Auteur Topic: Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell  (gelezen 17727 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Gepost op: 23-08-2011 13:52 »
De Schotse godsdienstfilosofe June Campbell heeft met haar boek: Traveller in Space – In Search of Female Identity in Tibetan Buddhism de deur geopend voor een eerlijk en gefundeerd debat over het tantrische Boeddhisme. Zij werkte als vertaalster voor Tibetaanse lama’s, onder andere voor Kalu Rinpoche, wiens “geheime sekspartner” zij jarenlang was. Hieronder volgt een artikel over haar uit de INDEPENDENT.

The Independent 10 February 1999 – Paul Vallely


Jarenlang was June Campbell de ‘partner’ van een oudere Tibetaanse boeddhistische monnik. Zij werd met de dood bedreigd als zij haar eed van geheimhouding zou breken. Maar dan kan er verlichting doorbreken.

Lemen voeten? Nee, het was een ander deel van de anatomie –en van een al te vleselijke substantie – die de ellende veroorzaakte. Maar ik veronderstel dat je niet verwacht dat tantrische seks een open en eerlijkeactiviteit is. Want nogmaals, je rekent toch niet met enige vorm van seks als je een celibataire non wordt.

Het was, zo zei June Campbell aan het begin van haar lezing, pas de tweede keer dat men haar had gevraagd om sinds haar boek Traveller in Space drie jaar geleden uitkwam een lezing te geven voor een boeddhistische groep in dit land. Een klein wonder. Het onderwerp van haar voordracht was: “Andersdenkend in spirituele gemeenschappen”, en er bestaan ook nauwelijks krachtiger voorbeelden van afvalligheid, dan het hare. Want zij had niet alleen onthuld dat zij jarenlang de geheime sekspartner van één van de meest heilige monniken in het Tibetaanse Boeddhisme was geweest – de tulku (gereïncarneerde lama), Kalu Rinpoche, ze benadrukte ook nog eens dat het machtsmisbruik in het centrum van de relatie een smet wierp op het eigenlijke hart van het Tibetaanse Boeddhisme.

Dit was inderdaad ketterij. Voor buitenstaanders was Rinpoche een van de meest vereerde yogi-lama’s in ballingschap buiten Tibet. Als abt van zijn eigen klooster had hij de gelofte van het celibaat afgelegd en werd erom geroemd dat hij 14 jaar in eenzame afzondering had doorgebracht. Onder zijn studenten waren de meest vooraanstaande lama’s in Tibet. “Zijn eigen positie was in de Tibetaanse gemeenschap onbetwist’, zegt June Campbell, “en allen getuigden van zijn heiligheid.”

De binnenste kringen van de wereld van het Tibetaanse boeddhisme – alhoewel het ook in modieuze kringen in het Westen verspreid is – zijn gesloten en hecht. Hoewel ze haar beweringen op een ingetogen wijze in de context van een heel academisch boek, met als ondertitel In Search of Female Identity in Tibetan Buddhism uitte, veroorzaakten die wat ze een primitieve uitbarsting van woede en toorn noemde. “Ik werd beschimpt als een leugenaar of een demon”, zei ze de afgelopen week gedurende een openbare voordracht aan het niet-sectarische College voor boeddhistische studies in Sharpam, Devon. “In die wereld was hij een heilig figuur. Het was alsof je beweerde dat moeder Theresa betrokken was bij het maken van pornofilms.”

Maar ze wachtte niet in totaal 18 jaar uit angst voor de reactie, voordat ze haar openbaringen bekend maakte in een boek, getiteld Traveller in Space, een vertaling van dakini, het nogal poëtische Tibetaanse woord voor een vrouw die door een lama voor seks wordt gebruikt. Ze had zoveel tijd nodig om het trauma van de ervaring te verwerken. “Elf jaar ging voorbij zonder dat ik erover sprak, en toen ik had besloten erover te schrijven, had ik nog eens zeven jaar nodig voor onderzoek. Ik wilde mijn persoonlijke ervaring verweven met een meer theoretisch begrip van de rol van de vrouw in de Tibetaanse maatschappij, zodat ik beter kon begrijpen wat me gebeurd was.” Wat er gebeurde, was dat ze in haar geboorteland Schotland in de jaren zestig – de tijd van de hippies – boeddhist werd en naar India reisde waar ze non werd. Ze bracht tien jaar door in een Tibetaanse klooster en drong dieper dan enig andere westerling door in de esoterische hiërarchie van dat geloof. Ten slotte werd ze de persoonlijke tolk van de goeroe toen hij in de jaren zeventig door Europa en Amerika reisde. Daarna, zo zei ze, “vroeg hij me zijn sekspartner te worden en met hem aan geheime activiteiten deel te nemen.” Slechts één andere persoon wist van de relatie – een tweede monnik – met wie ze deelhad aan wat ze een polyandrische relatie in Tibetaanse stijl noemde. “Het duurde enige jaren voordat ik besefte dat de mate waarin ik uitgebuit werd, een soort misbruik inhield.”

De tantrische sekspraktijk is ouder dan het boeddhisme. Het idee vindt zijn oorsprong bij de oude Hindoes die geloofden dat het binnenhouden van het zaad gedurende de geslachtsgemeenschap het seksuele genot vergrootte en mannen langer deed leven. De Tibetaanse boeddhisten ontwikkelden het geloof dat de verlichting versneld kon worden door de beslissing “de hartstochten in de religieuze praktijk te integreren in plaats van ze te vermijden.” Deze strategie wordt als buitengewoon riskant beschouwd, maar wel zo effectief dat deze in één leven tot verlichting kan leiden. Monniken met een lagere status beperkten zich tijdens de meditatie tot het visualiseren van een denkbeeldige seksuele relatie. Maar de “meesters”, zo zet haar boek uiteen, bereiken een punt waarop ze besluiten dat ze seks kunnen hebben zonder erdoor bezoedeld te worden. De instructies in de zogenaamde “geheime” teksten omschrijven gedetailleerd de methoden die de man in staat stellen de zaadlozing door yoga-ademhalingsbeheersing en andere oefeningen onder controle te krijgen. Het idee is “om het zaad opwaarts, langs de ruggengraat tot in het hoofd te drijven.” Hoe meer zaad er in het hoofd van een man is, des te sterker hij intellectueel en spiritueel geacht wordt te zijn.

“Het omkeren van normale seks drukt de relatieve positie van de man en de vrouw binnen het ritueel uit.”

Meer dan dat, men zegt dat hij er nog meer kracht bij krijgt door het vaginale lichaamsvocht van de vrouw in zich op te nemen op het moment dat hij zijn eigen lozing inhoudt. “Deze omkering van gewone seks”, zo zegt June Campbell, “drukt de relevante positie van de man en de vrouw in het ritueel uit, want het geeft aan dat de energie van de vrouw naar de man stroomt.”

De wanverhouding wordt nog onderstreept doordat zulke goeroe-lama’s eisen dat hun sekspartners geheim moeten blijven waardoor de lama’s controle over de vrouwen kunnen blijven uitoefenen. “Sinds het boek is gepubliceerd heb ik brieven met gelijksoortige- en ergere ervaringen gehad van vrouwen uit de hele wereld.”

Waarom ging ze er dan bijna drie jaar mee door? “Persoonlijke erkenning. De vrouwen geloven dat ook zij speciaal en heilig zijn. Ze gaan over in een sacrale toestand. Het verschaft goede karma voor toekomstige levens en is een geloofstest.” De combinatie van religie, seks, macht en geheimhouding kan een krachtig effect hebben. Deze creëert de paradox van de psychologische chantage, beschreven in de woorden van een andere lama, Beru Kyhentze Rinpoche: “Indien je goeroe op een schijnbaar onverlichte wijze handelt en je denkt dat het hypocriet is hem als een boeddha te beschouwen, moet je bedenken dat je eigen meningen onbetrouwbaar zijn en de ogenschijnlijke gebreken die je ziet slechts overwegingen van je eigen misleide geestestoestand zijn… Indien je goeroe op een volmaakte wijze zou handelen, zou hij ontoegankelijk zijn en je zou niet in staat zijn met hem om te gaan. Het is vanuit zijn grote  compassie dat je goeroe wel eens  schijnbare gebreken vertoont… Hij weerspiegelt jouw eigen gebreken.”

De psychologische druk wordt vaak nog vergroot doordat men de vrouwen geloften van geheimhouding laat zweren. Bovendien werd June Campbell verteld dat “krankzinnigheid, narigheid of zelfs de dood” zouden kunnen volgen, als zij het stilzwijgen zou verbreken. Er werd me verteld dat de lama met wie ik omging, in een vorig leven een maîtresse had die hem wat problemen bezorgde. Om haar kwijt te raken sprak  hij een vervloeking over haar uit die een ziekte veroorzaakte  die  later in  haar dood resulteerde. Er zijn boeddhisten als Martine Batchelor – die 10 jaar in een Koreaans klooster doorbracht als zen-boeddhistische non en nu docente is aan het Sharpham College – die benadrukken dat de religieuze technieken die de Boeddha leerde losgekoppeld kunnen worden van de seksistische, patriarchale en onderdrukkende cultuur van veel boeddhistische landen. Maar June Campbell is niet overtuigd. “Je moet je afvragen wat de relatie is tussen het geloof en hoe een maatschappij gevormd wordt”, zegt ze. In het Tibetaanse systeem ligt de macht in handen van mannen die vaak getraumatiseerd zijn doordat ze van hun moeder weggehaald zijn toen ze pas twee jaar oud waren, en naar een klooster met alleen maar mannen zijn gebracht. Sommigen mochten bezoek ontvangen van hun moeder en zusters maar altijd in het geheim, zodat ze vrouwen gingen associëren met wat verborgen moet worden.”

Maar ze gelooft dat er meer is dan dat. Toen ze de afgelopen week in Sharpam college gaf, gaf ze de studenten een hele reeks materiaal over verschillende soorten feminisme, van het politieke tot aan het psychotherapeutische. Ze vroeg hen toen hoe dat zich verhoudt tot het feit dat er geen vrouwelijke boeddhabeelden zijn of tot de vraag waarom in tantrische seksafbeeldingen de vrouw haar rug altijd naar de kijker heeft, of waarom boeddhistische vrouwen wordt verteld dat ze moeten bidden dat zij in een volgend leven als man worden wedergeboren, want alleen als man kunnen ze de volle verlichting bereiken. “Toen ik eenmaal mijn ervaringen begon uit te pluizen, begon ik alles ter discussie te stellen”, zo zei ze. Dat betekende niet alleen de daden van een bepaalde goeroe, maar het hele idee van goeroeschap. Ze begon zich af te vragen of de tantra alleen maar een fantasie was, en of er werkelijk wel enig verschil is tussen tantrische seks en gewone seks. Ze stelde het concept van de verlichting zelf en de meditatiepraktijk ter discussie. “Ik besefte dat ik om mezelf te zijn ik alles volledig en volkomen achter me moest laten.”



Transcript van het Programma “Exkurs” van de Hessische Rundfunk op 12 mei 1999

 De rol van de vrouwen in het Tibetaanse boeddhisme naar het voorbeeld van June Campbell

 De Schotse godsdienstwetenschapper was einde zestiger jaren als jonge vrouw aanhangster van het Tibetaanse boeddhisme. Zij was leerlinge van Kalu Rinpoche, een wereldwijd beroemde Tibetaanse lama, een geestelijke leraar dus. Als tolk reisde ze met hem door de hele wereld, maar dat niet alleen: zij was ook zijn sexpartner. De relatie moest geheim blijven om de reputatie van de meester als celibatair monnik niet in gevaar te brengen. Katja Sindemann sprak met June Campbell.

Sindemann:

Eigenlijk leert het boeddhisme de overwinning over de seksuele begeerte, om tot volkomen innerlijke bevrijding van wereldse zaken te geraken. Maar het Tibetaanse boeddhisme  heeft onder invloed van het Noord-Indische  tantrisme een meditatie praktijk ontwikkeld, waarbij de meester met behulp van een vrouw tot verlichting komt: eerst stelt de beoefenaar zich de vrouw alleen in de geest voor,  op een hoger niveau kan hij zich ook van een echte vrouw bedienen. Zij wordt dakini of song-yum genoemd.

Campbell:

Hij was één van de hoogste lama’s binnen de Tibetaanse maatschappij, hij was leraar van de Dalai Lama. Ik dacht, dat het op een bepaalde manier goed voor mij was om een relatie met zo’n man aan te gaan. En hoewel de verhouding volkomen geheim gehouden werd, afgezien van één of twee ingewijden, geloofde ik steeds, dat het mij spiritueel van nut zou zijn ! Ik kan niets meer zeggen, dan dat ik indertijd geloofde, dat iedere soort van zegen of nauwe verbinding met iemand die ik spiritueel hoogstaand achtte, goed voor mij zou zijn.

Sindemann:

Na enige jaren beëindigde June de geheime verhouding. Zij brak met Kalu Rinpoche en zweeg verder. Eerst tientallen jaren later spreekt zij erover.

Campbell:

Allereerst vond ik het niet acceptabel om een dubbelleven te leiden. Daarbij kwam, dat ik volledig van andere westerlingen was afgesneden. Ik was mezelf niet meer. Ik kon niet met andere westerlingen  praten over wat ik beleefd had. Ik ben Schotse en in een zeer democratische maatschappij opgegroeid, waarin eerlijkheid één van de belangrijkste eigenschappen is. Daarom was ik na enige tijd niet meer in staat om in dat verband te leven.

Sindemann:

In uw boek: “Godinnen, dakini’s en heel normale vrouwen. Vrouwelijke identiteit in het Tibetaanse Tantrisme” probeerde u uw persoonlijke pijnlijke ervaring wetenschappelijk te verwerken. Daarbij bekritiseerde u het complete systeem van het Tibetaanse boeddhisme als vrouwvijandig.

Campbell:

Zoals alle middeleeuwse culturen sloot de Tibetaanse maatschappij vrouwen uit van machtsposities. Het was een theocratie: de lama’s hadden zowel de geestelijke alsook de politieke macht. Zij waren belangrijke figuren in de lokale, maar ook in de totale Tibetaanse maatschappij. Vrouwen werden uitgesloten van leidinggevende functies in de boeddhistische scholen die de kennis van de leer overdroegen. Vrouwen telden alleen onder bepaalde voorwaarden mee. Zoals bijvoorbeeld de moeders van de Tulkus, de wedergeboren  lama’s: zij stonden hun kleine jongens aan de kloosters af en offerden hen voor het welzijn van de gehele maatschappij.

Sindemann:

June Campbell bekritiseert vooral de geheimhouding waaraan de vrouwen gehouden zijn. Zij moeten weliswaar hun bijdrage aan het religieuze systeem leveren, maar alleen in het verborgene. Zij ziet in deze structuren ook een groot gevaar.

Campbell:

Alle voorbeelden die ik meegemaakt heb, en zoals men uit de geschriften kan opmaken, tonen dat er geen gelijkheid tussen man en vrouw bestaat. Maar dat is niet het essentiële punt. Want dat gebeurt niet alleen in de Tibetaanse maatschappij, maar overal. Ik denk, dat het kardinale punt de verering voor de lama is, de onbespreekbare onderwerping, die in een geheim en gesloten denksysteem plaatsvindt. De figuren die de geestelijke macht bekleden nemen bovendien politieke ambten in die maatschappij in. Maar er ontstaat naar mijn mening een zeer gevaarlijke situatie als men deze structuren naar het westen brengt. Er vormen zich groepen die zaken geheimhouden. Mannen komen in zeer machtige posities en kunnen seksuele relaties met meerdere vrouwen onderhouden, onder het voorwendsel, dat het om een spirituele aangelegenheid gaat. De omgeving mag daar geen vragen over stellen, dat houdt een massa risico’s in.

Sindemann:

Op grond van haar ervaringen heeft June Campbell reeds jaren geleden afscheid van het Tibetaanse boeddhisme genomen. Maar het verleden haalt haar vandaag weer in. Bij het verschijnen van haar boek werd zij van vele zijden beschimpt, ook door westelijke aanhangers van het Tibetaanse boeddhisme.
« Laatst bewerkt op: 23-08-2011 13:58 door lord rainbow »

lord rainbow

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #1 Gepost op: 23-08-2011 14:12 »
This article appeared in the Winter 1996 issue of "Tricycle" magazine;

                                                 

          The Emperor's Tantric Robes

        An Interview with June Campbell on Codes of Secrecy and Silence

An idealistic young Scottish woman goes East to study Buddhism. Twenty-five years later she delivers a radical and unsparing critique of religious structures in Tibet. How much of this system is taking root in West? And how much of it do we really want? June Campbell studied Tibetan Buddhism in monasteries in India in the early 1970's. Subsequently she traveled throughout India, Europe, and North America as a translator and interpreter for various Tibetan lamas. Her book "Traveler in Space" examines the patriarchy of Tibet's political, religious, and social structures, and the real and symbolic role of women in Tibetan society. Today Ms. Campbell teaches women's studies and religious studies in Edinburgh. This interview was conducted by Helen Tworkhov in New York in June 1996. All text in tinted boxes is excerpted from Traveler in Space, available in the United States from George Braziller, Inc.

Tricycle: What was your motivation for writing Traveler in Space?

Campbell: It was a way for me to work through some of the personal confusion that my own experiences left me with. Also, because as time has gone on and Tibetan Buddhism has become more popular in the West, there is much being written by people who know less about the inner workings of the Tibetan system than I, and I thought that what I had to say may be of benefit to others.

Tricycle: Are you referring to the Orientalists' view of Tibet-the kind of Shangri-la myths that still define Tibet in the popular imagination?

Campbell: Yes, but also the academic approach as well, which can take hard lines on certain issues in ways that limit the voices that are heard. Such as the role of women in what is called tantra.

 

From "Traveler in Space":

Buddhist tantra makes use of the notion that to enlist the passions in one's religious practice; rather than avoid them, is a potent way to realize the basic non-substantiality of all phenomena. The Buddhist tantric deities are invoked and visualized in meditation, and practitioners identify with them in such a way as to enable them not only to be released from the limitations of ego-clinging, but also to transmute the various mind poisons into various forms of wisdom or enlightenment that the deities represent. This is reputed to help break the boundaries between "self" and "other" and ultimately between all dualities that are experienced as part of mundane existence. The highest form of realization is said only to come about through the secret tantric practices that involve sexual relations, and that are depicted iconographically in many religious paintings and images. Among celibate practitioners and the "not-so-advanced," these actions are visualized in the mind during meditation as a way of experiencing the "non-dual" through the images of the dual.

Tricycle: In iconography the male and female forms are complimentary, and the facts speak of an
exchange of equal energies. Yet in your book you portray the institutions of Tibetan Buddhism as
dependent on the subjugation of women. On the other hand, Miranda Shaw, in her book Passionate Enlightenment, speaks of the tantric female masters.

Campbell: But they were all from a thousand years ago; for five hundred years tantric female voices have largely disappeared.

Tricycle: How do you explain their disappearance?

Campbell: To my understanding, it is partly explained by the very unusual social structure that developed in Tibet. Other societies developed kinship, or a monarchy- or lineages that were passed through kinship or, later on, through wealth, or other mechanisms that created a cohesive social system.

The Tibetans incorporated an aspect of Buddhist teachings that had to do with rebirth and reincarnation into the social system, so that you had divine incarnation or what are called tulkus-- little boys--that are identified as being the reincarnations of previous lamas and are born with advanced capacities for enlightenment. In other words: power by incarnation. And these boys are taken away from their mothers and from the domain of the family and raised in the all-male environments of the monasteries. And even misogyny, which was extensive in the monasteries, was used as a way of helping these young men in their practice. In order for patriarchy to survive, women had to be subjugated.

Tricycle: How did misogyny help male monastic practice?

Campbell: In the very popular text of Milarepa's life story-which all lay people and monastics read--there are many expressions of ambivalence about women: how women are polluting, how they are an obstacle to practice, that at best women can serve others and at worst they are a nuisance. At the same time, women are transcendentalized into goddesses, dakinis, female aspects of being that men must associate with in order to reach enlightenment. On the one hand, the monastic boys were cut off from women, from maternal care, from physical contact, from a daily life in which women played nurturing and essential roles, and this whole secular way of life was devalued in favor of a male-only society. And yet these boys grew into practitioners who needed women, either in symbolic form or real women as consorts, to fulfill their quest. So even misogyny, which was extensive in the monasteries, was used as a way of helping these young men in their practice. In order for patriarchy to survive, women had to be subjugated.

Tricycle: Is the tulku system responsible for silencing women?

Campbell: What I argue in the book is that if it is the case that women did once have a more prominent religious role, then it had certainly declined by the time the tulku system was introduced. I argue that early Tibetan Buddhism replaced much of the Mother Goddess worship and incorporated all the female symbolism of the Lotus Goddess into Chenrezig [the Bodhisattva of Compassion]. The tulku system was what put the tin lid on any potential for women to gain equality in the religious sphere, or for their voices to be heard. It ensured the power of the divine male. Women were excluded from the sacred domain, except under conditions laid down by men, and "tantra" was used as a means of polarizing male and female as opposites. As a result, women and their role in the system had to remain hidden. This created very ambivalent attitudes. And in order to keep alive the tantric tradition-as it was being practiced-women had to be kept secret.

Tricycle: Do you mean the actual woman and their relationship to her had to be kept secret, or that their sexual practices had to be kept secret?

Campbell: Both. Because you had lamas who openly had wives and that was quite acceptable. But a lot of them had secret consorts in addition to their wives. And then you had so-called celibate yogis who had secret consorts.

Tricycle: Are the benefits of tantric visualization practices considered parallel to actual sexual engagement?

Campbell: No. They may be presented that way in texts. But in the functioning of the system, to have an actual sexual consort is considered the most important ingredient in the path of tantra. That's where so much of the confusion and ambivalence and misogyny come into play, because you have both: the emphasis on male monastic society and, at the same time the need for women, but without the acknowledgment of the role women play. The centrality of the hidden sexual relationship is terribly important.

Tricycle: In Traveler in Space, you speak of your own sexual relationship with the late Kalu Rinpoche [1904-1989]. And the revelation was truly shocking to anyone in the West or the East who had known this master. He was considered to be a great Tibetan teacher; who was presented to the world as a celibate yogi. Most of his closest disciples did not know that he had consorts. His secret sexual life seems to have been well protected in his lifetime.

Campbell: When I have asked why details of sexual encounters often emerge after a lama's death I have been told that it is because ordinary people might misconstrue events, and lose faith in their lama, thus breaking their own personal vow of faith in him, and also helping to bring about the lama's downfall. Naturally any fall in the status of a lama who outwardly maintained a position of celibacy would threaten the whole hierarchical system of theocratic rule, itself dominated since the 1500's by monasticism, and as a consequence the heart of the society itself.

The tulku system lay at the center of the monastic way of life, and symbolically depended not only on the exclusion of women, but also on the metaphorical idea of male motherhood and divine succession. Seen in this way, any lamas outwardly transgressing the rules of the system threatened the very life of the system itself.

Tricycle: Is it your understanding that Kalu Rinpoche broke his vows?

Campbell: I don't know what his vows were. We never spoke of them. What I do know is that clearly I was not an equal in our relationship. As I understand it, the ideals of tantra are that two people come together in a ritualistic exchange of equally, valued and distinct energies. Ideally, the relationship should be reciprocal, mutual. The female would have to be seen on both sides as being as important as the male in the relationship.

My relationship with Kalu Rinpoche was not a partnership of equals. When it started. I was in my late twenties. He was almost seventy. He controlled the relationship. I was sworn to secrecy. What I am saying is that it was not a formal ritualistic relationship, nor was it the "tantric" relationship that people might like to imagine.

The etymology of the word tantra is similar in Sanskrit and Tibetan. In Sanskrit, the word means loom, or warp, but is understood as the principle underlying everything.

In Tibetan, tantra is known as ju (Tibetan rgyud), which means thread, string, or 'that which joins things together."

Tricycle: You ended up feeling sexually exploited? Used for personal indulgence?

Campbell: Obviously at the time and for some years afterwards I didn't think this. How could I? It would have caused me too much distress to see it in this light. It took me many years of thinking about the whole thing to see it differently, and to begin speaking about my experience. This wasn't easy. I tried through writing to understand why people rationalize these acts as beneficial, and it made me question a lot of things. I've got no doubts now that when a male teacher demands a relationship that involves secret sex, an imbalance of power, threats, and deception, the woman is exploited. You have to ask, "Where does the impulse to hide sexual behavior come from?" Especially if it happens in a system that supposedly values the sexual relationship. Of course, there are those who say they are consensually doing secret "tantric" practices in the belief that it's helping them become "enlightened," whatever that means. That's up to them, and if they're both saying it, that's fine.

But there's a difference between that and the imperative for women not to speak of the fact that they're having a sexual relationship at all. What's that all about if it's not about fear of being found out! And what lies behind that fear? These are the question I had to ask.

Tricycle: You were sworn to secrecy by him?

Campbell: Yes. And by the one other person who knew. A member of his entourage.

Tricycle: What might have happened if you had broken the silence?

Campbell: Well, it was assumed that I wouldn't. But I was told that in a previous life, the last life before this one, Kalu Rinpoche had a woman who caused trouble by wanting to get closer to him, or by wanting to stay with him longer. She made known her own needs, made her own demands, and he put a spell on her and she died.

Tricycle: Just the way child abusers deal with their victims: "If you tell, something bad will happen to you.
"

Campbell: Yes, there are many similarities. It instills fear in the context of religion. Put yourself in my
position. If I had refused to cooperate I would still have known something that was threatening to the lama and his followers. Where would I have gone from there? If I'd wanted to talk about it no one would have believed me. Some people don't believe me now. And what if I'd spoken out and the lama had denied it publicly? Could he still have been my teacher? I don't think so. As it was I was happy to comply at the time because I thought it was the right thing to do and that it would help me. But I was still very, very isolated and afraid for years to speak about it.

In my own experience, despite the absence of a Tibetan upbringing, there were quite specific motivating factors that helped to keep me silent over many years. These factors were probably similar to those which influenced Tibetan women over the centuries. . . . Firstly, there is no doubt that the secret role into which an unsuspecting woman was drawn bestowed a certain amount of personal prestige, in spite of the fact that there was no public acknowledgment of the woman's position. Secondly, by participating in intimate activities with someone considered in her own and the Buddhist community's eyes to be extremely holy, the woman was able to develop a belief that she too was in some way "holy" and the events surrounding her were karmically predisposed. Finally, despite the restrictions imposed on her, most women must have viewed their collusion as "a test of faith," and an appropriate opportunity perhaps for deepening their knowledge of the dharma and for entering 'the sacred space."

Tricycle: There are Westerners who knew you when you were with Kalu Rinpoche, who were also close disciples. They did not explicitly know what was going on at the time, yet some of them say now that they are not surprised by your book, that they "knew" without really knowing and that the sexual behavior of lamas, so-called celibate or not, is so pervasive that, in addition to their respect for your personal integrity, there would be no reason to question your veracity At the same time, students in the West who never knew Kalu Rinpoche are disputing you story. And I have already received phone calls from two Tibetan lamas in the Kalu Rinpoche lineage asking me not to publish any of your work and accusing you of making all this up, saying, in both cases, "this June Campbell had a fantasy of having an affair with Kalu Rinpoche."

Campbell: Well, it's not the first time that the "fantasy" argument has been used against women. Freud gave in to the social pressures of his day to suppress the truth about what he knew about sexual abuse and incest, and came up with the "female fantasy" theory, now totally discredited. Of course, it's understandable that those lamas should react in this way; after all, they knew nothing of what was going on. But I'd rather face up now to people abusing my character than go on denying the truth. In any case, my book isn't about Kalu Rinpoche. It is about much wider issues than my own personal experience, although obviously the effort to write it came from that experience. I left Tibetan Buddhism thirteen years ago and I spent most of those years thinking about the complexities of what happened. If what I've written is dismissed by Buddhists as irrelevant, or a fantasy, or a lie-so be it, it doesn't bother me. I know that writing the book helped me acknowledge m)r past and come to terms with a lot of difficult feelings. It helped me to understand what happened by myself and on my own terms. No one can tell me that isn't true.

Tricycle: What advice do you have for women who are currently in the position you were in twenty-five years ago?

Campbell: This is a difficult one. Twenty-five years ago I would only take advice from men in maroon robes called "Rinpoche," so I imagine women in a similar position today will be very, very unlikely to listen to a middle-aged Scotswoman, especially one who's just been slandered by Tibetan lamas as being a neurotic liar! Still, you've given me the opportunity, so I'd have to say: Don't agree to a long-term secret relationship; it's a burden you'll have to carry all your life, and in the end you'll have to be true to yourself and face up to why you entered into it. If you're afraid of what might happen next, or how you'll deal with the stresses of secrecy, try to take control of your life again. If you're being passive and compliant because he's your teacher, do as I did eventually: think for yourself, take action, and end it. Never allow part of yourself to be hidden away under threats of "bad karma" or anything else. The truth never made "bad karma." If you need to, look for supportive people to help you. If you've started to feel that in some way you're special, that maybe you've been chosen to fulfill some kind of destiny, well, think again. These kinds of thoughts won't help you to become strong in yourself. They may seem to explain things now, but they'll only hold you back in the long run.

Tricycle: What do women attracted to Vajrayana practice need to know?

Campbell: Well, they need to know that Vajrayana has a long history and social context that is worth studying before submerging themselves in the glamour of it all. That the philosophy underlying so many of the practices is very ambiguous with regard to women's place and role. That if they expect to find an encouragement of women's voices within the system, it'll be hard to find. That there is a lot of emphasis on hierarchies and status. That the system's pervaded by secrecy.

Tricycle: Is there any safeguard, and will it make a difference once the Western heirs have moved to the forefront?

Campbell: It's sad to say but I don't think any advice about standing up to teachers would stop some young women from wanting to have a safe and comfortable relationship with a male teacher and later on being exploited. I wouldn't even bother saying anything to the men who do it. Because they would only rationalize or deny everything or accuse others of all sorts of things. And it's crazy to put all the blame on the Tibetans. It's obvious that Westerners have lots of problems themselves about how to relate to gurus, and we're not exactly perfect in the ways we relate to one another as men and women. What's terrible, though, is that ordinary men and women seem to be happy to give up all responsibility when they know something's wrong and then don't act when they need to. After all: no student, no teacher. I think exactly the same issues would be around for "Western heirs," some of whom might be keen to realize, as Peter Bishop put it, their "dreams of power. "

Tricycle: Is Kalu Rinpoche less enlightened than we thought he was, or do we have to change our
understanding of what an enlightened guru is?

Campbell: It's tempting to stonewall this question altogether because I can already hear howls of outrage and indignation in some quarters at the thought of asking a mere woman about the status of a lama's enlightenment. But I don't think the issue here is about my opinion of Kalu Rinpoche, because, like everyone else's, it's highly subjective and is based on personal experience. I think it's more to do with the problems of squaring up the idea of perfection alongside what is perceived to be dubious behavior. One understanding of the "enlightened guru" is that everything about his behavior, no matter how strange or morally wrong, is a manifestation of enlightenment. That view may have been sustainable in Tibetan society-even promoted-but I think it's certain that Western society will be unable to sustain it. It's my view that if people resist looking at this question, certain groups will become more and more insular in Western society, in an attempt to protect themselves from challenge and to avoid change. They'll never go beyond a simplistic view of the guru as perfect, and the gurus themselves will never go beyond wielding complete power and being adored. To my mind this kind of insularity would either hasten the demise of the whole system, or create closed, cult-like groups that have no influence on society at all.

Tricycle: As in the case of other controversies over Buddhist teachers, the real issue here seems to be about power; and as you describe it, this power is not a corrupt or aberrant twist within the Tibetan system, but is essential to its entire social fabric. How do think this is going to play out in the West?

Campbell: Obviously those involved closely will have a better idea than I have of the ways it'll play out. But I think the issues will be around how power is being used-for example in male-female relationships, elitism, teacher-student issues, materialism. Having said that, it's very important not to lose sight of the fact that the Tibetan system's not unique in there being a link between power, religion, and gender. and it's not the first system in the world to face change or be challenged. OK, many of the Tibetan customs may seem very different, but in essence we have the same problems in the West to do with abuses of power. This is what I tried to highlight in the book--they're the same old problems but in new disguises.

Tricycle: There seem to be both Western men and Western women in the Vajrayana lineages who share your views. But unlike, say, Japanese or Korean Zen or the Thai Forest tradition, the Tibetan scene in the West is still dominated by Tibetan men who have a great deal invested in the old ways.

Campbell: It's not surprising. I think part of the problem lies in how isolated the Tibetan monastic system is. It was a very unique sort of environment in which these young boys grew up-especially the tulkus. I think that's where their need to keep control originated. After all, these young boys had little or no say in anything in their lives. Their mothers gave them up. Their identity was constructed by an institution their potential power as men was completely tied up with it. If they had desires for women they had to be kept secret. In the case of the tulkus they were worshiped as divine. It was a very unusual upbringing. In the West we've developed a different view-that children don't benefit from being brought up in institutions. I think it'll be recognized sooner or later that the monastic upbringing is not helpful in the lives of young men and boys, especially in the absence of living, loving women who are actually present, visible, and for real, inside the system. If Western boys are sent to Nepal or India for that kind of upbringing, all you'll get is a repeat of the past. They'll have difficulty giving up power, too, and they'll have ambivalent or even warped feelings about women and their place in the system. I think that if men maintain a rigid position that excludes the female dimension, it is not only harmful for women, but must be harmful for men as well, in the long run. I believe that.

The problem with any analysis of a system like this is that a lot of people assume that they need only
examine the ways in which it obviously doesn't work for women. What also seems very important to uncover now are the subtleties of the ways in which it doesn't work for men either.

lord rainbow

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #2 Gepost op: 23-08-2011 14:35 »


http://www.trimondi.de/deba.ne.html



Interview met Victor & Victoria Trimondi door Edi Goetschel voor het tijdschrift  YABYUM - november 1999


GEGRONDE TWIJFEL

Het Tibetaanse Boeddhisme geldt in het Westen als voorbeeld van vreedzaamheid, Tantra als inherent 'heilige seks'. Het boek 'Der Schatten des Dalai Lama' van Victor en Victoria Trimondi schetst een totaal ander beeld. Aan YABYUM geven ze een nadere uitleg van hun belangrijkste punten van kritiek: de militante machtspolitiek van de Dalai Lama, seksuele magie en verachting van vrouwen.

YABYUM: Uw kritische verhandeling over de Dalai Lama, het Tibetaanse Boeddhisme en de daaraan gelieerde politiek beslaat een dikke pil van meer dan 800 pagina's. Wat was de aanleiding om zo breed en diep in deze problematiek te duiken?

Victor en Victoria Trimondi: Toen wij vijf jaar geleden begonnen aan  het onderzoek voor ons boek, hadden wij een positieve houding ten opzichte van het Tibetaanse Boeddhisme. Zoals veel mensen dachten we dat de Dalai Lama de sociaal-politieke en individuele waarden die ook  ons aan het hart liggen, moedig en met overtuiging naar voren brengt: vreedzaamheid, mededogen met alle lijdende wezens, het overwinnen van elke beperking naar klassen en rassen, ecologisch bewustzijn, vrijheid van het individu, te boven komen van het denken in vijandbeelden, gemeenschapszin, sociaal engagement, interreligieuze dialoog, interculturele ontmoeting, en nog veel meer zaken.

We voelden ons in het bijzonder aangetrokken door het Tantrisme, de eigenlijke kern van het Tibetaanse Boeddhisme. Hier leek eindelijk een religie te bestaan, die de gelijkberechtiging van de geslachten serieus nam en die Eros niet uit de sacrale ruimte verbande, maar hem juist in het centrum daarvan stelde.

Maar we waren niet slechts door de ideeëngeschiedenis met de Dalai Lama verbonden. Als uitgever heb ik boeken van hem gepubliceerd en verschillende symposia en grootschalige manifestaties voor hem georganiseerd. In 1982 bracht ik hem met een klein propellervliegtuig van Parijs naar de Frankfurter Buchmesse. Het vliegtuigje kwam in een storm terecht en zwaaide gevaarlijk heen en weer. Alle inzittenden,inclusief de Dalai Lama, trokken wit weg. Zulke uiterst gespannen momenten in het leven scheppen een band en een weliswaar losse maar echte vriendschap kwam tot stand.

We waren bijzonder gecharmeerd door de religieuze tolerantie van 'Zijne Heiligheid'. Nooit of te nimmer eiste de XIV-de Dalai Lama dat mensen de hun vertrouwde religie in de steek te laten en zich aan te sluiten bij het Boeddhisme. Integendeel, hij waarschuwde dringend niet van religie te wisselen en hij benadrukte steeds opnieuw dat het juist de plicht van ieder is om het geloof dat hij wil aannemen grondig te onderzoeken en het uiterst sceptisch en met een uiterst kritische geest te benaderen en pas daarna een beslissing te nemen.

En dat heeft u gedaan?

Precies dat hebben we gedaan! Met de bedoeling om in het Tibetaanse Boeddhisme een spirituele leer te ontdekken, die antwoord geeft voor de oplossing van onze wereldproblemen, hebben we ons bezig gehouden met de grondslagen van het Boeddhisme, de Tantrische teksten, de geschiedenis van het Tantrisme en de biografieën van de vroegste Tantristen, en daarnaast de geschiedenis van Tibet, van de Dalai Lama's en de politiek van de Tibetanen in Ballingschap.

Het resultaat was meer dan ontnuchterend en bracht ons tot een volledige herziening van onze visie tot dusver. In plaats van een vreedzame en tolerante cultuur, troffen we een krijgszuchtige en agressieve cultuur; waar we vrouwvriendelijkheid en gelijkwaardigheid van de geslachten verwachtten, maakten we kennis met een systeem dat de onderdrukking en uitbuiting van vrouwen met raffinement op de spits dreef.

Onderdrukking van andersdenkenden, despotisme, gebrek aan tolerantie, een grenzeloze machtsobsessie, demonisering en angst als politieke middelen, verachting van alles wat menselijk is - dit alles, waaraan we niet gedacht hadden, moesten we tot onze schrik ontdekken in de teksten, de rituelen en de geschiedenis van deze religie. Voor ons was de ontdekking van de schaduwzijden van het Tibetaanse Boeddhisme verbonden met een tijdelijke persoonlijke crisis - want we moesten afscheid nemen van een door ons tot dan toe positief gewaardeerde cultuur en van een hooggewaardeerd mens, een spiritueel voorbeeld en een persoonlijke vriend.

Hoe bent u bij uw onderzoek te werk gegaan?

Ondertussen is een omvangrijk bronnenmateriaal over het Tibetaanse Boeddhisme in vele Europese talen beschikbaar. Het merendeel van de hogere en hoogste Tantra's is wereldwijd door de meest gekwalificeerde Tibetologen vertaald en in veel gevallen door Engelstalige lama's geautoriseerd. In methodologisch opzicht hebben we ons niet beperkt tot een klassieke tekstkritiek. Dat was ook nooit onze bedoeling, omdat wij een cultuurkritische en dieptepsychologisch werk en niet een Tibetologische verhandeling tot stand wilden brengen. Omdat het in het geval van het Tibetaans Boeddhisme gaat om een mythologisch systeem - wat niet algemeen bekend is - is het niet toereikend om dit systeem  simpelweg te beschrijven.

We hebben ons laten beïnvloeden door een principe van de moderne etnologie. Om een mythe te begrijpen, om zijn 'logica' te vatten - en daarover waren etnologen van de meest verschillende richtingen het met elkaar eens - men moet in de 'bankring' van de mythe treden, maar zonder zelf in de 'ban' te komen. Pas dan kan de zingeving van een mythe vertaald worden in een wetenschappelijke taal.

U stelt in uw boek verschillende onderwerpsgebieden ter discussie, de militante Shamballa-mythe bijvoorbeeld die tot doel heeft een Boeddhocratisering van de wereld of de onderdrukking en het misbruik van vrouwen in het Tibetaanse boeddhisme. Welke betekenis heeft het onderwerp Tantra?

Het Tantrisme behandelt een zeer gevoelig onderwerp, namelijk dat van de rol van de geslachten in de sacrale ruimte. In alle patriarchale religies werd de vrouw al eeuwen geleden verbannen uit de mysteries. De centrale maatschappelijke posities - als 'priesters' of als 'politici' - werden principieel ingenomen door een mannelijk wezen. Ook de historische Boeddha en zijn oorspronkelijke leer vertoonden sterk androcentrische trekken. Het traditionele Tantrisme in India en Tibet lijkt op het eerste gezicht anders te zijn. Maar als we van geval tot geval de aangeraden praktijken en de symbolische verwijzingen bestuderen, dan zien we al snel dat het in de meeste gevallen gaat om een van de meest geraffineerde methoden om de polariteit van de geslachten uit te buiten, in het bijzonder de vrouw en de vrouwelijke energie, de gynergie.

De traditionele Tantra's zijn helemaal geen zinnelijk-spirituele technieken, gericht op het cultiveren van de Eros van de geslachten en het tot stand brengen van de gelijkwaardige heelheid van beide partners, zoals dat graag en vaak gezien wordt door het westerse Neo-Tantrisme. De praktijken hebben daarentegen tot inhoud het seksueel-magisch activeren van symbolische gebieden met een transpersoonlijke, d.w.z. theogonische en kosmogonische inhoud. Tantra en macht - persoonlijk, spiritueel en politiek - zijn daarom in al de ons bekende teksten synoniem aan elkaar. In ons boek hebben we in detail beschreven, hoe in de Kalachakra-Tantra , de 'koning van de Tantra's', de verbinding tot stand komt tussen Tantrische seksuele magie en politiek, tussen een mythe - Shamballa - en een Boeddhocratische eindtijdvisie. Of men nu geloof hecht aan de werkzaamheid van een dergelijke praktijk als de Kalachakra-Tantra of niet - ze is in ieder geval verwerpelijk, omdat zij krijgszuchtige, gruwelijke, vrouwenverachtende en despotische trekken vertoont.

Door critici van uw boek, wordt naar voren gebracht dat de Tantrische teksten en afbeeldingen een symbolische betekenis zouden hebben en dat het een misverstand zou zijn om daarin reden te zien om deze op enigerlei wijze in de praktijk te brengen. Daarnaast zou dat betekenen dat de voorstellingen en oefeningen van de New-Age Tantra klinkklare onzin zouden zijn. Waarop is uw houding in deze gebaseerd?

De boeddhistische discussie over de 'slechts symbolische' of 'reële' betekenis van de Tantrateksten is zou oud als de teksten zelf. De discussie is ook heel begrijpelijk, want bij het uitoefenen van de Vajrayana moeten bijna alle ethische voorschriften worden geschonden van de Vinaya Pitaka, de door Boeddha uitgevaardigde orderegels. Tot de geëiste overtredingen van de regels hoort niet slechts de seksuele omgang, die voor een Boeddhistische monnik principieel verboden is. De Tantra's eisen ook andere, zeer agressieve daden, tot en met eventueel een moord.

De discussie 'symbolisch' versus 'reëel' is ook binnen de Tibetaanse traditie gevoerd. Tussen de regels door gaan bijna alle belangrijke lama's uit van een werkelijke uitvoering van de seksuele praktijken, los van het feit of zij deze nu zelf hebben uitgevoerd of niet. Tsongkhapa, de oprichter van de orde van de geelmutsen, heeft bijvoorbeeld een zeer deugdzaam image, en men zegt dat hij nooit met een reële seksuele partner, een Mudra, gepraktiseerd heeft. Of dit nu juist is of niet, Tsongkhapa is in ieder geval de auteur van belangrijke Tantrische - seksueelmagische - commentaren en zijn uitspraken in het symbolendebat is ondubbelzinnig: 'Een vrouwelijke partner geldt als grondslag voor de voleinding van de bevrijding.'

Wie zich intensief met deze zaak bezig houdt, zal er heel snel achterkomen, dat in de hoogste Tantra's reële vrouwen de voorkeur genieten of zelfs worden voorgeschreven. Dit volgt ook uit het doel en de innerlijke logica van de Tantrateksten, zoals we dit in ons boek uitvoerig hebben aangetoond.

Hoe is dan te verklaren dat daarover een verhit debat plaatsvindt?

Vooral twee misverstanden hebben bijgedragen tot de opvatting van een puur symbolische betekenis van de Tantra's:
 
1. De Lama’s in ballingschap, aangevoerd door de XIV-de Dalai Lama, zijn hier in het Westen demonstratief opgetreden als 'celibataire monniken'. Als men daaronder verstaat het afzien van het huwelijk, dan geldt dit slechts voor de Gelugpa-orde, de geelmutsen, echter niet voor de drie andere scholen, Kagy-pa, Sakya-pa en Nyingma-pa. In het Tantrische ritueel praktiseren echter ook de Gelugpa's met reële Mudras. Miranda Shaw citeert moderne geelmutsen-meesters zoals Lama Yeshe, Geshe Kelsang Gyatso en Geshe Dhargyey, die met reële vrouwen rituelen opgevoerd zouden hebben. June Campbell doet verslag van haar Tantrische verhouding met de zeer beroemde Kagy-pa meester Kalu Rinpoche. Beide vrouwen zijn tibetoloog en kennen als voormalige praktiserende Boeddhisten het systeem van binnenuit.

2. Van fundamentele betekenis voor het misverstand dat de Tantrische teksten een slechts symbolische betekenis zouden hebben, was het boek van de Duitse lama Anagarika Govinda 'Grondslagen van de Tibetaanse mystiek'. Met deze bestseller zijn talloze mensen uit het Westen voor het eerst serieus in aanraking gekomen met het Tibetaanse Boeddhisme. Govinda is een fanatieke aanhanger van de 'stelling van de puur symbolische betekenis' - Dakini als zuivere ziel - en hij probeert met grote ijver het Tibetaanse Boeddhisme van elke 'seksuele smet' te zuiveren.

Welke gevolgen hebben uw onderzoek voor de New-Age Tantra?

In ons boek hebben we heel duidelijk naar voren gebracht dat we principieel uiterst positief staan ten opzicht van de sacralisering van de seksualiteit, zoals het Tantrisme het algemeen wil. De voorwaarde is echter dat beide partners elkaar voor, tijdens en na het Tantrisch ritueel erkennen als gelijkwaardige tegenpolen. Dit is in geen enkel ons bekend geval gegarandeerd, wanneer we de symbolische wereld van de verschillende traditionele Tantrateksten - zowel Boeddhistische als Hindoeïstische - onderzoeken. De scholen kunnen volgens ons worden onderverdeeld in androcentrische en gynocentrische strekkingen. Alle Tibetaanse scholen zijn androcentrisch, zelfs als men volgend de Boeddhistische 'Candamaharosana Tantra' praktiseert, een tekst die steeds weer vanwege zijn vrouwvriendelijkheid wordt geciteerd.

De zogenaamde 'New-Age Tantra' poogt met woorden de gelijkwaardigheid van de partners te cultiveren en overeind te houden. Ze moeten echter voorzichtig zijn dat ze niet het slachtoffer worden van een verkeerd geïnterpreteerde symbolische wereld en symbolische praktijk en daardoor onbewust traditionele onderdrukkings-mechanismen toe te passen. Zo zijn gebruikte rituele voorwerpen, mudras - handgebaren - of mantras vaak de middelen van een geraffineerd systeem van energieuitbuiting. Het naïef en onnadenkend overnemen daarvan door 'westerse' Tantra-scholen kan de traditionele ontwikkelingen in verkeerde richting herhalen en bevestigen. Daarbij komt dat de New-Age Tantra zich al te zeer concentreert op het lichamelijk-seksuele veld - lust en zinnelijkheid - en het intellectueelmetafysische aspect van het Tantrisme op naïeve wijze verwaarloost. Dit aspect maakt echter van begin af aan deel uit van de Tantrische weg. Daarbij gaat het echter om micro-macrokosmische dimensies die pas begrepen kunnen worden als men bekend is met een 'mystieke wetenschap'. Het lijkt ons ook beperkt en betreurenswaardig dat het vlak van de ziel tekort wordt gedaan in zowel de New-Age Tantra als de traditionele Tantra. Ook op het psychische vlak is - volgens ons - een 'mystieke vereniging' van beide partners belangrijk en wenselijk.
 
De 'unio mystica' van de zielen is een gebeurtenis waardoor beide partners hun schoonheid en kracht kunnen ervaren. De ontmoeting van zielen behoort net zo gecultiveerd, geleerd en overgedragen worden als de metafysische ontmoeting van man en vrouw.

Het gaat verder om de ethische en humane rol in de maatschappij, die een 'verlicht' paar heeft te vervullen. Evenals de traditionele Tantra een metasociale dimensie kan omvatten, waarvan we in ons boek de problematische aspecten hebben laten zien, zo dient ook het 'moderne Tantrisme' sociaal-ethische en  humanistische verantwoording op zich te nemen, in plaats van slechts individuele piekervaringen mogelijk te maken. Spiritualiteit roept verplichtingen op, ze is een geschenk, dat in dienst staat van de harmonie van evenwicht in de maatschappij. Misschien is het tijd dat het 'Neo-Tantrisme' zijn egocentrische eenzijdigheid verlaat en zich in dienst van een culturele vernieuwing stelt.

Misschien is de New-Age Tantra - voorzichtig uitgedrukt - de voorvorm van een nieuwe religieuze cultuur die de polariteit van de geslachten centraal stelt. Volgens ons zijn echter nog zeer veel extra componenten nodig voordat zich uit dit  'Milieu' een echt  'cultuurontwerp' kan ontstaan.

Wat zijn de consequenties voor het Boeddhisme als filosofie of religie, dat voor veel mensen in het Westen tegenwoordig als de enige of op zijn minst als uiterst aantrekkelijke spirituele leer en levenswijze schijnt te zijn?

Het antwoord op deze vraag zou vele bladzijden lang zijn, want het antwoord is uiterst complex, vooral omdat het ons niet daarom gaat om het hele systeem ter discussie te stellen, zoals bijvoorbeeld Colin Goldner dat in zijn boek 'Dalai Lama - case van een Godkoning' zeer beslist doet.

De eerste voorwaarde voor een verandering is altijd een kritisch en open bewustzijn. In dit verband citeren we graag de volgende uitspraak van de historische Boeddha: 'Je twijfels zijn gerechtvaardigd, zoon van Kesa. Luister naar mijn raad: geloof niets van horen zeggen, geloof niet in overleveringen (!) want ze zijn oud en door vele generaties tot ons gekomen; geloof niets op grond van geruchten of omdat de mensen veel ergens over praten; geloof niet slechts omdat men je de geschreven getuigenis van de een of andere oude wijze voorlegt; geloof nooit iets omdat het vermoedelijk juist is of omdat jarenlange gewoonte je ertoe verleidt om het voor waar te houden; geloof niets op grond van slechts de autoriteit van je leraar of een geestelijke. Wat na het opdoen van eigen ervaring en van onderzoek overeenstemt met je verstand en wat in dienst staat van jouw welbevinden en dat van alle andere wezens, neem dat aan als waarheid en leef ernaar.' (Anguttara Nikaya I, 174)

Tot deze door Boeddha gelegitimeerde en geëiste kritiek behoort op de eerste plaats een kritische beschouwing van de mythes en de traditionele dogma's met de vraag of deze tegenwoordig nog verenigbaar zijn met de huidige eisen op het gebied van mensenrechten. In dit verband is verder noodzakelijk een kritische studie van de geschiedenis van het Boeddhisme, zijn historische verhouding tot de staat, tot oorlog, tot het vraagstuk van de geslachten, enzovoort. Geen enkele religie mag zich aan het begin van het komende millennium onttrekken aan zo'n onderzoek van haar geschiedenis. Even noodzakelijk is het kritische onderzoek naar het heden, d.w.z. concreet de discussie met de Tibetaanse leraren. Pas nadat een dergelijke kritiek op eerlijke wijze heeft plaatsgevonden, kan men het Tibetaanse Boeddhisme als zijn eigen religie aanvaarden of niet.
 
Welke gevolgtrekkingen zijn te maken voor het politieke engagement voor een vrij Tibet?

Noch de Tibetaanse regering in ballingschap, noch de Dalai Lama vragen om een politiek engagement voor een 'vrij' Tibet. Volgens de Straatsburgse Verklaring van 1989 gaat het uitsluitend om de 'Autonomie' van Tibet onder algemeen bestuur van China naar het model van Hongkong. We kunnen niet beoordelen of een dergelijk model werkelijk ernstig gemeend wordt door de Tibetanen in ballingschap. Hoe dan ook loopt de sympathisantenscène nog steeds met de leuze 'Free Tibet' rond en lijkt zich verder weinig te interesseren voor het fundamentele volkenrechtelijke verschil tussen 'autonomie' en 'soevereiniteit'.
 
We willen de Tibetanen niet iets aanpraten in politiek opzicht. Principieel zijn we echter tegen elke overbenadrukking van de nationale staat, zoals dat tegenwoordig overal in de mode is. De Tibetanen moeten zelf eerlijk beoordelen of zij van Chinese zijde zo sterkt worden onderdrukt dat alleen een losmaking van China de enige weg naar de vrijheid is. In ieder geval zou het goed zijn wanneer zich onder hen mensen zouden verzamelen die zich consequent uit de structuren van het politieke Lamaïsme emanciperen en die zelf hun weg zoeken ten nutte van hun volk. Mannen en vrouwen uit het westen zouden hen daarbij behulpzaam dienen te zijn.

Interview: Edi Goetschel
« Laatst bewerkt op: 23-08-2011 14:39 door lord rainbow »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #3 Gepost op: 23-08-2011 22:12 »
Een hedendaagse visie die vrouwen op een mindere plaats stelt als de man, ook vertaalt als religie, geeft daarmee in mijn beleving al aan dat daar geen sprake is van Verlichting of werkelijk 'bovenmaterieel/bovenzintuigelijk'  inzicht.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #4 Gepost op: 23-08-2011 23:21 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:42 door Buddha Amitabha »

lord rainbow

  • Gast
interview met miranda shaw
« Reactie #5 Gepost op: 24-08-2011 06:57 »
WIE: There have been so many abuses of power by spiritual authorities over the past twenty years, and in particular, many reported cases of sexual abuse by teachers in the Buddhist tradition claiming to be practicing tantra. Often it seems that the word "tantra" is used to justify what usually turns out to be nothing more than the pursuit of personal sexual gratification, often at the disciple's expense. Even the great Kalu Rinpoche, revered as one of the greatest Buddhist masters of the modern era, often referred to as the Milarepa of the twentieth century and considered by many to have been a living Buddha, is now known to have been maintaining a secret sexual relationship with his young Western female translator, June Campbell, who claims with considerable support that she was intimidated into keeping the relationship secret.

MS: I have no doubt that it happened. She was emotionally coerced into a sexually abusive and exploitative relationship. Unfortunately, the word "tantra" does provide a shield behind which sexual predation can hide. But when you actually inquire into such sexual situations, you find out that tantric practice was not the intent of the relationship. The way, for example, that June Campbell describes their relationship, there was nothing even remotely tantric about it. It was not for their mutual pursuit of enlightenment. It was purely exploitative. This is not tantra.

I have been approached by people who would simply say something like, "Have sex with me and you'll become more enlightened!"—which of course is not tantra. If someone is approached by a spiritual teacher and is told, as it was told to June Campbell and others, that this is for the benefit of the teacher, then they should know automatically that it is not tantra. Because in tantra, you're not allowed to use the other person on any level. It has to be totally voluntary. Any form of coercion is disallowed in tantra. I think the tantrics foresaw this kind of abuse because they made a rule that the man may not directly approach or request a woman to enter into a tantric relationship. He has to approach her and offer himself subtly, indirectly through body language, through signs and a certain secret language they use.

We need this kind of clarity in the West, because women's lives, their peace of mind and even their spiritual practice are being destroyed by ordinary predation. This is simply sexual abuse in Eastern garb. I hope that work like mine, interviews like yours and this issue of your magazine will help to clarify what tantra is so that people cannot hide behind that label.

WIE: In looking at this whole issue, though, it seems to me that something else is also revealed by the fact that so many great masters have failed to demonstrate an enlightened relationship to sexuality. We're not just speaking about charlatans. Everybody I know who met Kalu Rinpoche said he was an incredibly beautiful human being, a truly rare example of purity and humanity.

MS: He was unbelievable.

WIE: So my question is: If even a man like that, who has attained such a high level of practice, in a tradition where there is such an elaborate teaching around sexuality, is unable to live with integrity and decency in the face of the sexual impulse, then how wise is it for anyone to recommend that people take up sexual practice as a path to enlightenment?

MS: These abuses and distortions actually justify the original insight and intent of tantra, which was that if you do not work directly with your sexuality, if you simply repress it or try to ignore it without mastering it, then you cannot become fully enlightened. It's not going to take care of itself. And it's not going to go away by itself if you have a lifetime of celibacy. What we see happening, even in the case of the great master, is that if sexuality is neglected, and at the same time, other sides of the personality, such as lust for power or accumulation, are also developing, then the sexual energies are simply going to be there to be claimed by the uncultivated and even possibly corrupt dimensions of the personality. This is the entire point of tantra: Enlighten your sexuality along with everything else!

WIE: Because if it's not looked into, if it's not reckoned with, then it's bound to resurface somewhere?

MS: Yes, it will surface as part of the unenlightened dimension of your character and emerge in a way that causes you suffering and inflicts suffering on others. The purpose of the path to enlightenment is to cease to suffer and to cease to cause others to suffer. Cases like this simply demonstrate that no matter how enlightened you may be, you must also pay attention to your sexuality.


voor volledig interview:
http://www.enlightennext.org/magazine/j13/shaw.asp


Zie ook de bijlage...
« Laatst bewerkt op: 26-02-2013 23:44 door lord rainbow »

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #6 Gepost op: 24-08-2011 11:07 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:43 door Buddha Amitabha »

Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #7 Gepost op: 24-08-2011 12:06 »
Citaat
Alle grote religies hebben een problematische relatie met seksualiteit. Ik heb nog geen enkel steekhoudend argument gelezen dat het celibaat ook maar iets te maken zou hebben met Verlichting. Sterker nog, iemand die zijn seksuele energie blokkeert of dat predikt kan mijns inziens niet worden geëtiketteerd als Verlicht. Al die religieuze personen, leraren, spirituele heiligen proberen een volstrekt normale levensenergie de das om te doen. Iets wat volkomen absurd is, het is de vraag hoe ze op het belachelijke idee zijn gekomen om te beweren dat seks “negatief” zou zijn en dat het celibaat een voorwaarde zou moeten zijn van de religieuze levenswijze. Dit is een conceptueel idee van idioten! Het is volstrekt ongezond, en het riekt naar elitair gedrag. Mensen die vanuit één of andere spirituele traditie worden voorgeleefd dat seks eigenlijk “fout” is en zou moeten worden vermeden, worden bij voorbaat afgesloten van een natuurlijke energie die gewoon bij het mens-zijn hoort en volkomen natuurlijk is.

Excessen zijn zichtbaar in de katholieke kerk, zoals we inmiddels gezien hebben. Dit soort onrecht bestaat al eeuwen. De Tantra zou feitelijk een voorbeeld moeten zijn dat seks moet worden geaccepteerd in plaats van te worden onderdrukt. Het zou een opening kunnen zijn in de spiritualiteit, maar dat gebeurt dus niet. De seks wordt in een kwaad daglicht gesteld door het verdorven gedrag van zogenaamde Verlichten of heiligen. En zij zijn op hun beurt blijkbaar het slachtoffer van de traditie die voorschrijven wil dat seks “not-done” is. Hierdoor smijt je de seksualiteit in de kelder van het onbewuste, je leeft het nooit uit, je leert het niet kennen, niets. Er wordt gewoon beweerd dat het niet “juist” is, een “aards verlangen”, terwijl het daarentegen volkomen juist is. Iemand die zijn seksualiteit vanaf de puberteit erkent en gewoon doorleeft, zal nooit een probleem maken van seks. Het wordt pas moeilijk als je er de nadruk op gaat leggen, zo’n enorm sterke energie de pas af gaat snijden. Volgens mij kan het zelfs tot zelfmoord leiden, omdat seks zich niet laat onderdrukken.

Seks zal zich een weg zoeken, hoe dan ook, en op een dag zal degene die zijn seks onderdrukt of ontkent er als het ware door worden overspoeld. De schaduw (het onderdrukte of ontkende) is namelijk uitgegroeid tot enorme proporties. En dat zien we ook gebeuren: al die leraren in naam, die grote voorbeelden vallen door de mand, hun seksualiteit neemt het als het ware over, met alle gevolgen van dien. Ze gaan de Tantra misbruiken als schild om hun braakliggende seksualiteit toch uit te kunnen leven, dan maar binnen de kaders van de traditie waarin Tantra ook een plaats heeft. En zo wordt de Tantra een verlengstuk van hun perverse seks, terwijl het een zegen zou kunnen zijn. Dit is het kanaal waar de seks zijn uitweg vindt, het kan namelijk niet blijven worden ontkend. Helaas is het zo dat de vrouwen (of mannen, maar het zijn over het algemeen vrouwen) die misbruikt worden voor zogenaamd Tantrische seks er inderdaad schade van ondervinden. Het slachtoffer van de onderdrukte seks maakt namelijk slachtoffers, zo gaat dat blijkbaar nu eenmaal. Het wordt tijd dat alle spirituele leraren en Verlichten als gezond protest tegen de dode en verderfelijke traditie hun seks gewoon uitleven en ruiterlijk toegeven dat ze seks hebben, gewoon op de normale wijze zoals het bij het menselijke bestaan hoort. En dat dit geen enkel probleem is. Het hoort zoals gezegd bij het leven, en Verlicht zijn en seksueel actief zijn is volstrekt niet met elkaar in tegenspraak. Integendeel: iemand die seksualiteit beschouwt als “juist” is mijns inziens Verlicht. De onderdrukking van seks is één grote zieke egotrip, omdat men doet alsof men de sterkste energie in het menselijke lichaam de baas is. Dat is niet zo, men doet slechts alsof, maar het lijkt zo bijzonder. En wie wordt er aangetrokken door het bijzondere? Precies, het menselijke ego…

De houding die je hier schetst, is voor zover ik het Boeddhisme begrijp toch niet de houding t.o.v. seks zoals die in het Boeddhisme, of dus door de Boeddha, wordt gezien? Het heeft helemaal niets te maken met afsnijden of onderdrukken, dit wordt zelfs als een verkeerde houding gezien. Das toch hoe ik het begrijp...

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #8 Gepost op: 24-08-2011 12:33 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:43 door Buddha Amitabha »

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #9 Gepost op: 24-08-2011 21:54 »
Een regel voor achterlijke idioten??? Ik zou denken dat we ons op dit forum niet op een dergelijke manier over medemensen zouden uitlaten. Ik heb dan ook helemaal niet de indruk dat zoiets een bijdrage is aan een verhelderend gesprek. Beste B A ik heb de indruk dat je je beheersing een beetje verloren hebt.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #10 Gepost op: 24-08-2011 22:04 »
Ik denk verder dat het hier niet zo om de seks gaat. Wat ik vooral uit het verhaal heb begrepen, en altijd interessant om dit weer even onder de aandacht te brengen, is dat hier sprake is van manipulatie en misbruik maken van een situatie en, wat mij persoonlijk het meeste stoort, de - afgedwongen - geheimdoenerij.
Naar buiten toe een beeld ophouden van een celibataire monnik maar in werkelijkheid een monnik zijn die zich, op welke manier dan ook, in het geheim bezig houdt met sekspartners, is in mij ogen spirituele corruptie.
Het is verwerpelijk gedrag en ik moest, toen ik dit las, denken aan wat Boeddha schijnt te hebben gezegd over de tijdsduur dat het Boeddhisme zal blijven bestaan als cultuurfactor. Deze monniken werkten en werken er hard aan mee om dat te versnellen en dat gebeurt dus niet door vrouwen maar door mannen die zich misdragen met hun relaties met vrouwen.
« Laatst bewerkt op: 24-08-2011 22:06 door chan »
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #11 Gepost op: 24-08-2011 22:15 »
Beste Lord Rainbow, Veel dank voor de bijdrage  met betrekking tot Trimondi. Ik lees niet vaak een dergelijk onderbouwd en uitvoerig "verhaal"
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

lord rainbow

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #12 Gepost op: 25-08-2011 06:53 »
Alle grote religies hebben een problematische relatie met seksualiteit. Ik heb nog geen enkel steekhoudend argument gelezen dat het celibaat ook maar iets te maken zou hebben met Verlichting. Sterker nog, iemand die zijn seksuele energie blokkeert of dat predikt kan mijns inziens niet worden geëtiketteerd als Verlicht.

Ik zie het celibaat  in de eerste plaats als: 'zonder partnerrelatie(huwelijk) zijn',
en alles wat daarbij komt kijken.
Een vooral praktische maatregel zeg maar.
Opdat de geest daar in ieder geval niet verstrikt in hoeft te raken.
Het zou wat zijn wanneer vrouwen en kinderen zich binne de kloostermuren zouden bevinden.
Dan hoef je net zo goed niet het klooster in natuurlijk.Dan is het net als buiten het klooster.
Alhoewel ik  zie dat er met monniken onder elkaar natuurlijk ook
allerlei verwikkelingen kunnen plaats vinden.

Je ziet ook eigenlijk nooit zeg maar 'gemengde' kloosters.
Dus denk ik dat celibaat meer met relaties te maken heeft,
dan specifiek met seksualiteit.
« Laatst bewerkt op: 25-08-2011 19:51 door lord rainbow »

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #13 Gepost op: 25-08-2011 19:39 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:43 door Buddha Amitabha »

lord rainbow

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #14 Gepost op: 25-08-2011 20:04 »
Gezien het feit dat er vrouwen misbruikt worden onder het mom van de Tantra is ronduit weerzinwekkend. Niemand mag misbruikt worden, op welke manier dan ook. Het is beschamend dat de heren die zich hoger in de hiërarchie bij de Dalai Lama bevinden zich aan dit soort vergrijpen schuldig maken. Aan de andere kant hoeven we niet te overdrijven, niet alle Tibetaanse leraren misbruiken andere mensen op seksueel gebied, dus het Tibetaanse Boeddhisme blijft wat mij betreft zijn waarde houden.

ja...het kind en het badwater....

maar het kan de zaak behoorlijk
op losse schroeven zetten...


1 Vertrouw op de boodschap van de leraar, niet op zijn persoonlijkheid;
2 Vertrouw op de betekenis van zijn woorden, niet op de woorden zelf;
3 Vertrouw op de absolute betekenis, niet op de relatieve;
4 Vertrouw op je wijsheidsgeest, niet op je gewone beoordelende geest.

(kweet eigenlijk niet of dit een quote van de boeddha is...)
« Laatst bewerkt op: 25-08-2011 20:11 door lord rainbow »

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #15 Gepost op: 25-08-2011 20:24 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:43 door Buddha Amitabha »

Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #16 Gepost op: 25-08-2011 20:35 »
Voor zover ik het begrijp gaat de boeddhistische houding tav seks niet om het "afsnijden" van seksuele verlangens. Het gaat er om de dingen te zien voor wat ze zijn en dit in de context van het afhankelijk ontstaan. Je ziet contact als contact, sensatie als sensatie, verlangen als verlangen. Op die manier ontdoe je die dingen van de "magische waarde" die ze misschien voor je hadden (of net de negatieve waarde die je erin zag). Het is gewoon wat het is, je laat het zijn...

Dus niet begeerte gaan afsnijden of onderdrukken, maar gewoon de dingen zien voor wat ze zijn. Geen repressie, maar inzicht.

Nu, dit heb ik ook maar van horen zeggen, meer bepaald van youtube. Deze monnik kan het veel beter uitleggen dan ik:

Over celibaat:

http://www.youtube.com/watch?v=ec_TeGIl7C0
http://www.youtube.com/watch?v=AK495oSuJx0&feature=relmfu

Over seksuele verlangens:

http://www.youtube.com/watch?v=mJ-Uc1C6JGQ&feature=relmfu
http://www.youtube.com/watch?v=W5Lg9P-VekA

Meer algemeen over het opgeven van plezier:

http://www.youtube.com/watch?v=LGo0ulU4CJ0


Ik denk dat je gelijk hebt dat repressie en afsnijden, wat zeker ook wel gebeurt, helemaal niet goed is en tot verkeerde dingen kan leiden (zoals bovenstaande verhaal of de ervaringen in de katholieke kerk bijvoorbeeld).
« Laatst bewerkt op: 25-08-2011 20:46 door frederik »

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #17 Gepost op: 25-08-2011 20:45 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:44 door Buddha Amitabha »

Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #18 Gepost op: 25-08-2011 20:52 »
Ik begrijp wat je bedoelt BA. Ik heb echter een ander zicht gekregen op hoe hiermee wordt omgegaan in het boeddhisme door de filmpjes van de monnik die ik hierboven heb aangehaald (en andere filmpjes van hem op youtube).

Hij pleit heel erg voor meditatie en voor het beschouwen van wat er ook op komt, voor het te ervaren en ernaar te kijken. Terwijl ik vroeger meer dacht meditatie erom ging om mijn aandacht op de adem te houden, en dus alles wat opkwam te negeren (of misschien zelfs weg te duwen), pleit hij voor het kijken naar alles en op die manier bij te leren over jezelf. Ontkennen, onderdrukken en negeren vindt hij dus ook verkeerd want je zal niet meer inzicht door ontwikkelen...

Buddha Amitabha

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #19 Gepost op: 25-08-2011 20:56 »
.
« Laatst bewerkt op: 28-09-2011 19:44 door Buddha Amitabha »

Lodro

  • Gast
Re:Ik was een tantrische seks slavin. June Campbell
« Reactie #20 Gepost op: 03-01-2012 21:16 »
Alle grote religies hebben een problematische relatie met seksualiteit. Ik heb nog geen enkel steekhoudend argument gelezen dat het celibaat ook maar iets te maken zou hebben met Verlichting. Sterker nog, iemand die zijn seksuele energie blokkeert of dat predikt kan mijns inziens niet worden geëtiketteerd als Verlicht.

Ik zie het celibaat  in de eerste plaats als: 'zonder partnerrelatie(huwelijk) zijn',
en alles wat daarbij komt kijken.
Een vooral praktische maatregel zeg maar.
Opdat de geest daar in ieder geval niet verstrikt in hoeft te raken.
Het zou wat zijn wanneer vrouwen en kinderen zich binne de kloostermuren zouden bevinden.
Dan hoef je net zo goed niet het klooster in natuurlijk.Dan is het net als buiten het klooster.
Alhoewel ik  zie dat er met monniken onder elkaar natuurlijk ook
allerlei verwikkelingen kunnen plaats vinden.

Je ziet ook eigenlijk nooit zeg maar 'gemengde' kloosters.
Dus denk ik dat celibaat meer met relaties te maken heeft,
dan specifiek met seksualiteit.

Ik denk dat het misverstand ontstaat, omdat men bij "tibetaans" boeddhisme (vajrayana) voornamelijk aan de monastieke richtingen daarvan denkt. Tezelfdertijd zijn de "oude" yogische tradities nog springlevend en daarbij hoort ook beoefening met een Sang Yum. Veel monastieke tibetaanse leraren van de "oude" generatie namen westerse vrouwen als Sang Yum (of dachten dat te doen) maar begrepen niet hoe in het Westen de man-vrouw verhoudingen liggen. Mijn eigen leraar, Dilgo Khyentse Rinpoche was getrouwd, wat in de Nyingmapa wel kan, maar in de Gelugpa bijvoorbeeld niet. In de Vajrayana is het een algemeen geaccepteerde waarheid dat bepaalde beoefeningen alleen kunnen worden gedaan indien men zijn habijt als monnik aflegt, omdat anders de Vinaya niet wordt geeerbiedigd. Een voorbeeld van een Amerikaanse lama die in dit soort zaken verwikkeld raakte is Michael Roach.