Auteur Topic: Wedergeboorte  (gelezen 11996 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
Wedergeboorte
« Gepost op: 12-01-2012 14:12 »
Wedergeboorte is eigenlijk een ander woord voor reïncarnatie, maar vaak worden deze termen  als verschillend aan elkaar onderwezen. Bij reïncarnatie gaat men er dan van uit dat een onveranderlijke ziel overstapt van het ene naar het andere lichaam (hindoeïsme).
Bij wedergeboorte spreken we dan van een oorzakelijk verband tussen het ene leven en het volgende leven (Boeddhisme). Die karmische band bepaalt het volgende leven.
Je kunt dus ook gewoon  zeggen dat we twee vormen van reincarnatie kennen.


Hieronder enkele veelgestelde vragen en beknopte antwoorden:

Wat is wedergeboorte?

Wedergeboorte heeft betrekking op iemands geest die het ene lichaam na het andere bewoont. Lichaam en geest zijn aparte fenomenen: het lichaam is materie en opgebouwd uit atomen. De geest refereert aan al onze emotionele en verstandelijke ervaringen en is vorm- of materieloos. Als lichaam en geest zijn verbonden dan leven we, maar als we sterven scheiden ze weer. Het lichaam wordt dan een lijk en de geest trekt verder naar een ander lichaam.

Hoe is onze geest begonnen? Wie of wat heeft de geest geschapen?

Elk geestesmoment is een voortzetting van het moment daarvoor: wie we zijn, wat we denken en voelen is gebaseerd op wie we gisteren waren. Onze huidige geest is een voortzetting van die van gisteren. Daarom kunnen we ons herinneren wat ons in het verleden is overkomen. Het ene geestesmoment wordt dus veroorzaakt door het voorafgaande geestesmoment. Deze continuïteit gaat terug tot onze jeugd en zelfs tot het moment dat we een foetus in de baarmoeder waren. Ja, zelfs vóór de conceptie bestond onze geestesstroom al: de voorafgaande momenten van deze geestesstroom waren verbonden met een ander lichaam.
Er is geen begin aan onze geest. Waarom dient er een begin te zijn? Onze geest is oneindig. Dit is in het begin misschien wat moeilijk te vatten, maar wanneer we bijvoorbeeld een getallenreeks bekijken dan wordt het makkelijker. Als we vanuit het nulpunt naar links kijken, is er geen eerste negatief getal en als we naar rechts kijken is er ook geen laatste hoogste getal. Er kan altijd een getal aan toegevoegd worden. Op dezelfde manier heeft onze geestestroom noch een begin noch een eind. We hebben allemaal een ontelbaar aantal vorige levens gehad en onze geest zal tot in het oneindige blijven voortbestaan. Echter, door onze geestesstroom te zuiveren kunnen we onze toekomstige levens beter maken dan het huidige.
Volgens het boeddhisme wordt elk geestesmoment veroorzaakt door het voorafgaande moment van bewustzijn. Zou er een begin zijn, dan zou dat betekenen dat het eerste geestesmoment ofwel geen oorzaak zou hebben, ofwel dat het zou zijn veroorzaakt door iets anders dan een voorafgaand geestesmoment. Maar beide mogelijkheden zijn niet logisch, want geest kan slechts voortgebracht worden door een voorafgaand geestesmoment in zijn eigen continuüm.

Wat verbindt het ene leven met het volgende? Is er een ziel, atman, zelf of echte persoonlijkheid die van het ene leven naar het andere gaat?

Onze geest heeft grove en subtiele niveaus. Het zintuiglijk bewustzijn dat ziet, hoort, ruikt, proeft en voelt en het grove mentale bewustzijn (dat altijd zo druk bezig is om van alles te denken) functioneren heel actief tijdens ons leven. Op het moment waarop we sterven houden ze op te functioneren en worden ze opgenomen in het subtiele mentale bewustzijn. Dit subtiele mentale bewustzijn bevat alle indrukken van de dingen die we gedaan hebben (karma).
Het is deze subtiele geest die het ene lichaam verlaat, de tussenfase (bardo) binnen gaat en tenslotte wordt wedergeboren in een ander lichaam. Nadat de subtiele geest zich tijdens de conceptie verenigt met het andere lichaam verschijnen het grove zintuigelijke bewustzijn en het grove mentale bewustzijn opnieuw, zodat die persoon weer kan zien, horen, denken, etc. Deze subtiele geest, die van het ene leven naar het andere gaat, verandert voortdurend. Daarom wordt hij niet beschouwd als ziel, atman (onveranderlijk), zelf of echte persoonlijkheid. In plaats daarvan onderwees de Boeddha de leer van de zelfloosheid, zodat we ons niet vastklampen aan het idee van een onveranderlijk zelf.

Hoe werd de wereld geschapen?

Alles wat gemaakt is ontstaat uit oorzaken die in staat waren dat alles voort te brengen. Iets kan niet uit niets geschapen worden. De materiele wereld (vorm) is voortgekomen uit voorafgaande momenten van materie/energie. In het boeddhisme wordt omschreven dat zelfs het gehele universum een soort wedergeboortes doormaakt. Mogelijk ontdekt de wetenschap dat er in het begin van ons universum subtielere fysieke elementen (energie) bestonden waaruit ons huidige universum is voortgekomen. Deze subtielere fysieke elementen waren op hun beurt weer een voortzetting van universa die al vóór ons huidige universum bestonden. Zo kunnen we de continuïteit van materie en energie in het oneindige terugvoeren. In het boeddhisme is er dus geen Schepper of God, die het universum uit niets geschapen heeft.

Waarom kunnen we ons onze vorige levens niet herinneren?

Op dit moment wordt onze geest verduistert door onwetendheid, waardoor het moeilijk is ons het verleden te herinneren. Bovendien vinden er als we sterven en worden wedergeboren vele veranderingen in lichaam en geest plaats, die de herinnering bemoeilijken. Het feit dat we ons iets niet herinneren betekent echter niet dat het ook niet bestaat. Soms weten we niet eens meer waar we tien minuten geleden onze sleutels hebben neergelegd. Evenmin kunnen we ons herinneren wat we een maand geleden hebben gegeten.
Er echter zijn wel mensen die zich hun vorige levens herinneren. In de Tibetaanse gemeenschap bestaat er een systeem aan de hand waarvan men de reïncarnaties van hoog gerealiseerde meesters herkent. Het komt tamelijk vaak voor dat zij als jonge kinderen hun vrienden of bezittingen uit een vorig leven herkennen. Ook gewone mensen herinneren zich soms een vorig leven door middel van meditatie of hypnose. Een Boeddha heeft echter alle onwetendheid opgegeven, en kan zich daarom aan alle ontelbare vorige levens herinneren.

Is het belangrijk ons onze vorige levens te herinneren?

Nee. Belangrijk is hoe we ons huidige leven. Kennis van vorige levens is alleen nuttig als het ons helpt een sterke wil te ontwikkelen om negatieve activiteiten te vermijden en ons voorgoed te bevrijden uit de kringloop van telkens terugkerende problemen (samsara).
Het is meestal weinig zinvol om uit nieuwsgierigheid te proberen uit te vinden wie we in vorige levens waren. Dat zou zelfs kunnen leiden tot trots: "O, ik was koning in mijn vorige leven. Ik was heel beroemd en heel begaafd. Ik was Einstein". Nou en? Het is echter ook mogelijk dat we een spin zijn geweest of een crimineel; dan wordt de herinnering wellicht veel moeilijker te verwerken.
In feite zijn we vrijwel alles geweest en hebben we alles al gedaan in de vele vorige levens in deze beginloze kringloop van bestaan. Het is nu van belang dat we geen extra negatieve energie meer creëren, en dat we proberen nu onze verzamelde negatieve energie te zuiveren. We zouden er nu moeite voor moeten doen om positieve energie te verzamelen en onze goede eigenschappen te ontwikkelen.

Er bestaat een Tibetaans gezegde: "Als je wilt weten hoe je vorige leven is geweest, kijk dan naar je huidige lichaam. Als je wilt weten hoe je toekomstige leven zal zijn, kijk dan naar je huidige geest".

Onze huidige wedergeboorte is het gevolg van activiteiten (karma) in het verleden. Een menselijke wedergeboorte is een fortuinlijke wedergeboorte en de oorzaak daarvoor is dat we ons in vorige levens aan een strenge morele discipline hielden. Anderzijds zullen onze toekomstige wedergeboorten bepaald worden door de activiteiten die we nu verrichten, en het is onze eigen geest die al onze activiteiten ingeeft. Dus door te kijken of onze motivatie en ons huidige gedrag positief of negatief zijn, kunnen we ons een idee vormen van het soort wedergeboorten die we nog zullen ervaren. We hoeven niet naar een waarzegster om erachter te komen hoe het ons zal vergaan: we kunnen eenvoudigweg kijken naar wat we denken en doen, en welke indrukken we daarmee op onze geestesstroom achterlaten.

http://www.maitreya.nl/index.htm


''In dit verband dienen we het principe van wedergeboorte in beschouwing nemen. Het boeddhisme definieert dit als de voortzetting van de geest van het ene leven naar het volgende. Een toekomstig bewustzijn is afhankelijk van een vorig bewustzijn waarvan het het vervolg is. Het kan niet worden geproduceerd door iets anders dan bewustzijn. Bewustzijn, en niets anders dan bewustzijn, moet de oorzaak zijn van toekomstig bewustzijn. Het is noodzakelijk dat we hiertoe het verschil begrijpen tussen grof en subtiel bewustzijn. In het algemeen wordt bewustzijn geassocieerd met de hersenen en de chemische processen daarin. Maar in mijn opinie wordt alleen het grove bewustzijn bepaald door zulke factoren. Het is waar dat het grove bewustzijn, wat in verband staat met de zintuiglijke activiteiten van zien, horen en dergelijke, afhankelijk is van het menselijk lichaam en de zintuigen. Wat we 'menselijk bewustzijn' noemen is het grove bewustzijn, dat het menselijk lichaam als basis heeft. Het bewustzijn van andere levensvormen, bijvoorbeeld de dieren, is anders omdat hun hersenen anders zijn. Het zou echter moeilijk zijn het bestaan van wedergeboorte te bewijzen alleen op grond van het grove bewustzijn van de zintuigen, die voor hun functioneren afhankelijk zijn van de hersenen. Deze vormen van grover bewustzijn verschijnen als zintuigen die zich ontwikkelen in de baarmoeder. Maar het bewustzijn dat voortgaat van leven tot leven is een subtiel bewustzijn -de capaciteit om te ervaren en gewaar te zijn, de natuur van helderheid van de geest. Als er geen oorzaak zou zijn voor dit subtiele bewustzijn (zoals het subtiele bewustzijn van een vorig leven), dan zou het idee van wedergeboorte moeilijk te verklaren zijn. Als we het geheugen - dat ons in staat stelt onze ervaringen uit onze jeugd te herinneren - hier even buiten beschouwing laten, dan zien we dat we allemaal latente en onbewuste neigingen hebben, die onder bepaalde omstandigheden opkomen en de reactie van onze geest beinvloeden. Zulke neigingen zijn het product van intense ervaringen uit een recent of ver verleden, die veroorzaken dat we onbewust reageren, zonder dat we ons die ervaringen noodzakelijkerwijs herinneren. Het is moeilijk deze neigingen en de manier waarop ze zich manifesteren te verklaren, tenzij we ervan uitgaan dat het indrukken van vroegere ervaringen zijn op het subtiele bewustzijn.

Als we uitgaan van de 'Big Bang' theorie om de oorsprong van het universum te verklaren, dan zouden we als boeddhist moeten zeggen dat de 'Big Bang' zelf een oorzaak moet hebben gehad. Alles is het product van een eindeloze keten van oorzaken en gevolgen, maar een eerste oorzaak voor dit alles kunnen we eigenlijk niet vinden. Er is geen begin aan het bewustzijn, aan de serie van onze wedergeboorten of aan de deeltjes die het universum vormen. Het is simpelweg de natuur der dingen. In deze context wordt een analyse gemaakt van de fenomenen overeenkomstig de gevolgen die ze produceren of overeenkomstig hun onderlinge afhankelijkheid. In termen van onderlinge afhankelijkheid zeggen we dat als er een gevolg bestaat er een oorzaak moet bestaan. Dit geldt voor zowel bewustzijn als voor deeltjes. Als we twee chemische substanties met elkaar mengen, ontstaat er een chemische reactie en wordt er een nieuwe substantie geproduceerd. Op dezelfde manier zal een heet hoofd, die gedurende lange tijd liefdevolle vriendelijkheid beoefent zijn karakter langzaam zien veranderen. Misschien zal hij zijn neiging om kwaad te worden niet volledig kwijtraken, maar hij zal er minder aan onderhevig zijn. Deze transformatie van zijn karakter vindt plaats door de onderlinge afhankelijkheid tussen twee soorten bewustzijn: woede en liefde. Wat betreft een analyse in termen van het geproduceerde gevolg, kunnen we spreken over een chemische reactie als een verandering van entropie (d.i. de mate van wanorde binnen een systeem, vert.). Hetzelfde geldt voor de geest. Als we contempleren over de schadelijke gevolgen van woede en de heilzame effecten van liefde. zullen we een nieuw vertrouwen opbouwen in de kracht van liefde. Onze aanleg om lief te hebben zal steeds sterker worden. Dit is de natuur der dingen en het is belangrijk dit in te zien. Ik weet niet of dit boeddhistische idee van de natuur iedereen zal bevredigen, maar het beantwoordt in ieder geval vele vragen.''

dalai lama


Karma,een presentatie; door Dagpo rinpoche:

http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,472.0.html


Karma en de zin van ziek-zijn:

http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,1026.50.html


Karma:

http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,272.0.html
« Laatst bewerkt op: 19-06-2012 12:18 door lord rainbow »

Offline Tommy

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 136
  • Geslacht: Man
  • Enlighten me.
    • Bekijk profiel
Re:Wedergeboorte
« Reactie #1 Gepost op: 12-01-2012 16:52 »
Ik heb het principe van energie in levenloze dingen nooit echt begrepen. Waar kan ik hier meer informatie over vinden?

Heel interessant verhaal!
"Listen, I have a feeling we're both here for the same reason. Why not team up? It might make things easier."
Toa Mata Pohatu

Basho

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #2 Gepost op: 19-02-2012 11:48 »
Er is geen sprake van “levenloze dingen”, het hele universum is één groot levend geheel. Een steen lijkt “levenloos”, omdat een steen zich niet beweegt zoals wij dat doen, in een rots zit echter volgens de wetenschap zeer zeker (atomaire) energie. Alleen is de “vrije energie” die wij mensen tot op zekere hoogte hebben in de steen nihil. Dat betekent dat de steen door weer en wind wordt bewogen, het klimaat is zijn beweger. Planten hebben iets meer vrije energie, omdat ze stuifmeel en zaden kunnen afscheiden in de lucht, die dat stuifmeel en zaad dan elders brengt, zodat weer nieuwe planten kunnen ontstaan. Een dier kan zich bewegen; daar begint de vrije(re) energie zijn intrede te doen in de vorm dat een dier zich over de aarde kan voortbewegen of in de lucht kan vliegen of in het water kan zwemmen. Maar een dier blijft als het ware een onderdeel van het instinctmatige leven, bij de mens is dat eigenlijk niet meer het geval. Die heeft de natuur proberen te beheersen en kan zijn denken gebruiken om zelfs de grootste dieren te slim af te zijn. In de mens is de vrije energie dus het grootst.

Doordat het hele universum één groot levend geheel is, waaraan geen begin of einde te vinden is, leven wij als het ware in het totale bewustzijn van de kosmos. Het is mijns inziens niet zo, dat onze geest losstaat van het universele, vandaar dat ook het Boeddhisme stelt dat u altijd uw ware natuur al bent, u zoekt naar iets wat niet gevonden hoeft te worden, omdat er niets te vinden valt. Toch moet u paradoxaal genoeg wel zoeken, totdat u een manier hebt gevonden om de werking van uw eigen denken en van uw eigen (emotionele) neigingen hebt beseft en doorgrond. Waarom toch nog iets doen? Omdat zoals de Boeddha stelde, we lijden. Jon Kabat-Zinn stelde ooit: “Pijn is onvermijdelijk, lijden is optioneel”, een zeer wijze uitspraak. Omdat we immers pijn niet kunnen uitsluiten, ons lichaam voelt pijn als er iets mis is. We kunnen ziek worden, pijn ervaren, dat is inherent aan ons leven. Maar of we eraan lijden dat is een kwestie van instelling, van besef. Het lijkt een keuze, en in zekere zin is dat ook zo. Maar u krijgt pas een keuze, als u weet wat er te kiezen valt. U kunt u onderdompelen in zelfmedelijden als u pijn hebt of u kunt de pijn verdragen. Pijn is een teken dat er iets mis is, ik bedoel dus niet dat u alle pijn dan maar moet laten voor wat het is, nee. U moet uiteraard een dokter bezoeken. Maar wat ik bedoel is dat sommige mensen bijvoorbeeld een rugpijn hebben, die niet behandeld kan worden. U hebt dan de keuze om elke dag te lijden aan die pijn, of te kiezen voor het verdragen ervan. U weet dat er pijn is, u weet wat het is en wat de oorzaak ervan is. De medische wetenschap kan u niet helpen, helaas. Dus getuigt het van wijsheid om de pijn dan maar te verdragen, ook al is dat natuurlijk helemaal niet leuk.

Wat wedergeboorte betreft, denk ik dat die wedergeboorte misschien volgens het Boeddhisme dan wel onafgebroken plaatsvindt, maar ik houd me eigenlijk niet zo heel erg bezig met dit onderwerp. Ik heb geen inzicht in vorige levens, ik zie het leven in wedergeboorte liever in het perspectief van het levenswiel in het Boeddhisme, in het huidige bestaan als mens. Dat betekent natuurlijk dat we onafgebroken in een cirkeltje ronddraaien. Zelfs nu, in dit bestaan is er sprake van een dergelijk circulair gedrag. In diverse stromingen (religieus of niet) stelt men dat een kind dat geboren moet worden, vooraf op onbewuste wijze naar de ouders neigt die het beste passen bij de manier waarop hij zijn (of zij haar) onuitgewerkte levensgebieden zou kunnen uitleven. Dit betekent echter, dat u in een gezin terecht komt, waarbinnen de persoonlijk onuitgewerkte levensgebieden, die immers onbewust zijn, op dramatische wijze tot uiting komen. Dat houdt in dat het leven wordt beschouwd als een levensles, dat we hier zijn om te leren hoe te kunnen leven, wat het leven op juiste wijze is. De Freudiaanse psychoanalyse heeft het menselijke onbewuste onderzocht, Sigmund Freud wordt over het algemeen gezien als een genie, maar die momenteel “achterhaald” zou zijn. Dat betekent echter niet dat Freud geen fundamenteel inzicht had, alleen is het misschien in de huidige wetenschappelijke opvattingen niet zo waterdicht. Zijn leerling Carl Jung heeft het onbewuste zelfs nog verder onderzocht, en heeft geschreven over het onbewuste als schaduw, de kelder waarin de mens alles opslaat van het leven dat wordt ontkend, weggedrukt, onderdrukt aan neigingen die in het dagelijks leven niet worden toegestaan. Dit houdt in alle afgewezen gevoelens, emoties, handelingen, verdriet, en ga zo maar door. Jung zei zelfs letterlijk, ik citeer:

“Men wordt niet verlicht door zich allerlei beelden van licht voor te stellen, maar door zich bewust te worden van de eigen innerlijke duisternis.”

Dit betekent mijns inziens dat we slechts hoeven te trachten onze belemmeringen op te heffen, datgene wat ons blokkeert in ons leven, wat ons geestelijk doet lijden. Maar iets wat onbewust is, is onderdrukt door een innerlijk (afweer)mechanisme wat we zelf niet (h)erkennen, anders zouden we niets in onszelf afwijzen, laat staan onderdrukken. Dat innerlijke (afweer)mechanisme begint zich te vormen vanaf onze geboorte, of zelfs daarvoor. Het is het geheel van verboden en geboden die we als kind krijgen opgedragen. We internaliseren (verinnerlijken) deze verboden en geboden van onze ouders en de maatschappij, omdat we als kind immers geen keuze hebben. We zijn enerzijds totaal afhankelijk van de wereld om ons heen, en anderzijds hebben we geen enkel vergelijkingsmateriaal, we kunnen (nog) niet relativeren. Tot relativeren zijn we pas in staat als we veel ouder zijn en onze hersenen volgroeid zijn. Een kind denkt dus niet na, het krijgt zaken opgedragen die hij of zij als pijnlijk ervaart of als plezierig. Verkrijgt het kind wat het plezierig vindt, dan zal het de autoriteit die dat toestaat emotioneel als positief ervaren. Krijgt het kind niet wat het plezierig vindt, dan zal het de autoriteit die dat niet toestaat emotioneel als negatief ervaren. Hieruit vormt het kleine mensje zijn wereld, zijn innerlijke bestaan. Of iets totaal absurd is in bepaalde geboden of verboden van de ouders, de onderwijzer of wie dan ook, dat vraagt het kind zich niet af. Het ondergaat wat komt en probeert er onbewust een emotionele overlevingsstrategie in te vinden. Het moet wel een bepaalde overlevingsstrategie hebben, anders zal het de liefde van de wereld verspelen. Althans, zo voelt een kind dat aan. En het is afhankelijk van die wereld, dus moet het kleintje wel meeveren in wat deze wereld als “normaal” acht. Maar wat normaal is, is zeer relatief en soms totaal tegenstrijdig in de uitleg die iedereen er aan geeft. Verder is “normaal” ook nog afhankelijk van de culturele eisen die een bepaalde samenleving huldigt.

Waar ik met dit verhaal naartoe wil, is dat het kleine kind dus weinig inbreng heeft in het leven. Het huilt als het zich onprettig voelt; het lacht als het zich plezierig voelt c.q. mag doen wat het zelf leuk acht. Maar het is maar helemaal de vraag of de ouders en opvoeders, die heus “goede bedoelingen” zullen hebben met het kind, wel beseffen wat het kind doormaakt in de eerste levensjaren. Niet dus, want niemand herinnert zich zo grofweg de eerste drie jaren van het eigen leven. Dat waren de jaren van het relativeringloos opnemen van de eisen van de wereld. Maar hoe goed ouders het ook voor hebben met een kind, ze moeten grenzen stellen. En het is een feit dat de ouders diverse niet opgeloste conflicten in zichzelf dragen (op hun overgedragen door hun ouders en verzorgers, e.d.), die ze, zonder het vaak te beseffen, weer overdragen op hun eigen kind. Met als gevolg dat ze als het ware hun eigen tekortkomingen en emotionele neigingen overbrengen op hun eigen kindje. Dit kind groeit op en gaat zich als het ware grotendeels gedragen op de wijze waarop het verinnerlijkte (afweer)mechanisme van geboden en verboden in hem of haar is gevormd. Natuurlijk moet een kind worden opgevoed, anders zou het een soort dier blijven. Maar als de volwassen mens nog op kinderlijke wijze (onbewust) blijft herhalen wat het ooit als klein kind heeft verinnerlijkt als reactie op de wijze waarop het is opgevoed, dan betekent dat u eigenlijk nog grotendeels uw (afweer)mechanisme  aan het herhalen bent, dat wat u ooit in uzelf vormde om met de eisen van uw ouders en de maatschappij om te kunnen gaan. Dat betekent feitelijk dat u enorm veel hebt onderdrukt, weggestopt, en niet wil zien, omdat het is afgewezen. Die afwijzing hebt u zoals gezegd verinnerlijkt, u eigen gemaakt. Zolang normen in overeenstemming zijn met het leven, is dat grotendeels juist. Maar als bepaalde verboden en geboden van de ouders of verzorgers rigide trekken hebben, zelfs tegen het “”normale” ingaan, dan hebben we een “probleem”. De wijze waarop iemand zich gedraagt, die manier waarop hij een verinnerlijkte strategie heeft aangeleerd om met bepaalde situaties om te gaan, kan zoals gezegd sterk kinderlijke trekken vertonen. We zien de wereld zoals we zelf zijn gevormd en hoe we op onbewuste wijze als kind zaken hebben verinnerlijkt. Zolang we deze verinnerlijkte strategie niet doorzien, het niet bewust maken, blijven we grotendeels het slachtoffer van dat oude afweersysteem. Dit oude afweersysteem wordt vaak het “masker” genoemd, het ego, het valse “ik”. Omdat het niet het ware “zelf” is, niet uw ware natuur, maar een nep-strategie om in geestelijke zin te kunnen overleven. Maar in de volwassen wereld passen eigenlijk geen kinderlijke strategieën om te overleven. Deze kinderlijke strategieën worden in de Freudiaanse psychoanalyse “neurosen” genoemd. Het zijn achterhaalde en vaak tegenstrijdige en niet-werkende afweermechanismen. Als u op deze wijze met spiritualiteit aan de slag gaat, vanuit het “masker”, het ego, het valse “ik”, zal uw spiritualiteit onvruchtbaar blijven. Omdat u dan de kans loopt om te gaan streven naar bijvoorbeeld een rigide geïdealiseerd en volmaakt beeld van religie. Dan denkt u in termen van dat er maar één Boeddha is, de held, de onversaagde, de onovertroffene. En gaat u er naar streven om ook zo’n Boeddha te worden. U meet uzelf een serene blik aan, en citeert de geschriften op vloeiende wijze. Maar wat zit er daadwerkelijk onder dat okerkleurige gewaad? Een mens die krampachtig probeert om iets op te houden wat er in werkelijkheid helemaal niet is: de heilige(r-dan-gij) persoonlijkheid.

Dit is denk ik wat in de Bijbel wordt bedoeld met: “U zult voor uzelf geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde of in het water onder de aarde is.” (Exodus 20:4)

Of we een beeld maken of een afbeelding van mens, dier god, etcetera, dat is handwerk en iets heel anders dan dat we een innerlijk beeld maken van mens, dier, god, enzovoort. Het gaat er dus om welk geinternaliseerd beeld wij zelf hebben ontworpen van wie we denken te zijn en op welke wijze we denken dat de wereld in elkaar steekt. En dit denken is gestoeld op ons emotionele leven, een innerlijke weerklank die we als kind hebben gegeven, zonder dat we wisten hoe deze wereld in elkaar steekt, zonder relativeringsvermogen. Dus is religie er mijns inziens op gericht om inzicht te krijgen in uw eigen innerlijke beelden, hoe u de wereld hebt gemaakt in uzelf. Dat is een pijnlijk proces, maar het is nog des te pijnlijker om op een achterhaalde kinderlijke manier proberen het leven te leven, met alle gevolgen van dien voor uzelf en voor anderen. Het Boeddhisme spreekt van wedergeboorte, het steeds opnieuw herhalen van het verinnerlijkte leven binnen het levenswiel en wat dit voor (karmische) gevolgen heeft. De Boeddha is uit dat levenswiel gestapt; als u op de afbeelding kijkt van het levenswiel, dan staat Boeddha er buiten. Dat symboliseert dat de Boeddha zijn wedergeboorten heeft doorzien, de herhaling heeft beseft, dat hij blijkbaar heeft ingezien hoe het verinnerlijkte mechanisme van het onbewuste kind werkt. “Onwetendheid is de wortel van alle smart”, zei de Boeddha, omdat u door onwetendheid, onbewustheid geen enkele keuzemogelijkheid hebt. Door onwetendheid valt u als het ware metaforisch gezien samen met het onwetende kind dat u ooit was. U bent wel een volwassene, maar u reageert via uw emoties nog exact zoals u dat is aangeleerd als kind.

Met beleefde groet,

Basho :)

Aanbevolen literatuur:
Conny Zweig en Jeremiah Abrams: “Ontmoeting met je schaduw. De potentiële kracht van de donkere, onderdrukte kant van je psyche.” ISBN 9789021585673.
Conny Zweig en Steve Wolff: “Omgaan met je schaduw. De kracht van verboden gevoelens en verborgen talenten.” ISBN 9789021585802.
Debbie Ford, Deepak Chopra, e.a.: “Het Schaduw Effect. Gebruik de kracht van je donkere kant.” ISBN 9789021548456.
Eva Pierrakos: “Pad-Werk: Werken aan jezelf, of juist niet?” ISBN 9789020247466.

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #3 Gepost op: 20-02-2012 20:57 »
LR en Basho, mooie teksten. :)

Maakt verlichting een wedergeboorte onmogelijk?
Dat is weeral niets dat met de logica kan benaderd worden.
Boeddhisten geven geen inzichten in wat net paranirvana zou zijn.
Maar wedergeboorte wordt uitgesloten?
 






« Laatst bewerkt op: 20-02-2012 21:10 door Y1010 »

Basho

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #4 Gepost op: 20-02-2012 21:06 »
Volgens het Verlichtingsverhaal van de Boeddha wel:

      "En zelf aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig, in dit bestaan dat aan geboorte, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is, het lijden inziende, op zoek naar het geboortevrije, ouderdomvrije, ziektevrije, doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije, op zoek naar de onvergelijkbare innerlijke vrede, op zoek naar uitdoving, vond hij de geboortevrije, ouderdomvrije, ziektevrije, doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije, onvergelijkbare innerlijke vrede, de uitdoving, Nibbāna.[1]
      Toen de Volmaakte in onvergelijkbare hoogste ontwaking volledig ontwaakte, sidderde deze aarde, trilde, beefde en schokte heen en weer.[2] En het weten, het inzicht ontstond bij hem: “Onwrikbaar is mijn bevrijding, dit is de laatste geboorte, een hernieuwd bestaan is er voor mij niet meer.”[3] En zegevierend sprak hij de volgende woorden:
      “In deze kringloop van wedergeboortes heb ik door menig bestaan rondgezworven, op zoek naar de bouwer van dit huis. Maar ik vond hem niet. Vol leed is het steeds weer geboren te worden.
      Bouwer van dit huis,[4] je bent nu gezien; je zult dit huis niet meer opbouwen. Al je daksparren[5] zijn gebroken, je nok is verbrijzeld.[6] Mijn geest heeft het onvoorwaardelijke, heeft het niet-veroorzaakte bereikt;[7] verkregen is het einde van begeerte.”[8]
      Aldus verkreeg Siddhattha Gotama op een andere dag van volle maan in mei, op 35-jarige leeftijd, de hoogste Verlichting door de vier edele waarheden in hun volheid te begrijpen.[9] En hij werd de Boeddha, de grote heelmeester die de ziektes van de mensen kan genezen. Na een zwerftocht van 100.000 aeonen had hij het gebied van het Doodloze bereikt.[10]

[1] M.26.
[2] D.16.
[3] M.26
[4] De bouwer is begeerte, een zelf geschapen kracht.
[5] De daksparren zijn de belemmeringen.
[6] De nok is onwetendheid. Het verbrijzelen van de nok door wijsheid heeft als resultaat dat het hele huis vernietigd wordt. En dan is de bouwer beroofd van de middelen om het huis dat niet gewenst is, te bouwen.
[7] Met de vernietiging van het huis bereikt de geest het ongeconditioneerde, onvoorwaardelijke, niet-veroorzaakte, Nibbāna.
[8] Dhp. 153-154 plus noten, in: Nârada Thera:  The Dhammapada : Pali Text and translation with stories in brief and notes.  (3rd ed.). Colombo 2522-1978, p. 140-142.
[9] Takakusu vermeldt dat de Verlichting verkregen werd op 30-jarige leeftijd. Als datum ervan wordt door het noordelijke Boeddhisme 8 december genoemd. ( Takakusu 1964 p. 35 en p. 8 ).
[10] Piyadassi 1970."

(citaat: Nico Moonen: "Facetten van Boeddhisme")
« Laatst bewerkt op: 20-02-2012 21:09 door Basho »

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #5 Gepost op: 20-02-2012 21:17 »
Basho, dankjewel. Deze woorden kende ik nog niet.
Ik ervaar een afwijzing van het leven in deze heilige woorden van de Boeddha.
Daar schrik ik even van.

Basho

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #6 Gepost op: 20-02-2012 21:40 »
Basho, dankjewel. Deze woorden kende ik nog niet.
Ik ervaar een afwijzing van het leven in deze heilige woorden van de Boeddha.
Daar schrik ik even van.

Volgens mij betekenen deze woorden een realisatie van de onthechting en niet van een afwijzing van het leven, vergis u niet! ;)

Het Parinibbāna (paranirvana) is eigenlijk het (fysiek) overlijden van de Boeddha en het dus definitief uiteenvallen van de vijf skhandhas (aggregaten, gehechtheidsgroepen). Het “realiseren” van het Nibbāna (Nirvana) tijdens het leven draagt nog een restant van het karma in zich. Want ook al bestaat er geestelijke onthechting in de staat van de Verlichting, het lichaam en de geest hebben nog immer hun functie in het leven. Wanneer er sprake is van het ingaan in het Parinibbana, betekent dit als het ware het complete en totale Nirvana, oftewel de algehele onthechting van de wereld. Het karma is uitgewerkt en zoals gezegd zijn de skandhas uiteengevallen. Er vindt tevens geen wedergeboorte meer plaats, omdat wedergeboorte betekent dat er immers sprake is van karmische uitwerkingen. Gautama de Boeddha zelf ging vragen in de richting van wat het (para)nirvana feitelijk in zou houden uit te weg of beantwoordde die met tegenvragen. Dat deed hij blijkbaar om allerlei metafysische speculaties te vermijden.

De Mahaparinibbāna sutta bevat het verslag van het laatste levensjaar van de Boeddha. Hierin staan onder andere vermeld het definitieve heengaan (Parinibbāna), de crematie van Boeddha’s lichaam en de verdeling van de relieken. Deze sutta is sutta 16 van de Digha Nikāya van de Pāli Canon. De Mahāparinibbāna sutta bevat allerlei legendarische en wonderbaarlijke verhalen die aan de Boeddha worden toegeschreven door Buddhaghosa. De historische Boeddha daarentegen presenteerde zich steeds als een gewoon mens als iedereen, en dus niet als een soort “hoger” mens met bijzondere krachten, integendeel. Het grote “verschil” tussen de niet-Verlichte en de Verlichte mens is dat de Boeddha de weg naar de bevrijding van lijden heeft gevonden, wat hij ook meteen centraal stelde in zijn prediking. De legendarische en bovennatuurlijke elementen zijn vermoedelijk later in de Mahāparinibbāna sutta ingeslopen. De Digha Nikāya bevat sowiezo heel wat legendarische teksten. De herinneringen aan de Boeddha hebben zich langzaam maar zeker uitgebreid naar een meer legendarische beschrijvingen, waarin Gautama de Boeddha boven de menselijke sfeer zou zijn verheven, een ware cultus werd om hem heen gebouwd en is zelfs een opbouw van een invloedrijke hiërarchie van belangrijke of betekenisvolle personen zichtbaar (Anuruddha en Mahā Kassapa), die feitelijk indruist tegen de wil van de Boeddha zelf.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 20-02-2012 21:53 door Basho »

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 717
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Wedergeboorte
« Reactie #7 Gepost op: 21-02-2012 09:37 »
Hmmm...

Citaat
Deze woorden kende ik nog niet.
Ik ervaar een afwijzing van het leven in deze heilige woorden van de Boeddha.
Daar schrik ik even van.

Opvallend, want de woorden gaan min of meer in dezelfde richting als jouw bericht-voetregels: luchtspiegeling enzo.

Verlichting, en dus de richting van je Dharma-ontwikkeling, laat zich nu eenmaal in twee soorten taal uitdrukken. De 'negatieve' taal (de dingen waar je gewoonlijk mee bezig bent kritisch beschouwen) domineert de soetra's mede omdat ie niet echt voor meerderlei uitleg vatbaar is. De 'positieve' taal (de kwaliteiten die een verlicht mens heeft en waar je naar toe kunt groeien) zit ook best in de soetra's maar je moet er soms wat verder naar zoeken. Reden is mogelijk dat mensen het positieve zelf weer te letterlijk gaan interpreteren, en/of dat de meesten meer behoefte hebben om wakker geschud te worden uit hun huidige cirkel-leven dan om aangetrokken te worden door het soms wat lastiger grijpbare alternatief.

Een der beste voorbeelden zijn de vijf Dharmas, ook wel de vijf Kusala-Kamma's of de Vijf Positieve Leefregels genoemd. Ze zijn het spiegelbeeld van de 'Ik neem me voor om niet...' leefregels (Geen geweld, niet stelen, geen zintuiglijk/sexueel wangedrag, niet liegen, jezelf niet bedwelmen):
  • Metta
  • Dana/vrijgevigheid als basis van je leven
  • Rust, eenvoud en tevredenheid
  • Eerlijkheid/openheid
  • Achtzaamheid

Het is dus geen afwijzing van het leven maar het aanbieden van een alternatieve, meer waarachtige, wijze van leven...

With folded palms,

<Ujukarin>

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #8 Gepost op: 21-02-2012 23:54 »
Ujukarin,

Verlichting, en dus de richting van je Dharma-ontwikkeling, laat zich nu eenmaal in twee soorten taal uitdrukken. De 'negatieve' taal (de dingen waar je gewoonlijk mee bezig bent kritisch beschouwen) domineert de soetra's mede omdat ie niet echt voor meerderlei uitleg vatbaar is. De 'positieve' taal (de kwaliteiten die een verlicht mens heeft en waar je naar toe kunt groeien) zit ook best in de soetra's maar je moet er soms wat verder naar zoeken. Reden is mogelijk dat mensen het positieve zelf weer te letterlijk gaan interpreteren, en/of dat de meesten meer behoefte hebben om wakker geschud te worden uit hun huidige cirkel-leven dan om aangetrokken te worden door het soms wat lastiger grijpbare alternatief.

Minstens 3 keer heb ik dit gelezen en het dringt niet tot me door. Kan dit ook in andere woorden?

Ik neem me voor om zorgzaam te zijn. Is dit dan onvoldoende?

De luchtspiegeling is een fijne verbeelding, geen afwijzing.

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 717
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Wedergeboorte
« Reactie #9 Gepost op: 22-02-2012 06:22 »
Okay, sorry voor de soms wat lange zinnen...

Laat ik het dan veel korter samenvatten: Verlichting kan zowel worden omschreven als 'het uitdoven van alle verlangen en hechtingen' alsook als 'het vervuld worden van gelukzaligheid en natuurlijke positiviteit ook naar alles wat leeft toe'. Waarom dan vooral de nadruk in de teksten op dat uitdoven ligt, sois dat is secundair.
Dus jouw oorspronkelijke zorg over 'afwijzen van het leven' is denk ik ongegrond, de Boeddha omarmt volmondig het menselijk leven maar dan op een héél andere manier ingevuld dan wij gewoonlijk doen. Met als basis Metta ipv eigen-heid en macho/bitchgedrag, Geven ipv Nemen, Genoeg ipv Meermeermeer, Openheid ipv gekleurde informatie verspreiden en Achtzaamheid inplaats van achter je gewone geestesgekwetter aanlopen.

En zorgzaam zijn is een hele goede stap in die kant, toch?

With folded palms,

<Ujukarin>

Basho

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #10 Gepost op: 22-02-2012 10:51 »
Ik denk dat de omschrijvingen van de Boeddha “ontkennend” van aard zijn wat betreft de leer omdat de prediking van Gautama de Boeddha immers draait om het lijden, want de Boeddha stelde tenslotte letterlijk: “Ik leer u maar twee dingen, namelijk dat er lijden is en de opheffing van dat lijden.” Dit betekent niet dat positieve omschrijvingen van de Boeddha of binnen het Boeddhisme niet zouden bestaan, zoals hierboven al is gezegd. Het is de benaderingswijze die de taal en de wijze van communicatie noodzakelijk maakt, want mensen die lijden onder de wijze waarop ze zijn geconditioneerd en hoe ze het egoïstische wereldse leven leiden – en daar genoeg van krijgen - komen immers af op een leraar als de Boeddha die stelt dat er een weg is naar de opheffing van dat lijden. Hiermee wordt naadloos aangesloten op daar waar de leerling exact het pad begint. En dat kan niet anders. Sluit je niet aan bij de leerling, dan zal die een andere leraar zoeken die wel aansluit bij waar hij of zij staat op dat moment. Het Boeddhisme is echter geen nihilisme, of een ontkenning van het leven, integendeel. Nihilisme en eternalisme zijn de twee illusoire uitersten, de twee kanten van dezelfde dualistische medaille:

“Nibbana [Nirvana] is omschreven als een bovenwereldse staat die in dit leven reeds verwezenlijkt kan worden. Het is een toestand die vrij is van de hartstochten, maar het is niet een staat van niets-heid. Het is een blijvende zalige sfeer van bevrijding welke bevrijding het resultaat is van de volledige uitroeiing van de hartstochten. Metafysisch is Nibbana de uitdoving van lijden; psychologisch is het de opheffing van egoïsme; ethisch is het de verwijdering van begeerte, afkeer en onwetendheid. Nibbana heet ‘leeg’ niet omdat die sfeer nietsheid is, maar omdat die sfeer leeg is van begeerte, afkeer en onwetendheid. Nibbana is noch een eeuwig zijn (eternalisme) noch een eeuwig niet meer zijn (nihilisme). In Nibbana is niets eeuwig en evenmin is er iets vernietigd behalve dan de hartstochten.” (citaat: Nārada Thera: “The Dhammapada : Pali Text and translation with stories in brief and notes.” Colombo BMS, 1978, p. 25-26)

Als het lijden wordt doorzien, als het ware wordt “opgeheven”; de instelling tegenover dat lijden verandert immers door bewust inzicht, via gewaarzijn, dan valt er als het ware iets van u af, omdat u in dat geval wordt verlost van de last van de dorst, de begeerte. De mens heeft de innerlijke neiging om datgene gretig naar zich toe te halen wat hij plezierig vindt en weg te duwen wat hij als onplezierig ervaart. Dat houdt “hechting” of vereenzelviging in, of dat nu betekent dat u zaken naar u toe wilt halen of zaken van u af wilt duwen. Dit soort strevingen zijn de twee kanten van de medaille van het geestelijke lijden, omdat het enige ware zicht op de realiteit er door wordt versluierd. Dit wordt in het Boeddhisme simpelweg maya genoemd, illusie, omdat het onrealistisch is. Wat de één naar zich toe wil halen kan immers totaal anders en zelfs tegengesteld zijn aan wat de ander ziet als datgene wat begerenswaardig is. Dat is de bekende gekleurde bril van het ego. Hieruit volgen oneindige conflicten, omdat mensen via hun gekleurde c.q. vervormde manier van denken elkaar denken te moeten bestrijden in de poging te bewijzen wat van waarde zou zijn en wat niet. Dit wordt zo ongeveer ook beschreven in het verhaal van de legendarische Koning Midas van Frygië in de Griekse mythologie. Midas redde de dronken sater Silenos en als dank mocht hij een wens doen van de hem dank verschuldigde wijngod Dionysos. De koning wenste dat alles wat hij aanraakte in goud zou veranderen. En zo geschiedde. Maar Midas had zich door zijn verblinde begeerte ernstig vergist, want niet alleen tafels, stoelen, en wat dan ook veranderden op wonderbaarlijke wijze in goud, maar tot zijn afgrijzen ook zijn eigen kind en zelfs voedsel! Dit is een metafoor voor wat de mens doet via de begeerte: wensen over hoe alles zou moeten zijn, volgens de eigen instelling, die is gevormd door conditioneringen, verkeerde veronderstellingen over hoe de wereld in elkaar zou steken en wat de waarde van het leven zou zijn. Als een Midas wil men overal goud, maar goud kun je niet eten. De strijd om dit metaforische “goud” schept spanning en conflict, want elke gedachte is feitelijk in wezen een spanning. Omdat het denken sterk gekleurd wordt door emoties, gaat men streven naar datgene wat bekoorlijk lijkt en vechten tegen wat als niet-wenselijk wordt geacht. De wens is immers de vader van de gedachte, zo stelt het spreekwoord (oftewel: u gelooft iets, omdat u wilt dat het zo is).

De Boeddha stelde dat de Middenweg werkelijk is, niet het vervallen in extremen. Natuurlijk moet je dan wel eerst goed beseffen wat die extremen zijn, en die worden in het Boeddhisme duidelijk gemaakt en uitgelegd in het licht van het lijden. Het Boeddhisme is derhalve te beschouwen als een soort medicijn, een remedie tegen de illusies waarin we over het algemeen leven. Vallen die illusies weg als gevolg van een verregaand inzicht en realisatie, volgt als vanzelf ontspanning, vrede en innerlijke rust. Omdat er immers niets meer na te jagen is. En het najagen van wat dan ook betekent: (geestelijke) spanningen. Het leven op zich is eenvoudig, we maken het onnodig ingewikkeld door ons najagen. Dit is volgens de Boeddha het najagen van wind, “leeg” van de waarheid of van enige werkelijkheidszin. Als we beseffen dat we de wind aan het najagen zijn, zal ons gedrag veranderen. Dan welt als vanzelf mededogen op met alle wezens en blijkt dat men altijd al was wat men zocht: liefde. En liefde is een positieve emotie en draagt een soort zuivere nederigheid in zich. De nederigheid ten opzichte van het wonder van het leven, want het leven is een geschenk dat we over het algemeen niet als zodanig kunnen waarderen. Ik spreek hier trouwens niet de voorwaardelijke liefde die we altijd achterna hollen, maar een liefde die geen gebruik maakt van zogeheten “liefdesobjecten”. Het is gewoon liefde op zich, een overstromen van de zaligheid van wie men in werkelijkheid is (Wie iedereen eigenlijk in feite van nature is). Dan heb je geen neiging om een man of vrouw tot object van een begeerte te maken, omdat waarachtige liefde niets te maken heeft met begeerte, integendeel. Let wel: ik stel niet dat je niet of nooit meer van een partner zou kunnen houden, ik predik geen ascetisme of opgelegd celibaat. Het gaat niet om het wegduwen van wat dan ook, want op die wijze valt men gewoon weer in het dualisme van de wet van aantrekking en afstoting. Dit is zo ongeveer hoe ik het zie in het kader van het Boeddhisme.

Hopelijk helpt dit enigszins,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 22-02-2012 10:58 door Basho »

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #11 Gepost op: 23-02-2012 15:32 »
Basho,
als ik je woorden lees, is er geen moment dat ik aanvoel zo is het niet.
Zo is het.

Ujukarin,
Waarom dan vooral de nadruk in de teksten op dat uitdoven ligt, sois dat is secundair.
Is dat zo secundair? Dat is wel van levensbelang.
De Boeddha heeft bewust niet gekozen voor het leven omdat:
Vol leed is het steeds weer geboren te worden.
De Boeddha zegt nochtans dat er een methode is om je uit het lijden te verlossen.
 

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 717
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Wedergeboorte
« Reactie #12 Gepost op: 23-02-2012 15:45 »
Ujukarin,
Waarom dan vooral de nadruk in de teksten op dat uitdoven ligt, sois dat is secundair.
Is dat zo secundair? Dat is wel van levensbelang.
De Boeddha heeft bewust niet gekozen voor het leven omdat:
Vol leed is het steeds weer geboren te worden.
De Boeddha zegt nochtans dat er een methode is om je uit het lijden te verlossen.

Hoi Y,

Het is iets lastiger 'bewijzen' waarom die nadruk er ligt. Ik heb in m'n langere tekst, waar jij niet echt doorheen kwam,  een poging gedaan maar andere redenen worden door andere leraren soms aangegeven. Ik bedoelde dus dat deze vraag, waarom die nadruk, secundair is. Primair is dat Verlichting twee kanten heeft, leger worden van akusala gedrag en denken en voller worden van kusala gedrag en denken. En dát staat als een paal boven water, en geeft tegengas aan de indruk die sommige teksten kunnen wekken dat de Boeddha het leven zou afwijzen...

With folded palms,

<Ujukarin>

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #13 Gepost op: 23-02-2012 16:17 »
Ujukarin
Bewijzen staat tussen haakjes.
Ik ben niemand die bewijzen nodig heeft en heel goed weet dat de werkelijkheid niets te maken heeft met bewijzen noch logica. Dus bespaar me dit in het vervolg.







Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Wedergeboorte
« Reactie #14 Gepost op: 29-02-2012 21:14 »
Volgens het Verlichtingsverhaal van de Boeddha wel:

      "En zelf aan geboorte, ouderdom, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig, in dit bestaan dat aan geboorte, ziekte, sterven, leed en onreinheid onderhevig is, het lijden inziende, op zoek naar het geboortevrije, ouderdomvrije, ziektevrije, doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije, op zoek naar de onvergelijkbare innerlijke vrede, op zoek naar uitdoving, vond hij de geboortevrije, ouderdomvrije, ziektevrije, doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije, onvergelijkbare innerlijke vrede, de uitdoving, Nibbāna.

Mijn hiernavolgende bemerkingen , hebben niet de bedoeling om kritiek uit te oefenen wat er staat, maar om dieper inzicht te krijgen en eventueel antwoorden te krijgen op vragen.

Een eerst vraag is, in hoeverre speelt reclame een rol en in hoeverre is het een correcte weergave van de feiten.

De zoektocht naar een uitweg  naar het "doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije enz." was ten tijde van Boeddha een Queeste waar spirituele zoekenden mee bezig waren.
Dus wanneer het boeddhisme au serieus wou genomen worden dan moest het inderdaad een uitweg zijn naar het "doodvrije, leedvrije, onreinheidvrije enz".

Voor alle duidelijkheid, ik heb totaal geen twijfels dat dit ook zo is, maar wel of het ook in de letterlijke betekenis moet begrepen worden. En als het op meer overdrachtelijke manier moet begrepen worden, hoe het dan in (hedendaagse) klare taal moet gezegd worden ?

Strikt genomen kan men zeggen dat sterven  (als individu) reeds een uitweg is uit het lijden.
Ware er niet het Karma dat in het heel-al blijft  resultanten scheppen en ook de oorzaak is van lijden (van een individu die/dat dan de erfgenaam is van het Karma).

In die zin is een uitweg voor het individu niet echt relevant, daar het vooral Karma is waar een oplossing dient voor gevonden te worden. Niet het individu leeft verder, maar het is Karma dat resultanten blijft veroorzaken.

(Wat een ander geval is voor het Hindoeïstische concept, daar dan de ziel/het individu verder leeft.)

Tot op bepaalde hoogte maakt het totaal niet uit of men nu het Boeddhistische of het Hindoeïstische concept neemt, omdat tot op bepaalde hoogte de weg gelijklopend is.
Maar op een bepaald moment scheiden de wegen , en dan komt precisie om de hoek.
"Hoe is het nu precies".

« Laatst bewerkt op: 01-03-2012 18:19 door Betweter »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #15 Gepost op: 29-02-2012 22:34 »
Betweter dat heeft Basho niet gepost. Je hebt daar wat van alles tussen gepost.

Wat ik zou zeggen:
Het is onmogelijk dat een verlichte geest zou hebben verkondigd: Beter niets dan bestaan omdat leven lijden is.
Het klinkt verwaand, maar die woorden van de Boeddha kunnen niet waar zijn.

Deze zichtbare wereld en de wereld die we meestal beschouwen als de andere zijde, de beide werelden bestaan niet. Er is geen ene zijde en andere zijde. Er is niet iets dat als het niet gevormde kan beschouwd worden.
Dat wat is, is en niet is: is niet. In feite bestaat er dus niets. Dus is het onmogelijk dat de Boeddha zou hebben gekozen voor het ongevormde, het is al zo.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Wedergeboorte
« Reactie #16 Gepost op: 02-03-2012 00:03 »
Betweter dat heeft Basho niet gepost. Je hebt daar wat van alles tussen gepost.

Zotteke.

Wat ik wil zeggen is dat Gautama/het boeddhisme, mogelijkerwijs (waarschijnlijker) cryptisch is in deze beschrijving.

Een deel van de spirituele zoekers zagen  het doodloze inderdaad als een soort "ietsheid" maar dan van een andere aard dan "iets".
Maar boeddha gaf er een geheel andere betekenis aan, (waarmee ik niet wil zeggen dat deze betekenis alleen door boeddha er aan gegeven werd).

Dat dat Nirvana geen materiële causaliteit kende, maar een geestelijke, onstoffelijke, immateriële causaliteit.

Dat Nirvana onlosmakelijk verbonden is met je geestesgesteldheid of je onbaatzuchtige hart.
Nooit of te nimmer kun je Nirvana begrijpen (in verstandelijk opzicht) maar het is altijd verwerkelijken.
Het is het hart/geest van de mens dat vrij is van vergif.
Maar dan niet in de idealistische betekenis maar in de realistische betekenis.

En wanneer dit jou zijnstoestand is, dan is de Karma onlosmakelijk verbonden met deze condities, en het zijn condities die geen (zondige) lijdenscondities meer bevatten.
Je Karma is dan een zuivere wolk, vol van genade, die je in het heelal stuurt.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Wedergeboorte
« Reactie #17 Gepost op: 02-03-2012 00:09 »
Betweter dat heeft Basho niet gepost. Je hebt daar wat van alles tussen gepost.

Zotteke.

Wat ik wil zeggen is dat Gautama/het boeddhisme, mogelijkerwijs (waarschijnlijker) cryptisch is in deze beschrijving.

Een deel van de spirituele zoekers zagen  het doodloze inderdaad als een soort "ietsheid" maar dan van een andere aard dan "iets".
Maar boeddha gaf er een geheel andere betekenis aan, (waarmee ik niet wil zeggen dat deze betekenis alleen door boeddha er aan gegeven werd).

Dat dat Nirvana geen materiële causaliteit kende, maar een geestelijke, onstoffelijke, immateriële causaliteit.

Dat Nirvana onlosmakelijk verbonden is met je geestesgesteldheid of je onbaatzuchtige hart.
Nooit of te nimmer kun je Nirvana begrijpen (in verstandelijk opzicht) maar het is altijd verwerkelijken.
Het is het hart/geest van de mens dat vrij is van vergif.
Maar dan niet in de idealistische betekenis maar in de realistische betekenis.
En het realististische moet zeker benadrukt worden. Het is geen supermensigheid, maar binnen de mogelijkheden van pakweg het grootste gedeelte van de mensen. Daarom is het ook de middenweg.

En wanneer dit jou zijnstoestand is, dan is de Karma onlosmakelijk verbonden met deze condities, en het zijn condities die geen (zondige) lijdenscondities meer bevatten.
Je Karma is dan een zuivere wolk, vol van genade, die je in het heelal stuurt.

De vraag is dan ook niet, hoe bereik je Nirvana, maar wel, hoe bereik je de Nirvana conditie van de Karma.
Het is geen hebzucht, wat krijg ik van het heel-al, maar wat schenk ik het heel-al.
« Laatst bewerkt op: 02-03-2012 00:13 door Betweter »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #18 Gepost op: 04-03-2012 21:53 »
Ja zotteke. :)
Je hebt dat veranderd en verdubbeld.

Betweter je suggereert niets bewust, maar het komt te voorschijn.
Waarvoor mijn oprechte dank.

Steff87

  • Gast
Re:Wedergeboorte
« Reactie #19 Gepost op: 08-06-2013 09:20 »
Persoonlijk zie ik een verschil tussen wedergeboorte en reïncarnatie.

Wedergeboorte is iets dat gebeurd na een openbaring of een nieuw inzicht. Door dat nieuw inzicht ben je een nieuwe mens.

Reïncarnatie is een geloof dat er iets zou gebeuren na de dood. De ziel verplaats zich naar het volgende lichaam. Het is een alternatief voor het Grieks-Romeins hemel en hel. Ik heb een probleem met beide concepten. Aangezien ik geen enkel idee heb van wat mij en andere staat te wachten na de dood, lijkt het mij bizar om in reïncarnatie te geloven. Ik heb geen enkel idee van wat mij te wachten staat.

Aangezien een persoon geboren wordt met geen idee van zijn vorige leven. Kan men zich afvragen hoe hij nog dezelfde persoon is. Ik weet dat sommige dit beweren en dat ze hun vorige levens kennen. De vraag is of ze de waarheid spreken en uit eigen ervaring of dat ze de religieuze instelling vertalen. Sommige Christenen beweren ook een band te hebben met Jesus, maar anderen hebben dit niet. Misschien dromen ze over deze dingen omdat ze er erg mee bezig zijn.

Ook is er soms corruptie in het Tibetaans Boeddhisme bij het kiezen van een kind als opvolger van een overledenen.

Persoonlijk geloof ik niet in reïncarnatie, wel in wedergeboorte. Maar mijn vraag is waarom jij geloofd in reïncarnatie terwijl niemand het echt weet? Is dit geen religieuze bijgeloof?



Steff