Auteur Topic: een gooi naar realisatie  (gelezen 220 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2592
    • Bekijk profiel
een gooi naar realisatie
« Gepost op: 07-10-2018 22:26 »
Een voorbeeld wat ik als een soort realisatie beschouw:

Vroeger werd je bijvoorbeeld gelukkig bij het idee dat je straks bijvoorbeeld dit of dat programma gaat zien.
Als een wortel voor je neus kon je je er in verheugen. Je zit vol plannen die veelal gaan over dit en dat ervaren. Dat kan je helemaal oppeppen, enthousiast maken. Je bent constant bezig met die plannetjes te vervullen. Misschien heb je in de tv gids al dingen aangevinkt die je wilt zien. Je bent heel erg wils-gericht.

Maar op een dag dan merk je dat dit verandert. Je jaagt niet constant meer die ervaringen na, dan weer eens hierin en dan weer eens daarin verheugenis zoekend. Omdat je ergens is komen aanwaaien dat het zinloos is.  Dan realiseer je je (soms), "wat een opluchting eigenlijk. Ik hoef niet meer zonodig dit en dat te zien of ervaren. Wat fijn eigenlijk dat ik dat die drang niet meer heb of veel minder heb". Het is alsof je een stukje verslaving of ketening hebt afgelegd en ook inziet hoe nutteloos of zinloos dat vastklampen aan iets ook eigenlijk is.

Je begint te zien en ervaren hoe zinloos het najagen van welke ervaring dan ook eigenlijk is. Wat is precies het voordeel? Wat is de winst? Dat wordt onderdeel van je dagelijkse contemplatie. Alles houdt toch weer op. Moet ik nou echt zonodig dit of dat nog zien, ruiken, proeven, voelen etc? Eigenlijk begint je manier van leven die vraag vanzelf te beantwoorden.

Je wordt minder en minder wils-gericht. Je voedt niet constant meer de begeerte om dan weer eens dit, dan weer eens dat mee te maken. Het is alsof je altijd rende en nu opeens meer en meer beseft dat je net zo goed rustig kan wandelen want er verandert toch niks voor je. Meer en meer komt het ge-ren je over als maniakaal gedrag. Niet dat je er vrij van bent al, maar je ziet het maniakale. Je ziet dat je altijd op een  onwetende of begoochelde manier bezig was om geluk te zoeken.

Vroeger ging je speciaal ergens langs om iets te zien, iets moois. Je vertrok al met die gerichtheid. Op een dag ga je gewoon wandelen. Je gaat niet meer met een plan op pad.

Niet meer bepaalde dingen perse willen ervaren is een zegening, geen kwaal.
Een verslaafde en begoochelde geest draait dit om.
Die denkt maar aan 1 ding, bevrediging.

De verslaafde geest zie ik als de gewone situatie.
Vrijwel elk mens of wezen is bezig met bevrediging.

Soms kan ik die afkoeling ervaren die komt bij een minder wils-gericht leven, en dat zijn voor mij inspirerende momenten. Op andere momenten sta ik in vuur en vlam. Het kamma haalt me in.

Persoonlijk denk ik dat de Boeddha ook zo gegaan is. Hij zag denk ik al heel vroeg de zinloos in van het najagen van welke ervaring dan ook. Het geconditioneerde eindigt toch weer. De Boeddha lijkt dit al ingezien te hebben toen hij nog leraren had.

Het kan best even wat opluchting geven, roes, geluk  als je iets najaagt en ervaart, maar het verdwijnt toch weer. En netto, wat gebeurt als je steeds zo wils-gericht leeft?
Die begeerte gaat je volledig beheersen. Op een dag heb je geen rust meer in je kont.  Er gist (asava) altijd wel wat. Je bent nooit meer eens zonder plan, zonder wil, zonder drijfveer, zonder drang, zonder dat er iets gist in je.

Mensen zijn soms gewend aan die staat, lijkt wel, dat ze niet eens beseffen hoe ellendig dit eigenlijk is. Tenminste zo zie ik dit. Zitmeditatie kan je heel erg confronteren met de werking van begeerte. Geen rust in je kont. Altijd gist er iets.

Een sotapanna schijnt op dit vlak echt een structurele verandering te hebben gerealiseerd. Die persoon ervaart een soort afkoeling omdat de drift verminderd is. Dat komt ook niet meer op het oude niveau terug.

Volgens mij geven de sutta's wel aan dat als er veel drift in je zit, zoals bij mij, sterke drift, dan gaat de beoefening niet makkelijk worden. Dat kan ik beamen. Maar goed, stapje bij stapje...


Siebe






Offline Borobudur2

  • Gerecycled op 23-08-2018
  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 118
  • Geslacht: Man
  • Geluk is een gewoonte en vaardigheid
    • Bekijk profiel
Re: een gooi naar realisatie
« Reactie #1 Gepost op: 07-10-2018 22:41 »
Volgens mij geven de sutta's wel aan dat als er veel drift in je zit, zoals bij mij, sterke drift, dan gaat de beoefening niet makkelijk worden. Dat kan ik beamen. Maar goed, stapje bij stapje...

Als het niet makkelijk is, dan zal het wel de moeite waard zijn om te beoefenen. ;-)

Tijdens mijn vorige (en eerste) retraite heeft de leidster ons iets heel moois meegegeven: het ego hebben wij nodig om het ego te kunnen doorzien en los te laten. Toegepast op jouw woorden is dat: de drift om de driften te doorzien en los te laten, die kan je nog eens heel erg van pas komen. Niet alle driften hoeven meteen tegelijkertijd als eerste overboord gegooid te worden. Sommige zijn heel nuttig als het gaat om te kunnen doorzetten in de beoefening.
Warme groet,
Borobudur

Offline Borobudur2

  • Gerecycled op 23-08-2018
  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 118
  • Geslacht: Man
  • Geluk is een gewoonte en vaardigheid
    • Bekijk profiel
Re: een gooi naar realisatie
« Reactie #2 Gepost op: 07-10-2018 22:49 »
Maar goed, stapje bij stapje...

Inderaad, een grote moeilijke klus bestaat uit meerdere makkelijker klusjes.
Het is ook geheel in lijn met de Dharma om te concentreren op de huidige stap.
Warme groet,
Borobudur