Auteur Topic: Mijn kijk op Tao en de Bijbel  (gelezen 4017 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

coen

  • Gast
Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Gepost op: 05-08-2013 03:32 »
Kind en tao.



Ik heb kennis genomen van de bijbel op latere leeftijd op school toen ik een jaar of 11 was.
Mijn ouders en voorouders hingen geen enkele reigie aan.
Als er iemand aan de deur kwam jehova ofzo, of iemand begon over het geloof te praten in bijzijn van mijn vader dan zei hij
"Oprotten met je poppen strond" vond en vind het wel een bijzondere uitspraak en reactie.

Even verder met mijn verhaal; verhalen uit de bijbel zijn me altijd bij gebleven.
De religies die de bijbel terhand nemen voelt niet goed heb ik niets mee pure flauwe kul, poppestrond dus.
Kinderen die geboren worden zijn tao ze worden besmet door de ego in de loop van hun kinder jaren
door ouders en/of leeftijdgenoodjes of door traumatische gebeurtenissen.


Leggen we dit gedeelte naaste de bijbel zien we hetzelfde gebeuren
met Adam(jongen) en Eva(meisje) ze mochten niet van de appel eten.
Dat wil zeggen ze mochten niet besmet worden met de ego de slang is de ego van de ander.
Ik denk dat de bijbel in de afgelopen jaren verkeerd herschreven is en mischien wel meerdere keren.

Als er in de bijbel over het pad volgen, herboren, ziekten, herrijzen, genezing, bevrijding, losmaken
word gesprokken,  doelen ze op. Bevrijden van de ego. De bevrijding van de mens. De mens bevrijd zichzelf van de ego.
De mens geneest van de ziek makende ego. De mens is herboren en genezen van de ego. De mens maakt zich los van de ego.

Mozes word in mijn schrijven gezien als taoist die zijn volgelingen bevrijd heeft van de ego en ze mee hebt genomen.
Zoals boedha volgelingen meenam in zijn kielzoog.
 Een berg is opgeklomen/ natuur in is getrokken om geschreven schriften mee terug te nemen.
De vier edele of nobele waarheden Het achtvoudige pad de 12 voorschriften van "Boeddha-sasana", wat 'de leer van de Boeddha' betekent
Of een ander taoistisch geschrift. De bijbelse 10 geboden.
Terug kwam en zag dat zijn volgelingen terug in de val van de ego zijn gevallen. lees dit stuk in de bijbel.

Kijken we verder in de bijbel komen we Jezus tegen. Ook een taoist in mijn ogen.
Wijze man die verteld over de gevaren van de ego mensen, belangeloos helpt en waar kan eten en drinken uitdeelt aan de behoevende.
Mensen bevrijd van hun zieke ego. En mensen laat inzien dat hun ego hun ziek maakt letterlijk en figuurlijk.
Volgelingen krijgt en gezien word als gevaar is  en is opgehangen aan een kruis zonder maar een kick te geven.

 De Tao Te Ching beschrijft de weg terug, terug naar de eenvoud, terug naar tevredenheid, terug naar jezelf,
 terug naar wat je ooit als klein kind geweest bent. Steeds hoef je minder te doen, tot je uiteindelijk niets meer hoeft,
niets meer wil, niets meer te verliezen hebt. Dan ben je nooit meer bang, kent geen pijn en verdriet meer,
kun je nooit meer ziek worden, nooit gespannen, nooit onrustig,
geen verwachtingen dus ook geen teleurstellingen meer.
Dan ben je wijs en onkwetsbaar.



Ik denk dat de geschriften van het boedhisme en de bijbel overeen komen het zelfde doel hebben het zelfde bedoelen
alleen anders geschreven. En de bijbel is uit zijn verband getrokken.
Zou zelfs zo kunnen zijn dat de bijbel ontstaan is uit de geschriften van boedha of andere taoistisch schrift.
Of gewoon opzichzelf staat waarom niet.



Nog over de kinderen wat ik hierboven geschreven heb.

Kinderen die nog niet door de ego zijn aangetast zijn blij vrolijk onbekomerd spelen vrolijk
praten met hun onzichtbare vriendje de beschermengel of hun verzonnen vriendje.
Door omstandigheden thuis of buiten zoals pestende kinderen gaan de onbedorven kinderen zich een
weerbare voorkomen aannemen en uit dit voorkomen vormt de ego.
Papa is dronken en boos zijn energie is enorm voelbaar hij scheld tiert gooit met alles is gewelddadig (de über ego)
het kind kruipt bij moeder een natuurlijke reactie niets aan de hand papa slaat mama en misschien het kind of word uit de veilige armen van mama weggeduwd (traumatisch) word angstig en bang en BENG daar vormt zich de ego.



Als je het het boek destructieve relaties op de schop hebt gelezen en je verandert het word psychopaat in ego
je legt het boek naast die van Lao Tze dan begrijp je de mens en zijn ego en zijhn bevrijding volkomen.
je kunt er een willekeurig boek van tao naast leggen. Het boedhisme als je wilt.
 


Als je geintresseerd ben Lees het boek: Destructieve relaties op de schop
                                                schrijver: Jan Storms
                                        ISBN10/13 nr: 9020203592 of 9789020203592

Staat in geschreven hoe kinderen aan hun ego(psygosche) komen.



Coen van Hulst 05 08 2013 te Flobecq.
« Laatst bewerkt op: 05-08-2013 09:22 door coen »

Offline JG888

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 158
    • Bekijk profiel
Re:Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Reactie #1 Gepost op: 05-08-2013 09:04 »
Beste Coen,

Ik zal niet ingaan op de vergelijking tussen Tao en de Bijbel. Ten eerste omdat ik hier te weinig van weet en ten tweede omdat dit ieders perceptie is en je elk verhaal wel op een bepaalde manier kan interpreteren.

Waar ik wel iets over wil vertellen is over de ontwikkeling van het EGO. Een mens wordt gevormd door nature en nurture oftewel door de natuur en de omgeving. Bij de mens ontwikkelt het ego zich rond het 4e levensjaar. Dit staat even los van de omgeving, dit is het werk van de natuur.
Natuurlijk speelt de omgeving een rol bij de verdere ontwikkeling van het ego maar om nou te zeggen dat de omgeving daar een hoofdrol in speelt gaat te ver. De natuur geeft ons het ego om te zorgen dat we als mens blijven voortbestaan, want zonder ego zouden we ons niet voortplanten en verdedigen tegen gevaar. Het ego speelt dus een belangrijke rol in het mensenleven. Want gevoelens, gedachtes en emoties zijn onze hulpmiddelen in het leven, zonder deze zouden we niks doen. Het ego is nodig, totdat we wijs genoeg zijn om zonder het ego te kunnen leven. Dit betekent dat we eten, niet omdat we honger hebben maar omdat we energie nodig hebben voor ons lichaam en geest. We drinken, niet omdat we dorst hebben maar omdat we weten dat we drinken nodig hebben voor ons lichaam en geest. We zoeken een partner en maken een baby omdat we weten dat op die manier de mens kan voortbestaan. Hoeveel kinderen maken we? Dit is weer afhankelijk hoeveel mensen er op de wereld zijn en of het beter is om minder of meer mensen te hebben. Is er overbevolking dan maak je geen kinderen, zijn er te weinig mensen dan maak je meerdere kinderen. Dit zijn wijze keuzes waarbij je niet aan jezelf denkt maar aan het groter geheel. Maar voordat je deze wijze keuzes kan maken, heb je het ego nodig om ervoor te zorgen dat dit gebeurd.
Natuurlijk vind ik dat het ego wel wat kleiner mag zijn in de wereld, maar ik wil aangeven dat het ego ook nuttig kan zijn.
Het ego ontstaat dus vanuit de natuur maar hoe het ego zich verder ontwikkelt is inderdaad ook afhankelijk van de omgeving. Het ego is er maar ontwikkelt dit zich tot een laag zelfbeeld of een hoog zelfbeeld. Als de ouders van een kind alles goed vinden, krijgt veel complimentjes en het kind is erg verwent dan kan dat kind een hoog zelfbeeld ontwikkelen. Keuren de ouders van een kind alles af en wordt het zelfs mishandeld dan kan het kind een laag zelfbeeld ontwikkelen. In beide gevallen is er ego, namelijk het idee dat jezelf iemand bent en dit belangrijk vind. Jezelf hecht aan je lichaam, gevoelens, gedachtes en emoties.

Metta,
JG888
Over het pad lezen, praten en horen dient enkel ter motivatie & ter verduidelijking van het pad en de beoefening. Het gaat om de beoefening en dus de directe ervaring waardoor er begrip en wijsheid ontstaat. Ga geduldig door met de beoefening zonder verwachtingen en geleidelijk zal je meer begrijpen

coen

  • Gast
Re:Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Reactie #2 Gepost op: 05-08-2013 10:29 »
Dank U voor Uw schrijven.

U schrijft precies waar ik op doel.
U heeft gelijk als U schrijft dat we de ego in ons hebben als een duiveltje in een doosje.

Laat je het doosje dicht zitten dan heeft de ego geen invloed, niet op U, niet op Uw dagelijks leven en ook niet op die van een ander.

U kunt vreugde vol, liefde vol, als een blij kind genieten van elke dag weer en weer en handelen als een volwassenen want U ervaart de weg U bent Tao.
U kunt alles doen wat u wilt. zolang U dat doosje maar dicht houdt.







« Laatst bewerkt op: 05-08-2013 10:43 door coen »

Basho

  • Gast
Re:Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Reactie #3 Gepost op: 06-08-2013 18:18 »
In deze topic wordt het ego min of meer bijna voorgesteld als iets wat fout zou zijn, als een nare belemmering. Wie heeft u dat wijsgemaakt? Het menselijke ego hoort bij de dans van het bestaan. Het zelf wordt pas een probleem, wanneer we ons er totáál mee identificeren. En dat doen we maar al te vaak, maar heus niet altijd. We hebben ook momenten dat alles samenvalt, dat we onszelf niet leiden via de ego-identificatie. Dan (b)lijkt alles in vrede te zijn en is er geen moeilijkheid. Het ego, het zelf, is helemaal géén probleem, we maken het er van onder invloed van wie of wat dan ook, die beweert dat het zelf niet juist zou zijn of erger. Hier schuilt het idee achter dat het “ik”, het zelf of het ego steeds destructief zou zijn, dus moeten we ons er op de één of andere wijze van ontdoen. Ik verzeker u dat dit niet kan, omdat het onmogelijk is om uzelf definitief van het ego te ontdoen. Het zit in ons, het zit in ons systeem. We geloven in onze gedachten, meningen, opinies, enzovoort, en als we niet oppassen tellen we er nog een nieuwe ideologie bij op, die van de spiritualiteit waarin wordt gesteld dat het ego niet pluis zou zijn.

In werkelijkheid bestaat er niet zoiets als “het” ego, het zelf is een illusie, stelt de Boeddha. Het is maar een idee waarmee we ons identificeren. Het zelf is niet het werkelijke probleem, de identificatie er mee is het probleem. Maar dat geldt voor elke vereenzelviging en we proberen er tot op bepaalde hoogte afstand van te houden en te nemen, voor zover dat in ons vermogen ligt. We kunnen wat dit aangaat beter geen extra problemen creëren, anders moeten we op zoek naar een oplossing. Het één schept het ander, handeling, oorzaak en gevolg. Ik snap best dat egoïsme lastig kan zijn, omdat het slechts naar zichzelf toe rekent. Maar zonder inzicht, zonder onderzoek, zonder beschouwing is het volstrekt zinloos om het ego in de ban te doen. Het gevaar dreigt hier dat we gaan vechten met windmolens, net als Don Quichot doet in het boek van Cervantes. Kijk uit dat u geen subtiele strijd aangaat met het zelf.

Verder vind ik het op zijn minst wat grof om de Bijbel hier openlijk te noemen als een boek dat zo ongeveer niet zou deugen, maar half zou deugen, danwel niet goed zou zijn vertaald. Er is al eeuwenlang diep op dat boek gestudeerd. Of alle interpretaties van de Bijbelverhalen kloppen, dat is een heel ander verhaal. Ik denk dat de Bijbel een verzameling is van prachtige verhalen die zeer waardevol kunnen zijn. Ik zie niet in waarom de Bijbel bijvoorbeeld onder zou doen voor de Pali-Canon, of de Koran, of de Bhagavad Gita, enzovoort. Ik ben echter iemand die alle religies respecteert, en zeker mensen die willen geloven in diepe zin respecteer. Niet dat ik het altijd eens ben met hoe sommige mensen hun geloofsopvatting willen uitleggen, omdat diverse personen bijvoorbeeld een heilig geschrift gebruiken om de ander mee om de oren te slaan. Dat is helemaal niet nodig, onaardig en in mijn optiek ook nog volstrekt nutteloos. Maar goed, dat terzijde. Religie is bedoeld tot vrijmaking, dat is mooi gevonden door Coen. Ik zet echter vraagtekens bij het benoemen van Christus als een taoïst, of de Tien Geboden uit het Oude Testament als zijnde taoïstisch. Dat klopt volgens mij niet. Uiteraard zijn er overeenkomsten in de diverse religies, maar een taoïst is toch wat anders dan wie Jezus Christus was en wat hij uitdroeg. Verder vraag ik me af of men een staat zou moeten of willen bereiken waarin “niets meer hoeft en men niets meer wil”, etc. Ben je dan “onkwetsbaar”? Ik blijf liever kwetsbaar, open, gevoelig en dienstbaar om de ander te helpen waar nodig.

Eerlijk gezegd vind ik uw schrijven enigszins verwarrend en van de hak op de tak springend, Coen. Natuurlijk respecteer ik uw inspanning om uw gezichtspunten duidelijk te maken. Ik vind u eerlijk gezegd wel ietwat te zwart-wit in uw uitspraken inzake het ego en de zogeheten “ziekelijkheid” daarvan. Maar misschien interpreteer ik het scherper dan u feitelijk bedoeld heeft. Ik ben het met JG888 eens dat het menselijke ego zijn functionaliteit heeft, mits het maar niet té egoïstisch wordt. Uiteraard proberen we via bijvoorbeeld het Boeddhisme te kijken, te observeren of het zelf enige werkelijkheidswaarde heeft en in hoeverre we ons laten leiden door onze projecties, onze wensen, eisen, enzovoort. Wat is dat ego eigenlijk voor iets? Is het een substantie, is het vluchtig, verandert het steeds? Wat ben ik? Wie ben ik? En een andere interessante vraag lijkt me: Wáár ben ik? Want hoe dieper we kijken, des te meer we ons kunnen afvragen waar dat “ik” of zelf zich nu eigenlijk daadwerkelijk ophoudt. Maar dat vereist zelfonderzoek, zelf kijken, zelf ervaren en zelf experimenteren met meditatie. En het woord “zelf” vooronderstelt dat u vanuit een bepaald standpunt kunt kijken, een getuige bent. Maar mijn ervaring is, dat getuige-bewustzijn enigszins kan helpen in de zelfobservatie, maar dat ook de getuige uiteindelijk deel uitmaakt van wie we denken te zijn. Maar wat zijn we nu in werkelijkheid?

Met beleefde groet,

Basho :)

coen

  • Gast
Re:Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Reactie #4 Gepost op: 06-08-2013 20:34 »
Dank u voor uw schrijven.

laat ik schrijven dat alles wat we benoemen versplinterd in duizend stukjes. We kunnen niet verwoorden wat we precies ervaren. Leest u dit kleine stukje schrijven nog eens aandachtig.

U schrijft precies waar ik op doel.

Dit lees ik over wat Boedha zegt en of opgeschreven heeft.

Het leven bestaat uit allerlei vormen van lijden, pijn, verdriet, afgunst en haat
Dit lijden word niet gedirigeerd door een hogere macht, maar de oorzaak liggen in de mens zelf.
dat betekend dat de mens er zich van kan bevrijden.

U heeft gelijk als U schrijft dat we de ego in ons hebben als een duiveltje in een doosje.

Ego is iets in ons dat ons wilt leiden lijden. Men kan het negeren.

Stel U gaat vanaf vandaag goed opletten bij U zelf wat U denkt,  zegt en doet. Bij alles wat U denk, zegt en doet weegt U af (Stelt U de vraag) was dat de ego of ik (even loos van dat de ego ik is)

Mooie oefening. succes.

Laat je het doosje dicht zitten dan heeft de ego geen invloed, niet op U, niet op Uw dagelijks leven en ook niet op die van een ander.

U kunt vreugde vol, liefde vol, als een blij kind genieten van elke dag weer en weer en handelen als een volwassenen want U ervaart de weg U bent Tao.
U kunt alles doen wat u wilt. zolang U dat doosje maar dicht houdt.



Basho

  • Gast
Re:Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Reactie #5 Gepost op: 06-08-2013 23:23 »
De mens kan tot op zekere hoogte beseffen hoe hij of zij diverse vormen van lijden zelf veroorzaakt, als gevolg van het zich vastklampen aan zaken die men belangrijk acht en het wegduwen van zaken die men niet belangrijk vindt of zelfs verafschuwt. Want zo werkt de realiteit niet, die trekt zich niks aan van onze eisen en wensen. Wij mensen kunnen door inzicht diverse vormen van lijden leren doorzien en onze instelling ten opzicht van dat lijden zal daardoor hoogstwaarschijnlijk veranderen. Toch is het niet mogelijk om zich van alle vormen van lijden volledig te bevrijden. We zijn sterfelijk. Het lichaam kan bijvoorbeeld ontzettend veel pijn doen. In dat geval is het mogelijk om qua instelling de geest sterk en standvastig te houden als gevolg van aanvaarding en bewust inzicht. Maar het lichaam blijft sterfelijk.

Ik stel trouwens nergens dat ik het ego beschouw als een duiveltje in een doosje. Het is een grappige metafoor die u er aan plakt, maar ik schrijf dat dus niet. U geeft aan dat het ego iets in ons is dat naar het lijden leidt, in zekere zin is dat inderdaad zo, via de vereenzelviging. Ik heb echter niks met het openen of gesloten houden van een doosje, omdat ik het ego immers niet beschouw als een duivel(tje). De mens heeft in mijn optiek slechts beperkte mogelijkheden ter eigen verlossing, maar feitelijk blijft het toch de vraag of we onszelf inderdaad volledig op eigen kracht kunnen vrijmaken. Op een bepaald punt kunnen we blijven hangen, in Boeddha’s Verlichting was dat cruciaal en werd hij verzocht door Mara de Boze via de verleiding. Hij hield vol en Mara week van hem. In het Christendom is het de genade Gods die het laatste zetje geeft naar de bevrijding of verlossing. En gaat men er vanuit dat het niet de mens is die zichzelf totaal en volledig kan verlossen, maar slechts God de Vader. Het is maar hoe je het bekijkt...

Met vriendelijke groet,

Basho :)

coen

  • Gast
Re:Mijn kijk op Tao en de Bijbel
« Reactie #6 Gepost op: 08-08-2013 09:37 »
Dank U voor uw schrijven.

U pakt een rugzak U trekt de deur achter uw dicht en trekt liefdevol de wereld in.
Alles wat  en waarom U denkt en bedenkt waarom U het niet zou kunnen zijn excuses en worden door ons zelf aangepraat/ bedacht. U heeft niets te verliezen.
Ik lees Uw nieuwe inzichten wel of niet over 30 jaar ALS U terug komt. (misschien vind U het net zo mooi als ik om wat langer weg te blijven)

Ik schrijf het nog een keer op voor U in kleur.

Ego is iets in ons dat ons laat leiden lijden. Men kan het negeren/onderdrukken. Hoe groter de bewustwoordig hoe minder de ego invloed op U heeft.
U kunt vreugde vol, liefde vol, als een blij kind genieten van elke dag weer en weer en handelen als een volwassenen want U ervaart de weg U bent Tao. U kunt alles doen wat u wilt aan.


 Ik aanschouw het NU en de wereld als Prachtig Liefdevol, Vreugdevol, als een kind er in/op huppelt Genietend van de kleuren geuren en luister naar een orkest van geluiden.
Elke dag weer toe lach met Dankbaarheid en Aanvaarding zoals het komt.

PS; Misschien kom ik U wel tegen.  ;D

Bon Camino.