Auteur Topic: Mara-meditatie  (gelezen 1732 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2049
    • Bekijk profiel
Mara-meditatie
« Gepost op: 05-02-2014 13:25 »
Ik heb nogal de neiging streng te oordelen. Er is weinig liefde, gevoel van vriendschap. In beginsel ervaar ik de Ander of het Andere als vijandig. Ik zie vooral fouten en gebreken in anderen. Kwetsbaarheid mag niemand zien. Ik ben snel teleurgesteld. Er is agressie, opgefoktheid, stress. Ik ken vooral de lagere rijken en overwegend functioneer ik als een dier. Er zijn ook obsessieve neigingen. Dingen loslaten is moeilijk.
Mijn geest is altijd bezig alles vooraf al door te denken, scenario's af te spelen, wil voorbereid zijn. Houdt van routine. Er is een onvermogen om gelukkig te zijn en ontspannen in de wereld.

Mijn ego lijkt met de dag te groeien. Herkennen jullie dat? Beoefening lijkt alles alleen maar erger te maken. Langzaam lijk ik te transformeren in Mara, de demon. Tergend is het algemene gevoel van onmacht en onvermogen. Ik weet nu veel over boeddhisme maar ben ondertussen Mara geworden. Nu ik meer zie bij anderen heb ik anderen nog minder lief. Ik kan niet bij mezelf blijven maar raak alsmaar verstrikt in de negatieve oordelen over wat ik zie. Ik ben alleen maar kritischer en meedogenlozer geworden lijkt wel. Ook voel ik me gefrustreerd me echt te uiten. Alles wat ik zie, en dat is zelden fraai, slik ik maar in, wat moet ik er anders mee?

Met anderen ben ik op mijn hoede. Ik mag ze niet. Al mijn reacties zeggen dat ik anderen wantrouw en vrijwel niemand kan uitstaan. Omgaan met mensen is strontvervelend omdat mensen niet leuk zijn. Sommigen transformeren in een vlinder, ik in Mara. Ik wil dat mensen mij als een Wijze kennen. Er moet toch iemand zijn die dat begrijpt? Mijn bestaans en bewijsdrang is niet te stillen.

Ik moet en zal iets voorstellen. Ik kan alleen vals bescheiden zijn. Ik heb een haat/liefde relatie met Boeddha. Ik ben verslaafd aan aanzien, aandacht, erkenning. Hoe kan een mens gelukkig zijn zonder?
Meesters zijn ook alleen maar gelukkig omdat ze alle aanzien, erkenning, waardering, service genieten van anderen. Zonder dat zijn ze zoals ik, Mara.

Ik zie iedereen als een Junk. Zolang ie zijn spul krijgt valt zijn toestand van armoede en ellende niet op. Wij zijn allemaal afhankelijk van het spul van erkenning, waardering, aanzien, respect, liefde van anderen.
Ik ben boos op iedereen die denkt dat het anders zit. We zijn zo verslaafd maar door de aanwezigheid van spul valt dat niet op. Ik wantrouw elk idee van verwezenlijking. Niemand is zelf-voedend of zelf-verlicht. Dit alles is illusie. Het is allemaal 1 grote verbeelding.

De gelukkigen zijn geen verlichten maar Goden. Wat er schittert is geen Dharma maar waan.
Ze hebben alles onder controle. De schappen liggen vol met heerlijk eten, de juiste collega's, het aanzien en voldoening verschaffende werk, de goede gezondheid, de leuke hobby, de lieve partner.

In die sfeer praat men over het fijne, het mooie, het goede boeddhisme. Reclame van Goden. Hun eigen toestand kennen ze niet.  Ze weten niet wat het is te leven zonder de beschikking over elk moment genot, aanzien, zonder waardering, zonder aandacht van een ander, zonder respect van anderen, zonder publiek, zonder erkenning. De wereldlijke beoefenaars zitten zo vol met waan omdat ze hun geluk verwarren met verlichting en vrijheid. Ze durven niet eens toe te geven dat ze zouden wegkwijnen van ellende in eenzaamheid, zo verhard is hun zelfbedrog en ongevoeligheid voor Dharma. 

Toch heb ik nog wel wat vertrouwen. 





Offline Shridana

  • Bodhisattva
  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 4
  • Geslacht: Man
  • Pak het vasthouden loslaten op en hou dat vast.
    • Bekijk profiel
Re: Mara-meditatie
« Reactie #1 Gepost op: 28-02-2017 22:55 »
Waan, hardnekkig vergif.
Onwetendheid of twijfel, onuitputbaar brandstof voor het vuur van waan.
Neen, richt uw ogen op een levende entiteit, en zie zelfs in degene die
uw bloed laat koken, ware kwaliteit.
Ja, zelfs door hun fouten heen.
Waarlijk, de persoon met zelfinzicht oordeelt niet.
Neen, die heeft ervaring.
En herkent een oude ik, in deze fouten.

De geest is de beste vriend van de mens.
En tevens de grootste vijand.
Voor degene in controle: de beste vriend.
Voor degene gedreven door waan: de eeuwige vijand.

Zeg.
Ken jij Mara?
De demoon van valse hoop?
Verwacht en hoop op een bepaald resultaat en ervaar niks meer noch minder
dan teleurstelling.
Opgehitst door verlangen is de waarheid vergeten, maak je klaar
voor lijden.

Waarlijk, degene die Mara kent, kan Mara herkennen.
Maar Mara is niet te beroerd om telkens iets nieuws te proberen.

En dan nu een breed begrip: "Er zijn twee soorten mensen in deze wereld."
Mensen die van vis houden en mensen die niet van vis houden, haha.
Neen, ik zal dit begrip relevant maken:

Mensen die daden doen voor het resultaat alleen, handelend uit verlangen
zullen hun teleurstellingen frequent zijn en tevens hun genot intens en tijdelijk,
omdat alles beter kan.

En dan mensen die handelingen verrichten om bezig te zijn.
Ongebonden aan resultaat, blijven zij neutraal in voor en tegenspoed.
Balans, sterk.

Waarlijk, de grootste fout die een individu kan maken, is blindelings
het pad van iemand anders te volgen.

Inspecteer fenomenen waardig van inspectie.
Laat links fenomenen onwaardig van inspectie.

Degene die van een vlinder een engel maakt, ervaart vreugde
elke keer dat diegene een vlinder ziet.
Zo wordt iets simpels als een vlinder, de sleutel naar geluk.

groetjes.
Rijkdom van het pure Dharma Oog.
De rustige geest dat toevlucht gevonden heeft
in nirvana.
Het pad vol met eerlijke kennis, wijsheid en
oprechtheid