Auteur Topic: Een levensduur van 80.000 jaar  (gelezen 6184 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
Een levensduur van 80.000 jaar
« Gepost op: 22-07-2015 08:26 »
In de Mahapadana soetra verteld de boeddha over eerdere boeddha's.
En dit in het kader van vorige levens.

91 aeons geleden, dat is 91 met een heleboel nullen,
verscheen de Boeddha Vipassi in de wereld.
De levensduur bedroeg toen 80.000 jaar.

Nu ja, wat moet je met die informatie?

De aarde waarop wij nu leven bestond in ieder geval nog niet.
Dus zal dit elders in een ander universum plaatsgevonden hebben.

Wat kun je met dit soort informatie?

En dan die monniken die allemaal maar ja , amen en hosanna roepen....
Terwijl ze er de ballen van snappen...

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 656
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #1 Gepost op: 22-07-2015 14:41 »
Hoi Dirk,

Gewoon een paar keer naar India reizen of in NL contact hebben met Indiërs, de mindset aldaar is niet fundamenteel anders dan 2500 jaar terug. Erg gericht op overdrijven althans vanuit rationaliteit bezien, erg poëtisch, mythisch etc. etc.

En ja, zoals bij alles wat je meer als mythe dan als beschrijving van werkelijkheid beziet kun je soms best lang piekeren/twisten over wat het nu betekent.
Voor deze specifieke soetra neig ik naar 'je geloofwaardig maken als continu leraarschap in relatie met het verleden', Indiërs dachten en denken in zulke gigantisch lange cycli. Een verlichte leraar zonder zo'n lange voorgeschiedenis en kennis van al die levens en aeonen was niet geloofwaardig voor de toehoorders. Dus de Boeddha zal bést wel iets in deze trant gezegd hebben maar de weergave in de soetras kan ook zomaar 10-2000 x sterker zijn dan de realiteit ;-)
Doch elke andere uitleg van betekenis kan zeker even goed zijn als de mijne, het is en blijft nattevingerwerk.

With folded palms,

<Ujukarin>

lord rainbow

  • Gast
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #2 Gepost op: 23-07-2015 07:07 »
Gegroet Ujukarin.

Denk ook wel een beetje in die richting.

Het opmerkelijke is dat al die voorgaande Boeddha's
dus wel gewoon uit toenmaals bekende stammen/clans zijn voortgekomen.
Dat betekend dat ze een notie moeten hebben gehad
van een eeuwig  alsook permanent bestaan van deze aarde.
En dat kan helemaal niet.
Komt ook totaal niet overeen met de drie zegels.

Beetje zelfde waarschijnlijk als met de platte aarde
met mount meru als middelpunt bij de tibetanen.

Vermoed dat je verklaring geldig kan zijn.

Toch een beetje een onzin soetra op die manier.
Had niet verwacht dat de Boeddha dergelijke kul zou verkopen.
(dit is natuurlijk niet gezegd indien een en ander op conto van de schrijvers van de soetra komt)

Enfin ....

Tzal inderdaad wel iets wezen.


Je zou kunnen zeggen dat de soetra' s dialogen zijn in een bepaalde setting,
met een bepaald publiek.
En dat het voor dit publiek  wellicht werkte om dergelijke
rare, in strijd met de drie (of soms vier) zegels , verhalen te vertellen.

Een andere optie kan misschien zijn
dat de les is dat we de zaken een beetje ruim moeten zien.
Dat wordt echter wel lastig gemaakt door zulke onzinnigheden.
Maar..ik zat niet in dat publiek.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #3 Gepost op: 23-07-2015 12:15 »
In de Mahapadana soetra verteld de boeddha over eerdere boeddha's.
En dit in het kader van vorige levens.

91 aeons geleden, dat is 91 met een heleboel nullen,
verscheen de Boeddha Vipassi in de wereld.
De levensduur bedroeg toen 80.000 jaar.

Nu ja, wat moet je met die informatie?

Ik heb begrepen dat er in boeddhisme een soort 'evolutie' (proces van uitkristalliseren/materialiseren) wordt aangenomen van een puur geestelijk bestaan naar een geleidelijk aan steeds grovere wordende vorm van bestaan, een steeds grovere belichaming. Hoe verder dat proces vordert, hoe korter de levensduur.
Ik ben de naam van de sutta kwijt. Misschien weet iemand dit.

Je kunt denk ik zeggen dat materialisme, onze huidige levensvisie, dit precies andersom voorstelt. Die houdt aan dat de materie voorop gaat in de evolutie en dat leven en bewustzijn een soort resultaat is van, of een soort bij-effect (emergerende eigenschap) is van materiele processen.

We kunnen zoveel speculeren dat we helemaal onzeker worden. Daarom, presenteer ik vandaag de Leer van de Zeven Zekerheden van Ziebe :)

Zekerheid 1. Boeddha vond/ontdekte de ultieme toevlucht. Het ongeborene, dat wat niet ziek wordt, veroudert, vervalt en sterft.  Het kan niet anders dan of deze ultieme toevlucht was hijzelf, of, in andere woorden, de subtiele en diepste natuur van geest, vrij van alle gehechtheid en bezoedelingen, de Boeddha-Natuur.

Zekerheid 2. Zo zit dit voor elk wezen.

Zekerheid 3. We zijn NU doodloos en ongeboren. Het is niet iets toekomstigs, of iets vanuit een ver verleden, nee nu. De ultieme toevlucht wordt niet gecreeerd, ontstaat niet door beoefening. Het verbetert niet door deugdzaamheid en verslechtert niet door niet-deugdzaamheid.

Zekerheid 4. Omdat er een ultieme toevlucht is, omdat het doodloze/ongeborene gezien/ontdekt kan worden, is zeker dat wedergeboorte in dit lijf nooit echt heeft plaatsgevonden, of beter gezegd, dat we menen in dit lijf te zitten, moet wel een illusie zijn.

Zekerheid 5.  Als wedergeboorte echt gebeurd is, (en we dus niet ten alle tijden de grenzeloze verlichte boeddha-natuur zijn) is verlichting bedrog en kun je de toevlucht ook nooit bij jezelf vinden/ontdekken.

Zekerheid 6. Te begrijpen/zien dat we nooit echt wedergeboren zijn, is de crux van Verlichting.

Zekerheid 7. Siebe is zover nog niet.


Siebe




Y1010

  • Gast
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #4 Gepost op: 23-07-2015 22:09 »
In elk geval wat er ook gezegd wordt.
Er is geen levensduur. Dat is verbeelding. Uiteraard.

lord rainbow

  • Gast
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #5 Gepost op: 23-07-2015 22:50 »
 ;D

Offline Hendrikuss

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 26
  • Geslacht: Man
  • BE NOW!!!
    • Bekijk profiel
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #6 Gepost op: 08-10-2015 12:34 »
91 aeons geleden, dat is 91 met een heleboel nullen,
verscheen de Boeddha Vipassi in de wereld.
De levensduur bedroeg toen 80.000 jaar.

Nu ja, wat moet je met die informatie?

Hallo allemaal,  :D

Ik heb naar een hoop verschillende meesters/lararen geluisterd. Meesters van het heden en verleden. Wat mij in ieder geval opvalt, is, dat één-ieder van hun, spreekt vanuit hun eigen referentie kaders. Naar mijn idee zijn woorden en spraak altijd verbonden met het verstand en verstand is niks anders dan opgeslgen informatie uit het verleden, waar iedereen hun referentie kaders aan ontleend. Zoals ik het lees, kan ik niet zoveel met die informatie. Wat de Boeddha daar verteld, heeft naar mijn idee, weinig te maken met de verwijzing naar de bron. Hij verteld daar een verhaal, die waarschijnlijk elders heeft afgespeeld. 

Nathan

  • Gast
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #7 Gepost op: 09-10-2015 13:50 »

Zekerheid 1. Boeddha vond/ontdekte de ultieme toevlucht. Het ongeborene, dat wat niet ziek wordt, veroudert, vervalt en sterft.  Het kan niet anders dan of deze ultieme toevlucht was hijzelf, of, in andere woorden, de subtiele en diepste natuur van geest, vrij van alle gehechtheid en bezoedelingen, de Boeddha-Natuur.
Dit riekt ook weer naar een zelf. Terwijl de Boeddha volgens mij dat niet predikte. Maar juist verandering. Dat vraagt om een geest die nergens aan gehecht is.
Deze 'Boeddha-Natuur' die jij omschrijft doet me trouwens denken aan Advaita. Neti, neti: ik ben niet dit, ik ben niet dat. Maar toch spreekt ook Advaita van het Zelf.
Als je je nergens aan moet hechten, waarom dan wel spreken van een alternatief zelf? Volgens mij is de 'Boeddha-Natuur' niet iets in de mens maar slechts de potentie, optie om volledig vrij te zijn, verlicht, ontwaakt.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #8 Gepost op: 12-10-2015 20:40 »

Zekerheid 1. Boeddha vond/ontdekte de ultieme toevlucht. Het ongeborene, dat wat niet ziek wordt, veroudert, vervalt en sterft.  Het kan niet anders dan of deze ultieme toevlucht was hijzelf, of, in andere woorden, de subtiele en diepste natuur van geest, vrij van alle gehechtheid en bezoedelingen, de Boeddha-Natuur.
Dit riekt ook weer naar een zelf. Terwijl de Boeddha volgens mij dat niet predikte. Maar juist verandering. Dat vraagt om een geest die nergens aan gehecht is.
Deze 'Boeddha-Natuur' die jij omschrijft doet me trouwens denken aan Advaita. Neti, neti: ik ben niet dit, ik ben niet dat. Maar toch spreekt ook Advaita van het Zelf.
Als je je nergens aan moet hechten, waarom dan wel spreken van een alternatief zelf? Volgens mij is de 'Boeddha-Natuur' niet iets in de mens maar slechts de potentie, optie om volledig vrij te zijn, verlicht, ontwaakt.
Onzekerheid.

Mijn bevinding is ook dat men  het ongeborene niet mag zien als een zelf. Maar wel als een archaïsche uitdrukking.

Gautama spreekt over verschijnen en verdwijnen. Dit verschijnen en verdwijnen van alles is geen toevallige gebeurtenis, maar causaal. Wanneer aan de verschijningsvoorwaarden zijn voldaan dan zal "xxx" verschijnen, of omgekeerd, dan is er weer verdwijnen.

Gautama zegt : "wanneer dit ongeborene niet zou bestaan, dan zou er geen uitweg zijn (uit het lijden, hoewel het woord "lijden" geen juiste vertaling is, misschien is "de machtsgreep van mara" een betere vertaling).
Door er zo over te spreken krijgt "het ongeborene" een zekere zelfstandigheid, het karakter van een "iets". Maar dat is in mijn bevinding een archaïsche uitdrukking. Waarmee Gautama wil zeggen dat wanneer er geen potentiële mogelijkheid zou bestaan om te ontsnappen aan de "machtsgreep van mara", dan zou er geen uitweg mogelijk zijn, maar juist omdat de potentiële mogelijkheid bestaat om te ontsnappen, is ontsnappen ook mogelijk.
Echter dit ontsnappen is niet willekeurig, maar juist causaal. Wanneer er aan bepaalde voorwaarden is voldaan dan is er lijden, wanneer er aan bepaalde voorwaarden zijn voldaan dan is er bevrijding van lijden.
Het achtvoudige pad.

Nu, voor 99,99% van de mensheid is een technische discussie eigenlijk niet relevant. Want de machtsgreep van mara is zo sterk, dat het eigenlijk niet uitmaakt. Voor de waarheidszoekers die echter nog maar weinig verduistering kennen maakt het wel iets uit. Omdat, wanneer men "het ongeborene" een zelfstandigheid toekent, er een "iets" van maakt, en het dus eigenlijk vergoddelijkt, er dan ook sprake is van gehechtheid. Willen hebben, willen bezitten.

Toch is het ook goed om er nu en dan bij stil te staan. Hoewel het mentaal verwarrend kan zijn. Want onze kennislust wil weten hoe het nu precies in elkaar zit. Maar zodra we kunnen accepteren dat onze kennis eigenlijk beperkt is, is het ook minder pijnlijk om verkeerd te zijn. Misschien is het zus, misschien is het zo. Nadenken en verdiepen is belangrijk, relativeren en loslaten is net zo belangrijk.
Misschien komt er morgen een inzicht dat alles in een ander perspectief plaatst.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #9 Gepost op: 15-10-2015 15:53 »
Echter dit ontsnappen is niet willekeurig, maar juist causaal. Wanneer er aan bepaalde voorwaarden is voldaan dan is er lijden, wanneer er aan bepaalde voorwaarden zijn voldaan dan is er bevrijding van lijden.
Het achtvoudige pad.

Stel dat jij vies water gaat zuiveren. Water met modder en zout. Creeer of vorm jij nou het schone water?
Siebe

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #10 Gepost op: 16-10-2015 00:03 »
Echter dit ontsnappen is niet willekeurig, maar juist causaal. Wanneer er aan bepaalde voorwaarden is voldaan dan is er lijden, wanneer er aan bepaalde voorwaarden zijn voldaan dan is er bevrijding van lijden.
Het achtvoudige pad.

Stel dat jij vies water gaat zuiveren. Water met modder en zout. Creeer of vorm jij nou het schone water?
Siebe

Ja, ik vorm het schone water. Waterzuiveringsinstallaties doen dat de ganse tijd.
Vanuit chemisch standpunt bekeken is water de verbinding tussen waterstofatomen en zuurstofatomen. Vanuit dat standpunt vorm ik geen water door het mechanisch of procesmatig verwijderen van de vervuiling.

Maar aangezien je het begrip "vies water" in pragmatische zin gebruikt, vorm ik inderdaad "schoon water" in de pragmatische betekenis.

Maar je wilt waarschijnlijk niet dat ik het begrip "schoon water" ook in de pragmatische betekenis gebruik maar eerder in de filosofische betekenis.

Maar dan moet ik wel ook mijn ogen sluiten voor het chemische standpunt, namelijk dat water inderdaad kan gevormd worden door het samengaan van waterstofatomen en zuurstofatomen. En dat mechanische of procesmatige verwijdering van de vervuiling geen invloed uitoefent op de verbinding tussen die waterstofatomen en zuurstofatomen.
En dat dit juist is wat causaliteit inhoudt, namelijk wanneer de juiste voorwaarden zijn vervuld, dan ontstaat er inderdaad water. Het verwijderen van vervuiling uit water is niet de juiste voorwaarde om tot water te komen (de verbinding tussen die atomen.) Maar het is wel het juiste om tot het pragmatische "schoon water" te komen.

Dus ja, ik vorm, creeer het "schone water", maar ik schep hiermee geen water, dat aan andere causaliteitswetten moet voldoen.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2753
    • Bekijk profiel
Re: Een levensduur van 80.000 jaar
« Reactie #11 Gepost op: 16-10-2015 11:34 »
Dus ja, ik vorm, creeer het "schone water", maar ik schep hiermee geen water, dat aan andere causaliteitswetten moet voldoen.

Het zuiveren van water, als proces, maakt zo mooi duidelijk, vind ik, dat er een aspect is van 1. inspanning, namelijk het verwijderen van de vuiligheid, én 2. een aspect wat helemaal geen enkele inspanning van jouw kant vergt, namelijk dat wanneer het vuil eenmaal verwijderd is, het water zich spontaan onthult als van nature zuiver, helder, doorzichtig. Dat laatste daar hoef je niks voor te doen want dit is gewoon de aard of natuur van water vrij van vuil. Dus inspanning en geen inspanning gaan samen op.

Zo wordt dit ook gezien met geest. Als de geest zijn grove en meest subtiele bezoedelingen verliest dan komt de natuurlijke staat van geest steeds meer naar voren als ultieme vrede, als verlicht Zijn, als de waarheid van de beëindiging van lijden. Dat wordt niet gecreëerd maar onthult zich als diens natuur.
Zo wordt dat gezegd.

Vervolgens, onze huidige perceptie, zoals wij onszelf nu kennen, is niet vrij van de invloed van bezoedelingen. Onze kennis van onszelf is daarom beperkt. Door de invloed van bezoedelingen is er de perceptie dat geest overwegend onvrede is, lijden, begrensd, beperkt tot dit lijf, een persoonlijk zelf of iemand. Als die invloed wegvalt, wordt niet iets nieuws gecreëerd maar wat altijd al zo was, onthuld zich nu direct aan je. Dit is het aspect van ontwaken. Zo wordt het ongeveer beschreven.

Zou je van mening zijn dat wat onthuld wordt ook geconditioneerd bestaat, bijvoorbeeld door breinwerking, of door wat dan ook, ja, dan is er volgens mij geen ontspanning mogelijk. Dan bestaat er ook geen toevlucht.

Knelt het ergens?

Siebe