Auteur Topic: ho oponopono  (gelezen 522 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

moesa

  • Gast
ho oponopono
« Gepost op: 27-03-2018 16:31 »
http://www.dirah.nl/hopo.htm

Is er in het boedhisme hier iets over bekend? Heeft het gelijkenissen?  Pas het zelf toe, maar vergeet het wel eens. wel voel ik een rust in het hartcentrum naar verloop van tijd. Het is ook om mijn ego te sussen, die regelmatig een "loopje met mij neemt".

Als iemand zin heeft om het artikel te lezen dan zie je de gumtechniek. Deze pas ik toe bij onrust i.p.v een "tapdance' of riverdance te doen  :-[ (wat ik meestal doe bij onrust bij wijze van spreken).

Wat zou ik beter kunnen doen?



MaartenD

  • Gast
Re: ho oponopono
« Reactie #1 Gepost op: 28-03-2018 08:06 »
De idee van een ware zelf, waar je ego dan mee in één lijn kan komen te liggen, is al niet erg boeddhistisch. Ik zie op de webpagina een heleboel stellingen die afkomstig zijn uit allerlei denkbeelden. Hawaiiaans sjamanisme wordt genoemd, het citaat daaronder is puur christelijk, het ego is een Freudiaanse uitvinding, en zo voort. Ik kan er even geen chocola van maken.

In het algemeen geldt dat er heel erg veel methodes zijn om rust te creëren in je geest. De ene is niet direct beter dan de andere. Er huist een enorm gevaar in zelf iets vinden dat werkt en dan meteen anderen gaan updaten. Misschien werkt voor hen iets anders wel. Of niet.

Als je boeddhistische manieren zoekt om rust te vinden dan zijn er rituelen genoeg, afhankelijk van de stroming of school die je wilt volgen. Meditatie met het doel tot rust te komen is niet zo slim want dan ga je zitten falen maar iets langduriger meditatie - zeg, een maand of drie - brengt zeker wel rust. Reciteren is geliefd bij veel mensen. Ik kan me voorstellen dat tempelbezoek op zich al ontspannend kan werken. Dat is niet per se beter voor jou. Weten anderen meer?

Hoe dan ook, ik ben blij dat je rust kunt vinden op de een of andere manier.

Met warme groet,

Maarten

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2592
    • Bekijk profiel
Re: ho oponopono
« Reactie #2 Gepost op: 28-03-2018 11:01 »
Hoi Moesa,

In boeddhisme staan die programma's die op de site worden genoemd ook erg centraal. Het Pad dient om die programma's te zien, volledig te begrijpen en uiteindelijk ook helemaal te eindigen.

Zoals gezegd wordt beheersen die programma's in de geest ons denken, spreken en doen. In boeddhisme wordt dit op verschillende manieren belicht. Ze worden latente neigingen genoemd of (in Pali) anusaya. Er wordt ook over gesproken als asava's en sankhara's. Op deze site is hier wel informatie over te vinden

In contact met de wereld, met reuk, met beelden/kleuren, smaken, aanrakingen, etc. worden automatisch programma's geactiveerd. Sankhara's. Het zijn conditioneringen, een soort neigingen die vanzelf ontstaan. Op dit niveau worden dat mano-sankhara's genoemd.
Bijvoorbeeld, je ziet of voelt iets onaangenaams, te koud water onder de douche, en meteen komt weerzin op, of afkeer. Of je ziet je baas en voelt je meteen klein worden en gaat je gedragen als een onbeduidend persoon. Of je gaat je gedragen als erg beduidend als je je baas ziet :D

Boeddha heeft al dit soort programma's in de geest gezien. Genoemd worden bijvoorbeeld:
-De onderliggende neiging tot zintuiglijke begeerte, de onderliggende neiging tot afkeer/weerzin de onderliggende neiging tot het vormen van visies/meningen, de onderliggende neiging tot twijfel, de onderliggende neiging tot verbeelding, de onderliggende neiging tot begeerte naar bestaan/worden en de onderliggende neiging tot onwetendheid.

Het Pad rekent met alle af.
Er wordt gezegd dat dit (meestal) geleidelijk gaat en dat je eerst de grove neigingen verliest en later de subtielere zoals de neiging tot verbeelding.

Het aller subtielste en krachtigste programma is dat van onwetendheid. Het is de neiging die je kunt samenvatten als het zich vormen van een ego-centrische belevingswijze in de geest. Dus de beleving dat jezelf een soort waarnemende entiteit bent die leeft, die dingen meemaakt en die lof verdient, liefde wil, zintuiglijke zaken waarneemt etc. Deze ego-centrische belevingswijze schijnt al enorm lang te bestaan en ons functioneren heel sterk te beinvloeden. Het is zo krachtig dat mensen vaak niet eens inzien of durven te geloven dat dit een bijproduct is in de geest, een programma en niet de aard van geest zelf.

Boeddha was hierin geen dominee. Hij stond niet op de kansel te vertellen hoe slecht egocentrisme wel niet is. Volgens mij zag de Boeddha dat ego-centrisme een oorzaak heeft en ook kan eindigen. De oorzaak is dat dat wezens niet de ware natuur van zichzelf kennen. Daarom overheerst een ego-centristische belevingswijze. Egocentrisme is uiteindelijk geen kwestie van goed en kwaad, van moraliteit, of van Goddelijke wil versus je Eigen Wil,  maar van begoocheling.

Ik denk dat die vier zinnetjes op de site en godsdienst in zijn algemeenheid kan helpen wat los te komen van de egocentrische kramp waarin je kunt zitten. Bijvoorbeeld als dingen niet gaan zoals je wilt, kun je daar opgefokt en boos om worden, en als je dan zoiets denkt als 'Gods wil geschiede, of alles ligt in handen van God' dan kun je misschien die kramp wat loslaten.

De programma's die ons beheersen, de sankhara's, hebben volgens de Boeddha een voorwaarde om te ontstaan. Dat is onwetendheid. Avijja paccaya sankhara.
Dit betekent dus ook dat als onwetendheid eindigt, door ware kennis, dan eindigen ook de sankhara's. Die automatismen die altijd opkwamen komen dan niet meer op.

Op deze manier wordt ook aangegeven wat arahantschap en Boeddhaschap betekent. Het denken, spreken en doen wordt dan niet meer beheerst door zulke programma's.

Het lijkt er op dat de Boeddha niet van mening was dat de programma's die we nu bij ons hebben, veelal vanaf de geboorte, het werk zijn van een Schepper. De Boeddha zag dit waarschijnlijk enkel als conditioneringen. Dus als je eenmaal iets doet en daarvan een gewoonte maakt, dan wordt dat geleidelijk maar zeker een patroon in je geest, een programma. Het slijt in. Over vele levens worden dat gewoonte-neigingen.

Volgens mij wordt er in boeddhisme wel erkend dat er energie of een soort uitwisseling mogelijk is die programma's of obstakels kan helpen opruimen. Er is bijvoorbeeld ook een medicijn Boeddha, Boeddha Menla. Dat er helende krachten om ons heen zijn, daar geloof ik ook in. Maar de Boeddha lijkt toch vooral aan te geven dat de werkelijke bevrijding van allerlei krampen, lijden, moet komen van het doorzien dat wat wij voor onszelf houden, het ego, niet onze ware natuur is. Terwijl we de belangen en het welzijn van het ego verdedigen, zijn we in wezen niet echt bezig met het verdedigen van ons eigen belang en welzijn. We hebben een verkeerde notie van wat echt 'eigen' is.

groet,
Siebe










moesa

  • Gast
Re: ho oponopono
« Reactie #3 Gepost op: 28-03-2018 19:30 »
Beste Siebe,

Het klopt wel wat je zegt. ik probeer wel het 'magische"/ 'wonderen" te scheiden van mijn ego. Anders ga ik alleen maar in wonderen zitten en zie mijzelf dan niet. Wat Ho oponopono zegt: wat je ziet is jou verantwoordelijkheid. De 4 zinnetjes zeggen is dan een verantwoordelijkheid nemen, maar er niets bij voelen. je ego is dan even stil, zeg maar.

Soms voel ik dat het zich verplaatst in het hartgebied, maar dan op een warme manier. En niet het onaangenaam ( oordeel) gevoel in de maagstreek

De 4 zinnetjes laten je ook even stilstaan bij dingen, als een soort bewustwording. Op het moment kloppen dingen niet meer in mijn leven en die wil ik proberen te zien, als een helder en duidelijk verhaal.

Ho oponopono heb ik voor gekozen toen ik "het dal'bereikte op denk en gevoelsniveau. Het heeft mij wel geholpen om te sussen. Ook heb ik gebeden tot God en vroeg dan in wanhoop ook: allah misschien?

Ook heb ik in dat dal beseft dat er niets is. Wat ik heel beangstigend vond, maar nu min of meer zoals het is eigenlijk. Niets en helemaal niets, mijn brein maakt er iets van. Wel zie ik dat dat besef van 'niets"niet heel de dag opgaat, want dat is ook niet realistisch. Niet nu voor mij op het moment

Vriendelijke groet,

Moesa