Auteur Topic: Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha  (gelezen 6731 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
SN 56:11 – Dhammacakkappavattana Sutta

Het in Beweging Zetten van het Dhamma–Wiel

<1081> De Gezegende verbleef eens in het Hertenpark van Isipatana, nabij Bārāṇasī. En daar sprak de Gezegende de groep van vijf monniken als volgt toe:
De twee extremen en de Middenweg

"Monniken, deze twee extremen dient een thuisloze niet te praktizeren. Welke twee? Er is het nastreven van geluk in zintuiglijk genot, hetgeen laag, vulgair, ordinair en onedel is en niet tot welzijn leidt; en er is het nastreven van zelfpijniging, hetgeen pijnlijk en onedel is en niet tot welzijn leidt. De Volledig Verlichtte is, deze beide extremen vermijdend, ontwaakt aan de Middenweg die visie en kennis oplevert, en tot kalmte, directe kennis, ontwaking en Nibbāna leidt.
"En wat is die Middenweg die visie en kennis oplevert, en tot kalmte, directe kennis, ontwaking en Nibbāna leidt? Het is dit Edele Achtvoudige Pad, namelijk: [1] juiste visie, [2] juist voornemen, [3] juiste spraak, [4] juist handelen, [5] juist levensonderhoud, [6] juiste inspanning, [7] juiste aandacht en [8] juiste concentratie. Dat, monniken, is de Middenweg die visie en kennis oplevert, en tot kalmte, directe kennis, ontwaking en Nibbāna leidt.


De Edele Waarheden

"Dit, monniken, is de Edele Waarheid over het lijden: geboorte is lijden, ouderdom is lijden, ziekte is lijden, dood is lijden, verdriet, treuren, pijn, droefheid en ellende zijn lijden, vereniging met het ongeliefde is lijden, scheiding van het geliefde is lijden, niet krijgen wat men wilt is lijden. In het kort: de vijf groepen waar men aan hecht zijn lijden.
"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over de oorsprong van het lijden: het is het verlangen welk tot verder bestaan leidt, verbonden is met plezier en lust, en hier en daar naar genot zoekt. In het kort: verlangen naar genot, verlangen naar bestaan, en verlangen naar niet–bestaan.
"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over het einde van het lijden: het is het complete verdwijnen en ophouden van verlangen; het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen.
"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over de weg naar het einde van het lijden: het is dit Edele Achtvoudige Pad, namelijk: [1] juiste visie, [2] juist voornemen, [3] juiste spraak, [4] juist handelen, [5] juist levensonderhoud, [6] juiste inspanning, [7] juiste aandacht en [8] juiste concentratie.


Drie rotaties en twaalf toestanden

"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit is de Edele Waarheid over lijden'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit lijden, een Edele Waarheid, dient volledig begrepen te worden'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit lijden, een Edele Waarheid, is volledig begrepen'.

"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit is de Edele Waarheid over de oorsprong van het lijden'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Deze oorsprong van het lijden, een Edele Waarheid, dient verlaten te worden'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Deze oorsprong van het lijden, een Edele Waarheid, is verlaten'.

"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit is de Edele Waarheid over het einde van het lijden'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit einde van het lijden, een Edele Waarheid, dient men te verwerkelijken'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit einde van het lijden, een Edele Waarheid, is verwerkelijkt'.

"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'Dit is de Edele Waarheid over de weg naar het einde van het lijden'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'De weg naar het einde van het lijden, een Edele Waarheid, dient men te ontwikkelen'.
"Betreffende wat ik voorheen nooit gehoord had, monniken, verscheen visie, verscheen kennis, verscheen wijsheid, verscheen begrip, verscheen licht in mij: 'De weg naar het einde van het lijden, een Edele Waarheid, is ontwikkeld'.

Persoonlijke kennis van de Boeddha

"Monniken: zolang mijn kennis en visie over deze Vier Edele Waarheden zoals ze werkelijk zijn — met hun drie rotaties en twaalf toestanden — nog niet grondig helder was, beweerde ik niet dat ik de Hoogste Ontwaking behaald had: de correcte Volledige Ontwaking die onovertroffen is in deze wereld met haar goden, haar Māras en Brahmās, met haar generatie van monniken en priesters, met haar koningen en onderdanen.
"Maar sinds mijn kennis en visie over deze Vier Edele Waarheden zoals ze werkelijk zijn — met hun drie rotaties en twaalf toestanden — grondig helder werd, beweer ik wel dat ik de Hoogste Ontwaking behaald heb: de correcte Volledige Ontwaking die onovertroffen is in deze wereld met haar goden, haar Māras en Brahmās, met haar generatie van monniken en priesters, met haar koningen en onderdanen.
"Kennis en visie verscheen in mij: 'mijn bevrijding van geest is onwrikbaar; dit is de laatste geboorte; nu is er geen verdere toestand van bestaan.'"


Het Dhamma–Wiel in beweging

Zo sprak de Gezegende. En de monniken van de groep van vijf waren tevreden en verheugd met de woorden van de Gezegende. En terwijl deze expositie gegeven werd, verscheen in de Eerwaarde Koṇḍañña de stofvrije en smetteloze Visie van de Dhamma: 'Al hetgeen wat onderhevig is aan ontstaan, is onderhevig aan ondergang.'
En toen het Dhamma–Wiel door de Gezegende in beweging gezet was, uitten de aardgeesten de volgende kreet: "In het Hertenpark van Isipatana, nabij Bārāṇasī, heeft de Gezegende het onovertroffen Dhamma–Wiel in beweging gezet, wat door geen enkele monnik, priester, god, Māra, Brahmā, of door wie dan ook gestopt kan worden!"
En de Goden van de Vier Grote Koningen hoorden die kreet van de aardgeesten, en zij uitten de volgende kreet: "In het Hertenpark van Isipatana, nabij Bārāṇasī, heeft de Gezegende het onovertroffen Dhamma–Wiel in beweging gezet, wat door geen enkele monnik, priester, god, Māra, Brahmā, of door wie dan ook gestopt kan worden!"
En op deze manier hoorden ook achtereenvolgens de Tāvatiṃsā goden, de Yāmā goden, de Tusitā goden, de Nimmānaratī goden, en de Paranimmitavasavattī goden deze kreet, en zij herhaalden die kreet na haar te horen.
En de Brahmā goden hoorden die kreet van de Paranimmitavasavattī goden, en zij uitten de volgende kreet: "In het Hertenpark van Isipatana, nabij Bārāṇasī, heeft de Gezegende het onovertroffen Dhamma–Wiel in beweging gezet, wat door geen enkele monnik, priester, god, Māra, Brahmā, of door wie dan ook gestopt kan worden!"
En dus op dat moment, op dat ogenblik, ging die kreet omhoog tot aan de Brahmā werelden. En het tienduizendvoudige wereldsysteem schokte en trilde en beefde, en een prachtig en onbegrensd licht verscheen in de wereld, wat de grootsheid der goden overtrof.
En toen uitte de Gezegende deze geïnspireerde uiting: "Waarlijk: Koṇḍañña weet het, vrienden! Waarlijk: Koṇḍañña weet het, vrienden!" En zo verkreeg de Eerwaarde Koṇḍañña de naam 'Koṇḍañña De Weter'.


http://www.suttas.net/suttas/samyutta-nikaya/56/sn56-11-dhammacakkappavattana-sutta.php
« Laatst bewerkt op: 21-11-2012 15:43 door lord rainbow »

mobinhan

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #1 Gepost op: 18-11-2012 19:19 »
Ik vind het volgende moeilijk...

"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over het einde van het lijden: het is het complete verdwijnen en ophouden van verlangen; het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen.


Ben je dan nog wel op het juiste pad van een boeddhist als je eigenlijk niet alles wilt opgeven..

lord rainbow

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #2 Gepost op: 18-11-2012 22:02 »
Het streven naar een gunstige wedergeboorte,
is ook een boeddhistische motivatie...

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 687
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #3 Gepost op: 19-11-2012 14:25 »

Citaat
Ben je dan nog wel op het juiste pad van een boeddhist als je eigenlijk niet alles wilt opgeven..

Nee en ja. Vanuit de 'negatieve' taal in deze soetra is dat lastig. Vanuit de 'positieve' taal van andere soetra's is het niet meer dan logisch dat je uiteindelijk alle hechting moet opgeven. De taal van oneindige Metta (liefdevolle vriendelijkheid), Vrijgevigheid-door-te-delen-met-je-medelevendewezens, Tevredenheid-met-weinig, Waarheidslievendheid en Helderheid-van-geest.

En ja, het is op zichzelf niet slecht als je dan nog vasthoudt aan een goede wedergeboorte 'voor jezelf' zodat in volgende levens die positieve trend voortgezet kan worden. Echter het Mahayana, die soms die redenering kent, maakt ook overduidelijk dat ze het eigenlijk eens zijn met de pali soetra's in de zin dat er geen persoonlijke wedergeboorte is.   :-X Dus er is in het volgende leven geen Ujukarin 2.0. Het is slechts zo dat het karma dat Ujukarin 1.0 vergaart gevolgen heeft voor volgende levens van 1 of meer schepselen, als een kaars die 1 of meer andere kaarsen aansteekt. Is dat aansteken met 'zwart licht' of met 'wit licht', dat is wat ik kan beïnvloeden door m'n gedrag in dit leven...

With folded palms,

<Ujukarin>

Basho

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #4 Gepost op: 19-11-2012 20:41 »
Ik vind het volgende moeilijk...

"En dit, monniken, is de Edele Waarheid over het einde van het lijden: het is het complete verdwijnen en ophouden van verlangen; het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen.

Ben je dan nog wel op het juiste pad van een boeddhist als je eigenlijk niet alles wilt opgeven..

De Edele Waarheid over het einde van het lijden die de Boeddha predikt is honderd procent waar. Het verlangen, het identificeren met een verlangen, welk verlangen dan ook, is vluchtig, voorbijgaand en veroorzaakt lijden, omdat het niet mogelijk is om een verlangen lang vast te houden. Het ene verlangen komt, wordt vervuld en laat vervolgens een leegte achter. Deze leegte wil weer gevuld worden door een volgend verlangen, ad infinitum. Oftewel tot in het oneindige. Vandaar dat Gautama de Boeddha adviseerde om u niet vast te klampen aan welk verlangen dan ook. Maar er moet dus allereerst wél een persoonlijk inzicht opbloeien hoe het verlangen werkt, hoe het zichzelf als het ware voedt, oftewel hoe de mens het verlangen energie geeft en het de ruimte laat. Door het geven van energie aan iets, zal het althans tijdelijk aanwezig zijn, of die indruk wekken. Wij zijn het echter zelf die het verlangen oproepen en in stand houden. Maar als het eenmaal vervuld wordt, is het verlangen weg, de spanning is verdwenen. Maar als die spanning is afgevloeid, hebben we de behoefte om opnieuw de spanning terug te vinden door ons te verbinden met een nieuw verlangen. Maar er is feitelijk niets “nieuws”, elk verlangen volgt exact dezelfde weg.

Ik raad u aan om vooral geen strijd te gaan voeren met welk verlangen dan ook. Zet uzelf ook niet onnodig zwaar onder druk met u zich af te vragen of u nog wel op het juiste pad van een Boeddhist bent in relatie tot uw op het eerste gezicht onbedwingbare verlangens. Kijk liever waar het verlangen u heen brengt, hoe u het zelf voedt en in stand houdt of wilt houden. Zie zonder veroordeling hoe het werkt, zie het als een spel, maak er geen al te serieuze aangelegenheid van. Het kan als een vriendelijk spel, als milde uitdaging. Het is geen wedstrijd en uw verlangens zijn geen vijanden, vergeet dat niet. U kunt telkens opnieuw beginnen als u het gevoel hebt dat u het zicht op uw verlangen op een bepaald moment verliest. En begin met kleine verlangens, die u niet geheel opslokken. Om bijvoorbeeld de enorme kracht van seks te kunnen voelen en het verlangen daarvan als een getuige te volgen, dat is in het begin natuurlijk vrij moeilijk. Dus begin daar liefst niet meteen mee. Het ego wil bij voorkeur meteen resultaat, meteen het moeilijkste aanpakken. Het eist onmiddellijk resultaat en als dat mislukt, dan stelt het ego: zie je wel dat het niet mogelijk is! Maar dat betekent dat u uzelf in het ootje neemt, want u moet juist op een gemakkelijke wijze starten. Gemakkelijk is juist, onthoudt dat. Moeilijk is onjuist, ook al lijkt het moeilijke de uitdaging die u wilt. Ik stel echter dat er ook gemakkelijke uitdagingen zijn. En gelukkig zijn die er in ruim voldoende mate. Als u gaat leren autorijden moet u ook samen met de instructeur beginnen met het voorzichtig aanvoelen van het stuur, de voetpedalen en dergelijke. Alle begin moet omzichtig worden ingeleid en begeleid. Dus spring niet meteen van de hak op de tak van de hoogste moeilijkheidsgraad, omdat dit gedoemd is om te mislukken.

Wellicht kunt u iets wat u wilt kopen eens aan een nader onderzoek onderwerpen. Wat doet het zien van het verlangde object in u opvlammen? Waar begint het verlangen, zit het in uw hoofd of in uw lichaam? En waar in het lichaam roert zich het verlangen? Het is van het allergrootste belang dat u leert van uw ervaringen, van het beschouwen van de verlangens. Wat de Boeddha in de geschriften stelt is, zoals gezegd, juist maar hij is zeer stellig over zijn bevindingen omtrent het verlangen, omdat hij het zelf kent, hij weet waar het verlangen toe leidt. Hij weet hoe identificatie werkt, het is zijn eigen ervaring. Daar getuigt hij van, maar u bent het die de weg nog moet afleggen. Wordt dus actief, speur uw verlangens op en ga na wat het is en waar het u (naar)toe leidt. Vergeet alle veroordeling van verlangens, alle teksten die zeggen dat het fout of onjuist zou zijn om te verlangen. Het kunnen hooguit inspirerende teksten zijn om u grofweg de richting te wijzen, maar dat is dan ook alles. Iets wordt pas waar als u het aan den lijve hebt ondervonden. Onderzoek uw verlangens, maar heb vooral geen haast. Kijk rustig toe wat het is en waar het toe leidt, doe net alsof u een wetenschapper bent die een bepaalde emotie onderzoekt, de emotie van het verlangen. Maak het niet te zwaar, speel er mee en u zult versteld staan wat de energie van uw verlangen u te vertellen heeft.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 19-11-2012 20:51 door Basho »

mobinhan

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #5 Gepost op: 20-11-2012 16:49 »
Bedankt voor al de steun en wijze woorden.

Ik heb wel het gevoel dat ik al een sterke karma heb vergaard dankzij vorige ernergieen of entiteiten (hoe dan ook genoemd)

In al mijn zintuigen zie ik dat er verlangens opkomen, en weet dat het om verlangens gaat.

Op dit moment leef ik idd celibitair, en in het begin was het moeilijk, maar ik zie de verlangen opkomen en zie dat het maar een verlangen is. Ik heb er vrede mee...totdat ik voor mijzelf besluit dat er geen verlangen meer is op het moment dat ik seks bedrijft. Maar dat "sex" puur een teken van liefde is.

En als dit moment niet komt (tussen nu en enkele jaren) denk ik er sirieus na om monnik te worden, want het "normale" leven kon mij nooit voldoening geven..

Sinds ik actief naar informatie zocht over het boeddhisme en hieraan ook actief deelneem voel ik wel een voldoening.. Echter in mijn achterhoofd, blijft dus wel de gedachte spelen van "De Edele Waarheid over het einde van het lijden die de Boeddha predikt is honderd procent waar"
Wat heeft het dan nog voor zin om je in te woelen met je verlangens als je weet dat het niet de juiste weg is?..Tenzij dat is om je weer te laten zien (achteraf) dat het idd maar verlangens zijn.

Ik bedoel we volgen de Edel Achtvoudige Pad..wat begint met de groep van wijsheid 1. juist begrip..
En het juist begrip dat draait weer helemaal om het begrijpen en opheffen van lijden en de oorzaken hiervan... En hoe meer ik de Edel Achtvoudige Pad volg hoe meer ik besef dat we moeten losmaken van hunkeringen en verlangens.

Is een verlangen echt niet ons vijand? Waarom is het er dan? om er alles aan te doen om het niet te bevredigen? Om het juist wel te bevredigen?

Ik geloof idd dat er niet een 2.0 komt van jezelf. Dat je als je verlichting wilt bereiken, je dat in je huidige leven moet doen. Ook moet ik er vermelden dat ik denk dat je absoluut niet de verlichting als doel moet gaan neerzetten, want dan raak je volgens mij helemaal van de weg verdwaald.

Maar ik kan de wijze teksten niet uit mijn hoofd halen, en dit negeren.. En daarom heb ik nog weleens strijd met mijn verlangens/ gedachten en ego.

Ik wil het ook zeker niet terugdraaien, terug naar de tijd dat ik dit niet wist/ begreep..dat was pas lijden..
Ik heb nu veel vaker momenten van innerlijke rust en vrede. En erover praten hier met jullie en anderen dat helpt ook weer erg..

dus nogmaals bedankt.
 

Basho

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #6 Gepost op: 20-11-2012 20:27 »
En als dit moment niet komt (tussen nu en enkele jaren) denk ik er serieus na om monnik te worden, want het "normale" leven kon mij nooit voldoening geven…

Ik wil u er volledigheidshalve op wijzen dat het leven van een monnik misschien best goed is, maar hooguit voor een bepaalde periode. Wees er op bedacht dat u het toetreden tot een monniksorde niet doet omwille van het u willen afwenden van het “normale” leven. Het gewone leven is óók deel van de wereld. U bent deel van de wereld. De grote valkuil die ik hier zie – maar u moet zelf bepalen of die valkuil in uw geval wel van toepassing is – is de poging tot escapade uit het gewone bestaan. Verlichting is immers alledaags, Verlichting is platvloers, Verlichting is niets bijzonders. Verlichting betekent volgens mij zijn zoals u bedoeld bent, in open bewustzijn en vrij in uzelf. Verlichting betekent niet navelstaren in afzondering. Natuurlijk is afzondering best voor een tijdje okee; u kunt dan even de boel de boel laten en u specifiek op uw eigen wezen richten, zonder afgeleid te worden. Maar op een dag zult u toch de wereld weer in moeten gaan, omdat het immers niet mogelijk is de wereld uit te sluiten. De wereld leeft ook in u voort. Het normale leven de rug toekeren betekent in mijn optiek een specifieke afgescheidenheid creëren, en afgescheidenheid is feitelijk een illusie. Nogmaals: voor een tijdelijke periode is het volkomen okee, maar wees op uw hoede voor de eventuele neiging om de wereld de rug toe te keren. Want ook dat is een verlangen, een subtiel verlangen misschien, maar wel een verlangen…

Sinds ik actief naar informatie zocht over het boeddhisme en hieraan ook actief deelneem voel ik wel een voldoening.. Echter in mijn achterhoofd, blijft dus wel de gedachte spelen van "De Edele Waarheid over het einde van het lijden die de Boeddha predikt is honderd procent waar"
Wat heeft het dan nog voor zin om je in te woelen met je verlangens als je weet dat het niet de juiste weg is?..Tenzij dat is om je weer te laten zien (achteraf) dat het idd maar verlangens zijn.

Het grote probleem is dat wij over het algemeen niet voor de volle honderd procent inzien dat de Edele Waarheid over het einde van het lijden inderdaad voor honderd procent waar is. We moeten steeds opnieuw bedacht zijn en blijven op hoe de vereenzelviging en de identificatie werken in ons leven. Het is niet voldoende om met uw denken te bedenken dat verlangens niet de juiste weg zijn. Het denken is over het algemeen niet in overeenstemming met de emoties en het lichaam. Vandaar dat mensen zich zo verscheurd voelen en toch steeds weer aan diverse verlangens toegeven, ook al weten ze met hun denken dat het niet juist is. Het gaat er dus om met het gehele bewuste wezen aan te voelen dat verlangen leidt tot meer verlangen en dat er geen einde aan komt. Totdat men zelf uit eigen ervaring beseft dat men in een kringetje aan het ronddraaien is. Dit is ook karma, dit is het wiel, dit is de wedergeboorte van het verlangen, nu en hier in dit leven. Dan hoeven we niet eens over voorgaande of volgende levens te praten. Nu en hier gebeurt het: we draaien rond in het wiel van onze verlangens.

Is een verlangen echt niet ons vijand? Waarom is het er dan? om er alles aan te doen om het niet te bevredigen? Om het juist wel te bevredigen?

Nee, verlangen kan u binden, maar het is geen vijand. Als we het etiket “vijand” plakken op iets wat we ervaren als negatief, lopen we de kans om ons (meestal) onbewust te gaan verzetten tegen het vijandelijke. Dit zal echter een hopeloze strijd worden, omdat het onmogelijk is om het verlangen te bevechten. Door er positieve danwel negatieve energie aan te geven, zal het verlangen slechts sterker worden. Energie is neutraal, maar u bent degene die een dergelijke energie in bepaalde banen leidt door middel van uw leven en wat u meemaakt. Het is geen slim idee om het verlangen naar de kerkers van het onderbewuste te dwingen door middel van verzet en onderdrukking. Dat is wat ik bedoelde. Als u het verlangen niet benaderen zou via inzicht en besef, maar het weg zou drukken, dan ontstaat er op den duur een vulkaan aan opgekropte verlangens. Dat zal op een gegeven moment zo enorm van omvang zijn, dat het u als het ware zal overspoelen. Ik zeg niet dat u verlangens onderdrukt, maar ik laat slechts zien waar het gevaar schuilt, ook voor andere lezers van deze topic dan slechts uzelf. Zie het verlangen als een gast. U verwelkomt de gast, u zorgt goed voor uw gast. En als hij of zij vertrekt, is dat okee. U erkent uw gast, maar u levert uzelf er niet aan over. Zorgen voor uw gast doet u uit beleefdheid, uit zorgzaamheid. Verketter uw verlangens niet, ze zijn boodschappers. Ze laten u bepaalde dingen zien, of ze versluieren dingen. Het lijkt me zaak dat u zelf moet inzien wat verlangen is en hoe het werkt. Ik kan er forums over volschrijven, maar dat zal niet helpen. U bent het criterium, u bent hetgeen waar het om draait.

Met vriendelijke groet,

Basho :)

mobinhan

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #7 Gepost op: 21-11-2012 05:38 »
Ik sta in principe ook heel kritisch tegenover het leven als monnik..

Ik kan er wel de voordelen van inzien.
Je bent continu bedachtzaam, en je hebt genoeg tijd en concentratie voor het toewijden aan de Edel achtvoudige pad.

Ik ben bewust dat een leven als monnik absoluut geen garantie vormt voor enige vorm van verlichting dan ook.  (niet mijn hoofddoelstelling)

Een goed monnik zie ik als een wijs man die juist betrokken is met mensheid, en deze dan ook ondersteund.
Maar een persoon die er nog niet klaar voor is... dat kan voor problemen zorgen.
Maar begrijp me aub niet verkeerd, ik wil mijn rug absoluut niet toekeren naar de wereld.

Ik zie en hoor zoveel onrecht... Het liefst wordt ik idd vrij van alle persoonlijke verlangens, en alleen dat overblijft is het verlangen voor het geluk van alle wezens. Te starten met diegene die het meest nodig hebben.

Als het me niet lukt, wordt ik een zo goed mogelijk man in een huwelijk in een normaal simpel leven.
Als het me wel lukt, dan wordt ik een monnik die een tempel opricht om straatkinderen te vinden en op te voeden tot jonge volwassenen die uiteindelijk zelf beslissen welke richting ze op willen gaan.

De wereld leeft ook in u voort.

Dit is mooi geschreven.

Over Verlangens:

Daar hoor ik graag meer over..
Het is er denk ik ook goed om er over te praten en discussiëren.
Ik voel met mijn gehele bewuste wezen, aan dat verlangen leidt tot meer verlangen en dat er geen einde aan komt.
Toch geef ik toe aan enkele verlangens omdat ik weet dat ik het anders mijzelf op dit moment meer zou laten lijden dan bevrijdt. Ik ga bijvoorbeeld nog soms uit om te dansen.

Is het dan zo dat als ik 1 verlangen vervul, er meerder of sterkere verlangens ervoor in de plaats terug komen op het moment dat het verlangen is vervuld? waarschijnlijk wel..

Denk dat u ook gelijk heeft mbt tot je verlangens behandelen met inzicht en besef.
Maar die lopen idd voorop op mijn lichamelijke reacties en gedachten.









 




« Laatst bewerkt op: 21-11-2012 05:42 door mobinhan »

Basho

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #8 Gepost op: 21-11-2012 11:12 »
....als je toch verlangt,
verlang dan naar
bevrijding...
of naar het geluk
van alle wezens...

Een mooie toevoeging, Lord Rainbow! ;)

Wie is er zonder verlangens? Misschien is dat de kern van de vraag. En wat is er mis met verlangens… Ik denk eigenlijk niets. Het grootste probleem is eerder de zich vasthechtende vereenzelviging, de identificatie met onze verlangens. Dat betekent dat er sprake is van zich vastklampen aan verlangens, of aan wat dan ook. De mens is over het algemeen constant in een toestand van identificatie, er is telkens sprake van vereenzelviging met één gevoel, één gedachte, stemming, e.d. Het is vrij moeilijk die identificaties te doorzien, omdat we over het algemeen het meest vereenzelvigd zijn met zaken die ons interesseren. Veelal hebben we dat helemaal niet door, we menen dat bijvoorbeeld verheven interesses zoals die aangaande spirituele of filosofische waarden van een geheel andere orde zijn dan de meest platvloerse en oppervlakkige interesses zoals in soapseries en dergelijke. Niets is minder waar. Het gaat immers in werkelijkheid niet om spirituele of filosofische waarden, soapseries of wat dan ook. Iemand kan zich volledig identificeren met religie, er helemaal in op gaan. Maar dat is net zo goed een identificatie als dat iemand anders de hele dag soapseries zit te kijken op TV en het gevoel heeft dat dit is waar het leven om draait. Ik chargeer het nu enigszins, om het verschil duidelijk te maken.

Het is niet voor niets dat het Zenboeddhisme stelt: “Als je de Boeddha tegenkomt, doodt hem dan!” U moet dit natuurlijk begrijpen in het kader van de vereenzelviging, de identificatie. Het gaat er niet om dat u daadwerkelijk een Boeddha doodt, het gaat er om, dat Boeddhisten er voor op de hoede moeten zijn dat ze zich niet volledig gaan identificeren met het Boeddhisme. Identificatie is het daadwerkelijke probleem, niet het Boeddhisme of de Boeddha. De vereenzelviging, de identificatie is zoals gezegd een lastig vraagstuk, omdat zelfs wanneer we menen dat we het hebben overwonnen, we er nog steeds het bittere slachtoffer van zijn. Een bevrijding van de vereenzelviging vereist een voortdurende waakzaamheid en een meedogenloze eerlijkheid ten opzichte van zichzelf. Daarbij is het zaak om zich allereerst niet te identificeren met zichzelf. En dat is een behoorlijk zware taak, omdat de mens over het algemeen blind is voor de eigen onjuiste inschattingen omtrent zichzelf, de wereld en het bestaan. Dit is de reden waarom er Meesters en Leraren nodig zijn, omdat zij u op een meer objectieve wijze kunnen waarnemen. Dat kan trouwens zelfs al in het gewone leven; de mensen om u heen kunnen u veel gemakkelijker observeren dan uzelf (vandaar dat er een Sangha of spirituele gemeenschap in het leven is geroepen). Dit is een waarheid die moeilijk te verteren is. Mensen denken over het algemeen dat ze “geïnspireerd” zijn, “spirituele ijver” hebben, “enthousiast” zijn, “gedreven”, en ga zo maar door. Maar dat zijn eigenlijk de gevaarlijkste vormen van vereenzelviging, omdat de mens voornoemde “persoonlijke” eigenschappen in zichzelf beschouwt als voortreffelijk, goed en/of “beter” dan de ander, die min of meer beschouwd wordt als iemand die minder beschikt over “inzicht” dan zichzelf. Het is zaak om dit in zichzelf op te sporen en het meedogenloos te beschouwen.

De menselijke anatomie is een zeer ingewikkeld stuk machinevakwerk. Maar wat weten we er eigenlijk weinig van! We doen alsof we van alles weten, vooral over onszelf. Maar in werkelijkheid is dit een waandenkbeeld. De Griekse filosoof Socrates stelde terecht: “Ken uzelve”. En iedereen is van meet af aan al van mening dat hij of zij zichzelf toch immers al (in voldoende mate) kent? Maar een dergelijke denkwijze betekent dat men zich er geen enkele rekenschap van geeft of kan geven hoe moeilijk het feitelijk is om onszelf te doorgronden, omdat we zoals gezegd vrijwel onafgebroken vereenzelvigd zijn met wat dan ook.

U stelt dat u uw verlangens beziet, beschouwt en er eigenlijk liefst van verlost van zou willen zijn. Waarom? Wees voorzichtig! U houdt van dansen, dat ziet u als een verlangen. Prima. Maar ik vraag me in het licht van het hierbovenstaande af: wat is er mis met genieten? Wat is er mis met dansen? Dansen is één van de meest wezenlijke en emotioneel juiste vormen van beweging. Het is een kunstvorm. Maak het niet kapot, maak uw verlangens niet kapot, wordt geen kluizenaar, asceet of celibatair levende mens omwille van wat de Boeddha zegt of wie dan ook. Probeer liever de identificatie c.q. de vereenzelviging te doorzien, roep desnoods de hulp in van een goede Leraar of Meester. Het gaat niet om het celibaat, het gaat om het doorzien van de slaafse hechting aan de seksualiteit. Seks op zichzelf is zo heilig als het maar kan, het is een deel van de sacraliteit van het lichaam. Maak het mechanisme niet kapot! Doorzie liever hoe het verlangen werkt, en streef naar integratie, en niet naar afscheiding. Het gaat om heel-zijn, het woord “heilig” betekent feitelijk “heel-zijn”. En heel-zijn is zijn zoals u bedoeld bent door het Bestaan. Uniek en onvervangbaar, met verlangens, maar niet als slaaf van de verlangens. Doordat u met heel uw wezen weet wat identificatie is en hoe het werkt.

Hopelijk kom ik in het bovenstaande niet al te “gestreng” over. Ik maak me zorgen over mensen die zichzelf van alles willen ontzeggen, terwijl de kern van het probleem dieper ligt. Ik heb diep mededogen met de mens, ook met mijzelf. Het gaat om een goed verstaan van de leer van de Boeddha, van Jezus, van Socrates, van Plotinus, van… En het is mijns inziens van een groot belang dat we onszelf en anderen in liefdevolle vriendelijkheid en mededogen proberen bij te staan. Maar ondanks alle woorden staat uzelf centraal als wezenlijke poging van het Bestaan om zich te uiten in het leven. Het leven is heilig, het leven moet geleefd worden. Het is geen probleem wat zou moeten worden opgelost… Want alle problemen worden gevormd door het denken, en (de vereenzelviging met het) denken vormt zelf de kern van alle problemen. Dat is identificatie…

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 30-11-2012 21:04 door Basho »

mobinhan

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #9 Gepost op: 21-11-2012 17:03 »
maar..klopt de zin of enkele woorden dan niet?

 "En dit, monniken, is de Edele Waarheid over het einde van het lijden: het is het complete verdwijnen en ophouden van verlangen; het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen.

Complete en ophouden van verlangen.. wordt het woord verlangen niet goed omschreven of vertaald hier?
Dan staat er achter nog het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen.. om het er duidelijk te bestrepen lijkt het hier.

Ik snap dat je niet blindelings het boeddhisme moet volgen, maar het gaat hier toch om 1 van drie kroonjuwelen?

Het is ook niet ontzeggen, maar zoals u eerder aangaf, door middel van izicht en begrip het verlangen verlaten.
Het is ook wel zo dat sinds ik celibatair leef, het metta in mij groeit.

Waar ik nog veel aan kan gaan werken is upekkha oftewel gelijkmoedigheid..
Met de ontwikkeling van concentratie realiseert men zich de nutteloosheid van sensaties en ontwikkelt men een gevoel van gelijkmoedigheid (upekkha), waarin men noch door geluk noch door verdriet getroffen wordt. Dit wordt upekkha sambojjhanga genoemd. Gelijkmoedigheid is de laatste essentiële factor van verlichting. Hierdoor is men niet alleen kalm, maar staat de geest, hoewel nog steeds ontvankelijk en alert, los van iedere gebeurtenis of invloed van buiten of van binnen uit.

Wellicht dat als we alle verlangen begrijpen/ verlaten dit pas echt kunnen ontwikkelen, als we dat uberhaubt willen ontwikkelen.. Want we blijven al te graag toch hechten aan enkele/ bepaalde verlangens, en hierdoor komen we weer toch in het wiel van verlangens, en daardoor in het rad van wedergeboorte?

Basho

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #10 Gepost op: 21-11-2012 17:44 »
Ik zie dat u onder andere mijn woorden hebt doordacht. Helaas kan ik niet meer doen dan mijn visie vertellen op grond van wat ik weet, ervaren heb en via meditatie heb doorleefd en ingezien. Ik ben een Zenboeddhist, en ik heb een bepaalde training gehad. Dat heeft via jarenlange beoefening en contemplatie geresulteerd in wat ik nu denk te weten. Ik denk dat het echter goed is dat u zelf uw inzichten heeft en uw eigen visie ontwikkelt, daar bent u al druk mee bezig, zo te lezen.

Ik heb diep respect voor uw bevindingen en uw eigen mening. Het is belangrijk elkaars visie te respecteren, of we het nu eens zijn of niet. U stelt opnieuw een aantal zaken aan de orde in uw laatste post wat betreft één of meer regels binnen het Boeddhisme, van de Boeddha. Heel goed, studie op de gegeven prediking van de Boeddha is essentieel. Mijn visie is echter, dat de regels zijn gemaakt voor de mens, en niet de mens voor de regels. Dit wordt nogal eens omgedraaid. Ik zeg niet dat u dat doet, maar wees op uw hoede voor de dogmatiek van de regelgeving.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 21-11-2012 18:55 door Basho »

lord rainbow

  • Gast
Re:Dhammacakkappavattana Sutta , de eerste preek van de Boeddha
« Reactie #11 Gepost op: 21-11-2012 17:53 »
maar..klopt de zin of enkele woorden dan niet?

 "En dit, monniken, is de Edele Waarheid over het einde van het lijden: het is het complete verdwijnen en ophouden van verlangen; het verlaten, opgeven, afstand doen en bevrijd zijn van verlangen.


die woorden kloppen wel denk ik,
de Boeddha spreekt hier over
het ' einde van het lijden.'

en tussen het einde van het lijden en
waar we staan
zitten allerlei fases en mogelijkheden

we hoeven onszelf niet te veroordelen als we  niet zijn
zoals we zouden willen zijn.

we bevinden ons op weg en
trachten het achtvoudige pacht in acht te nemen
de middenweg tussen uitersten.