Auteur Topic: Dood ellende en verderf,  (gelezen 3867 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Perfectfocus

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Dood ellende en verderf,
« Gepost op: 25-01-2013 16:29 »
Graag ga ik in op de uitnodiging om hier een aspect van het boeddhisme aan te kaarten waar ik me niet in kan vinden, wellicht komt dit doordat ik iets niet goed begrepen heb, dan wordt ik graag terechtgewezen.

Het achtvoudigpad bewandelen is de manier om verlost te worden van lijden. Maar wat is er mis met lijden? Heel veel van het lijden in mijn leven heb ik als zeer leerzaam ervaren. Het achtvoudigpad an sich vind ik prachtig, het gaat me eerder om de vier edele/nobele waarheden. Is lijden niet iets dat levende wezens in staat stelt om zich aan te passen aan een situatie?

Een praktijkvoorbeeld:  Een boeddhist die het koud heeft kan zichzelf vertellen dat hij/zij teveel hecht aan warmte. Hij/zij kan deze hechting misschien zelfs doorbreken en een langere periode in koud vochtig nederland vertroeven. Vervolgens word hij/zij ziek (van kou wordt je niet ziek, maar vocht en kou slaan wel degelijk op je weerstand.)  Zou hem/haar nu vanuit een boeddhistisch perspectief moeten worden aangeraden om niet te veel te hechten aan gezondzijn opdat hij/zij niet lijd? Is het soms niet verstandiger om lijden (het koud hebben, pijn hebben etc) dankbaar te zijn en vervolgens te handelen om het lijden op te heffen?

waarom wordt lijden constant in een kwaad daglicht gesteld? Als "opium voor het volk" kan ik me een dergelijke visie voorstellen. maar wat is dan de aantrekkingskracht van het boeddhisme voor welgestelde Nederlanders? of zelfs een Indiase prins?

lord rainbow

  • Gast
Re:Dood ellende en verderf,
« Reactie #1 Gepost op: 25-01-2013 17:39 »
Het achtvoudigpad bewandelen is de manier om verlost te worden van lijden. Maar wat is er mis met lijden? Heel veel van het lijden in mijn leven heb ik als zeer leerzaam ervaren. Het achtvoudigpad an sich vind ik prachtig, het gaat me eerder om de vier edele/nobele waarheden. Is lijden niet iets dat levende wezens in staat stelt om zich aan te passen aan een situatie?


Lijden gaat over de aard van het bestaan en hoe wij ons daartoe verhouden.
Veel mensen ondervinden daar last van.
Wanneer iemand daar geen last van heeft, lijdt hij ook niet.
En is er verder geen probleem natuurlijk.

Een praktijkvoorbeeld:  Een boeddhist die het koud heeft kan zichzelf vertellen dat hij/zij teveel hecht aan warmte. Hij/zij kan deze hechting misschien zelfs doorbreken en een langere periode in koud vochtig nederland vertroeven. Vervolgens word hij/zij ziek (van kou wordt je niet ziek, maar vocht en kou slaan wel degelijk op je weerstand.)  Zou hem/haar nu vanuit een boeddhistisch perspectief moeten worden aangeraden om niet te veel te hechten aan gezondzijn opdat hij/zij niet lijd? Is het soms niet verstandiger om lijden (het koud hebben, pijn hebben etc) dankbaar te zijn en vervolgens te handelen om het lijden op te heffen?

wanneer een boeddhist het koud heeft is het net een gewoon mens..dan trekt hij een jas aan of zet de verwarming wat hoger.

waarom wordt lijden constant in een kwaad daglicht gesteld? Als "opium voor het volk" kan ik me een dergelijke visie voorstellen. maar wat is dan de aantrekkingskracht van het boeddhisme voor welgestelde Nederlanders? of zelfs een Indiase prins?

Dat iemand welgesteld is wil natuurlijk niet zeggen dat hij geen problemen heeft of dat hij zich geen zorgen maakt of dat ie nooit bang is of wat dan ook.

Even terugkomen op de aard van het bestaan: Wanneer iemand een goed lopend bedrijfje heeft en op een dag slaat de crisis toe en hij raakt failliet en hij moet zijn personeel ontslaan en zijn huis verkopen om nog rond te komen zou het kunnen dat hij daar last van heeft.
Als dan ook zijn vrouw een ander tegenkomt en van hem gaat scheiden..nou ja verzin er nog maar wat bij, dan wordt dat door de meeste mensen die in zo'n situatie zich bevinden als problematisch ervaren. Sommige kunnen er zelfs een aanleiding in zien depressief te worden,of van een flat te springen. Dan spreken we zeg maar van lijden. Iemand heeft last van de veranderende situatie en raakt er van in de war.

Er zijn natuurlijk ook mensen die hier niet zoveel last van ondervinden en zich niet verzetten tegen de veranderende omstandigheden. Zij gaan wellicht gelijkmoedig verder en verzinnen wel wat anders. Dan is er geen sprake van lijden natuurlijk,want die persoon ondervindt daar verder dan geen last van.
Het is niet zo dat het boeddhisme het lijden propageert en zegt dat laatst genoemde persoon dan ook maar zou moeten lijden.


Lijden is de eerste edele waarheid.

Waarom is het de eerste:

omdat pas vanuit het bewustzijn of inzicht dat ik lijd
ik tot een besluit kan komen er iets aan te doen.

Waarom is het een edele waarheid:

omdat het inzicht van lijden kan leiden tot bevrijding of boeddhaschap.
De volledige ontplooing van het menselijk potentieel.


Het is eigenlijk precies zoals jij zegt.

''Maar wat is er mis met lijden? Heel veel van het lijden in mijn leven heb ik als zeer leerzaam ervaren.''

Lijden wordt door de Boeddha dan ook niet in een 'kwaad daglicht' gesteld.
Het is onze uitgangssituatie.
Zolang we dat niet erkennen zullen we er ook niets aan doen en zullen we rond blijven cirkelen in het cyclische bestaan(samsara) en ons gedrag en onze manier van denken niet veranderen,waardoor we telkens opnieuw ons eigen lijden blijven creeeren.
« Laatst bewerkt op: 26-01-2013 09:38 door lord rainbow »

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Dood ellende en verderf,
« Reactie #2 Gepost op: 25-01-2013 20:11 »
Graag ga ik in op de uitnodiging om hier een aspect van het boeddhisme aan te kaarten waar ik me niet in kan vinden, wellicht komt dit doordat ik iets niet goed begrepen heb, dan wordt ik graag terechtgewezen.

Het achtvoudigpad bewandelen is de manier om verlost te worden van lijden. Maar wat is er mis met lijden? Heel veel van het lijden in mijn leven heb ik als zeer leerzaam ervaren. Het achtvoudigpad an sich vind ik prachtig, het gaat me eerder om de vier edele/nobele waarheden. Is lijden niet iets dat levende wezens in staat stelt om zich aan te passen aan een situatie?

Een praktijkvoorbeeld:  Een boeddhist die het koud heeft kan zichzelf vertellen dat hij/zij teveel hecht aan warmte. Hij/zij kan deze hechting misschien zelfs doorbreken en een langere periode in koud vochtig nederland vertroeven. Vervolgens word hij/zij ziek (van kou wordt je niet ziek, maar vocht en kou slaan wel degelijk op je weerstand.)  Zou hem/haar nu vanuit een boeddhistisch perspectief moeten worden aangeraden om niet te veel te hechten aan gezondzijn opdat hij/zij niet lijd? Is het soms niet verstandiger om lijden (het koud hebben, pijn hebben etc) dankbaar te zijn en vervolgens te handelen om het lijden op te heffen?

waarom wordt lijden constant in een kwaad daglicht gesteld? Als "opium voor het volk" kan ik me een dergelijke visie voorstellen. maar wat is dan de aantrekkingskracht van het boeddhisme voor welgestelde Nederlanders? of zelfs een Indiase prins?

Het woord lijden is eigenlijk een slechte vertaling, hoewel het een stuk van de lading dekt.

Tot op een bepaalde leeftijd leeft de mens in een magische wereld. Er is ook lijden, pijn, verdriet, boosheid enz... Maar het leven is magisch, leven is magisch.

Onder invloed van diverse factoren verdwijnt beetje bij beetje de levensmagie als constante factor, een soort onblusbare honger, onvrede leeft als een constante factor doorheen het leven.
Lijden, pijn, verdriet, boosheid enz heeft hart en geest van een mens danig geïnfecteerd, zware verwondingen toegebracht.
En hoewel in een bepaalde dosis een mens daar makkelijk overheen kan stappen, hebben we het nu over de situatie dat het lijden de mens in zijn macht heeft. Hart en geest staan onder een verwoestende invloed.
Hebzucht, begeerte, egoïsme, zelfzucht, obsessies, woekeren en tieren...

De mens uit balans, de mens uit evenwicht.

Dus als jij het woord lijden gebruikt, verwijst dit naar een ander soort lijden. Het probleem om het precies te omschrijven zit hem zich in het taalkundige.
we hebben het eerder over het lijden dat de mens dreigt te vernietigen, ten onder doet gaan. En niet het lijden dat een mens sterker maakt.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Prullarius

  • Gast
Re:Dood ellende en verderf,
« Reactie #3 Gepost op: 25-01-2013 20:13 »
Perfectfocus, misschien valt het geheel iets meer op z'n plaats als je het lijden een stapje abstracter tilt. Lijden houdt niet alleen ongemakken in als armoede, het koud hebben, struikelen of allerlei lijdenservaringen waar je inderdaad van kunt leren, maar ook alleen al het feit dat we verlangens hebben. Ieder mens heeft verlangens, en als je rijker bent, worden die er niet minder op - misschien zelfs wel meer. Het schijnt dat we in het westen juist vaker last hebben van depressies en aanverwante kwalen dan in India. Hoe meer verlangens, hoe meer het knokken is om dat alles te verwezenlijken. Ook daarvan kun je zeggen dat dat knokken toevoegt aan de charme van behalen van iets, maar dat is volgens het Boeddhisme symptoonbestrijding. Boeddhisme wil het juist bij de diepste wortel aanpakken. In de ideale situatie zouden we niet hoeven lijden om iets te leren, zouden we niet hoeven lijden om ergens genoegdoening uit te krijgen. Ons onvermogen om zonder uitdaging en leed tevreden met een resultaat te zijn, en onze afhankelijkheid van een "corrigerende tik" van het leven om ons gaande te houden (dat we bijvoorbeeld pas doorhebben wat iets waard is als we het kwijt zijn), zijn in zijn geheel óók alweer vormen van lijden in zichzelf. Dat bedoel ik met een stapje abstracter. Of misschien meer intern gericht dan externe factoren. Ik vind het lastig uit te drukken in woorden, maar het komt met het lijden uiteindelijk vaak neer op onvermogens. Dat iedereen die heeft, is denk ik vrij aannemelijk. Van luiheid tot kort lontje, het zijn uiteindelijk allemaal dingen waar wijzelf en onze omgeving onder kunnen lijden. Die staan los van factoren buiten onszelf - zoals onze woonplaats, welvaart, enz.

Offline JG888

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 158
    • Bekijk profiel
Re:Dood ellende en verderf,
« Reactie #4 Gepost op: 26-01-2013 09:04 »
Het achtvoudigpad bewandelen is de manier om verlost te worden van lijden. Maar wat is er mis met lijden? Heel veel van het lijden in mijn leven heb ik als zeer leerzaam ervaren. Het achtvoudigpad an sich vind ik prachtig, het gaat me eerder om de vier edele/nobele waarheden. Is lijden niet iets dat levende wezens in staat stelt om zich aan te passen aan een situatie?

Ja daar heb je gelijk in, het lijden is nodig tot dat het niet meer nodig is. Wanneer is dat? Als je de volledige wijsheid hebt en dan ben je dus bevrijd. Dus het lijden is inderdaad iets dat nodig is om bevrijd te raken.
Dat staat ook in de vier edele waarheden. Eerst is het nodig dat je het lijden erkent. Dan dat er een oorzaak is. Dan dat er een oplossing is. Dan dat deze oplossing het volgen van het achtvoudige pad is.

Een praktijkvoorbeeld:  Een boeddhist die het koud heeft kan zichzelf vertellen dat hij/zij teveel hecht aan warmte. Hij/zij kan deze hechting misschien zelfs doorbreken en een langere periode in koud vochtig nederland vertroeven. Vervolgens word hij/zij ziek (van kou wordt je niet ziek, maar vocht en kou slaan wel degelijk op je weerstand.)  Zou hem/haar nu vanuit een boeddhistisch perspectief moeten worden aangeraden om niet te veel te hechten aan gezondzijn opdat hij/zij niet lijd? Is het soms niet verstandiger om lijden (het koud hebben, pijn hebben etc) dankbaar te zijn en vervolgens te handelen om het lijden op te heffen?

Zoals ik net al heb vertelt, door het lijden te begrijpen ontstaat er wijsheid. Dus hoe je ermee omgaat. Dat is het hele punt, hoe ga je met het lijden om. En als je op een gegeven moment zo wijs bent dan is hetgene dat normaal voor jou lijden was, nu geen lijden meer.
Even om terug te komen op jou praktijkvoorbeeld: die boeddhist heeft het koud, als hij voldoende wijsheid heeft ontwikkeld en gelijkmoedig is dan gebeurd er het volgende. Hij heeft het koud, oke prima het is koud, hij hoeft niet perse te zorgen dat het niet meer koud is want hij heeft geen verlangen naar warmte of aversie tegen de kou. Maar het is wel handig als ik iets aantrek waardoor ik het warmer heb, op deze manier blijft mijn weerstand sterk en zorg ik goed voor mijn lichaam. Hij handelt met wijsheid in plaats van dat hij zich laat meetrekken door zijn gevoelens, gedachten en emoties.
« Laatst bewerkt op: 26-01-2013 09:07 door JG888 »
Over het pad lezen, praten en horen dient enkel ter motivatie & ter verduidelijking van het pad en de beoefening. Het gaat om de beoefening en dus de directe ervaring waardoor er begrip en wijsheid ontstaat. Ga geduldig door met de beoefening zonder verwachtingen en geleidelijk zal je meer begrijpen

Offline Perfectfocus

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re:Dood ellende en verderf,
« Reactie #5 Gepost op: 28-01-2013 17:54 »
Dank allen,

Ik ben blij dat het hele concept niet zo zwart-wit word gezien als ik aanvankelijk dacht. Het laatste voorbeeld over de Boeddhist die had koud heeft vond ik ook erg mooi!