eens tijdens zijn leven werkelijk en waarachtig door jou gevonden kan worden, is jouw bewering niet passend dat de volmaakte heilige na de dood vernietigd is, niet meer bestaat na de dood.
   En de monnik Yamaka met de verkeerde mening bekende dat hij voorheen niet helder zag. Hij zei dat hij na de uitleg van de Eerwaarde Sariputta zijn verkeerde visie had opgegeven, en dat hij de leer begreep. (S.22.85)

   
   Ik hoop met deze uitleg de reacties van "Chan" en "gouden middenweg & de wilde natuur" beantwoord te hebben.

Groeten
Nico


Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re: De Boeddha
« Reactie #30 Gepost op: 19-06-2016 09:29 »




En "gouden middenweg & de wilde natuur" schreef  in reactie 10:

>>Het is pas nadat een boeddha gestorven is dat er van volledig verdwijnen sprake is.<<




   Wat "gouden middenweg & de wilde natuur" schreef in reactie 10 (Het is pas nadat een boeddha gestorven is dat er van volledig verdwijnen sprake is) is niet waar. De Boeddha kon al in dit leven niet aangeduid worden.
   Ten tijde van de Boeddha beweerde de monnik Yamaka dat de volmaakte heilige na de dood niet meer bestaat, dat hij vernietigd is. De Eerwaarde Sariputta legde hem toen het volgende uit.
   Lichamelijkheid, gevoel, waarneming, formaties en bewustzijn zijn vergankelijk. Wat vergankelijk is, dat is smartelijk. Wat smartelijk, veranderlijk is, dat is niet van mij, dan ben ik niet, dat is niet mijn zelf.
   Daarom, wat er aan lichamelijkheid bestaat, aan gevoel, waarneming, formaties en bewustzijn, hetzij in het verleden, in de toekomst of tegenwoordig, bij jezelf of bij een ander, grof of fijn, gewoon of edel, ver of nabij, voor iedere lichamelijkheid, ieder gevoel, iedere waarneming, voor alle formaties en voor ieder bewustzijn geldt: “dat is niet van mij, dat ben ik niet, dat is niet mijn zelf.” Zo moet men dat overeenkomstig de werkelijkheid beschouwen.
    Door zo te onderkennen wendt de edele volgeling(e) zich af van lichamelijkheid, wendt zich af van gevoel, waarneming, formaties, bewustzijn.
   Afgewend wordt hij zonder begeerte. Daardoor wordt hij bevrijd. En hij of zij weet dat het heilige leven voltooid is, dat geboorte opgedroogd is, dat er verder niets meer te doen is.
   En de Eerwaarde Sariputta zei verder:
   “Beschouw je de lichamelijkheid of het gevoel of de waarneming of de formaties of het bewustzijn als de Volmaakte? – Neen, eerwaarde heer.
    Beschouw je de Volmaakte als in lichamelijkheid, als in het gevoel, in de waarneming, in de formaties, in het bewustzijn? – Neen, eerwaarde heer.
   Beschouw je de Volmaakte als buiten de lichamelijkheid, ? – Neen, eerwaarde heer.
   Beschouw je lichamelijkheid, gevoel, waarneming, formaties, bewustzijn [samen] als de Volmaakte? – Neen, eerwaarde heer.
   Iemand die zonder lichamelijkheid, zonder gevoel, zonder waarneming, zonder formaties en zonder bewustzijn is, beschouw je die dan als de Volmaakte? – Neen, eerwaarde heer.
   Omdat de Volmaakte niet eens tijdens zijn leven werkelijk en waarachtig door jou gevonden kan worden, is jouw bewering niet passend dat de volmaakte heilige na de dood vernietigd is, niet meer bestaat na de dood.
   En de monnik Yamaka met de verkeerde mening bekende dat hij voorheen niet helder zag. Hij zei dat hij na de uitleg van de Eerwaarde Sariputta zijn verkeerde visie had opgegeven, en dat hij de leer begreep. (S.22.85)

   
   Ik hoop met deze uitleg de reacties van "Chan" en "gouden middenweg & de wilde natuur" beantwoord te hebben.

Groeten
Nico

Je reactie op mijn bedenking is niet in tegenspraak met wat ik schrijf, maar heft het ook niet op.


Zie de waarheid van het lijden zegt het boeddhisme.
Als er leven is, is er ook lijden. Welke wereldse uitweg je ook zoekt uit het lijden, die is er niet.
Wil dit dan zeggen dat er hemelse uitweg is uit lijden. Neen die is er ook niet.
Is er dan één of andere metafysische andere zijnstoestand die de uitweg is uit lijden . Neen, die is er ook niet.
Is de dood dan de uitweg uit het lijden. Neen, ook de dood is niet de uitweg uit het lijden.
"de hunkering naar niet bestaan" (zelfmoordgedachten/plannen) is niet de uitweg, omdat ze een nieuw geboren worden in een ellendige toestand veroorzaken.

Wat is de basis van het lijden ?
het feit dat je geboren bent in een blinde toestand, het feit dat je een lichaam hebt, het feit dat je zintuigen hebt.

Wat is de opheffing van het lijden ?
Toch moet de opheffing van het lijden op een relatieve manier bekeken worden omdat er wel een spirituele uitweg is, maar het lichaam blijft het lichaam en de zintuigen blijven de zintuigen.

Dus jij/ik/wij zitten in de ellende en zullen altijd in de ellende blijven zitten, maar we stellen ons leven in dienst om te verhinderen dat er nieuw leven in een toestand van ellende zal geboren worden.
Dit is de spirituele bevrijding . de bezieling die zich transformeert van blinde ik-gerichtheid naar bewuste dharma gerichtheid.


De symboliek van het vuur.
De boeddha, die de dharma in voldoende hoge mate beheerst, voegt geen brandstof meer toe aan de blinde ik-gerichtheid. Maar het vuur van het lichaam, de zintuigen blijft aanwezig.
het is pas bij het overlijden dat het vuur van het lichaam, de zintuigen ook uitgaat.

Iedereen sterft en hier eindigt elk verhaal. Het enige dat overblijft is de erfenis. Je kunt blind zijn voor die erfenis maar je kunt ook je erfenis in dienst stellen van de dharma. De dharma leeft en zal nooit vergaan. Geen mens kan ze binnengaan, maar tijdens het leven kan men er wel getuige van zijn.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.