Auteur Topic: Waarheid en de teleurstelling in zichzelf  (gelezen 22778 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Gepost op: 05-03-2014 23:37 »
Zoek jij de waarheid ?
Het is normaal dat deze vraag verwarring kan oproepen.  Want zo'n vraag kan van alles betekenen.
Men kan zeggen dat Boeddha, de waarheid predikt, maar men kan ook zeggen dat Boeddha waarheidsgerichtheid predikt.


Over het algemeen is een mens niet bezig met waarheid. En als men wel bezig is met waarheid, dan is dat in de zin van erover nadenken. BV. over het leven nadenken, je eigen leven nadenken, de zin van het leven nadenken. Dus innerlijke bespiegelingen maken.

Wie op zoek is naar zingeving in zijn leven, zal daar dan vaak ook over nadenken. Meestal zijn het de bespiegelende, nadenkende persoonlijkheden die daar bewust mee bezig zijn. Via het denken probeert men dit te achterhalen .
Voor de overgrote meerderheid is diep nadenken over al die levensvraagstukken niet iets dat men graag of langdurig doet. Wie dat wel doet en graag doet, en zeer diep nadenkt komt bij het "niet weten" terecht.

Het fundamentele "niet weten" is  zeker ten dele een lijdenstoestand verbonden met het streven of begeren naar kennis dat zijn grenzen ontmoet.
Een daaropvolgende fase is de acceptatie van het fundamentele "niet weten". Wat een ontspannen, loslaten van het streven en begeren naar kennis is.

En dan ? Hoe gaat het dan verder ?
De waarheid als vraagstuk is nog niet opgelost, maar wat nog meer is,
Elke handeling, elk spreken herbergt intenties en bedoelingen.
En hierdoor is er niet alleen een overpeinzen van de waarheid, maar de mens leeft ook de waarheid. Zijn leven zoals het is, is reeds de invulling van een zinvol gericht leven. Waarbij het overpeinzen een onderdeel vormt van die invulling. De mens staat niet buiten of boven het leven.

De vraag "hoe leef ik" is een andere manier om tegen de waarheid aan te kijken. Dit is anders dan over de levensvraagstukken nadenken, maar is een kijken, observeren, zien. En als men dan nog naar de bedoelingen en intenties kijkt van waaruit men handelt dan is er sprake van in-zien (naar binnen kijken.)

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Het Boeddhistische onwetendheid is NIET hetzelfde als het fundamentele "niet weten". Als we het over onwetendheid hebben dan hebben we het eigenlijk over de blinde drijfveren van de mens. Het onbewuste.

Het tegenovergestelde van deze onwetendheid is niet kennis maar geloof. En geloof dat zijn de bewuste waarheidsgerichte intenties en bedoelingen, handelingen, levenswijze.


+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+--+

Mara dat is de wilde natuur van de mens. Je kunt jezelf niet buiten de wilde natuur plaatsen. Dat is blind zijn voor je wilde natuur. Dat is zelfvervreemding van de wilde natuur.
Dat is teleurstelling in zichzelf.

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
De basis van ego-honger is teleurstelling in zichzelf. zelfvervreemding.
De zucht van ego zoekt glorie. Het stoer verstoppen van de teleurstelling in zichzelf.

+-+-+-+-+-+-+-+++++++++++++++++++++++++++--+--+--+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

bezieling. Waar leef jij voor. Wat is het waard om voor te leven.

Wie bepaald wat het waard is om voor te leven ?
Wat is de maatstaf om te bepalen of nu iets wel of niet waard is om voor te leven ?
 
Een bezieling is niet iets dat je opraapt door louter nadenken  maar een soort psycho/emotionele/identificatie klik. Het maakt denken, voelen, leven helder en er ontstaat een levensmagie. Je leeft ergens voor waarbij je ganse innerlijke wezen zich bij betrokken voelt en zich voor inzet.

Wat bezielt mij is een vraag dat het denken niet moet oplossen. Maar men kan ook kijken naar de realiteit en observeren, “wat bezielt mij”. Wat brengt mij tot leven, helderheid, zonneschijn. Niet in theorie, maar door naar de aanwijzingen te kijken.

Wat brengt mij tot leven, helderheid, zonneschijn is geen vraagstuk maar een zien, in-zien. Het (kunnen) naar binnen kijken. En daarmee verbonden, handelen naar dat in-zien.
Onwetendheid is hier geen afwezigheid van verstandelijke kennis, maar niet in-zien, kijken zoals het is.
En tegelijkertijd niet doen wat men kan en moet doen.
Naar de waarheid kijken, de waarheidszoeker zoekt geen kennis maar legt zijn oor te luisteren bij de realiteit.
Wat is mijn bezieling en wat zegt het gehele innerlijk hierover.
Het innerlijk gesprek is breder, ruimer, groter dan de woorden dat het spreekt. Ga bij jezelf te rade .

Waar ga ik in op ?  Waar heb ik een voorkeur voor, voorliefde, betrokkenheid.
En welke zaken waar ik in opga bevrijden me ? (ze maken me sterker, meer positief, helder enz.)
Van welke zaken waar ik in opga zegt het volledige innerlijk volmondig “ja”.
Van welke zaken waar ik in opga komen ook niet in conflict met anderen.

zelfvervreemding = niet zien, niet begrijpen wat het gehele innerlijke zegt, niet kijken wat het gehele innerlijke zegt.

 
« Laatst bewerkt op: 08-03-2014 07:42 door Vreugdekreet & Ego-honger »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Magie en verwarring
« Reactie #1 Gepost op: 06-03-2014 13:28 »

Zoek jij de waarheid ?
Het is normaal dat deze vraag verwarring kan oproepen.  Want zo'n vraag kan van alles betekenen.
Men kan zeggen dat Boeddha, de waarheid predikt, maar men kan ook zeggen dat Boeddha waarheidsgerichtheid predikt. Wat men onmiddellijk als verschillend kan begrijpen.

Ik denk beide. Boeddha predikte oa de waarheid van het beeindigen van lijden. Die waarheid is niet iets intellectueel. Uiteindelijk is die waarheid iets existentieels. Om deze waarheid te ontdekken is een waarheidsgericht leven nodig, een (achtvoudig) Pad. Je kan zeggen denk ik dat beide zo samenkomen.

Over bezieling leeft bij mij het volgende.
Ik ben geneigd bezieling te beschouwen als de activiteit van Mara. Ik voel me wel eens bezield maar dat drijft je snel tot waanzin, is mijn ervaring. Dat verblindt je. Ik zie dit ook bij kunstenaars. Er is een soort vrijwel blinde gedrevenheid, ultieme onvrijheid. Het moeten. Iets moeten schilderen, je moeten uiten, het moet er uit, moeten schrijven, moeten dichten...

Er is geen echte vrijheid bij bezieling. Hoewel dit soort bezieling een positieve geluid vertegenwoordigt in de wereld, denk ik dat het zo ongeveer het tegendeel is van verlichting en bevrijding. Het is eerder volledig in de greep zijn van de demon, van Mara, bezieling, vuur, passie en zelfs obsessie. Bezieling lijkt me een gierende karmische wind, volledig beheerst worden door een oncontroleerbare en onberedeneerde drang. Het grenst aan een soort toestand van bezetenheid.
 
Het verlangen naar een spirituele pad zie ik niet als een bezieling maar eerder iets wat je een roeping kunt noemen. De Boeddha-natuur roept. Je hebt het in je leven zeg maar eigenlijk onbewust of half half bewust al herkend. Maar het is allemaal schimmig.

Met Boeddha-natuur is het zo dat het oorzaak en oplossing is van lijden. Onherkend is het de oorzaak van lijden, maar herkend wordt het de oplossing. Dus, juist omdat Boeddha-natuur er is, is er verwarring mogelijk. Zou er alleen maar een identiteitsbesef gebaseerd op beeldvorming zijn dan waren we niet zo in de war over wie we zijn. Maar er is in ons leven meer aan de hand dan alleen beeldvorming. Er is ook een gevoel van identiteit niet gebaseerd op beeldvorming, in de stilte. En dat samen-bestaan, dat geeft verwardheid.

Mensen die in hun eigen leven van beide bewust zijn, van zowel de aanwezigheid van een conceptueel en een niet conceptueel gezicht, juist die gaan het meest zoeken. Die worden denkers, twijfelaars, vertwijfelaars. Die begrijpen zichzelf niet meer en in hun komt de vraag op...in vredesnaam wie ben ik? wat moet ik? niets is ooit eens echt helder. verwardheid alom.

Er zijn ook mensen die hebben nauwelijks gevoel voor een niet conceptueel gezicht. Ze hebben als het ware geen gevoel voor de stilte in zichzelf of kennen weinig moment van werkelijke kalmte. Dat kunnen hele gelukkige mensen zijn. Ze lijken weinig last te hebben van verwarrende vragen over identiteit, nauwelijks moeite te hebben met emoties, behoeften etc. Ze lijken niet of nauwelijks geremd te worden door een niet conceptuele aard. Een derde groep mensen heeft juist van nature veel gevoel voor hun niet conceptuele natuur. Ook zij lijken weinig in de war omdat ze van nature niet zo hun best doen in de wereld van beeldvorming en daar met de nodige afstand en een glimlach mee kunnen omgaan.

Maar vele mensen leven in die merkwaardige verwarrende duale wereld met én een besef van identiteit gebaseerd op beeldvorming én een identiteitsgevoel niet gebaseerd op beeldvorming.
Waarschijnlijk lopen deze mensen in de soep. Er is immers aldoor maar twee-strijd en onduidelijkheid. Wanneer je bewust bent van dit conflict en wilt begrijpen, begint Boeddha te onderwijzen aan je. Je krijgt ongemerkt allerlei signalen van de Wijze. Boeddha geeft altijd les. Boeddha wijst de weg uit die verwardheid.  Roeping vanuit je ware zelf. Als je bij boeddha, dharma, sangha aansluiting zoekt komt dat doordat je al begrijpt wat de Weg is. Maar dit is geen bezieling zoals bij kunstenaars. Dit is een soort herkenning, een wetend iets.

Het kan namelijk niet anders of we moeten als het ware al begrijpen of aanvoelen dat die identiteit gebaseerd op beeldvorming toch niet echt is wie we zijn, geen-Zelf, gekunsteld, tijdelijk. Er moet al een soort wijsheid bij ons bestaan die het gekunstelde van het ongekunstelde, het ware en onware gezicht al weet te onderscheiden. Zou dat niet bestaan dan zou het Pad denk ik ook niet bestaan, noch Boeddha, Dharma en Sangha.

Al speel je je hele leven voor Rock&Roll junky, je zult dat nooit worden. Juist omdat je het niet bent, moet je je hele leven iets forceren, wat dramatisch afloopt. Dus wijsheid wijst ook duidelijk een gezonde weg aan, heeft helend vermogen, heeft ook veel te maken met vrede, met niet geweldadig wensen te leven, recht willen doen aan wat waarachtig is, jezelf willen zijn.

Het probleem is niet dat mensen hun niet conceptuele gezicht niet (her)kennen en dus dat mensen de Weg niet kennen. Het werkelijke probleem is dat illusie ons zo hard overspoelt dat je ernstig gaat twijfelen aan wat je van binnen als waarachtig kent. 

Illusie overspoelt ons zo hard dat vrijwel iedereen in de loop van diens leven de meest logische weg in slaat...hij/zij gaat diens niet conceptuele gezicht, diens innerlijke wijsheid verloochenen, onderuithalen, problematiseren. Als zeg maar de hele wereld van je verwacht dat je meegaat in de illusies, dan moet je heel sterk zijn om daar niet in mee te gaan en om trouw te zijn aan je-zelf. Waarschijnlijker is dat je je-zelf zal onderuithalen.

Wat er dus in een omgeving gebeurt waar illusie de boventoon voert, is dat je geen-illusie, wijsheid, je ware gezicht, gaat onderuithalen. Dat wat nou juist het enige in je is wat zelf is, juist dat ga je onderuithalen.

Je kunt de moderne mens zien als een ijsbeer in het zand van de sahara. Die hoort daar gewoon niet thuis. In het milieu van onze samenleving horen wij ook niet thuis. We zijn bezig iets heel onnatuurlijks te scheppen en dit gaat van kwaad tot erger. We kunnen nooit tot ons recht komen en het wordt voor mensen steeds moeilijker om binnen al die illusie bevorderende structuren, werkelijk waarachtig en wijs te leven.

Wonderschoon is de mens die van alle illusies afstand heeft gedaan, volledig zichzelf is, waarachtig, Boeddha. Gehaat door alles en iedereen, leeft ie, dat is zeker. Ja, ook onze ouders, vrienden, collega's, bazen, alle structuren, alle drijfveren van onze samenleving, alles, bevordert illusie. Dit is het ware probleem van deze tijd want hierdoor gaan we ons-zelf (en anderen) onderuithalen. 

Ik wens iedereen de moed toe volledig afstand te doen van het Pad van Illusie, zo wonderschoon te worden als de Boeddha. Moge we zijn aanwezigheid nooit vergeten en ophouden ons-zelf (en anderen) onderuit te halen.

Siebe


Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #2 Gepost op: 12-03-2014 22:42 »
vreugdekreet en egohonger
wat ik zie is dat je het woord zelf maar met je meesleept
en siebe volgt in gelijke tred
wonderschoon is de mens die van alle illusies afstand heeft gedaan, volledig zichzelf is, waarachtig, Boeddha.

 

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #3 Gepost op: 13-03-2014 12:21 »
vreugdekreet en egohonger
wat ik zie is dat je het woord zelf maar met je meesleept
en siebe volgt in gelijke tred
wonderschoon is de mens die van alle illusies afstand heeft gedaan, volledig zichzelf is, waarachtig, Boeddha.


Ja, in het oorspronkelijk boeddhisme ligt de nadruk op de leer van geen-Zelf.  Dit lichaam is niet het Zelf. Gevoel is niet het Zelf...Bewustzijn is niet het Zelf. Het is datgene wat bestaat op basis van oorzaken en voorwaarden, het ontstaat voorwaardelijk, het komt en gaat. Wat die kenmerken heeft is niet het Zelf.

Betekent dit dat Boeddha onderwees dat er geen Zelf is? Er wordt gezegd dat Boeddha dit onderricht over geen-Zelf gebruikte om alle valse zelf-beelden die een mens sowieso heeft, het resultaat van onjuiste identificatie/hechting, te elimineren. Dus allemaal starten we hier. We hebben een onjuist beeld van onszelf, een verkeerd begrip over wie we zijn. Iedereen heeft dat, alleen een Verlichte niet. Het bestaat op een instinctieve wijze. Het  brengt een enorme stapel ellende. Het is heel normaal dat we bezorgd zijn, angstig, geen vertrouwen hebben, spanning voelen, ons onvrij voelen etc. Dit is nu eenmaal de manier waarop onverlicht bestaan, samsara, functioneert.

Sterk is onze identificatie met het lichaam. Instinctief begrijpen wij toch dat wij dit lichaam zijn en dat wanneer ons lichaam desintegreert wij ook ophouden te bestaan. We zijn niet voor niets zo bang voor de dood. Dit is heel normaal. Dit is nou eenmaal onverlicht bestaan. Dit soort overlevingsinstincten zijn diep geworteld en worden in boeddhisme gepersonificeerd als Mara. Mara zal er alles aan doen dat jij blijft geloven dat jij dit lichaam bent, je gevoel etc. Mara is als het ware de beschermheer van onwetendheid.
Mara is altijd bezig te zorgen dat jij de Waarheid niet ontdekt. Mara is als het ware de Draak in mythen die de Schat beschermt.

Die instincten van verkeerde identificatie wortelen volgens de Boeddha in onwetendheid. Ze zijn zo krachtig omdat ze gedurende vele levens zijn gevolgd. Er wordt geadviseerd nooit lichtzinnig te denken over de dood. Je kunt misschien nu denken dat je niet bang bent om dood te gaan, dat kan wel heel anders zijn als je op sterven ligt. Door overlevingsinsticten houden we vast aan dit leven.

Het wordt zo gezegd dat het onderricht over geen-Zelf niet bedoeld is om te onderwijzen dat er helemaal geen Zelf is, dus dat er helemaal geen waarheid over jouw bestaan te vinden is. Het is eerder bedoeld om het onware Zelf, dus de verkeerde identificaties, de verkeerde zelfbeelden bloot te leggen en afstand te doen van dit onwetend grijpen, dit instinct. Wat overblijft is de onthechte geest en dat is tegelijkertijd het ware Zelf. Je ziet in het Mahayana dat men een onderscheid gaat gebruiken tussen onware Zelf, de identificaties met het lichaam, gevoel...bewustzijn....en het ware Zelf de onthechte geest. Dit is niet iets nieuws in het onderricht van Boeddha vind ik. Dingen worden alleen op een andere manier verwoord.

Het ware Zelf is het Nirvana wat de Boeddha 'bereikte'. Het heeft in boeddhisme veel namen. Het doodloze bijvoorbeeld. Het heet ook de waarheid van de beeindiging van lijden. Dus er is een einde gemaakt aan al die ellende zo kenmerkend voor onverlicht bestaan.

Iemand die Nirvana bereikt is niet meer bang voor de dood. Die heeft die ongecontroleerde vermoeiende en slopende overlevingsinstinten inzichzelf totaal ontworteld. Heeft het doodloze bereikt. In het Mahayana noemt men dit ook Boeddha. Boeddha is niet enkel een historisch persoon maar is de ongeboren en onverdeelde werkelijkheid zelf.  Het heeft nog vele andere namen.

Een Boeddha heeft afstand gedaan van alle verkeerde zelfbeelden oftewel verkeerde vormen van identificatie, onjuiste gehechtheden, alle illusies. Omdat een Boeddha dit geperfectioneerd heeft is hij ontwaakt en ontplooid.

Maar dit is geen nieuw Zelfbeeld, het is geen nieuwe identificatie, geen nieuwe hechting. De onthechte staat is het ware Zelf. Dit ware Zelf wordt door niemand veroorzaakt. Een beoefenaar kan het niet vormen.  Het komt niet door beoefening tot stand. Het is er altijd al maar wordt niet gezien door ons. Iemand die het voor het eerst Ziet is op het Pad van Zien of dat mag denk ik ook gezegd worden, wordt een stroombestreder. Dit betekent niet dat men al Boeddhaschap heeft bereikt.

Er wordt gewaarschuwd voor allerlei valkuilen. Misschien wijs jij daar in deze reactie op?! Eentje is bijvoorbeeld dat je je gaat identificeren met vrede. Welke identificatie ook, die is onjuist en het resultaat van identificatie is nooit het ware Zelf. En dit zal gemakkelijk blijken ook want zolang we ons identificeren met dit lichaam of met vrede of leegte, of wat dan ook, komter geen einde aan lijden. Het gaat om loslaten en onthechten, afstand doen en wat er dan overblijft als dat helemaal is geperfectioneerd is het ware Zelf.

Dit ware Zelf is de waarheid van de beeindiging van lijden omdat het geboorteloos is, geen verval kent, niet bestaat op basis van oorzaken en voorwaarden, niet ziek wordt, niet sterft. Dat wordt er van gezegd.

Het wordt uitgelegd met goud in erts. Het ware zelf, het goud, is in het erts. In het erts heeft dat goud alle kwaliteiten die goud van nature heeft. Maar die kwaliteiten zoals diens glans dat komt pas echt tot zijn recht wanneer het goud gezuiverd wordt, ontdaan van bezoedeling. Zo is ook de Boeddha-Natuur, het Zelf, reeds aanwezig maar wij ervaren niet diens kwaliteiten en glans door de aanwezige bezoedelingen.

Waarom maakt Gampopa dat onderscheid in Vijf Families? Omdat er onderscheid gemaakt kan worden in de mate van bezoedeling, niet in de Boeddha-Natuur. Iemand in de Mahayana Familie, daar reken ik mezelf niet toe, heeft minder bezoedelingen dan iemand in de sravaka of onverbonden familie.
Je hebt als het ware goud dat meer en minder vervuild is door bijkomstige bezoedelingen, het erts. Het meest vervuilt is de onverbonden familie.

Siebe




Basho

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #4 Gepost op: 13-03-2014 13:22 »
vreugdekreet en egohonger
wat ik zie is dat je het woord zelf maar met je meesleept
en siebe volgt in gelijke tred
wonderschoon is de mens die van alle illusies afstand heeft gedaan, volledig zichzelf is, waarachtig, Boeddha.


Sorry Y1010, maar in jouw post(s) staat net zo goed "ik" en "jij", enzovoort, hetgeen verwijst naar je eigen persoontje of naar de ander, of welke aanduiding je dan ook gebruikt. Als we in relatieve zin geen gebruik zouden kunnen maken van dit soort categorieën, dan wordt elke discussie onmogelijk. We kunnen gewoon "zelf" schrijven, zonder identificatie met dat zelf, in absolute zin. Maar we kunnen van elkaar niet waarnemen, of er zelf-identificatie plaats heeft, of juist niet. We schrijven immers op dit forum zonder dat we elkander kunnen zien.

Met vriendelijke groet,

Basho Roshi :)

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #5 Gepost op: 14-03-2014 00:02 »
Het Boeddhistische antwoord op de teleurstelling in zichzelf is niet materieel van aard.

Het antwoord op de teleurstelling in zichzelf kan ook niet materieel van aard zijn, juist door de beperkingen van het menszijn. Een mens ontmoet dagelijks teleurstelling in zichzelf, de mens wil de werkelijkheid naar zijn hand zetten, de baas zijn, de heerser, de meester. En dat lukt niet en zal ook nooit lukken als mens zijnde.

Er is wel ook een andere kant aan het verhaal. Namelijk, het positieve zelfgevoel. Waar je als mens eigenlijk niets moet voor doen om het te hebben. Haar aanwezigheid kleurt het leven. Ik ben de held van het verhaal, het middelpunt. Het brandpunt van het innerlijk gesprek.
Je kunt je schamen dat het er is, je kunt het verstoppen dat het er is, of je kunt er juist mee te koop lopen. Maar het is er wel. En iedereen kent het.

Neen, het Boeddhisme draait niet om het ontwikkelen van dit toch al altijd aanwezige positieve zelfgevoel. Maar ook niet over het verstoppen of zich er over schamen dat het er is.
Maar ik wil er wel op wijzen voor die mensen die gevangen zitten in de zelfkwellingen van het falen.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #6 Gepost op: 14-03-2014 19:23 »
Neen, het Boeddhisme draait niet om het ontwikkelen van dit toch al altijd aanwezige positieve zelfgevoel. Maar ook niet over het verstoppen of zich er over schamen dat het er is.

Wat jij beschrijft is trots denk ik en daarvoor kan schaamte geen kwaad.

Patrul Rinpoche zegt het zo in "De woorden van mijn volmaakte leraar"..."Van alle negatieve emoties zijn trots en jaloezie het moeilijkst te herkennen. Onderzoek daarom je geest nauwgezet. Elk gevoel dat er ook maar iets een beetje bijzonder is aangaande je eigen kwaliteiten, hetzij werelds hetzij spiritueel, zal je blind maken voor je eigen fouten en onbewust van de goede kwaliteiten van anderen. Dus zweer trots af en neem altijd een nederige houding aan".
[in het hoofdstuk over de zes smetten]

Siebe, trotserig manneke

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #7 Gepost op: 20-03-2014 05:38 »
Elke mens (zonder dat ik er een onder naar heb gedaan, beweer ik dit, dus misschien zijn er uitzonderingen en moet men "elke" lezen als "vrijwel iedereen")
ervaart zichzelf als goed.
Dit bewijst dat goedheid voor de mens belangrijk is.
Hoewel de nadruk ligt op goedheid, is de mens in het dagelijkse leven niet in staat tot goedheid. Ondanks dat hij zichzelf als goed ervaart.
Het positieve zelfgevoel gaat niet weg, ook niet wanneer de mens zijn onvermogen tot goedheid onder ogen ziet. Maar het innerlijk van de mens (hart en geest) kan wel onder sterke verdrukking staan, spanning.

De spanning tussen beide, enerzijds het zichzelf zien en ervaren als goedheid en de andere kant het onvermogen tot goedheid, is een opbouwende spanning die ontlading behoeft.
Omdat het onvermogen tot goedheid fundamenteel is, kan het nooit in de richting van goedheid ontladen.
Omdat goedheid zo belangrijk is, kan het nooit in de richting van "slechtheid" ontladen.

Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #8 Gepost op: 20-03-2014 12:03 »
Elke mens (zonder dat ik er een onder naar heb gedaan, beweer ik dit, dus misschien zijn er uitzonderingen en moet men "elke" lezen als "vrijwel iedereen")
ervaart zichzelf als goed.
Dit bewijst dat goedheid voor de mens belangrijk is.
Hoewel de nadruk ligt op goedheid, is de mens in het dagelijkse leven niet in staat tot goedheid. Ondanks dat hij zichzelf als goed ervaart.
Het positieve zelfgevoel gaat niet weg, ook niet wanneer de mens zijn onvermogen tot goedheid onder ogen ziet.

Dat heb je mooi verwoord vind ik. Er zullen inderdaad wel uitzonderingen zijn maar in grote lijnen klopt het mijns inziens wat je zegt. Zelfs Hitler vond dat ie deugde denk ik. Ik denk ook dat in dat gevoel een kern van waarheid zit. Dit gevoel zou wel eens kunnen afstammen van een sfeer in onszelf die ongeacht onze daden zuiver is en blijft. Daden, slechte bijvoorbeeld, kunnen hooguit onze pure natuur versluieren, maar ze kunnen niet van ons intrinsiek zondige of onzuivere wezens maken, want dat is niet de natuur van geest.

Voor mezelf heb ik geconcludeerd dat dat gevoel dat je deugt, ook een naieve kant kent want het is misschien wel ten diepste waar dat elk wezen deugt, als je afgaat op gedrag dan valt het nogal mee met die deugdzaamheid. Wel mij mezelf in ieder geval. Dus er zitten twee kanten aan.   

Maar het innerlijk van de mens (hart en geest) kan wel onder sterke verdrukking staan, spanning.
De spanning tussen beide, enerzijds het zichzelf zien en ervaren als goedheid en de andere kant het onvermogen tot goedheid, is een opbouwende spanning die ontlading behoeft.
Omdat het onvermogen tot goedheid fundamenteel is, kan het nooit in de richting van goedheid ontladen.
Omdat goedheid zo belangrijk is, kan het nooit in de richting van "slechtheid" ontladen.

Dharma-beoefening brengt ons, als het goed is, op een punt dat alle twijfels vervliegen over onze eigen en andermans goedheid. Ons rusteloos bewijzen van onze goedheid, verward handelen, en onze achterdocht  lost totaal op. Maar zolang we onverlicht zijn is de droom van slechtheid, van inherente zondigheid, achterdocht, wantrouwen, spanning, onze droom, helaas.
Siebe




Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #9 Gepost op: 21-03-2014 00:20 »
Voor mij als goddeloos mens, zijn de waarden berusting en aanvaarding essentieel om tot een innerlijke vrede te komen.

(blinde) Wetmatigheden liggen aan de basis van werkelijkheid zoals ze is. Mijn wil die wil heersen,  wil dat de werkelijkheid is zoals ik wil. Om te leven, te overleven is die wilsgerichtheid van belang om tot resultaten te komen. Maar in de virtuele wereld ( het denken) waar de wil een sterke (wilde) stempel op drukt resulteert dit in een ondragelijke spanning. Maar om fatsoenlijk te functioneren in de echte wereld is het innerlijk klimaat dat vredig is van essentieel belang.

Principieel is het goed om voor goedheid te kiezen. Juist voor dat innerlijk klimaat. Om sterk te zijn, om fatsoenlijk in de wereld te functioneren.
Maar de aanvaarding van de grenzen, de berusting dat men deel uitmaakt van een wilde/blinde natuur is net zo belangrijk voor het innerlijk klimaat alsook om sterk te zijn en fatsoenlijk te kunnen functioneren in de wereld.
Men kan er over treuren, boos zijn, de spanningen in de virtuele wereld laten oplopen, maar in essentie verandert het niets aan de gegeven omstandigheden.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #10 Gepost op: 21-03-2014 13:45 »
Maar de aanvaarding van de grenzen, de berusting dat men deel uitmaakt van een wilde/blinde natuur is net zo belangrijk voor het innerlijk klimaat alsook om sterk te zijn en fatsoenlijk te kunnen functioneren in de wereld.
Men kan er over treuren, boos zijn, de spanningen in de virtuele wereld laten oplopen, maar in essentie verandert het niets aan de gegeven omstandigheden.

Duidelijk

Mij helpt het te accepteren dat ik het karma heb verzameld waardoor bijvoorbeeld vaak niet prettige zaken rijpen. Zo heb ik door ervaringen in het verleden nogal snel een zorgelijke en erg serieuze sfeer in mijn geest en last van opgeblazenheid. Ik kan dit wel niet willen maar ik kan beter aanvaarden dat het karma is verzameld en onder omstandigheden rijpt. Zo ga ik ook meer en meer om met perioden waarin het duister is, donker. Als je zelden met wijsheid met zaken bent omgegaan dan kun je ook moeilijk verwachten dat er geen rommel gaat rijpen.

Ik zou echter niet met deze aanvaarding alleen kunnen leven. Boeddha is ook de hoop op zuivering van de rommel, de bevrijding er van. Boeddha gaf instructies hoe de rommel op te ruimen, hoe geest te zuiveren.
Boeddha staat ook voor iemand die helemaal vrij is van allerlei verstoringen zoals duisternis, hebzucht, haat, trots, egocentrisme. Hij staat voor mij ook voor iemand die op wonderbaarlijke manier de werkelijkheid kan beinvloeden.

Blinde natuurkundige wetmatigheid kan niet het laatste antwoord zijn.  Hoe zou het anders kunnen dat iemand over water kan lopen, zich kan transformeren in de elementen, op twee verschillende plaatsen tegelijkertijd kan zijn, kan vliegen etc.?
Dit maakt onderdeel uit van de leer. Ten diepste is het bestaan niet materieel van aard denk ik en dit geldt ook voor ons. Materie is een bijkomstig iets. Wetenschap ziet dit precies andersom.

Ik val terug op vertrouwen dat Boeddha werkelijk wonderbaarlijke vermogens had en ook meesters die na hem kwamen. Ik val terug op de beschrijving in het onderricht over deze wonderbaarlijke vermogens.
Ja, ik geloof ook dat we in beginsel allemaal de werkelijkheid wonderbaarlijk kunnen beinvloeden maar dit vermogen is bij ons zwaar beperkt door onzuiverheid, door bezoedeling. Maar verdwijnen die dan komen latente vermogens tot ontwikkeling.

Puurheid is het echte wonder. Het is omdat wij dit geleidelijk verloren zijn dat voor de meesten van ons bijzondere vermogens wel altijd latent zullen blijven. Gedurende de evolutie is de glans van ons afgegaan.
En zijn we overgeleverd geraakt aan de wetten van de materie ipv de geest. Maar voor mij is Boeddha ook de verzekering dat ze bestaan en horen bij de pure ongeboren geest. Wie dit zuiver belichaamt die wordt wonderbaarlijk, zoals Boeddha en ook Jezus,

en Siebe? Nou die kan tegenwoordig al zelfstandig naar de wc!

Siebe











Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #11 Gepost op: 22-03-2014 07:07 »
1. Nooit tijdens dit leven zal ik bevrijding realiseren.
2. Dharma- beoefening is bevrijding.

Er is begeerte en er is bezieling.

Bij begeerte ervaar je de honger.
Bij bezieling vergeet je de tijd, vergeet je de honger, is er opgaan in.

Opgaan in het goede doen is bevrijding.
Opgaan in het vermijden van het slechte is bevrijding.
Opgaan in het ontwikkelen van de geest is bevrijding.

Begeren naar het goede doen is honger.
Begeren naar het vermijden van het slechte is honger.
Begeren naar het ontwikkelen van de geest is honger.

De aandacht voortdurend  op het verstand moeten richten, het innerlijk gesprek is een noodtoestand, is honger. Net zoals een alcoholist moet drinken en toch geen vervulling krijgt.

De honger begrijpt de dingen in extremen.
De honger ziet zwart/wit.

Helder zien is de nuances kunnen zien.
Kleur kunnen onderscheiden.

« Laatst bewerkt op: 22-03-2014 07:28 door Vreugdekreet & Ego-honger »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #12 Gepost op: 22-03-2014 09:47 »
1. Nooit tijdens dit leven zal ik bevrijding realiseren.
2. Dharma- beoefening is bevrijding.

Er is begeerte en er is bezieling.

Bij begeerte ervaar je de honger.
Bij bezieling vergeet je de tijd, vergeet je de honger, is er opgaan in.

Opgaan in het goede doen is bevrijding.
Opgaan in het vermijden van het slechte is bevrijding.
Opgaan in het ontwikkelen van de geest is bevrijding.

Begeren naar het goede doen is honger.
Begeren naar het vermijden van het slechte is honger.
Begeren naar het ontwikkelen van de geest is honger.

De aandacht voortdurend  op het verstand moeten richten, het innerlijk gesprek is een noodtoestand, is honger. Net zoals een alcoholist moet drinken en toch geen vervulling krijgt.

De honger begrijpt de dingen in extremen.
De honger ziet zwart/wit.

Helder zien is de nuances kunnen zien.
Kleur kunnen onderscheiden.
1. ....nooit bevrijding realiseren?
toch wel
als het gezien is dat het ik een waanidee is
verloren in het goddelijke....
verloren in de leegte...

er is honger/bevrijding
er is begeerte/bezieling

het ziet er naar uit dat je dit als tegenstellingen ziet
als dat inderdaad zo door je gezien wordt
dan is dat een honger naar zwart/wit?

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #13 Gepost op: 22-03-2014 11:26 »
misschien eens dit onderzoeken:
uiteraard kan er geen teleurstelling zijn als het ik verbeelding is
dat is dan dat je treurt voor een tekening die werkelijk nooit heeft bestaan
misschien wekt zo'n visie angst ?
en vanwaar zou die angst komen?

en

hoezeer het ik een voorwerp , object is geworden van...
'het hebben van....'
en niet een subject
'ik ben'

ik heb een ik
of ik ben

en ook beiden onderzoeken
noch object noch subject

wat als het ik niet is en werkelijk verbeelding is
wat doet zoiets met je?

toegevoegd:
er ontstaat vervreemding door verbeelding
verbeelding is dan wat omschreven wordt als mara
wie in het web gevangen is en onder de verbeelding van mara leeft
die gaat net als een nijdige spin het web van de verbeelding verdedigen
nu zie ik vanwaar de weerstand komt
weer niks persoonlijks
« Laatst bewerkt op: 22-03-2014 14:30 door Y1010 »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #14 Gepost op: 22-03-2014 13:52 »
Opgaan in het goede doen is bevrijding.
Opgaan in het vermijden van het slechte is bevrijding.
Opgaan in het ontwikkelen van de geest is bevrijding.

is volgens jou bevrijding een toestand van vergetelheid (van tijd, omgeving, jezelf). 

Siebe

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #15 Gepost op: 24-03-2014 05:43 »
180

In wie geen begeerte, hechting, verlangen zijn,
 Welke hem nog ergens heen kunnen leiden:
 Die Boeddha verwijlt in het onbegrensde,
En laat geen sporen achter zich na;
 Hoe zou je zijn spoor dan na kunnen gaan?

181

De wijzen wijden zich aan meditatie
 En verheugen zich in de kalmte van het loslaten
 Zelfs de goden benijden hen:
 Zij die Volledig Ontwaakt en aandachtig zijn.


183 — 185

Het niet doen van al het slechte;
 Het ondernemen van het goede;
 Het zuiveren van de eigen geest:
 Dat is de Leer van de Boeddhas.

Toegewijd aan de verheven geest:
 Dat is de Leer van de Boeddhas.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #16 Gepost op: 24-03-2014 10:37 »
Toegewijd aan de verheven geest:
 Dat is de Leer van de Boeddhas.

Oke, dat spreekt voor zich.

Je hebt een staat van vergetelheid. Opgaan in iets. Opgaan in een activiteit bijvoorbeeld. Dit lijkt me een tijdelijke toestand van bewustzijn, een geconcentreerde toestand. Tijd en zelfbesef kunnen afwezig zijn zo. Maar omdat dit een tijdelijke toestand is die bovendien een vernauwde staat van geest is lijkt me dit niet hetzelfde als evrijding.
Siebe








Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #17 Gepost op: 27-03-2014 05:44 »
Boeddhisme dat gaat over

de heilige levenswijze of in meervoud de heilige levenswijzen.
de heilige staat van de geest of in meervoud de heilige staten van de geest
de heilige hartconditie ---- hartcondities.

Wie ben ik, en wie ben ik niet.

Is Boeddhaschap hoger dan Nirwana ? Of is Nirwana hoger dan Boeddhaschap ?
Hoe zou het tijdelijke, het tijdloze kunnen worden ? Ligt het binnen de mogelijkheden van het tijdelijke om het tijdloze te worden ?

Boeddha werd oud, ziek en stierf.

Er is de ervaring van het tijdloze in de hel. Er is de ervaring van het tijdloze in heiligheid.
Is er heiligheid buiten de hel ?
Heiligheid, de hel die aan het doven is.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #18 Gepost op: 27-03-2014 13:05 »
Boeddha werd oud, ziek en stierf.

Als Boeddha oud werd, ziek werd en stierf is er geen beeindiging van lijden. Dan is Boeddha's leer een dwaalleer.

Siebe

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #19 Gepost op: 28-03-2014 22:04 »
vreugdekreet en egohonger
wat ik zie is dat je het woord zelf maar met je meesleept
en siebe volgt in gelijke tred
wonderschoon is de mens die van alle illusies afstand heeft gedaan, volledig zichzelf is, waarachtig, Boeddha.


Sorry Y1010, maar in jouw post(s) staat net zo goed "ik" en "jij", enzovoort, hetgeen verwijst naar je eigen persoontje of naar de ander, of welke aanduiding je dan ook gebruikt. Als we in relatieve zin geen gebruik zouden kunnen maken van dit soort categorieën, dan wordt elke discussie onmogelijk. We kunnen gewoon "zelf" schrijven, zonder identificatie met dat zelf, in absolute zin. Maar we kunnen van elkaar niet waarnemen, of er zelf-identificatie plaats heeft, of juist niet. We schrijven immers op dit forum zonder dat we elkander kunnen zien.

Met vriendelijke groet,

Basho Roshi :)

het is niet nodig je te verontschuldigen


Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #20 Gepost op: 28-03-2014 22:13 »

Is Boeddhaschap hoger dan Nirwana ? Of is Nirwana hoger dan Boeddhaschap ?
Hoe zou het tijdelijke, het tijdloze kunnen worden ? Ligt het binnen de mogelijkheden van het tijdelijke om het tijdloze te worden ?

er is niets hoger noch lager
het is (een) (ge)heel (zonder onderscheidingen en waarden zijn zonder betekenis)

het tijdelijke verschilt niet van het tijdloze
in die zin...?

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #21 Gepost op: 29-03-2014 18:03 »
Het lijkt logisch dat er in het tijdelijke/immanente geen zuivere reflectie van het ongeborene/transcendente kan bestaan.

Want : ti lakkhana
Citaat
Alle verschijningsvormen, alle dingen in het bestaan, hebben drie karaktereigenschappen:
 1) vergankelijkheid, onbestendigheid oftewel tijdelijkheid;
 2) lijden oftewel een onbevredigd aspect;
 3) instabiliteit oftewel onwezenlijkheid.

Toch constateer ik dat
1. het ik-gevoel een permanent karakter heeft
2. dat hoewel men spreekt over de tijd, dat het altijd "nu" is
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #22 Gepost op: 29-03-2014 22:34 »
Toch constateer ik dat
1. het ik-gevoel een permanent karakter heeft
2. dat hoewel men spreekt over de tijd, dat het altijd "nu" is

tijdens waken en dromen is er een ik-gevoel, maar hoe "permanent" kun je dat noemen wanneer het verdwijnt tijdens diepe droomloze slaap?
Siebe











Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #23 Gepost op: 30-03-2014 23:41 »

nirvana en paranirvana

Citaat
Nibbana (or Nirvana)

This process of birth and death continues ad infinitum until this flux is transmuted, so to say, to nibbanadhatu, the ultimate goal of Buddhists.

The Pali word Nibbana is formed of Ni and Vana. Ni is a negative particle and vana means lusting or craving. "It is called Nibbana, in that it is a departure from the craving which is called vana, lusting." Literally, Nibbana means non-attachment.

It may also be defined as the extinction of lust, hatred and ignorance, "The whole world is in flames," says the Buddha. "By what fire is it kindled? By the fire of lust, hatred and ignorance, by the fire of birth, old age, death, pain, lamentation, sorrow, grief and despair it is kindled."

It should not be understood that Nibbana is a state of nothingness or annihilation owing to the fact that we cannot perceive it with our worldly knowledge. One cannot say that there exists no light just because the blind man does not see it. In that well known story, too, the fish arguing with his friend, the turtle, triumphantly concluded that there exists no land.

Nibbana of the Buddhists is neither a mere nothingness nor a state of annihilation, but what it is no words can adequately express. Nibbana is a Dhamma which is "unborn, unoriginated, uncreated and unformed." Hence, it is eternal (dhuva), desirable (subha), and happy (sukha).

In Nibbana nothing is "eternalized," nor is anything "annihilated," besides suffering.

According to the Pali text references are made to Nibbana as sopadisesa and anupadisesa. These, in fact, are not two kinds of Nibbana, but the one single Nibbana, receiving its name according to the way it is experienced before and after death.

Nibbana is not situated in any place nor is it a sort of heaven where a transcendental ego resides. It is a state which is dependent upon this body itself. It is an attainment (dhamma) which is within the reach of all. Nibbana is a supramundane state attainable even in this present life. Buddhism does not state that this ultimate goal could be reached only in a life beyond. Here lies the chief difference between the Buddhist conception of Nibbana and the non-Buddhist conception of an eternal heaven attainable only after death or a union with a God or Divine Essence in an after-life. When Nibbana is realized in this life with the body remaining, it is called sopadisesa nibbana-dhatu. When an arahat attains parinibbana, after the dissolution of his body, without any remainder of physical existence it is called anupadisesa nibbana-dhatu.

In the words of Sir Edwin Arnold:

"If any teach Nirvana is to cease
 Say unto such they lie.
 If any teach Nirvana is to live
 Say unto such they err."

From a metaphysical standpoint Nibbana is deliverance from suffering. From a psychological standpoint Nibbana is the eradication of egoism. From an ethical standpoint Nibbana is the destruction of lust, hatred and ignorance.

Does the arahat exist or not after death?

The Buddha replies: "The arahat who has been released from the five aggregates is deep, immeasurable like the mighty ocean. To say that he is reborn would not fit the case. To say that he is neither reborn nor not reborn would not fit the case."

One cannot say that an arahat is reborn as all passions that condition rebirth are eradicated; nor can one say that the arahat is annihilated for there is nothing to annihilate.

Robert Oppenheimer, a scientist, writes: "If we ask, for instance, whether the position of the electron remains the same, we must say 'no'; if we ask whether the electron's position changes with time, we must say 'no'; if we ask whether the electron is at rest, we must say 'no'; if we ask whether it is in motion, we must say 'no'.

"The Buddha has given such answers when interrogated as to the conditions of man's self after death;[14] but they are not familiar answers from the tradition of the 17th and 18th century science."
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #24 Gepost op: 31-03-2014 22:21 »
gisteren een boek gelezen en...
dat bij het heengaan van een verlichte
er is geen lichaam meer aanwezig
er is niets dat moet begraven of verbrand worden
er blijft niets over tenzij wat nagels en haren  :o

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #25 Gepost op: 31-03-2014 22:32 »
zou dat een volkomen misvatting van de egoloze staat kunnen zijn....
enkel haren en nagels?
het is alleen welbekend dat ze na de dood nog verder groeien
grijze stof van de hersenen en een grijze zone  ;D

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #26 Gepost op: 31-03-2014 22:52 »

nirvana en paranirvana

Citaat
Nibbana (or Nirvana)

This process of birth and death continues ad infinitum until this flux is transmuted, so to say, to nibbanadhatu, the ultimate goal of Buddhists.

The Pali word Nibbana is formed of Ni and Vana. Ni is a negative particle and vana means lusting or craving. "It is called Nibbana, in that it is a departure from the craving which is called vana, lusting." Literally, Nibbana means non-attachment.

It may also be defined as the extinction of lust, hatred and ignorance, "The whole world is in flames," says the Buddha. "By what fire is it kindled? By the fire of lust, hatred and ignorance, by the fire of birth, old age, death, pain, lamentation, sorrow, grief and despair it is kindled."

It should not be understood that Nibbana is a state of nothingness or annihilation owing to the fact that we cannot perceive it with our worldly knowledge. One cannot say that there exists no light just because the blind man does not see it. In that well known story, too, the fish arguing with his friend, the turtle, triumphantly concluded that there exists no land.

Nibbana of the Buddhists is neither a mere nothingness nor a state of annihilation, but what it is no words can adequately express. Nibbana is a Dhamma which is "unborn, unoriginated, uncreated and unformed." Hence, it is eternal (dhuva), desirable (subha), and happy (sukha).

In Nibbana nothing is "eternalized," nor is anything "annihilated," besides suffering.

According to the Pali text references are made to Nibbana as sopadisesa and anupadisesa. These, in fact, are not two kinds of Nibbana, but the one single Nibbana, receiving its name according to the way it is experienced before and after death.

Nibbana is not situated in any place nor is it a sort of heaven where a transcendental ego resides. It is a state which is dependent upon this body itself. It is an attainment (dhamma) which is within the reach of all. Nibbana is a supramundane state attainable even in this present life. Buddhism does not state that this ultimate goal could be reached only in a life beyond. Here lies the chief difference between the Buddhist conception of Nibbana and the non-Buddhist conception of an eternal heaven attainable only after death or a union with a God or Divine Essence in an after-life. When Nibbana is realized in this life with the body remaining, it is called sopadisesa nibbana-dhatu. When an arahat attains parinibbana, after the dissolution of his body, without any remainder of physical existence it is called anupadisesa nibbana-dhatu.

In the words of Sir Edwin Arnold:

"If any teach Nirvana is to cease
 Say unto such they lie.
 If any teach Nirvana is to live
 Say unto such they err."

From a metaphysical standpoint Nibbana is deliverance from suffering. From a psychological standpoint Nibbana is the eradication of egoism. From an ethical standpoint Nibbana is the destruction of lust, hatred and ignorance.

Does the arahat exist or not after death?

The Buddha replies: "The arahat who has been released from the five aggregates is deep, immeasurable like the mighty ocean. To say that he is reborn would not fit the case. To say that he is neither reborn nor not reborn would not fit the case."

One cannot say that an arahat is reborn as all passions that condition rebirth are eradicated; nor can one say that the arahat is annihilated for there is nothing to annihilate.

Robert Oppenheimer, a scientist, writes: "If we ask, for instance, whether the position of the electron remains the same, we must say 'no'; if we ask whether the electron's position changes with time, we must say 'no'; if we ask whether the electron is at rest, we must say 'no'; if we ask whether it is in motion, we must say 'no'.

"The Buddha has given such answers when interrogated as to the conditions of man's self after death;[14] but they are not familiar answers from the tradition of the 17th and 18th century science."

Vreugdekreet en egohonger
nirvana = als boomloze staat
zo ik me herinner, zo heb je dat ooit omschreven...
of niet soms?

in die zin zou je het kunnen interpreteren als:
boomloos is opgedroogd...dor en niet vruchtbaar
er is geen mogelijkheid meer dat er een basis is ter beschikking van...
de bodem is niet geschikt voor...
« Laatst bewerkt op: 31-03-2014 23:08 door Y1010 »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #27 Gepost op: 01-04-2014 22:22 »
De basis van ego-honger is teleurstelling in zichzelf. zelfvervreemding.
De zucht van ego zoekt glorie. Het stoer verstoppen van de teleurstelling in zichzelf.

Ik denk dat gewoonte meestal de beste verklaring is. Waarom doe je als mannetje mannetjes dingen? Uit gewoonte. Het is niet dat je op enig moment kiest, toch? Het is eerder zo dat je op een bepaalde manier geprogrammeerd bent en dat programma dat leeft jou. Ik dicht ons niet zoveel vrijheid toe.

Ego-honger is denk ik een aandrang. Aandrang is wat ze in boeddhisme karmische indruk noemen. Het wordt vergeleken met jarenlang veel drank drinken en dan stoppen. Als je stopt dan blijft toch de aandrang om te drinken nog een tijdje bestaan. Dus het effect van handelingen ijlen nog een tijdje na. Het is ergens opgeslagen. Dit voorbeeld wordt gebruikt om toe te lichten wat een karmische indruk is.

Schrijvers moeten volgens mij uit zo'n aandrang schrijven. Kunstenaars moeten iets creeeren. Poeten iets dichten. Siebe iets posten. Mannen, moeten zichzelf bewijzen.

Aandrang is stress, is een vervelende rusteloosheid, het is lijden. Je kunt als mens best wel rusteloos zijn maar toch dat niet als stress ervaren. Maar aandrang is juist wel iets vervelends, want het is een soort moeten. Het heeft dat aspect van dwang, van onvrijheid, van iets wat zich op een nare manier opdringt.
Dat komt denk ik omdat aandrang ook zo'n beladen sfeer heeft.

Zo is het volgens mij ook met mensen die de Boeddha-Natuur ontdekken. Het is niet zo dat de aandrang tot het geloof in een ego dan meteen eindigt. De karmische indrukken die in zoveel levens zijn verzameld blijven volgens mij nog hardnekkig voortbestaan.

Aandrang geeft het gevoel dat je niet met jezelf kunt leven. Dat je niet in het reine met jezelf bent.
Dat er alsmaar onvrede ontstaat, en een moeten, stress. Als aandrang stopt dan welt meteen een diep gevoel van ontspanning in je op, vrede. Het is ook niet zo dat wanneer je vanuit aandrang iets doet, je dat met liefde doet. Het is eerder een uit nood geboren activiteit.

Die ego-honger is ook zo'n aandrang. Die aandrang is ook altijd heel serieus en dat komt denk ik door diens irriterend karakter. Arme hongerige geesten hebben aldoor zo'n verscheurende aandrang die nooit stilt. Je gunt het niemand.

De teleurstelling zit hem er in dat je op een gegeven moment gaat begrijpen dat je het sowieso niet kan vinden bij jezelf. Nee, nergens. Je lijdt. Hoe dan ook. Je weet gewoon dat aldoor die aandrang weer opkomt. Ik heb dit overal ervaren, zelfs op de mooiste vakantieplekken. Het is slechts een kwestie van tijd of de stress slaat weer toe, het heilige moeten, het vuur, het gif stroomt je geest weer binnen. Het is teleurstellend te moeten merken dat het zo is.

Ik zie het als de wrange vrucht van kwaadheid, hebzucht en onwetendheid. Wat denk jij? Zijn goede activiteiten in staat te rijpen als goede vruchten of geldt dat eigenlijk elke activiteit, goed of fout, uiteindelijk aandrang teweegbrengt en daarmee lijden?

Siebe, aandrangerig



Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #28 Gepost op: 02-04-2014 18:26 »
De waarheid is per defitnitie het aangepaste voedsel voor ons

Zelfvervreemdig is zefbedrog,  heel opmerkelijk dat een mens in staat is tot zelfbedrog, en dus onaangepast tov zichzelf is.
Dit zelfbedrog, deze leugens, leugenachtigheid  is de antipool van de waarheid.

In zelfbedrog streeft de mens naar het negatieve voor zichzelf, volgt datgene dat niet aangepast is voor zichzelf,
De mens die in een negatieve spiraal is terechtgekomen.

Ook in de leugen prbeert de mens te doen alsof het de waarheid is. Terwijl hij zelf getuige van de onwaarachtigheid hiervan is. Om dit te kunnen verstoort " ja wie" de helderheid en camoefleert het met verwarring, onrust, emotionaliteit
« Laatst bewerkt op: 03-04-2014 05:20 door Vreugdekreet & Ego-honger »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #29 Gepost op: 03-04-2014 05:34 »
Zal er ooit een dag zijn dat ik geen dwaas meer ben ?

Het doel is de emotionele en geestelijke helderheid.
De absurditeit van het perfectionisme komt tot uiting in de vraag, "zal er ooit een dag zijn dat ik geen dwaas meer ben ?.".
Het doel is geen doel, het doel is een ideaal.
Het is geen begeerte. Geen wanhopig begeren.
Maar een gevonden hebben.
Men stapt op de boot, en de boot heet "thuis".
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #30 Gepost op: 03-04-2014 19:57 »
dit valt ook nog uit de lucht
de boom en de woeste wouden
boeddha en de boom
doorgroeiende haren en nagels in de kist
bot twijg tak breuk
groei en bloei van de boom

de boom die teleurgesteld is in zichzelf
de boom die aan het ideale boombeeld wil beantwoorden
de boom met zijn doelstellingen

allemaal: zo
zo is de kromme boom
door de wind omgevallen en scheefgroeiend: zo is het
de treurende, de frisgroene en de met mos bedekte: zo is het
de met afgescheurde takken: zo is het


Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #31 Gepost op: 04-04-2014 19:41 »
rimpelend krimpend verscheurend verschrompelend
verpulverend...
verder volgt misschien ;D


Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #32 Gepost op: 04-04-2014 22:10 »
de absurditeit viert hoogtij in de verbeelding
mensen gaan zelfs door de verbeelding zelfmoord plegen
halen van alles in hun hoofd dat hun leven verziekt

daarom de vergelijking met de boom
de boom creëert geen idealen, het is zo.
noch doelstellingen, het is zo.
noch teleurstellingen, het is zo.

hopelijk is dit topic hiermee ten einde

elk verdriet, elke teleurstelling, elke ontgoocheling is een misvatting

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #33 Gepost op: 06-04-2014 01:02 »
Het is opmerkelijk dat de mens enerzijds in een waan toestand zit, en zichzelf ziet als groot, groter, grootst. Tegelijkertijd hiervoor bevestiging zoekt door middel van diverse aktiviteiten bij de anderen. Toch kan men ook zeggen dat zelfs wanneer men die bevestiging krijgt de honger naar die bevestiging blijft.

Hoe groots ook de prestaties zijn, hoeveel bevestiging men ook krijgt, de honger is niet te stillen, noch door prestaties, noch door bevestiging.Het is nooit genoeg, het is nooit dat.
Toch is het positieve zelfgevoel steeds aanwezig, ongeacht de prestaties, ongeacht men al dan niet bevestiging krijgt. De aanwezige honger drijft de mens naar  hier, naar daar. Maar noch hier, noch daar is er iets te vinden dat de honger kan verdrijven.
Toch is ook de honger niet stabiel en heeft ze het karakter van verschijnen en verdwijnen. Wanneer de honger weg is dan maakt het niet meer uit welke prestaties men levert, of welke bevestiging men al dan niet krijgt.   
Hoe lost men de honger op ? Hoe verdrijft men de honger ?
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #34 Gepost op: 07-04-2014 17:54 »
Toch is het positieve zelfgevoel steeds aanwezig, ongeacht de prestaties, ongeacht men al dan niet bevestiging krijgt.

Ik vind je hierin te optimistisch. Er is denk ik bij de meeste mensen geen positief zelfgevoel zonder allerlei  voorwaarden zoals 1. gezond zijn; 2. geen financiele problemen hebben; 3. een baan hebben, liefst goed betaald, die aanzien geeft/iets te doen hebben; 4. een partner hebben; 5. een gezin hebben, 6. goede vrienden hebben, 7. een veilig en vertrouwd thuis, 7. de zekerheid op voldoende eten, douche, allerlei werkende technische hulpmiddelen etc.

Daaraan ontlenen we toch ons gevoel van welbevinden. Zouden we dat moeten missen dan is er toch gedaan met dat positieve zelfgevoel en komen we in een stand van over-leven. De één heeft dat duidelijker sneller dan de ander. De één blijft bij verlies van 1 t/m 7 nog optimistisch en vol levensvreugde en de ander schiet al in de stress als ie bijvoorbeeld te maken krijgt met verlies van een baan.

Dat we de grip op ons leven verliezen, dat idee tenminste aldoor hebben, levert eigenlijk voortdurend bezorgdheid op. Het positieve zelfgevoel kan daar helemaal onder bezwijken weet ik uit ervaring.

Toch is dit uiteindelijk waar beoefening om draait, opgeven, loslaten. Als we niet bereid zijn werkelijk ons leven te geven en los te laten, alles, komt er van Dharma beoefening eigenlijk niks. Dan blijven we ons hechten aan dit en aan dat en angstig bezorgd. Denk je niet?

Siebe

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #35 Gepost op: 10-04-2014 22:38 »
In het fanatisme is geen middenweg te vinden.


het doel van spiritualiteit is de mens. Of beter, de spirit van de mens is het doel.
Elke spiritualiteit prijst de geestelijke levenswijze als de wijze die de mens schenkt wat hij zoekt. Als datgene wat de mens thuis voert.

de levenswijze van Gautama was eerst totaal radicaal. Een fanaticus. En Gautama zegt ook dat het niet bracht wat hij zocht.

Maar daarna vond hij de middenweg.

De Dharma van Boeddha is een geheel van oefeningen die een mens terug in balans brengt. De oefeningen zijn ook een weerspiegeling van dit in balans zijn.
De gulden middenweg.
Een balans tussen de diverse elementen van het menselijke zijn die belangrijk zijn.

Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #36 Gepost op: 11-04-2014 08:42 »
In het fanatisme is geen middenweg te vinden.


het doel van spiritualiteit is de mens. Of beter, de spirit van de mens is het doel.
Elke spiritualiteit prijst de geestelijke levenswijze als de wijze die de mens schenkt wat hij zoekt. Als datgene wat de mens thuis voert.

de levenswijze van Gautama was eerst totaal radicaal. Een fanaticus. En Gautama zegt ook dat het niet bracht wat hij zocht.

Maar daarna vond hij de middenweg.

De Dharma van Boeddha is een geheel van oefeningen die een mens terug in balans brengt. De oefeningen zijn ook een weerspiegeling van dit in balans zijn.
De gulden middenweg.
Een balans tussen de diverse elementen van het menselijke zijn die belangrijk zijn.

Noem het zwervend thuisloze bestaan als monnik maar de Middenweg qua luxe!
Alles verlaten, thuis, vrouw, kind, familie, computer, niet gehecht zijn aan intimiteit, sex, luxe, lekker eten, douche, technische middelen die je leven veraangenamen. Je kunt natuurlijk wel doen alsof de Middenweg bestaat uit gehechtheid maar dat is natuurlijk niet zo. En over gehechtheid spreek ik. Die is er, in vele vormen, intens, fanatiek, gegrepen, gehecht, vurig of milder maar alsnog gehechtheid. Levend te midden van al deze zaken die ons leven veraangenamen en waardoor we aldoor toevlucht in zoeken, alles onder controle, kan het idee geven dat beoefening vruchten afwerpt, terwijl het wrs realistisch is dat we meteen in de stress schieten wanneer we onze douche, lekkere maaltijden, intimiteit etc moeten missen. Verwezenlijking betekent toch dat je met het groots gemak afstand doet van dit soort zaken. Ga er maar aan staan. Het zet het positieve zelfgevoel in het juiste licht denk ik. Het is hoogst voorwaardelijk.

Siebe





Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #37 Gepost op: 11-04-2014 22:59 »
Als het gaat over thuisloosheid, zich ontzeggen van luxe en weelde, dan was Gautama een kampioen. Hij ging zo ver in ascese dat hij op randje van dood was. En toch was zijn antwoord : "het gaf me niet de verlichting die ik zocht".

Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #38 Gepost op: 11-04-2014 23:17 »
ah ja zo hij was gewoon nooit tevreden tot hij tevreden was

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #39 Gepost op: 12-04-2014 10:46 »
Als het gaat over thuisloosheid, zich ontzeggen van luxe en weelde, dan was Gautama een kampioen. Hij ging zo ver in ascese dat hij op randje van dood was. En toch was zijn antwoord : "het gaf me niet de verlichting die ik zocht".

Ik ben de laatste tijd weer erg geconfronteerd met de obsessieve neiging dat dingen goed werken of goed gaan. Na een heftige crises is die neiging heel sterk geworden en slaat snel op tilt.
In dit geval de koop en installatie van een nieuwe computer. Mijn oude pentium 4 windows xp is de deur uit. Ik ben toch wel geschrokken wat dit bij me losmaakt. Veel bezorgdheid. Angstige verwachtingen.

Er is die controle-zucht. Vanuit die controle-zucht is er altijd maar een bezorgdheid dat de dingen goed gaan of werken zoals je dat wilt of verwacht. Hoe normaal of menselijk dit ook is, die smal-geestigheid waarin je dan je toevlucht neemt, is natuurlijk helemaal niet je bescherming. Dat is het bizarre! Toch, aangezien dit al zo lang gaande is, is het er nou eenmaal. Precies dit soort gehechtheid, of het nu is aan spullen, mensen, ideeen, gezondheid, jeugd, leven, als we dat niet kunnen prijsgeven, hoe kunnen we dan de Dharma beoefenen?

Toevlucht nemen in iets anders dan jezelf, hoe kan dat je niet verzwakken en een neuroot van je maken, angstig bezorgd dat 'het andere' het laat afweten? En nu, eenmaal gevangen in die cocon, ingesponnen in een wereld die alsmaar in elkaar kan storten, is er alsmaar bezorgdheid en activiteit gericht op het verstevigen van het web. Spin.

Boeddha heeft helemaal gelijk dat dit niet de Weg is. Al die kinderachtigheid biedt opmerkelijk genoeg juist geen enkele bescherming. Waarom nemen we dan onze toevlucht er in? Het beschermt niet én het brengt ook nog eens eindeloos veel leed. Die kinderachtige benadering van het leven is geen vriend. Die mentaliteit deugt niet. Maar de Dharma werkelijk beoefenen is ook geen kattenpis.

We kunnen samen met beoefening doen aan schade-management want die gewoonten veranderen niet zo snel. Het is gewoon zaak door te gaan met beoefening en geleidelijk maar zeker afstand te doen van kinderachtige en verwarde activiteiten.
Siebe












Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #40 Gepost op: 12-04-2014 16:43 »
Soms.

Soms is de causaliteit van een bepaald lijden terug te voeren tot je denkproces. Dan heeft ascese weinig invloed, belang.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #41 Gepost op: 12-04-2014 19:24 »
Soms.

Soms is de causaliteit van een bepaald lijden terug te voeren tot je denkproces. Dan heeft ascese weinig invloed, belang.

wat bedoel je?
Siebe

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #42 Gepost op: 13-04-2014 08:10 »
Het lijden.

Het lijden is een verzamelbegrip. Het zegt iets maar ook niet alles. Het antwoord op het lijden is een abstract iets.
Maar het lijden is ook persoonlijk. En dan is het antwoord op dit persoonlijke lijden geen abstract iets meer, maar concreet, pragmatisch.

Ik lijd nu onder de komedie van Basho. Een verwachting staat nu onder druk.
Maar ik kan ook lijden onder de woorden van Y1010.

Bij Basho is er dat idee "dat komt niet meer goed".
Bij Y1010 is het gewoon trots dat een duwtje krijgt.

Beiden spelen een spelletje, maar bij de één is de kleur van het spelletje duisternis en bij de ander schept het juist verwachtingen.
Wanneer ik bij Y1010 zie dat het een spelletje is, en dat het enkel mijn trots is. dan is het lijden ook weg. Hier is er echter wel alweer gevaar dat ik het een leuk spelletje ga vinden. En wanneer het spelletje stopt dat er dan gemis is.

Bij Basho  kan ik onverschillig zijn, maar het raakt me, ik maak me zorgen. Ik weet ook niet wat ik moet denken. De hoop is weg. Je wil er graag iets aan doen, een positieve rol spelen, maar er is machteloosheid.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #43 Gepost op: 13-04-2014 11:44 »
Het lijden.

Het lijden is een verzamelbegrip. Het zegt iets maar ook niet alles. Het antwoord op het lijden is een abstract iets.
Maar het lijden is ook persoonlijk. En dan is het antwoord op dit persoonlijke lijden geen abstract iets meer, maar concreet, pragmatisch.

Ik lijd nu onder de komedie van Basho. Een verwachting staat nu onder druk.
Maar ik kan ook lijden onder de woorden van Y1010.

Bij Basho is er dat idee "dat komt niet meer goed".
Bij Y1010 is het gewoon trots dat een duwtje krijgt.

Beiden spelen een spelletje, maar bij de één is de kleur van het spelletje duisternis en bij de ander schept het juist verwachtingen.
Wanneer ik bij Y1010 zie dat het een spelletje is, en dat het enkel mijn trots is. dan is het lijden ook weg. Hier is er echter wel alweer gevaar dat ik het een leuk spelletje ga vinden. En wanneer het spelletje stopt dat er dan gemis is.

Bij Basho  kan ik onverschillig zijn, maar het raakt me, ik maak me zorgen. Ik weet ook niet wat ik moet denken. De hoop is weg. Je wil er graag iets aan doen, een positieve rol spelen, maar er is machteloosheid.

bedankt voor het delen van je visie



Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #44 Gepost op: 13-04-2014 23:34 »
Het lijden.

Het lijden is een verzamelbegrip. Het zegt iets maar ook niet alles. Het antwoord op het lijden is een abstract iets.
Maar het lijden is ook persoonlijk. En dan is het antwoord op dit persoonlijke lijden geen abstract iets meer, maar concreet, pragmatisch.

Ik lijd nu onder de komedie van Basho. Een verwachting staat nu onder druk.
Maar ik kan ook lijden onder de woorden van Y1010.

Bij Basho is er dat idee "dat komt niet meer goed".
Bij Y1010 is het gewoon trots dat een duwtje krijgt.

Beiden spelen een spelletje, maar bij de één is de kleur van het spelletje duisternis en bij de ander schept het juist verwachtingen.
Wanneer ik bij Y1010 zie dat het een spelletje is, en dat het enkel mijn trots is. dan is het lijden ook weg. Hier is er echter wel alweer gevaar dat ik het een leuk spelletje ga vinden. En wanneer het spelletje stopt dat er dan gemis is.

Bij Basho  kan ik onverschillig zijn, maar het raakt me, ik maak me zorgen. Ik weet ook niet wat ik moet denken. De hoop is weg. Je wil er graag iets aan doen, een positieve rol spelen, maar er is machteloosheid.

Ik vind het moeilijk te volgen. Kan me niet goed inleven in je tekst.
Siebe





Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #45 Gepost op: 19-04-2014 23:57 »
Niet iedereen moet een ontdekker (van de waarheid ) zijn, een volgeling is vaak meer dan genoeg.
Sommige mensen kunnen geen volgeling zijn.

Een volgeling die de weg van de ontdekker loopt, zal verloren lopen.
De ontdekker die de weg van volgeling volgt, zal zich verloren voelen.

Boeddhistische geschriften bevatten een sterk credo van de ontdekker.
De populariteit van het Boeddhisme heeft tegelijkertijd een volgelingsboeddhisme geschapen, waar de ontdekker geen boodschap aan heeft .

Het credo van het volgelingsboeddhisme is behoeden. Het credo van het ontdekkersboeddhisme is wapenen.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #46 Gepost op: 20-04-2014 11:45 »
Niet iedereen moet een ontdekker (van de waarheid ) zijn, een volgeling is vaak meer dan genoeg.
Sommige mensen kunnen geen volgeling zijn.

Een volgeling die de weg van de ontdekker loopt, zal verloren lopen.
De ontdekker die de weg van volgeling volgt, zal zich verloren voelen.

Boeddhistische geschriften bevatten een sterk credo van de ontdekker.
De populariteit van het Boeddhisme heeft tegelijkertijd een volgelingsboeddhisme geschapen, waar de ontdekker geen boodschap aan heeft .

Het credo van het volgelingsboeddhisme is behoeden. Het credo van het ontdekkersboeddhisme is wapenen.

Ik geloof dat ik wel begrijp wat je zegt.

De dharma is denk ik moeilijk te verteren als wij niet leeg willen zijn maar alsmaar vol willen zitten met vuur, ideeen, visies, emoties, passie, oordelen, zelfbewustzijn, ander bewustzijn, belangstelling, interesses, plannen, mentale activiteit, intenties, kennis, mededogen, wijsheid, liefde etc. Dit betekent grofweg denk ik dat we nog te wereldlijk georienteerd zijn. Of zoals Y1010 zegt, we houden nog erg van de verbeelding. We zijn er ook nog van afhankelijk. We zouden depressief en verward worden zonder het voedsel van de verbeelding. Dit is denk ik een obstakel in beoefening. Dat je hier doorheen moet. Dat je ander voedsel gaat verteren dan je gewend bent maar dat je toch vaak nog hongerig bent naar het voedsel van de verbeelding. Ik heb er echter vertrouwen in dat je als mens het voedsel wat eens zo nodig was op een dag prima kan missen en dat begint en eindigt bij het begrijpen wie je bent.

Siebe Hongerig
 
 


 









Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #47 Gepost op: 23-04-2014 22:01 »
Het Boeddhisme is een radicale breuk met de dogmatiek ten voordele van de pragmatiek.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Dharma-beoefening is de vrucht.
« Reactie #48 Gepost op: 26-04-2014 08:20 »
Dharma-beoefening is de vrucht.

Een bakker bakt.
Een zanger zingt.
Een Dharma-beoefenaar beoefent de Dharma.

De Dharma zien. In staat zijn om (bewust) de Dharma te beoefenen is de vrucht.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Y1010

  • Gast
Re:Waarheid en de teleurstelling in zichzelf
« Reactie #49 Gepost op: 29-04-2014 21:15 »
Niet iedereen moet een ontdekker (van de waarheid ) zijn, een volgeling is vaak meer dan genoeg.
Sommige mensen kunnen geen volgeling zijn.

Een volgeling die de weg van de ontdekker loopt, zal verloren lopen.
De ontdekker die de weg van volgeling volgt, zal zich verloren voelen.

Boeddhistische geschriften bevatten een sterk credo van de ontdekker.
De populariteit van het Boeddhisme heeft tegelijkertijd een volgelingsboeddhisme geschapen, waar de ontdekker geen boodschap aan heeft .

Het credo van het volgelingsboeddhisme is behoeden. Het credo van het ontdekkersboeddhisme is wapenen.

Ik geloof dat ik wel begrijp wat je zegt.

De dharma is denk ik moeilijk te verteren als wij niet leeg willen zijn maar alsmaar vol willen zitten met vuur, ideeen, visies, emoties, passie, oordelen, zelfbewustzijn, ander bewustzijn, belangstelling, interesses, plannen, mentale activiteit, intenties, kennis, mededogen, wijsheid, liefde etc. Dit betekent grofweg denk ik dat we nog te wereldlijk georienteerd zijn. Of zoals Y1010 zegt, we houden nog erg van de verbeelding. We zijn er ook nog van afhankelijk. We zouden depressief en verward worden zonder het voedsel van de verbeelding. Dit is denk ik een obstakel in beoefening. Dat je hier doorheen moet. Dat je ander voedsel gaat verteren dan je gewend bent maar dat je toch vaak nog hongerig bent naar het voedsel van de verbeelding. Ik heb er echter vertrouwen in dat je als mens het voedsel wat eens zo nodig was op een dag prima kan missen en dat begint en eindigt bij het begrijpen wie je bent.

Siebe Hongerig
euh Y1010 staat daar tussenin
ja we houden van onze verbeelding, zo heb ik dat niet letterlijk gezegd, maar het is eigenlijk inderdaad zo 
die verbeelding is enorm krachtig
we geloven er in
de verbeelding vormt ons leven
het vormt het leven zoals we het zullen leven
de geest gaat aan alles vooraf

Alle dingen worden door de geest, het denken, aangestuurd.(1)
De geest, het denken, gaat vooraf, ze geeft gestalte.(2)
De geest, het denken, (gaat vooraf aan)(3)
het spreken en het handelen.
Daarop volgt het onbevredigd zijn
zoals het wiel volgt op de voetstap van de os.(5)

http://www.buddha-dharma.eu/Pali-soettas-Dhammapada-vers-1.html




« Laatst bewerkt op: 29-04-2014 21:25 door Y1010 »