Auteur Topic: Geestverruimende therapie  (gelezen 3738 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Geestverruimende therapie
« Reactie #50 Gepost op: 03-10-2019 20:37 »
Zintuiglijk informatie doet iets met ons, als geheel. Het raakt ook ons hart. Lijfelijk ontstaan er reacties etc. Dat informatie alleen via het brein verwerkt wordt, lijkt mij niet zo. Ik heb veel meer vertrouwen in het oosterse systeem van chakra's, nadi, bindus'. En daarin speelt het brein ook een rol. Ik ben hier geen kenner van maar dit kan wellicht iemand anders toelichten.

Volgens Lal ontstaan emoties in het javana stadium van een zintuiglijk verwerkingsproces in de geest. Het centrum van verwerking zou het fysieke hart zijn, heb ik begrepen.

Ik denk dat een zeer ervaren yogi het ontstaan van emoties/verlangens/intenties wel goed kunnen zien/ervaren maar dan moet je heel kalm zijn en heel goed zien waar de eerste beweging in de geest ontstaat! Dat is crux. Maar dat is veel meer een voelend zien dan een met je hoofd zien.

Emotie is op een bepaald niveau enkel nog maar wat eerste beweging, wind?, energie? Ik vermoed dat een ervaren yogi deze winden en energien wel kan lokaliseren terwijl ze ontstaan, vermoedelijk rondom het hart? Je moet dan wel een bepaalde subtiliteit gerealiseerd hebben.

 Ik vermoed dat die winden en energien onmiddellijk naar ons hoofd stijgen zodat wij daar, via het mentale zintuig, die emoties, plannen, verlangens, etc. ervaren. Maar het is een beweging die op een dieper niveau begint, volgens mij, en ook niet in het hoofd.

Ik ben geen yogi maar heb er wel enig gevoel voor ontwikkeld via meditatie. Maar een ander kan dit vast beter vanuit ervaring toelichten.

Ik geloof dus wel in hun lokaal ontstaan, ergens rondom het hart, waarschijnlijk, maar ik ga dit zeker, via meditatie, verder verkennen.

De mana indriya schijnt trouwens in het brein gelokaliseerd te zijn. Is dit waarom wij ook het idee hebben dat alles in hoofd ontstaat? Omdat we het daar ook ervaren via het mentale zintuig (mana indriya)?


Offline Onschatbaar Geschenk

  • Actief Lid
  • **
  • Berichten: 34
  • Minder is Meer, We leven in een spiegel
    • Bekijk profiel
Re: Geestverruimende therapie
« Reactie #51 Gepost op: 04-10-2019 06:01 »
therapie en boeddhistische Psychologie wordt erg mooi omschreven in het boek van Robert Hartzema "Boeddhistische psychologie", verschillen van de  zeg maar westerse wereld en  boeddhisme.
dit boek geeft mij in ieder geval erg mooie inzichten  om als beginner een pad te bewandelen zonder teveel verwarring.

Ik zelf geloof niet in verdovende middelen omdat dit  in mijn ogen altijd een beperking is, ja ik maak mezelf  ook schuldig aan het feit wel koffie en soms alchohol te gebruiken. maar voor mij is het op dit moment meer van belang om dit te matige dan op te geven.

« Laatst bewerkt op: 04-10-2019 06:16 door Onschatbaar Geschenk »

Offline Bodhiboom

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 235
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Geestverruimende therapie
« Reactie #52 Gepost op: 04-10-2019 10:42 »
psychedelica heb ik niet nodig.  Ook andere drugs zoals bier gebruik ik maar zeer matig omdat ik 'onbekwaam zijn’ als onprettig ervaar.  Ik heb een andere drug.  En waar het hart vol van is...
Ik vond dit overigens wel een interessante discussie hierover...

https://www.lionsroar.com/the-new-wave-of-psychedelics-in-buddhist-practice/

Ik ben het wel met je eens dat psychedelica een heel tijdelijke oplossing zijn, maar om een paar punten uit het artikel aan te halen, “soms raken mensen vast in hun beoefening, en dan kunnen psychedelica ze helpen,” en “wat psychedelica doen is structuren van geloof in de gedachten oplossen, boeddhisme doet dit ook”.

Voor sommige mensen zal de dharma ondersteund door psychedelica misschien een uitkomst zijn. Ik zou ze in ieder geval die optie niet willen ontnemen, als centra ze aan willen bieden, zoals dat in sommige Staten van de VS gebeurt. Dat is misschien strikt sprekend niet precies therapie, maar grenst er wel aan.

Offline Leegte

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 103
    • Bekijk profiel
Re: Geestverruimende therapie
« Reactie #53 Gepost op: 04-10-2019 12:41 »

Ik ben het wel met je eens dat psychedelica een heel tijdelijke oplossing zijn, maar om een paar punten uit het artikel aan te halen, “soms raken mensen vast in hun beoefening, en dan kunnen psychedelica ze helpen,” en “wat psychedelica doen is structuren van geloof in de gedachten oplossen, boeddhisme doet dit ook”.

Voor sommige mensen zal de dharma ondersteund door psychedelica misschien een uitkomst zijn. Ik zou ze in ieder geval die optie niet willen ontnemen, als centra ze aan willen bieden, zoals dat in sommige Staten van de VS gebeurt. Dat is misschien strikt sprekend niet precies therapie, maar grenst er wel aan.

Ik wil ook niemand de optie ontnemen.  Echter, psychedelica komt mij voor als het terrein binnen sluipen zonder te betalen.   Dharma is wat werkelijk bestaat, echte werkelijkheid, wat er werkelijk is in het universum.  Loopt een mens vast in zijn beoefening, dan heeft dat een reden.  Geloof is zeker een struikelblok om tot de werkelijke werkelijkheid te geraken.

Maar ergens -op enig moment- zal de mens een finale afrekening moeten maken met alles wat geloof is.
Dat is een activiteit.   Dat is het moment waarop de mens zichzelf overdraagt, overgeeft, opgeeft.  Zonder bewuste aanwezigheid daar in kan dat niet plaats hebben.  Iemand anders kan het niet voor je doen en het lijkt mij dat psychedelica de plaats van het 'ik’ in neemt.

Ik heb het over de moeilijkste horde die te nemen is.  Het 'ik’ kan zich immers niet op geven om daar beter van te worden.  Ergo, het 'ik’ kan helemaal geen motivatie hebben binnen zichzelf als 'ik’ zijnde om 'ik’ op te geven.

Om de werkelijke werkelijkheid te bereiken dient de mens juist vast te lopen.  Liefde speelt haar spel met de mens in haar bepalingen van alles wat zij niet is.  Psychedelica speelt ook haar spel, maar ik denk niet dat liefde zich uit in de vorm van psychedelica.   We dienen in onszelf te zoeken naar liefde, mededogen of hoe men het noemen wilt.  En ons 'ik’ in dienst te stellen van die liefde zonder verwachtingen of zonder iets te willen.

De weg naar dharma is er een van teleurstellingen en ontgoocheling.  Er valt niks te halen, te verdienen.
Je hebt er ook nog eens niet veel aan.  Zelfs de gevonden liefde mag je niet houden.