Auteur Topic: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer  (gelezen 547 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Toen hij slechts zeven jaar was zei het jongetje tegen zijn moeder dat hij met boeddhistische geleerden in debat wilde gaan. Veel leraren waren verbaasd en nieuwsgierig en hoorden tot hun verbijstering aan hoe het jongetje een tantra reciteerde die ging over iets voorbij oorzaak en gevolg en de ware natuur. Sommige leraren waren ook wel verontrust, want dit week nogal af van de boeddhistische weg van geleidelijkheid, oorzaak en gevolg, geloften en de beheersing van het dagelijks leven. Het moge duidelijk zijn dat het hier niet ging over een doorsnee jongetje.
Hij heette Garab Dorje en wordt beschouwd als een manifestatie van Boeddha Shakyamuni.

De Boeddha heeft aanwijzingen gegeven dat er in de toekomst een leraar zou verschijnen die onderricht zou geven over de staat voorbij oorzaak en gevolg.  Dit wordt dzogchen-onderricht genoemd.


Geen religie, systeem of leer

Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem  of een leer. Dzogchen is een staat van zijn.
 Niet zomaar een staat van zijn zoals verblijf in de leegte of een andere meditatieve ervaring, maar de perfecte staat van zijn van elk individu.  De werkelijke, natuurlijke staat van zijn, die iedereen al bezit en die alleen nog maar ontdekt hoeft te worden, een staat voorbij alle concepten. ‘Wat is dat, die perfecte staat van zijn? Beschrijf het eens?’ vraagt een ieder die dit voor de eerste keer hoort. Antwoord: ‘Iets wat de normale menselijke begrippen te boven gaat. Iets wat niet valt uit te leggen met woorden. Zelfs Boeddha kon geen woorden vinden toen hij deze staat ontdekte. Het is een beetje alsof je aan iemand die het totaal niet kent uit zou moeten leggen wat de smaak van suiker is. Je kunt er dikke wetenschappelijke verhandelingen over laten lezen, of films over vertonen. Dan nog weet je niet waar het over gaat. Hooguit op een intellectuele manier, maar de essentie van suiker kent hij nog steeds niet. Eén korreltje suiker op de tong maakt hem dat ‘instant’ duidelijk. Hij proeft suiker en heeft een flits van een inzicht brengende ervaring. Degene die hem het korreltje suiker op de tong legde introduceerde de proever in de smaak van suiker.  De proever twijfelt niet over die ervaring en leeft verder in de wetenschap dat de essentie van suiker – ongeacht de overige eigenschappen – de zoete smaak is en integreert die kennis in zijn leven.  Het bovenstaande is een sterk vereenvoudigde weergave van wat Garab Dorje aan het eind van zijn leven kernachtig en eenvoudig samenvatte in de Drie Verklaringen:

    Directe introductie
    Niet in twijfel verblijven
    Verblijven in de staat van contemplatie

 
Drie series van onderricht

In relatie tot deze drie uitspraken volgde later een classificatie van het dzogchen-onderricht in drie volstrekt gelijkwaardige series: de serie van Semde, de serie van de Geest die zich richt op het basisbegrip van de staat van dzogchen. Dan de serie van Longde, de serie van de Ruimte: het overwinnen van twijfel over de staat. Tenslotte de Upadesha-serie, ook wel Mennagde genoemd. Dit is de Essentiële of Geheime serie, methodes tot het integreren van de kennis in alle aspecten van het bestaan. Integratie is een zeer belangrijk begrip in dzogchen. Het volgen van elke serie is een op zichzelf staand pad.
Drie hoofdmethodes van onderricht

Om nog even in de drie-cijfers te blijven: Er zijn in dzogchen drie hoofdmethodes van transmissie, n.l. de mondelinge, de symbolische en de directe introductie. 1. Mondeling, met behulp van symbolen en de directe transmissie. Bij de mondelinge overdracht vertelt de leraar iets over de basis, wat werkelijke kennis  is en hoe we aan die kennis kunnen komen. 2. Symbolen: de leraar kan hierbij gebruik maken van symbolen, waarvan de spiegel wel een hele belangrijke is. Wat is een spiegel? In dzogchen-termen kijken we niet zozeer naar het voorwerp, maar vooral naar de aard  van een spiegel. De aard van een spiegel is dat hij weergeeft wat er voor verschijnt. Even makkelijk reflecteert de spiegel een berglandschap als een speldenknop. Even makkelijk een gouden Boeddhabeeld als het kadaver van een rat. Zonder oordeel, zonder analyse, zonder afwijzen of accepteren. De symboliek is een analogie voor de waarnemende, menselijke geest. De student leert om naar verschijnselen (samsara) te kijken met een geest als de aard van een spiegel. Niet-dualistisch, zonder oordeel of analyse. Hierdoor bevrijden die verschijnselen zichzelf en geven geen karma meer. 3. Directe Introductie: bij de derde methode gaat de leraar ervan uit dat de student al kennis heeft van de mondelinge en symbolische transmissie. De student kan dan, op hetzelfde moment als de leraar, in zijn ware natuur verblijven en dan ontstaat de mogelijkheid om directe introductie te ontvangen. Een belangrijke beoefening in dit verband is de Guru Yoga, waarbij de student in dezelfde staat komt als de leraar. Guru Padmasambhava , die een leerling van Garab Dorje was en dzogchen in Tibet introduceerde, zei: “Alle verlichte wezens in deze werkelijke staat zijn van hetzelfde principe; in wijsheid zijn alle verlichte wezens hetzelfde.”

Lichaam, Spraak en Geest

Alweer het cijfer drie; volgens de dzogchenleer bestaat elk individu uit drie aspecten: lichaam, spraak en geest. Deze drie aspecten vormen onze relatieve staat van zijn, dus het fysieke bestaan in de wereld,  die onderworpen is aan leven in de tijd en aan de dualistische scheiding van subject en object (ik en het of ik en de ander).  Wanneer we aan onszelf denken is de eerst opkomende  gedachte aan die van ons lichaam, ons fysieke bestaan en het gevoel van een ‘ik.’ Vanuit die materiële dimensie van het lichaam kunnen we de energie begrijpen, oftewel de Spraak, het tweede aspect van het individu. De trilling, de klank, oftewel de energie van de stem is subtieler dan de grovere dimensie van het lichaam en moeilijker te begrijpen. De spraak is verbonden met de ademhaling en de levensenergie van het individu. Deze energie kan bijvoorbeeld tot uiting komen in het reciteren van mantra’s. De geest is het meest subtiele en verborgen aspect van het individu. Je zou de geest kunnen zien als het ‘administratiekantoor’ van ons samsarisch bestaan. Op een subtieler niveau is de geest de zetel van ons bewustzijn. Om voorbij de beperkingen van onze dualistische staat te gaan, kunnen we beginnen met ons bewust te worden van het lichaam, de stem en de geest. Hier inzicht in verkrijgen betekent inzicht hebben in onze relatieve staat van zijn.  Die relatieve staat van zijn is alles wat we doen in samsara. Overdenken, oordelen, afwijzen of accepteren; zelfs het doen van praktijk is relatief. We kunnen leren om deze staat van zijn in diens ware aard te integreren zodat we weer worden als een spiegel die alles helder reflecteert .

De Drie Paden

Vanuit dzogchenperspectief zijn er (alweer) drie paden die een persoon die verlichting zoekt kan volgen: 1. Het Pad van Opgeven of afstand doen. Om een halt toe te roepen aan de oorzaken van lijden en wedergeboorte moet de beoefenaar afzien van daden die negatief karma voortbrengen. Hierbij volgt men de sutra-onderrichtingen zoals de Boeddha deze onderwees. Dit pad wordt wel het Hinayana of Theravada genoemd. 2. Het Pad van Transformatie. Dit pad wordt gevonden in de Tantra-leer. In deze leer wordt er van niets afgezien, maar de energie wordt gebruikt om negatieve daden om te zetten in wijsheid. Ik ben me ervan bewust dat de bocht hier wel erg kort wordt afgesneden, maar een nadere uiteenzetting gaat verder dan het doel van dit artikel: iets over dzogchen en dzogchen in Nederland vertellen. 3. Het Pad van Zelfbevrijding. Hierbij valt er niets op te geven of te transformeren, maar alle daden en verschijnselen, positief of negatief bevrijden zichzelf door er geen bijzondere aandacht aan te besteden, niet anders dan door onszelf gade te slaan als met de aard van een spiegel. De Drie Paden passen bij verschillende individuen met verschillende capaciteiten. Voor alle duidelijkheid: capaciteit heeft hier niets met intelligentie of verstandelijke vermogens te maken.

Rinpoche vertegenwoordigt een traditie van meesters die teruggaat tot de tijd van Garab  Dorje en Guru  Padmasambhava en is een van de grootste – voor mij de grootste – dzogchenmeesters van deze tijd.  Hij werd in 1938 geboren in Derghe in Oost-Tibet. In zijn vroegste jeugd ontving hij veel onderricht en initiaties van meesters uit verschillende tradities. Hij heeft daarnaast als gereïncarneerde leraar op traditionele wijze volledige opleiding ontvangen. Dit maakt rinpoche tot een geleerde op het gebied van de boeddhistische leer. In 1960 kwam hij op uitnodiging van professor Tucci naar Italië om te assisteren bij wetenschappelijk onderzoek. Hij doceerde Tibetaanse en Mongoolse taal en literatuur aan de universiteit van Napels. Eind 1976 begon hij dzogchenonderricht te geven. Eerst in Italië en later in andere landen over de hele wereld. Zijn stijl van onderricht geven kan gerust uniek genoemd worden. Veel van dit onderricht is te volgen via open Webcasts. Steeds weer benadrukt hij de ware natuur van elk individu en hoe deze te ontdekken.  Voortdurend reist hij de hele wereld rond en bereikt duizenden studenten.  Daarnaast heeft rinpoche vele boeken over dzogchen en methodieken geschreven en is er bijzonder veel geluids- en filmmateriaal beschikbaar.

Dzogchen Community Nederland

Behalve de International Community, verspreid over de wereld in meer dan veertig landen met duizenden deelnemers, is er ook in Nederland een Dzogchen Community.

Ter afsluiting. Na de twee goede artikelen van Robert Hartzema over dzogchen leek het mij goed om te proberen wat eenvoudige informatie over dzogchenbeoefening en in het bijzonder dzogchenbeoefening in Nederlandte verstrekken. Dit gebaseerd op het onderricht van de grote dzogchenmeester Namkhai Norbu Rinpoche. Natuurlijk heb ik ook geprobeerd om in bescheiden mate iets inhoudelijks over dzogchen in het algemeen te vertellen. Een artikel is hiertoe niet werkelijk toereikend. Misschien dat de lezer toch voldoende aanknopingspunten vindt of is er in voldoende mate belangstelling gewekt om zich verder te informeren.

bron
« Laatst bewerkt op: 16-01-2019 09:57 door ekayano maggo »

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #1 Gepost op: 16-01-2019 09:55 »
Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem  of een leer.

Hoewel dit gezegd wordt,
volgt een heel verhaal over leer, onderricht en methode.
« Laatst bewerkt op: 16-01-2019 09:58 door ekayano maggo »

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #2 Gepost op: 16-01-2019 11:25 »
Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem  of een leer.

Hoewel dit gezegd wordt,
volgt een heel verhaal over leer, onderricht en methode.

"Dzogchen is een staat van zijn." komt er nog achter, en ook dat is niet helemaal juist en eerder verwarrend: een staat is iets wat komt en gaat, Dzogchen komt en gaat niet. De staat kan dan slaan op het herkennen ervan, als je het herkent, ben je in de staat, als je het niet meer herkent ben je er uit. Als je het permanent herkent dan ben je in geen staat, dan ben je Dzogchen, of heb je gerealiseerd dat je het altijd al was.

Er zijn wel leer en onderricht en methodes die helpen om Dzogchen te herkennen. Vele zelfs, en die kunnen mekaar (letterlijk gezien) allemaal tegenspreken, vandaar er is geen Dzogchen leer, onderricht, methode op zich, er zijn alleen een hoop Dzogchen leren, onderrichten en methodes die naar Dzogchen verwijzen. En om het wat verwarrender te maken wordt die ook vaak gewoon Dzogchen genoemd.

M.a.w. je moet goed met verwarring om kunnen als je je met Dzogchen wilt inlaten.

« Laatst bewerkt op: 16-01-2019 11:28 door Dorje »

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #3 Gepost op: 16-01-2019 11:44 »
Ja, niet alleen bij dzogchen he....💪
Ik ervaar gelukkig steeds meer
vertrouwen zonder meer.
Dat geeft wat stabiliteit in het hele gebeuren.
Een licht, een eiland voor mezelf.
Ik waai inmiddels niet meer zomaar om. 
🙏🙏🙏

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #4 Gepost op: 16-01-2019 14:13 »
Ja, niet alleen bij dzogchen he...

Zeker niet!

Ik ervaar gelukkig steeds meer
vertrouwen zonder meer.
Dat geeft wat stabiliteit in het hele gebeuren.
Een licht, een eiland voor mezelf.
Ik waai inmiddels niet meer zomaar om. 
🙏🙏🙏

Dat is heel fijn om te lezen, hier van hetzelfde.

🙏

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #5 Gepost op: 17-01-2019 11:25 »
"Dzogchen is een staat van zijn." komt er nog achter, en ook dat is niet helemaal juist en eerder verwarrend: een staat is iets wat komt en gaat, Dzogchen komt en gaat niet.

Maar hoe je kun je weten of er zoiets is? Op de een of andere manier zal je dan dat niet komen en gaan ook echt moeten zien? Maar hoe kun je dit zien? Oke, verschijnselen komen op en ze verdwijnen, gedachten, emoties, waarnemingen, gevoelens, neigingen etc. Dus daarvan kun je zeggen, dat komt en gaat. Dan kun je, zoals jij doet, poneren dat ze opkomen in iets (niet-iets) wat niet komt en gaat. Maar hoe kun je dit ooit weten? De kennis van de Boeddha is niet gebaseerd op denken, conclusie, redenering, maar hoe kan men op een directe manier kennis hebben van een sfeer die niet komt en gaat als je die sfeer dan ook niet eeuwig en altijd waarneemt, voor in de eeuwigheid?

Siebe

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #6 Gepost op: 17-01-2019 12:58 »
....misschien door beoefenen
van het achtvoudig pad.......?

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #7 Gepost op: 17-01-2019 13:30 »
Inderdaad, door beoefenen van het achtvoudig pad: op zijn Theravada's, op zijn Mahaya's, op zijn Zen's, op zijn Dzogchen's, en wat dit laatste betreft:

Je ziet het pas
als je het door hebt

Je ziet pas dat jezelf maar verschijnt en verdwijnt als je even door hebt dat je in weze de achtergrond bent die nooit verschijnt en verdwijnt.

Maar dit doorhebben en dus zien is in dit geval niet eenmalig, het vergt voortdurende, niet-aflatende beoefening, steeds opnieuw onderzoeken en steeds opnieuw doorhebben en dan terug zien, want de conditionering "Ik ben" is zo sterk dat het altijd weer voor het geziene komt te staan. Altijd opnieuw in de weg komt staan.

Maar een eerste glimp ervan opvangen motiveert je wel enorm om door te gaan. En die kan je krijgen… door te oefenen (niet door zoete koek).
« Laatst bewerkt op: 17-01-2019 14:19 door Dorje »

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #8 Gepost op: 28-04-2019 12:55 »
Via een dzogchen beoefenaar krijg ik zo af en toe iets mee over dzogchen. Het meest in het oog springend lijkt dat men in dzogchen verschijnselen niet duaal benadert, bijvoorbeeld niet als heilzaam of onheilzaam, niet als deugdelijk of ondeugdelijk. Alle verschijnselen zijn in wezen leeg, het is enkel beweging. Het is niet de bedoeling het ene te verwerpen en het andere goed te keuren of te ontwikkelen.

In de sutta's is een duidelijke dualistische lijn te ontdekken. Je beoefent bewust het heilzame. Dat breng je bewust en actief tot ontwikkeling, maak je sterk, cultiveer je. Je doet bewust en actief afstand van het onheilzame, het ondeugdelijker. Je maakt bepaalde vermogens bewust sterk.

Toch meen ik ook wel een non-dualistische lijn te zien in de sutta's. Of iets wat daarmee lijkt verknoopt.

Zo zijn er tal van sutta's die instrueren om elke formatie te zien als leeg, niet-zelf, niet wie ik ben, niet van mij.

Verder zijn er ook sutta's die duidelijk maken dat in iemand het besef kan ontstaat dat het resultaat van elke bewuste manipulatie van de geest, ook richting het heilzame en aangename, eindig is. Kortom, wat heeft dat bewust manipuleren van de geest dan voor zin? Sutta's geven aan dat wie hierin volhardt die realiseert bevrijding.

Dus hoewel er een duidelijke dualistisch lijn is in de sutta's zie ik toch ook wel een non-dualistische lijn. Jullie ook?

Ik denk wel dat de non-dualistische lijn wel vereist dat bepaalde kwaliteiten of vermogens via een dualistische lijn een tijd lang bewust zijn sterker gemaakt.

Siebe




Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #9 Gepost op: 29-04-2019 14:08 »
Dus hoewel er een duidelijke dualistisch lijn is in de sutta's zie ik toch ook wel een non-dualistische lijn. Jullie ook?

Ik zie dit zeker ook, en zoals je helder aangeeft zit het non-dualistische inderdaad in alles dat met niet-zelf te maken heeft.

Ik denk wel dat de non-dualistische lijn wel vereist dat bepaalde kwaliteiten of vermogens via een dualistische lijn een tijd lang bewust zijn sterker gemaakt.

Zeer juist!

In een non-dualistische lijn volgen zit het grote gevaar zelfs dat het oplossen van de dualiteit van deugd en ondeugd, kan leiden tot het verminderen van deugdzaamheid en tot overschilligheid t.o.v. de eigen negatieve daden, en dat is echt niet de bedoeling. In Dzogchen wordt dit het vergif van Dzogchen genoemd, om aan te geven dat dit echt niet de bedoeling is.

Omdat alle daden door direct inzicht gezien worden als leeg, is er geen "morele" reden meer om de ene daad boven de andere te kiezen en omdat schuld, zonde en zelfs karmische gevolgen als leeg worden gezien, lijkt er geen reden meer voor alarm, maar dat is zeer onjuist.

In dzogchen stelt men dat alle verschijnselen leeg zijn, maar hoewel leeg, ze wel degelijk verschijnen. Het gevaar is dat het eerste gerealiseerd kan worden, zonder het tweede. Het gevolg is dan dat er geen aandacht meer is voor de verschijningsvorm en dus ook geen oog meer is voor ego, dat nog wel degelijk kan verschijnen en aan de haal kan gaan met deze realisatie van leegte. Dan krijg je een ego (verschijning) dat denkt dat zijn daden geen gevolgen meer hebben binnen de verschijning en dit kan enorm negatieve karmische gevolgen hebben voor dat ego. Het is pas als dit ego (de eigenwaan ik ben) totaal is uitgedoofd, dat deugdzame daden en ondeugdzame daden geen gevolgen (karma) meer geven.

Enkel met een zeer stevige basis in de vier edele waarheden en goed ontwikkelde boddhicitta (door het nemen van de Boddhisatva gelofte), kan dit Dzogchen vergif vermeden worden.

Je zou het zo kunnen voorstellen dat het volgen van een dualistisch pad het Damma oog langzaam opent, en samen met het openen van het Damma oog opent dan spontaan ook het Damma hart (waarin de zelf-gerichtheid niet stand kan houden). Het volgen van een non-dualistisch pad (ook wel de directe weg genoemd) gaat directer naar de kern van de zaak en trekt het Damma oog als het ware veel sneller open, waardoor het openen van het Damma hart de kans niet krijgt om bij te benen. M.a.w. door een non-dualistische benadering is het mogelijk achter het doek van de verlichting te kijken, zonder dat men al verlicht is, zonder dat de zelf-gerichtheid (de gehechtheid aan de eigenwaan ik ben) voldoende is uitgehold. Het gevaar hiervan is dus dat dit de zelf-gerichtheid juist gaat voeden doordat het zelf dit inzicht gaat claimen en er zich ongenaakbaar door gaat voelen: alles is leeg, dus niets kan "mij" raken.

Om dit te voorkomen wordt je traditioneel pas toegelaten tot de beoefening van Dzogchen als een leraar vaststelt dat men hier klaar voor is: men een grondige basis heeft in de 4 edele waarheden en de boddhicitta (het Damma hart) voldoende ontwikkeld is. Op het moment dat door veel directere aanwijzingen en technieken de leerling dan geïntroduceerd wordt in zijn ware non-duale aard (het kijken achter het doek van de verlichting, zonder al verlicht te zijn) het Damma oog zich dan opent (meestal maar heel even), zorgt de stabiele basis ervoor dat men niet blijft steken in dit inzicht, maar dat men verder gaat tot alle zelf-gerichtheid is vernietigd.

Er is dan tegelijkertijd het inzicht dat verschijnselen leeg zijn, ego leeg is, en als ego leeg is, karma dus ook niet werkelijk (finaal) bestaat (in die leegte), tegelijkertijd met het inzicht dat zolang dit ego nog verschijnt, dat ook karma zal verschijnen (in de verschijning). Men is dus gemotiveerd om verder te gaan, tot dat ego echt helemaal is uitgedoofd, zelfs als ego al als leeg (maar wel nog verschijnend!) is doorzien. En hoewel men dan inziet dat finaal  (in de leegte zelf) deugdzaam of ondeugdzaam er niet doe doen, zal deugdzaameid toch verkozen worden in de wetenschap dat het er maar niet toe doet als ego (de neiging ik ben) volledig uitgedoofd is (de volledige realisatie van leegte, die volgens de dzogchen teksten altijd gepaard gaat met de ervaring van een spotaan mededogen, dus men hoeft zich geen zorgen te maken dat men ooit medogenloos wordt). Zolang ego nog vershijnt, zal ego lijden onder zijn daden, en is het inzicht dat ego leeg is op zich, geen bescherming hier tegen, en is dit ook geen bescherming tegen de gehechtheid aan ego dat zich nog steeds voordoet (hoewel gezien als leeg) die zal zorgen om geketend te blijven aan de wedergeboorte.

In die zin heb je volledig gelijk dat je eerst een zeer stevige basis moet hebben, door dualistische beoefening, door het beoefenen van deugzaamheid, door het ontwikkelen van de juiste motivatie (in Mahayana onder de vorm van de Boddhisatva gelofte, de belofte dat je dit alles niet alleen voor jezelf doet, niet zelf-gericht doet, maar voor alle levende wezens, dus dat je volledig verder gaat tot je volledig uitgezuiverd bent en dus zonder fouten beschikbaar kunt zijn voor andere levende wezens), voor je aan Dzogchen beoefening begint.

Dus het veiligste is gewoon Theravada, of Mahayana te beoefenen zoals beschreven in de sutta's. Maar dat neemt niet weg dat de Dzogchen inzichten, je kunnen inspireren. Inspiratie is nooit gevaarlijk. Inspiratie, openstaan voor een meer non-dualitische manier van naar de werkelijkheid te kijken kan zelfs een versterkend effect hebben op het dualistische pad. Inzien dat het dualistische pad ook maar iets relatief is en ooit zal losgelaten moeten worden, maakt je er minder gehecht aan, weer al gehechtheid minder!

Namastee,

Dorje.


Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #10 Gepost op: 29-04-2019 19:25 »
Dank Dorje, voor deze uiteenzetting.

Ter info: de sutta's presenteren het zo dat het openen van het Dhamma oog vrijwel altijd gebeurt na een geleidelijk opgebouwd onderricht van de Boeddha waar iemand op dat moment naar luistert. Het schijnt dan wel iets plots te zijn. Maar verdieping van begrip is wel meer iets geleidelijks. Zo heeft iemand die de vrucht van stroom-intrede heeft bereikt nog niet de wijsheid en de kennis van de vier edele waarheden zoals een arahant.

Ik heb wel gehoord dat een dzogchen leraar iemand direct introduceert in de ware staat, in dzogchen, maar ik heb geen idee wat dit echt betekent.

Denk je niet dat het openen van het Dhamma-oog meer iets visie-achtigs is, terwijl de introductie in de ware staat toch iets diepers is?


Siebe



Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #11 Gepost op: 29-04-2019 22:29 »
Het schijnt dan wel iets plots te zijn. Maar verdieping van begrip is wel meer iets geleidelijks.

Dat klinkt toch wel heel erg gelijkaardig.

Ik heb wel gehoord dat een dzogchen leraar iemand direct introduceert in de ware staat, in dzogchen, maar ik heb geen idee wat dit echt betekent.

Zo is dat. Het betekent dat de leraar probeert door bepaalde aanwijzingen (meditatieve begeleiding) en dan meestal met een soort choque effect, de gewone (geconditioneerde) werking van de geest door te snijden zodat dat wat overblijft, als het geconditioneerde even weg is, herkend kan worden als de ware staat, hetgeen in sutta termen neerkomt op het ongeconditioneerde. Het effect, als het lukt, is dan een directe ervaring van het ongeconditioneerde. Maar het is niet zo dat dit heel duidelijk en prominent is, het is erg subtiel, bijna niet herkenbaar, vandaar de aanwijzingen van de leraar, die als gevolg hebben dat de geest in een soort nieuwsgierige attente staat wordt gebracht zodat dit heel subtiele opgemerkt kan worden. Dit opmerken is meestal ook maar heel kort, waarna de gewonde geconditioneerde geest weer in gang schiet, maar hoe kort ook, het laat zijn sporen na. Maar het is niet zo dat het Dhamma oog dan volledig open is en blijft. Dan pas begint de Dzogchen beoefening, die er in bestaat hetgeen in de introductie even kort herkend is, steeds meer te herkennen, tot zelfs in dagdagelijkse handelingen.

Denk je niet dat het openen van het Dhamma-oog meer iets visie-achtigs is, terwijl de introductie in de ware staat toch iets diepers is?

Volgens mij niet. Het is niet iets dieps, het is zelfs niets speciaal, het is zo voor de hand liggend, maar zo subtiel dat het niet opgemerkt wordt. Door het één keer op te merken, hetgeen wel overweldigend kan zijn, de eerste keer, omdat het zo anders is dan je gewoon bent, wordt het herkennen ervan later wel gewoon gemakkelijker (en niet meer zo overweldigend), je weet dan wat er te herkennen valt. Maar er is wel voortdurende beoefening voor nodig, anders ebt het effect van de introductie en het direct inzicht dat het gaf, gewoon weer weg.

In die zin denk ik juist dat het openen van het dhamma-oog en vooral open blijven dan, veel diepzinniger is, niet zo vluchtig is. De Dzogchen beoefening werkt hier ook naar toe, door het ongeconditioneerde steeds opnieuw te herkennen (Dhamma oog steeds opnieuw openen) tot dat het open blijft.

Dzogchen is geen magische trukendoos waardoor beoefening niet meer nodig is, het is ook stevig en niet aflatend beoefenen, alleen op een andere manier en indien juist beoefend (met de juiste bagage en motivatie) kan het de dingen wel wat versnellen, maar indien fout beoefend of niet beoefenend omdat men denkt te kunnen teren op het inzicht uit de introductie, dan zou het wel eens een veel langere weg kunnen worden. Vandaar bij Dzogchen beoefening heb je een leraar nodig die jou kan bijsturen en zo op het juiste pad kan houden indien nodig.

Het openen van het damma oog in de sutta's is volgens mij ook veel dieper dan iets visie-achtigs. Het is ook een direct en ervaringsgericht weten, kan niet anders. Het is niet omdat het beschreven wordt in de sutta's dat het meestal gebeurt na het horen van onderricht, dat het wil zeggen dat het iets mentaal is. Het is eerder het mentale die door de woorden, maar zeker ook door de sfeer van het onderricht, tot stilstand komt waardoor men zelf ervaart waar het om gaat in plaats van dat het in de woorden gezocht wordt. Het is iets woordloos, vandaar het beeld van een oog dat opent, het is een direct woordloos zelf zien. Redenering kan dit niet bewerkstelligen. Het is dus iets erg diepzinnigs volgens mij.

Vriendelijke groeten,

Dorje.

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: Dzogchen is geen religie, filosofie, systeem of een leer
« Reactie #12 Gepost op: 30-04-2019 12:06 »
Oke, merci. Ik laat het even rusten nu.