Auteur Topic: zorgen: zou dit kwaad kunnen?  (gelezen 2457 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Anapanasati

  • Actief Lid
  • **
  • Berichten: 35
    • Bekijk profiel
zorgen: zou dit kwaad kunnen?
« Gepost op: 16-06-2016 22:16 »
Hallo lieve lezer,

Zojuist heb ik een klein half uurtje gemediteert bij een meertje in de buurt. Sinds 4 jaar beoefen ik mindfulness meditatie. Dit was echter een opvallende. Er waren stukken waarin vooral twijfel en zorgen een rol speelde. Mijn geest schipperde tussen angst, en desillusie met ook momenten waarop er een verbinding waar te nemen viel met de natuur. Ik opende een keer mijn ogen toen er een schooltje met kleine visjes in het water zwemde. Hierbij ervaarde ik een compassierijke verbinding met wat ik zag. Later toen ik opstond en door het bos richting de auto liep merkte ik veel angstige gevoelens (ietwat overweldigend). In het verleden heb ik in vrij heftige mate drugs gebruikt ik bracht de angst hiermee in verband (kan interpretatie zijn). Ik vind dit persoonlijk een moeilijk stuk. Het lijkt namelijk alsof ik meer dan 10 jaar van mijn leven heb overgeslagen. Dit is natuurlijk confronterend en eng. Alleszins een verwarrende periode waarmee ik me soms geen raad weet. Alsof ik overspoelt word door allerlei emoties, fouten van vroeger met soms zelfs wat angst voor de dood maar ook intense verbinding met het leven. Is door mediteren nu nog wel zo verstandig? Ergens denk ik wel. Iemand tips of advies?

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2592
    • Bekijk profiel
Re: zorgen: zou dit kwaad kunnen?
« Reactie #1 Gepost op: 17-06-2016 21:43 »
Hallo Anapanasati,

Moeilijk te zeggen wat wijs is, vind ik. Misschien is het goed dit met een leraar te bespreken?

Als ik geconfronteerd wordt met zware verstoringen of angst oid, neem ik meestal wat gas terug maar ga wel gewoon door met beoefening. Misschien is een half uur iets te lang en kun je beter korte sessies doen?
Het moet allemaal wel behapbaar blijven, wil ik maar zeggen.

Ik weet zo algemeen ook niet goed wat het beste advies is, misschien heb je er wat aan.
Misschien is het toch geen gek idee, ook gezien jouw geschiedenis, dat je je onder begeleiding stelt van iemand waarin je vertrouwen hebt, dingen kunt bespreken met hem/haar die je meemaakt en dan daarop anticipeert.

In ieder geval, alle goeds,
Siebe


Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 858
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: zorgen: zou dit kwaad kunnen?
« Reactie #2 Gepost op: 18-06-2016 06:54 »
Hallo Anapanasati,

Hoewel ik de inzicht-meditatie (mindfulness) al meer dan 30 jaar beoefen, heb ik zelf iets dergelijks niet meegemaakt. En ik voel me niet als een leraar hierin.
Toch wil ik even een reactie plaatsen. Twijfel en zorg kwamen bij je op. Angst en desillusie. Wel, dat op te merken is al mindfulness. Het is het bewust zijn van wat er bij je omgaat. In het satipattana sutta wordt dit omschreven als beschouwen van de geest of van de geestelijke objecten. Je hoeft er niet bang voor te zijn, als je je bewust bent dat die emoties er zijn. Er verder niet op reageren. Alleen opmerken dat ze er zijn. Je moet er niet aan hechten.
   Als rusteloosheid en gewetenswroeging aanwezig zijn, weet je dat ze aanwezig zijn. En als ze afwezig zijn, weet je dat je geen rusteloosheid hebt. Misschien begrijp je verder hoe die rusteloosheid is ontstaan. En misschien ontdek je later ook nog hoe je die ontstane rusteloosheid kunt opgeven.
    Maak je vooral niet ongerust over zulke emoties tijdens de meditatie. Registreer ze, weet dat ze er zijn; weet ook dat ze oorzakelijk ontstaan zijn.
Succes verder
Nico



Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 858
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: zorgen: zou dit kwaad kunnen?
« Reactie #3 Gepost op: 18-06-2016 09:56 »
Hallo Anapanasati,

Bij het controleren van teksten kwam ik de volgende leerrede tegen. Ze gaat over het verdrijven van onheilzame gedachten tijdens het mediteren. Misschien heb je er iets aan.

M.20. (M.II.10) Vitakkasanthāna sutta
    – De Boeddha onderwijst er vijf methoden om onheilzame gedachten te verdrijven die tijdens het mediteren kunnen ontstaan. Men moet slechte gedachten opgeven en goede gedachten ontwikkelen. Men moet over de nadelen van slechte gedachten nadenken. Men moet niet toestaan dat de geest zich wendt tot slechte gedachten. Men moet erover nadenken hoe gedachten ontstaan. En men moet zich oefenen in zelfbeheersing.
   Als slechte, onheilzame gedachten ontstaan, moet men de opmerkzaamheid richten op goede, heilzame gedachten. Als dan nog slechte, onheilzame gedachten ontstaan, moet men het gevaar in die gedachten onderzoeken: ze zijn onheilzaam, zijn te berispen, hebben lijden tot resultaat. Als dan nog slechte, onheilzame gedachten ontstaan, moet men proberen die gedachten te vergeten; men moet er geen acht op slaan. Als dan nog slechte, onheilzame gedachten ontstaan, moet men de opmerkzaamheid richten op het tot stilstand komen van de vorming van die gedachten. Als dan nog slechte, onheilzame gedachten ontstaan, moet men met inspanning de geest bedwingen. Met het overwinnen van die onheilzame gedachten wordt de geest innerlijk gevestigd, gekalmeerd en geconcentreerd. Wat men wil denken, die gedachten zal men denken; en wat men niet wil denken, die gedachten zal men niet denken.
*
Groeten
Nico

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 554
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re: zorgen: zou dit kwaad kunnen?
« Reactie #4 Gepost op: 19-06-2016 02:44 »
Hallo lieve lezer,

Zojuist heb ik een klein half uurtje gemediteert bij een meertje in de buurt. Sinds 4 jaar beoefen ik mindfulness meditatie. Dit was echter een opvallende. Er waren stukken waarin vooral twijfel en zorgen een rol speelde. Mijn geest schipperde tussen angst, en desillusie met ook momenten waarop er een verbinding waar te nemen viel met de natuur. Ik opende een keer mijn ogen toen er een schooltje met kleine visjes in het water zwemde. Hierbij ervaarde ik een compassierijke verbinding met wat ik zag. Later toen ik opstond en door het bos richting de auto liep merkte ik veel angstige gevoelens (ietwat overweldigend). In het verleden heb ik in vrij heftige mate drugs gebruikt ik bracht de angst hiermee in verband (kan interpretatie zijn). Ik vind dit persoonlijk een moeilijk stuk. Het lijkt namelijk alsof ik meer dan 10 jaar van mijn leven heb overgeslagen. Dit is natuurlijk confronterend en eng. Alleszins een verwarrende periode waarmee ik me soms geen raad weet. Alsof ik overspoelt word door allerlei emoties, fouten van vroeger met soms zelfs wat angst voor de dood maar ook intense verbinding met het leven. Is door mediteren nu nog wel zo verstandig? Ergens denk ik wel. Iemand tips of advies?

Mijn ervaring is dat steeds wanneer er een "compassierijke verbinding" is er kort nadien verstorende emoties optreden. Dit is evenzo bij sterke geluks- of vreugde ervaringen.
Beseffen dat dit steeds zo zal zijn relativeert de sterke positieve emoties maar ook de sterke negatieve emoties.

Omtrent het negatieve (handelen/leven) uit het verleden. Hier is vergiffenis aangewezen. Dit zijn voldongen feiten waar niets meer aan te veranderen valt. Zaken waar men mee moet leren leven. De mededogende medemensen veroordelen of beoordelen je hierover niet. De mensen die je hierover wel veroordelen of beoordelen doen dit altijd, wat je ook gedaan of niet gedaan hebt.

De scherpste rechter is je eigen oordeel of veroordeling.
Toch is je positieve zelfgevoel onverschillig omtrent het negatieve uit het verleden. Het is niet verboden om terug te keren naar de heldere geest, naar mentaal evenwicht en balans.

Toch mag mentaal evenwicht en balans, een heldere geest niet gezien worden als een toestand van extase van positiviteit.
De dharma beoefenen  wil niet zeggen dat je zonder fouten bent, geen fouten hebt gemaakt, dat je geen fouten zult maken. Maar dat je gericht bent op het goede, en dat je je vertrouwen schenkt aan de oefeningen die je bevrijden. De nadruk ligt niet op het positieve dat je door de oefeningen opent, maar op het beoefenen.

Een druppel positiviteit is een verkwikkend bad, een rustpunt bij de inspanningen, een tegengif voor het negatieve. Steeds 5 druppels willen nemen is een verslaving.
Wanneer men de dharma beoefent met de bewuste of onbewuste intentie om tot sterke en of langdurige positieve ervaringen te komen is men eigenlijk niet meer bezig om de dharma te beoefenen.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline Anapanasati

  • Actief Lid
  • **
  • Berichten: 35
    • Bekijk profiel
Re: zorgen: zou dit kwaad kunnen?
« Reactie #5 Gepost op: 22-06-2016 14:44 »
Ik dank jullie voor de waardevolle reacties.

De onrust en twijfel (angst en desillusie) zijn onderdeel van een keerpunt of periode van ommekeer in mijn leven. Ik zie het als het diepere niveau van inzicht waar men tijdens de meditatie naartoe kan gaan. Buiten deze periodes om speelt zich het dag dagelijks leven af, waar de automatische piloot steeds op de loer ligt. Het belang van het 8 voudige pad en de 5 voorschriften wordt hiermee duidelijker. Dit is een weerspiegeling van de minder diepe bewustzijnslaag in de meditatie. Ik ben namelijk enerzijds stappen aan het zetten in de richting van dhamma beoefening en anderzijds hou ik vast aan een aantal verkeerde patronen (dit verklaart misschien de twijfel is het keerpunt (wat wil ik nu met mijn leven? Hoe was mijn leven tot nu toe?). Het moeilijke is de morele kwestie dat angst/onrust veroorzaakt. Volg ik het juiste spoor? Hoe combineer ik het stressige dagelijkse leven met de dhamma? Wat is daarin ethisch? Leg ik mijn lat niet te hoog? Ben ik er wel sterk genoeg voor? Mildheid lijkt belangrijk ook voor mijn gezondheid.