Auteur Topic: Bekentenis van de Spin  (gelezen 760 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Bekentenis van de Spin
« Gepost op: 01-01-2019 13:59 »
Op 1 januari 2019 zit ik nog altijd als een spin in het midden van het web.

Ik zit daar als een soort heerser en bewaker, alert te zijn, de staat van het web controlerend.

De spin probeert zich te beschermen tegen rampspoed waarvan ie weet dat het onvermijdelijk hem zal treffen. En dat stelt hem niet bepaald gerust. Als er ergens schade in het web ontstaat, dan raakt dat de
spin hard.

"Ziekte is slecht", Geen ziekte is goed". "Als iets het doet is dat goed, als iets kapot gaat is dat niet best". "Voorspelbaarheid is goed, onvoorspelbare zaken is niet goed". De spin bewaakt zijn web.

De spin beoefent in zin web ook het boeddhisme. Hij zit op zijn kussentje in het web, hij studeert, contempleert, mediteert. Maar, in alle eerlijkheid, de spin kreeg het in 2018 niet voor elkaar om werkelijk los te laten op zo'n manier dat als een deel van zijn web kapot gaat, dat ie zich niet bedreigd voelt, niet onveilig, angstig, ontdaan, aangedaan.

De boeddhistische spin blijft als een gewone spin functioneren. Hij droomt wel van grootsheid, van een gevestigd gevoel van veiligheid temidden van alle onveiligheid. Van een doorbraak op dit gebied, van een onafhankelijke toevlucht, van een veiligheidsbeleving die niet afhankelijk is van gezondheid en ziekte, geluk of ongeluk, voorspoed of rampspoed. Maar de spin is er in 2018 niet in geslaagd dit te realiseren.

De spin blijft maar hevig begeren. Het is alsof de spin ziet maar ook niet ziet, begrijpt maar ook niet begrijpt. De spin weet wel hoe het zit maar is niet in staat zijn spinnen-bestaan te veranderen.

De spin doet zijn 8-benen in 4-voudige lotushouding, volgt zijn adem, contempleert op tilakkhana, maar de spin blijft functioneren als een alert, angstig wezentje. Hij blijft zich gedragen als een angstig wezentje dat bescherming zoekt tegen een bedreigende wereld. De dreiging wil ie de baas zijn.

In het centrum van zijn web kan de spin zich hooguit gerust en veilig voelen als alles oke is. Als alle signalen uit het web op veilig staan. Als er geen pijnen zijn, geen ziekten, als  de auto start, als de computer functioneert en geen gekke dingen doet, als het met naasten oke is, kortom als het web intact is.

Hoe meer de imperfectie doordringt, de intrinsieke dreiging van deze wereld, met zijn instabiliteit, onvoorspelbaar falen van apparatuur, narigheid, ziekte, ellende, dood, hoe minder manmoedig hij wordt.
Hij raakt niet echt ontgoocheld hierdoor of minder angstig of minder begeertevol. Het maakt hem eerder alleen maar angstiger. De spin wil wel graag manmoedig zijn en manmoedig leven in een onveilige wereld, instabiel, onbetrouwbaar, maar het lijkt wel teveel gevraagd.

Eigenlijk alleen in escapisme kan de spin gelukkig zijn, in het niet-weten, in de roes en het doen alsof er niks aan de hand is, in onnadenkendheid, in opgaan in daden, in vergetelheid.

De angst regeert nog altijd.

Spin Siebe



« Laatst bewerkt op: 01-01-2019 14:01 door Sybe »

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 655
    • Bekijk profiel
Repliek van een spin op een spin
« Reactie #1 Gepost op: 01-01-2019 14:25 »
Broeder spin,

Ik ben ook maar een spin, en zit ook midden in mijn web. Ik leef dus met je mee, want ik voel alles wat jij voelt en ben er niet vrij van. Als spin zijn we geprogrammeerd om ons web te beschermen en zullen we dit blijven doen, daar is geen ontsnappen aan, "You can't fix samsara" hoorde ik ooit eens van een leraar, en dat is de bittere waarheid. Het valt niet te fixen, er valt niet aan te ontsnappen, ook niet in escapisme, niet er over nadenken, noch door roes, maar dat weet jij evengoed als ik.

Als spin kan je echter wel ontdekken dat het eigenlijk niet om jou, of om je web gaat, dat neemt de pijn niet weg van de spin, maar wel het drama dat er aan toegevoegd wordt, inclusief het drama van de spin die ergens zou moeten doorbreken. Zolang de spin een doorbraak verwacht, blijft hij op zichzelf gericht en kan de gerichtheid op de spin niet langzaam doorbroken geraken.

Dit zijn allemaal woorden, die geen troost zijn voor de spin. Maar de spin valt niet te troosten, de spin moet zijn lot aanvaarden, het enige dat hij kan doen is ontdekken en steeds opnieuw ontdekken dat het niet om de spin gaat, de spin kan zichzelf nooit bevrijden, maar de gerichtheid kan zich wel bevrijden van de spin.

Van deze bevrijding kan de spin wel graantjes meepikken, het kan zijn leven gerichter maken, vertrouwen geven, spontaner maken, minder angstig maken, maar de spin blijft altijd een spin, en de spin zal altijd zijn web blijven beschermen en hoort dit ook te doen, dat is wat spinnen doen. Het leed dat de spin heeft zit hem echter voor 90% in de angst voor pijn, in het drama dat er aan toegevoegd wordt en daar is wel degelijk een weg voor.

Alleen is die weg zelf ook niet gemakkelijk, dat hoeft ook niet, de weg is er juist één die de gerichtheid op het gemak wil aantasten. Het gaat niet vanzelf, het gaat met vallen en opstaan, maar na elke val, valt er een stukje gerichtheid op de spin mee weg, en wordt het wel steeds gemakkelijker weer op te staan en dit gemakkelijker worden geeft dan weer meer vertrouwen en dit meer vertrouwen dooft het verlangen op die ene doorbraak. Er hoeft helemaal niet gewacht te worden op een doorbraak, nu, in elk moment zijn kleine doorbraken mogelijk, het enige dat nodig is er attent op worden, dat het er nu al allemaal is. Steeds weer opnieuw, en ja, met vallen en opstaan.

Ik wens je het loslaten van het verlangen op een doorbraak en het attend worden van wat er nu al allemaal weggevallen is, ook al ben je nog steeds spin, met pijn en angsten.

Broederlijke groeten,

Van een meevoelende spin.
« Laatst bewerkt op: 01-01-2019 15:12 door Dorje »

Offline Old Bhikkhu

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 69
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #2 Gepost op: 01-01-2019 15:02 »
[Ingetrokken]
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 22:08 door Old Bhikkhu »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #3 Gepost op: 01-01-2019 17:59 »
Bedankt mannen.

Old Bhikkhu legt de nadruk op liefde. Ik vind dit zelf ook belangrijk. Het lijkt een soort verborgen kwaliteit en komt niet erg aan bod in de teksten, althans...? Misschien kunnen we daar van gedachten over wisselen?

Liefde is niet metta, het is niet liefdevolle vriendelijkheid, want dat is een mentaliteit, zeggen de teksten ook, maar liefde is geen mentaliteit. Liefde is nauwelijks te beschrijven maar als het afwezig is, dan kun je oefenen tot je een ons weegt, je komt alleen rommel tegen in jezelf, je gloeit van de vergiften, bezoedelingen stromen dor je bloed, je staat bol van spanning, voelt je nergens veilig,  en angst regeert je leven. Zonder liefde of dit 'element' overheerst automatisch stress.

Misschien is liefde ook wel niet het goede woord. Ik geef het de nog vagere naam 'dat element'.
Ik probeer meer iets te beschrijven zonder dat het woord heel belangrijk is. Een onberedeneerd gevoel van verbondenheid is ook een manier om er over te spreken. Er is iets waardoor alle wantrouwen, incompleetheid, gebrokenheid, zorgen, onveiligheid, geisoleerdheid, zomaar ineens kan wegvallen. Dan ben je weer jezelf. Zo voelt het. Alsof duizend kilo van je schouders is gevallen.

Zonder 'dat element', vergeet het maar. Dan zwoeg je, lijdt, je bent gespannen. Naief of zit er wat in?

Siebe









Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 655
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #4 Gepost op: 01-01-2019 20:40 »
Zonder 'dat element', vergeet het maar. Dan zwoeg je, lijdt, je bent gespannen. Naief of zit er wat in?

Zeker niet naïef:

Liefde, ja, dat is die impuls, maar het is geen persoonlijke impuls, geen impuls van een ik naar een ander. Het is dat wat vanzelf vloeit als de "jij" uit de weg gaat staan. Dan is er ook geen verscheurdheid of ontnuchtering meer.

M.a.w. de impuls tot bevrijding van de gerichtheid op persoon is hetzelfde als de impuls tot het boven-wereldlijke pad, is hetzelfde als liefde. Liefde stroomt vanzelf als het persoonlijke niet meer op de voorgrond staat. Voor mij is dat allemaal hetzelfde.

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 498
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #5 Gepost op: 02-01-2019 07:27 »
Een spin zit nooit midden in zijn web.
Als hij zijn web gespannen heeft trekt
hij zich terug naar de rand. Tot het web
wat gevangen heeft, dan haalt hij het op.

Als het web beschadigt raakt, repareert hij het. 
En gaat weer terug.  Webben raken nu
eenmaal beschadigt, zo is het leven van de spin.
De spin vecht daar niet tegen. Een spin
is gewoon spin en doet zijn ding. 

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 655
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #6 Gepost op: 02-01-2019 09:04 »
Nuchter (als altijd) en correct.
En... zeer zeker
een zinvol ander perspectief!

Het perspectief van Siebe, is het perspectief van hoe de mens met zijn zelfreflectie en zelfbewustzijn het leven ervaart.

Het perspectief van EM,
Is het perspectief van hoe het leven
werkelijk is voor de spin.

Mooi is: de spin in perspectief EM gaat uit de weg staan, laat de werkelijkheid toe zoals die is en doet gewoon wat gedaan moet worden. Dat doet mij denken aan een zen-verhaal (sorry Siebe) weer van onze vriend Bankei:

Citaat
Bankei was approached by a priest who boasted that his master possessed miraculous powers. This master could take a brush and write Amida in the air and the word would appear on a sheet of paper in the distance. Challenged to equal this, Bankei replied, "My miracle is that when I feel hungry I eat, and when I feel thirsty I drink."
Bron: http://www.headless.org/articles/a-view-of-bankei.htm

Maar de vraag is, moeten we dan eenvoudigweg terug naar de normale gang van zaken, zonder ons menselijk drama ontstaan uit zelfreflecterende en zelfbewuste toevoegingen, en zijn we dan ook gewoon verlicht? M.a.w. is de spin in het perspectief van EM verlicht?


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #7 Gepost op: 02-01-2019 11:13 »
Zonder 'dat element', vergeet het maar. Dan zwoeg je, lijdt, je bent gespannen. Naief of zit er wat in?

Zeker niet naïef:

Liefde, ja, dat is die impuls, maar het is geen persoonlijke impuls, geen impuls van een ik naar een ander. Het is dat wat vanzelf vloeit als de "jij" uit de weg gaat staan. Dan is er ook geen verscheurdheid of ontnuchtering meer.

M.a.w. de impuls tot bevrijding van de gerichtheid op persoon is hetzelfde als de impuls tot het boven-wereldlijke pad, is hetzelfde als liefde. Liefde stroomt vanzelf als het persoonlijke niet meer op de voorgrond staat. Voor mij is dat allemaal hetzelfde.

Ik kan eigenlijk niet goed zien wat er echt aan de hand is op zulke momenten. Mist er iets op zulke momenten of is er juist iets extra's aanwezig wat anders ontbreekt? Dit soort vragen hebben wellicht ook geleid tot de Abhidhamma en de analyse van 52 mentale factoren. Als je wat ervaart, wat is dan aanwezig en wat is afwezig? Boeddhisme analyseert dat allemaal haarfijn. Iemand met juiste kennis kan dat ook perfect zien, maar ik nog niet.

Is op zulke momenten even lobha, dosa en moha afwezig? Zou kunnen. Is op zulke momenten het Ik uit de weg? Is er geen asmi mana? Er is nog altijd wel een Ik-beleving, een centrum, mijns inziens. Ik verwijs niet naar een toestand waarin het referentiepunt weggevallen is. Ik heb niet de indruk dat het persoonlijke niet meer op de voorgrond staat, integendeel, eerder ben je dan in een staat die juist heel persoonlijk is in de zin van nabij, intiem, warm, moeiteloos. Er is niet de gebruikelijke druk, haast, onrust, ambitie, kou. Wat er precies aan de hand is weet ik niet. Of het echt boven-wereldlijke momenten zijn weet ik ook niet. Het lijkt dan alsof alles klopt. Alles valt op zijn plek, werkt harmonieus samen. Niks lijkt in conflict.

Siebe








Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #8 Gepost op: 02-01-2019 11:47 »
Een spin zit nooit midden in zijn web.
Als hij zijn web gespannen heeft trekt
hij zich terug naar de rand. Tot het web
wat gevangen heeft, dan haalt hij het op.

Als het web beschadigt raakt, repareert hij het. 
En gaat weer terug.  Webben raken nu
eenmaal beschadigt, zo is het leven van de spin.
De spin vecht daar niet tegen. Een spin
is gewoon spin en doet zijn ding.

Voor mij persoonlijk is de praktijk nog altijd dat ik me niet veilig voel met hoe de wereld is, instabiel, vergankelijk, veranderlijk, onvoorspelbaar, onbetrouwbaar.  Dat is verergerd in de loop der jaren, niet verminderd.

Ik ben bang dat ik mijn gezondheid verlies, het lichaam kapot gaat, pijn moet lijden, de geest aftakelt. Ik ben ook bang voor andere uitval, van spullen die ik gebruik, zoals een auto, een computer, de koelkast, fiets. Ik ben ook bang voor het welzijn van anderen. Alles is zo broos.

Alleen de Goden, die onbewust leven, leven in een soort roes van eeuwig leven, macht, controle, plezier, die lijken nog wat gelukkig. Maar om nou gelukkig te zijn zonder roes. Ik ken zulke mensen niet.

Beschouwing van veranderlijkheid, van instabiliteit, van de onbetrouwbaarheid van het geconditioneerde, het zou je nuchter moeten maken, en soms kan ik dat ook voelen, maar meestal beweegt het de richting op van angst, van gevoelens van onveiligheid en een mix van weerzin en boosheid om hoe dit leven is.

Ik heb dit nog nooit zo erg gehad als de laatste tijd. Vroeger had ik dit niet. Als iets stuk ging, was dat niet zo'n drama. Nu wel. Ik wil het wel loskoppelen van drama maar dat gaat niet. Het is allemaal beladen geworden. Ik dacht dat het wel zou afnemen door meditatie, studie, contemplatie. Dat is niet zo.

Er waren monniken die ontwikkelden een depressie en zelfmoordneigingen toen ze de instructie van de Boeddha opvolgden om de weerzinwekkende aspecten van het lichaam in ogenschouw te nemen.  Volgens de sutta's pleegden als gevolg hiervan velen zelfs zelfmoord. De Sangha was zichtbaar uitgedund.
Misschien is het wel niet mijn weg ook, niet voordelig of heilzaam voor mij persoonlijk, om zo stil te staan bij de wezenlijke onbetrouwbaarheid van alles, de instabiliteit, de broosheid. Terwijl het zou moeten leiden tot ontnuchtering, tot passieloosheid, en tot het keren naar het ongeconditioneerde, lijkt het bij mij alleen maar hartstocht aan te wakkeren. De hartstocht mezelf te willen beschermen tegen deze rampspoed.
Ik zou best die nuchtere spin willen zijn, vrij van drama, en soms verbeeld ik dat ik zo'n spin ben, maar nee, dat is zelfbedrog. Zo rijp ben ik niet van binnen.

Siebe



Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 655
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #9 Gepost op: 02-01-2019 11:56 »
Siebe,

Er is nooit iets extra aanwezig, als dat het geval zou zijn, dan zou dat extra iets eerst gecreëerd moeten worden en zou dat ook weer verdwijnen: wat komt, gaat ook weer.

Het is eerder dat het maar opvalt als wat er altijd voor staat eens even wegvalt. Het is als stilte, stilte is nooit echt weg, stilte kan niet gecreëerd worden, alle geluiden die gecreëerd worden maken dat de stilte "lijkt" te verdwijnen, maar dat lijkt maar zo. In feite is de stilte nooit weg, integendeel, het geluid kan maar gecreëerd worden omdat er stilte is waarin het gecreëerd kan worden.

Verder gaand op deze vergelijking zou je kunnen zeggen dat iemand die verlicht is, de stilte niet meer uit het oor verliest, ook al is er lawaai. Zo iemand blijft als het ware de stilte horen, blijft het herkennen.

Wij, niet verlichtte wezens kunnen deze stilte maar herkennen als het lawaai en zelfs de mooie geluiden, eens wegvallen, dan en pas dan ervaren wij de niet-gecreerde stilte en is dit een buitengewone ervaring (als we dit bewust, in alle helderheid ervaren, want het doet zich ook regelmatig onopgemerkt voor, bvb. tijdens de diepe slaap).

Voor ons lijkt het echter een tijdelijke toestand, die weer verdwijnt, die we weer verliezen en lijkt het dus dat het enkel dan aanwezig was. Daarom worden we zoekers, steeds opnieuw zoekend wat we kwijt geraakt zijn. En dit kan een frustrerende zoektocht worden. Een zoektocht naar iets wat er altijd al is en dus niet gevonden kan worden, want het is nooit zoek.

Het kan dus niet echt gevonden worden, toch niet voorgoed, we kunnen het soms weer vinden en dan weer verliezen en dit kan erg lang zo doorgaan. Het komt er niet op aan ergens door te breken om het dan permanent te vinden en niet meer los te laten. Het komt er op aan te ontdekken dat het er altijd al is. Dit ontdekken is iets anders als de stilte vinden. Het ontdekken gebeurt altijd nu, niet in de toekomst, niet in het verleden, het vinden vond plaats in het verleden en drijft ons om het in de toekomst te herhalen. Wat je vind verlies je weer. Wat je ontdekt verlies je nooit meer. Je verliest het contact er mee, maar je weet dat het niet weg is, dit geeft enorm vertrouwen, dit geeft rust, dit dooft het voortdurend blijven zoeken langzaam uit. Het wordt dan een steeds weer opnieuw ontdekken. In het begin enkel wanneer het hele gedoe dat er steeds voor komt wegvalt, op den duur ook af en toe temidden van heel dat gedoe. In steeds meer, steeds verschillende, nieuwe situaties: blije, pijnlijke, moeilijke, gemakkelijke, ... Eens je ontdekt hebt dat de stille achtergrond zelf nooit echt weg is, kan je deze achtergrond in steeds meer van die situaties ook herkennen.

Dat is het grote verschil tussen ontdekken en vinden: wat je vind, verlies je weer, maar als je ontdekt dat wat je vind nooit echt weg is, dan kun je het overal in ontdekken. Dan verlies je wat je gevonden hebt ook nog altijd, maar doet dit geen pijn meer, want je hebt zelf ontdekt, je bent zelf zeker dat het er nog steeds is, altijd al was en altijd zal zijn. Het ligt daar steeds in elke situatie of dit nu meditatie of de trein nemen of een conflict ervaren met iemand is, ... het ligt daar steeds klaar op jou te wachten om het weer te ontdekken.

Ontdek ze!

Dorje.


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #10 Gepost op: 02-01-2019 12:57 »
Dorje, als je echt zou weten dat die stilte absoluut is, ongeboren, iets is waarin alles ontstaat,  etc. oke dan heb je echt iets ontdekt maar ik geloof er niks van dat jij dit ontdekt hebt. Wat er gebeurt is dat jij je hebt laten wijsmaken, door anderen, dat deze stilte altijd aanwezig is, ongeboren is, het absolute. En in dat vertrouwen beoefenen je en leef je. Dat kan ik niet. Ik wil dat ook niet. Ik vind dit niet integer, niet eerlijk. Het is niet persoonlijke ervaringsgerichte kennis. Het is niet directe kennis. Ik begrijp dat het je vertrouwen schenkt, maar ik vind eigenlijk dat jij veel te veel redeneert naar wat jij wenselijk acht. Jij hebt in je hoofd een plaatje hoe het zit en dat laat je maar nooit eens los om echt eens dichtbij jezelf te blijven en echt te onderzoeken, los van dat plaatje in je hoofd, wat je nu echt kan waarmaken.



Siebe



Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 655
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #11 Gepost op: 02-01-2019 14:29 »
Stel jezelf eens de vraag wat het jou uitmaakt of ik nu werkelijk iets ontdekt heb of niet?
Wat zou het jou kunnen uitmaken? Welk gevoel krijg je daarbij?

Het enige dat ik mij kan bedenken is dat jij het bedreigend vind dat iemand zoiets ontdekt zou hebben en jij niet. En dat is ook bedreigend, want zowel toelaten dat dit toch mogelijk is, als het zelf ontdekken ervan, tast de gerichtheid op dat "ik" aan. Dubbel bedeigend dus.

"Me first". Wat ik niet ontdekt heb, heeft niemand ontdekt. Het is een uitgangspunt als een ander, een redelijk zelf-gericht uitgangspunt.

Voor mij goed, jij mag de eerste zijn die dit ontdekt, maar ontdek het dan! Voor mij is het goed, het moge zo zijn dat ik mij dit heb laten wijsmaken, maar dan nog valt het de moeite om het zelf te onderzoeken, in plaats van het buiten te sluiten door je te richten op dat de anderen zich alleen maar dingen hebben laten wijsmaken.

Onderzoek het, onderzoek dat wat je soms kan vinden, of je dit gecreerd hebt of niet, of het werkelijk verdwijnt of niet. Je moet mij niet geloven. Het is schitterend dat je dat niet doet, dat je dat niet wil en ik zal het jou ook nooit vragen. Ik prijs je houding van niets zomaar van iemand aan te nemen, en geef je dus 100% gelijk dat je niet gelooft wat ik schrijf. Zolang je het maar niet doet om je zelf te beschermen, je zelf af te schermen van een boodschap die niet leuk is voor jou: nl. dat het niet gaat om jou en dat het niet gaat om iets dat jij kan vinden.

Om werkelijk aan te tonen of het niet integer is, zal je eerst voor jezelf moeten bewijzen dat het niet te ontdekken valt. Richt je dan daar op, wie weet faal je wel, en kan je werkelijk zien of het bij mij integer is of niet, en dan kan je mij misschien werkelijk corrigeren, op het juiste pad zetten, en zal ik jou dan daar erg dankbaar voor zijn. Maar jouw kruistocht tegen mijn oninteger, oneerlijk, vasthouden aan een illusie, leidt alle aandacht af van het zelf ontdekken ervan.

Namaste broeder,

Dorje.
« Laatst bewerkt op: 02-01-2019 14:33 door Dorje »

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 498
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #12 Gepost op: 02-01-2019 18:13 »

Voor mij persoonlijk is de praktijk nog altijd dat ik me niet veilig voel met hoe de wereld is, instabiel, vergankelijk, veranderlijk, onvoorspelbaar, onbetrouwbaar.  Dat is verergerd in de loop der jaren, niet verminderd.

Ik ben bang dat ik mijn gezondheid verlies, het lichaam kapot gaat, pijn moet lijden, de geest aftakelt. Ik ben ook bang voor andere uitval, van spullen die ik gebruik, zoals een auto, een computer, de koelkast, fiets. Ik ben ook bang voor het welzijn van anderen. Alles is zo broos.

Dit is ernstig Siebe.
Niet de broosheid van het bestaan,
want dat is een gegeven.
De angsten Siebe
en het toenemen ervan, dat is ernstig.

 
Beschouwing van veranderlijkheid, van instabiliteit, van de onbetrouwbaarheid van het geconditioneerde, het zou je nuchter moeten maken, en soms kan ik dat ook voelen, maar meestal beweegt het de richting op van angst, van gevoelens van onveiligheid en een mix van weerzin en boosheid om hoe dit leven is.

Ik heb dit nog nooit zo erg gehad als de laatste tijd. Vroeger had ik dit niet. Als iets stuk ging, was dat niet zo'n drama. Nu wel. Ik wil het wel loskoppelen van drama maar dat gaat niet. Het is allemaal beladen geworden. Ik dacht dat het wel zou afnemen door meditatie, studie, contemplatie. Dat is niet zo.

Dat is ernstig Siebe.

Er waren monniken die ontwikkelden een depressie en zelfmoordneigingen toen ze de instructie van de Boeddha opvolgden om de weerzinwekkende aspecten van het lichaam in ogenschouw te nemen.  Volgens de sutta's pleegden als gevolg hiervan velen zelfs zelfmoord. De Sangha was zichtbaar uitgedund.

Van het verlangen van de drang naar bestaan,
vervielen zij in het verlangen van de drang
naar niet bestaan.

Misschien is het wel niet mijn weg ook, niet voordelig of heilzaam voor mij persoonlijk, om zo stil te staan bij de wezenlijke onbetrouwbaarheid van alles, de instabiliteit, de broosheid. Terwijl het zou moeten leiden tot ontnuchtering, tot passieloosheid, en tot het keren naar het ongeconditioneerde, lijkt het bij mij alleen maar hartstocht aan te wakkeren. De hartstocht mezelf te willen beschermen tegen deze rampspoed.

Je kunt jezelf niet beschermen tegen
de broosheid van het bestaan Siebe,
dat weet je ook wel.

Misschien is er nog een andere optie.
Misschien is er een traject
dat je steeds vooruitschuift
en dan weer uit de weg lijkt te gaan.
Iets wat eerst moet gebeuren.
Iets wat prioriteit heeft.....
Met of zonder je weet wel wat.....

Ik vind het heel rot voor je als je je zo voelt.

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #13 Gepost op: 02-01-2019 19:46 »
Ik vind het heel rot voor je als je je zo voelt.

Bedankt, het is niet anders. Het lijkt niet te werken voor mij. Er zal wel teveel rommel aan me kleven.

Siebe

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #14 Gepost op: 02-01-2019 20:18 »
Om werkelijk aan te tonen of het niet integer is, zal je eerst voor jezelf moeten bewijzen dat het niet te ontdekken valt. Richt je dan daar op, wie weet faal je wel, en kan je werkelijk zien of het bij mij integer is of niet, en dan kan je mij misschien werkelijk corrigeren, op het juiste pad zetten, en zal ik jou dan daar erg dankbaar voor zijn. Maar jouw kruistocht tegen mijn oninteger, oneerlijk, vasthouden aan een illusie, leidt alle aandacht af van het zelf ontdekken ervan.

Ervaar je het echt als een kruistocht? Sorry, zo is het nou ook weer niet bedoeld.

Maar, jij kunt wel poneren, bijvoorbeeld, dat stilte er altijd is, maar hoe weet je dat? Hoe zou iemand dat uberhaupt kunnen weten?

Maha Brahma denkt ook dat hijzelf en diens rijk eeuwig is, ongeboren, nooit gecreeerd. De Boeddha wist beter, zegt men, en wees de vermeende Schepper, de Alwetende, de Alziende, Vader van alle wezens er op dat hijzelf en diens rijk niet eeuwig zijn maar ook tijdelijk, hoewel wel heel lang durend.

Maar hoe zou je nou in vredesnaam ooit iets kunnen aanduiden als ongecreeerd, eeuwig, ongeboren?
Het kan nooit blijken uit de ervaring. Hoe zou zoiets moeten blijken uit de ervaring? Iets kan immers biljarden triljoenen jaren aanhouden en toch is het niet eeuwig. Hoe zou eeuwigheid, ongeborenheid, ooit onderwerp kunnen zijn of worden van directe kennis?  Ik zie dat niet.

Het idee dat er kennis kan zijn van het ongeborene, ongeschapenene kan alleen maar verbeelding zijn, lijkt me. Misschien heeft God wel een ledigheid geschapen, de ultieme leegte, en nu menen al die boeddhisten dat leegte ongeschapen is omdat hun leider zogenaamd dat meende. Zijn ze niet allemaal diep en diep begoocheld?

Siebe







Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 655
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #15 Gepost op: 03-01-2019 00:49 »
Ervaar je het echt als een kruistocht? Sorry, zo is het nou ook weer niet bedoeld.

Nee hoor, ik stel de dingens soms graag nogal scherp. Waar ik op doel is dat je de strijd die zich binnen bij jou afspeelt, de onzekerheid, de frustratie, naar buiten lijkt te projecteren. En dat is jammer, want dan ben je niet bezig met lezen wat er staat, maar ligt je focus op het weerleggen wat er staat.

Wat ik werkelijk ervaar is dat je weer in mijn hoofd kruipt en daar met jouw eigen kleurpotloden inkleurt wat er zich daar in zou afspelen. Op één of andere manier lijkt dit je geruststelling te geven: "iedereen is gewoon zoals ik, maar ze doen zich allemaal anders voor, ze maken zichzelf vanalles wijs". Ik laat je maar kleuren, maar ik doe er zelf niet aan mee, verwacht dit dus beter ook niet van mij.
 
Maar, jij kunt wel poneren, bijvoorbeeld, dat stilte er altijd is, maar hoe weet je dat? Hoe zou iemand dat uberhaupt kunnen weten?

Het is allemaal zo logisch. Net als de ruimte, ruimte is echt geen element, stilte is ook geen element, stilte is de drager van alle geluid, ruimte is de drager van alles wat er in verschijnt. Hoe zou het kunnen dat ruimte er ooit niet was? Ruimte is niet iets , het is de leegte waarin iets kan zijn. Hoe zou het kunnen dat stilte er ooit niet was, stilte is niet iets, het is dat waarin een geluid kan ontstaan.

Maar hoe zou je nou in vredesnaam ooit iets kunnen aanduiden als ongecreeerd, eeuwig, ongeboren?

Hoe kan je in hemelsnaam volhouden dat de stilte die je ervaart, als alles dat er in verschijnt eens wegvalt, gecreerd is? Hoe kan je dat? Ik kan dat niet. Hoe kan je stilte creeren, alleen maar door het stoppen met geluid te creeëren toch, maar de stilte zelf kan je toch echt niet creeëren, wel? Dat is toch zo moeilijk niet?
Is het dan zo moeilijk te begrijpen dat als stilte niet gecreerd kan worden het ook niet kan verdwijnen, zelfs niet als het geluid draagt? Wat niet gecreerd kan worden, kan ook niet verdwijnen, anders moet het toch weer gecreerd worden, wat niet kan verdwijnen is er altijd. Dat is echt zo moeilijk niet, alleen lijkt het zo niet, het lijkt alsof de stilte weg is, als er geluid over gelegd wordt. Onderzoek dat gewoon, dan kan je vastsellen dat het niet zo is, maar enkel zo lijkt, en juist hetzelfde kan je onderzoeken in je geest. Je kan dit echt wel onderzoeken, maar je kan het ook afdoen als mystiek. Aan jou de keuze, maar als je het niet onderzoekt, zal je nog lang gefrustreerd blijven rondlopen. Want je gaat nooit vinden wat je zoekt.

Het kan nooit blijken uit de ervaring. Hoe zou zoiets moeten blijken uit de ervaring? Iets kan immers biljarden triljoenen jaren aanhouden en toch is het niet eeuwig. Hoe zou eeuwigheid, ongeborenheid, ooit onderwerp kunnen zijn of worden van directe kennis?  Ik zie dat niet.

Omdat je verkeerd kijkt. Kijk beter, onderzoek, blijf niet hangen in zelfmedelijden waar je anderen dan ook in tracht mee te sleuren door ze zo meelijwekkend als zichzelf begoogelend af te schilderen in je eigen hoofd. Pak de koe bij de horens en onderzoek het dan zelf in plaats van te klagen.

Het idee dat er kennis kan zijn van het ongeborene, ongeschapenene kan alleen maar verbeelding zijn, lijkt me. Misschien heeft God wel een ledigheid geschapen, de ultieme leegte, en nu menen al die boeddhisten dat leegte ongeschapen is omdat hun leider zogenaamd dat meende. Zijn ze niet allemaal diep en diep begoocheld?

;)

Zoek het zelf uit, maar kom eerst uit je negativiteit en zwartgalligheid. Het kan geen kwaad, het is geen zonde, bekijk het gewoon als iets dat verschijnt en weer zal verdwijnen en laat het dan ook weer verdwijnen, wentel je er niet in. Iedereen loopt wel eens gefrustreerd, ook ik, dat is menselijk, en we hoeven echt geen super mens te worden, daar gaat het echt niet om. We moeten gewoon bereid zijn te vallen en weer op te staan en weer te vallen en weer op te staan. Er kleeft niets aan je, je hebt alle kwaliteiten die nodig zijn om te ontdekken dat je die kwaliteiten al hebt, het enige wat je moet doen is ze te ontdekken. Het enige wat je moet doen is onderzoeken. Simpel is het niet, maar je kan toch niet meer terug, dat weet jij even goed als ik. Je moet er nu door Siebe, of je het nu wil of niet.

Mijn excuses als ik hier een verkeerde snaar raak, ik ken je niet goed genoeg, EM lijkt jou beter te kennen, luister dan beter naar hem en niet naar mij, als ik je kwets, raak, of nog moedelozer maak, weet dan dat dit niet mijn bedoeling is. Ik heb op één of andere manier vertrouwen in je, op basis van wat ik soms van je lees, vertrouwen dat je eens een schop onder je gat aankunt. Maar ik kan mis zijn. Vergeef mij in dat geval, en laat alles dan maar gewoon vallen, niks van wat ik hier geschreven heb zal dan zinvol zijn, integendeel.

Je bent mijn broeder Siebe, ik meen het allemaal goed, maar het kan verkeerd uitdraaien.

Ik ga het zelf even rustig aan doen vanaf nu, dus van mij ga je verder geen last meer hebben. Ik ga verdere discussie uit de weg gaan.

Alle goeds Siebe,

Dorje.

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 498
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #16 Gepost op: 03-01-2019 06:12 »
[knip]



« Laatst bewerkt op: 03-01-2019 06:58 door ekayano maggo »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2965
    • Bekijk profiel
Re: Bekentenis van de Spin
« Reactie #17 Gepost op: 03-01-2019 14:18 »
[tekst weggeknipt. het leek me beter een nieuw onderwerp te maken.
 Zie: http://www.boeddhaforum.nl/index.php?topic=2808.msg23137#new


Siebe
« Laatst bewerkt op: 03-01-2019 14:45 door Sybe »