Auteur Topic: Verlangen naar affectie  (gelezen 12530 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Verlangen naar affectie
« Gepost op: 07-08-2011 00:03 »
ik heb nodig....
daar wil ik vanaf
ik ben al af van materiele dingen, mij maakt het niet uit of ik geld heb of niet, of ik andere dingen heb of niet. nu gaat het erom of ik emmotionele dingen nodig heb. volgens boeken heb ik genegenheid en affectie nodig, als de tegenpartij het niet geven kan, hoe kan ik mij zelf bevrijden van het nodig zijn van affectie?
het is een natuurlijk verlangen, maar hoe kom ik er van af, hoe sluit ik vrede dat ik het niet krijg of niet nodig heb?
« Laatst bewerkt op: 20-12-2011 14:20 door lord rainbow »

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:nodig hebben
« Reactie #1 Gepost op: 07-08-2011 00:24 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:38 door Buddha Amitabha »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #2 Gepost op: 07-08-2011 17:28 »
Beste geekgirl.  Je bent begrijp ik al bezig met een oplossing voor iets wat je schijnbaar als een probleem ervaart? Het probleem schijnt te liggen in wat je  nodig hebt.
lk vraag me , als ik dat lees zomaar af , hoe het zit als iemand jou nodig heeft???
En met jou bedoel ik dan jouw eerlijkheid, oprechtheid, jouw liefde, jouw compassie en mededogen, jouw inzicht, jouw inzet.

Maar goed, dat is niet jouw vraag, jouw vraag heeft te maken met wat jij voor jezelf nodig hebt.
Ik zou zeggen door inzicht te krijgen in jouw Karma, wat je onder andere af kunt lezen door je eigen biografie, door die specifieke gegevens en ervaringen die jouw leven kenmerken te leren kennen, kun je leren waarom jij dat nodig hebt wat jouw innerste je zegt en waarom je dat niet nodig hebt waar jouw innerste je niet naar laat verlangen.

Als je ontdekt wat en waarom je, Karmisch gesproken, nodig hebt wat je denkt voelt en wilt nodig te hebben, als je de wetmatigheden, jouw oorzaak en gevolg situatie, inzichtelijk leert kennen, dan is het wellicht mogelijk om door dat inzicht de noodzaak  tot nodig te hebben op te heffen en je kunt zijn in de actualiteit en werkelijkheid van het leven zonder naar iets anders te verlangen als dat wat de actualiteit, de werkelijkheid je in directe ervaring te geven hebben.

Ik denk dat het mogelijk is dat je in die situatie betekenis hebt voor jezelf en je van betekenis kunt zijn voor anderen.




De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

lord rainbow

  • Gast
Re:nodig hebben
« Reactie #3 Gepost op: 07-08-2011 18:03 »
ik heb nodig....
daar wil ik vanaf
ik ben al af van materiele dingen, mij maakt het niet uit of ik geld heb of niet, of ik andere dingen heb of niet. nu gaat het erom of ik emmotionele dingen nodig heb. volgens boeken heb ik genegenheid en affectie nodig, als de tegenpartij het niet geven kan, hoe kan ik mij zelf bevrijden van het nodig zijn van affectie?
het is een natuurlijk verlangen, maar hoe kom ik er van af, hoe sluit ik vrede dat ik het niet krijg of niet nodig heb?


Affectie is een natuurlijk verlangen schrijf jezelf,
is het dan niet vreemd om er vanaf te willen?

Ik denk dat veel van het ongemak dat je ervaart
komt omdat je er een probleem van maakt.

Door bijvoorbeeld steeds maar weer te zien
hoe weinig affectie je wel niet krijgt.
En dat je toch ook beter verdiend ,
dat je niet snapt dat je partner dat nou niet in de gaten heeft ,
zo hoeft het allemaal niet,dat je je zorgen maakt over later... enz enz.

ik bedoel:

er is een verlangen,
maar je hoeft er geen punt van te maken zeg maar.

opvallend trouwens dat je het hebt over de 'tegenpartij.'

Vanuit onze zelfkoesterende houding(onszelf het belangrijkst vinden),
eisen we eigenlijk affectie op.
We hebben er een soort van recht op.Maar zo werkt het niet.

Het werkt vaak beter wanneer wij dat wat we willen,
zelf geven....

ook niet altijd meteen natuurlijk...

« Laatst bewerkt op: 07-08-2011 19:49 door lord rainbow »

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 561
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #4 Gepost op: 08-08-2011 21:41 »
ik heb nodig....
daar wil ik vanaf
ik ben al af van materiele dingen, mij maakt het niet uit of ik geld heb of niet, of ik andere dingen heb of niet. nu gaat het erom of ik emmotionele dingen nodig heb. volgens boeken heb ik genegenheid en affectie nodig, als de tegenpartij het niet geven kan, hoe kan ik mij zelf bevrijden van het nodig zijn van affectie?
het is een natuurlijk verlangen, maar hoe kom ik er van af, hoe sluit ik vrede dat ik het niet krijg of niet nodig heb?

Boeddha predikt de middenweg als het gaat om de menselijke noden.

Iets niet krijgen wat je graag hebt doet pijn.
Je kunt jezelf nog meer kwellen door er een obsessie van te maken.
De meeste mensen lijden een tijdje en gaan dan verder met de orde van de dag,
het leven is meer dan één ding  dat je niet krijgt.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #5 Gepost op: 15-08-2011 20:52 »
@Buddha Amitabha
dankjewel voor je reply. Waarom ik het verlangen van genegenheid als negatief ervaar is dat het afhanelijk is van een ander, een ander geeft of niet affectie naar jou toe. Soms krijg ik het soms niet. Ik kan het niet beinvloeden. Het houdt mij in zijn greep omdat ik verlang naar genegenheid en affectie, wat volstrekt natuurlijk iets is. Als ik affectie nodig heb, krijg ik het niet altijd, dat frustreerd, dan denk ik laat maar zitten, dan kom ik bij het beginpunt waarom al die moeite als ik het toch niet krijg. Ik doe mijn best om alle stadia te herkennen, zodat ik bewust kan handelen, maar soms is het heel erg moeilijk. Ik wil vrij zijn van verlangen naar affectie, iets wat veranderlijk is in aanweizigheid. Ik wil kunnen accepteren dat ik het niet krijg en open staan als ik het wel krijg.

@chan
als iemand mijn affectie nodig heeft, of ik voel aan dat iemand het nodig heeft of zo maar geef ik het. Alleen soms, heel soms verval ik in "oog om oog, tand om tand", jij geeft het mij niet dan geef ik het jou ook niet. Terwijl ik mijn allerbest doe om onvoorwaardelijk lief te hebben.
In jouw 2e allinea rijst bij mij onmiddelijk de vraag over mijn verleden of ik als kind, of een jong mens genegenheid heb gekregen. Of ik gewild was als persoon, en dus geliefd als persoon.
Genegenheid voelen en ervaren voor mij betekend dat ik gewild ben en nodig voor de ander. Mss dat het daarin mijn "hel" schuilt. Als iemand mij genegenheid geeft, de orignele, ondubbelzinnige genegenheid dan zegt dat dat ik van waarde voor iemand ben, dat iemand zegt ik ben er voor je, zonder dat ik afhankelijk ben van die persoon. Het is alsof je slecht nieuws hebt gehoort en je vriend/vriendin jou de schouder geeft, zonder dat je erom vraagt en zonder dat hij/zij vraagt zal ik je troosten of voel je je niet goed. Hmm, kan het nog ingewikkelder?

@lord rainbow
ik wil af van het constante verlangen naar het natuurlijk gevoel, ik wil er neutraal tegenover staan. Het moet voor mij niet uitmaken of ik het krijg of niet.
Hmm, daar maak je wel een punt. In den beginne gaf ik onvoorwaardelijk genegenheid, ik liet mijn hart spreken. Dat was een hele lange tijd zo, tot mijn emo-saldo gesloken is. Het klinkt tegenstrijdig door te geven krijg je meer, zo werkte het niet meer voor mij. Naar mijn gevoel bleef ik geven.
Tegenpartij - het was niet mijn bedoeling om het negatief te laten klinken, ik bedoel eingelijk mijn partner mee.

@betweter
ik wil idd het middenweg bewandelen, alleen mijn emotie is soms enorm. Dat ik het heden wel vergeet, en vergeet waarom ik genegenheid wilde in the first place. Negatieve gevoel neemt me mee, en lijkt op een rollercoaster.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #6 Gepost op: 15-08-2011 22:51 »
Beste geekgirl.
In mijn beleving is het mooie van liefde niet in de eerste plaats dat je het krijgt of dat je het aan een ander kunt geven.
Voor mij is het mooie aan liefde dat een ander mens ( maar dit heeft natuurlijk niet alleen betrekking op mensen) de aanleiding kan zijn om de liefde die zich (altijd) in  jou bevindt voor jou beleefbaar te maken.
De wereld om ons heen is nodig om in ons de schat  die liefde heet, tot innerlijke ervaring te maken.
Dat kan gebeuren doordat er vanuit  jou eerlijke diepgaande en serieuze interesse bestaat, openheid dus, voor de wereld om je heen.
Dat is iets anders als opgesloten zijn in het ego en vandaaruit een soort koehandel te gaan bedrijven omdat we denken dat we daarmee zekerheid kunnen afdwingen.

Verlangen naar liefde is voor mij het verlangen naar de liefde die ik innerlijk kan ervaren in relatie tot de buitenwereld.

Is dat wat je nodig hebt?
Het zit in jou, daar kun je zeker van zijn, je hele leven, en het ontwaakt aan het ander en ook daar kun je zeker van zijn geheel je leven.






De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #7 Gepost op: 15-08-2011 23:10 »
@chan
het is idd heel mooi hoe je het beschrijft, de liefde die al in mij zit komt tot "leven/uiting" door een ander. Het makkelijkst voor mij om deze liefde te zien is de liefde voor mijn hond. Daarmee vergelijk ik niet honden met mensen. Maar ik heb mijn hond lief ongeacht zijn gedrag, in deze verlengte tracht ik van mijn naasten te houden, niet van hun gedrag, maar van hun essentie, van wie ze zijn, ook al weet ik hun essentie niet.
Een koehandel? ja, soms wordt het, ik geef eerlijk toe, uit frustratie. Oog om oog, tand om tand, om naderhand maar in te zien dat het niet daarom draait. Ik ben achter gekomen dat mijn leven zinloos is, in die zin, ik leef om te leven. Maar ik ben ook achter gekomen dat ik leef zodat een ander van mij kan houden. Maar ik dwaal hier af.
"Verlangen naar liefde is voor mij het verlangen naar de liefde die ik innerlijk kan ervaren in relatie tot de buitenwereld." deze is heel sterk. Wat ik hieruit opmaak is dat ik mijzelf moet onderzoeken in welke relatie ik tot de buitenwereld sta, mijn naasten horen ook tot die buiten wereld, alleen ik kies ervoor om een diepere relatie met ze te hebben.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #8 Gepost op: 16-08-2011 15:18 »
De diepte van de liefde die je innerlijk kunt ervaren door het in interesse en openheid ervaren van de buitenwereld bepaalt, denk ik,  de diepte van de relatie met de buitenwereld.
Het lijkt me dat we dankbaar mogen zijn voor het ander wat ons de diepte van de liefde in ons laat ervaren maar we kunnen dat ander daarom nooit voor ons zelf opeisen.
Liefde is geen vanzelfsprekende werkelijkheid zoals een boom dat is, liefde wordt werkelijkheid door innerlijke activiteit.
Voor mij is onderzoeken van het zelf het observerend waarnemen van het zelf in de actualiteit van het handelen.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #9 Gepost op: 04-09-2011 15:49 »
waarom is mijn liefde afhankelijk van de liefde van een ander? ik streef naar onvoorwaardelijke liefde, zoals mijn hond dat doet. Maar als ik geen respons krijg van mijn liefde, probeer ik weer, en weer en weer. Tot ik de moed verlies. En ik in onverschilligheid belandt. Er is nog een tussenstap en das een verwachting, en daarna komt onverschilligheid.

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:nodig hebben
« Reactie #10 Gepost op: 05-09-2011 00:16 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:38 door Buddha Amitabha »

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #11 Gepost op: 05-09-2011 13:45 »
@Buddha Amitabha
het is een zeer uitgebreide maar practische "kenis" voor mij. ik zal in de avond replyen met een persoonlijk tint. in ieder geval bedankt dat je moeite hebt genomen dit voor mij uiteen te zetten. dit zal mij helpen mijzelf te begrijpen.

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:nodig hebben
« Reactie #12 Gepost op: 06-09-2011 23:13 »
@Buddha Amitabha
ik zal mijn antwoord in 4een delen, omdat jou tekst 4 allineas brengt.ik zal open zijn en werkelijk vertellen wat ik denk.

1. eigenlijk vat je alles samen in de laatste zin. ik "kijk" de liefde af van mijn hond. mijn hond geeft mij onvoorwaardelijke liefde. ben ik dik of dun, onredelijk, kwetsend, kwaad of lelijk hij is er altijd voor mij. zonder wrok en veroordeling. zonder "voor wat hoort wat". hoe langer ik hierover nadenk hoe meer ik mijn rust wil vinden in zijn manier van doen. maar het lijkt voor mij een utopie. mijn liefde geef ik, onvoorwaardelijk, ik hoop dat door mijn liefde de andere liefde zal ontluiken. dat doet het niet. mss moet ik de "hoop" loslaten. ik spreek waarschijnlijk een ander liefdes taal als mijn man. mijn hond leeft ook in het hier en nu. dus als ik hem hier en nu affectie en genegenheid geeft dan geniet hij tot en met. een ander moment ligt hij uitgeteld op zijn kussen zonder het verlangen van toennet beschreven. je zou kunnen zeggen dat mijn hond allerminst een slaaf is van zijn eigen emotie, hoogstens van zijn conditionering. tsja.. zenmeester.

2. ik heb altijd in veronderstelling geleeft dat ik de liefde van mijn man niet terugverwacht. echter begin ik langzaam te beseffen dat zijn bevestiging van de liefde mij niet meer bestaansrecht geeft als dat ik heb. toelichting: ik heb op vroege leeftijd vaak moeten horen dat ik onwenselijk ben. vandaar mijn eindeloze drang voor wenselijkheid, en dat zoek ik in genegenheid. langzaam kom ik tot conclusie dat ik toen niet wenselijk was, maar net zo'n bestaansrecht had als nu. dat doet zeer.
in mijn gevoel laat ik de ander zeker vrij, hmm… en ik wil nu schrijven in de hoop dat. nee, hij moet vrijheid hebben om zelf te kiezen om genegenheid te geven. zonder dat ik claim op hem leg. maar om maar in zijn woorden uit te drukken, hij weet niet wanneer ik genegenheid nodig heb, ik moet het vragen. dit is voor mij tegenstrijdig.

3.in al mijn relaties, de laatste jarenlange heb ik gekozen om de ander vrijheid te gunnen/geven (weet niet precies hoe ik het moet uitdrukken, iemand is al vrij ik geef die vrijheid niet), hem niet te claimen. dat gaat mij goed af. behalve de verwachting dat als hij zo vrij is bij mij hij ook een deel van die vrijheid voor mij kiest. en daar is waar het schoen wringt denk ik. ik laat hem met rust, ik "geef" vrijheid tot en met. het is maar uitdrukking, want die vrijheid heeft hij al zonder het van mij te krijgen. in die vrijheid heeft hij keuzes, en als ik soms niet bij die keuzes hoor frustreert dat. van dat frustratie wil ik af. overigens ik heb niet het gevoel dat ik hetzelfde vrijheid heb, maar dit terzijde. (het is niet zo dat ik hem vrijheid "geef" en daarvoor in plaats verwacht ik iets voor terug)

4. ik probeer zo te leven zoals jij daar omschrijft. maar je kunt van een ieder houden, maar je kiest ervoor om een diepere relatie met die ene speciale persoon, en als blijkt dat die diepere relatie zoveel moeite en energie lijkt te kosten mijnerzijds… ik heb niet het gevoel dat we op een gelijk nivo staan. dat frustreert, en ik kan de ander niet veranderen dus moet ik veranderen. gemoedstoestand loslaten zeg je, dat is zo fu*king moeilijk. omdat die ene gemoedstoestand zoveel "valse"gevoelens geeft dat goed zijn voor dat ene moment. en ik wil telkens naar dat ene moment...

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:nodig hebben
« Reactie #13 Gepost op: 07-09-2011 11:58 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:38 door Buddha Amitabha »

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #14 Gepost op: 03-09-2012 09:27 »
***UPDATE***
het is inmiddels een jaar later, en helaas heeft mijn "ego" gewonnen. ik heb hele lange reis gemaakt sinds vorig jaar.

lord rainbow

  • Gast
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #15 Gepost op: 03-09-2012 11:01 »
De tijd vliegt.
Ben je nog mooie vergezichten tegengekomen op je reis,
of was het meer een soort rampentoerisme....?

Basho

  • Gast
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #16 Gepost op: 03-09-2012 11:32 »
***UPDATE***
het is inmiddels een jaar later, en helaas heeft mijn "ego" gewonnen. ik heb hele lange reis gemaakt sinds vorig jaar.

Zonder teveel letterlijk in te gaan op wat u een jaar geleden schreef, vraag ik me af in hoeverre u kunt stellen dat uw “ego” zou hebben gewonnen. Van wie? Wanneer u dit “winnen” (en “verliezen”) stelt in spiritueel opzicht, zou ik zeggen dat u zich vergist. Op het spirituele vlak, of met name in Boeddhistisch opzicht, kan er geen sprake zijn van “winnen” of “verliezen”, omdat spiritualiteit en religie nooit draaien om winnen of verliezen. Winnen of verliezen is slechts een kwestie van een spel spelen en iemand als winnaar aanwijzen die de beste tijd haalt, e.d. Dat kunnen we het beste overlaten aan de atleten van de Olympische Spelen. Als men echter op het pad van religie terecht komt, en wil leren, zal dat uiteraard met vallen en opstaan geschieden, maar zelfs het vallen heeft zin en betekenis. Dat kunnen we bijvoorbeeld lezen in het Bijbelse verhaal van de verloren zoon (Lucas 15:11-32).

Spiritualiteit en religie betekenen dat u steeds opnieuw begint. Zenleraar Shunryu Suzuki stelde zelfs de geest van de beginner centraal in zijn leringen. Hij gaf aan dat mensen die zich hebben geschoold in heilige teksten en methoden het gevaar lopen dat zij langzamerhand bevooroordeeld raken, en niet meer kijken naar wat “anders” of “nieuw” is. Elke dag is nieuw, elke dag heeft u de keuze om het pad van uw leven te bewandelen in bewustzijn of in een sfeer van laat maar waaien. Alertheid en waakzaamheid op het eigen denken en handelen zijn de enige manier om ooit een vinger te krijgen achter de eigen neigingen. Daarbij is het belangrijk niet zomaar neigingen aan te wijzen als niet goed of zelfs “slecht”. Er moet eerst een registreren plaatsvinden, een kijken-naar. De mens is het gegeven dat hij dat kan, hij of zij heeft de mogelijkheid om zich bewust te worden van zichzelf. Dat betekent werk aan zichzelf.

Maar werk aan zichzelf moet beginnen met een onbevooroordeelde geest, een getuige. Via getuigebewustzijn kunt u namelijk zien en u zich gewaarworden van wat er zich allemaal in uzelf afspeelt. Natuurlijk zal het een en ander u niet bevallen, maar het is beter om niet te oordelen. Omdat een oordeel betekent dat u een bepaalde neiging bij voorbaat al in een concluderend hokje plaatst, zonder lering te (kunnen) trekken uit de neiging. Op die manier kan niets worden gedaan of gevonden, laat staan geleerd. Het negatieve oordeel over de eigen neigingen betekent dat u zich pardoes afsluit, van te voren dus al concludeert dat het bijvoorbeeld “niet goed” is. Vergeet wat de wereld zegt, vergeet wat de door u geïnternaliseerde regels en wetten voorschrijven, wat uw verinnerlijkte “ouders” en opvoeders u hebben geleerd. Kijk opnieuw naar wat in u leeft. Ik herhaal: slechts kijken. Kijken betekent niet dat u zich opeens anders moet gaan gedragen, lak zou moeten hebben aan maatschappelijke regels. Nee, kijken betekent getuige zijn van wat in u leeft. Als u registreert wat in u leeft, zult u vanzelf tot acceptatie komen van wat u daadwerkelijk bent, daar is verder niets voor nodig. Alleen hebben we de neiging om van te voren al te denken: “Hoe kan zoiets simpels als getuige van jezelf zijn mij helpen?” Daarmee oordelen we over de methode en doen we vervolgens niets. Luister niet naar dat veroordelende stemmetje, accepteer uzelf liever zoals u bent, totaal en zonder vooraf voorwaarden te stellen. U bent exact zoals het Bestaan u gewild heeft. Dat is het vertrekpunt om een niet-oordelende geest te hebben. Een niet-oordelende geest is open, een niet-oordelende geest is liefde. Alleen kunnen we dat niet zien, omdat we onafgebroken bewolkt zijn door onze meningen, onze oordelen en ons verwerpen van onszelf. Wees wat je ook maar bent, maak de reis op het levenspad doordat u uzelf volledig accepteert, alles zonder uitzondering. Probeer het, geef het een kans. Van zelfveroordelingen is nooit iemand een steek wijzer geworden.

Ik denk dat u sowieso een goed punt hebt gemaakt door te gaan reizen. Dat heeft niets te maken met het ego of het winnen of verliezen, zoals ik hierboven al aangaf. De mens kan slechts rijper worden en leren van wat hij doet of laat. Mits er maar bewustzijn aan wordt toegevoegd. U kunt uzelf naar binnen keren om te kijken wat er in uzelf leeft, maar u kunt ook de wereld in trekken en bewust kijken naar hoe u zich gedraagt in de wisselende omstandigheden. Dit zijn de beide kanten van de medaille, dit is de waarheid van het pad, de weg naar uzelf. U kunt het pad niet mislopen, het ligt steeds pal voor uw neus. Het is alleen de vraag met welke kwaliteit u naar het leven kijkt, of u eerlijk ten opzichte van uzelf wilt zijn en besluit niet meer te luisteren naar dat veroordelende stemmetje dat beweert wat er allemaal aan mankeert wat u doet, dat u een verliezer zou zijn, of wat dan ook. Let wel: onderdruk ook de veroordeling in uzelf niet. Ook hier geldt: wees getuige, kijk naar wat de veroordelende stem te zeggen heeft. Leer hoe de veroordeling werkt, welke wegen het uitprobeert. Dan zult u kunnen ontdekken hoe het werkt, in welke herhalingen het vervalt en mogelijk zelfs de oorsprong vanwaar die veroordelingen komen, wat de kern ervan is. Maar dat vereist dat u bereid bent om op weg te gaan naar uzelf.

Met vriendelijke groet,

Basho :)

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #17 Gepost op: 03-09-2012 11:35 »
in het kort rampentoerisme... :(
eind november heb ik mij ingeschreven op een dating sites, op zoek naar aandacht en spanning. na 9 dagen heb ik site verlaten. dit is niet de oplossing dacht ik. heb ik mezelf weer naar mijn relatie gekeerd. en overgegeven. daarvoor heb ik nog een stomiteit uitgehaalt. ik durfde niet te vertellen aan mijn man dat ik mijn laptop heb stuk gemaakt, en heb uit een oude account bij wehkamp een nieuwe gehaalt.
datingsite is hij achter gekomen in januari, laptop heb ik onlangs opgebiecht. maar het kan niet meer baten. mijn man zegt dat hij zijn overgave heeft ingetrokken, klinkt alsof het een crediet is.
alles leek uitgepraat, en alles leek weer in oorde. en nu 3 weken gelden begon mn man er over die dingen. ik begon mij te excuseren en uit te leggen. hij trekt alles in omdat hij niet gekwetst wil worden. dat wil ik ook niet, maar sta nog steeds hetzelfde in onze relatie...
dus ja... ik ben een ramptoerist van mijn eigen ramp :(

Basho

  • Gast
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #18 Gepost op: 03-09-2012 11:48 »
in het kort rampentoerisme... :(
eind november heb ik mij ingeschreven op een dating sites, op zoek naar aandacht en spanning. na 9 dagen heb ik site verlaten. dit is niet de oplossing dacht ik. heb ik mezelf weer naar mijn relatie gekeerd. en overgegeven. daarvoor heb ik nog een stomiteit uitgehaalt. ik durfde niet te vertellen aan mijn man dat ik mijn laptop heb stuk gemaakt, en heb uit een oude account bij wehkamp een nieuwe gehaalt.
datingsite is hij achter gekomen in januari, laptop heb ik onlangs opgebiecht. maar het kan niet meer baten. mijn man zegt dat hij zijn overgave heeft ingetrokken, klinkt alsof het een crediet is.
alles leek uitgepraat, en alles leek weer in oorde. en nu 3 weken gelden begon mn man er over die dingen. ik begon mij te excuseren en uit te leggen. hij trekt alles in omdat hij niet gekwetst wil worden. dat wil ik ook niet, maar sta nog steeds hetzelfde in onze relatie...
dus ja... ik ben een ramptoerist van mijn eigen ramp :(

Mmm… Ik dacht eerlijk gezegd dat u een reis naar buiten had gemaakt, een soort vakantie, maar in werkelijkheid heeft die “reis” zich dus in uw thuissituatie afgespeeld. Zo te lezen heeft u uzelf in een lastige situatie gemanoeuvreerd. Ik zie echter dat u prima weet waar ‘m de schoen wringt. U bent teruggekeerd naar uw relatie en via diverse handelingen blijkt dat zowel uzelf als uw partner niet gekwetst willen worden. Misschien kan dat een beginpunt zijn, met of zonder uw man. Wellicht is relatietherapie een optie?

Ik kan er makkelijk van een afstand over praten, want het is niet mijn situatie. Maar ik wil slechts stellen dat er uit elke situatie lering kan worden getrokken. Als u vindt dat u een stommiteit hebt uitgehaald, kijk daar dan naar. Onderzoek het van alle kanten: wat is het, en wat is mijn rol daarin. Dit is wat u bent, dit is wat u doet, dit is hoe de ander er op reageert. En ik zie dat u goed kunt analyseren hoe de zaken er voor staan. Het is echter de vraag hoe zich dit verder kan ontwikkelen. Als u er zelf niet uitkomt, is hulp van buitenaf wellicht geïndiceerd.

Met beleefde groet,

Basho :)

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #19 Gepost op: 03-09-2012 11:56 »
@basho
ik heb prima situatie geanaliseert. het waren een paar maanden waar ik steeds bij mijn man in zijn voicemail uitkwam en ik wist verder niet wat ik doen moest. ik was in de war en dacht het goed te doen. blijkt dus niet. mn man vind dat als dit het er is, dan is er waarschijnlijk veel meer.
en dat is het hem nou. in 4 jaar relatie ben ik 2 maanden in de war, en ik heb het gevoel doodstraf te krijgen. ik weiger me als en lammetje naar slachthuis te brengen. maar ik kan niemand dwingen om mijn waarheid te zien. ik kan slechts een verzoek indienen om de deur niet helemaal dicht te slaan en objectief naar mijn mijn verhaal te kijken, mn man heeft niets meer te verliezen. na die tijd heb ik besloten alles in alle openlijkheid en eerlijkheid te doen. en ik zal dat altijd blijven doen ongeacht... in dat zelfde periode heb ik ook gezondigd door 1 keer vlees gegeten te hebben. mn man duwt mij nu van zich af. en ik weet nog niet wat voor houding ik aan moet nemen, wie moet ik zijn als mezelf niet meer afdoende is.

Basho

  • Gast
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #20 Gepost op: 03-09-2012 12:16 »
@basho
ik heb prima situatie geanaliseert. het waren een paar maanden waar ik steeds bij mijn man in zijn voicemail uitkwam en ik wist verder niet wat ik doen moest. ik was in de war en dacht het goed te doen. blijkt dus niet. mn man vind dat als dit het er is, dan is er waarschijnlijk veel meer.
en dat is het hem nou. in 4 jaar relatie ben ik 2 maanden in de war, en ik heb het gevoel doodstraf te krijgen. ik weiger me als en lammetje naar slachthuis te brengen. maar ik kan niemand dwingen om mijn waarheid te zien. ik kan slechts een verzoek indienen om de deur niet helemaal dicht te slaan en objectief naar mijn mijn verhaal te kijken, mn man heeft niets meer te verliezen. na die tijd heb ik besloten alles in alle openlijkheid en eerlijkheid te doen. en ik zal dat altijd blijven doen ongeacht... in dat zelfde periode heb ik ook gezondigd door 1 keer vlees gegeten te hebben. mn man duwt mij nu van zich af. en ik weet nog niet wat voor houding ik aan moet nemen, wie moet ik zijn als mezelf niet meer afdoende is.

Mmm… De zaken liggen er vrij lastig voor, zoals u het beschrijft. U stelt dat u last hebt van persoonlijke verwarring. Toch weet u voor uzelf wat er aan de hand is, de situatie kunt u goed beschrijven. Zo te lezen ligt uw relatie braak en wilt u niet gekwetst worden en uw man ook niet. Ik proef enigszins dat er behoorlijk wat verwijten over en weer (?) worden geuit. Op zich niet erg, maar hoe gaat dit zich verder ontwikkelen? Het is de vraag of de situatie niet reeds te ver is geëscaleerd, of dit nu specifiek “uw schuld” is of niet. Mijns inziens kan er trouwens bijna nooit één partner alleen maar aangewezen worden als “de schuldige”, omwille van welk gedrag dan ook (tenzij er bijvoorbeeld sprake is van mishandeling). De andere partner reageert in het gezinssysteem immers ook op een bepaalde persoonlijke wijze. Ieder heeft zo zijn of haar gedrag, en al dat gezamenlijke gedrag bij elkaar vormt het gezinssysteem. Het is een op een bepaalde manier werkend systeem van ageren en reageren op elkaar. Soms komen mensen daar zelf niet meer uit, omdat ze immers zelf deel uitmaken van het systeem en op bepaalde specifieke wijze op elkaar reageren en blijven reageren. Vandaar dat ik opperde dat een gezinstherapie wellicht geïndiceerd is, maar dat betekent wel dat beide partners er nog heil in zien om aan het gezinssysteem te werken.

Ik hoop voor u dat er een passende oplossing komt, maar ik raad u aan om niet in het bestaande kringetje rond te blijven draaien. En realiseer u dat u niet de enige bent, er zijn talloze gezinnen waar het spaak loopt of is gelopen. U bent niet “gek” en uw man is dat ook niet als u besluit u te richten tot de reguliere hulpverlening. Dat is geen schande. Ik wil u uiteraard nergens naartoe leiden, maar ik schat de situatie vrij ernstig in als ik zo lees wat er gaande is.

Met respecterende groet,

Basho :)

NB Wat is er "zonde" aan om vlees te eten? Het ligt er maar net aan hoe u dat ziet en waar u in gelooft, danwel welke ethische richting u wilt volgen...
« Laatst bewerkt op: 03-09-2012 12:25 door Basho »

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #21 Gepost op: 03-09-2012 13:24 »
wijze worden.
de stelling ligt zo dat ik wel naar psycholoog ga. om mijn gedachtes op orde te brengen, om te praten waar ik was, waar ik ben en waar ik heen wil. ik probeer in zover mogelijk het filo te volgen (lees philosofie lessen die ik volg). en ja, ik blijf ook zeggen waar 2 vechten hebben 2 schuld. echter menig opmerking is "het is jouw keuze geweest om naar datingsite te gaan, niet de mijne"
ik heb me verloren gevoelt en oppervlakkig had ik het willen helen. emo mens dat ik ben heeft het mij dingen doen beseffen dat dingen niet zo moeten.
ik heb geen verwijten jegens mijn man, terwijl ik wel meerdere malen gekwetst ben geweest. ik heb dat verwerkt en meegenomen als ervaring, meer niet.
ik moet voor mijzelf een manier van denken ontwikkelen dat mij leid naar emotionele stabiliteit en rust. zodat mijn handelen niet meer ondoordacht en impulsief zijn.

ik ben overtuigd vegetarier. en tijdens een emo moment dat een aantal dagen duurde ben ik naar mac gereden en daar gezondigd. ik weet niet eens een rede toe. maar ik weet wel dat ik me daarna erg slecht had gevoelt dat ik dat gedaan had.

Basho

  • Gast
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #22 Gepost op: 03-09-2012 14:14 »
wijze worden.
de stelling ligt zo dat ik wel naar psycholoog ga. om mijn gedachtes op orde te brengen, om te praten waar ik was, waar ik ben en waar ik heen wil. ik probeer in zover mogelijk het filo te volgen (lees philosofie lessen die ik volg). en ja, ik blijf ook zeggen waar 2 vechten hebben 2 schuld. echter menig opmerking is "het is jouw keuze geweest om naar datingsite te gaan, niet de mijne"
ik heb me verloren gevoelt en oppervlakkig had ik het willen helen. emo mens dat ik ben heeft het mij dingen doen beseffen dat dingen niet zo moeten.
ik heb geen verwijten jegens mijn man, terwijl ik wel meerdere malen gekwetst ben geweest. ik heb dat verwerkt en meegenomen als ervaring, meer niet.
ik moet voor mijzelf een manier van denken ontwikkelen dat mij leid naar emotionele stabiliteit en rust. zodat mijn handelen niet meer ondoordacht en impulsief zijn.

ik ben overtuigd vegetarier. en tijdens een emo moment dat een aantal dagen duurde ben ik naar mac gereden en daar gezondigd. ik weet niet eens een rede toe. maar ik weet wel dat ik me daarna erg slecht had gevoelt dat ik dat gedaan had.

Goed om te vernemen dat u in ieder geval professionele hulp heeft. Filosofielessen lijken me ook uitstekend geschikt als ondersteuning. U voelt ook aan dat een tweetal in een relatie elk op de eigen persoonlijke wijze deelneemt aan die relatie. Mensen reageren immers altijd op elkaar, anders was er geen sprake van een relatie. Dat kan in positieve zin, danwel in negatieve zin. Het is ook de vraag wie er het meest onredelijk is, soms reageren mensen heftig op elkaar vanuit hun eigen onmacht om de ander te begrijpen of om bij voorkeur de ander aan te wijze als de schuldige, omdat ze bang zijn om zelf ter discussie te staan of dat hun eigen fouten boven water komen. Dat betekent namelijk dat er sprake is van kwetsbaarheid en dat het eigen functioneren ter discussie kan komen te staan. Men heeft dan het gevoel dat de grond onder zich aan het wegzinken is, dat de solide persoonlijkheid die ze dachten te zijn eigenlijk aan diverse kanten dreigt af te brokkelen. Het is dus de vraag wie het meest lijdt, want de mens kan zich natuurlijk wel tot op zekere hoogte inleven in het lijden van de ander, maar hij of zij voelt het eigen lijden het zwaarst op het hart drukken.

Ik zie dat u overtuigd vegetariër bent, vandaar dat u het als een “zonde” beschouwt als u vlees eet.

Veel sterkte toegewenst,

Basho ;)

Offline g33kgir1

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 13
  • Geslacht: Vrouw
  • No mater how u feel, get up, dress up and show up!
    • Bekijk profiel
Re:Verlangen naar affectie
« Reactie #23 Gepost op: 07-09-2012 12:03 »
wijze worden... maar er is nog iets anders. ik ben er min of meer eruit. dit geld voor mij net zo als voor de ander.
vele dingen schuilen zich in matigheid. matig zijn in alles bedoel ik. reacties, acties, emoties. en hoe langer ik hierover nadenk hoe meer sense het voor me maakt. ik ben ook niet matig in mijn reacties. soms en soms vaak reageer ik extreem dit kan een trigger voor een ander zijn. ik probeer alles bij mezelf te zoeken en te plaatsen, zonder dat ik egoistisch handel. dit lukt niet altijd omdat net wat je zegt je eigen verdriet veel meer pijn doet als die van de ander.
met matigheid komt stabiliteit. het is prima om verdriet te voelen, het is prima om de ander te laten weten dat je gekwetst bent maar het MOET echt met mate.
doorslaan in iets, maakt niet uit in wat is heel makkelijk. doorslaan in eten, drinken, emoties, sporten in alles, zo makkelijk. matigen of ophouden is lastiger, het bewijst karakter en inerlijke zelfcontrole.
hmm... stof tot nadenken dus :)