Auteur Topic: Negatieve meditatie ervaring  (gelezen 5130 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Pearl

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 7
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Negatieve meditatie ervaring
« Gepost op: 21-02-2013 12:28 »
ZIjn er ook mensen die minder goede ervaringen hebben met meditatie?
« Laatst bewerkt op: 28-02-2013 08:34 door Pearl »

Offline JG888

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 158
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #1 Gepost op: 21-02-2013 17:13 »
Beste Pearl,

Ik kan er wel wat over vertellen maar ik ken iemand die dat veel beter kan!
Bekijk deze lezing eens: http://www.sg.uu.nl/2009/09/15/de-leegte-laten/

Daarnaast zijn er nog meer interessante video's te vinden op: http://www.cs.ru.nl/~henk/video.html

Toch wil ik er nog wel wat over zeggen.
Een retraite is niet aan te raden voor mensen die niet stabiel zijn. Dit omdat hun verdedigingsmechanisme snel onder hun voeten vandaan kan worden gehaald tijdens diepe meditatie en dan komen ze in een donker gat.

Ook stabiele mensen kunnen in het donkere gat komen alleen gaat dit minder abrupt en snel waardoor ze er beter mee om kunnen gaan. Dit wil niet zeggen dat deze periode makkelijk is.
Het bereiken van het donkere gat kan angstig zijn en je kan je helemaal bang voelen tot diep in elke cel.
Maar het is een positief-teken, als je hier namelijk uitkomt dan heb je iets heel waardevols bereikt of eigenlijk moet ik zeggen losgelaten.
Namelijk het idee van een vaststaand 'ik' is dan verdwenen, dit wordt ook wel de 1e verlichting genoemd in het theravada boeddhisme.
Verder raad ik je aan om hulp te zoeken bij een goede leraar! Kan je deze niet vinden, dan hoor ik het graag, want dan ken ik nog wel een goede leraar.
Succes en veel sterkte, maar je komt er met de juiste begeleiding veel sterker uit!
« Laatst bewerkt op: 21-02-2013 21:21 door JG888 »
Over het pad lezen, praten en horen dient enkel ter motivatie & ter verduidelijking van het pad en de beoefening. Het gaat om de beoefening en dus de directe ervaring waardoor er begrip en wijsheid ontstaat. Ga geduldig door met de beoefening zonder verwachtingen en geleidelijk zal je meer begrijpen

Basho

  • Gast
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #2 Gepost op: 21-02-2013 20:46 »
Het is zeer spijtig te lezen dat u in eerste instantie zoveel baat had bij meditatie, maar later via een tweewekelijkse retraite (na een week) last kreeg van extreme vermoeidheid, e.d. Ik heb wel vaker over dit soort problemen gehoord en er over gelezen. Eigenlijk had u na die week moeten stoppen, want u hebt daarna blijkbaar toch een grens in uzelf overschreden. Ik heb zelf nooit zo’n intensieve retraite gedaan, een dagelijkse meditatie van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, omdat ik enerzijds er het nut totaal niet van inzie (langdurig mediteren hoeft helemaal niet automatisch tot betere resultaten te leiden), en anderzijds omdat langdurige en intense retraites vaak ten onrechte worden beschouwd als een soort snelwegen naar de Verlichting. Ik ontken de plotselinge Ontwaking niet, maar dit is eigenlijk maar voor weinigen weggelegd. Mijn weg is die van Zen, en in het Zenboeddhisme maakt men gebruik van koans, forcerende maar onoplosbare raadsels. Alhoewel ik ze wel heb bestudeerd, heb ik me daar nooit echt intensief mee beziggehouden. Ik heb het gevoel dat meditatieve snelwegen chaos kunnen veroorzaken, derhalve houd ik mij er sowieso verre van. Men kan niet voorzichtig genoeg zijn! Mijn leraar heeft altijd aangegeven dat ik steeds moest beseffen dat het leven in ieder mens zijn of haar eigen ritme heeft. Van forceren moest hij absoluut niets weten. Hij stelde dat het beter is om desnoods meerdere levens te mediteren, in plaats van jezelf te dwingen tot meditatieve methoden die grote(re) risico’s met zich mee kunnen brengen. Ik heb daarnaast ooit een artikel gelezen van een vrouw die in de kring van Tich Nhat Hanh een retraite had gedaan. Zij was totaal ontredderd en in de war thuis gekomen en moest via een psychiatrische opname zelfs anti-psychotica slikken om haar innerlijke energieuitbarsting weer onder de knie te krijgen. Achteraf was zij verbaasd dat het meditatiecentrum van deze grote leermeester haar psychose totaal niet had kunnen hanteren. Er werd vooraf niet beoordeeld of zij de intensieve retraite eigenlijk emotioneel wel aankon, met alle gevolgen van dien. Wat ik hiermee zeggen wil, is dat u uiterst voorzichtig moet zijn, zeker nu het eigenlijk al een beetje mis is gegaan.

Misschien is het raadzaam om een (zit)meditatie voorlopig achter de rug te laten, met name omdat het u tegen de borst stuit. Blijkbaar is er iets in u dat u waarschuwt voor het feit dat u beter even niet zomaar open bij uzelf naar binnen moet gaan zitten koekeloeren. Ik zou dit signaal zeer serieus nemen. Ik raad u aan om te gaan aarden, omdat rLung, of sok rLung verwijst naar de Ayurvedische basisregel dat de menselijke adem (wind) direct verband houdt met ons mentale bewustzijn. De Yogadiscipline werkt bijvoorbeeld met de adem en de adembeheersing. Daarin beoefenen sommige Yogi’s het Pranayama, want het windaspect staat letterlijk voor het Prana-aspect dat levengevend is. Door middel van adembeheersingstechnieken probeert men onder andere het mentale bewustzijn te beïnvloeden en te controleren. Dit kunnen zéér gevaarlijke methoden zijn, waar een onervaren persoon nooit aan moet beginnen zonder de ervaren leiding van een professionele Yogaleraar. Eigenlijk is het zaak om gewoon nooit aan dit soort Yogabeoefening te beginnen, omdat het zeer wel mogelijk is om zonder te forceren daar te komen waar men wil zijn, de realisatie van wie u in werkelijkheid bent. Maar terug naar het aarden: ik adviseer u dus actief te gaan sporten. Als het enigszins kan, is het raadzaam om de hardloopsport te gaan beoefenen. Dat kan in teamverband, maar ook alleen. Omdat u in een negatieve spiraal lijkt te zitten, stel ik voor dat u een hardloopvereniging gaat bezoeken. Dan ontmoet u meteen nieuwe mensen die met dezelfde activiteit meedoen. Schaf in dat geval dan wel de juiste soort hardloopschoenen aan, en koop niet zomaar wat gympen. U kunt bij Runnersworld een perfect paar schoenen aangepast krijgen. Hardlopen is de allerbeste manier om te aarden. Mocht dit niet mogelijk zijn, ga dan fietsen of wandelen. Fietsen is goed, en wandelen fantastisch, mits het maar minimaal anderhalf uur wordt volgehouden. Ik verzeker u dat u zich – wanneer u minimaal drie keer per week zult gaan sporten, al snel beter zult gaan voelen. Natuurlijk sluit het aarden niet automatisch depressieve gevoelens uit, maar het zal zeer zeker resultaat geven. U moet het echter wel een goede kans geven en enige tijd gedisciplineerd volhouden. Aarden zal er voor zorgen dat de psychische “wind” als het ware zal gaan liggen, het lijkt er namelijk op dat u veel te veel in uw hoofd terecht bent gekomen.

Mocht u na enige tijd toch weer willen mediteren, leg dan het centrum van uw meditatie losjes in uw buik en niet in uw hoofd via het derde oog of zo. Laat dat hele chakra-gebeuren voor wat het is. Het zwaartepunt van Zen ligt in de buik. Mocht dat ook niet goed aanvoelen, centreer dan nog liever totaal niet en volg gewoon de ademhaling. Er is totaal geen strikte noodzaak om een concentratie te bundelen in de buik. Als het natuurlijk aanvoelt, en dat is bij veel mensen het geval, leg dan los en natuurlijk de rust in uw buik. Denk aan de meditatie meerster Tilopa, die zijn leerling Naropa adviseerde om zijn meditatie uitsluitend “los en natuurlijk” te beoefenen. De buik is een veel natuurlijker rustpunt dan in de hoofdcentra ooit mogelijk zal zijn. Uw denkhoofd heeft u slechts nodig voor redenatie en logica, het leven speelt zich elders af, met name uw emoties. Die zijn veel lichamelijker van aard. Een andere manier om te aarden is op kussens slaan, omdat neerslachtigheid wijst op de neiging om zichzelf als het ware te slaan; woede niet kunnen hanteren en niet op een ander willen richten. Of die woede nu terecht is of niet. U hoeft uw woede niet op de ander te projecteren (want dat laat de maatschappij niet toe, dus doe dat nooit), mep gewoon op een hoofdkussen. Dat is veilig. Doe dit wel bewust en put uzelf vooral niet uit. Ken uw grenzen, wees er voorzichtig mee. Het meppen van kussens kan eventueel een huilbui veroorzaken, schrik daar niet van. Dat hoort bij het proces, laat het huilen zijn gang gaan. Als het eenmaal achter de rug is, zal het als het goed is opluchten. Neem vervolgens een warme douche en ga vervolgens wandelen.

Er is niet veel bekend over psychische problemen als gevolg van meditatie. Het kan zijn dat diep verborgen emoties plotsklaps opgeld doen, vooral in langdurige retraites. Vergeet dit soort sessies dus volledig, doe ze nóóit meer en mediteer gewoon niet meer langer dan een uur per dag. Begin liever zelfs met een half uurtje. Mocht het niet ontspannend aanvoelen, vergeet dat hele mediteren dan maar. Er is trouwens een interessant boek verschenen wat u wellicht kunt aanschaffen, en dat gaat over uw problematiek:

Peter Kampschuur en Ad van Beckhoven: “De Kundalini kwestie, spiritualiteit en energie”, uitgeverij Synthese ISBN 9789062710492.

Laat u door de titel niet van de wijs brengen, ik denk dat u er veel aan kunt hebben. Dit boek bevat namelijk een aantal persoonlijke ervaringen van mensen die door intensieve meditaties van slag zijn geraakt.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 21-02-2013 20:52 door Basho »

Offline Pearl

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 7
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #3 Gepost op: 22-02-2013 12:51 »
Weg
« Laatst bewerkt op: 28-02-2013 08:34 door Pearl »

Basho

  • Gast
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #4 Gepost op: 22-02-2013 17:16 »
Misschien ben ik niet geheel duidelijk geweest in mijn schrijven, ik heb niet willen beweren dat u met adembeheersing via Yoga e.d. bezig bent geweest, ik bedoelde eigenlijk aan te geven dat men – en u ook – moet oppassen voor dat soort beoefening. Ik ken u verder niet, dus ik heb zo uitgebreid mogelijk een antwoord proberen te formuleren. Mijn diagnose is dat bijvoorbeeld pranayama slechts onder begeleiding kan van een professionele Yogaleraar. En dan nog… Ik zie Yoga beoefenaren die de sirsasana kopstand uitvoeren. Maar dan niet 30 seconden tot hooguit een minuut, nee, ze staan rustig een kwartier of zelfs langer op hun kop. Dit is volstrekt onnatuurlijk en zeer schadelijk! Sirsasana is slechts bedoeld voor een zeer korte periode, zodat het bloed even de andere kant op gaat. Uw hersenen zitten niet voor niets bovenaan uw lichaam, dat zijn zeer gevoelige organen die maar een bepaalde stroom bloed aankunnen. Dus raden maar wat er gebeurt als u langer dan een minuut de kopstand asana uitvoert. U bent dan uw hersenen aan het bombarderen met een veel te grote druk. Met als gevolg een mogelijke hersenschade. Doe dat nooit!

De samatha meditatie die u doet is datgene wat de meesten onder ons beoefenen, ook in Zen is dat de belangrijkste meditatievorm. Dus op zich zat u zeer zeker op de goede weg. Jammer dat u dus zo’n slechte ervaring hebt opgedaan via de retraite. Maar goed. Verder wens ik zeer zeker niet te beweren dat u een psychose hebt doorgemaakt of zo, ik heb alleen min of meer aangegeven dat de bewaking van de kant van de bevoegde leraren veel strenger moet, en dat ze veel beter moeten kijken naar hoe de beoefenaar binnen de groep emotioneel in elkaar steekt, desnoods is dat op eenvoudige wijze te toetsen via een emotievragenlijst en een kort gesprekje vooraf. Het leven kan zo simpel zijn. Ook dienen leraren goed in de gaten te houden of iemand niet te uitgeput raakt in een retraite van bijvoorbeeld enkele weken. De leraar of de begeleider dient hierin professioneel getraind te zijn en beoefenaars er uit te pikken die tijdens de retraite overbelast dreigen te raken, zeer zeker binnen een setting waarbinnen zo intensief wordt gemediteerd. Dus ik schuif een grote verantwoordelijkheid op de beoefenaar, maar een nog grotere verantwoordelijkheid op de leraar. Het wordt hoog tijd dat dit eens beter wordt opgepakt.

Ik benadruk opnieuw dat het helemaal niet nodig is om een intensieve retraite te volgen. Het dagelijkse meditatieschema dat u daarvóór volgde was immers goed genoeg, als ik uw startpost nogmaals lees. Het ging pas fout toen u die 2 weken intensieve retraite ging doen. Althans, dat valt mij specifiek op. De beoefening binnen de traditie van Chögyam Trungpa is volgens mij een prima weg.

Ik wens u verder veel succes met de verdere beoefening binnen het Boeddhisme.

Met vriendelijke groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 22-02-2013 17:20 door Basho »

Offline JG888

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 158
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #5 Gepost op: 22-02-2013 18:40 »
Even een korte toelichting op shamatha. Dit is een kalmte meditatie waarbij je op iets concentreert wat een concept is. Zoals een visualisatie, een kaars of een bepaalde kleur. Het kan werkelijk van alles zijn, maar het is een concept omdat het niks met de werkelijkheid te maken heeft.
Vipassana meditatie daarintegen wordt beoefend om de werkelijkheid te zien zoals hij is. Vipassana is een diepere vorm van mindfulness. Mindfulness is het leren zwemmen en vipassana is het leren duiken.
Voor meer uitleg zie de eerste link hierboven. Dit is een echte goede leraar en hij kan het heel goed en rationeel brengen. Hij heeft ook de spinoza-prijs gewonnen met labda calculus, wat een taal is in de wiskunde.
Hij is dus een logicus en door hem ben ik gaan mediteren en heb bij hem ook een retraite gedaan.
Een echte tip van mij dus om die lezing van hem te kijken! Zie de eerste link hierboven in mijn post.

Verder wil ik even ingaan op de volgende citaat van Basho:
Ik heb zelf nooit zo’n intensieve retraite gedaan, een dagelijkse meditatie van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, omdat ik enerzijds er het nut totaal niet van inzie (langdurig mediteren hoeft helemaal niet automatisch tot betere resultaten te leiden), en anderzijds omdat langdurige en intense retraites vaak ten onrechte worden beschouwd als een soort snelwegen naar de Verlichting.
Ik respecteer je mening maar vind je argumenten niet erg sterk als je zelf nog nooit een retraite heb gedaan. Het argument zou ik wel sterk vinden als je een retraite had gedaan en vervolgens uit ervaring zou kunnen zeggen dat het voor jou weinig nut heeft. Zeker aangezien het in het boeddhisme allemaal gaat om de eigen ervaring.
Ik ben wel twee keer naar retraite gegaan en je merkt toch dat je dieper kan kijken in jezelf. Je hebt meer concentratie en minder ruis/hindernissen.
Langdurig mediteren hoeft zeker niet automatisch tot betere resultaten te leiden! Maar dat maakt de kans wel groter. Net zoals dat het lang nadenken over een moeilijke wiskunde som niet altijd leidt tot het oplossen van de som maar het maakt de kans wel groter dan dat je er even 5 minuten naar kijkt.
Uit ervaring van anderen en ook van mijzelf is gebleken dat je tijdens een retraite dieper en helderder naar jezelf kan kijken. Dit zorgt ervoor dat je de dingen beter kan zien zoals ze werkelijk zijn en eerder tot inzicht zal komen. Op deze manier is de kans op verlichting dus groter.
Is er echt wetenschappelijk bewijs? Nee maar daar zijn wetenschappers en beoefenaars wel mee bezig.
Het is alleen erg lastig om te bewijzen omdat ieder individu anders is en andere karma heeft, je hebt dus meerdere variabele per individu en om dit te kunnen vergelijken heb je meerdere personen nodig met hetzelfde karma en dezelfde situatie. Hier moet de enige variabele zijn dat de één thuis mediteert en de ander in een retraite.

Verder is de vorm van meditatie inderdaad wel van belang en zoals ik aangaf is de situatie van de persoon voor de retraite belangrijk. Als je voor de retraite instabiel was dan is het inderdaad niet aan te raden om een retraite te doen. Maar wel wil ik nog even duidelijk maken dat je met mindfulness de piekerklachten en stress kan verminderen maar de oorzaak neem je niet weg. Dit doe je wel met vipassana-meditatie maar dan neem je de oorzaak weg door het lijden te verminderen en dit komt door de inzichten die je krijgt.
Je gaat meer loslaten en als je de werkelijkheid meer en meer begrijpt dan is er ook geen reden om je vast te klampen aan dingen. Dit proces kan soms moeilijk zijn en dan is hulp van een leraar ook echt nodig.
Ik vind net zoals Basho inderdaad dat ze je wel goed moesten informeren en onderzoek moesten doen naar je geestelijke gezondheid. Maar aan de andere kant kan je ook contact met die leraar zoeken en hem advies vragen. De leraar is geen helderziende in dit geval en jij moet hem van je probleem op de hoogte stellen. Je kan ook andere leraren om hulp vragen, weet je er geen dan ken ik nog wel een goede.

Succes en fijn dat je ons vertrouwt om deze informatie mee te delen.
Over het pad lezen, praten en horen dient enkel ter motivatie & ter verduidelijking van het pad en de beoefening. Het gaat om de beoefening en dus de directe ervaring waardoor er begrip en wijsheid ontstaat. Ga geduldig door met de beoefening zonder verwachtingen en geleidelijk zal je meer begrijpen

Basho

  • Gast
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #6 Gepost op: 22-02-2013 21:22 »
Verder wil ik even ingaan op de volgende citaat van Basho:
Ik heb zelf nooit zo’n intensieve retraite gedaan, een dagelijkse meditatie van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, omdat ik enerzijds er het nut totaal niet van inzie (langdurig mediteren hoeft helemaal niet automatisch tot betere resultaten te leiden), en anderzijds omdat langdurige en intense retraites vaak ten onrechte worden beschouwd als een soort snelwegen naar de Verlichting.
Ik respecteer je mening maar vind je argumenten niet erg sterk als je zelf nog nooit een retraite heb gedaan. Het argument zou ik wel sterk vinden als je een retraite had gedaan en vervolgens uit ervaring zou kunnen zeggen dat het voor jou weinig nut heeft. Zeker aangezien het in het boeddhisme allemaal gaat om de eigen ervaring.
 

U zegt het…

Met beleefde groet,

Basho ;)
« Laatst bewerkt op: 22-02-2013 21:47 door Basho »

Offline Pearl

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 7
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #7 Gepost op: 22-02-2013 22:50 »
Weg
« Laatst bewerkt op: 28-02-2013 08:34 door Pearl »

Basho

  • Gast
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #8 Gepost op: 23-02-2013 08:32 »
Na deze ervaring zie ik het nut van mediteren helemaal niet meer. Misschien zoeken we naar iets wat er niet is en verdoen we onze tijd met nutteloos op een kussen te zitten.

Ik verwijs wat dit aangaat naar mijn bovenstaande reactie, waarin ik u adviseer om desnoods gewoon wat anders te gaan doen. Ik noemde sporten als voorbeeld om beter te “aarden”, maar ik neem aan dat u zelf voldoende creativiteit hebt om iets te doen wat u voldoening geeft. Want creatieve voldoening is meditatief. Ik denk dat u ongelijk hebt dat de zitmeditatie “het verdoen van tijd” is, omdat het voor anderen immers wel doeltreffend kan zijn. Vanuit het nuttigheidsprincipe van de samenleving hebt u wel gelijk, maar vanuit een spiritueel standpunt kan ik het in deze niet met u eens zijn. Ik heb vrijwel alleen positieve ervaringen met de zitmeditatie en ik zal het ook blijven doen. Maar wat voor mij geldt, hoeft voor u helemaal niet te gelden. Hoogstwaarschijnlijk kunt u prima bepalen wat goed voor u is, en blijkbaar is meditatie op dit moment niet zo goed voor u.

Vergeet niet dat de mens niet maakbaar is. Wij zijn niet de schepper van onszelf, van ons levende wezen. We krijgen in onze levenswandel allemaal vroeg of laat te maken met situaties of gevoelens die we eigenlijk niet willen, waarin we moeilijkheden ontmoeten, en het zelfs misschien een tijdje niet meer zien zitten. Maar dat zijn zaken van voorbijgaande aard. Het allerbelangrijkste wat we mijns inziens van dit leven kunnen leren, is dat we in eerste instantie onszelf dienen te aanvaarden zoals we zijn, totaal en onvoorwaardelijk. Het Bestaan, God zo u wilt, heeft u op laten groeien zoals u bent. Al dat geschaaf aan wat wel en wat niet “zou moeten zijn” is slechts een gevolg van een negatief beeld van onszelf. We willen vaak anders zijn dan dat we zijn. Waarom? Omdat we onszelf niet kunnen accepteren zoals we zijn. En dit kan een totaal verkeerde motor zijn achter de spirituele zoektocht, omdat een ideaal wordt nagestreefd wat immers niet te realiseren is. Haak ook niet naar specifieke spirituele ervaringen, want Mara de Boze zal (metaforisch beschouwd) op je pad komen. Hiermee bedoel ik dat wie naar spirituele ervaringen zoekt, bedrogen zal uitkomen. Want spirituele ervaringen kunnen best mooi zijn, en soms zelfs een boodschap hebben, maar die gaat slechts hooguit over een facet binnen uzelf, wat in uzelf verborgen ligt. Er op verwrongen wijze aan vasthaken is vervolgens het werk van het ego, dat probeert via allerlei manieren te overleven. Het zijn als het ware bedrieglijke verschijnselen. Natuurlijk valt ook daarvan te leren.

Aan het woord “Verlichting” hangen inmiddels talloze interpretaties, en eenieder die zich met mediteren bezighoudt zou zich volgens mij eigenlijk terdege moeten afvragen: wat ben ik eigenlijk aan het zoeken? Des te realistischer men daarin is, des te beter zal de meditatieve beoefening werken. Alles begint immers bij de eigen drijfveren, en ik besef dat het vaak lastig is om uit te vinden wat onze werkelijke intenties zijn. Omdat ons zelfbeeld veelal voor geen meter klopt, we liegen onafgebroken tegen onszelf over wie we denken te zijn. Dus is het van het allergrootste belang om de spirituele zoektocht te richten op wie men eigenlijk is en wat men beweegt. Meditatie kan daarbij een opening helpen maken, maar dat hoeft niet per sé. Er zijn in de geschiedenis altijd creatieve mensen geweest die hun leven vormgaven en daarin spiritueel waren, zonder meditatie. Misschien waren ze actief in de kunst, of voeren ze op zee. Wie zal het zeggen. Men kan zichzelf ook leren kennen in de wereld, in plaats van op een kussentje plaats te nemen. Het enige criterium is oplettendheid en eerlijk zijn ten opzichte van zichzelf. Dat is alles.

De Japanse Zenmeester Hisamatsu zei ooit iets zeer belangrijks, namelijk, ik citeer:

   “Wanneer men een leraar buiten zich plaatst, schept dat allerlei mistoestanden en dwalingen. In het zenboeddhisme heet het ‘onderzoek en kom in het reine met het zelf’. Deze taak kan op geen enkele wijze van buiten af opgelegd worden. Ze moet binnen onszelf oprijzen. De diepste diepte van dit ‘binnen’ is het authentieke zelf, het zelf zonder vorm.
   Wanneer een leraar buiten jou een koan opgeeft blijft die koan iets dat van jou gescheiden is. Dan is het niet iets dat oprijst uit het authentieke zelf, maar iets dat je door een ander is opgelegd. Dan verlies je de band met jezelf. In plaats van je op weg te helpen naar je authentieke zelf wordt het de oplossing van een specifiek iets. Ik vrees, dat het dan uiteindelijk wordt ‘iets van een ander onderzoeken en helder krijgen’ in plaats van het zelf onderzoeken en helder krijgen.”


Citaat uit: Ton Lathouwers: “Kloppen waar geen poort is, Linji, Hisamatsu, Sjestov & Plotinus”, Asoka Rotterdam 2010, blz. 72-73.

Vandaar dat ik grote vraagtekens zet bij de vraag of kort of lang mediteren ook maar iets uitmaakt. Als iemand een retraite doet en er baat bij heeft, heel goed. Maar wanneer iemand er negatieve ervaringen mee heeft, vergeet die hele retraite dan maar. U bent het criterium, niet een lange retraite of een korte meditatie! Waarheid is immers wat werkt, wat voor de één heilzaam is, is vergif voor de ander. Mijn hierboven staande argumenten om geen lange retraite te volgen zijn steekhoudend en authentiek, want het gaat er niet om of u een lange meditatie beoefent of een korte, het gaat namelijk helemaal niet om de kwantiteit. Het gaat altijd en alleen maar om de kwaliteit. Als iemand tien minuten een uiterst kwalitatieve meditatie heeft, is Verlichting in een oogwenk mogelijk. Daarentegen kan een ander wekenlang of zelfs jarenlang mediteren en misschien nog geen glimp opvangen van de eigen authentieke openheid. Er is wat dit aangaat geen enkele garantie, omdat we het Ontwaken, of welke term daarvoor ook is bedacht, niet kunnen grijpen. U kunt het niet naar u toehalen, u kunt het slechts zijn. En daar beginnen de problemen van meet af aan al, omdat we niet gewoon kunnen zijn zoals we zijn.

Dat is namelijk het allerhoogste inzicht: zijn wat u al bent. Het Bestaan, God zo u wilt, heeft u reeds gezegend en u genade verleend, om niet. Ik weet dat dit in gaat tegen de opvattingen van de zogeheten karmazuiveraars en de Yogi’s, die altijd maar bezig zijn met het verbeteren van hun leven. Ik veroordeel hen niet, als ze het gevoel hebben dat dit hun weg is, prima! Ik ben uiteraard ook van mening dat men in de wereld van de mensen ethisch verantwoord gedrag moet laten zien. Waar mensen met elkaar leven, moeten immers gedragsregels worden gehanteerd. Maar dat is in spiritueel opzicht allemaal buitenkant, we moeten doordringen tot onze eigen wezenlijkheid. En die is gewoon simpel, niks bijzonders, niks Verlicht, niks Ontwaakt. Ik zit hier en drink thee. Dat is alles. Maar de mens is veel te ingewikkeld, hij of zij maakt alles ingewikkeld door middel van zijn of haar geestelijke activiteiten, omdat we teveel geloven in de spiegel van ons denken, onze meningen, onze opinies, en ga zo maar door.

In wezen is het zo simpel, de Ontwaking, het Nirvana zijn de meest gewone elementaire zaken die er maar zijn. Niks hoger bewustzijn, want een hoger bewustzijn vooronderstelt een lager bewustzijn. En wie dit onderscheid maakt, leeft in Samsara. Wanneer men geen onderscheid meer maakt tussen Verlichting en niet-Verlichting, zal Samsara uiteen vallen. Nagarjuna zei niet voor niets: “Samsara is Nirvana”. En zo is het.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 23-02-2013 08:42 door Basho »

Offline Pearl

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 7
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #9 Gepost op: 24-02-2013 11:30 »
Weg
« Laatst bewerkt op: 28-02-2013 08:34 door Pearl »

Basho

  • Gast
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #10 Gepost op: 24-02-2013 12:52 »
Het gaat altijd en alleen maar om de kwaliteit.Als iemand tien minuten een uiterst kwalitatieve meditatie heeft, is Verlichting in een oogwenk mogelijk.
Daar ben ik het niet helemaal mee eens, zowel bij mindfulness meditatie als binnen de traditie waarin ik mediteer bestaat er geen goede of slechte meditatie. Kwalitatief goede meditatie is immers een waardeoordeel en binnen het type meditatie dat ik beoefen is de instructie om al je oordelen te laten zijn voor wat het is.
Waarmee ik niet wil tegenspreken dat kwantiteit onbelangrijk is. Toch is mijn eigen ervaring dat naar mate ik langer zit, mijn concentratie eenpuntiger wordt. Of dat kwalitatief beter is dat weet ik niet, prettig is het soms wel om geen gedachten te hebben.

Zoals u wilt, het gaat om uw ervaring, niet om wat ik er allemaal van "vind"...

Met beleefde groet,

Basho ;)

Offline Pearl

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 7
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve retraite ervaring
« Reactie #11 Gepost op: 26-02-2013 08:21 »
Ok.
« Laatst bewerkt op: 28-02-2013 08:35 door Pearl »

Offline Tommy

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 136
  • Geslacht: Man
  • Enlighten me.
    • Bekijk profiel
Re:Negatieve meditatie ervaring
« Reactie #12 Gepost op: 02-03-2013 16:07 »
Waarom heb je al je berichten verwijderd?
"Listen, I have a feeling we're both here for the same reason. Why not team up? It might make things easier."
Toa Mata Pohatu

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1539
    • Bekijk profiel
Re: Negatieve meditatie ervaring
« Reactie #13 Gepost op: 22-05-2017 13:21 »
ZIjn er ook mensen die minder goede ervaringen hebben met meditatie?

Ik vind het moeilijk te achterhalen waardoor iets precies komt maar bij mij lijkt meditatie niet zo goed uit te pakken, in de zin dat ik het idee heb dat meditatie bij mij de toch al aanwezige gevoelens van angst-en controleverlies en daarmee ook zenuwachtigheid en structurele gespannenheid aanwakkert. Alsof je mentaal steeds op scherp komt te staan.

Ik heb lange tijd gehoopt eigenlijk dat meditatie een medicijn zou kunnen zijn voor angst en paniek. Dat ik een staat zou ontdekken die een einde zou kunnen maken aan angst & paniek. Die mij zou onderdompelen in groot vertrouwen. Maar ik oogst eerlijk gezegd het tegenovergestelde. Ik vind angst-en paniek toenemen. Ik vind het niet leuk dat te concluderen, en ik wil ook zeker niet beweren dat dit komt door meditatie alleen, maar meditatie heeft blijkbaar wel dit effect op mij.

Mijn brein lijkt meditatie uit te leggen als een bedreigende activiteit. Misschien komt dit omdat ik altijd zoveel houvast zoek, structuur, doel etc. en meditatie dat onder spanning zet. Maar, hoe het ook precies zit, het ontspant mij zo dus niet. Als ik de meditatietijd verleng, bijvoorbeeld van 10 naar 20 minuten volgen van de adem, dan neemt bij mij spanning toe. Dus ik heb het weer verkort.

Al met al lijkt het zo te zijn, maar dat is mijn persoonlijke interpretatie van mijn situatie, dat er bij mij hele sterke patronen zijn van angstvallig vastklampen. Een beweging naar meer openheid, naar meer ontspanning, zoals bij meditatie, brengt ook weer een felle tegenbeweging op gang, lijkt. Het is voor mijn gevoel toch zo dat de wereld te groot is, de openheid ondragelijk. Eigenlijk kort gezegd, het is te eng om gewoon open te leven.

Ik denk wel dat ik dit altijd wel heb gehad maar wist dat best te onderdrukken, het opzij te zetten, er overheen te walsen desnoods.  Misschien kun je het benoemen als een existentiele angst voor vrijheid. Zoals die vogel die bang voor vrijheid nog liever het leven in de kooi verkiest.

Meditatie lijkt bij mij zo te werken dat het die angst niet beeindigd of afzwakt maar juist meer naar boven brengt. Dat is nogal uitputtend.

Wat mij niet helpt zijn redeneringen in de zin van: alles is vergankelijk, alles is tijdelijk, alles is zelfloos, alles is zonder controle, alles is veranderlijk. Dit soort angst lijkt zich niet weg te laten redeneren. Je gezonde verstand weet het allemaal best wel maar je emotionele systeem lijkt veel steker.

Ik wil niemand ontmoedigen om te gaan mediteren maar ik schrijf hierover omdat er wellicht mensen zijn die hierin iets herkennen.

groet,