Auteur Topic: Enkele vragen  (gelezen 5929 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Vegasboy

  • Gast
Enkele vragen
« Gepost op: 25-12-2006 13:47 »
Ik heb enkele maanden geleden het Boeddhisme leren kennen en werd er direct door aangetrokken daar ik veel antwoorden heb gevonden in het Boeddhisme waar ik al jaren mee rond liep. Ik heb ondertussen al wat boeken gelezen over Boeddhisme en mij er meer en meer in verdiept maar aangezien ik echt Boeddhist wil worden heb ik nog enkele vragen waarop ik hoop hier een antwoord te vinden en liefst geen verwijzingen naar teksten of derg. maar antwoorden uit eigen ervaring.

1 Hoe ziet een Boeddhistische begrafenis eruit ?
   Kan je dit aanvragen in Belgie ?

2 Ik neem aan dat je als Boeddhist wel een kerkelijke dienst kan
   bijwonen als je daarvoor word uitgenodigt bij een huwelijk of
   overlijden van een familielid of kennissen maar je neemt toch geen
   deel aan de ceremonies zoals gezangen en de hostie in ontvangst
   nemen enz... ?

3 Ik weet dat Boeddhisme geen Godsdienst is maar een religie en dat je
   vrij bent dit zelf te beleven zoals je wilt en dat er geen                             
   toetredingsrituelen bestaan maar bestaat er echt zo niets als
   een toetredings of welkomsritueel waardoor je je echt opgenomen voelt
   in de Boeddhistische gemeenschap ? (Zoals het doopsel of eerste en
   plechtige communie bij de Christenen. Ook als je op oudere leeftijd
   nog Christen wilt worden kan men zich altijd laten dopen.

4 Zijn er hier mensen die het Tibetaans instituut te Schoten soms
   bezoeken ?

5 Hoe vaak mediteert men per week ? En zijn er speciale rituelen die
   je als Boeddhist moet uitvoeren voor je begint te mediteren ?
   Ik heb een klein altaartje thuis staan met een Boeddhabeeldje ,
   kaarsjes enz....

Alvast bedankt voor iedere r?actie op deze vragen.

Offline Viriya

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 462
  • Geslacht: Man
  • Zoek!
    • Bekijk profiel
    • Toegang tot Inzicht (De verzamel site van Boeddhistische Geschriften)
Re: Enkele vragen
« Reactie #1 Gepost op: 26-12-2006 10:08 »
Hey Vegasboy,

Ik kan alleen een antwoord geven op vraag 5 en dat is: het liefst 1x per dag maar in de praktijk komt het er op neer dat ik het maar enkele keren per week doet.  Ik probeer minimaal 20 minuten te zitten.

Ik denk als je een Boeddhistische begrafenis wil je dit misschien zou kunnen aanvragen op een van de instituten in Belgi??

Ik denk dat je als Boeddhist overal mag gaan en staan waar je wilt. Dat er geen "verboden plekken" zijn. Alleen moet je altijd goed in de gaten houden waarom je daar naar toe gaat, wat voor effect dit kan hebben op je ontwikkeling van het Pad.

Je derde vraag ligt wat complexer want waarneer ben je nou Boeddhist? In de Pali Canon staat dat je geen waarde moet binden aan rituelen dus dat lijkt me dan een minder geschikte vorm om je tot Boeddhist te verklaren. Ook in de teksten worden mensen Boeddhist nadat ze een toespraak hebben aangehoord en daarna nemen ze de keuze "Ja, ik word een volger van deze leer". Ik zie niet in waarom je belang hecht aan het hebben van een ritueel.
Op http://groups.msn.com/ThevoiceofBudha/dedriejuwelen.msnw zeggen ze:

"Door eenvoudig  onderstaande formule driemaal te reciteren verklaart men zichzelf tot boeddhist.

Ik neem mijn toevlucht tot boeddha,ik neem mijn toevlucht tot dharma,ik neem mijn toevlucht tot sangha."
Als je dit dan doet met enkele vrienden/familie thuis, wat extra sfeer elementen enzo ;) en dan heb je je eigen ritueel?

Ik hoop dat ik wat heb kunnen helpen.

Met metta,
Django

http://www.toegangtotinzicht.nl
 De Verzamelsite van Alle Nederlandse Boeddhistische Geschriften

Vegasboy

  • Gast
Re: Enkele vragen
« Reactie #2 Gepost op: 26-12-2006 13:05 »
Bedankt voor je r?actie. Wat die rituelen betreft, daar heb je gelijk in.
Als Boeddhist kan je inderdaad staan en gaan waar je wilt maar ik neem toch aan dat je geen kerkelijke of andere rituelen volgt.

Groetjes

lord rainbow

  • Gast
Re: Enkele vragen
« Reactie #3 Gepost op: 26-12-2006 18:25 »
________________________________________
Ceremonies en begrafenisriten voor de doden:
 
De vroege Boeddhisten volgden de Indiase gebruiken om het lichaam na de dood te verbranden. Het lichaam van Boeddha zelf was gecremeerd en dit was het voorbeeld van veel Boeddhisten, zelfs in het Westen. Wanneer iemand stervende is in een Boeddhistisch huis, komen monniken langs om hem of haar gerust te stellen door verzen op te zeggen, zoals bijv.:
"Zelfs de prachtige koninklijke rijtuigen slijten, en zo ook dit lichaam slijt. Maar de lessen van goedheid worden niet ouder, en zo maakt Goedheid dit bekent aan de goeden."
Na het overlijden, als de overledene klaar gemaakt voor het crematie vuur, blijven de monniken reciteren om de goede energie van de overledene los te maken van diens verdwijnende persoonlijkheid.
De monniken komen met de familie naar de crematie. De familie en al hun vrienden geven voedsel en kaarsen aan de monniken. Hiermee wordt welwillendheid geschapen, en men denkt dat deze welwillendheid de nog achtergebleven geest van de dode persoon helpt.
In Tibet wordt de stervensdag als zeer belangrijk gezien. Men gelooft dat zo gauw als een lichaam gestorven is, de persoonlijkheid in een trance gaat gedurende de volgende vier dagen. Tijdens deze periode weet de desbetreffende persoon niet dat hij of zij gestorven is. Deze periode wordt de Eerste Bardo genoemd en de Lamas -monniken- zeggen speciale verzen op die de overledene kunnen bereiken.
Aan het einde van deze vier dagen begint de overledene een helder schijnend licht te zien. Als de straling van het Heldere Licht hen niet afschrikt en ze het kunnen verwelkomen, zal de persoon niet herboren worden. Maar de meeste vluchten ervoor weg waarna het Licht weer vervaagt.
Dan wordt de persoon er zich bewust van dat de dood heeft plaatgevonden. Op dit moment begint de Tweede Bardo. De persoon ziet alles wat ze ooit hebben gedaan of gedacht langs komen. Terwijl ze toekijken voelen ze zich alsof ze een lichaam bezitten; maar wanneer ze zich realiseren dat dit niet het geval is, beginnen ze er naar te verlangen om weer een te bezitten. Dan komt de Derde Bardo, dat de toestand is van het zoeken naar een nieuwe geboorte. Alle voorgaande gedachten en daden brengen de persoon er toe om nieuwe ouders uit te zoeken die hem of haar diens nieuwe lichaam zullen geven.


Boeddhistische begrafenisriten in zuidoost Aziatische landen:

Begrafenisriten zijn de meest uitgebreide van alle levenscyclus ceremonies en waarbij de monniken een prominente rol spelen. Het is een basis-gegeven van het Boeddhisme dat het bestaan bestaat uit lijden, of het nu gaat om geboorte, het dagelijks leven, ouderdom of sterven. Dit is overduidelijk als de dood in huis komt. Boeddhisme kreeg gemakkelijk voet aan de grond in Thailand juist omdat het meer te zeggen had over sterven, dood en het hiernamaals dan het oudere animisme.
De mensen vertrouwen erop dat de monniken de sutras reciteren die gunstig zijn voor de overledene en alle begrafenisriten en herdenkingsceremonies uitvoeren. Het uitvoeren van de riten voor de doden kan beschouwd worden als de onmisbare dienst die de monniken geven aan de gemeenschap. Dit is de reden waarom het crematorium in elke grote tempel geen concurrentie heeft vanuit de seculiere maatschappij.
Het idee dat sterven lijden is, alleen verlicht door universele kennis, geeft een algemene stemming van overgave aan begrafenissen. Onder een kleine selecte groep bestaat de hoop op Nibbana met het verdwijnen van het persoonlijke streven; onder de grote meerderheid is er de verwachting van wedergeboorte hetzij in deze wereld, in de hemel van Indra of een ander, of in een andere bestaansdimensie, mogelijkerwijze als geest. Over de algemene doemstemming komt het gevoel dat verdienstelijke daden de conditie van de overledene kunnen verbeteren. De boodschap van Anatta (niet zelf) kan niet geheel alle angst wegnemen, in het geval dat de overledene blijft bestaan als pretas, of een wezen dat kwellingen ondergaat. Daarom doen verwanten er alles aan om hun conditie te verbeteren.
Volgens traditie moet er moeite gedaan worden, als een persoon stervende is, om diens geest te richten op de Boeddhistische geschriften of om hem/haar de namen van Boeddha -zoals Phra Arahant- te laten opzeggen. De naam kan gefluisterd worden in het oor indien de persoon al ver weg is. Soms worden er vier lettergrepen -ci, re, ru, en ni- op een stuk papier geschreven en in de mond van de stervende gelegd. De lettergrepen worden beschouwd als het hart van Abhidharma en representeren resp. het hart, mentale concepten, vorm en Nibbana. Men hoopt dat als de laatste gedachten van de desbetreffende gericht zijn op Boeddha en de voorschriften, dat de vrucht van deze verdienstelijke daad gunstig zal zijn voor de overledene in diens nieuwe bestaan. In een dorp, op het moment van sterven, kunnen de verwanten luid klagen, zowel om hun verdriet te uiten als om de buren te waarschuwen die komen om te helpen.
Na het overlijden vindt er een bad-ceremonie plaats waarin verwanten en vrienden water gieten over het hoofd van de overledene. Het lichaam wordt dan geplaatst in een kist en omringd met kransen, kaarsen en wierook. Indien mogelijk wordt ernaast een foto van de persoon gelegd, en gekleurde lichten opgehangen boven de kist. Soms wordt de crematie een week uitgesteld om verwanten die van ver moeten komen de gelegenheid te geven om aanwezig te zijn, of om speciale eer aan de dode te bewijzen. In dit geval komt er een groep monniken naar het huis, ??n of meerdere malen per dag om te reciteren uit de Abhidharma, soms de bhusa yong -een breed lint aan de kist- vasthoudend. Er wordt de aanwezige monniken voedsel aangeboden als deel van verdienste maken voor de overledene.
Het voedsel dat in naam van de overledene wordt aangeboden, staat bekend als Matakabhatta, van mataka, 'die dood is'. Bij de presentatie ervan wordt er gezegd:
"Edele heren, we smeken nederig om dit mataka voedsel en deze giften aan te mogen bieden aan de Sangha. Moge de Sangha dit voedsel en deze giften ontvangen opdat ons aan het einde van de tijd voordeel en geluk moge toevallen."
Bij een gewone uitvaart in noord Thailand, vindt de crematie plaats binnen drie dagen. De buren verzamelen zich voor een nachtelijk feest, wonen de diensten bij en spelen kaartspelletjes en dominos. De laatste nacht komt na de crematie.
Op de dag van de crematie speelt er een orkest en wordt er alle mogelijke moeite gedaan om het verdriet, eenzaamheid en angst voor geesten te verdrijven door muziek en het samenzijn. Voordat de processie begint, beginnen de monniken een dienst te reciteren in het huis en gaan vervolgens de kist voor langs de trap van het huis die soms bedekt is met bananenbladeren. Men vindt het nodig dat het lichaam niet op de gebruikelijke wijze het huis verlaat maar door een gat in de vloer of muur; vandaar dat de trappen bedekt zijn met bananenbladeren om het 'ongebruikelijk' te maken.
Een man met een witte banier op een lange stok gaat vaak voorop bij een processie naar de plek van crematie. Hij wordt gevolgd door oudere mannen die bloemen in zilveren schalen dragen en daarna door een groep van acht tot tien monniken die voor de kist lopen en het lange brede lint -de bhusa yong- vasthouden. Vaak herhaalt ??n van de monniken delen van de Abhidharma tijdens de tocht.
De kist wordt gedragen of ligt op een begrafeniswagen getrokken door een grote groep vrienden en verwanten die voelen dat ze een laatste dienst bewijzen en bezig zijn met een verdienstelijke daad. Als de processie vergezeld wordt door muziek, rijden de muzikanten in ossewagens of een vrachtwagen achteraan.
Tijdens de dienst op begraafplaats zitten de monniken met hun gezicht naar de kist waarop de Pangusukula mantels rusten. Na het zingen wordt de kist geplaatst op de brandstapel gemaakt van steen. Hierna komen de mensen met toortsen of kaarsen, wierook en geurig hout, en gooien dit onder de kist zodat de daadwerkelijke crematie onmiddellijk plaatsvindt.
Later word de as verzameld en bewaard in een urn.
Vaak worden de lichamen van prominente of rijke personen een jaar of langer bewaard in een speciaal gebouw bij de tempel. De crematie wordt zo lang uitgesteld om liefde en respect te tonen voor de overledene en om religieuze riten uit te voeren ten gunste van de overledene. In zulke gevallen wordt er een serie herdenkingsdiensten gehouden op de 7e, 50e en 100e dag na het overlijden. In ??n geval cremeerde een rijke handelaar het lichaam van zijn dochter niet voordat hij haar hele erfenis had uitgegeven aan gunstige diensten voor haar. Een andere handelaar spendeerde 10.000 bath aan verzekeringsgeld, ontvangen na de dood van zijn jonge zoon, aan religieuze ceremonies.
Zo lang als het lichaam aanwezig is, kan de ziel profiteren van de gegeven geschenken, de diensten en het zingen. Deze gedachte ligt achter het gebruik van het bhusa yong lint dat vanaf het lichaam in de kist leidt tot aan de reciterende monniken ervoor. De dode kan op die wijze contact hebben met de heilige sutras. Wanneer het lichaam gecremeerd is geworden, is de geest meer definitief afgesneden van de wereld; daarom is het beste om de geest niet te dwingen om de preta wereld definitief en onomkeerbaar, binnen te gaan, voordat het de voordelen heeft mogen ontvangen van de religieuze ceremeonies die zijn bedoeld om de status van de geest te verbeteren.
Bij crematies is het vrij gebruikelijk voor rijke mensen om boeken en pamfletten te laten drukken ter distributie, met Boeddhistische lessen in de vorm van verhandelingen, vertalingen van sutras, historische beschrijvingen en uitleg over de ceremonies. Zulke boeken, in een oplage van duizenden, zijn niet alleen een eerbetoon aan de overledene en een manier om het lot te verbeteren, maar bezitten ook praktische waarde.

voor meer:


klik hier
« Laatst bewerkt op: 26-12-2006 18:27 door lord rainbow »

Offline Peaceful warrior

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 27
  • Lid van het boeddhaforum!
    • Bekijk profiel
Re: Enkele vragen
« Reactie #4 Gepost op: 29-12-2006 12:32 »
4) Hoewel ik zelf in Belgi? woon (gans andere kant als Schoten), ben ik nog niet in Schoten geweest.  Misschien in het voorjaar wel eens, maar niet direct gepland nog...... 
Ik ben wel eens tot in Cadzand geweest (was toen putje winter vorig jaar en nog niet zo lang open ook) maar niet binnen geweest... 
(Ergens wel jammer dat Belgi? nog wat achterop hinkt ... ?)

Offline Viriya

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 462
  • Geslacht: Man
  • Zoek!
    • Bekijk profiel
    • Toegang tot Inzicht (De verzamel site van Boeddhistische Geschriften)
Re: Enkele vragen
« Reactie #5 Gepost op: 30-12-2006 10:31 »
(...)
Zo lang als het lichaam aanwezig is, kan de ziel profiteren van de gegeven geschenken, de diensten en het zingen. Deze gedachte ligt achter het gebruik van het bhusa yong lint dat vanaf het lichaam in de kist leidt tot aan de reciterende monniken ervoor. De dode kan op die wijze contact hebben met de heilige sutras. Wanneer het lichaam gecremeerd is geworden, is de geest meer definitief afgesneden van de wereld; daarom is het beste om de geest niet te dwingen om de preta wereld definitief en onomkeerbaar, binnen te gaan, voordat het de voordelen heeft mogen ontvangen van de religieuze ceremeonies die zijn bedoeld om de status van de geest te verbeteren.
(...)

Leven is toch als een kaars. Die begint te branden ten tijde van de conceptie en uitgaat op het tijdstip van de dood (ten opzichte van dat lichaam, de kaars blijft wel branden op een andere plek en in een andere tijd en ander lichaam). Hoe kan er dan nog invloed zijn op die persoon na de dood?

Dhammapada 41:
Zonder de geest is het lichaam waardeloos

041. Weldra, helaas, zal dit stoffelijk lichaam gestrekt op de aarde liggen. Veronachtzaamd, zonder bewustzijn, net zoals een stuk nutteloos rot hout.



Je eigen karma wordt verandert door je eigen bewuste daden. Hoe kunnen anderen dan jouw karma be?nvloeden?

7. "Punna, er zijn door mij vier soorten kamma verkondigd nadat ik die mijzelf gerealiseerd had door rechtstreekse kennis. Welke zijn die vier? Er is donker kamma met donkere rijping, er is helder kamma met heldere rijping, er is donker-en-helder kamma met donkere-en-heldere rijping, en er is kamma dat noch donker noch helder is met noch donkere noch heldere rijping (vipaka), kamma dat leidt tot de uitdoving van kamma."

8. "En wat, Punna, is donker kamma met donkere rijping? Hier zet iemand een ongezonde lichamelijke formatie op gang, hij zet een ongezonde verbale formatie op gang, hij zet een ongezonde mentale formatie op gang[4]. Nadat hij een ongezonde lichamelijke formatie, een ongezonde verbale formatie en een ongezonde mentale formatie op gang heeft gezet, wordt hij wedergeboren in een ongezonde wereld. Wanneer hij in een ongezonde wereld is wedergeboren, zullen ongezonde indrukken hem raken. Geraakt door ongezonde indrukken, voelt hij ongezonde gevoelens, bijzonder pijnlijk, net zoals in het geval van wezens in de hel. Aldus is de wedergeboorte van een wezen toe te schrijven aan het wezen zelf: iemand wordt wedergeboren in overeenstemming met het kamma dat hij heeft verricht. Wanneer iemand is wedergeboren, treffen indrukken hem. Zo, zeg ik, zijn wezens de erfgenamen van hun eigen kamma. Dit wordt genoemd: donker kamma met donkere rijping."

9. "En wat, Punna, is helder kamma met heldere rijping? Hier zet iemand een gezonde lichamelijke formatie op gang, hij zet een gezonde verbale formatie op gang, hij zet een gezonde mentale formatie op gang. Nadat hij een gezonde lichamelijke formatie, een gezonde verbale formatie en een gezonde mentale formatie op gang heeft gezet, wordt hij wedergeboren in een gezonde wereld. Wanneer hij in een gezonde wereld is wedergeboren, zullen gezonde indrukken hem raken. Geraakt door gezonde indrukken, voelt hij gezonde gevoelens, bijzonder aangenaam, net zoals in het geval van de goden van Schitterende Glorie. Aldus is de wedergeboorte van een wezen toe te schrijven aan het wezen zelf: iemand wordt wedergeboren in overeenstemming met het kamma dat hij heeft verricht. Wanneer iemand is wedergeboren, treffen indrukken hem. Zo, zeg ik, zijn wezens de erfgenamen van hun eigen kamma. Dit wordt genoemd: helder kamma met heldere rijping."

10. "En wat, Punna, is donker en helder kamma met donkere en heldere rijping? Hier zet iemand een lichamelijke formatie op gang die en ongezond en gezond is, hij zet een verbale formatie op gang die en ongezond en gezond is, hij zet een mentale formatie op gang die en ongezond en gezond is. Nadat hij een lichamelijke formatie die en ongezond en gezond is, een verbale formatie die en ongezond en gezond is en een mentale formatie op gang heeft gezet die en ongezond en gezond is, wordt hij wedergeboren in een wereld die en ongezond en gezond is. Wanneer hij in een wereld is wedergeboren die en ongezond en gezond is, zullen hem en ongezonde en gezonde indrukken raken. Aangeraakt door en ongezonde en gezonde indrukken, voelt hij en ongezonde en gezonde gevoelens, aangename en onaangename met elkaar gemengd, net zoals in het geval van menselijke wezens, sommige goden en sommige wezens in de lagere werelden. Aldus is de wedergeboorte van een wezen toe te schrijven aan het wezen zelf: iemand wordt wedergeboren in overeenstemming met het kamma dat hij heeft verricht. Wanneer iemand is wedergeboren, treffen indrukken hem. Zo, zeg ik, zijn wezens de erfgenamen van hun eigen kamma. Dit wordt genoemd: donker en helder kamma met donker en heldere rijping."

11. "En wat, Punna, is noch donker noch helder kamma met noch donkere noch heldere rijping, kamma dat leidt tot de uitdoving van kamma? De intentie om het opgeven van donker kamma met donkere rijping, de intentie om het opgeven van helder kamma met heldere rijping, de intentie om het opgeven van kamma dat donker en helder is met donkere en heldere rijping -- dat is kamma dat noch donker noch helder is met noch donker noch heldere rijping, kamma dat leidt tot de uitdoving van kamma[5]. Dit zijn de vier soorten kamma die door mij zijn verkondigd nadat ik die mijzelf gerealiseerd had door rechtstreekse kennis.
http://www.sleuteltotinzicht.nl/m057.htm

De verhandeling over karma verwijst duidelijk alleen naar de daden/intensies van de persoon zelf.
Dhammapada 379 en 380

Hij die zichzelf bewaakt leeft gelukkig

379. Jijzelf moet jezelf aanzetten! Jijzelf moet jezelf leren kennen! Zo monnik, door aandachtig te zijn en jezelf te bewaken, zul je gelukkig leven.

Jijzelf bent je eigen redder

380. Iemand is zijn eigen redder, iemand is zijn eigen gids. Daarom moet je jezelf goed in de gaten houden, precies zoals een koopman dat doet bij een kostbaar paard.


Ziel?
Dhammapada 367
De monnik die niet aan zijn 'ik' hecht

367. Hij, in wie niet de 'ik' gedachte opkomt met betrekking tot het mentale en lichamelijke, hij die niet treurt om wat er in werkelijkheid niet is; die persoon wordt terecht 'monnik' genoemd.

Er is niks vaststaands in deze wereld, alles is vergankelijk.

Ik vind het dus bijzonder dat er net in een Boeddhistische begrafenis zulke rituelen zijn... Als je kijkt naar de geschriften dan staat daar toch zeker iets totaal anders en heel andere idee?n omtrent leven en dood. Het instand houden van het lichaam na de dood veroorzaakt toch net een versterkt gevoel dat de persoon er nog "is" en dat je nog met hem kan interacteren. Wat meer lijden tot gevolg heeft. Is het dan nog wel goed om te stellen dat dit een Boeddhistische begrafenis is?

Met metta
Django
« Laatst bewerkt op: 30-12-2006 10:37 door DjangoVaal »
http://www.toegangtotinzicht.nl
 De Verzamelsite van Alle Nederlandse Boeddhistische Geschriften

Vegasboy

  • Gast
Re: Enkele vragen
« Reactie #6 Gepost op: 01-01-2007 18:58 »
Zijn er bepaalde rituelen die men uitvoert alvorens men mediteert ?

Wat het Tibetaans instituut in Schoten betreft, ik woon maar 10 min. ervan maar als je hun kalender bekijkt voor het nieuwe jaar is voor 80% weer alles gepland op weekavonden en zodoende voor mij wegens gezins en werksituatie onmogelijk om deze bij te wonen. Ik vraag mij af waarom ze niet meer zaken zoals meditatie in het week-end organiseren.
Als je hen een mail stuurt met vragen hieromtrent dan antwoorden ze zelfs niet. Jammer !

lord rainbow

  • Gast
Re: Enkele vragen
« Reactie #7 Gepost op: 04-01-2007 19:32 »

Leven is toch als een kaars. Die begint te branden ten tijde van de conceptie en uitgaat op het tijdstip van de dood (ten opzichte van dat lichaam, de kaars blijft wel branden op een andere plek en in een andere tijd en ander lichaam). Hoe kan er dan nog invloed zijn op die persoon na de dood?

Dan brandde hij toch ook al voor de conceptie?

Hoe dat kan weet ik niet.
Maar gedurende dit leven,uitgaande van jouw vergelijking,brand mijn kaars ook,toch...
en ik wordt nu toch ook beinvloed door mijn omgeving en het gedrag van anderen....



Ik vind het dus bijzonder dat er net in een Boeddhistische begrafenis zulke rituelen zijn... Als je kijkt naar de geschriften dan staat daar toch zeker iets totaal anders en heel andere idee?n omtrent leven en dood. Het instand houden van het lichaam na de dood veroorzaakt toch net een versterkt gevoel dat de persoon er nog "is" en dat je nog met hem kan interacteren. Wat meer lijden tot gevolg heeft. Is het dan nog wel goed om te stellen dat dit een Boeddhistische begrafenis is?

Tsja,de ene boeddhist is de andere niet.Je ziet dat er binnen het boeddhisme en de  culturen waar het deel van uit is gaan maken,verschillende rituelen ontstaan.
Wat mij betreft zijn rituelen van belang voor de associaties die het bij een persoon oproept.Voor de rest lijken me het zinloze praktijken.

vriendelijke groet

lr

Offline Viriya

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 462
  • Geslacht: Man
  • Zoek!
    • Bekijk profiel
    • Toegang tot Inzicht (De verzamel site van Boeddhistische Geschriften)
Re: Enkele vragen
« Reactie #8 Gepost op: 05-01-2007 11:12 »

Leven is toch als een kaars. Die begint te branden ten tijde van de conceptie en uitgaat op het tijdstip van de dood (ten opzichte van dat lichaam, de kaars blijft wel branden op een andere plek en in een andere tijd en ander lichaam). Hoe kan er dan nog invloed zijn op die persoon na de dood?

Dan brandde hij toch ook al voor de conceptie?

Hoe dat kan weet ik niet.
Maar gedurende dit leven,uitgaande van jouw vergelijking,brand mijn kaars ook,toch...
en ik wordt nu toch ook beinvloed door mijn omgeving en het gedrag van anderen....

Ik zie dat ik het verkeerd heb opgeschreven.  :-[
Leven is toch als een kaars. Die begint te branden ten tijde van de conceptie en uitgaat op het tijdstip van de dood (ten opzichte van dat lichaam, de VLAM blijft wel branden op een andere plek en in een andere tijd en ander lichaam). Hoe kan er dan nog invloed zijn op die persoon na de dood?

Ik denk dat jouw kaars niet brandt voor de conceptie, maar de vlam brand dan op een andere kaars. Dan staat de kaars voor de persoon en de vlam voor de status van het karma (ik stel karma voor als een lineaire lijn met aan de ene kant slecht en aan de andere kant goed en het  totaal aan karma, dat je hebt vergaard, de basis vormt van de omstandigheden van je geboorte). Dus op het tijdstip van de dood gaat die andere kaars uit, op basis van het karma is er een nieuwe kaars en daar is de vlam er weer op.

Zo zie ik het, maar dit is een mening op basis van rede en qua ervaring ben ik nog niet veel verder dan dat ik er gewoon ben op het moment van geboorte  :P.

Ik vind het een heel moeilijk thema in het Boeddhisme.
Wedergeboorte zonder ziel lijkt me eigenlijk onmogelijk. Maar ik zie ook in dat er in heel mijn persoon niet zoiets is als een ziel.
Wat is dan karma dat er ontstaan is door bewustzijn?
En waarom kan dat karma zoveel personen binden aan het leven?
Is dan karma een soort van ziel? Want dat gaat over van persoon naar persoon. Maar dan een veranderende ziel en het is onpersoonlijk. Is het dan energie dat overgaat?

Maar goed, laat ik liever de pijl eruit trekken en aan mijn revalidatie werken ;)

Met metta,
Django   
http://www.toegangtotinzicht.nl
 De Verzamelsite van Alle Nederlandse Boeddhistische Geschriften

lord rainbow

  • Gast
Re:Enkele vragen
« Reactie #9 Gepost op: 02-07-2012 20:51 »