Auteur Topic: Contemplatie van de 3 universele wetten  (gelezen 3106 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline JG888

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 158
    • Bekijk profiel
Contemplatie van de 3 universele wetten
« Gepost op: 01-04-2013 17:17 »
3 Universele wetten:
- Alles verandert
- Alles is lijden
- Je hebt geen controle

Alles is vergankelijk. Alles verandert. Alles komt op, blijft eventjes en gaat daarna weer weg.
Jeuk komt, blijft eventjes en gaat weer weg. Boosheid komt op, blijft eventjes en gaat daarna weer weg. Vreugde komt, blijft eventjes en gaat daarna weer weg. Angst komt op, blijft even en gaat daarna weg weg.
Ben je wel eens een hele dag constant blij geweest? Een dag constant boos geweest? Een dag constant bang geweest? Nee, de ene keer blijven we langer in een mentale staat en emotie hangen dan de andere keer, maar als we goed opletten dan zie je dat dit niet blijvend is. Het blijft zelfs niet maar één dag.
Je wordt wakker en voelt je bezorgd, angstig en onzeker, op dat moment denk je dat dit altijd zo zal blijven. Maar dit gaat weer over, een paar uur later kan het weer helemaal anders zijn. Zo merk ik wel eens dat ik mij in de ochtend zo slecht voel en in de middag voel ik mij opeens blij en vrolijk. Waarna je je in de avond opeens weer minder 'goed' voelt. Vaak als je in een dal zit dan lijkt al je wijsheid opeens verdwenen, je denkt dat het blijvend is. Hier komt de meditatie van pas, hoe meer inzichten en wijsheid je in de meditatie hebt 'bereikt', hoe meer je kan loslaten en de wijsheid ook echt in elke cel van je lichaam voelt.
Met het 'bereiken' van inzichten/wijsheid bedoel ik eigenlijk, wanneer je de universele wetten meer en meer begrijpt. Wanneer je de werkelijkheid meer en meer ziet zoals die werkelijk is. Wanneer je steeds minder en minder in een illusie leeft. Dan zal je beter kunnen loslaten en je minder hechten.

Alles is vergankelijk en verandert. Het komt, blijft even en gaat weer weg.
Dit veroorzaakt lijden. Waarom veroorzaakt dit lijden? Omdat we ons hechten aan onze ervaringen.
Zijn we blij, dan willen we dat het blijft. Maar de wet laat zien dat het weer weggaat, dus dan gaan we lijden. Zijn we bang, dan willen we dat het weggaat, dit gebeurd ook, maar de wet zegt ook dat het weer vanzelf op komt. Het komt op, blijft even en gaat weer weg.
Zolang we een oordeel hebben, dus prettig of onprettig. Zullen we ons hechten.
Bij 'positieve' gevoelens en emoties vinden we ze prettig en willen we dat ze blijven. En bij 'negatieve' gevoelens en emoties willen we dat ze weggaan. Maar het heeft helemaal geen zin om iets te 'willen'.
Want we hebben geen controle. Het is eigenlijk te gek voor woorden dat we iets willen, maar dat komt omdat we de illusie hebben dat dingen permanent zijn en we het onder controle hebben.
Wat laat meditatie ons zien, juist dat dingen veranderen, lijden veroorzaken (mits we hechten) en dat we geen controle hebben. Door meditatie gaan we de dingen beter begrijpen en kunnen we de dingen beter loslaten. Waarom kunnen we beter loslaten en minder hechten? Omdat we begrijpen en zien hoe de dingen zijn. We zien steeds meer, beetje bij beetje, dat het eigenlijk te gek voor woorden is om te hechten aan dingen/ervaringen die toch veranderen, lijden veroorzaken en buiten onze controle zijn.

Ervaringen komen op, blijven even en gaan weer weg. Zo is het met alles.
Laat het goed tot je doordringen. Iedereen gaat dood.
Je moeder gaat dood. Je vader gaat dood. Je broer of broertje gaat dood. Je zus of zusje gaat dood. Je kinderen gaan dood. Je dierbare gaan dood. Je familieleden gaan dood. Je kennissen gaan dood.
Iedereen gaat dood. Realiseer je dat. Mensen komen op de wereld, blijven even en gaan daarna weer weg.
Mensen worden geboren, leven voor een tijdje en gaan daarna dood. Dit is zoals het is. Dit is hoe de dingen zijn, of we het nou leuk vinden of niet. Misschien gaan je kinderen wel eerder dood dan jij. Ook dit kan je niet bepalen of controleren.

In vrede leven betekent het in wijsheid begrijpen van deze universele wetten.
En dan echt begrijpen, in hart en ziel, in elke cel van je lichaam, het moet echt geinternaliseerd zijn. Ik kan het hier zo mooi neerzetten en het lijkt nu alsof ik het zo goed begrijp allemaal, maar als ik straks weer in een dal zit, dan zal ik merken dat het vooral kennis is en maar voor een deel echte wijsheid wat geinternaliseerd is. Dit vereist meditatie en dit kan een lang proces zijn, dit kan je niet versnellen en ook hier heb je geen controle over. Het enige wat je kan doen is mediteren maar hoe snel het zal gaan of wanneer je deze wetten echt zal begrijpen kan je niet controleren. Het is eigenlijk als een klein plantje, je kan de omstandigheden optimaal maken, dus water geven en hem in de zon zetten. Je kan de grond vruchtbaarder maken door er mest op te gooien.
Maar uiteindelijk moet het plantje zelf groeien, je kan niet controleren hoe snel het plantje groeit. Bij de één zal het plantje sneller groeien dan bij de ander. Maar ook dit is zoals het is. Laat het los.
« Laatst bewerkt op: 02-04-2013 10:28 door JG888 »
Over het pad lezen, praten en horen dient enkel ter motivatie & ter verduidelijking van het pad en de beoefening. Het gaat om de beoefening en dus de directe ervaring waardoor er begrip en wijsheid ontstaat. Ga geduldig door met de beoefening zonder verwachtingen en geleidelijk zal je meer begrijpen

Prullarius

  • Gast
Re:Contemplatie van de 3 universele wetten
« Reactie #1 Gepost op: 01-04-2013 21:28 »
*alles verandert

zelfs werkwoorden na verbuiging ;)

Maar goede tekst wel. Heel herkenbaar, voor eigenlijk iedereen.
« Laatst bewerkt op: 01-04-2013 21:31 door Prullarius »

Offline JG888

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 158
    • Bekijk profiel
Re:Contemplatie van de 3 universele wetten
« Reactie #2 Gepost op: 02-04-2013 10:31 »
Beste Prullarius,

Bedankt voor het corrigeren.
Als het goed is, klopt het nu wel.

Metta.
Over het pad lezen, praten en horen dient enkel ter motivatie & ter verduidelijking van het pad en de beoefening. Het gaat om de beoefening en dus de directe ervaring waardoor er begrip en wijsheid ontstaat. Ga geduldig door met de beoefening zonder verwachtingen en geleidelijk zal je meer begrijpen

Basho

  • Gast
Re:Contemplatie van de 3 universele wetten
« Reactie #3 Gepost op: 03-04-2013 14:05 »
Een duidelijke uiteenzetting over verandering in de startpost van deze topic, over ons lijden en het niet hebben van controle over het bestaan, zoals het Boeddhisme dat beschouwt. Mensen hebben moeite met veranderingen, toch lijkt het er op, dat de wijzigingen in de maatschappij steeds vaker op elkaar volgen en er geen einde lijkt te komen aan de veranderingen. Vroeger ging de samenleving veel langzamer en leek het leven veel statischer. Uiteraard had men ook toen te maken met grote veranderingen, geboorte, ziekte, ouderdom, dood en oorlogsgeweld. De kans dat men in locaal opzicht het loodje legde als gevolg van geweld was zelfs groter dan nu het geval is, omdat er destijds veel minder politie was en dergelijke. Het oorlogsgeweld speelde ook een meer prominentere rol, kijk bijvoorbeeld maar eens hoeveel oorlogen en conflicten er in Europa zijn uitgevochten, met name door despotische vorsten. Maar goed, we leven in het veld der veranderingen. In de Vigyan Bhairava en de Sochanda Tantra, die ongeveer 4000 jaar geleden zijn gepredikt en later samen op schrift zijn gesteld met de nog 1000 jaar oudere Malini Vijaya Tantra door ene Lakshmanjoo, staat de intieme dialoog tussen Shiva en Devi centraal. In deze Tantrisch geschriften komt de volgende meditatietechniek voor, lang voordat de Boeddha was geboren:

“108. Hier is het een gebied van verandering, verandering, verandering. Door verandering verteer verandering

(citaat uit: Paul Reps: “Zen-zin, Zen-onzin”, Ankh Hermes 1979, blz. 160).

Op deze sutra stoelt de hele Boeddhistische religie, omdat Gautama de Boeddha immers stelde dat alles veranderlijk is en onderling afhankelijk. De hele wereld is onderhevig aan voortdurende verandering, niets ontkomt daaraan. Zelfs onze lichamen veranderen onafgebroken en we worden geboren, groeien op, worden zelfs ziek en uiteindelijk sterven we door ouderdom. Het is een onafgebroken proces, waar we ernstig onder kunnen lijden wanneer we ons ergens aan vast willen klampen. Want er valt nergens een houvast te vinden, zelfs ons denken is onafgebroken aan verandering onderhevig, het gaat gewoon door zelfs als wij het eigenlijk tot stilstand zouden willen brengen. Maar dat is onmogelijk, de enige mogelijkheid die we hebben is het besef dat alles veranderlijk is en ons mee te laten voeren op de stroom der veranderingen. Het liefst zouden we dat willen stoppen, omdat veel veranderingen ons zaken brengen die we eigenlijk niet willen, die we onplezierig achten. Dat veroorzaakt lijden, en ook dat lijden willen we niet. De mens wil iets eeuwigs, iets vaststaands, iets waaraan hij houvast kan vinden. Maar de kosmos trekt zich daar niets van aan, de wet van de onafgebroken verandering blijft gewoon ongewijzigd. Dus is het beter om veranderingen letterlijk te laten absorberen door veranderingen. Laat bijvoorbeeld woede zichzelf verteren, wij zijn er niet voor nodig om de verandering te laten plaatsvinden. Bent u verdrietig, grijp niet in. Laat het verdriet zichzelf verteren, het kan nooit blijven, alles is immers veranderlijk. Weldra zal de lach weer doorbreken. Wanneer we in willen grijpen in dit proces, verergeren we de zaak over het algemeen. Wie vecht tegen negatieve emoties zal er slechts energie aan verlenen. Kijk slechts toe, wij zijn de Getuige. Wij blijven immers steeds die Getuige, degene die ziet, voelt, ervaart. Wie is dat? Wie ben ik? is een vraag die vaak gesteld wordt.

Eigenlijk is het dus onverstandig om te willen vechten met welke verandering dan ook, is het zich willen vastklampen aan iets of iemand zinloos en een poging om deze wereld van verandering te ontvluchten zelfs onzinnig. Toch zien we dit steeds om ons heen gebeuren en lopen we zelf ook de kans om hier het onoplettende slachtoffer van de worden. Misschien is het verstandig om alles gewoon in een volledig gewaarzijn te laten gebeuren, om de Tao zich te laten ontvouwen zoals zij wil. Dat kan een ontspannen en zuivere houding zijn, want dat betekent een besef van de inherente veranderlijkheid van dit bestaan. Het hele veranderingsproces bestond tenslotte reeds voordat wij geboren werden en zal gewoon doorgaan nadat we gestorven zijn. Hierop heeft de mens geen invloed, dus waarom zouden we ons er eigenlijk druk om maken? Vandaar dat we uit angst voor de veranderlijkheid zoeken naar iets wat eeuwigheidswaarde heeft, projecteren we de door ons gewenste onsterfelijkheid desnoods op goden. Maar de Tao zal ongewijzigd doorgaan, totdat we beseffen dat wij niet onze eigen oorzaak zijn, en we dus ook geen invloed hebben op hoe het leven zich ontwikkelt richting het onafwendbare sterven. Dat gaat namelijk helemaal vanzelf. Dus kunnen we ons zoals gezegd eigenlijk beter ontspannen. Maar dat is makkelijk gezegd en kunnen we eigenlijk niet opbrengen; we willen altijd maar diverse zaken controleren, onze invloed uitoefenen. Ik stel niet dat men nooit voor zichzelf zou moeten opkomen of onrecht in de wereld zou moeten laten bestaan, ik stel slechts dat we chaos creëren omdat we als mensen de neiging hebben om overal ons stempel op te willen zetten, ons te manifesteren.

De Boeddha stelt dat we ons kunnen ontspannen, in meditatie kunnen gaan en tot het besef kunnen komen dat wij het hele proces als een Getuige kunnen gadeslaan en er wijsheid in kunnen ondervinden. Maar dat betekent eigenlijk dat we de wereld laten zijn zoals hij is, met het hele onafgebroken veranderingsproces. We veren gewoon mee, proberen onze eigen unieke weerklank op de situatie te geven en de rivier van het bestaan zal ons vanzelf meevoeren naar het uiteindelijke, de realisatie. Waarom tegen de stroom in zwemmen? Die strijd zal de mens absoluut verliezen, dus is het misschien beter om dus met de stroom mee te gaan, omdat alle rivieren immers uiteindelijk in de oceaan uitmonden, metaforisch gezien.

Het is niet gemakkelijk, want we vergeten dit steeds. Vandaar dat Boeddha er de nadruk op legt dat we dit niet mogen vergeten: verandering, verandering, verandering. Dit besef zal uiteindelijk leiden tot onthechting. Want we zijn onafgebroken gehecht aan van alles en nog wat. Waarom? Omdat we zoals gezegd houvast zoeken, controle willen hebben. Gautama de Boeddha zegt zo ongeveer:

“Wees niet dom. Zie dat de wet van de verandering nooit eindigt, ervaar het en besef dat uw streven naar het zoeken naar houvast onzinnig is. De waarheid is dat alles veranderlijk is en dat alles afhankelijk is. Niets staat op zichzelf. Wanneer u dit beseft, realiseert, zult u de onthechting vinden. Laat het proces op u inwerken en dat zal u loslaten.”

Doordat we het zelf onderzoeken, zelf van alle kanten bekijken en ervaren, zullen we er achter komen dat de Boeddha gelijk heeft. Niet slechts op grond van zijn wijze woorden, maar omdat we zelf beseffen hoe de zaken werken. Boeddha brengt geen onaantastbare dogma’s, hij nodigt ons uit om steeds zelf te kijken, zelf te onderzoeken en te ervaren. Dat is immers de enige weg, de enige manier om daadwerkelijk onthechting te vinden. Wij laten niet actief los – want dan begint het gevecht weer: het simpele besef van hoe de kosmos is onderworpen aan een onafgebroken verandering zal ons vanzelf loslaten, zal als vanzelf de onthechting brengen. Dat vereist slechts begrip en besef. Dan is het een subjectieve ervaring en geen een aan zichzelf opgedrongen verhaal uit een of ander geschrift. Elk woord, elke zin die de Boeddha heeft uitgesproken moet gewogen worden, in de praktijk worden gebracht, bevindelijk gemaakt. Zonder de eigen bevindelijkheid zullen zelfs Boeddha’s woorden doods worden. Laten we geen plattegrondenvreters worden, zoals G.I. Gurdjieff dat metaforisch beschreef, maar de weg gaan waarnaar die de plattegrond (de woorden) in werkelijkheid verwijst. Dat vereist eigen werkzaamheid, beoefening. Zonder dit principe kan er mijns inziens geen realisatie plaatshebben. Althans, zo heb ik het begrepen en ervaren. Dat betekent niet dat ik het allemaal zo goed weet, ook ik moet me steeds in herinnering brengen dat alles immers veranderlijk is en blijft.

Met beleefde groet,

Basho :)