Auteur Topic: De Tuinman en de dood...  (gelezen 5582 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Basho

  • Gast
De Tuinman en de dood...
« Gepost op: 19-01-2012 19:49 »
Eén van de meest treffende gedichten die ik ken en welhaast Boeddhistisch lijkt (de zinloze vlucht uit angst voor de vergankelijkheid) is “De tuinman en de dood” van P.N. van Eyck, ik citeer:

“De tuinman en de dood

Een Perzisch edelman

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: ‘Heer, Heer, één ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!’ –

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.

‘Waarom,’ zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
‘Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?’

Glimlachend antwoordt hij: ‘Geen dreiging was ‘t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ‘k ’s avonds halen moest in Ispahaan.’”

P.N. van Eyck


Inzicht toegewenst,

Basho :)

Offline nancy

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 72
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #1 Gepost op: 24-02-2012 10:29 »
Bezorgt mij koude rillingen, maar zeer mooi.
Thinking that we can find some lasting pleasure and avoid pain is what in Buddhism is called samsara, a hopeless cycle that goes round and round endlessly and causes us to suffer greatly.

Karma Cherab dorje

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #2 Gepost op: 28-03-2012 20:37 »
Een gedicht dat mij lang geleden toen ik veeeeeel jonger was (ben nu 56) op mij een diepe indruk nagelaten heeft.
Was het wat uit het oog verloren, en blij om het nu terug te vinden.
Een tekst die mij voor een deel naar het Boeddhisme bracht was ook  "Bird on a wire" van Leonard Cohen.

Wel paar maal doorlezen en laten "inwerken". het zegt jullie misschien niets maar voor mij heeft het veel betekend en betekend nog.
Om Shanti

"Like a bird on the wire
Like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free

Like a worm on a hook
Like a knight from some old fashioned book
I have saved all my ribbons for thee

If I, if I have been unkind
I hope that you can just let it go by
If I, if I have been untrue
I hope you know it was never to you

Oh, like a baby, stillborn
Like a beast with his horn
I have torn everyone who reached out for me


But I swear by this song
And by all that I have done wrong
I will make it all up to thee

I saw a beggar leaning on his wooden crutch
He said to me, "You must not ask for so much"
And a pretty woman leaning in her darkened door
She cried to me, "Hey, why not ask for more?"

Oh, like a bird on the wire
Like a drunk in a midnight choir
I have tried in my way to be free"


Basho

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #3 Gepost op: 28-03-2012 21:13 »
Ik heb hier thuis een CD staan van Leonard Cohen met dat nummer “Bird On A Wire” er op. Dat is inderdaad een bijzondere song, Cohen is een meester in het schrijven van teksten. Een nummer wat op mij trouwens een bijzondere indruk heeft gemaakt, met name omdat het ons kan doen beseffen dat het leven relatief is en dat we vaak slechts denken dat we (persoonlijk) zo “alleen” zijn…

“Have you seen the old man
In the closed-down market
Kicking up the paper
with his worn out shoes
In his eyes you see no pride
And held loosely at his side
Yesterday's paper telling yesterday's news.

So how can you tell me you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand and lead you through the streets of London
I'll show you something to make you change your mind.

Have you seen the old girl
Who walks the streets of London
Dirt in her hair and her clothes in rags
She's no time for talking
She just keeps right on walking
Carrying her home in two carrier bags.

So how can you tell me you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand and lead you through the streets of London
I'll show you something to make you change your mind.

In the all night cafe
At a quarter past eleven
Same old man is sitting there on his own
Looking at the world
Over the rim of his tea-cup
Each tea last an hour
Then he wanders home alone.

So how can you tell me you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand and lead you through the streets of London
I'll show you something to make you change your mind.

And have you seen the old man
Outside the seaman's mission
Memory fading with
The medal ribbons that he wears
In our winter city
The rain cries a little pity
For one more forgotten hero
And a world that doesn't care.

So how can you tell me you're lonely
And say for you that the sun don't shine
Let me take you by the hand and lead you through the streets of London
I'll show you something to make you change your mind...”

Songtekst van Ralph McTell (ook vertolkt door Roger Whittaker e.a.)

Offline 007m160

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 54
  • Geslacht: Man
  • Humanity needs freedom!
    • Bekijk profiel
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #4 Gepost op: 28-03-2012 22:38 »
ik ben zelf ook een fan van cohen, en ook vooral van 'oude' muziek...
In de muziek van vroeger zitten veel dingen die mij raken :)
The Beatles hebben heel veel rare liedjes, maar ook goede, en diep rakende...
vooral het liedje 'imagine' van John Lennon toen hij solo zong:

"Imagine there's no heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people living for today

Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people living life in peace

You, you may say
I'm a dreamer, but I'm not the only one
I hope some day you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people sharing all the world

You, you may say
I'm a dreamer, but I'm not the only one
I hope some day you'll join us
And the world will live as one"
Ik geloof dat de religie van de toekomst een kosmische religie zal zijn. De religie die het meest strookt met de wetenschappelijke behoeften is het boeddhisme.

-Albert Einstein

Karma Cherab dorje

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #5 Gepost op: 29-03-2012 08:07 »
Eigenaardig hoe dat in deze teksten, door verschillende karakters geciteerd, geschreven door verschillende karakters het "alleen" naar voren treedt en we dit koppelen aan de Dharma of de leer????
Is het Boeddhisme een solitaire weg?

Om Shanti

Basho

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #6 Gepost op: 29-03-2012 09:48 »
Nee, het “alleen” wordt door mij niet verbonden met de Dharma. De door mij hierboven geciteerde tekst van Ralph McTell haalde ik slechts aan, omdat ik slechts wilde aangeven dat mensen de neiging hebben om zichzelf vaak te beschouwen als “slachtoffer” van het alleen-zijn of de eenzaamheid, terwijl er mensen zijn die zoveel slechter af zijn. We denken vaak dat we zo alleen zijn en voelen ons zielig en eenzaam, terwijl er mensen op straat leven en onder de brug slapen.

In wezen zitten we in een zeer riante positie en vervallen veelal in sentimentaliteit over ons eigen “lot”. De Dharma benadrukt echter – voor zover ik dat begrepen heb - dat onze gekleurde (egoïstische) bril helemaal niet klopt, dat er in de realiteit of werkelijkheid helemaal geen sprake is van afgescheidenheid, van onafhankelijkheid. Als iemand zich te alleen voelt, is het zaak om dat te onderzoeken en zich tevens te verbinden met andere mensen; de Boeddha heeft niet voor niets de Sangha als gemeenschap ingesteld voor de Boeddhisten.

Het wordt ons door Gautama de Boeddha ethisch aangeraden om mededogend te zijn voor de ander, voor de ander te zorgen. We moeten natuurlijk ook goed zijn voor ons eigen lichaam en geest, maar de ander mag in dat plaatje zeer zeker niet ontbreken.

Misschien heb ik mij niet duidelijk genoeg uitgedrukt in mijn vorige post,

Met beleefde groet,

Basho :)

Karma Cherab dorje

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #7 Gepost op: 29-03-2012 12:55 »
Beste Basho,
De opmerking "Is het Boeddhisme een solitaire weg" was zeker niet naar jou of je opmerkingen toe bedoeld.
gewoon een opmerking "in de lucht" om reactie's los te maken van mede-forum-leden.
Helemaal akkoord met jou dat Boeddhisme heel sociaal naar buiten toe zou moeten verlopen.
Maar daar hebben we misschien een tegenstrijdigheid.
Onze praktijk en meditatie verlopen toch tamelijk solitair, me dunkt dat zelfs in Zen mediataie een persoonlijke toestand is, zelfs als het in groep gebeurt.
Bij mij gebeurt praktijk en meditatie solitair (of je zou vlak bij een centrum moeten wonen).
Dus enerzijds het alleen "voorbereiden" om het "sociaal" te laten gebeuren.
bijvoorbeeld de Tonglen (ons eigen "geluk" laten delen door visualisatie van beperkte kring, groter en groter tot het universum om zo enerzijds het lijden van de anderen te absorberen, en ons geluk te delen. Ik denk ietwat te vergelijken met Metta, verbeter mij aub indien ik mij vergis).
Dus weer een "eenzame" techniek om sociaal te delen.
Mijn vraag dus : is Boeddhisme solitaire, zelfs "egoistisch" of niet en hoe dat "alleen" combineren met "allen"?

Om Shanti

Basho

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #8 Gepost op: 29-03-2012 17:32 »
Ik begrijp het. Ik heb misschien te snel gereageerd, sorry. De meditatie is inderdaad een solitair gebeuren, de groep of de Roshi (leraar) kan als klankbord worden gebruikt wanneer men in groepsverband de meditatie beoefent. Veel mensen vinden het prettig om in groepsverband te mediteren, omdat ze dan de steun van de groep ervaren, men denkt zelfs dat het in emotioneel opzicht meer oplevert. Dat is echter zeer relatief. Ik mediteer niet (meer) in groepen, ik heb minder de voorkeur voor meditatie in groepsverband. De Zen-meditatie moet hoofdzakelijk thuis gebeuren, met - indien gewenst of noodzakelijk de Roshi op de achtergrond, die men in het groepscentrum kan benaderen voor specifieke vragen.

U hebt dus gelijk dat meditatie over het algemeen een solitair gebeuren is. Metta kan daarentegen ook universeel worden beoefend, en is mijns inziens zelfs uiteindelijk in universeel opzicht bedoeld. Het begint echter bij enkelen, omdat dit in het begin gemakkelijker is. “Alleen” verschilt in taalkundig opzicht slechts één letter met “allen”, maar het lijkt in werkelijkheid een wereld van verschil uit te maken. Ik en de ander, dat dualisme hebben we van huis uit meegekregen. In het Boeddhisme worden we echter geconfronteerd met het overschrijden of overstijgen van de denkbeeldige grenzen van het zelfgevormde ego. Dat is de uitdaging, en daar hoort het ethisch gedrag vanuit de voorschriften bij. Ethisch gedrag via bijvoorbeeld het Achtvoudige Pad als praktische uitwerking van de Vierde Edele Waarheid in de Dharma is zover ik het kan beoordelen altijd gericht op de juiste verhouding tot de medemens en de wereld om ons heen. De Boeddha benadrukte daarmee het sociale gebeuren van de Sangha, mede om te voorkomen dat de meditatie zou kunnen ontaarden in te solitair navelstaren. Ik denk dat hij in zijn tijd voldoende navelstaarderige zoekers heeft gezien, India was destijds een land vol experimenterende asceten e.a. De Boeddha verwerpt extreem acetisme, via zijn levenswijze heeft hij dat letterlijk zelf voorafgaande aan zijn realisatie uitgeprobeerd. Gautama nam op den duur in zijn zoektocht slechts één rijstkorrel per dag tot zich, met als gevolg dat hij totaal uitgemergeld raakte. Op een dag is hij daardoor bijna verdronken in het water en op dat moment besefte hij dat het solitaire acetisme een heilloze weg was.

Het lijkt een spanningsveld, ik (solitair) en de ander (sociaal). Maar in werkelijkheid leven we allen in dezelfde wereld, met hetzelfde soort lijden, dezelfde soort begeerten en dezelfde soort ego’s. Als de betrekkelijkheid van het kleinste zaadje wordt ingezien, kan hij als het ware zijn zichzelf beperkende grenzen doorbreken en vervolgens gezaaid worden in goede aarde. Dat heeft bijvoorbeeld wijsheidsleraar Jezus goed verwoord via de gelijkenis van het mosterdzaadje:

“En Hij zei: Waaraan is het Koninkrijk van God gelijk en waarmee zal Ik het vergelijken?
Het is gelijk aan een mosterdzaad, dat iemand nam en in zijn tuin zaaide. En het groeide op en werd tot een grote boom en de vogels in de lucht maakten een nest in zijn takken.”
(Bijbel, Lukas 13:18-19)

Wij zijn als het ware onze eigen tuinman, we houden via de meditatie ons tuintje als het goed is op de juiste manier bij. We zaaien het mosterdzaad op de juiste wijze. Het Bestaan zal er verder zorg voor dragen hoe we tot bloei kunnen komen. We kunnen slechts tot op zekere hoogte inspanning verrichten. De grote boom in de gelijkenis is denk ik de wijze, de mysticus of de Verlichte, en de vogels die een nest maken in zijn takken zijn de mensen die hulp zoeken, toevlucht nemen tot. Dat is in het Boeddhisme toevlucht nemen op de volgende wijze:

Boeddham Saranam Gatsjhami (Ik zoek mijn heil in de Boeddha)
Dhamman Saranam Gatsjhami (Ik zoek mijn heil in de Dharma)
Samgham Saranam Gatsjhami (Ik zoek mijn heil in de Sangha)

Met Metta,

Basho :)

Karma Cherab dorje

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #9 Gepost op: 29-03-2012 19:20 »
Inderdaad, meditatie ervaar ik het liefst alleen, wel kan je niet ontkennen dat als een groep meditanten samen in meditaie is je de energie voelt in en rondom jou.
Voor de praktijk : ochtendpraktijk : Toevlucht (de formule is anders dan in Zen, maar het blijven dezelfde 3 Juwelen) - aanroep van Lama - praktijk (korte versie) van Shakamuni (Bouddha Gautema) met recitatie van mantra (1 mala) - korte praktijk van Dorje Sempa (zuivering) met mantra (1 of meerdere mala's) - korte praktijk van Chenrezig (mededogen) met mantra (mala) daarna voel ik mij werkelijk naar meditaie toeglijden (zo erg dat ik een timer moet zetten, want het werk wacht ook nog,  :) , heb al genoeg "over- meditaties gehad, en op het werk aanvaarden ze dat je te lang slaapt, maar te lang meditatie....)

Avond : Toevlucht - Lama - Chenrezig en soms praktijk Bouddha Menla en een langere meditatie.
Tijdens de dag kan ik me op de middag ook terugtrekken indien ik wil voor , niet werkelijk meditatie maar een moment van Pleine Conscience (slecht vertaald : volle bewustzijn , volgens de technieken van Tich Nath Hahn, hopelijk begrijp je wat ik bedoel).
Wat niet wegneemt dat een Puja in groep steeds "aangenaam" is. En iemand die begint met meditatie raad ik sterk aan een meester op te zoeken of teachings te volgen om de meditaie eerst in groep te volgen.
Nog iets (verbeter mij aub indien ik me veris of als je een ander standpunt hebt) : verwacht NIETS, neem geen HOUVAST, er bestaat geen GOEDE of SLECHTE meditatie, de TIJD speelt geen rol. Gewoon ervaren, gewoon "zijn" in de toestand van meditatie (de shiné dan toch, mentale rust, de analytische meditaien is weer helemaal anders). Focus ernaast om te "ervaren" en niet te "beleven". En vooral geen OORDEEL na je meditatie. Oefening baart kunst, geef niet op, maar stel geen DOEL.
Zonder je af, rustig, ademhaling, houding, .... concentrer je op een object of ademhaling... wat je maar wil, maar beschouw meditatie als een deel van jezelf, een state of mind.
Ik wil heir zeker niet overkomen als expert, verre van daar, ik spreek gewoon uit eigen ervaring maar het is moeilijk onder woorden te brengen.
Om Shanti

Karma Cherab dorje

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #10 Gepost op: 29-03-2012 19:24 »
Sorry,
ik heb hier twee topics wat vermengd, deze en dan "hoe houd ik motivatie..."
Excuses
 :'(

Basho

  • Gast
Re:De Tuinman en de dood...
« Reactie #11 Gepost op: 29-03-2012 19:36 »
Sorry,
ik heb hier twee topics wat vermengd, deze en dan "hoe houd ik motivatie..."
Excuses
 :'(

Geen enkel probleem, maak u er niet te druk om. Ik verbaasde me soms enigszins, maar ach... Ik vind dat u interessante zaken aan de orde stelt, zeker wat betreft uw ervaringen met de meditatie. Bedankt voor het delen daarvan op dit forum.

Met beleefde groet,

Basho ;)
« Laatst bewerkt op: 29-03-2012 19:44 door Basho »