Auteur Topic: Moet je als boeddhist vegetarier zijn?  (gelezen 20716 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline MaartenD

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 122
    • Bekijk profiel
Re: Moet je als boeddhist vegetarier zijn?
« Reactie #50 Gepost op: 12-11-2018 08:08 »
Beste moesa,

Je wrevel is begrijpelijk. Ik vraag me af of die voortkomt uit mijn woorden want ik heb geenszins gepreekt. Ik heb juist geprobeerd de angel uit het debat te halen door over te stappen op de vraag wat 'beter' is en niet op wat wel of niet 'mag'. Die discussie kan zonder meer neutraal gevoerd worden. Ik heb tot nu toe nog geen argumenten op dit forum gezien vóór vlees eten gezien. (Ze zijn er wel, overigens. Bijvoorbeeld: als er niets ander is.)

Natuurlijk is het niet goed om een ander z'n verhaal af te pakken. We kunnen ons eigen verhaal ernaast zetten, als dat welkom is. Dat is compleet juist en goed gezegd.

De goeie ouwe trouwe etiquette kan ons weer tot steun zijn: als je in voren niet hebt gezegd dat je alleen vegetarisch eet dan is het uiterst onbeleefd om aan tafel pas te weigeren. Als een gast echter ruim op tijd opmerkt iets niet te willen eten (om welke reden dan ook) dan is het niet meer dan beleefd om hier rekening mee te houden. Zo houden we rekening met elkaar en ontrieven we de ander zo weinig mogelijk. Eerlijk gezegd lijkt me nu deze dans, want dat is etiquette als je het goed doet, zonder meer onderdeel van het Achtvoudige Pad.

Met warme groet,

Maarten

Offline kundalini

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 91
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re: Moet je als boeddhist vegetarier zijn?
« Reactie #51 Gepost op: 12-11-2018 08:49 »
Beste Maarten,

Dank je wel voor dit inspirerend verhaal, heel mooi. Ik begrijp ook de omgeving die er dan op reageert. Die voelen zich dan anders als jij, dat kun je gewoon merken. Als ze vragen hebben, dan zegt dat iets over mij, zeker.

Het is gewoon een heel liefdevol gevoel ( bij mij en dat gevoel is al niet uit te leggen). Wat ik bemerk is dat mensen het dan heerlijk vinden als jij ze gewoon observeert en gewoon hun broodjes rosbief eten. Dan kom je vertrouwt over

Mijn dochter is daar een mooi voorbeeld van. Ze zit een offerslacht van een koe te bekijken met vrienden. Ze uit zich met volle aversie zichzelf en eet een broodje filet american. Voor mij is dat een spiegel. Dit heet ook mens zijn voor haar.

De jongste zei: ik lus vandaag frikadellen. Dan wilde ik haar graag waarschuwen. Wat zegt ze: Hé ik wilde jaren vegatarieer zijn en jullie hebben mij geleerd dat ik het wel moest eten. Ook dat is een spiegel.

Ik weet nog bij beide toen ze erachter kwamen dat het dieren waren die ze te eten kregen. Kinderen ( tenminste die van mij) waren helemaal geschokt. En misschien is dat achteraf wel terecht, dat dit bij kinderen binnenkomt. Wij hebben huisdieren en ze zijn er mee opgevoed, voor hen klonk dieren eten als hun eigen huisdieren eten. Kinderen kunnen die verschillen niet maken. Dat leren wij ze weer aan, dat dit dier wel mag en dit dier niet. En eigenlijk is de vraag: zijn alle dieren om op te eten?

Als mijn kinderen vlees willen eten, dan bak ik het voor ze. Nu ik dat toesta, gaan ze zelf nadenken, zonder enige moeite die ik ervoor hoef te doen. Mijn oudste begint zomaar te zeggen dat ze die dag geen vlees wil. Ze weet niet waarom, maar het voelt voor haar gewoon niet fijn, zei ze. Daar hoef ik niks over te zeggen. Ik vind het niet goed, maar ook niet slecht. Dat vinden is ook dualistisch denken

Warme groet

Moesa