Auteur Topic: Mag ik zo vrij zijn?  (gelezen 8649 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Nathan

  • Gast
Mag ik zo vrij zijn?
« Gepost op: 02-03-2015 10:01 »
Je kunt een methode liefhebben zoals die van mindfulness, vipassana, zazen,... maar ben je ook vrij daar buitenom?
Moet je eerst aan een infuus, genaamd een of andere techniek?
Dat je je veiliger en beter kunt voelen door bijvoorbeeld vipassana te beoefenen, zal ik hier niet bevechten. Maar is dat enkel je doel?
We willen ons allemaal beter en veiliger voelen, daarom sluiten we een verzekering af, slikken we medicijnen, geloven we in de politie en politiek, eten en drinken we op tijd, en dergelijke. Maar wanneer het gaat om volledige innerlijke bevrijding, zal een techniek dan het antwoord zijn?
Je gebruikt een beperking, omdat je tegen jezelf zegt iets te moeten doen, zoals een uur zitten op een dag en je dan verder houden aan de oefening. Je onderwerpt je geest en lichaam met als doel vrij te worden of te zijn op dat moment.
Gaat aan vrijheid onderwerping vooraf?
Als er geen sprake is van welke weg en techniek ook, wat gebeurt er dan in jouw geest? Dan is er inzicht hier en nu, zonder beperking. En als je je dan plotseling door iets of iemand rottig mocht voelen, is er meteen dat contact met het moment zelf.
En wat zal er gebeuren met dat gevoel als er direct, gelijktijdig aandacht voor is, niet oppervlakkig, maar aandacht die zich door niets en niemand laat weerhouden om ergens in door te dringen? Zoals de zon aanwezig is hier op aarde en de aarde doet veranderen, zonder dan de zon zelf daar last van ondervindt.
Maar het lijkt dat we denken dat als je aandacht geeft aan pijn, de pijn juist verergert. Maar dat kan als er sprake is van ik en het object pijn, in de plaats van dat je het waargenomene bent, erin doordringt.
Als we aandacht cultiveren, zal het er niet altijd zijn.
Als we aandacht ontdekken als onze wezenlijke natuur, heeft het geen begin en eind.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #1 Gepost op: 02-03-2015 20:09 »
Je kunt een methode liefhebben zoals die van mindfulness, vipassana, zazen,... maar ben je ook vrij daar buitenom?
Moet je eerst aan een infuus, genaamd een of andere techniek?
Dat je je veiliger en beter kunt voelen door bijvoorbeeld vipassana te beoefenen, zal ik hier niet bevechten. Maar is dat enkel je doel?
We willen ons allemaal beter en veiliger voelen, daarom sluiten we een verzekering af, slikken we medicijnen, geloven we in de politie en politiek, eten en drinken we op tijd, en dergelijke. Maar wanneer het gaat om volledige innerlijke bevrijding, zal een techniek dan het antwoord zijn?
Je gebruikt een beperking, omdat je tegen jezelf zegt iets te moeten doen, zoals een uur zitten op een dag en je dan verder houden aan de oefening. Je onderwerpt je geest en lichaam met als doel vrij te worden of te zijn op dat moment.
Gaat aan vrijheid onderwerping vooraf?
Als er geen sprake is van welke weg en techniek ook, wat gebeurt er dan in jouw geest? Dan is er inzicht hier en nu, zonder beperking. En als je je dan plotseling door iets of iemand rottig mocht voelen, is er meteen dat contact met het moment zelf.

Ik bespeur nog altijd de smeulende geur van Krishnamurti ;)

Woorden, woorden, Nathan. Of je ze nu brengt als vraag, als antwoord, als waarheid, als je eigen inzicht, als overdenking voor een ander, ze brengen hooguit even een kick, een tijdelijke euforie, hooguit een illusie van weten en leraarschap. Het kan hooguit even een tijdelijke opleving geven. Echt, meer kan het niet zijn. Het bevordert enkel roes, illusie, begoocheling. Feit blijft...Nibbana is niet gerealiseerd. Gehechtheid is niet vermindert. Mag ik ook zo vrij zijn?

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #2 Gepost op: 02-03-2015 21:45 »
Vertel eens Siebe, ben je een boeddhist?

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #3 Gepost op: 03-03-2015 15:50 »
Vertel eens Siebe, ben je een boeddhist?

Waarom vraag je dat?
Siebe




























Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #4 Gepost op: 03-03-2015 15:56 »
Vertel eens Siebe, ben je een boeddhist?

Waarom vraag je dat?
Siebe
Waarom niet?

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #5 Gepost op: 03-03-2015 23:01 »
Vertel eens Siebe, ben je een boeddhist?

Waarom vraag je dat?
Siebe
Waarom niet?

Toen ik hier op dit forum kwam las ik je berichten en ik vond je zo herkenbaar. Ik was ook zo vol van Krishnamurti. Iedereen die vol is van Krishnamurti gaat op een bepaalde manier denken, praten, zoekt op een bepaalde manier dialoog, contact etc. Alles is geheel voorspelbaar. Het is echt universeel hoor. Krishnamurti betovert mensen. Ik zag in je berichten de nathan-krishnamurti en tegelijkertijd zag ik siebe-krishnamurti.

Op Siebe-Krishnamurti kijk ik niet zo heel positief terug. Het was vooral een roes van vermeend weten, denken-te-weten, denken een leraar te zijn en anderen te kunnen gidsen. Dialogen zogenaamd zoekend, contact zogenaamd zoekend maar alleen maar om de ander eigenlijk te kijk te zetten en jezelf te profileren als de meester of wijze. Het was echt een roes van autoriteit, van vermeend leraarschap waarin ik zat.
Dat alles van mezelf heb ik over jou heen geprojecteerd. Dus dat was niet zo'n best begin maar dan weet je waar dit vandaan kwam.

groetjes,
Siebe, ziet eerder vijanden dan vrienden





Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #6 Gepost op: 04-03-2015 08:11 »
Okay Siebe, duidelijk.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #7 Gepost op: 15-03-2015 14:23 »
Je kunt een methode liefhebben zoals die van mindfulness, vipassana, zazen,... maar ben je ook vrij daar buitenom?
Moet je eerst aan een infuus, genaamd een of andere techniek?

Kinderen hebben bijvoorbeeld helemaal niet zo'n helder bewustzijn of aandacht voor wat er allemaal in hun geest omgaat. Zij volgen net als dieren gewoon de impulsen. Ze zijn niet bewust bezig hun innerlijk te verdelen in zelf en niet-zelf. Ze zijn niet bezig hun innerlijk te verlichten. Of verschijnselen in te delen in bevorderlijk en niet-bevorderlijk. Ze zijn niet bezig zich te trainen in het louter gewaarzijn.
Ze zijn ook niet geïnteresseerd in vrijheid want ze voelen zich ook helemaal niet gevangen.

Kinderen zitten niet aan een infuus maar op enig moment gaan wij volwassenen aan het infuus.
Bijvoorbeeld van keuzeloos gewaarzijn. Het is natuurlijk toch ook gewoon maar oefening, conditionering, techniek, methode van volwassenen verwarde mensen om enige orde te brengen in hun chaotisch leven.

Je gebruikt een beperking, omdat je tegen jezelf zegt iets te moeten doen, zoals een uur zitten op een dag en je dan verder houden aan de oefening. Je onderwerpt je geest en lichaam met als doel vrij te worden of te zijn op dat moment.
Gaat aan vrijheid onderwerping vooraf?

Het is maar wat je vrijheid noemt.

Als er geen sprake is van welke weg en techniek ook, wat gebeurt er dan in jouw geest? Dan is er inzicht hier en nu, zonder beperking


Kinderen hebben geen techniek of weg maar je kunt volgens mij ook niet zeggen dat ze dan dus ook automatisch inzicht hebben hier en nu. Met volwassenen is dit mijns inziens net zo.

En als je je dan plotseling door iets of iemand rottig mocht voelen, is er meteen dat contact met het moment zelf.
En wat zal er gebeuren met dat gevoel als er direct, gelijktijdig aandacht voor is, niet oppervlakkig, maar aandacht die zich door niets en niemand laat weerhouden om ergens in door te dringen? Zoals de zon aanwezig is hier op aarde en de aarde doet veranderen, zonder dan de zon zelf daar last van ondervindt.
Maar het lijkt dat we denken dat als je aandacht geeft aan pijn, de pijn juist verergert. Maar dat kan als er sprake is van ik en het object pijn, in de plaats van dat je het waargenomene bent, erin doordringt.
Als we aandacht cultiveren, zal het er niet altijd zijn.
Als we aandacht ontdekken als onze wezenlijke natuur, heeft het geen begin en eind.

Als aandacht onze wezenlijk natuur zou zijn, dan zouden we nooit kunnen slapen, dan zouden we altijd, ook in diepe droomloze slaap, op een volledig ongeforceerde, ongedwongen manier aandachtig er bij zijn.

Siebe


Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #8 Gepost op: 18-03-2015 10:02 »

Kinderen hebben geen techniek of weg maar je kunt volgens mij ook niet zeggen dat ze dan dus ook automatisch inzicht hebben hier en nu.
Jonge kinderen zijn nog op een volkomen natuurlijke manier aanwezig, alleen zijn ze daar onwetend over en kunnen ze zichzelf daarin moeilijk beschermen tegen de onzin van zogenaamde volwassenen.



Als aandacht onze wezenlijk natuur zou zijn, dan zouden we nooit kunnen slapen, dan zouden we altijd, ook in diepe droomloze slaap, op een volledig ongeforceerde, ongedwongen manier aandachtig er bij zijn.

Je wijst op het ik-bewustzijn, Siebe.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #9 Gepost op: 18-03-2015 13:38 »
Jonge kinderen zijn nog op een volkomen natuurlijke manier aanwezig, alleen zijn ze daar onwetend over en kunnen ze zichzelf daarin moeilijk beschermen tegen de onzin van zogenaamde volwassenen.

Voor mezelf sprekend begint alles pas echt ingewikkeld  te worden vooral wanneer seksuele en agressieve impulsen steeds sterker worden. Je wordt van man-kind langzamerhand man-puber, met hormonen die gaan werken etc. Je zou kunnen zeggen dat je dierlijker wordt en vanzelf, zonder enige inspanning, minder onschuldig. Terwijl allerlei driften ongewild en op onbewuste en onbeheerste manier gewoon aangroeien, rijpen, raak je ook opgesloten in jezelf want wat moet je met dit alles? Je kunt het ook niet zomaar uitleven? Dus, je transformeert geleidelijk in een soort roofdier maar niemand mag dat weten. Dit is allemaal heel verwarrend. Je hebt een maatschappij waarin dingen normaal zijn maar je hebt ook een biologie die hele andere dingen normaal vindt. Zo begint verwarring steeds erger te worden.
Je wordt psychologischer.  Je wordt ook geremder. Want wat ook veel meer begint te spelen is beeldvorming. Je wilt niet afgaan voor de andere sociale dieren, je lichaam wordt iets om je voor te schamen etc. Alles wordt gewoon veel gecompliceerder. Je gaat ook oordelen over bepaalde gevoelens of gedachten van jezelf. Mijn ervaring is dat die driften niet op gang komt door beeldvorming maar vanuit de biologie, vanuit je aanleg die meer en meer rijpt. Beeldvorming speelt wel maar brengt dit volgens mij niet op gang.  Je lijkt misschien op een mens, uiterlijk, maar je sociale dierlijke conditionering, de driften, die zijn gewoon puur dierlijk, gericht op sex en agressie, heel primitief eigenlijk.

Een zaadje heeft denk ik geen zelfbeeld nodig om te ontkiemen en volgens mij zulke conditioneringen ook niet. Het gebeurt ergens gewoon in de ontwikkeling van kind tot puber en ik denk niet dat zelfbeelden hierin erg belangrijk zijn. Je krijgt ook zonder zelfbeeld als man wel de baard in de keel, haar op de piemel, hormonale veranderingen en ook allerlei driften. Daarom heeft het denk ik weinig zin zoveel nadruk te leggen op zelfbeelden als het gaat om vrijheid want vrij van zelfbeelden ben je nog niet vrij van al die honger en dorst in jezelf.

Als aandacht onze wezenlijk natuur zou zijn, dan zouden we nooit kunnen slapen, dan zouden we altijd, ook in diepe droomloze slaap, op een volledig ongeforceerde, ongedwongen manier aandachtig er bij zijn.

Je wijst op het ik-bewustzijn, Siebe.

Je maakt je er vanaf


Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #10 Gepost op: 18-03-2015 19:29 »

Voor mezelf sprekend begint alles pas echt ingewikkeld  te worden vooral wanneer seksuele en agressieve impulsen steeds sterker worden. Je wordt van man-kind langzamerhand man-puber, met hormonen die gaan werken etc. Je zou kunnen zeggen dat je dierlijker wordt en vanzelf, zonder enige inspanning, minder onschuldig. Terwijl allerlei driften ongewild en op onbewuste en onbeheerste manier gewoon aangroeien, rijpen, raak je ook opgesloten in jezelf want wat moet je met dit alles? Je kunt het ook niet zomaar uitleven? Dus, je transformeert geleidelijk in een soort roofdier maar niemand mag dat weten. Dit is allemaal heel verwarrend. Je hebt een maatschappij waarin dingen normaal zijn maar je hebt ook een biologie die hele andere dingen normaal vindt. Zo begint verwarring steeds erger te worden.
Je wordt psychologischer.  Je wordt ook geremder. Want wat ook veel meer begint te spelen is beeldvorming. Je wilt niet afgaan voor de andere sociale dieren, je lichaam wordt iets om je voor te schamen etc. Alles wordt gewoon veel gecompliceerder. Je gaat ook oordelen over bepaalde gevoelens of gedachten van jezelf. Mijn ervaring is dat die driften niet op gang komt door beeldvorming maar vanuit de biologie, vanuit je aanleg die meer en meer rijpt. Beeldvorming speelt wel maar brengt dit volgens mij niet op gang.  Je lijkt misschien op een mens, uiterlijk, maar je sociale dierlijke conditionering, de driften, die zijn gewoon puur dierlijk, gericht op sex en agressie, heel primitief eigenlijk.

Een zaadje heeft denk ik geen zelfbeeld nodig om te ontkiemen en volgens mij zulke conditioneringen ook niet. Het gebeurt ergens gewoon in de ontwikkeling van kind tot puber en ik denk niet dat zelfbeelden hierin erg belangrijk zijn. Je krijgt ook zonder zelfbeeld als man wel de baard in de keel, haar op de piemel, hormonale veranderingen en ook allerlei driften. Daarom heeft het denk ik weinig zin zoveel nadruk te leggen op zelfbeelden als het gaat om vrijheid want vrij van zelfbeelden ben je nog niet vrij van al die honger en dorst in jezelf.
De Boeddha was en bleef dan toch ook een man. Hoe liet ie dan dat alles achter zich, als het in handen lijkt te zijn van de biologische natuur van de mens?

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #11 Gepost op: 18-03-2015 23:16 »
De Boeddha was en bleef dan toch ook een man. Hoe liet ie dan dat alles achter zich, als het in handen lijkt te zijn van de biologische natuur van de mens?

Wat denk jij?

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #12 Gepost op: 19-03-2015 07:18 »

Wat denk jij?

Ik ben geen boeddhist, Siebe!

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #13 Gepost op: 19-03-2015 12:32 »

Wat denk jij?

Ik ben geen boeddhist, Siebe!

De Boeddha ook niet. Toch iets van een antwoord op je vraag formuleren. Wie Siddharta qua conditioneringen was, dat weet ik niet precies, dus hoe sterk bijvoorbeeld agressieve en wellustige neigingen bij hem waren weet ik niet. Je zou kunnen denken dat Siddharta inderdaad gewoon mens van vlees en bloed was en al die driften allemaal uit eigen ervaring kende. Dit is mij niet duidelijk.

Maar de Boeddha onderwijst wel vaardige methoden. Een vaardige methode die Boeddha bijvoorbeeld onderwijst om te dealen met wellust-achtige neigingen is het mediteren op de afzichtelijkheid van het menselijk lichaam. Want begeerte, lust, eenmaal aanwezig, wordt versterkt doordat je op het teken van aantrekkelijkheid blijft gefocust. Je kunt het omkeren en op het teken van onaantrekkelijkheid focussen om zo er voor te zorgen dat je wellust niet met je aandacht voedt. Een andere manier is om bijvoorbeeld sowieso niet zo te investeren in visueel bewustzijn en je bij alles wat je waarneemt noch in te gaan op de hoofdkenmerken (mooie vrouw) noch op de details (heerlijke billen, bijvoorbeeld).
Je kunt ook mediteren over de nadelen van begeerte en wellust, hoe dit je afhankelijker maakt, niet vrij maakt maar als een drugverslaafde steeds meer knecht. Nou daar was ik als puber niet mee bezig, ehum :o

Je kunt ook, als dat werkt, inzichtmeditatie toepassen en contempleren op het tijdelijke/onbestendige karakter van dit soort neigingen. Alles gaat weer eens voorbij. En/of op het leedvolle karakter, in de zin dat ze uiteindelijk toch niet bevredigen. Dus jezelf ontmoedigen er in te investeren. En/of contempleren op het niet-zelf karakter, dus dat jij het niet bent maar het enkel een verschijnsel is dat je indachtig gewaar bent maar verder niet in investeert. Hoe dan ook moet dit er voor zorgen dat je een eenmaal rijpende neiging niet verder voedt en versterkt. Je kunt dus denk ik zeggen dat je zo trainend geboorte afremt, je zorgt er gewoon voor dat je ophoudt met vastklampen en voeden van verschijnselen en dus verminder je de aangroei of verdere wording.

Ik vind dat Boeddha dit alles heel praktisch benadert, in die zin dat het volgens mij Boeddha niet uitmaakt wat je toepast als het voor jezelf maar werkt. Als je nog niet met inzicht kunt werken, stel, dan heeft het ook totaal geen zin dat als vaardig middel te beschouwen en/of aan anderen te adviseren. Ik zie wel dat Boeddha wat dat betreft qua raadgevingen ook, weer heel anders dan Krishnamurti, aansluit bij het temperament, de vaardigheden en beperkingen van degene die hij instrueert.
Vandaar ook dat er zoveel soorten raadgevingen bestaan.

Bij een Boeddha staat altijd het welzijn van de Ander centraal. Niet zijn eigen antwoorden of leer. Maar hoe kun je de ander instrueren op een manier dat dat zijn welzijn bevordert, op een tijdelijk en uiteindelijke manier. Boeddha onderwees zeg maar allerlei hulpmiddelen maar Boeddha erkende mijns inziens ook altijd dat dit een soort tijdelijke lapmiddelen zijn. Je bent niet bezig met het ontwortelen, het werkelijk oplossen van het probleem maar eerder met het tijdelijk tackelen er van, beheersbaar maken.

Maar hiermee houdt het natuurlijk in de leer van Boeddha ook niet op. Het ontwortelen beschrijft Boeddha ook. Wat ik tegenkom is dat Boeddha de beëindiging van waarneming & gevoel beschrijft en wie dit meemaakt, en (dat) met wijsheid beziet, bij die persoon zullen de asava's eindigen. Dat wil zeggen alle driften, de in-stromingen; van zintuiglijke wellust, drang tot worden, drang tot onwetendheid, worden tot op het niveau van onderliggende neiging, ontworteld. Dus je kunt iets meemaken en dat met wijsheid bezien en dat kan zo'n effect op je hebben dat die hele natuur van drang en begeerte, dorst, hunkering, drift gewoon eindigt.
Boeddha beschrijft het ook zo dat er niks verder is dan dit. Er is niet ook nog eens een voorbij de beëindiging van waarneming & gevoel. Boeddha heeft dit ook niet van zijn leraren geleerd maar zelf ontdekt.

Dit is volgens mij niet de enige manier om bevrijding te realiseren maar dit spreekt mij aan.

Voor mezelf begrijp ik het zo dat bewuste beoefening er toch nooit echt voor kan zorgen dat je Hart volledig opent en je op een spontane manier bevrijd wordt van twijfels, beklemming, vragen, onzekerheid, wantrouwen, angsten etc. Je kunt die misschien wel met beoefening bestrijden, temperen, er onder houden en dat zie ik ook als iets nuttigs, maar ze kunnen pas echt verdwijnen, lijkt me, wanneer je werkelijk iets hebt gezien/ontdekt wat ook werkelijk daar een einde aan maakt.

Zo kun je bijvoorbeeld jezelf wel wijsmaken dat datgene wat ziet of gewaar is onpersoonlijk, ongeboren en grenzeloos is, stel, maar als je dit niet werkelijk hebt ervaren blijft dit toch een kwestie van jezelf-iets-wijsmaken. Bevrijding kan mijns inziens niet ontstaan door jezelf iets wijs te maken maar mensen kunnen daar wel gelukkig van worden.

Genoeg!

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #14 Gepost op: 20-03-2015 10:55 »

De Boeddha ook niet. Toch iets van een antwoord op je vraag formuleren. Wie Siddharta qua conditioneringen was, dat weet ik niet precies, dus hoe sterk bijvoorbeeld agressieve en wellustige neigingen bij hem waren weet ik niet. Je zou kunnen denken dat Siddharta inderdaad gewoon mens van vlees en bloed was en al die driften allemaal uit eigen ervaring kende. Dit is mij niet duidelijk.

Maar de Boeddha onderwijst wel vaardige methoden. Een vaardige methode die Boeddha bijvoorbeeld onderwijst om te dealen met wellust-achtige neigingen is het mediteren op de afzichtelijkheid van het menselijk lichaam. Want begeerte, lust, eenmaal aanwezig, wordt versterkt doordat je op het teken van aantrekkelijkheid blijft gefocust. Je kunt het omkeren en op het teken van onaantrekkelijkheid focussen om zo er voor te zorgen dat je wellust niet met je aandacht voedt. Een andere manier is om bijvoorbeeld sowieso niet zo te investeren in visueel bewustzijn en je bij alles wat je waarneemt noch in te gaan op de hoofdkenmerken (mooie vrouw) noch op de details (heerlijke billen, bijvoorbeeld).
Je kunt ook mediteren over de nadelen van begeerte en wellust, hoe dit je afhankelijker maakt, niet vrij maakt maar als een drugverslaafde steeds meer knecht. Nou daar was ik als puber niet mee bezig, ehum :o

Je kunt ook, als dat werkt, inzichtmeditatie toepassen en contempleren op het tijdelijke/onbestendige karakter van dit soort neigingen. Alles gaat weer eens voorbij. En/of op het leedvolle karakter, in de zin dat ze uiteindelijk toch niet bevredigen. Dus jezelf ontmoedigen er in te investeren. En/of contempleren op het niet-zelf karakter, dus dat jij het niet bent maar het enkel een verschijnsel is dat je indachtig gewaar bent maar verder niet in investeert. Hoe dan ook moet dit er voor zorgen dat je een eenmaal rijpende neiging niet verder voedt en versterkt. Je kunt dus denk ik zeggen dat je zo trainend geboorte afremt, je zorgt er gewoon voor dat je ophoudt met vastklampen en voeden van verschijnselen en dus verminder je de aangroei of verdere wording.

Ik vind dat Boeddha dit alles heel praktisch benadert, in die zin dat het volgens mij Boeddha niet uitmaakt wat je toepast als het voor jezelf maar werkt. Als je nog niet met inzicht kunt werken, stel, dan heeft het ook totaal geen zin dat als vaardig middel te beschouwen en/of aan anderen te adviseren. Ik zie wel dat Boeddha wat dat betreft qua raadgevingen ook, weer heel anders dan Krishnamurti, aansluit bij het temperament, de vaardigheden en beperkingen van degene die hij instrueert.
Vandaar ook dat er zoveel soorten raadgevingen bestaan.

Bij een Boeddha staat altijd het welzijn van de Ander centraal. Niet zijn eigen antwoorden of leer. Maar hoe kun je de ander instrueren op een manier dat dat zijn welzijn bevordert, op een tijdelijk en uiteindelijke manier. Boeddha onderwees zeg maar allerlei hulpmiddelen maar Boeddha erkende mijns inziens ook altijd dat dit een soort tijdelijke lapmiddelen zijn. Je bent niet bezig met het ontwortelen, het werkelijk oplossen van het probleem maar eerder met het tijdelijk tackelen er van, beheersbaar maken.

Maar hiermee houdt het natuurlijk in de leer van Boeddha ook niet op. Het ontwortelen beschrijft Boeddha ook. Wat ik tegenkom is dat Boeddha de beëindiging van waarneming & gevoel beschrijft en wie dit meemaakt, en (dat) met wijsheid beziet, bij die persoon zullen de asava's eindigen. Dat wil zeggen alle driften, de in-stromingen; van zintuiglijke wellust, drang tot worden, drang tot onwetendheid, worden tot op het niveau van onderliggende neiging, ontworteld. Dus je kunt iets meemaken en dat met wijsheid bezien en dat kan zo'n effect op je hebben dat die hele natuur van drang en begeerte, dorst, hunkering, drift gewoon eindigt.
Boeddha beschrijft het ook zo dat er niks verder is dan dit. Er is niet ook nog eens een voorbij de beëindiging van waarneming & gevoel. Boeddha heeft dit ook niet van zijn leraren geleerd maar zelf ontdekt.

Dit is volgens mij niet de enige manier om bevrijding te realiseren maar dit spreekt mij aan.

Voor mezelf begrijp ik het zo dat bewuste beoefening er toch nooit echt voor kan zorgen dat je Hart volledig opent en je op een spontane manier bevrijd wordt van twijfels, beklemming, vragen, onzekerheid, wantrouwen, angsten etc. Je kunt die misschien wel met beoefening bestrijden, temperen, er onder houden en dat zie ik ook als iets nuttigs, maar ze kunnen pas echt verdwijnen, lijkt me, wanneer je werkelijk iets hebt gezien/ontdekt wat ook werkelijk daar een einde aan maakt.

Zo kun je bijvoorbeeld jezelf wel wijsmaken dat datgene wat ziet of gewaar is onpersoonlijk, ongeboren en grenzeloos is, stel, maar als je dit niet werkelijk hebt ervaren blijft dit toch een kwestie van jezelf-iets-wijsmaken. Bevrijding kan mijns inziens niet ontstaan door jezelf iets wijs te maken maar mensen kunnen daar wel gelukkig van worden.

Genoeg!

Siebe
Dat is een hele lap tekst waar ik dan niet uitkom.
Komt weer de vraag: Ben jij een boeddhist? Of vind je het gewoon leuk over dit soort dingen te schrijven. Als je zegt een boeddhist te zijn, wat is dan jouw eigen dagelijkse praktijk waaruit dat dan mag blijken?
Zomaar wat vragen hoor Siebe...

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #15 Gepost op: 20-03-2015 20:03 »
Komt weer de vraag: Ben jij een boeddhist? Of vind je het gewoon leuk over dit soort dingen te schrijven. Als je zegt een boeddhist te zijn, wat is dan jouw eigen dagelijkse praktijk waaruit dat dan mag blijken?
Zomaar wat vragen hoor Siebe...

Mijn relatie met boeddhisme dat wisselt heel erg. Soms is het allemaal heel moeilijk te verteren voor me en soms wat minder, maar gemakkelijk was het eigenlijk alleen in het begin, toen de ene wonderbaarlijke en  inspirerende ervaring de ander opvolgde. Dat was een hele mooie tijd, vind ik nu.

Er is ook een anti-Boeddha-kant in mij, verzet, weerstand, een schopper. Er is iets in mij dat wil de Boeddha en diens leer ook onderuit halen. Dat zoekt naar fouten, gebreken, dingen die niet kloppen en die kan zich opgewekt voelen wanneer ie meent iets gevonden te hebben. Free at last! Free at last!, denkt het dan. En er zijn ook momenten van diepe eerbied en devotie en zegening en dan lijkt dat schopgedrag weer heel kinderachtig. Het is een rommelig zootje wat dat betreft waarin ik me ook niet wil vastleggen maar waarvan ik wel zal zien waar dit me brengt. Het lijkt 'mijn' manier te zijn. Een gemakkelijke weg zit er voor mij sowieso niet in.

Ik voel me niet geroepen om officieel toevlucht te nemen. Dat kan, zoals je misschien weet, via een leraar en ritueel maar ik verbind met wel elke dag bewust aan de Boeddha, Dharma en Sangha en aan gedragsbepalingen. Ik kwam wel in het Tibetaans Instituut in Cadzand, nu gesloten, en in Huy en heb daar onderricht en instructies ontvangen. Ik ben daar al een tijd niet meer geweest en hoop dit jaar nog weer eens een bezoek te brengen.

Ik voel me geloof ik niet echt gedreven een einde te maken aan lijden of aan de cyclus van wedergeboorten. Dat zou er op kunnen wijzen dat ik in die zin toch niet zo'n boeddhist ben. Ik ben ook helemaal niet bezig met een betere wedergeboorte. Ik zou het liefst waarheid ontdekken.

Het moet maar blijken in hoeverre ik in staat blijk te verteren wat bekend wordt.

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #16 Gepost op: 22-03-2015 05:52 »

Mijn relatie met boeddhisme dat wisselt heel erg. Soms is het allemaal heel moeilijk te verteren voor me en soms wat minder, maar gemakkelijk was het eigenlijk alleen in het begin, toen de ene wonderbaarlijke en  inspirerende ervaring de ander opvolgde. Dat was een hele mooie tijd, vind ik nu.

Er is ook een anti-Boeddha-kant in mij, verzet, weerstand, een schopper. Er is iets in mij dat wil de Boeddha en diens leer ook onderuit halen. Dat zoekt naar fouten, gebreken, dingen die niet kloppen en die kan zich opgewekt voelen wanneer ie meent iets gevonden te hebben. Free at last! Free at last!, denkt het dan. En er zijn ook momenten van diepe eerbied en devotie en zegening en dan lijkt dat schopgedrag weer heel kinderachtig. Het is een rommelig zootje wat dat betreft waarin ik me ook niet wil vastleggen maar waarvan ik wel zal zien waar dit me brengt. Het lijkt 'mijn' manier te zijn. Een gemakkelijke weg zit er voor mij sowieso niet in.

Ik voel me niet geroepen om officieel toevlucht te nemen. Dat kan, zoals je misschien weet, via een leraar en ritueel maar ik verbind met wel elke dag bewust aan de Boeddha, Dharma en Sangha en aan gedragsbepalingen. Ik kwam wel in het Tibetaans Instituut in Cadzand, nu gesloten, en in Huy en heb daar onderricht en instructies ontvangen. Ik ben daar al een tijd niet meer geweest en hoop dit jaar nog weer eens een bezoek te brengen.

Ik voel me geloof ik niet echt gedreven een einde te maken aan lijden of aan de cyclus van wedergeboorten. Dat zou er op kunnen wijzen dat ik in die zin toch niet zo'n boeddhist ben. Ik ben ook helemaal niet bezig met een betere wedergeboorte. Ik zou het liefst waarheid ontdekken.

Het moet maar blijken in hoeverre ik in staat blijk te verteren wat bekend wordt.

Siebe
Bedankt voor je openheid!

Wat bedoel je trouwens met die allerlaatste zin?

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #17 Gepost op: 22-03-2015 14:07 »

Het moet maar blijken in hoeverre ik in staat blijk te verteren wat bekend wordt.
Siebe
Bedankt voor je openheid!

Wat bedoel je trouwens met die allerlaatste zin?

Er is kennis die verzin je niet maar die wordt je bekend, die heeft het karakter van zien of openbaren. Die komt naar je toe, als het ware. Je moet dat ook allemaal maar kunnen verteren. Dit wordt ook gezegd over de boeddha-dhamma in bijvoorbeeld de Mahayana Maha Parinirvana Sutta. Als voedsel niet goed verteerd wordt of zelfs niet verteerd kan worden,  dan kan iemand daar flink ziek van worden en zelfs sterven. Bij de Boeddha-Dhamma kan dit ook gebeuren. Het kan werken als middel dat zuivert en geneest van lijden maar het kan ook onverteerbaar blijken en/of hevige krampen geven. zoiets.

Siebe

Nathan

  • Gast
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #18 Gepost op: 23-03-2015 06:56 »

Het moet maar blijken in hoeverre ik in staat blijk te verteren wat bekend wordt.
Siebe
Bedankt voor je openheid!

Wat bedoel je trouwens met die allerlaatste zin?

Er is kennis die verzin je niet maar die wordt je bekend, die heeft het karakter van zien of openbaren. Die komt naar je toe, als het ware. Je moet dat ook allemaal maar kunnen verteren. Dit wordt ook gezegd over de boeddha-dhamma in bijvoorbeeld de Mahayana Maha Parinirvana Sutta. Als voedsel niet goed verteerd wordt of zelfs niet verteerd kan worden,  dan kan iemand daar flink ziek van worden en zelfs sterven. Bij de Boeddha-Dhamma kan dit ook gebeuren. Het kan werken als middel dat zuivert en geneest van lijden maar het kan ook onverteerbaar blijken en/of hevige krampen geven. zoiets.

Siebe
Met kleine hapjes eten dan?

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Mag ik zo vrij zijn?
« Reactie #19 Gepost op: 23-03-2015 12:04 »
Met kleine hapjes eten dan?

Ja, waarschijnlijk wel, geduldig zijn is mij aangeraden.

Siebe