Auteur Topic: Het combineren van zowel vipassana als samatha meditatie  (gelezen 3043 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline J0rrit

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 18
    • Bekijk profiel
Gegroet mede-mediterende,

Ik ben zelf in contact gekomen met meditatie door een angststoornis die ik heb. Ik merkte dat vooral de samatha meditatie (en dan concentreren op mijn ademhaling) goed werkte in de zin dat het mijn angstige gedachte na een week of 2 dagelijks 30 minuten al deed verminderen en mij rustiger maakte. Nu ben ik sinds kort in contact gekomen met vipassana meditatie (ik deed voorheen 'mindfulness' waar ik dus ook al een beetje vipassana beoefende maar over het algemeen waren het steeds meer samatha-meditaties dan vipassana, in de zin van dat ik merkte dat ik meer mijn angstige gedachten wilden 'ontvluchten'/kalmeren dan er niet-oordelend naar te kijken zoals in de vipassana meditatie). Ik ben afgelopen weekend naar een vipassana-centrum geweest waar ik daar voor het eerst echt vipassana-meditatie heb gedaan (had natuurlijk al mindfulness-meditatie gedaan, wat eigenlijk de westerlijke vertaling is). Nu wil ik beide technieken gaan toepassen.

Zijn er mensen die beide technieken beoefenen ? En kunnen zij dan hier misschien een aantal tips over geven ? Ik ben nog een beginner, maar ik dacht zelf aan iedere ochtend 30-45 minuten vipassana, en dan af en toe (of in de avond bijvoorbeeld) samatha-meditaties. Of heeft iemand een goede manier gevonden om beide manieren te combineren in 1 oefening? Ik snap dat niemand kan zeggen wat precies het beste is, des te meer des te beter natuurlijk. Maar misschien zijn er mensen die hier iets over kunnen zeggen ?

Verder nog de vraag welke objecten jullie mij aanraden bij de samatha meditatie (buiten de ademhaling) en mij hier misschien iets meer over willen/kunnen vertellen. Heb natuurlijk al dingen gelezen, maar ervaringen lijken mij ook erg nuttig!

Alvast bedankt,

Groet J0rrit

Basho

  • Gast
Re:Het combineren van zowel vipassana als samatha meditatie
« Reactie #1 Gepost op: 20-03-2013 09:32 »
Jiddu Krishnamurti beweerde dat de denker en de gedachte één zijn, zoals ik al eerder op dit forum schreef. Maar deze wijze man sprak op die manier eigenlijk slechts over het einde van het meditatieve proces. Hij kan mijns inziens beschouwd worden als puur Zen. Het lijkt er bijna op dat hij de weg van de beoefening overslaat en direct over wil gaan tot het zuivere meditatieve zijn. Maar de beginner moet bij het begin beginnen, zo lijkt me. Volgens Zen-meester Shunryu Suzuki zouden we er juist altijd op bedacht moeten zijn om de geest van de beginner te bewaren:

“In de geest van de beginner zijn er vele mogelijkheden, in die van de ervarene maar enkele”

(Citaat uit: S. Suzuki: “Zen-begin, eindeloos met Zen beginnen”, blz. 23).

Suzuki vertelt dat de geest van de beginner nog open en ontvankelijk is. De beginner is nog niet bewolkt met allerlei kennis over spiritualiteit. Dat is denk ik de kern waar het om draait, Suzuki noemt dat het niet-kwijtraken van onze “oorspronkelijke geest”, een lege geest die altijd gereed is tot iets.

Meditatie als beoefening is volgens het Boeddhisme een zeer goede manier om daadwerkelijk inzicht te verkrijgen in het bestaan, maar vooral in de oorzaken van menselijk lijden zoals de Boeddha die verwoordde. De Vier Edele Waarheden die Gautama de Boeddha predikte (en alle Boeddhisten (h)erkennen) zijn achtereenvolgens: er is lijden, het lijden heeft een oorzaak, de opheffing van het lijden, en het pad naar de opheffing van het lijden via het achtvoudige pad. Dat achtvoudige pad is als volgt opgebouwd:

1.   Het juiste (zuivere) inzicht (Begrip en inzicht in wat lijden is)
2.   De juiste (zuivere) intentie (Inzicht in de zelfzucht. Liefdevolle vriendelijkheid en mededogen)
3.   De juiste (zuivere) spraak (Niet liegen, roddelen of laster verspreiden)
4.   Het juiste (zuivere) handelen (Niet doden, geen seksueel wangedrag, niet nemen wat niet gegeven is)
5.   De juiste (zuivere) wijze van levensonderhoud (Geen handel in slavernij, geen verdovende middelen)
6.   De juiste (zuivere) inzet (Vermijden van afgunst, heilzame gedachten koesteren)
7.   De juiste (zuivere) aandacht (Zich niet identificeren met vergankelijkheid in lichaam of geest)
8.   De juiste (zuivere) concentratie (Wijsheid en inzicht verkrijgen, meditatie)

De twee belangrijkste vormen van meditatie zijn (ook dit herhaal ik hier, voor de duidelijke definitie) :

1.   Concentratie- of kalmtemeditatie (samatha). Dit is bijvoorbeeld meditatie op één punt, zoals de gewaarwording van de ademhaling. Er wordt soms tevens gebruik gemaakt van visuele objecten, mantra’s (speciale klanken of een unieke tekst) en/of metta (liefdevolle vriendelijkheid om het hart te openen voor mededogen). In meditatie zondert men zich over het algemeen tijdelijk af om een geconcentreerde beoefening te stimuleren. Dat kan uiteraard solo gebeuren op instructie van de leraar, maar ook in een hele groep of Sangha. Later, als de meditatie zich uitbreidt als manier van zijn, is alles als het ware meditatie. Specifieke concentratie is dan niet langer nodig en het hele leven is dan letterlijk meditatief;
2.   Bewustwordings- of inzichtmeditatie (vipassana of mindfulness). Gautama de Boeddha predikte voor de diepere levensproblematiek de zogeheten vipassana-meditatie. Hier speelt opmerkzaamheid een grote rol en het is in aanleg een vrij eenvoudige beoefening van een in het van moment-tot-moment gewaarzijn van mentale en fysieke processen. De kern van de analytische meditatie is het onderzoeken en analyseren van bijvoorbeeld een bepaalde ervaring om het persoonlijk inzicht te vergroten. Dat moet dus eigenlijk een echte levensvraag zijn. Analyseren komt mijns inziens pas aan het einde, eerst dient er sprake te zijn van registratie (getuige-zijn) en gewaarwording. Anders lopen we de kans dat bewustwording halfslachtig blijft en de analyse teveel een hoofdactiviteit blijft. En we ongewild leentjebuur gaan spelen in de keuken van bijvoorbeeld diverse psychologische vooronderstellingen.

U vraagt zich af of er een specifieke meditatievorm bestaat die samatha en vipassana combineert. Het lijkt me dat u uw eigen gevoel kunt volgen en dagelijks gebruik kunt maken van beide meditatievormen. Een combinatie hiervan brouwen in één techniek lijkt me derhalve helemaal niet strikt noodzakelijk. Samatha en vipassana zijn als het ware de beide snijkanten van een tweesnijdend zwaard, ze horen bij elkaar, maar raken op een bepaalde wijze uw geestelijk inzicht. Ik lees dat u de vipassana meditatie reeds heeft beoefend en weet wat samatha is. Eigenlijk begrijp ik niet zo goed waarom u een gecombineerde techniek zoekt die zowel samatha als vipassana zou bevatten. Doe wat het beste bij u past, wat het meest natuurlijk aanvoelt en goed bij u aansluit. Als dat hoofdzakelijk samatha is, dan weet u wat u te doen staat. Dan kunt u het zwaartepunt daarop leggen. Wanneer vipassana beter aanvoelt, dan weet u wat u moet doen. Persoonlijk zou ik met samantha beginnen, omdat het de geest immers tot rust brengt. En vanuit een rustige geest kan de meditatie op den duur worden verdiept via vipassana. Dat kan vervolgens langzamerhand worden uitgebreid naar het dagelijkse leven. Maar nogmaals: wat op een bepaald moment het beste aanvoelt is het belangrijkste, u bent het criterium.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 20-03-2013 09:44 door Basho »

Offline J0rrit

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 18
    • Bekijk profiel
Re:Het combineren van zowel vipassana als samatha meditatie
« Reactie #2 Gepost op: 21-03-2013 14:27 »
Bedankt voor uw uitleg. Ik ben er inderdaad zelf al achter, dat samatha eigenlijk niet meer zo nodig is. Ik ben momenteel 6 maanden geleden in contact gekomen met 'mindfulness'- meditatie, en sinds 3 maanden mediteer ik iedere dag 30 minuten. Ik ben erachter gekomen dat dat vooral samatha was, waardoor ik niet tot volledige acceptatie kwam en toch nog tegen mijn angstige gedachten/gevoelens vocht. Ik ben sinds een week vipassana-meditatie gaan beoefenen via een meditatiecentrum/groepsbijeenkomsten en heb dat sindsdien minstens een uur tot soms langer (gisteren bijvoorbeeld bijna 3 uur) per dag gedaan, en ik merk nu al effect, ik kom nu (tijdens mijn meditatie) wél tot volledige acceptatie van alles en kan het dan vervolgens niet-oordelend, zonder gedachten erover te hebben observeren. Als ik die wel krijg kan ik zeer snel terugschakelen naar mijn 'anker', de ademhaling. Ik heb het gevoel dat ik nu in ieder geval al wat begin te proeven van 'de verlichting'!