Auteur Topic: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"  (gelezen 10523 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Zoals ik elders al gemeld heb, ben ik bezig met een drie maanden retraite, maar niet één die afgezonderd van het leven plaats vind, maar één waarbij je geintegreerd blijft in het leven van alle dag.

Dit is een retraite die on-line begeleidt wordt, door Adyashanti, om de twee weken krijgen we een nieuwe teaching die we live, via streaming kunnen volgen (of achteraf kunnen herbekijken), we kunnen dan ook vragen stellen telefonisch, of later via mail. Na elke nieuwe teaching krijgen we ook telkens twee nieuwe oefeningen, eentje die we gedurende de ganse twee weken moeten toepassen in ons leven, en een schriftelijke oefening waarin we gewoon schriftelijk stilstaan bij bepaalde vragen die we enkel aan onszelf stellen en er op reflecteren.

Er is tijdens die teachings al heel wat aan bod gekomen, maar in de laatste teaching herhaalt Adyashanti een paar heel fundamenetele begrippen, we krijgen er ook een afschrift van en misschien is het wel interessant om daar af en toe een citaat van hier te plaatsen. Ik post er zo dadelijk één over gewaarzijn, misschien volgen er nog.

Reageren is vrij, over de inhoud toch, niet over het nut van zo'n retraite en niet over de bekwaamheid van de teacher, daar ga ik niet op in.

« Laatst bewerkt op: 05-10-2018 15:04 door Dorje »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Citaat: Being Awareness - Gewaarzijn zijn
« Reactie #1 Gepost op: 05-10-2018 14:59 »
Citaat
Being Awareness

•The ordinary, everyday, simple awareness with which you're listening to me now, that awareness that looks out through your eyes, hears through your ears, and senses through your senses, is always there. You can dwell in that sense and feel it.

•Nisargadatta talked about abiding in the “I Am-ness.” Abidein the sense and feel of awareness, even though awareness itself is not a feeling. There is an inner intuitive acknowledgment and a sense in the physical and subtle body of presence or “I Am-ness.” It is a quiet, subtle sense of presence.

•What am I really that seems to come and go? You are always here,but everything that you identify as is not always here,so “What am I?” All your thoughts and feelings are always changing,so that is not who you are.

•Behind and in the midst of all images, ideas, angst, and the spiritual angst of seeking is the simple presence of awareness. Again, it’s always there.

•Think of awareness as a kind of doorway into the question of “Who am I really?”The answer to the question, “Who am I?” will not happen through endlessly reading about it. It’s a direct experience of being. Be true to your direct, immediate sense of being awareness. Something isn’t coming and going, and something recognizes it.


Bewustzijn zijn


• Het gewone, alledaagse, eenvoudige gewaarzijn waarmee je nu naar me luistert, dat bewustzijn dat door je ogen naar buiten kijkt, door je oren hoort en door je zintuigen voelt, is er altijd. Je kunt in dit aanvoelen verwijlen en het ook echt voelen.

• Nisargadatta had het over het verwijlen in de "IK BEN-heid". Houd je aan het gevoel en het gevoel van gewaarzijn, ook al is gewaarzijn zelf geen gevoel. Er is een innerlijke intuïtieve erkenning en een gevoel in het fysieke en subtiele lichaam van de aanwezigheid of 'Ik ben-heid'. Het is een rustig, subtiel gevoel van aanwezigheid.

• Wat ben ik echt van dat alles wat lijkt te komen en te gaan? Jij bent er altijd, maar alles waarmee je je identificeert is niet altijd hier, dus "Wat ben ik (dan wel)?". Al je gedachten en gevoelens veranderen voortdurend, dus dat is niet wie je bent.

• Achter en in het midden van alle beelden, ideeën, angst en de spirituele angst van het zoeken bevindt zich de eenvoudige aanwezigheid van gewaarzijn. Nogmaals, het is er altijd.

• Denk aan gewaarzijn als een soort doorgang in de vraag: "Wie ben ik echt?" Het antwoord op de vraag: "Wie ben ik?" zal zich niet voordoen door er eindeloos over te lezen. Het is een directe ervaring van het zijn. Wees trouw aan je directe, onmiddellijke gevoel van gewaarzijn te zijn. Er is iets dat niet komt en gaat, en iets herkent dit.
« Laatst bewerkt op: 05-10-2018 15:02 door Dorje »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #2 Gepost op: 05-10-2018 17:26 »
Misschien kun je Adhyasanti eens vragen wat het nou eigenlijk voor hem concreet betekent dat gewaarzijn of bewustzijn er altijd is. Betekent dit dat hij nooit slaapt? Zelfs als er geen zintuiglijke input is, is hij dan in een staat van continue gewaarzijn. Is er constant een besef van aanwezigheid, in elke fase van de slaap, totaal zonder enige inspanning?

Ik zeg niet dat dit onmogelijk is maar wat ik niet begrijp is, als we nou dat gewaarzijn zijn, of die aanwezigheid, of die Ik ben-heid, hoe kan het dan dat we hier toch uit weg kunnen vallen, bijvoorbeeld tijdens diepe droomloze slaap? Waarom is er bij ons niet een voortdurend gevoel van aanwezigheid als we die aanwezigheid zijn? Hoe kunnen we ooit wegvallen uit die aanwezigheid als we dit zijn?

Als wij echt gewaarzijn zijn, stel, dan zijn we ook moeiteloos en zonder enige herkenning van dit feit gewaar, op elk moment, tijdens waken en slapen. Iets wat je bent, daar kun je niet uit wegvallen.

Ik verzoek je niet te citeren.

siebe



Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #3 Gepost op: 05-10-2018 21:09 »
Ik verzoek je niet te citeren.

:D

Ok, as you wish.

Maar ik stel enkel vragen aan mijn leraar over zaken die voor mij niet duidelijk zijn, niet over zaken die voor mijn broeder niet duidelijk zijn. Ik verzoek je dus niet meer te vragen of ik iets wil vragen aan mijn leraar wat jij weten wil.
;)

Dus, je zal het moeten stellen met mijn eigen uitleg, zoals ik het aanvoel, want het gaat hier niet om begrijpen met het verstand.

Maar toch eerst even toelichten dat gewaarzijn en bewustzijn in deze context niet met elkaar verward moeten worden. Een pasgeboren baby is gewaar, maar is niet bewust, laat staan dat het bewust is dat het gewaar is. Gewaarzijn is een gegeven, bewustzijn is iets dat evolueert. Een volwassene is zich bewust dat hij gewaar is, maar denkt dat het zijn lichaam of zijn bewustzijn is die gewaar is, maar dat lichaam en dat bewustzijn verschijnen en verdwijnen voortdurend.

Zo zijn zijn we aan uw vraag, de vraag of gewaarzijn ooit slaapt? Neen, gewaarzijn slaapt nooit, bij een baby niet, bij een volwasenen niet, bij een boeddha niet, het is bewustzijn die komt en gaat in het gewaarzijn en als het bewustzijn 's nachts wegvalt, noemen wij dit diepe slaap. Maar omdat we ons identificeren met bewustzijn, lijkt het wij die wegvallen.

In het Tibetaans Boeddhisme beoefent men niet aleen droomyoga (bewust blijven in de droom), maar zelfs slaap-yoga (bewust blijven in de diepe slaap). Je kan dit oefenen, dat eerste is niet zo moeilijk (om soms eens bewust te worden in de droom), dat tweede is veel moeilijker, maar er zijn Tibetaanse yogi's die er in slagen heel de nacht door bewust te blijven, zowel bij het in slaap vallen (van het lichaam), in de droom en in de diepe slaap. M.a.w zij kunnen bewust blijven dat ze gewaar zijn, dat ze gewaarzijn zijn, dat gewaarzijn nooit slaapt.

Voor ons is dat moeilijk, maar we kunnen ons wel bewust worden van het feit dat ons bewustzijn opeens verschijnt uit het niets, en dat niets dan verkennen, het is "niets" omdat het voordien niet bewust was, het is niets voor bewustzijn, het is bewustzijn die er in verschijnt en weer verdwijnt, er is dus iets, dat waarin het verschijnt dat niet verschijnt en niet verdwijnt. Dat is gewaarzijn, hetzelfde gewaarzijn als bij de pasgeboren baby die nog helemaal niet bewust was, en hetzelfde gewaarzijn als bij de volwassene die soms bewust is dat hij gewaar is en zich identificeert met dit bewustzijn, en hetzelfde gewaarzijn als bij een boeddha die voortdurend bewust is dat hij gewaar is, maar zich niet meer identificeert met dat bewustzijn. Die weet dat het bewustzijn steeds verandert, geen zelf heeft.

Maar dit mag je allemaal niet te letterlijk nemen. Het gevoel "ik ben gewaarzijn" is maar een doorgang, er is daar nog steeds een "ik" die is, er is nog steeds een referentiepunt, maar het is maar als dit referentiepunt ook wegvalt, dat er "zijn" overblijft, maar dat is de laatste stap: alles is gewaarzijn, alles is potentie tot bewustzijn. Maar het zou te ver gaan om daar nu op in te gaan.

In de beoefening voor ons, beginners, is het niet nodig daar concepten over te gaan vormen, het is al heel wat dat je je zelf als dat gewaarzijn kan ontdekken. Als we al zover zouden komen is de verdere beoefening dat gewaarzijn zich steeds bewuster wordt van zichzelf en dus los komt, ontwaakt uit iets concreet, afgescheiden te zijn: een persoon, een ik, een zelf, een bewustzijn.

En dan om terug op je vraag te komen:

Zelfs als er geen zintuiglijke input is, is hij dan in een staat van continue gewaarzijn. Is er constant een besef van aanwezigheid, in elke fase van de slaap, totaal zonder enige inspanning?

Als je Adyashanti houdt voor de persoon, dan is het antwoord: neen, de persoon is zich niet continu bewust, ook niet gewaar, want het is de persoon niet die gewaar is, zo lijkt het alleen maar, zo wordt het geidentificeerd. De persoon valt weg in de diepe slaap, de zintuiglijke input valt weg in de diepe slaap, het bewustzijn valt (meestal) weg in de diepe slaap, maar gewaarzijn blijft altijd gewaar zonder enige moeite, niet meer van inhouden, niet meer van zintuiglijke inpunt, niet meer van persoon, maar van zichzelf. De persoon Adysashanti die daar dan weer in verschijnt, daar wordt dan niet meer mee geidentificeerd, maar spontaan verschijnt deze persoon wel als helpend, mededogend naar stukjes van gewaarzijn (stukjes van zichzelf) die zich houden voor een persoon te zijn, wij dus, wij, gewaarzijn dat nog niet ontwaakt is uit persoon zijn.

Het wordt allemaal gewoon heel verwarrend als we gewaarzijn en bewustzijn door elkaar halen. Gewaarzijn gebeurt altijd vanzelf, zonder enige moeite. Er is gewaarzijn van visuele indrukken, als ze er zijn, zonder enige moeite, als we wakker zijn, het is bewustzijn die moeite heeft er zich bewust van te zijn, het op te merken, niet gewaarzijn. Een baby heeft geen moeite om zich gewaar te zijn van licht, noch een volwassenen, noch een boeddha. Een opgroeiende baby is wel heel onbewust, een opgroeiende volwassene worstelt met het bewust blijven van alles wat gewaarzijn zomaar zonder enige moeite gewaar is, en deze moeite neemt gewoon af en valt weg (en daarmee ook de identificatie ermee) bij een boeddha.

Je kan dit bij jezelf vast stellen: kost het enige moeite om je gewaar te zijn van de ruimte waarin je je bevindt als je dit hier leest? Het kost moeite om het op te merken, om gewaarzijn van ruimtelijkheid op te merken, bewust te worden, dat wel, ja.... en daardoor denken we dat gewaarzijn moeite kost. Het is maar hoe je het bekijkt.

Wij, ons identificerend met dat bewustzijn, vallen steeds weg uit deze aanwezigheid. Het is niet gewaarzijn dat wegvalt, zelfs niet in diepe slaap, in diepe slaap gaat lichaam in niet meer registeren modus, zintuiglijke prikkels worden niet meer geregistreerd, daardoor valt lichaam eerst weg in gewaarzijn, dan kunnen we nog dromen (ingebeelde zintuiglijke prikkels), maar ook die vallen weg als de geest in diepe slaap gaat, het is dit alles dat wegvalt, maar gewaarzijn valt niet weg, gewaarzijn is, als alles weggevallen is, gewoon gewaar van zichzelf, maar helaas, niet bewust, zoals het ook meestal niet bewust is als het gewaar is van de zelf verzonnen visuele prikkels (de droom), en zich vaak ook niet bewust is van echte visuele prikkels (de waaktoestand). In die zin klopt het dat gewaarzijn er altijd is, maar bewustzijn komt en gaat en hoe meer het bewust wordt van zijn komen en gaan, hoe meer gewaarzijn zich bewust kan worden van zichzelf en om volledig bewust te worden van zichzelf, zal het referentieunt "ik ben dit gewaarzijn" ook moeten wegvallen.
;)
 
Iets wat je bent, daar kun je niet uit wegvallen.

Juist... maar wat ben je dan als je niets kan zijn dat komt en gaat, niets dat kan wegvallen?

...

En akkoord... strikt genomen is het antwoord ook niet gewoon "gewaarzijn", gewaarzijn is maar een doorgang in de vraag "Wie ben ik echt?". Maar het antwoord zal zich niet voordoen door er eindeloos over te lezen. Het is een directe ervaring van het zijn. Wees trouw aan je directe, onmiddellijke gevoel van gewaarzijn te zijn, ook al is gewaarzijn zelf geen gevoel. Er is iets dat niet komt en gaat, en iets herkent dit[, ook al is dat iets geen iets].

Nu ben ik toch weer al (her)citerend geeindigd, ik kon het niet laten, het pastte hier perfect (voor mij toch).

Ik hoop dat het onderscheid tussen gewaarzijn en bewustzijn enige helderheid heeft gebracht, en dat het feit dat we letterlijk "gewaarzijn" zouden zijn, ook niet echt klopt. De "we/ik" die iets "is" moet uiteindelijk ook wegvallen, maar alles op zijn tijd hee Siebe.

Je maakt het mij verdomd niet gemakkelijk met je lastige vragen, maar toch ben ik er dankbaar voor, door te zoeken naar een gepast antwoord wordt het mij als het ware ook helderder, mij toch allesinds, maar ik vrees dat het hier bij gaat blijven.
;D

Hoe dan ook, prettige avond verder nog,

Dorje.
« Laatst bewerkt op: 05-10-2018 21:39 door Dorje »

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #4 Gepost op: 06-10-2018 08:00 »
Dat zijn prachtige, inspirerende woorden die ik eens goed ga overdenken.

Kan ik het zo begrijpen dat er gewaar-zijn is, zonder meer, gezien dat we dit niet moeten identificeren met een persoon? Er is natuurlijk ook niets waarmee we kunnen identificeren. 'Dit ben ik niet, dit is niet van mij, dit is niet mijn zelf' en zo verder.

Zelf denk ik graag in termen van processen en processen-van-processen (ad nauseam) die functioneren in de geest. Eén van die processen is dat wat zich identificeert als 'ik'. Het is echter ook weer gewoon een proces. Gewaar-zijn kunnen we zo losweken van iets/iemand dat gewaar is. Is dat ongeveer wat je bedoelt?

Met warme groet,

Maarten

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #5 Gepost op: 06-10-2018 10:48 »
Dat zijn prachtige, inspirerende woorden die ik eens goed ga overdenken.

Kan ik het zo begrijpen dat er gewaar-zijn is, zonder meer, gezien dat we dit niet moeten identificeren met een persoon? Er is natuurlijk ook niets waarmee we kunnen identificeren. 'Dit ben ik niet, dit is niet van mij, dit is niet mijn zelf' en zo verder.

Fijn! Maar wees je bewust dat zulke woorden er eigenlijk niet zijn om over na te denken, maar om iets wakker te maken dat vooraf is aan het denken. Het denken is dat wat alles opdeelt, uiteentrekt, formaties maakt en identificeert. In de ervaringsgerichte benadering, waar deze woorden zich in situeren, is het zaaks tot een direct, onmiddelijk ervaren te komen van waar de woorden naar verwijzen. Het denken wordt hier niet geschuwd, het hoort er ook bij, en is nuttig om hetgeen direct ervaren is dan te kaderen en te communiceren, maar het is niet het instrument dat inzicht geeft, enkel het instrument dat het inzicht verwoord en toetst aan de woorden uit de pali sutta's bijvoorbeeld.

Als je dus met "kan ik het zo begrijpen" bedoelt "kan ik het zo in woorden uitdrukken", dan kan ik daar bevesitigend op antwoorden, mooie samenvatting zelfs! Het is juist verwoord, zolang we gewaar-zijn nog niet gaan invullen als het is dit of dat. Wat gewaar-zijn dan is en of het wel iets is, of het beperkt is, of het identificeerbaar is, of het te bezitten is, of het kan aangeduid worden als "mijn" of "jouw", is dan dat wat nog verder onderzocht moet worden. Zolang dat gewaar-zijn en de vraag "Is het dat dan wat ik ben?" gezien wordt als een poort naar iets/niets waarin dat "ik" in kan wegvallen, dan zijn we volgens deze ervaringsgerichte aanpak op het juiste spoor en blijft het in lijn met de pali sutta's waarin inderdaad gesteld wordt dat er niets "ik, mijn, zelf" is.

Het bewustzijn is nodig en dient ontwikkelt te worden om de identificatie steeds meer terug te trekken. Als baby identificeren we ons met alles wat we gewaar zijn, met de borst van ons moeder (of de fles) als we drinken, met ons vader/moeder, met de ruimte waarin we zijn, met ander woorden identificatie is helemaal verweven met ervaring. Als we opgroeien wordt identificatie steeds specifieker, van ik ben alles wat ik ervaar, tot ik ben het lichaam dat ervaart. Later in het volwassen worden en vooral als we op het spiritueel pad zijn kan dit zich nog verder terugtrekken tot "ik ben niet het lichaam, maar het bewustzijn waar o.a. dat lichaam in verschijnt", en als we dan nog verder evolueren kunnen we tot volgende vaststelling komen: "ik ben niet het bewustzijn, want (ook volgens de pali sutta's) is het bewustzijn ook iets dat komt en gaat" en toch is er iets dat blijft, dat niet komt en gaat... en als we daar ook nog verder onze identificatie terugtrekken, dus uit bewustzijn, dan moeten we terugvallen op iets dat wat we ervaringsgewijs nog kunnen kennen en altijd gekend hebben van toen we geboren waren, dat er altijd is geweest, hoewel vaak niet bewust en dan komen we uit op gewaarzijn. MAAR de "ik" in dat gewaarzijn die zegt "ik ben gewaarzijn" is als we dit verder onderzoeken nergens te vinden. En hier kunnen woorden niet meer verder... Hier eindigt de ervaring, en ook dat is niet juist... de ervaring blijft verschijnen en verdwijnen, alleen is er niemand meer aan wie het verschijnt. Dat is het totaal wegvallen van identificatie, waarvan de sutta's spreken, het doodloze, dat wat niet geboren is en dus ook niet zal sterven.

Zelf denk ik graag in termen van processen en processen-van-processen (ad nauseam) die functioneren in de geest. Eén van die processen is dat wat zich identificeert als 'ik'. Het is echter ook weer gewoon een proces. Gewaar-zijn kunnen we zo losweken van iets/iemand dat gewaar is. Is dat ongeveer wat je bedoelt?

Precies! Maar dan niet via het denken... het denken kan hier ver in geraken, kan hier allerlei mooie concepten en filosofieen over maken, kan er helemaal mee aan de haal gaan, maar kan zelf niet "mee" door de poort.

Met warme groet,

Dorje.
« Laatst bewerkt op: 06-10-2018 10:50 door Dorje »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #6 Gepost op: 06-10-2018 13:35 »

Het wordt allemaal gewoon heel verwarrend als we gewaarzijn en bewustzijn door elkaar halen. Gewaarzijn gebeurt altijd vanzelf, zonder enige moeite. Er is gewaarzijn van visuele indrukken, als ze er zijn, zonder enige moeite, als we wakker zijn, het is bewustzijn die moeite heeft er zich bewust van te zijn, het op te merken, niet gewaarzijn.

Ik zou toch graag dit onderscheid wat meer willen uitdiepen want dit begrijp ik niet goed.

Zoals ik het begrijp van studie, als de waarneming van een beeld/kleur ontstaat, dan ontstaat op dat moment visueel bewustzijn. Omdat dit razendsnel gebeurt, lijken er constant visuele beelden/kleuren.
Maar in werkelijkheid is dit iets wat constant onderhevig is aan ontstaan, kort bestaan en weer verdwijnen.

Als we opeens iets ruiken, stel een brandlucht, dan ontstaat op dat moment een moment olfactorisch bewustzijn, de waarneming van een bepaalde geur. We zeggen dan "ik ruik een brandlucht". We worden die geur ineens gewaar. Het gewaar worden van die geur is een eigenschap van olfactorisch bewustzijn, lijkt me. Het bewustzijn ervaart, neemt waar, wordt gewaar.

Als er een bepaald plan in ons opkomt, en we worden dat bewust, dan ontstaat op dat moment een moment mentaal bewustzijn.

Als iemand over onze huid streelt dan worden we strelingen gewaar, we voelen die, nemen die waar.

Er is volgens de leer, volgens mij, niet 1 bewustzijn dat kent of constant gewaar is. Er zijn in de praktijk volgens de Boeddha afzonderlijke momenten van iets gewaarworden. Die volgen elkaar zo snel op dat er sprake lijkt van 1 bewustzijn en 1 zelf dat alles waarneemt. Maar in feite verrijst steeds een nieuw moment bewustzijn en daarmee ook een nieuw zelfbesef.  Het is niet hetzelfde Ik/bewustzijn wat ruikt en daarna iets proeft, alhoewel dit wel onze indruk is. Zo wordt het ongeveer onderwezen.

Hoe valt gewaarzijn binnen dit plaatje?

Siebe

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 918
  • Geslacht: Man
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #7 Gepost op: 06-10-2018 22:54 »
Beste,

In het topic >oorzakelijk ontstaan< staat bij 10.Eindoverdenking (http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,2722.msg21713.html#msg21713) het volgende:

<Het vrije bewustzijn, het vrije gewaarzijn is het bewustzijn dat [...]  is zonder de metgezellen begeerte, verlangen, haat, afkeer, en onwetendheid. Het is vrij van de mening “ik ben”. [...]
   Het vrije gewaarzijn stelt niet samen en is niet samengesteld. Wat niet is samengesteld, kan niet uiteen vallen. >

   Vooral de laatste zin hier is van groot belang. Het gewaar worden, het zich bewust worden van iets ontstaat en vergaat. Het is een vergankelijk verschijnsel. Maar als het gemoed, het hart, de citta, het gewaarzijn geheel en al bevrijd is van alle smetten van de geest, dan stelt het niet meer samen. Er is dan niet meer een “ik-bewustzijn”; er is alleen gewaarzijn. zonder iets erbij. Dat gewaarzijn stelt niet samen en ook is het niet samengesteld. Wat niet is samengesteld kan niet uiteenvallen. Daarom is het gemoed, het hart, de citta, het gewaarzijn van de volmaakte heilige  blijvend omdat het niet samenstelt en niet is samengesteld.

Verder kan ik het niet uitleggen. Men zal zelf oorzakelijk ontstaan moeten overdenken en de bevrijding van de smetten van de geest moeten nastreven.

Met vriendelijke groet
Nico
   

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #8 Gepost op: 07-10-2018 10:33 »
Zoals ik het begrijp van studie, als de waarneming van een beeld/kleur ontstaat, dan ontstaat op dat moment visueel bewustzijn. Omdat dit razendsnel gebeurt, lijken er constant visuele beelden/kleuren.
Maar in werkelijkheid is dit iets wat constant onderhevig is aan ontstaan, kort bestaan en weer verdwijnen.

Voor waarneming is bewustzijn nodig, een functie die iets dat in werkelijkheid constant onderhevig is aan ontstaan en vergaan (verandering), samenstelt of identificeert als iets blijvends, een zelf. Het gewaarzijn gaat hier nog aan vooraf, het stelt zelf niets samen, en is zelf niet samengesteld, het gewaarzijn op zich heeft geen oordeel, stoot niets af en trekt niets aan, heeft geen voorkeur, noch afkeur, het is gewoon gewaarzijn op zich, vrij van elke smet. De smetten zijn het gevolg van het opdelen in iets dat gewaar is, en iets waarvan men gewaar is, en het ervaren van een zelf (iets blijvends, iets identificeerbaar) in beiden. Hierdoor is waarneming vol van smetten en het reageren hierop ook.

Het probleem zit niet in bewustzijn zelf, maar in opgedeeld bewustzijn.

Als we opeens iets ruiken, stel een brandlucht, dan ontstaat op dat moment een moment olfactorisch bewustzijn, de waarneming van een bepaalde geur. We zeggen dan "ik ruik een brandlucht". We worden die geur ineens gewaar. Het gewaar worden van die geur is een eigenschap van olfactorisch bewustzijn, lijkt me. Het bewustzijn ervaart, neemt waar, wordt gewaar.

Het hangt natuurlijk af van uw definitie van gewaarzijn. In het verband van het citaat is het gewaarzijn hier dat wat spontaan gebeurd, vanzelf, het opmerken ervan en opslitsen er van in ik en geur (het oordeel, het aantrekken en afstoten, het ervaren van gevaar en reageren hierop) gebeurt door samengesteld bewustzijn, een samenstelling van olifactorisch en "ik" bewustzijn enzovoort. Maar al die tijd blijft gewaarzijn onopgedeeld, onsamengesteld, oordeelloos, smetloos.

Het opdelend bewustzijn hieft niet te geschuwd te worden, het heeft zijn functie voor het in stand houden en beschermen van het referentiepunt "ik" zolang het er nog is en nuttig kan zijn in de zin van beoefening kunnen voortzetten of de vruchten van beoefening doorgeven. Alleen het referentiepunt wordt gehouden voor identiteit en daar wringt het schoentje, met alle gevolgen van dien: oordelen, opdelen, afstoten en aantrekken, in plaats van gewoon spontaan dat doen om (in geval van brandgeur) het vuur te vermijden, of anderen die er door in gevaar zijn te helpen.

Om het wat concreter te maken, hetgeen er allemaal aan toegevoegd wordt als 'Oh ramp, "mijn" huis staat in brand, waarom gebeurt dit "mij", "ik" wil dit niet, ...', dat is door de samenstelling van de verschillende bewustzijnen tot samengebalde gehelen als "ik" en dat wat "mij" gebeurt.

Dat alles kan uit elkaar vallen en als het dat doet,blijft gewaarzijn over dat zelf niet samenstelt en zelf niet samengesteld is, het is gewoon gewaar, en vanuit dat gewaar zijn kan er spontaan wijze respons komen zonder al die toevoegingen.

Maar zoals Nico aangeeft, met enige nuance verschil, is het bewustzijn niet vrij, gewaarzijn op zich is altijd vrij, maar niet bewust, bewustzijn is niet vrij maar wel bewust. Een pasgeborene is vrij van smetten, maar niet bewust, een volwassene is niet vrij, maar wel bewust, een Boeddha is vrij en bewust. M.a.w. het gewaarzijn wordt pas vrij als het onverdeeld bewust wordt
Dit kan op twee manieren:
1. Door het bewustzijn te zuiveren van smetten, zodat gewaarzijn over blijft (vrij), maar bewust is.
2. Door het vrije gewaarzijn bewust te herkennen, steeds opnieuw, waardoor de smetten zich geleidelijk in dit inzicht kunnen zuiveren (ook al is het inzicht nog komend en gaand).

Nog beter is beide manieren tegelijk.

Namaste,

Dorje.



Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #9 Gepost op: 07-10-2018 12:00 »
Beste,

In het topic >oorzakelijk ontstaan< staat bij 10.Eindoverdenking (http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,2722.msg21713.html#msg21713) het volgende:

<Het vrije bewustzijn, het vrije gewaarzijn is het bewustzijn dat [...]  is zonder de metgezellen begeerte, verlangen, haat, afkeer, en onwetendheid. Het is vrij van de mening “ik ben”. [...]
   Het vrije gewaarzijn stelt niet samen en is niet samengesteld. Wat niet is samengesteld, kan niet uiteen vallen. >

   Vooral de laatste zin hier is van groot belang. Het gewaar worden, het zich bewust worden van iets ontstaat en vergaat. Het is een vergankelijk verschijnsel. Maar als het gemoed, het hart, de citta, het gewaarzijn geheel en al bevrijd is van alle smetten van de geest, dan stelt het niet meer samen. Er is dan niet meer een “ik-bewustzijn”; er is alleen gewaarzijn. zonder iets erbij. Dat gewaarzijn stelt niet samen en ook is het niet samengesteld. Wat niet is samengesteld kan niet uiteenvallen. Daarom is het gemoed, het hart, de citta, het gewaarzijn van de volmaakte heilige  blijvend omdat het niet samenstelt en niet is samengesteld.

Verder kan ik het niet uitleggen. Men zal zelf oorzakelijk ontstaan moeten overdenken en de bevrijding van de smetten van de geest moeten nastreven.

Met vriendelijke groet
Nico

Dank Nico. Het is nu duidelijker wat jij bedoeld met gewaarzijn. De staat die beschreven wordt echt begrijpen en realiseren, besef ik, is iets anders.

Siebe

Offline Tipi

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 130
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #10 Gepost op: 07-10-2018 22:19 »
Dag beste mensen,

Gewaarzijn en bewustzijn (lees: aandacht) zijn afzonderlijk te lokaliseren in het menselijk brein.
Gewaarzijn begint bij de sensorische zenuwcellen (bijvoorbeeld miljoenen gespecialiseerde lichtsensoren op ons netvlies) eindigt op de plekken in het brein die ervoor verantwoordelijk om van die brij aan sensorische data iets begrijpelijks te maken (bijvoorbeeld achterin ons brein zitten speciale centra in het zg. occipitale cortex, zonder welke wij geen gezichten, dagelijkse voorwerpen, eten kunnen herkennen).

Aandachts-bewustzijn is als een vergrootglas die bepaalde waarnemingen eruit pikt en waar je je op focust. Ik zit nu achter mijn bureau, waar van alles op staat waarvan het weerkaatste licht op mijn netvlies valt, maar mijn focus ligt op de woorden die ik nu aan het typen ben. Aandacht heeft weer een speciale functie in het zg. anterior cyngulate gyrus, onder het neocortex achter de prefrontaalkwab maar boven de brug die de twee hersenhelften met elkaar verbindt.

Dit zijn van die dingen waarvan ik het geweldig vind dat Sakyamuni Boeddha zijn tijd millennia ver vooruit was. Hij had analyses over de geest die heel erg veel overlappen met hoe, anno nu, neurologen en geesteswetenschappers over de functies van de geest denken.

Het enige waar ik het niet mee eens ben, zijn neurologen die menen dat wij onze hersenen 'zijn'. Dat vind ik een voorbarige conclusie. We kunnen wel concluderen dat onze hersenen onmisbaar zijn voor onze dagelijkse beleving, maar niet dat onze hersenen voldoende zijn voor onze dagelijkse beleving.

We kunnen concluderen dat onze hersenen onmisbaar zijn, omdat schade in specifieke gebieden van de hersenen heel specifieke geestes-functies verloren gaan. Als je schade oploopt in de achterkant van je brein, dan word je geheel of gedeeltelijk blind. Als je schade oploopt in de brug tussen de twee hersenhelften, dan gaat de helft van je lichaam die het minst dominant is, uit zichzelf bewegingen maken zonder tussenkomst van het 'ik-bewustzijn'.

We kunnen niet concluderen dat onze hersenen voldoende zijn voor onze dagelijkse beleving, simpelweg omdat er geen apparatuur bestaat waarmee we kunnen bewust zijn van andermans bewustzijn. En dan kunnen we ook geen conclusies trekken over of andermans bewustzijn invloed heeft op de hersenen of andersom. Daar komt bij: roepen dat onze geest ontstaat uit onze hersenen, zonder specifiek uit te leggen hoe dit kan, klinkt mij in de oren dat bepaalde wetenschappers geloven in magie: uit materie zou dan magischerwijs bewustzijn en vrije wil ontstaan.

Niemand kan wetenschappelijk aantonen dat hij/zij zelf bewustzijn heeft.
« Laatst bewerkt op: 07-10-2018 22:22 door Borobudur2 »
Warme groet,
Tipi

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #11 Gepost op: 08-10-2018 08:35 »
Beste Borobudur,

Dat klopt als een zwerende vinger. Ik vind het mooi hoe je benoemt dat de Boeddha diens tijd zo ver vooruit was. Dat mag best eens gezegd.

Afijn, ik kan het niet laten om een speldenprikje te geven. Denk er de glimlach bij die nu op mijn gezicht staat. Het is een welwillende, licht humoristische.

Citaat
We kunnen niet concluderen dat onze hersenen voldoende zijn voor onze dagelijkse beleving, simpelweg omdat er geen apparatuur bestaat waarmee we kunnen bewust zijn van andermans bewustzijn.

Het is simpel en vrij populair om te beweren dat wetenschap beperkt is. Het is natuurlijk ook zo. Toch.. hoewel we niet kunnen concluderen dat de hersenen in hun materiële vorm afdoende zijn om alle bewustzijn te verklaren is het ook niet zo dat het omgekeerde kunnen beweren. 'Er is meer dan de hersenen alleen' is ook een sterke stelling die bewijs nodig zou hebben.

Voorlopig zal het wel een raadsel blijven.

Met warme groet,

Maarten

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #12 Gepost op: 08-10-2018 12:37 »
Het is simpel en vrij populair om te beweren dat wetenschap beperkt is. Het is natuurlijk ook zo. Toch.. hoewel we niet kunnen concluderen dat de hersenen in hun materiële vorm afdoende zijn om alle bewustzijn te verklaren is het ook niet zo dat het omgekeerde kunnen beweren. 'Er is meer dan de hersenen alleen' is ook een sterke stelling die bewijs nodig zou hebben.

Maar wat voor soort bewijs?
Siebe

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #13 Gepost op: 08-10-2018 14:23 »
...een filmpje of een foto zou ik wel mooi vinden..
in ieder geval een:
de subjectieve ervaring overstijgend bewijs.

Is het zo vreemd gedacht dat hersens gedachten afscheiden
zoals de nieren urine?
Perceptueel bewustzijn,de vijfde skandha, is onmiskenbaar lichaams gebonden.
Een menselijke foetus maakt de fasen van de evolutie door.
( fylogenese dacht ik...)
De rol van het DNA kent geen plaats in de pratitya sammutpada.
Kan dat wel?
Daar kan informatie uit onze vorige levens opgeslagen liggen?
 
Is verlichting of nirwana een bewijs voor het gegeven Geest?

ik weet het niet ... doe er  even een schepje bij...

Als er dan toch iemand antwoord gaat geven
« Laatst bewerkt op: 08-10-2018 15:38 door ekayano maggo »
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #14 Gepost op: 08-10-2018 15:08 »
Het is simpel en vrij populair om te beweren dat wetenschap beperkt is. Het is natuurlijk ook zo. Toch.. hoewel we niet kunnen concluderen dat de hersenen in hun materiële vorm afdoende zijn om alle bewustzijn te verklaren is het ook niet zo dat het omgekeerde kunnen beweren. 'Er is meer dan de hersenen alleen' is ook een sterke stelling die bewijs nodig zou hebben.

Maar wat voor soort bewijs?
Siebe

Ja, da's de vraag.. Dat weet ik ook niet. Mijn punt is dat het een hele sterke stelling is die zonder enige vorm van bewijs niet hoeft te worden geaccepteerd. Je mag het uiteraard wel geloven en niemand kan je een strobreed in de weg leggen maar zo als boude stelling staat hij niet sterk.

Met warme groet,

Maarten

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #15 Gepost op: 08-10-2018 15:09 »
daar ben ik het mee eens

voor wat het waard is
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #16 Gepost op: 08-10-2018 19:04 »

DNA. Een gandhabba of subtiel mentaal lichaam dat opnieuw een baarmoeder binnengaat en zich verbindt met de bevruchte eicel erft denk ik gewoon het versmolten dna van vader en moeder.  Dat zit al in die eicel.
Ik speculeer dat informatie wat bij die gandhabba zit, uit vorige levens, het aflezen en actief maken van genengroepen kan beinvloeden. Dus misschien is er wel een defect in een overgeerfd gen maar blijft dat door positief kamma inactief en wordt dat niet afgelezen? Misschien kan informatie bij de gandhabba wel zo sterk zijn, zo dwingend dat het afwijkingen kan veroorzaken bij geboorte, bijvoorbeeld bij de ontwikkeling van de zintuigen, zoals doofheid of blindheid oid.

Je zou ook kunnen redeneren dat leegte of ruimtelijkheid ervaren in je hoofd een grote illusie is, immers het is daar hartstikke vol met zaagsel in mijn geval, en mayonaise in het geval van Dorje.


Siebe

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #17 Gepost op: 08-10-2018 19:09 »
Lol.

Mijn hoofd is zo leeg
dat ik er geen chocolade
van kan maken
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #18 Gepost op: 08-10-2018 20:52 »
Het is simpel en vrij populair om te beweren dat wetenschap beperkt is. Het is natuurlijk ook zo. Toch.. hoewel we niet kunnen concluderen dat de hersenen in hun materiële vorm afdoende zijn om alle bewustzijn te verklaren is het ook niet zo dat het omgekeerde kunnen beweren. 'Er is meer dan de hersenen alleen' is ook een sterke stelling die bewijs nodig zou hebben.

Om terug op het onderwerp te komen, want zo gaan we nooit tot een revolutie van gewoon zijn komen.
:D

Zij die niet in zichzelf onderzoeken hebben bewijzen nodig, net als gelovigen geloof nodig hebben.

Concluderen op basis van waarnemingen door een subject gericht naar een object, dat is wetenschappen. Als je hetzelfde (wetenschappen) wilt gebruiken om de conclusies van wetenschappen te weerleggen, dan ben je als een hond die achter zijn eigen staart holt en er in wil bijten.

In feite hoeft er niets weerlegd of bewezen te worden. Weerleggen en bewijzen vind plaats vanuit de aanname dat er een zelf zit in het subject (de onderzoeker) en een zelf in het object (het onderzochte).

Wat er dient te gebeuren is het 'zelf' van beiden onderzoeken. Anders dan wetenschappen kan zo'n onderzoek niet publiek gebeuren, het publiek maken zou een terugvallen zijn op de wereld van aannames, formaties, subject en object, ...

Dit onderzoek kan enkel privé gebeuren en dus nooit een publiek, wetenschappelijk bewijs geven. Het onderzoek kan maar slagen als alles wat publiek aangenomen is, privé weerlegd is: "dit ben ik niet, dit is niet mijn, dit is niet zelf".

Dit onderzoek heeft geen nood aan bewijzen, geen nood aan wonderen, het is een onderzoek dat zichzelf op den duur opheft, en dan is er geen onderzoek, noch bewijs meer, maar direct weten. In dit weten is er geen subject en geen object meer, geen ik en geen hersenen, de hersenen, het ik, bewustzijn verschijnen er allemaal in, maar het verschijnt zelf niet, en kan niet aangetast worden door wat er in verschijnt. Dat wat verschijnt kan wel aangetast worden, de hersenschade, kan het persoonlijk bewustzijn aantasten, kan het persoonlijk handelen aantasten, ziekte kan de persoonlijke beleving aantasten, dood kan de persoonlijke beleving eindigen, maar dat waarin persoon, persoonlijke belevenis, hersenschade, ziekte en dood verschijnen, blijft hierdoor onaangestast. Het is niet persoon die dit realiseert, anders zou de realisatie afhankelijk zijn van komen en gaan, net als de persoon zelf, het is dat waarin het verschijnt dat realiseert dat het geen persoon is, en dus is en blijft deze realisatie onaantastbaar, ook al verschijnt er ziekte, hersenschade en dood in.

Vandaar dat het belangrijker is te onderzoeken (maar zonder "iets" te willen bewijzen) waar heel die persoonlijke beleving, inclusief die drang voor bewijzen, in verschijnt, in plaats van je bezig te houden met de inhouden ervan: de persoonlijke belevenis zelf en het bewijs ervan.

Althans dat is wat voor mij nuttiger lijkt.

Dorje.

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #19 Gepost op: 09-10-2018 05:53 »
....Dit onderzoek heeft geen nood aan bewijzen, geen nood aan wonderen, het is een onderzoek dat zichzelf op den duur opheft, en dan is er geen onderzoek, noch bewijs meer, maar direct weten. In dit weten is er geen subject en geen object meer, geen ik en geen hersenen, de hersenen, het ik, bewustzijn verschijnen er allemaal in, maar het verschijnt zelf niet, en kan niet aangetast worden door wat er in verschijnt.....
... maar dat waarin persoon, persoonlijke belevenis, hersenschade, ziekte en dood verschijnen, blijft hierdoor onaangestast. Het is niet persoon die dit realiseert, anders zou de realisatie afhankelijk zijn van komen en gaan, net als de persoon zelf, het is dat waarin het verschijnt dat realiseert dat het geen persoon is, en dus is en blijft deze realisatie onaantastbaar, ook al verschijnt er ziekte, hersenschade en dood in.

Je bent erg stellig hierin, was dat niet zo geweest
dan had ik de volgende vraag niet gesteld:

Hoe weet jij dit zo zeker Dorje?
Zijn jou hersens ernstig beschadigt en
ben je daarnaast ook nog gerealiseerd?

Dit vraag ik op deze manier vanwege je nadruk op het gegeven
dat wij deze dingen alleen kunnen weten door zelf onderzoek.
Waarmee ik het overigens niet oneens ben.
« Laatst bewerkt op: 09-10-2018 06:32 door ekayano maggo »
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #20 Gepost op: 09-10-2018 08:18 »
Dorje en ik spraken op verschillende niveau's. Beide visies sluiten elkaar geenszins uit en vullen elkaar zelfs broodnodig aan, meen ik.

Als je alleen maar en echt alleen Dorje's stuk tekst hierboven neerzet dan kun je als boeddhist niks meer. Er is niet te oefenen met alleen een hoog einddoel en geen weg erheen. Als je alleen praat over bewijzen en wetenschap dan kom je spiritueel gezien geen stap verder. Beide zijn waar of toch in elk geval nuttig.

Met warme groet,

Maarten

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #21 Gepost op: 09-10-2018 17:25 »
Beste Ekayano en beste Maarten,

Hoe weet jij dit zo zeker Dorje?

Ik kan dat niet weten, Ekayano. Ik kan alleen maar weten dat het niet om mij gaat. Het "ik" kan zichzelf wel onderzoeken, proberen vinden. Het ik kan hierdoor "tijdelijk" wegvallen in het onderzoek. Zolang dit tijdelijk is, is er geen realisatie, maar, het ik dat weer komt aanzetten kan hierdoor tenminste wel realiseren dat realisatie niet om dat ik gaat.

In de publieke wereld is alles stelling en tegenstelling. Waar het om gaat is privaat niet de stelling bewijzen, noch weerleggen, maar het zelf te onderzoeken van zowel stelling als die wat de stelling ervaart.

M.a.w. er hoeft geen stelling aangenomen te worden, nog een tegenstelling, het nuttige dat kan gebeuren is niet aflatend onderzoek naar zelf. Ziedaar, Maarten, wat de boeddhist er mee kan. Ziedaar de beoefening. Het is niet iets aannemen, geen einddoel aannemen zonder weg erheen. De weg is het onderzoek, het einddoel is het mislukken van dit onderzoek. Het einddoel is al aanwezig, kan al deels ervaren worden, maar als het onderzoek niet standvastig aangehouden wordt, kan het ook nooit definitief mislukken.

Ik verwoord geen realisatie, ik verwoord een mogelijke weg ernaar, maar er zijn er velen. In Dzogchen is dit door verschijnen en verdwijnen te onderzoeken, niet door de aandacht te vestigen op de inhouden die verschijnen, maar op dat waarin het verschijnt. De aandacht hier naar verleggen is geen hoog doel, Maarten, het is bereikbaar en altijd beschikbaar. Het blijvend realiseren ervan is een hoog doel. Het gaat niet om dit hoge doel maar om het verkennen van de weg ernaar, steeds opnieuw.

Zijn jou hersens ernstig beschadigt en
ben je daarnaast ook nog gerealiseerd?

Dit vraag ik op deze manier vanwege je nadruk op het gegeven
dat wij deze dingen alleen kunnen weten door zelf onderzoek.
Waarmee ik het overigens niet oneens ben.

Ik begrijp je vraag, Ekayano, nu toch met de toevoeging die je er hebt bijgezet. Het antwoord is even eenvoudig als dat het ingewikkeld is: neen, ik ben niet gerealiseerd, ik heb geen hersenschade opgelopen, het enige dat ik weet is dat het niet gaat om mij. En dat kan je alleen weten door het zelf te onderzoeken (niet de stelling te onderzoeken). En er zijn hier velen wegen naar: teksten bestuderen in combinatie met contemplatie er over, het neti-neti proces zoals uiteengezet door Nagarjuna (ik ben niet dit, niet dat, niet niet dit, ...), het antwoord zoeken op de vraag "Hoe zag mijn gelaat er uit voor dat mijn ouders geboren waren?", of aandacht vestigen op dat waarin de inhouden verschijnen in plaats van op de inhouden zelf. Of alles tegelijk. Je hebt maar te kiezen.

Succes!

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Citaten uit retraite deel 2
« Reactie #22 Gepost op: 09-10-2018 17:45 »
Tijd voor nog wat citaten:

Citaat
Awareness  is  a  quality of  Buddha-nature. We  are  unconscious  of being   Buddha-nature until  our consciousness  breaks  into  Buddha-nature and it  wakes  up. You are  always  Buddha-nature but it  doesn’t  do you much good until  you realize  it.

Spiritual  experiences  are  those  that the  “me” has. Spiritual  awakening is  waking up from the  “me” that has  the  experience.

Gewaarzijn is een eigenschap van Boeddha-natuur. We zijn ons niet bewust van de Boeddha-natuur totdat ons bewustzijn in Boeddha-natuur uitbreekt en het wakker wordt. Je bent altijd Boeddha-natuur maar het doet je niet veel goed tot je het realiseert.

Spirituele ervaringen zijn die die het "ik" heeft. Spiritueel ontwaken is wakker worden  uit het "ik" dat de ervaring heeft.


Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #23 Gepost op: 09-10-2018 18:07 »
Ik denk dat we als beoefenaars allemaal wel weten dat het wijs is om van onszelf een eiland te maken, een toevlucht. De weg is een innerlijke weg en we worden uitgenodigd de oorzaak en de oplossing van frustratie, teleurstelling, onvrede niet buiten onszelf te zoeken, noch de oorzaken van vrede en welzijn.
Dat stokpaardje hoeft niet constant bereden te worden, lijkt me.

De vraag is wel geoorloofd, vind ik, of we soms niet wat al te groots denken over ontwaken, gestimuleerd door nogal buitengewone beschrijvingen van wat meesters meemaken.

Moeten we gaan wachten op die ene alles veranderende doorbraak? Dat ene inzicht. Die ene...

Dat zie ik een beetje in de benadering van Dorje. Het is een heel groots type denken vind ik nu, daarbij opmerkend dat ik vroeger op dezelfde lijn zat als Dorje.
Om te ontwaken lijkt het wel alsof we minimaal moeten zien dat we eigenlijk ongeboren gewaarzijn zijn en dat alles verschijnt in het ongeboren gewaarzijn wat zelf niet eindigt.

Ik zeg trouwens niet dat dit precies is wat Dorje beweert maar het is meer iets wat ik proef.

Ik wilde dit vooral eens ventileren. Is dit ontwaken?

Persoonlijk vind ik het nu een extreme benadering. Ik zie deze niet terug in de sutta's.

Het soort ontwaken wat Dorjes leraar, Adhyasanti op de website beschrijft (eerder door Dorje gepost), dat is wellicht arahattamagga/phala. Ik weet het niet, maar het is nogal heftig allemaal. Het belangrijkste, lijkt me trouwens ook hoe die ervaring Adhyasanti als persoon heeft beinvloed. Is begeerte helemaal verdwenen? Heeft hij geen lust meer, geen afkeer, geen verbeelding "Ik ben" verbeelding etc? Dan zou het arhattamagga kunnen zijn geweest. Anders niet.

Misschien is dit wel het ultieme hoor, wat Adhysanti heeft gezien...maar moet je dat eerst zien om op het Pad te komen? Is dit equivalent aan ontwaken?

Ik dacht zelf eerst wel zoiets. Maar ik ben van gedachten veranderd vooral door Lal Pinnaduwage, eigenaar van de site puredhamma.net en door wat de sutta's beschrijven als het openen van het Dhamma-oog.

Ik geloof dat ontwaken ook wel wat nuchterder kan. Wakker worden met de visie dat je altijd op een verkeerde manier zocht naar welzijn en toevlucht, namelijk, in de wereld, in iets externs en je hierbij liet leiden door begeerte. Je ziet het begoocheld zoeken. Ik denk dat je ook mag zeggen dat je het Pad ziet, als je de kansloosheid van dit zoeken naar geluk, welzijn, toevlucht in de wereld helder inziet.

Wat is nu ontwaken? Moet je minstens direct zien dat het lichaam, gevoelens, waarnemingen, mentale formaties en bewustzijn losstaan van wie/wat je eigenlijk bent? Moet je zien dat alles wat verschijnt of opkomt, opkomt in dat wat niet verschijnt en opkomt, en je bent dat laatste?
Is dat ontwaken?

Ik denk zelf op dit moment dat we dit niet zo extreem hoeven te zien. Het is misschien wel de ultieme realisatie maar ontwaken als het openen van het Dhamma oog is, denk ik, wat anders. Het wordt beschreven als "alles wat onderhevig is aan ontstaan, dat is onderhevig aan beeindiging".

Ik denk dat het betekent dat men helder inziet dat het eigenlijk zinloos is om vrede, geluk, toevlucht te zoeken in het geconditioneerde, want alles wat geconditioneerd is, is ook onderhevig aan ontstaan en beeindiging. Het is instabiel en kan niet als toevlucht dienen. Het kan bijna niet anders, denk ik, of dit moet ook betekenen dat er al een visie, een oog, is voor het ongeconditioneerde.

Het ontwaken in deze zin betekent niet dat men zichzelf kent als het ongeboren gewaarzijn of dat men ziet dat alles wat verschijnt verschijnt in iets wat zelf niet verschijnt.

Misschien is dit schrijven vooral bedoeld als beredeneerde suggestie dat ontwaken, als het openen van het Dhamma-oog,  niet zo meeslepend, groots, mystiek is maar een hele aardse nuchtere praktische visie is wat wel of niet behulpzaam is om lijden te beeindigen, en wat de weg is.

Ik wil hiermee overigens niks afdoen aan de ervaringen en inzichten van Adhyasanti of Dorje of wie dan ook. Ik denk zelf dat zij de ultieme realisatie beschrijven, het ultieme ontwaken, de laatste restjes slaap zeg maar, uit de droom die de kilesa's constant veroorzaken. Maar ik denk dat het wel oke is ook om niet alles zo op de spits te drijven en meteen naar het ultieme toe te willen. Ik denk ook dat het goed is dat we over ontwaken minder groots, minder meeslepend, minder mystiek, minder heftig denken.

Wat vinden jullie?

Siebe
« Laatst bewerkt op: 09-10-2018 19:50 door Sybe »

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #24 Gepost op: 09-10-2018 18:16 »
Dat is de  houding/visie/beleving
die zich ontwikkeld heeft
in de loop van 'mijn' proces tot zover.

Ontwaken heeft voor mij zeker ook
een hele nuchtere, of ontnuchterende,
gelijkmoedige kant.

Met het steeds duidelijker zien,
neemt het oeverloze, vermoeiende,
nergens toe leidende streven vanzelf af.

Er treed verkoeling op
in het vuur van verlangen
de zucht naar bevrediging

dat is een stukje bevrijding

de hemelse extase en
onpeilbare vreugdevuren
ontbranden geleidelijk aan
in het mededogen en de liefde
temidden van het bestaan

Het lijkt er wel op dat temperament
niet verloren gaat
« Laatst bewerkt op: 10-10-2018 09:19 door ekayano maggo »
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #25 Gepost op: 09-10-2018 18:58 »
...ach...
« Laatst bewerkt op: 10-10-2018 09:06 door ekayano maggo »
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Old Bhikkhu

  • Gast
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #26 Gepost op: 09-10-2018 19:36 »
Ik wil me bij de laatste bijdragen min of meer aansluiten. Voor wat mijn eigen ervaringen betreft, als je daar al van kunt spreken, heb ik een bepaald wantrouwen ontwikkeld voor al die zogenaamde overweldigende spirituele openbaringen. Ik zeg niet dat het niet mogelijk is, want ik heb zelf dit soort mystieke eenheidservaringen ook soms gehad, maar het waren altijd maar momenten. Het was voorbijgaand, om het zomaar te stellen. Misschien waren het piekervaringen, en het was fijn om me tijdelijk zo te voelen, maar ik ben steeds weer terug op beide voetjes terecht gekomen. Van dit soort bijzondere (voorbijgaande) ervaringen wordt in het Zenboeddhisme gesteld dat het makyo is, oftewel bedrieglijke verschijnselen. Ik heb daar al eerder wat over geschreven op dit forum.

Ik vertrouw al die figuren niet (meer) zo, die stellen dat ze voor eens en voor altijd “Verlicht” zijn. Ik kan niet controleren of dat waar is of niet waar, maar wellicht was Da Free John daadwerkelijk de nieuwe avatar of ervoer hij dat echt zo. Ik vraag me echter af of er althans niet deels sprake is van zelfbedrog of inderdaad ego-tripperij. Wat mij wel opvalt, is dat vrijwel al die grote spirituele leiders die we in de afgelopen tientallen jaren hebben gezien beschikken over een keihard ego, althans, daar lijkt het verdacht veel op. Bhagwan Shree Rajneesh voelde zich boven elke kritiek verheven en heeft in mijn ogen grof misbruik gemaakt van de emotionele zwakte van diverse van zijn volgelingen. Hij was erg gecharmeerd van het psychische experiment, en dat hoeft niet per se negatief te zijn. Maar het enorme imperium wat zich op een gegeven moment om hem heen vormde, de sekte, is in mijn ogen verre van gezond, laat staan authentiek. En de geldstromen die in zijn sekte rondgingen waren echt niet normaal meer. Je kunt jezelf wel de goeroe van de rijken noemen, maar dat zegt meer over je eigen ijdelheid en mogelijk zelfs je hebzucht dan over de zuiverheid van je handelen. En ik zeg dit met een groot verdriet, want ik heb jarenlang de lezingen van Bhagwan gevolgd, ik vond hem ronduit geweldig! Maar door mijn eigen ontnuchtering ben ik langzamerhand gaan inzien dat deze man misschien wel bijzonder was, maar dat het allemaal geen zuivere koffie is geweest.

En dan Krishnamurti. Een prachtige man, maar hij predikte dat je niemand moest volgen, niemand. Dus hij accepteerde geen volgelingen. Maar Jiddhu Krishnamurti zat wel tot op hoge leeftijd lezingen te geven, waarbij hij zelf in het centrale middelpunt van de belangstelling stond. Zeer paradoxaal, als je het mij vraagt. Ook zo’n ijdele Indiër, opgevoed door de Theosofen. Maar later gebroken met de Theosofie en zogenaamd zijn eigen weg gegaan. Hij heeft prachtige boeken achtergelaten, maar toch mist er iets. Hij gaat zo hoog zitten met zijn leringen, dat het bijna onbereikbaar is, of lijkt. Krishnamurti komt over als puur Zen, maar ik heb zijn leer altijd erg droog gevonden, alsof er geen enkele waarde in overeind bleef. Alles werd als het ware verstandelijk beredeneerd om het verstand te boven te kunnen gaan. Maar verstandelijk redeneren blijft echter binnen dat verstand, dat denken. Hoe kom je daar uit als je je puur in dat verstandelijke blijft begeven?

Adhyasanti… Ik heb wat boeken van hem gelezen. Een interessante kerel, maar hij zegt eigenlijk niets nieuws. Het komt allemaal erg vlak en simpel over, terwijl het maar de vraag is of het allemaal zo simpel te verklaren is. Dat de Verlichting voor de hand liggend is of kan zijn, dat klopt waarschijnlijk wel. Maar als ik waarneem hoeveel geld deze meneer vervolgens binnen harkt met zijn retraites en zijn verhalen over z’n eigen openbaring of Verlichtingservaring. Ach. Ook Bhagwan had een prachtige beschrijving over zijn eenheidservaring met alles om hem heen. Misschien is het waar, misschien niet. We zullen het nooit te weten komen. Ik kijk met argusogen naar die Adhyasanti, het komt me allemaal erg gelikt over, erg clean, alsof er geen enkele moeite is. En het appeleert aan wat wij graag wensen, gemakkelijk, weinig hobbels, gewoon waarnemen, gewaarzijn. Maar waarvan?

Mijn ervaring is dat gewaarzijn alleen iets kan betekenen als je niet vlucht voor je eigen pijn, je eigen dramatiek, je eigen lijden en ellende. Wat vaak puur lijden is wat je voor jezelf oproept door het opvoeren van oude verdedigingsmechanismen die diep verankerd liggen in jezelf. Waar je ook nog veelal stekeblind voor bent; die echt niet gemakkelijk te doorgronden zijn. Natuurlijk is “gemakkelijk juist”, dat zeg ik ook vaak. Want het leven is simpel, maar we kunnen die saaiheid helemaal niet aan. We willen stormachtige ervaringen, dat we gezegend worden door de Boeddha’s en dat we misschien visioenen of inzichten krijgen die we voor een hogere waarheid aannemen. Maar wees op je hoede! Wellicht is gemakkelijk op den duur inderdaad juist, maar reeds bij aanvang? Bij aanvang van ons pad zijn we in verwarring en zoeken we naar een uitweg uit onze negativiteit. En zoeken we feitelijk naar een pasklare oplossing voor al onze problemen. Dat we voor eeuwig gelukzaligheid zullen vinden. We projecteren op de Verlichting dat dit een dergelijke ervaring zal zijn. Maar dat is allemaal maar pure fantasie, in mijn beleving. Ik beweer niet dat ik het allemaal weet, en zelfs niet dat ik Verlicht zou zijn of zo. Maar hoe meer ik waarneem, des te meer ik over mezelf te weten kom door gewaarzijn, hoe meer ik merk dat ik ontnuchterd raak. Het is gewoon, doodgewoon, niks gigantische openbaringen. Die trip heb ik gehad, zonder drugs. En ik heb ook trips gehad met drugs, waarbij ik zoveel mogelijk cannabis gebruikte. Het levert uiteindelijk totaal niks op, alleen maar tijdelijke trips. Als je die droombeelden gaat doorzien, dat wakende “slapen”, dan ga je merken dat die hele zooi toch allemaal een uitgelezen manier was om jezelf te ontwijken: degene die ik werkelijk ben. En dat is zonder dat strevende “Ik”, die tripper, die springer, die hyper, de praatjesmaker. Ik ben blij dat dit gevallen is, omdat het zoveel spanning met zich meebrengt, de spanning om te zijn of te worden wat ik juist niet ben.

Met vriendelijke groet,

[Old Bhikkhu]
« Laatst bewerkt op: 09-10-2018 20:00 door Old Bhikkhu »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #27 Gepost op: 10-10-2018 12:38 »
dinsdag 9 oktober 2018
21:18

"Ik" kan dat niet weten, Ekayano. Ik kan alleen maar weten dat het niet om mij gaat. Het "ik" kan zichzelf wel onderzoeken, proberen vinden. Het ik kan hierdoor "tijdelijk" wegvallen in het onderzoek. Zolang dit tijdelijk is, is er geen realisatie, maar, het ik dat weer komt aanzetten kan hierdoor tenminste wel realiseren dat realisatie niet om dat ik gaat.

Maar je beweert het wel.
Dat lijkt dan erg veel op een aanname.

Ja, Ekayano, "je" hebt gelijk. Het "ik" kan niets beweren dat het zelf niet weet. Welnu, waar het hier om gaat: als je je aandacht blijft richten op dat "ik" dat gelijk heeft en op het gelijk dat het heeft en op de ander die ongelijk heeft, dan zal je altijd blijven er over kijken, over dat waar dit alles in verschijnt, en zal er nooit opgemerkt worden dat het niet gaat om dat ik, om dat gelijk, om die hersenen van dat ik, om die hersenschade van dat ik, maar om bewust wording van dat waarin dit alles verschijnt en niet aangetast wordt door wat er in verschijnt.

Dit laatste is verifieerbaar in de tijdelijkheid van het moment, alleen de mogelijke blijvendheid ervan is een aanname, maar wel een aanname die gestoeld kan worden op een reeks verifieerbare momenten, in plaats van teksten te moeten aannemen. Je mag de blijvendheid in twijfel trekken, zolang je maar onderzoekt wie die "je" is die ze in twijfel trekt, tot die "je" eens wegvalt en in dat moment er "weten" is, dat weer verdwijnt als de "je" weer verschijnt, maar wat overblijft is de wetenschap dat het weten niet bezit kan worden door de "je" en dat het niet te vinden is in de "je" en… dat het niet aangetast is door de "je", dus ook niet door diens hersenen, of schade eraan. De mogelijkheid om tot het bewust wegvallen van de "je" te komen, zal zeer zeker aangetast worden door alles waaruit die "je" is samengesteld, dus ook de hersenen en de hersenschade. Vandaar dat het zaaks is niet te berusten in deze wetenschap, maar gestaag door te gaan, tot dat dat waarin de "je" verschijnt, niet tijdelijk de "je" ziet verdwijnen en weer verschijnen, maar definitief uit de "je" ontwaakt.

Hetzelfde geldt voor de aandacht blijven richten op de ego-tripperij van de ander, of op het ego dat dit toekent aan de ander. Zolang het ik niet bljivend gerealiseerd is als een verschijning, blijft het ego mee verschijnen, ik ben er niet vrij van, Ekayano, jij ook niet, vandaar is het nuttiger om ons te richten op dat waarin zowel het ego getrip van de ander, als het ego getrip van het zelf verschijnen, in plaats van ons te blijven richten op de inhouden en ze dus gaande te houden. Dat waarin het verschijnt is ikloos, het is anderloos, het is oordeelloos, het is open en helder, altijd aanwezig, altijd beschikbaar, dus steeds weer opnieuw op te merken, zelfs in het oordeel, zelfs in de  veroordeling, zelfs in het ik, zelfs in de ander. Dit is verifieerbaar, maar zal nooit geverifieerd worden als de aandacht exclusief blijft gaan naar de inhouden.

Zelfs al zal blijken dat de blijvendheid een illusie is, kan ik niets nuttiger bedenken dan deze helderheid steeds opnieuw op te merken. De weg is belangrijker dan het doel.

Ik wens je veel helderheid toe, aan iedereen hier, en ook aan mezelf, want met al die ego-mayonaise in mijn hoofd is dat niet evident.

Dorje.

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #28 Gepost op: 10-10-2018 13:12 »
Jammer dat je niet gecheckt hebt.
Kwas er al klaar mee.
Weeral zelfde situatie als elders.

Dan toch maar. Ik kan je verhaal heus wel
volgen hoor. Maar dat is dus weer niet waar ik op
gereageerd heb. Als je nu gewoon vraagt: “ maar wat
beweer ik dan?”
Dan kan ik zeggen: je beweert dat gewaarzijn
niet aan de hersenen gebonden is.

De rest van je verhaal is daarin helemaal niet relevant vind ik.
Dus: ik reageer op iets wat jij schrijft. Jij verteld er een heleboel
bij en plots heb je een punt. Maar dat gaat dan niet over
waar mijn reactie op gericht was.
Dat wijdlopige in je redeneren, zie je dat zelf ook,
of ben ik maar aan het zeuren?
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #29 Gepost op: 10-10-2018 15:22 »
Dan toch maar. Ik kan je verhaal heus wel
volgen hoor. Maar dat is dus weer niet waar ik op
gereageerd heb. Als je nu gewoon vraagt: “ maar wat
beweer ik dan?”
Dan kan ik zeggen: je beweert dat gewaarzijn
niet aan de hersenen gebonden is.

Ok, had ik kunnen doen. Maar dan blijf ik met hetzelfde probleem zitten, je gaat er van uit dat ik iets beweer dat ik niet kan weten: "Gewaarzijn zelf is niet gebonden aan de hersenen". Inhoud van Gewaarzijn is gebonden aan de hersenen, wat er al dan niet in verschijnt wordt beinvloed door de hersenen en het al dan niet beschadig zijn. Visuele inhouden kunnen wegvallen als de visuele hersenen beschadigd zijn, en dergelijke... Wat er in verschijnt is gebonden aan oorzaken en gevolgen, Gewaarzijn zelf, waarin het verschijnt niet. Maar ik kan dit niet weten, want zoals je juist hebt opgemerkt zijn mijn hersenen niet beschadigd en ben ik niet gerealiseerd:

Hoe weet jij dit zo zeker Dorje?
Zijn jou hersens ernstig beschadigt en
ben je daarnaast ook nog gerealiseerd?

En dan leg ik uit dat het niet "ik" is die dat kan weten. En dan leg ik toch uit tot welke conclusie ik wel kan komen op basis van verschillende momenten van verifieren (waarin het ik wegvalt en weer verschijnt), dat op die manier opgemekt kan worden dat inhouden invloed hebben op inhouden, maar niet op dat waarin de inhouden verschijnen (Gewaarzijn). En dan leg ik uit dat je dit zelf kan verifieren, maar dan ben ik ongelooflijk aan het wijdlopen.
Ok, ik zie het en ik begrijp dat je er onnozel van wordt en het niet relevant vind.

Toch wens ik je helderheid toe en mezelf ook, opdat ik niet meer zo wijd hoef te lopen om toch bij de kern van de zaak te komen.

Dorje.

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #30 Gepost op: 10-10-2018 15:43 »
Misschien mag ik even helpen; wat ieder's mening is, is hoegenaamd niet interessant. Er wordt een vraag verkend, dat is wel boeiend. Tenminste, zolang we dit opvatten als een feitelijke stelling die al of niet klopt. Als het beeldspraak is of symbooltaal dan gaat ieder z'n gang maar.

Hier is toch de wetenschappelijke methode nuttig omdat die manieren aanlevert voor vraagstelling en beantwoording, los van onze eigen voorkeuren of ideeën. (Althans, voor een heel eind.)

De stelling is: "Gewaarzijn zelf is niet gebonden aan de hersenen"

Tover dit eerst om in iets wat testbaar is, dan is een definitief antwoord misschien nog mogelijk. Op dit moment is een nee-antwoord onbewijsbaar, evenals een ja-antwoord. Een begin daarvan bestaat uit heel precies duidelijk maken wat je bedoelt met letterlijk elk woord. Misschien moeten we kleinere vragen stellen, deelvragen.

Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen? Zo ja, hoe dan?
Wat is gewaarzijn exact?

Ik stel oprecht voor dat er een nieuw citaat uit de retraite komt dat desgewenst besproken kan worden want een antwoord op de casus hierboven krijgen wij echt niet met zekerheid gevonden. Hooguit kunnen we ieders gevoel erbij bespreken. Dat kan heel leerzaam zijn maar het kan ook ego-voeden.

Met warme groet,

Maarten

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #31 Gepost op: 10-10-2018 15:50 »
@Dorje

Ok.

Kheb zin in frites met mayonaise.

Ekayano ,
zojuist uit spagaat terug omhoog gezwiept.


@ Maarten.

Tzou mij verbazen mocht dat iets opleveren.
Maar wel fijne bijdrage.
« Laatst bewerkt op: 10-10-2018 15:57 door ekayano maggo »
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #32 Gepost op: 10-10-2018 17:08 »
Kheb zin in frites met mayonaise.

Laat het smaken.


Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 676
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #33 Gepost op: 10-10-2018 17:38 »
Dank je.

En het is niet gelogen: ik heb van de week
belgische mayonaise in huis gehaald.
Voor de verandering.
Ben benieuwd.
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #34 Gepost op: 10-10-2018 19:06 »
Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen? Zo ja, hoe dan?
Wat is gewaarzijn exact?

Goeie aanzet.

Ik ga nu even de Siebe-toer op: als je problemen hebt met gewaarzijn los van de hersenen, dan heb je ook een probleem met verschijningsvormen zonder fysiek lichaam, zoals hongerige geesten, bvb.
:)

Maar goed, dan komen we weer terug op dat we dat niet zomaar hoeven aan te nemen, iets wat ik zelf meestal verdedig.

Dus terug naar af. Maar sta mij even toe om te verduidelijken waar het woord Gewaarzijn op slaat in de context van de citaten. Het slaat op een potentieel, een mogelijkheid. In die zin wordt gesteld dat het al dan niet kunnen gewaarzijn, de mogelijkheid tot gewaarzijn, niet afhankelijk is van vorm, hersenen bijvoorbeeld. Waar men gewaar van kan zijn wordt wel beïnvloed door vorm, ik denk dat iedereen hier mee eens kan zijn? De hersenen van een vlieg maken dat je van andere percepties gewaar kan zijn, dan de hersenen van een mens. En de hersenen van een mens met een intact brein zal maken dat je van andere percepties gewaar kan zijn, dan met beschadigde hersenen. Tot hier toe is iedereen mee, dit is wetenschappelijk te bewijzen. Verder kan wetenschappen echter niet raken. Wetenschappen kan nooit bewijzen dat gewaarzijn er nog is na hersendood. Het kan ook niet het tegendeel bewijzen. Zover waren we dacht ik al.

En hiermee is de kous af. Als wetenschappen de basis moet zijn, stopt hier het verhaal, hier loopt wetenschappen tegen zijn beperktheid aan, hoe populair en gemakkelijk gezegd dat ook is.

Wetenschappen kan wel vermoeden dat er geen gewaarzijn meer is, omdat men denkt gewaarzijn te kunnen meten. De hersenen lichten op in bepaalde gebieden als men gewaar is, dit is zo in de waaktoestand en zelfs in de droom. Als er niets meer gemeten wordt, dan is het gewaarzijn weg. Het enige dat hier met zekerheid uit geconcludeerd kan worden is dat gewaarzijn van inhouden aangeleverd door stimuli verwerkt door de hersenen beëindigd is. Het zegt niets over gewaarzijn zelf, de potentie tot gewaarzijn.

Het probleem stelt zich nu in het feit dat deze potentie als iets gezien wordt dat de hersenen bezit, dat lichaam bezit, dat persoon bezit: "mijn" gewaarzijn. Het "mijn" komt onvermijdelijk op een gegeven moment ten einde. Gewaarzijn ook?

Is mijn gewaarzijn en jouw gewaarzijn iets anders? Is het wel mijn? Jouw? Heeft gewaarzijn grenzen? Heeft gewaarzijn een centrum, een omtrek?

Wat hiervan is verifieerbaar? Ik val hier terug op Dzogchen omdat het mij veel meer vertrouwd is, ondanks dat Adyashanti eerder uit de Zen komt. Mijn eerste leeraar is en blijft mijn Dzogchen leeraar. Adyashanti is een welgekomen verrruiming hiervan.

In Dzogchen verifieert men dat bijvoorbeeld als volgt:
 
Citaat
Kijk, kijk, en kijk opnieuw. Kijk naar je eigen geest
Richt je aandacht op de oneindigheid van ruimte, en terwijl je de aard van je geest waarneemt, zie of hij beweegt. Als je door je waarneming  overtuigd bent dat de geest niet beweegt, breng je aandacht dan terug en koncentreer je op je innerlijke geest, en kijk zorgvuldig of er iets is dat de willekeurige gedachten projekteert. Als je tot de overtuiging komt dat er niets is dat verantwoordelijk is voor de gedachtenpatronen, zoek dan zorgvuldig naar de kleur en de vorm van de geest. Wanneer je uitkomt bij leegte, die geen kleur of vorm heeft, zoek dan naar een centrum of rand. Als je er zeker van bent dat het midden en de rand hetzelfde zijn, zoek dan naar een binnen en een buiten. Als je geen onderscheid vindt tussen binnen en buiten, kom je bij Gewaarzijn, dat even open is als de lucht.

Bron: De vlucht van de Garoeda, een beroemde Dzogchen meditatietekst

Ik bespaar jullie verdere hersenspagaat (hoewel voor de flexibiliteit van de geest is dat niet zo onnuttig), behalve, deze twee nog:  "als het 'mijn' van 'mijn gewaarzijn' wegvalt in gewaarzijn, dan is er enkel nog gewaarzijn, niet ik, niet mijn, niet zelf." en "Lichaam heeft gewaarzijn nodig om zichzelf in stand te houden, lichaam benut zich van gewaarzijn en eist het op als 'mijn gewaarzijn', maar gewaarzijn heeft geen lichaam nodig om zichzelf in stand te houden, maar wel omzichzelf te realiseren, gewaarzijn dat zich bewust wordt van gewaarzijn waarbij het terug loskomt van het opeisen, van het lichaam, van ik, van mijn, van zelf".

Ach, ik kon het niet laten, ik denk altijd… het moest maar eens bij iemand iets wakker maken, je weet maar nooit.

En nu terug aan jullie, het debat is geopend, scherp jullie messen aan en trek ten strijde! En als het even kan, beschouw de strijd en beschouw het beschouwen (ik zal hetzelfde doen).

Dorje.


Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #35 Gepost op: 10-10-2018 19:07 »
En het is niet gelogen: ik heb van de week
belgische mayonaise in huis gehaald.
Voor de verandering.
Ben benieuwd.

Ik geloof je maar al te graag. Hierin toch.
:D

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #36 Gepost op: 10-10-2018 19:25 »
Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen? Zo ja, hoe dan?
Wat is gewaarzijn exact?

over gewaarzijn lijkt te worden gesproken als een soort weten zonder inhoud. Bewustzijn heeft, zeg maar, altijd een inhoud, een geur, een kleur/vorm, een tactiel gevoel, een mentaal iets etc. Het ontstaat nooit zonder inhoud. Bewustzijn is niet iets wat is. Elk moment dat wij iets zien, ruiken, proeven is een ander bewustzijn en een ander zelf dat ziet, ruikt, proeft. We schijnen dit niet in te zien  omdat de geest zo snel alles verwerkt en het brein erg traag is.

Maar gewaarzijn, daarvan lijkt het kenmerk dat het zonder inhoud kan zijn. Anders dan bewustzijn ontstaat het niet samen met een object en houdt ook niet op. Volgens mij wordt het in sommige tradities ook wel oorspronkelijke wijsheid genoemd.

Volgens mij spreekt men er over als zonder centrum. Het is eerder als een veld en strekt zich uit in alle richtingen.

Als je een groot uitgestrekt vel rubber voorstelt, dan is dat rubber het gewaarzijn. Her en der hangen gewichtjes die creeeren een ogenschijnlijk centrum in dat gewaarzijn, een soort referentiepunt. Daar is dan waar bewustzijn ontstaat. Daar ontstaat in het veld van gewaarzijn een besef van zelf, van een wezen te zijn, een mens. Maar dat gewicht dat kan eens verdwijnen, en dan verdwijnt het referentiepunt, het centrum en ontvalt de perceptie dat we een wezen zijn, een mens en zien we het gewaarzijn, het veld.
Het gewicht is synoniem voor het effect van de kilesa's op de geest. Die veroorzaken de perceptie van een centrum, een referentiepunt.

Ik heb dit niet gerealiseerd maar ik stel het me zo voor. Ik zie wel dat andere meesters dan Adhyasanti ook een knowing essence hebben gevonden als de uiteindelijke natuur van de geest.



Siebe



Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #37 Gepost op: 10-10-2018 19:27 »
Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen? Zo ja, hoe dan?
Wat is gewaarzijn exact?

Goeie aanzet.

Ik ga nu even de Siebe-toer op: als je problemen hebt met gewaarzijn los van de hersenen, dan heb je ook een probleem met verschijningsvormen zonder fysiek lichaam, zoals hongerige geesten, bvb.
:)

Een meesterzet ;D

Siebe

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #38 Gepost op: 10-10-2018 19:51 »
Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen? Zo ja, hoe dan?
Wat is gewaarzijn exact?

Goeie aanzet.

Ik ga nu even de Siebe-toer op: als je problemen hebt met gewaarzijn los van de hersenen, dan heb je ook een probleem met verschijningsvormen zonder fysiek lichaam, zoals hongerige geesten, bvb.
:)

Een meesterzet ;D

Siebe

Petavatthu is een boek in de Pali Canon dat het leven van hongerige geesten beschrijft. Ik meen dat ze wel gewoon onder ons leven, op Aarde, maar de meeste mensen zien ze niet. Ze hebben wel een lichaam maar volgens mij niet zo grof als mensen.

Petavatthu beschrijft ze vooral als uitgemergelde wezens, heel behoeftig. Vaak naakt ook. Ze lijken wel op elkaar maar ze hebben ook individuele ellende te doorstaan, afhankelijk van wat ze als mens (als hun vorig leven mens was) aan wandaden hebben verricht.

Hongerige geesten kunnen veel nut hebben van offers, wordt gezegd. Als men bijvoorbeeld wat kleding zou offeren aan de Sangha, en de verdienste opdraagt aan overleden familieleden die mogelijk als hongerige geest geboren zijn, dan kan hun kou en naaktheid plots verdwijnen. Hun wensen komen uit en ze dragen opeens kleding.

Wat een rare wereld.

In Belgie zie je veel hongerige geesten bij de frieterien :)

Siebe




Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #39 Gepost op: 10-10-2018 20:04 »
Wetenschappen kan wel vermoeden dat er geen gewaarzijn meer is, omdat men denkt gewaarzijn te kunnen meten. De hersenen lichten op in bepaalde gebieden als men gewaar is, dit is zo in de waaktoestand en zelfs in de droom. Als er niets meer gemeten wordt, dan is het gewaarzijn weg. Het enige dat hier met zekerheid uit geconcludeerd kan worden is dat gewaarzijn van inhouden aangeleverd door stimuli verwerkt door de hersenen beëindigd is. Het zegt niets over gewaarzijn zelf, de potentie tot gewaarzijn.

Volgens mij is er ook een ontwikkeling in de wetenschap om anders te gaan denken over bijvoorbeeld coma.
Er is veel meer mogelijk dan men ooit voor mogelijk hield. Mensen die vroeger geheid waren afgeschreven als immer kasplantjes, worden nu serieus behandeld en kunnen toch wel degelijk weer heel behoorlijk verbeteringen vertonen. Paul Witteman heeft hier een serie over gemaakt.
https://www.npostart.nl/uit-coma/POMS_S_BV_13081964

Wat merkt iemand nu die in coma is? Men lijkt hier toch steeds sensitiever meer om te gaan en niet meer zo snel te concluderen "niets, voorgoed kasplant".

Het geeft mij toch ook wel te denken over het criterium hersendood. Ben je dan wel echt dood? Ik vermoed dat de Boeddha hier niet mee akkoord zou gaan. Wat zou men meten bij sannavedayaitanirodha? Zou men nog hersenactiviteit meten?

siebe





Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #40 Gepost op: 10-10-2018 20:41 »
Een meesterzet ;D

En jij ook een meester aanvulling

Maar gewaarzijn, daarvan lijkt het kenmerk dat het zonder inhoud kan zijn. Anders dan bewustzijn ontstaat het niet samen met een object en houdt ook niet op. Volgens mij wordt het in sommige tradities ook wel oorspronkelijke wijsheid genoemd.

Volgens mij spreekt men er over als zonder centrum. Het is eerder als een veld en strekt zich uit in alle richtingen.

Als je een groot uitgestrekt vel rubber voorstelt, dan is dat rubber het gewaarzijn. Her en der hangen gewichtjes die creeeren een ogenschijnlijk centrum in dat gewaarzijn, een soort referentiepunt. Daar is dan waar bewustzijn ontstaat. Daar ontstaat in het veld van gewaarzijn een besef van zelf, van een wezen te zijn, een mens. Maar dat gewicht dat kan eens verdwijnen, en dan verdwijnt het referentiepunt, het centrum en ontvalt de perceptie dat we een wezen zijn, een mens en zien we het gewaarzijn, het veld.
Het gewicht is synoniem voor het effect van de kilesa's op de geest. Die veroorzaken de perceptie van een centrum, een referentiepunt.

Meesterlijk verwoord! Ik zou het niet beter kunnen verwoorden.

Offline Tipi

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 130
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #41 Gepost op: 10-10-2018 23:58 »
Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen?

Ja.

Zo ja, hoe dan?

Gezichtsherkenningssoftware is gezichten gewaar.

Wat is gewaarzijn exact?

Informatieverwerking.

Kán gewaarzijn wel bestaan los van de hersenen?

Nee.

Zo ja, hoe dan?

We kunnen ons gewaar zijn van de classificaties die gezichtherkenningssoftware maakt, echter de software zelf is terug te brengen tot georganiseerde elektronenstromen. In zoverre is gezichtherkenningssoftware net zo min gewaar van gezichten, als dat een lichtschakelaar gewaar is van een aan/uit-toestand.

Wat is gewaarzijn exact?

Wat bedoel je met 'is'?
Warme groet,
Tipi

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #42 Gepost op: 11-10-2018 08:08 »
Geweldige aanvulling, Borobudur.

Ik merk dat ik mogelijk me verkeerd uitgedrukt heb. Ik wil niet weer met de wetenschapvlag zwaaien. Integendeel. Echter, er zijn technieken daar te vinden die compleet los staan van wiens mening dan ook en een leidraad kunnen bieden voor hoe je praat over stellingen.

Het staat ons volkomen vrij om symbolisch of narratief te denken. Dat is allemaal best. We kunnen zeggen dat een bewijs te ja dan te nee onmogelijk is en dat dit ons de vrijheid geeft ons dan maar voor te stellen hoe het zou kunnen zijn. Ook dat is helemaal best. Willen we echter iemand overtuigen van onze mening dan komen we onherroepelijk in het veld van stellingen terecht.

Het is overigens niet zo dat wetenschap beperkt is tot natuurkunde. Bovennatuurlijke verschijnselen kunnen heel goed onderzocht worden zolang iemand dan maar precies aanwijst wat er dan gebeurt en hoe we dat kunnen merken.

De hongerige geesten als voorbeeld: als die aanwezig zijn maar totaal niet merkbaar, op geen enkele wijze naspeurbaar, dan is er wetenschappelijk gezien géén verschil met gewoon niet-bestaan. Mag je het dan toch geloven? Natuurlijk wel. Je moet echter accepteren dat een ander er niet in gelooft of gewoon nog niet overtuigd is.

Wat betekent 'gewaarzijn'? Wat betekent 'is'? Vragen waarop ik geen antwoord heb. Ik lees met aandacht en belangstelling jullie antwoorden en wil zelf geen stellige dingen zeggen omdat ik me niet voldoende geoefend acht.

Ik wil wel een andere techniek aanreiken. In plaats van een talige vraag te proberen te beantwoorden kunnen we ook proberen uit te vlassen waar daadwerkelijk het gebrek in ons begrip, in onze kennis zit. Wat voor vorm zou het antwoord moeten hebben dat ons tevreden stelt?

Met warme groet,

Maarten

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #43 Gepost op: 11-10-2018 09:47 »
Nog eentje ter verduidelijking:

Citaat
Zoals alle boeddhistische scholen hecht Dzogchen veel belang aan het mededogen. Ook de band met de leraar is cruciaal, omdat hij de beoefenaar introduceert tot zijn ware staat, wat wil zeggen dat hij hem zowel in woorden als existentieel duidelijk maakt dat zijn ware aard dezelfde is als de oorspronkelijke staat van de werkelijkheid.

De basis
De oorspronkelijke staat van de werkelijkheid en van het individu wordt de basis of grond genoemd. Deze is louter gewaarzijn en is nooit iets anders geweest dan gewaarzijn. Daarom wordt het zelf-oorspronkelijk genoemd. Deze basis is één, maar om hem nader te verklaren, wordt gesproken over zijn essentie, aard en energie.
We komen de essentie van de basis op het spoor als we onze geest observeren terwijl er een gedachte oprijst en we ons de vraag stellen waar die gedachte vandaan komt, waar zij verblijft en waar zij heen gaat.
Steeds luidt het uiteindelijke antwoord: nergens. De essentie is leegte. Leegte is de ware essentie van materiële verschijnselen en van de geest van het individu.
Dzogchen benadrukt dat de leegte niet louter negatief is, maar een stralende, heldere leegte. Stralende helderheid is de aard van de werkelijkheid.
Met het derde begrip, energie, wordt uitgedrukt dat de stralend heldere leegte zich onbelemmerd manifesteert in heel het continuüm van de ruimte.

Het pad
Net als al wat bestaat, net als de Boeddha, zijn wij de manifestatie van stralend heldere leegte. Omdat de menselijke geest echter de eigenschap heeft scheidingen aan te brengen en geleerd moet worden te rusten in louter gewaarzijn, is een pad van spirituele beoefening noodzakelijk. Het omvat drie aspecten: zienswijze, meditatie en handelen.
De zienswijze van Dzogchen is het oorspronkelijke gewaarzijn, waarin we onszelf waarnemen als oorspronkelijk gewaarzijn en alle verschijnselen als oprijzend uit de essentiële aard van deze allerhoogste bron. Dan worden gedachten doorzien als gedachten en lossen zij op zodra zij oprijzen. In de dualistische tradities wordt deze wijde zienswijze echter belemmerd door oordelen, onderscheidingen en begrippen.
Meditatie is een belangrijke oefening om de zienswijze te verwerven en in te oefenen. Concentratie- en ademhalingsoefeningen brengen de geest tot rust. Het doel van meditatie is contemplatie, het verwijlen in het gewaarzijn van de oorspronkelijke staat. Het Tibetaanse woord voor het gewaarzijn van de oorspronkelijke staat is rigpa.
De handelwijze van Dzogchen streeft ernaar om het gewaarzijn meer en meer te integreren in alle omstandigheden van het dagelijks leven, zodat er geen verschil meer bestaat tussen meditatie-sessies en de post-meditatie. Dit wordt verworven door het maken van kleine bewegingen tijdens de meditatie, door meditatief lopen, door met aandacht eenvoudige handelingen te verrichtten enzovoort. Wie in het oorspronkelijke gewaarzijn kan verblijven ook als hij bijvoorbeeld heftige verwijten krijgt of intense pijn lijdt, realiseert zich dat alles al volmaakt is, dat niets veranderd of verbeterd hoeft te worden. In Dzogchen heeft dit inzicht en deze verwerkelijking echter niet tot desinteresse voor het lijden van anderen geleid, omdat de beoefening van mededogen altijd centraal staat.
Het heldere licht van de basis wordt soms de moeder genoemd en het ontwaakte bewustzijn dat dit licht herkent de  zoon of het kind. Als de mens ontwaakt, vloeit zijn bewustzijn samen met het oorspronkelijke gewaarzijn. Dit is als het terugvinden van moeder en zoon.



Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #44 Gepost op: 11-10-2018 09:49 »
En nog eentje:

Citaat
Rigpa

 

Centraal in de leer van Dzogchen is het begrip Rigpa – het fundamentele, onbezoedelde, volkomen heldere aspect van bewustzijn. Rigpa kan niet worden ontwikkeld, alleen worden herkend als altijd al aanwezig. Deze open helderheid is zonder vorm en volkomen leeg, maar zeker niet doods, aangezien het de capaciteit heeft van waarnemen, ervaren, opmerken, zonder dat het hierdoor ooit wordt beïnvloed of veranderd. Het wordt daarom ook vaak vergeleken met een spiegel die nooit van aard verandert door wat het weerspiegelt, of het wordt vergeleken met een kristal dat elke kleur kan aannemen van het object waar het op geplaatst wordt zonder zelf van kleur te veranderen. Het herkennen van deze volkomen open, spiegelende helderheid, daarin stabiliseren en dat zichtbaar maken in het dagelijks leven is de praktijk van Dzogchen.

 

Belangrijk is om zich te realiseren dat Rigpa niet iets is wat je doet, maar dat het een innerlijke wijsheid is die van nature spontaan oprijst als de juiste condities zich voordoen. Die zijn onder andere een volkomen ontspannen zijn van de geest, het lichaam en de energie, maar toch levendig alert zijn. De gebruikelijke contractie of het krampachtig samentrekken rond een imaginair ik-centrum moet worden losgelaten. Je kunt het misschien vergelijken met een ruimtereis – het kost in eerste instantie veel inspanning en energie om los te komen van de zwaartekracht, maar op een gegeven moment ben je ineens gewichtsloos en zweef je rond in de wijd open ruimte. In feite was je altijd al in de ruimte – maar nu zie je het ook.

 

De aard van de natuurlijke staat kan ook worden beschreven als perfect, onverwoestbaar, puur en zuiver, niet corrumpeerbaar, geen onderscheid makend, geen voorkeur hebbend, zonder gebreken, helder, eenvoudig, en diepzinnig. Het functioneert in elk levend wezen op exact dezelfde manier en is bij iedereen in dezelfde mate aanwezig. Wie hier volkomen moeiteloos mee samenvalt, door geen enkel voorbijgaand verschijnsel nog afgeleid wordt en veel van de kwaliteiten van dit open heldere primair gewaarzijn zichtbaar maakt in zijn spreken en handelen is een Boeddha.

 

Het is wel belangrijk zich te realiseren dat Rigpa, open zelfverlichtend bewustzijn, niet een transcedente realiteit is die ver voorbij het alledaagse te vinden is. Het vormt juist het hart van alle verschijnselen, zonder daar ooit door te worden bezoedeld of verminderd. Het kan niet door denken worden verkregen, maar wel rechtstreeks en onmiddellijk gezien worden. Het is nonduaal, zonder scheiding van object of subject, basis, pad en realisatie, oorzaak en gevolg. Daarom wordt het ook wel aangeduid met de term: één smaak.

 

“Eén smaak” betekent niet afgeleid kunnen worden door verscheidenheid. De basis is een ongeconditioneerde, onveranderelijke en permanent aanwezige ervaring van leegte, waar de realiteit spontaan, compleet, en doordrenkt van een subtiele gelukzaligheid in verschijnt. Het besef van dit open tijdloos gewaar zijn is rigpa. Verblijf als leegte, ontvang alle verschijnselen.

 

Sems

 

Fundamenteel aan de praktijk van Dzogchen is leren het onderscheid te zien tussen sems en rigpa. Sems wordt in het Engels meestals vertaald als mind, in het Sanskriet als chitta, en in het Nederlands als geest. Er zijn diverse subtiele punten van verschil, maar belangrijk voor deze inleiding is om te begrijpen dat de geest in beweging – die bestaat uit een constante stroom van gedachten, gevoelens en emoties, beoordelingen, herinneringen, overtuigingen en fantasieën – het zicht verhindert op het direct ervaren van Rigpa: de ongeconditioneerde, pure, open, stille achtergrond van Boeddha bewustzijn. Sems is de dualiteit van Samsara, Rigpa is de nondualiteit van Nirwana.



Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #45 Gepost op: 11-10-2018 10:08 »
En nog een laatste, van Adyashanti zelf ditmaal... merk de gelijkenissen op:

Citaat
Only Awareness Remains

Life moves, undulates, breathes in and out, contracting and expanding. This is its nature, the nature of what is. Whatever is, is on the move. Nothing remains the same for very long. The mind wants everything to stop so that it can get its foothold, find its position, so it can figure out how to control life. Through the pursuit of material things, knowledge, ideas, beliefs, opinions, emotional states, spiritual states, and relationships, the mind seeks to find a secure position from which to operate.


The mind seeks to nail life down and get it to stop moving and changing. When this doesn't work, the mind begins to seek the changeless, the eternal, something that doesn't move. But the mind of thought is itself an expression of life's movement and so must always be in movement itself. When there is thought, that thought is always moving and changing. There is really no such thing as thought. There is only thinking, so thought which is always moving (as thinking) cannot apprehend the changeless.


When thought enters into the changeless it goes silent. When thought goes silent, the thinker, the psychological "me," the image-produced self, disappears. Suddenly it is gone. You, as an idea, are gone. Awareness remains alone. There is no one who is aware. Awareness itself is itself. You are now no longer the thought, nor the thinker, nor someone who is aware. Only awareness remains, as itself. Then, within awareness, thought moves. Within the changeless, change happens.


Now awareness expresses itself. Awareness is always expressing itself: as life, as change, as thought, feelings, bodies, humans, plants, trees, cars, etc. Awareness yields to itself, to its inherent creativity, to its expression in form, to experience itself. The changeless is changing. The eternal is living and dying. The formless is form. The form is formless. This is nothing the mind could have ever imagined.


© 2003 Adyashanti


Vertaling:

Alleen Gewaarzijn blijft

Het leven beweegt, golft, ademt in en uit, trekt samen en zet uit. Dit is de aard ervan, de aard van wat is. Wat het ook is, is onderweg. Niets blijft heel lang hetzelfde. De geest wil dat alles stopt, zodat het zijn houvast kan vinden, zijn positie kan vinden, zodat het kan bedenken hoe het leven onder controle is te houden. Door het nastreven van materiële dingen, kennis, ideeën, overtuigingen, meningen, emotionele toestanden, spirituele toestanden en relaties, probeert de geest een veilige positie te vinden om te opereren.

De geest probeert het leven vast te spelden en ervoor te zorgen dat het niet meer beweegt en verandert. Wanneer dit niet werkt, begint de geest het onveranderlijke, het eeuwige te zoeken, iets dat niet beweegt. Maar de geest van het denken is zelf een uitdrukking van de beweging van het leven en moet dus altijd in beweging zijn. Als er gedacht wordt, is die gedachte altijd in beweging en verandert ze. Er bestaat echt niet zoiets als gedachten. Er is alleen maar denken, dus gedachte die altijd beweegt (als denken) kan het onveranderlijke niet bevatten.

Wanneer het denken het onveranderlijke binnengaat, wordt het stil. Als het denken stil wordt, verdwijnt de denker, het psychologische 'ik', het door het beeld geproduceerde zelf. Plots is het weg. Jij, als een idee, bent weg. Gewaarzijn blijft alleen. Er is niemand die het weet. Gewaarzijn zelf is zichzelf. Je bent nu niet langer de gedachte, noch de denker, noch iemand die gewaar is. Alleen gewaarzijn blijft, als zichzelf. En dan, in het gewaarzijn, komt denken tot beweging. In het onveranderlijke gebeurt de verandering.

Nu komt het gewaarzijn tot uitdrukking. Gewaarzijn drukt zich altijd uit: als leven, als verandering, als gedachte, gevoelens, lichamen, mensen, planten, bomen, auto's, enz. Gewaarzijn schenkt zich over aan zichzelf, aan zijn inherente creativiteit, aan zijn expressie in vorm, aan zichzelf ervaren. Het onveranderlijke verandert. Het eeuwige is leven en sterven. Het vormloze is vorm. De vorm is vormloos. Dit is niets wat de geest ooit had kunnen bedenken.


Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #46 Gepost op: 11-10-2018 11:58 »
Ik wil er, misschien tot vervelens toe, nog eens op wijzen dat in de teksten het realiseren van Nibbana verwijst naar de merkbare beeindiging bij jezelf van alle condities die in dit leven en na de dood tot wedergeboorte leiden. Er is geen avijja (onwetendheid) meer, geen tanha (begeerte), asava (diepere drijfveren), geen werkzame anusaya (onderliggende neigingen), geen ketens (samyojana), geen wortels van gedrag (lobha, dosa, moha en alobha, adosa en amoha), geen morele of immorele wilsdaad (kamma).

In verschillende stappen wordt dit resultaat bereikt, via sotapanna, sakadagami, anagami niveau.

Wat je ook meemaakt, wat je ook ziet, wat zich ook openbaart, uiteindelijk verwijst Nibbana volgens mij naar de op persoonlijke wijze te ervaren beeindiging van begeerte, de vernietiging bij jezelf van hebzucht, haat en begoocheling etc. Ik denk dat we dat nooit uit het ook moeten verliezen.

Stel dat iemand iets bijzonders heeft meegemaakt of gezien, maar we zien ook dat die persoon duidelijk niet vrij is van hebzucht en haat, dan kunnen we wel volgens mij zeggen dat iemand Nibbana niet heeft gerealiseerd. Dit kunnen we ook toepassen op onszelf natuurlijk.

Siebe






Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #47 Gepost op: 11-10-2018 12:14 »
Nu komt het gewaarzijn tot uitdrukking. Gewaarzijn drukt zich altijd uit: als leven, als verandering, als gedachte, gevoelens, lichamen, mensen, planten, bomen, auto's, enz. Gewaarzijn schenkt zich over aan zichzelf, aan zijn inherente creativiteit, aan zijn expressie in vorm, aan zichzelf ervaren. Het onveranderlijke verandert. Het eeuwige is leven en sterven. Het vormloze is vorm. De vorm is vormloos. Dit is niets wat de geest ooit had kunnen bedenken.

Hier heb ik het idee dat we boeddhisme verlaten. Het gewaarzijn voorgesteld als een soort scheppende kracht of een soort scheppende oergrond van alles, met een inherente creativiteit.

Om de metafoor van de spiegel aan te houden, gewaarzijn als spiegel brengt niks voort, en kent geen inherente creativiteit. Diens aard is enkel spiegelen. Terwijl het spiegelbeelden spiegelt blijven spiegelbeelden en spiegel altijd onvermengd. De spiegel is en blijft in alle omstandigheden onveranderd. Gewaarzijn verandert nooit. Als gewaarzijn verandert, is het niet het ongeconditioneerde.


Siebe




Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 293
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #48 Gepost op: 11-10-2018 13:59 »
Ik wil er, misschien tot vervelens toe, nog eens op wijzen dat in de teksten het realiseren van Nibbana verwijst naar de merkbare beeindiging bij jezelf van alle condities die in dit leven en na de dood tot wedergeboorte leiden. <knip>

Wat je ook meemaakt, wat je ook ziet, wat zich ook openbaart, uiteindelijk verwijst Nibbana volgens mij naar de op persoonlijke wijze te ervaren beeindiging van begeerte, de vernietiging bij jezelf van hebzucht, haat en begoocheling etc. Ik denk dat we dat nooit uit het ook moeten verliezen.
<knip>

Siebe

Goed gezegd, Siebe. Durf ik er een 'sadhu' tegenaan te gooien? Ja, hierbij. Sadhu!

Zijn de smetten inderdaad verdwenen? Zelfs in hun latente vorm? Dan is het zover. Eerder niet.

Met warme groet,

Maarten

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Citaten uit mijn huidide retraite "A revolution of Being"
« Reactie #49 Gepost op: 11-10-2018 15:30 »
Ik wil er, misschien tot vervelens toe, nog eens op wijzen dat in de teksten het realiseren van Nibbana verwijst naar de merkbare beeindiging bij jezelf van alle condities die in dit leven en na de dood tot wedergeboorte leiden. <knip>

Wat je ook meemaakt, wat je ook ziet, wat zich ook openbaart, uiteindelijk verwijst Nibbana volgens mij naar de op persoonlijke wijze te ervaren beeindiging van begeerte, de vernietiging bij jezelf van hebzucht, haat en begoocheling etc. Ik denk dat we dat nooit uit het ook moeten verliezen.
<knip>

Siebe

Goed gezegd, Siebe. Durf ik er een 'sadhu' tegenaan te gooien? Ja, hierbij. Sadhu!

Zijn de smetten inderdaad verdwenen? Zelfs in hun latente vorm? Dan is het zover. Eerder niet.

Met warme groet,

Maarten

Zo is het!

De teksten leggen vooral nadruk op het begrijpen van het geconditioneerde. Het geconditioneerde begrijpen als anicca, dukkha, en anatta zal er toe leiden dat er een proces van ontgoocheling op gang komt bij jezelf. In de zin dat men zich geleidelijk maar zeker meer en meer afkeert van het zoeken van heil en toevlucht in het geconditioneerde. De torenhoge verwachtingen van dit leven nemen af. Men wordt realistischer over wat mogelijk is en onmogelijk. Men laat zich de kop steeds minder gek maken door de wereld met al zijn valse beloften over heil en toevlucht en vrijheid.
Men wordt minder dromerig. Word meer wakker, aardser. Men wordt aldoende passielozer en gaat aldoende de poort van het ongeconditioneerde, het wensloze, het tekenloze en lege, meer en meer binnen.
Als de geest helemaal begeerteloos is geworden komt daarin de kennis op: "bevrijd, gedaan is wat gedaan moest worden".

Er zijn nogal wat sutta's die het zo ongeveer beschrijven. Dus de basis is het contempleren over de drie kenmerken van bestaan.

Wat volgens mij niet wordt onderwezen in de sutta's is dat je eerst moet zien dat je ongeboren gewaarzijn bent en dan....ga je al die stadia door, of, dan pas begint het.