Auteur Topic: De Leer, het Wapen in de Strijd  (gelezen 1139 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3080
    • Bekijk profiel
De Leer, het Wapen in de Strijd
« Gepost op: 04-03-2018 23:30 »

De laatste tijd kom ik er steeds meer op uit dat je met boeddhisme je niet teveel moet focussen op de beëindiging van lijden in dit leven. Dat loopt uit op teleurstelling. Het is ook niet wat de Boeddha belooft. Het gaat veel meer om de beëindiging van toekomstig lijden, in levens hierna.

Misschien lokt het idee je wel dat boeddhisme over de beëindiging van lijden spreekt.
Misschien wil je graag van je lijden af. Ik wil dat wel graag. Wie niet?

Maar het gaat niet. Je kunt niet de dingen van dit leven; imperfectie, ziekte, ouderdom, verval van jezelf, anderen en spullen, gebrekkigheid, pijn, even weg mediteren.

Sommige teksten suggereren misschien wel dat je pijn en ziekten even weg kunt mediteren, maar daar staan tegenover verhalen over hoog gerealiseerde meesters die ook gewoon te maken hadden met pijn, ziekten, beperkingen door ouderdom, en dood gingen ze allemaal.

Beoefenen van de Boeddha-Dhamma kan wel leed helpen voorkomen in dit leven, geloof ik, maar  je moet ook weer niet gaan verwachten dat je door de Boeddha-Dhamma te beoefenen, je gevrijwaard zult worden van ziekte, ellende, verlies, verval, ouderdomskwalen etc.

Zelfs al doe je alleen goed in dit leven, dan nog. Doordat in vele levens negatief kamma is verzameld, krijg je heus wel je portie ellende te verwerken. Zelfs arahants en de Boeddha's krijgen en kregen nog te maken met pijnen, ziekten, nare gevolgen van ouderdom etc.

Het is misschien wel allemaal heel voor de hand liggend maar toch, wie heeft niet vaak een pesthekel aan lijden, aan verval, imperfectie, dat zaken niet gaan zoals je wilt. Denk je nooit eens wanneer je weer pijn voelt..."wat nou weer? Wanneer houdt het eens op?"

Het is moeilijk om niet te strijden en de Leer als een soort wapen te gebruiken in die strijd.  Maar als je de leer oppakt als een soort wapentuig, verwacht er dan maar niet heil van.

groet,
Siebe






MaartenD

  • Gast

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3080
    • Bekijk profiel
Re: De Leer, het Wapen in de Strijd
« Reactie #2 Gepost op: 05-03-2018 12:13 »
Hallo Maarten,

Bedankt. Het stukje wil vooral benadrukken realistisch te zijn over wat de beoefening wel en niet kan teweegbrengen. Het kan niet veranderen dat je wel eens ziek zal worden, dat je ouderdomskwalen krijgt, dat je zintuiglijke vermogens verminderen, dat je dierbaren verliest, dat je spullen kapot gaan, dat dingen niet gaan zoals je wilt etc.

Vooral dat laatste, die begeerte, die wil dat de dingen gaan zoals je wilt, het is zo'n soort laaiend vuur wat zo onvruchtbaar blijkt, vind ik. Het vreet aan je, vind ik. Als die wil, die begeerte, maar niet afneemt, zijn er denk ik geen vruchten te verwachten.

Het kenmerk van anicca wordt wel besproken als de onmogelijkheid om iets op termijn te handhaven naar je wens. Dat doet lijden. Daar kun je boos van worden, gefrustreerd, wanhopig, verdrietig. Alles vervalt toch. Het huis moet onderhouden, het lichaam, alles wat bij elkaar gehouden wordt, heeft ook een soort natuurlijk beloop van desintegratie.

Maar het is vreselijk lastig, vind ik, hier gewoon op een realistische, en niet zo dramatische manier, mee om te gaan. Zover ben ik nog lang niet. Als je eenmaal een sterk gevoel van controleverlies hebt gehad, dan is het erg lastig om neutraal, gelijkmoedig, niet dramatisch om te gaan met het feit van gebrek aan controle.

Als je verstandelijk kijkt naar de lessen van de Boeddha, bijvoorbeeld over anicca (we kunnen zaken niet naar wens handhaven), ja, dan zie je dat natuurlijk allemaal direct in..."zo is het". Het is waar, dat zie je.
Of je nu wilt of niet, het lichaam gaat zijn eigen gang. Of je nu wilt of niet, op een dag crashed de computer, of je nu wilt of niet, op dag krijg je te maken met hitte of koudegolf oid. Het is heel gemakkelijk verstandelijk te accepteren. Maar tegelijkertijd, emotioneel kun je er toch zo erg mee overhoop liggen waardoor je als het ware niet kunt waarmaken wat je verstandelijk makkelijk accepteert.

Het eerste stukje en ook dit stukje is trouwens niet bedoeld als ontmoediging of als een soort scepticisme. Ik acht bevrijding wel degelijk mogelijk. Ook acht ik het mogelijk dat er vruchten te plukken zijn, nog voor volledige bevrijding.

De kern is toch, lijkt me, dat zolang onze begeerte, onze vurige wil om alles te controleren, zo sterk blijft, dan blijven vruchten uit.


groet,
Siebe

MaartenD

  • Gast
Re: De Leer, het Wapen in de Strijd
« Reactie #3 Gepost op: 05-03-2018 14:59 »
Siebe,

Begrijpelijk, begrijpelijk..

Het doet me denken aan het topic waar je ook mee bezig bent, Dhamma in het kort. Al die mensen die na een paar zinnen van de Boeddha meteen het arahantschap verwerven. Waarom. Zij. Wel?! Dat idee..

Heel begrijpelijk. Niet nuttig, ik denk ook niet echt kundig.. maar heel begrijpelijk. En ook dat telt mee.

Ik kan duidelijk zien dat je streeft. Alleen dat al verheft je geest. Houd moed, Siebe.

Met warme groet,

Maarten