Auteur Topic: Het trainen van de verlichtingsgeest  (gelezen 3852 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
Het trainen van de verlichtingsgeest
« Gepost op: 24-01-2013 12:40 »
De feitelijke stadia van het trainen in de verlichtingsgeest.

(Naast het streven naar een gunstige wedergeboorte en het streven naar bevrijding, wordt het streven naar de verlichtingsgeest dwz: boeddhaschap willen bereiken voor het welzijn van alle levende wezens,binnen het mahayana beschouwd als de hoogste boeddhistische motivatie.)

A. De manier om ons in de op verlichting gerichte geest te trainen door middel van de zeven punten instructie van oorzaak en gevolg.

B. De manier om ons te trainen in de op verlichting gerichte geest te trainen door middel van het gelijkschakelen aan en verwisselen van jezelf met anderen.



A. De manier om je geest te trainen door middel van de zeven punten instructie van oorzaak en gevolg.

Wat betreft de methode van oorzaak en gevolg in zeven onderdelen zijn zes onderdelen de oorzaak en het zevende is het gevolg.
De eerste stap omvat het herkennen van alle wezens als onze moeder. Als we eenmaal in staat zijn alle wezens als onze moeder te beschouwen, volgt het tweede deel, denken aan de vriendelijkheid van al die moeders.
In de derde stap ontwikkelen we de wens de vriendelijkheid en goedheid van onze moeders te vergoeden; daar iets voor terug te doen. Als vierde stap ontwikkelen we
liefdevolle vriendelijkheid en als vijfde stap het grote mededogen. Vervolgens ontwikkelen we de zesde stap; het bijzondere besluit.
   Dit zijn de zes oorzaken waaruit als zevende onderdeel de verlichtingsgeest voortkomt. In het sanskriet heet de verlichtingsgeest bodhicitta.


Onmetelijke gelijkmoedigheid:

Zowel wanneer we de methode van oorzaak en gevolg beoefenen als wanneer we de methode van het jezelf gelijkschakelen aan en verwisselen met anderen gebruiken, hebben we grenzeloze gelijkmoedigheid nodig. Zolang we geen grenzeloze gelijkmoedigheid hebben en alleen maar sommige wezens graag mogen terwijl we anderen niet kunnen accepteren, zullen we niet in staat zijn om alle wezens als onze eigen moeder te beschouwen. In dat geval zullen we niet erkennen dat we met alle wezens in het verleden al een bijzondere, warme relatie hebben gehad.
  Ook als we de methode van het jezelf gelijkschakelen aan en verwisselen met anderen beoefenen, moeten we een gelijkmoedige houding hebben jegens alle personen. We zullen dus eerst onze voorkeur en afkeer moeten opheffen.

Voor het ontwikkelen van onmetelijke gelijkmoedigheid kunnen we de volgende methode gebruiken. Het zal vooral duidelijk worden wanneer we dit op onszelf betrekken. Van alle personen met we we in contact komen, zijn er een aantal die we graag mogen. Er zijn er meestal ook een paar die we liever zien gaan dan komen.
Verder zijn er een heleboel wezens die ons in feite niet veel zeggen, het zijn de talloze vreemden.

Waar het bij het ontwikkelen van onmetelijke gelijkmoedigheid om gaat, is dat we onze (overdreven) voorkeur voor en afkeer van bepaalde mensen afvlakken tot we alle wezens even graag mogen. Dit doen we op de eerste plaats door te onderzoeken waarom we van sommige mensen een afkeer hebben. Als we dit eerlijk onderzoeken, zullen we ontdekken dat deze mensen ons in dit leven hebben dwars gezeten, dat ze ons benadeeld hebben of op wat voor manier dan ook schade hebben toegebracht. Om deze reden hebben we een hekel aan deze mensen.

Nadat we inzien hoe onze afkeer tot stand is gekomen, dienen we de volgende gedachtegang te volgen:''Hoewel deze persoon in dit leven iets heeft gedaan dat me niet bevalt, is diezelfde persoon in een vorig leven mijn beste vriend of vriendin geweest. Sterker nog, die persoon is in vorige levens mijn vader of moeder geweest en heeft toen dus juist erg veel voor mij gedaan''.

Een zelfde gedachtegang moeten we volgen om onze visie over mensen die we in dit leven graag mogen te corrigeren. Gewoonlijk hebben we een voorkeur voor een bepaald persoon omdat hij ons in dit leven geholpen heeft. Hij of zij heeft iets voor ons gedaan. Maar als we doordenken, begrijpen we dat de kans heel groot is dat dezelfde persoon ons in een vorig leven heel erg heeft dwars gezeten of zelf onze grootste vijand is geweest.

Als we niet gewend zijn te denken in termen van een reeks opeenvolgende levens, Is deze manier van denken natuurlijk niet zo logisch.
Maar zelfs binnen een mensenleven kunnen we onderkennen dat er mensen zijn geweest met wie we eerst erg bevriend waren en met wie we later opeens ruzie hebben gekregen waarna we hen misschien zelfs zijn gaan haten. Tevens kunnen we ook voorbeelden vinden van mensen die we eerst niet waardeerden, maar die later goede vrienden van ons zijn geworden zodat we nu een heel speciale band met hen voelen. Nemen we de moeite met die ander in communicatie te komen, dan zal de persoon die we eerst als onze grootste vijand beschouwden, al vrij snel een goede vriend of vriendin blijken te zijn. Er is geen enkele reden waarom dit niet zou kunnen. Terwijl de kans heel erg groot is dat iemand die gisteren nog onze beste vriend was of vriendin was en ons met cadeautjes en liefkozingen overlaadde, vandaag iets doet dat ons zozeer irriteert, dat we slaande ruzie krijgen.

Door op deze manier na te denken zullen we begrijpen dat we niet in absolute zin kunnen spreken van vrienden en vijanden. Als we de moeite nemen om op deze manier na te denken, dan zullen we onszelf gemakkelijk kunnen overtuigen van het feit dat onze overdreven gehechtheid aan mensen die we graag mogen en onze overdreven afkeer van mensen die we niet mogen nergens op gebaseerd is. Zo kunnen we ons trainen gelijkmoediger te worden. Passen we deze redenering toe op een opeenvolgend aantal levens, dan komen we tot de conclusie dat alleen een gelijkmoedige houding de juiste is.

Pas op basis van gelijkmoedigheid zijn we in staat om over de eerste stelling van de methode van oorzaak en gevolg in zeven delen te mediteren. Het herkennen van alle wezens als onze moeder of als een persoon met wie we een warme relatie hebben gehad.
« Laatst bewerkt op: 20-04-2017 18:49 door DirkJan »

lord rainbow

  • Gast
De zeven punten instructie van oorzaak en gevolg
« Reactie #1 Gepost op: 24-01-2013 12:40 »
1. Alle wezens als je eigen moeder beschouwen.

De reden voor het beschouwen van alle wezens als onze moeder is de volgende. Van alle wezens met wie we in dit leven te maken hebben gehad, is onze moeder waarschijnlijk de persoon die het meest voor ons heeft gedaan. Ntuurlijk zijn alle wezens ook al vele malen onze vader,broer of zus geweest. De reden waarom we hier proberen alle wezens als onze moeder te beschouwen is dat een moeder zo ontzettend veel voor haar kinderen doet.

Wanneer je veel moeite hebt met je huidige moeder omdat zij niet goed voor je heeft gezord, of als je je meer aangetrokken voelt tot je vader, dan probeer je natuurlijk alle wezens te zien als je vader. Ben je door een tante groot gebracht of heb je een broer of zus die je meer aanspreekt omdat die meer voor je heeft gedaan dan neem je die persoon als uitgangspunt.


De eerste stap van deze instructie in zeven onderdelen van oorzaak en gevolg is de moeilijkste, omdat we behoorlijk intensief moeten nadenken om uiteindelijk te concluderen dat alle wezens echt onze moeder zijn geweest. Maar als we eenmaal tot deze conclusie zijn gekomen, zijn de volgende stappen van deze methode naar verhouding gemakkelijker. Zien we eenmaal in dat alle wezens al eens onze moeder zijngeweest, dan is het betrekkelijk eenvoudig te begrijpen, dat al die wezens dus ook goed voor ons zijn geweest.



2. Denken aan hun goedheid.

Het is de moeder die de baby vanaf het begin vertroeteld en grootbrengt. De tweede stap van deze methode is al wat gemakkelijker.
We herinneren ons die vriendelijkheid en goedheid van onze moeder en daarmee van alle moeders. Vanuit dit besef ontstaat vervolgens de gedachte iets voor hen terug te willen doen.


3. Hun goedheid vergoeden.

We ontwikkelen de drang die goedheid en vriendelijkheid te vergoeden, terwijl we beseffen dat al die moeders als levende wezens gevangen zitten in de kringloop van het gebrekkige bestaan.(samsara.)


4.Liefdevolle vriendelijkheid waarbij we alle wezens graag mogen.

Om iets terug te kunnen doen voor al die moeders is het belangrijk dat we liefdevolle vriendelijkheid voor hen hebben. Simpel gezegd betekent dit dat we ze graag mogen; als we iemand graag mogen zullen we ook sneller iets voor die persoon doen.


5. Mededogen.

De volgende stap is het ontwikkelen van mededogen: de diepe wens dat al die moeders vrij mogen zijn van lijden. Bloemen of kleding of wat dan ook schenken is natuurlijk heel goed, maar veel beter is het nog om al die moeders voorgoed te verlossen van alle problemen en frustraties.
Alle -als levende wezens lijdende- moeders voorgoed bevrijden uit het gebrekkige bestaan is de beste manier om iets terug te doen.
We noemen dit het grote mededogen: de vijfde stap.

Mededogen verwijst naar de wens een ander van het lijden te bevrijden en we spreken hier van groot mededogen omdat het betrekking heeft op alle wezens zonder een enkele uitzondering.


6. Het bijzondere besluit.

Bij de zesde stap laten we het niet alleen bij de wens dat we alle wezens van hun lijden willen bevrijden, maar we nemen zelf de verantwoordelijkheid op ons om dit ook daadwerkelijk tot stand te brengen. Daarom noemen we dit met recht het bijzondere besluit.


7. De meditatie op de feitelijke verlichtingsgeest.

Vanuit dit bijzondere besluit ontstaat de verlichtingsgeest; om echt ale wezens te kunnen bevrijden moeten we zelf een boeddha worden.

Zo begrijpen we hoe in deze meditatiemethode van oorzaak en gevolg in zeven onderdelen de ene stap op de andere volgt.
Het zou kunnen zijn dat deze methode ons niet erg aanspreekt en in dat geval kunnen we de andere methode volgen
« Laatst bewerkt op: 24-01-2013 13:18 door lord rainbow »

lord rainbow

  • Gast
Het jezelf gelijkschakelen aan en verwisselen met anderen
« Reactie #2 Gepost op: 24-01-2013 12:41 »
B. De manier om je geest te trainen door middel van het gelijkschakelen aan en verwisselen van jezelf met anderen.


Dit is de methode voor het ontwikkelen van de verlichtingsgeest, waarbij we onszelf gelijkschakelen aan en verwisselen met anderen.
Voor westerlingen is deze methode veelal gemakkelijker toe te passen dan de methode waarbij de moeder het uitgangspunt is.

De essentie van deze methode is het grondig nadenken over de talloze nadelen van de zelfkoesterende (egoistische) houding en bovendien denken we grondig na over de talloze voordelen van het koesteren van anderen, het beoefenen van naastenliefde.

Hierdoor zal het inzicht ontstaan dat het beter is dat we de zelfkoesterende houding radicaal overboord gooien en die verwisselen voor de houding waarbij we anderen meer koesteren.

Onze houding is gewoonlijk heel anders dan de verlichtingsgeest.
Gewoonlijk koesteren we onszelf enorm en zijn we totaal onverschillig voor het leed van anderen. Juist deze egocentrische houding kunnen we dankzij deze meditatiemethode veranderen. In plaats van onszelf te koesteren en anderen onbelangrijk te vinden, koesteren we nu eens de ander en vinden we onszelf onbelangrijk. Om zover te komen zullen we onszelf eerst terdege moeten overtuigen van de nadelen van de zelfkoesterende houding.

Als we de moeite nemen hierover goed na te denken, zullen we al snel inzien dat alle ellende in de wereld voortkomt uit de zelfkoesterende houding en dat ook alle negatieve activiteiten zoals het vermoorden van elkaar, het slachten van dieren en dergelijke allemaal voortkomt uit zo'n zelfkoesterende houding.

Het is duidelijk dat we alleen dan iets stelen, als we onszelf zo ontzettend belangrijk vinden, zodat we denken de spullen van iemand anders weg te mogen nemen voor eigen gebruik. Hetzelfde geldt voor alle andere negatieve activiteiten. Ook die komen
allemaal voort uit het koesteren van onszelf.

Als we daarentegen anderen meer koesteren dan onszelf is het uitgesloten dat we anderen zullen schaden ten gunste van onszelf. We zullen dan zelfs niet meer kwaad kunnen worden op een ander, zelfs als daar reden toe zou zijn.
Dit komt omdat we rekening houden met het belang van de ander. En als we de ander koesteren, zullen we natuurlijk ook zijn spulletjes niet wegnemen. Dan is er geen kwaadwil, hebzucht,enzovoort.

Het koesteren van onszelf is de deur naar ellende trwijl het koesteren van alle moeder levende wezens de basis is van alle geluk.
Vanwege onze egocentrische houding zitten we gevangen in samsara. Om deze reden zitten we vastgeketend  in het cyclische bestaan. En om diezelfde reden hebben we nog steeds het boeddhaschap nog niet verworven.

De zelfkoesterende houding is heel nauw verwant met het vasthouden aan een concreet bestaan zelf en we hebben gezien dat juist deze neiging de bron isd van alle ellende. Uit deze houding kan alleen maar onzuivere activiteit en onzuiver karma ontstaan, die ons enkel in weer een nieuwe gebrekkige wedergeboorte kunnen werpen.

Nog afgezien van alle individuele problemen, ook de wereld problemen komen voort uit deze egocentrische houding. Alle oorlogen komen immers voort uit het belang dat we hechten aan onszelf en de onzen.
Terwijl juist alle goede dingen van lichaam,spraak en geest, alle gelukservaringen, zoals dit waardevolle mensenleven met vrijheden en rijkdommen voor Dharma-beoefening, het gevolg zijn van het symphatiseren met anderen.
Als we de regels van bijvoorbeeld morele zelfdiscipline ( shila ) beter onderzoeken dan ontdekken we dat die betrekking hebben op het welzijn van anderen. Anderen niet doden, niet van anderen stelen, geen overspel plegen met anderen enz.
Door op deze manier na te denken kunnen we het verband zien tussen het beoefenen van morele zelfdiscipline en het welzijn van anderen.
Dan kunnen we zelf het verband zien tussen morele zelfdiscipline en het koesteren van anderen. Alle boeddha's hebben het hoogste nivo van evolutie bereikt door anderen belangrijker te vinden dan zichzelf; door genegenheid te hebben voor anderen en zich in te zetten voor het welzijn van andere wezens.
« Laatst bewerkt op: 24-01-2013 14:13 door lord rainbow »

lord rainbow

  • Gast
Het gelijkschakelen aan en verwisselen van jezelf met anderen
« Reactie #3 Gepost op: 24-01-2013 12:54 »
''Gewone wezens werken alleen voor hun eigen belang, terwijl de boeddha's enkel en alleen voor het welzijn van anderen werken''.

Door hier goed over na te denken kunnen we de tekortkomingen van het eigenbelang en de voordelen van het werken voor anderen begrijpen.
We zullen dan tot de conclusie komen dat we op een andere manier moeten gaan leven om voortaan andere belangrijker te vinden dan onszelf.
Als we er daadwerkelijk in slagen anderen belangrijker te vinden en meer te koesteren dan onszelf, resulteert dit zeker in een snelle ontwikkeling van de verlichtingsgeest.

Of we nu kiezen voor het beoefenen van de zevendelige instructie van oorzaak en gevolg of voor de methode van het jezelf gelijkschakelen aan en verwisselen met anderen, het maakt wat resultaat betreft niets uit. We zijn volledig vrij in onze keuze, want door ons een van deze twee methoden constant in herinnering te brengen en er veel op te mediteren, zal de verlichtingsgeest in onze eigen geest tot ontwikkeling komen.
Op het moment dat we er in geslaagd zijn de verlichtingsgeest te ontwikkelen, kunnen we de beoefeningen van de bodhisattva's echt ondernemen.

(Dat zijn dan de beoefening van de zes paramita's voor het doen rijpen van de eigen bewustzijnsstroom.
En de vier paramita's voor het doen rijpen van de bewustzijnsstroom van anderen.)


Bron: onderricht van Geshe Konchog Lhundup.
« Laatst bewerkt op: 24-01-2013 17:38 door lord rainbow »