Auteur Topic: Mediteren  (gelezen 6309 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Nathan

  • Gast
Mediteren
« Gepost op: 14-04-2015 08:19 »
Bewuste meditatie is geen meditatie. Je kunt niet gaan zitten of lopen om te gaan mediteren. Want je was er al nog voor dat je iets van plan was. Je neemt al waar, al is het je chaos of haat. Je irritatie of angst. Besluiten om er bewust naar te gaan kijken is tegenstrijdig, de ontkenning van het spontane moment. Je voelt immers al, je bent er immers al.
Je kunt trouwens enkel spontaan, hier en nu, het ego betrappen. Niet door er een weg naar te bedenken, want dat is zoiets als een dief een andere dief laten snappen, arresteren.
Als je in een bedrijf aankondigt de week erop overtreders van iets meteen te zullen ontslaan, dan past men toch op?
Met het ego kun je niet het ego betrappen. Iedere poging naar verlichting moet wel falen. Je kunt enkel alert zijn en je neemt al waar! Je kunt enkel hier en nu volledig tot de Waarheid doordringen. Een programma verdeelt (beperkt) juist de energie om volledig door te dringen in wat is, zoals het is.
Waar bewuste meditatie ook goed voor mogen zijn het heeft niets te maken met de Waarheid.

(...)

Meditatie betekent verlichting.
Maar als je er voor moet zitten of zoiets dan ben je niet vrij natuurlijk. Gekunsel is geen verlichting maar een poging ertoe, lijkt me!
Je kijkt naar jezelf of niet, naar jezelf gaan kijken schept juist verdeeldheid. Zeggen dat je aan jezelf werkt vertegenwoordigt dualiteit. Het moment is nu en daar ben je aanwezig en alert of niet. Maar je leven stallen, is krankzinnig, omdat jouw leven niet gescheiden is van de rest, alles om je heen, de ganse kosmos. Hoe kun je de kosmos even stallen?
Inzicht achteraf is geen inzicht. Inzicht is nu.
Meditatie is nu.
Je bent nu onvoorwaardelijk gevoelig voor wat is. Je kunt niet later doordringen tot het moment dat nu is: de vogels om je heen, geluiden, de auto's, et cetera. Omdat je leven niet gescheiden is. Omdat alles nu plaats heeft. Maar ja, sommige mensen gaan pas op vakantie als ze thuis zijn en hun foto's ervan gaan bekijken. wink-emoticon
Ben je bereid volledig los te gaan? Zonder vluchtgedrag of het najagen van je verlangens.
Ben je hier of wil je hier zijn?
Zie wat je ziet, voel wat je voelt, hoor wat je hoort of verzamel je liever en ga je er achteraf in een veilige omstandigheid ernaar kijken: en wat zie je dan werkelijk nog?
Meditatie is verlichting, omdat je letterlijk door je volledige aanwezigheid het heden verlicht.
Weet, dat je al aanwezig bent.

Nathan

  • Gast
Mediteren (3)
« Reactie #1 Gepost op: 15-04-2015 19:15 »
Als je zegt dat je gaat mediteren, wat doe je nu dan? Als je zegt dat meditatie je spontaan moet overkomen, wat doe je nu dan?
Precies, waar is je aandacht nu en waarom vertrouw je niet volledig op die aandacht? Er is geen ander moment dan nu en ieder idee erover of de behoefte om het te beheersen is tegenstrijdig aan het moment zelf.
Meditatie is niets anders dan dat je innerlijk vrij bent, ongeacht wat er ook gebeurt. Zodat ieder moment, een moment is van keuzeloos gewaarzijn. Dat noem ik meditatie. Het moment ontgaat je niet.

Nathan

  • Gast
Mediteren (4)
« Reactie #2 Gepost op: 16-04-2015 21:25 »
Iedereen heeft zo'n beetje zijn eigen opvatting betreffende het begrip meditatie of God of liefde of... Het gaat er dan bij mij ook niet om meditatie in Een hokje te stoppen. Iemand die mindfulness beoefent voor zijn of haar stress heeft beslist een eigen verhaal.
Misschien is het zo als met het afpellen van een ui, uiteindelijk kom je op niets uit. Of als je echt water zoekt, moet je diep graven.  ;)
Meditatie wordt gelinkt met alert zijn, bewust zijn. Nu kun je dat proberen te organiseren, zoals de natuur in een kooi, achter glas of tralies. Maar waar ben je dan werkelijk mee bezig, met angst en verlangen of bewust-zijn?

Offline Koenraad

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 29
    • Bekijk profiel
Re: Mediteren
« Reactie #3 Gepost op: 17-04-2015 13:51 »
Voordat je een wandeling buiten maakt, leer je eerst binnen lopen. Voor je gaat werken, leer je op school eerst de beginselen. Meditatie in het dagelijks leven is de kunst, maar zonder oefening ook geen vooruitgang  ::)

Nathan

  • Gast
Re: Mediteren
« Reactie #4 Gepost op: 17-04-2015 16:08 »
maar zonder oefening ook geen vooruitgang  ::)
Niet wat ik onder meditatie versta.
Maakt niet uit hoelang en waar en onder wiens leiding iemand een bepaalde techniek beoefent die hij/zij meditatie noemt. De geest zal er aan onderworpen (beperkt) zijn en blijven tot het moment, dat dat echt doorzien wordt.

Nathan

  • Gast
Mediteren (5)
« Reactie #5 Gepost op: 17-04-2015 17:56 »
Ben je op zoek naar een veilige techniek, om je geest te beheersen of zoiets, dan hoef je dit hier niet verder te lezen. Want dat bied ik namelijk niet. Ik wijs slechts ergens op en dat kun je volkomen negeren.
De geest kan niet beheerst worden zonder juist daarbij ook te frustreren. Dat is het innerlijk conflict. Maar als je enkel alert bent kan de geest in alle hoeken en het gaten komen van zijn eigen schepping en er een einde aanmaken, aan dat wat de geest verdeelt. Als je de geest beheerst keert de geest zich juist tegen zichzelf. Er is geen pad naar de Waarheid, geen manier, geen truc. Je bent vrij of niet. 'Vrijheid gaat aan vrijheid vooraf.'
Als de geest zich naar binnen keert of enkel een grassprietje bewust is, is de geest vrij- in zichzelf en als zichzelf. Met andere woorden: vrijheid ligt niet in het willen beheersen van de geest.

Nathan

  • Gast
Mediteren (6)
« Reactie #6 Gepost op: 18-04-2015 19:20 »
De oorspronkelijke geest is gelijk aan keuzeloos gewaarzijn. Meditatie kan onmogelijk een vlucht uit de wereld zijn, wanneer je je lamlendig voelt of vindt dat je minder moet denken. Meditatie gaat juist over zien wat is, zoals het is. En dat kan alleen maar nu. Daar waar je bent. En je kunt niet zeggen dat daaraan een begin is of een eind.
Iedere houding betreffende meditatie is het einde ervan. Omdat inzicht, de oorspronkelijke geest zelf is. Want controle betekent dualiteit: ik en mijn geest.

Nathan

  • Gast
Mediteren (7)
« Reactie #7 Gepost op: 19-04-2015 10:22 »
Pijn, jeuk, angst, denken,... er is enkel sprake van zien wat is, zoals het is. De oorspronkelijke geest is niet op de vlucht voor zichzelf. Er is geen verdeeldheid. Er is geen poging zichzelf te beheersen of staat het najagen van verlangens centraal. De mens is een complex wezen, lichaam en geest. Toch is alles heilig eenvoudig. Keuzeloos gewaarzijn is onze wezenlijke natuur. Maar als je denkt dat te kunnen bereiken door beheersing, vergis je je. De natuur van onze geest is meditatie, zien wat is, zoals het is.
Je kunt je onmogelijk in werkelijkheid beter of slechter voor doen dan je werkelijk bent voor jezelf. In vrijheid wordt gezien wat is, zoals het is: angsten, verlangens, verdriet,... Keuzeloos gewaarzijn versterkt nimmer de verkramping die de mens ervaart. Dus diep inwezen zijn we niet verkrampt. Als keuzeloos gewaarzijn volledig wordt bereikt door inzicht en door het verdwijnen van het zelfbeeld met wortel en al, is het onze wezenlijke natuur. Zijn we waarlijk een licht voor onszelf.

Nathan

  • Gast
Mediteren (8)
« Reactie #8 Gepost op: 20-04-2015 09:57 »
Iedere stap, poging, om jezelf apart te zetten, om dan jezelf te gaan observeren is in strijd met het moment zelf, nu. Want je bent er al en je observeert al. Denken dat observeren met controle te maken heeft is juist in strijd met onbevooroordeeld aanwezig zijn.
Je kunt jezelf niet losmaken van het leven om jezelf te gaan observeren. Er bestaat namelijk niemand los van het leven. Er is geen lijn tussen ons en het leven, dat is enkel denkbeeldig.
Je kunt jezelf enkel nu observeren in vrijheid. Het is altijd nu als je jezelf observeert.
Er is geen zelfstandige persoon die je kunt leren kennen, je leert jezelf kennen als onderdeel van het geheel. Het leven is jou. En jij bent het leven. De waarnemer het waargenomene.
Je haat speelt nu op of niet. Je liefde is aanwezig of niet. Jezelf afzonderen is een illusie. Het gaat er juist om dat je jezelf in relatie leert kennen, in iedere ontmoeting, waar dan ook, met wie dan ook. Misschien ook toevallig in een grot, ergens hoog in de bergen.
Je kunt niet gaan mediteren, je kunt niet zeggen dat je straks jezelf gaat observeren. Wat doe je dan nu?

Y1010

  • Gast
Re: Mediteren
« Reactie #9 Gepost op: 20-04-2015 22:12 »
Mooie posten Nathan.
Dankjewel.

Nathan

  • Gast
Re: Mediteren
« Reactie #10 Gepost op: 21-04-2015 08:02 »
Mooie posten Nathan.
Dankjewel.
Dank je.

Nathan

  • Gast
Mediteren (9)
« Reactie #11 Gepost op: 04-09-2015 16:52 »
Het is een feit dat je er al bent, je hoeft jezelf niet opnieuw uit te vinden of te creëren. Het is ook een feit dat je waarneemt, dat er sprake is van gewaarzijn.
Het is helaas ook een feit dat mensen er van alles aandoen, feiten te ontlopen. Net doen dat je iets niet ziet en of gedaan hebt of zal doen.
We zijn innerlijk en uiterlijk op de vlucht. Negeren feiten en verantwoordelijkheden of dat dat niets is. We gebruiken drugs en andere stuff dat daarbij ons lijkt te helpen.
Ook zeggen we, geloven we dat meditatie ons terug kan brengen in het hier en nu, terwijl je er al bent. Ook is meditatie op die manier eigenlijk weer een vlucht. Een truc om niet te voelen wat je nu voelt. Ja, je kan er tijd en een plek voor gaan uit kiezen, zodat je dan ‘bewust’ gaat voelen. Maar wat je ervaart, is niets anders dan wat nu opduikt of niet. En heb je daar nu aandacht voor? Of wil je dat gaan organiseren?

Nathan

  • Gast
Mediteren (10)
« Reactie #12 Gepost op: 04-09-2015 16:52 »
Heeft het moment dat er iets in je opduikt, zoals angst of afgunst iets anders nodig dan dan simpelweg gezien te worden? Waarom willen we onze gedachten en gevoelens organiseren? Waarom denk je angst apart te moeten zetten om het te kennen?
Gewaarzijn is nu. Maar wanneer we gewaarzijn proberen beheersen, creëren we alleen maar een conflict: ik en gewaarzijn.
Zonder ik, de zogenaamde waarnemer, is er onverdeeld gewaarzijn. Dan wordt angst werkelijk gezien. Daarin ligt het antwoord. Niet er buiten. Gewaarzijn is 24/7. Je hoeft er niets voor te doen. Maar je kunt wel je angst proberen te ontlopen, bijvoorbeeld net doen of dat je het niet ziet. En besluiten later erop te gaan mediteren, is ook vluchten voor wat is, zoals het is. Gewaarzijn is direct en onmogelijk te organiseren. Je kunt wel het vluchten ervoor op geven.  ;)

Nathan

  • Gast
Mediteren (11)
« Reactie #13 Gepost op: 21-09-2015 19:11 »
Meditatie dient geen vlucht te zijn voor wat is, geen afzondering. Apart iets willen gaan begrijpen en of beheersen. Het dient geen truc, geen methode te wezen om jezelf in het gareel te houden.
Het dient niet iets te zijn wat je moet leren, beoefenen.
Meditatie is niet anders dan dit moment niet uit de weg gaan. Je  observeert simpelweg wat is zoals het is. Dat houdt in dat je jezelf observeert, je gedachten, gevoelens, sensaties en gedrag. En daar is geen techniek voor, want je neemt al waar. Alleen willen we dat gewaarzijn manipuleren. Uit angst of verlangen. We vertrouwen zo niet op wat is, wat direct gezien wordt. Omdat we liever geloven in een afzonderlijke waarnemer en daar ligt nu juist het conflict, conflict met onszelf.
Op dit moment neem je al waar, zonder enige moeite. Waarnemen doe je spontaan met je gehele wezen. Ieder gevoel, gedachte en gedrag wat gekend dient te worden is er al of niet. Alles valt samen en in gewaarzijn zelf.
Je bent wat je waarneemt. Daarin ligt tevens het antwoord.
Het antwoord dat je onmogelijk apart kan zoeken.

Aurelius Augustinus

  • Gast
Re: Mediteren
« Reactie #14 Gepost op: 30-09-2015 17:01 »
“Een monnik vroeg aan Nansen: ‘Bestaat er een leer die nog nooit eerder door een meester verkondigd is?’
Nansen zei: Ja, die is er.’
‘Welke is het?’ vroeg de monnik.
Nansen antwoordde: ‘Het is geen geest, het is geen Boeddha, het is geen ding.’

Commentaar van Mumon: De oude Nansen gaf zijn waardevolste woorden weg. Hij moet erg van streek zijn geweest.
Nansen was te vriendelijk en verloor zijn schat.
Werkelijk, woorden hebben geen kracht.
Zelfs als de berg zee zou worden,
kunnen woorden andermans geest niet openen.


(Citaat uit: Paul Reps: “Zen-zin, Zen-onzin”, Uitgeverij Ankh Hermes 1979, blz. 109-110)

Aurelius Augustinus

  • Gast
Re: Mediteren
« Reactie #15 Gepost op: 30-09-2015 18:00 »
“Een Zenstudent kwam naar Bankei en klaagde: ‘Meester, ik ben vreselijk driftig. Wat moet ik daaraan doen?’
‘U hebt iets zeer vreemds,’ antwoordde Bankei, ‘Laat me eens zien wat u hebt.’
‘Maar, nu meteen kan ik het u niet laten zien,’ antwoordde de ander.
‘Wanneer kunt u ’t me wel laten zien?’ vroeg Bankei.
‘Het komt onverwachts op,’ antwoordde de student.
‘Dan,’ concludeerde Bankei, ‘kan het uw eigen ware natuur niet zijn. Als dat wel zo was, zou u ’t me elk ogenblik kunnen laten zien. Toen u werd geboren had u het niet, en uw ouders hebben het u niet gegeven. Denk daar maar eens over na.’”

(Citaat uit: Paul Reps: “Zen-zin, Zen-onzin”, Uitgeverij Ankh Hermes 1979, blz. 68)

Nathan

  • Gast
Re: Mediteren
« Reactie #16 Gepost op: 30-09-2015 18:28 »
Misschien wordt het weer tijd dat je jezelf 'Basho' noemt in de plaats van 'Aurelius Augustinus'...   ;)

Nathan

  • Gast
Mediteren (12)
« Reactie #17 Gepost op: 30-09-2015 18:58 »
Je kunt zeggen dat je de boom kent die midden in je tuin staat. Maar is dat zo?
Je kunt zeggen dat je je partner kent, na al die jaren. Maar is dat zo?
Je kunt zelfs denken dat je jezelf kent.
Kun je de zon kennen of is ie altijd nieuw voor je? Observeer je nu of alleen als je jezelf afzondert?
Waar zit de verrassing van het observeren in, als we er controle over willen hebben? Zeggen dat we moeten mediteren, zo en zo, die en die tijd.
Je ontmoet niet de ander als je zegt hem of haar te kennen.
Je kijkt niet naar jezelf, als verdriet, angst, verlangens,... tot een object zijn gemaakt. Zelfkennis is geen residu. Psychologen beschikken niet automatisch over zelfkennis.
Zelfkennis is daar waar observatie is. En jij bent er altijd.
Observatie heeft geen begin en eind. Je kunt gewaarzijn niet aan- en uitzetten. Meditatie gaat over dit moment en je kunt dit moment niet invriezen voor later.
In afzondering gaan zitten en zogenaamd mediteren op bijvoorbeeld lijden, is lijden in al die andere momenten ontkennen. Als je lijden wilt begrijpen dien je er altijd oog voor te hebben.