Auteur Topic: de gevolgen van oefening  (gelezen 818 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 291
de gevolgen van oefening
« Gepost op: 10-02-2019 10:47 »
Beste iedereen,

Boeddhistische oefening kent als het goed is geen doel. Oefenen om een doel te bereiken lijdt maar tot teleurstelling en frustratie. Tot zover de overbekende theorie. Oefening heeft echter wel gevolgen, resultaten. Wat zijn die resultaten?

Ik ben benieuwd naar merkbare resultaten van oefening in het dagelijkse leven. Van iedereen. Zonder oordeel erbij, gewoon delen. Negatieve gevolgen zijn ook welkom. Voel je in dat geval ook welkom om een apart topic erover te openen of een persoonlijk bericht te sturen.

Lid van dit forum? Eenmalig op bezoek? Dat maakt niet uit. Jouw ervaring is welkom.

Met warme groet,

Maarten

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 291
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #1 Gepost op: 10-02-2019 10:51 »
Fietsen zonder stress.. Ik fiets iets meer dan 30 km per dag voor woon-werkverkeer en kom genoeg mensen tegen die geen licht voeren en/of geen richting aangeven. Regelmatig is dat gevaarlijk. Zelf maak ik trouwens ook wel eens een fout, hoewel ik serieus m'n best doe.

Tegenwoordig wind ik me niet of nauwelijks meer op over verkeersgedrag van anderen. Het gebeurt, het is.

Offline Dorje

  • Eerwaarde Verzoek
  • *****
  • Berichten: 987
Vast in de sneeuw
« Reactie #2 Gepost op: 10-02-2019 16:17 »
Onlangs bracht ik mijn oudste dochter (9 jaar) naar school en daarna de jongste (2 jaar) naar de opvang. Maar halverwege naar de school begint de oudste te panikeren omdat ze één handschoen kwijt was, en het had gesneeuwd (sneeuwballen gooien, sneeuwpoppen maken, je weet wel...). "Stop", riep ze "keer terug, ik moet die echt hebben". Ik wou ergens stoppen langs de baan, om rustig even in de auto te kijken, maar ik kon nergens stoppen, tot we langs een verlaten oude (niet meer gebruikte) en volledig ondergesneeuwde parking kwamen, en ik daar even in sloeg om rustig de handschoen te zoeken en te vinden in de auto. Maar, toen geraakten we niet meer vooruit, noch achteruit, we zaten helemaal vast in de sneeuw.

Het fijne was dat ik helemaal niet opgedraaid geraakte hierdoor, hoewel er alle reden toe was (de oudste ging te laat zijn op school, de jongste te laat bij de opvang, en ik te laat op mijn werk).  Integendeel moest ik er om lachen (wat een bizarre situatie), glimlachen weliswaar, want mijn oudste was zich ondertussen erg aan het opjagen en een beetje staan lachen zou alleen maar olie op het vuur zijn. Ik bleef heel rustig, bleef rustig proberen, maar er kwam geen enkele beweging in. In plaats van mijn oudste de schuld te geven, benadrukte ik het feit dat we die handschoen tenminste gevonden hadden en het grappige van de situatie waarin we nu zaten, de oudste werd hier ook rustig van, we zijn samen onder de auto beginnen kijken en we  vonden een grote steen die onder de sneeuw omhoog was gekomen en die de auto vast op zijn plaats hield. Mooi weggehaald en er kwam stilaan weer wat beweging in. Hoera...

Dorje.


Offline Tipi

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 130
.
« Reactie #3 Gepost op: 10-02-2019 21:56 »
.
« Laatst bewerkt op: 03-03-2019 08:04 door Borobudur2 »
Warme groet,
Tipi

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 291
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #4 Gepost op: 12-02-2019 14:01 »
Met enige (on-)regelmaat loop ik tegen vermoeidheid en overprikkeling aan. Asperger speelt daar een redelijke rol in.

Wat ik merk is dat ik de staat van mijn lichaam/geest kan opmerken zonder er direct iets van te vinden. Of, als dat toch gebeurt, dat dan weer op te merken. Zodra ik dat gedaan heb kan ik kiezen om rust te nemen of juist door te doen. Zelfs intern energie opwekken werkt af en toe! Het besef dat sensatie niet 'van mij' zijn, begint ook te groeien en dat helpt met dingen in perspectief zetten.


Offline Dorje

  • Eerwaarde Verzoek
  • *****
  • Berichten: 987
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #5 Gepost op: 15-02-2019 16:13 »
Het gebeurt af en toe da ik opmerk dat het niet om mij gaat: dus niet om mij die beter om moet gaan met zijn moeilijke momenten en ook niet om mij die daardoor meer en meer gelukkige momenten zal kennen. Met het opmerken dat het niet om mij gaat, wordt gelijktijdig ook een rust opgemerkt, een geluk die los staat van die mij en zijn omstandigheden: ongelukkig of gelukkig. In die momenten is er gewoon geluk, en rust, ook al is er een moeilijkheid of een makkelijkheid.

Een voorbeeld: mijn jongste dochtertje (2 jaar) is op dit moment goed ziek, niets ernstig, gewoon de griep, bleek na het doktersbezoek, maar ze heeft het wel erg goed zitten. Als ouder geeft jou dit een onvermijdelijk onbehaaglijk gevoel, ongerustheid, angst dat het tot iets ergers gaat leiden. En in die onbehaaglijkheid merkte ik op een gegeven moment op dat de "ik" die zich onbehaaglijk voelt, nooit vrij zal kunnen zijn van die onbehaaglijkheden en maar goed ook, als die er vrij van zou zijn, zou hij geen actie ondernemen en naar de dokter gaan. En dit opmerken gaf een rust en een vorm van geluk, zonder dat de onbehaaglijkheid hiermee weg was, een rust en geluk die er los van staat en er onafhankelijk van is. Hiermee werd opeens duidelijk dat het gaat om die rust en dat geluk, en niet om het vrij maken van dat "ik" van onrust en er meer geluk voor bereiken, wat onmogelijk is.

Na het doktersbezoek, zat ik samen met mijn dochtertje in het zonnetje, mijn angst en ongerustheid was zo goed als verdwenen, dankzij het doktersbezoek, en mijn dochtertje was even niet aan het huilen en jammeren, en dan het zonnetje er nog bij, wat een geluk overviel mij op dat moment, maar ook daar weer, in dat moment van afhankelijk geluk nu, bemerkte ik dat dit geluk zo afhankelijk was van de omstandigheden en dus niet het geluk en de rust was waar het om gaat. En daarmee viel het grijpen ernaar en de subtiele angst, voor het moment dat de omstandigheden weer zouden omslaan (en mij dit moment weer zou wegkapen), weg, en was er daar weer die rust en dat geluk dat onafhankelijk is van omstandigheden, en het besef dat het niet gaat om mijn "ik" in een toestand van blijvend geluk te krijgen, wat onmogelijk is.

Ook al was er tegelijkertijd een besef dat dit moment van rust en geluk ook maar een moment was, bleef er een besef dat dit moment wel onafhankelijk was van de omstandigheden, want het was daar in de onbehaaglijke situatie en nu ook in de behaaglijke situatie, het was dus onafhankelijk van de behaaglijkheid of niet, m.a.w. het is altijd beschikbaar om ontdekt te worden, in welke omstandigheden dan ook. Er was dus geen grijpen, nog angst dat dit voorbij ging gaan, er was een besef van dat het nooit echt weg zou zijn, hoewel zeker was dat ik het zo dadelijk weer niet meer ging opmerken.

De rust en het geluk dat onafhankelijk is, ligt dus niet in de toekomst, je kan het niet bereiken, het ligt dus niet in het verleden, je kan het niet werkelijk verliezen, maar is altijd beschikbaar in elk moment, hoe erg of hoe goed de omstandigheden ook zijn, het ligt daar altijd klaar om (her)ontdekt te worden.

En het is enkel die rust en dat geluk waar het om gaat, niet om de rust en het geluk van mij (met mijn onvermijdelijke omstandigheden).



Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 291
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #6 Gepost op: 15-02-2019 16:51 »
Vanmiddag merkte ik wat opkomende ergernis op bij een mailtje van een collega dat in eerste instantie wat scherp overkwam. Toen bedacht ik dat die mogelijk wat emotie mee liet gaan in een tekst, wat erg begrijpelijk is. Toen begreep ik dat we dit allemaal doen. Toen begreep ik dat dit ook niet anders kan. Toen voelde ik opeens als het ware alle tientallen processen in en tussen geesten tegelijk gebeuren.

Dat was best een moment van inzicht, geloof ik. Dit gebeurt eigenlijk constant, we zijn ons er hooguit niet van bewust.

Offline Dorje

  • Eerwaarde Verzoek
  • *****
  • Berichten: 987
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #7 Gepost op: 15-02-2019 19:13 »
Dat lijkt mij inderdaad best wel een moment van inzicht!

Fijn Maarten.


Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 291
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #8 Gepost op: 05-03-2019 11:55 »
Nog eentje: betere geheugenprestaties

Als ik naar huis fiets en stil ben - of zo ongeveer dan toch - dan komen dingen die ik moest onthouden voor bij thuiskomst makkelijk op. Het gaat vanzelf en kost geen moeite. En fietse versa, uiteraard.

Met warme groet,

Maarten

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 318
  • Geslacht: Man
Re: de gevolgen van oefening
« Reactie #9 Gepost op: 05-03-2019 17:11 »
Ik voel mij lichter van binnen dan vroeger, en ook minder gedreven. Ik heb veel gehad aan meditaties op de Drie Vergiften, de dood, vergankelijkheid... en daardoor heb ik veel dingen die mij vroeger bezig hielden los kunnen laten. Als je heel erg bezig bent geweest met overleven en geld verdienen en een plekje maken in de maatschappij dan ben je je vaak niet zo bewust van je binnenste, en je stapelt ook zware gedachten op, urgentie, wat de Tibetaanse boeddhisten ook wel ‘knopen’ noemen. Als je dat allemaal door beoefening los gaat laten, en inziet dat de oorzaken van die dingen zonder basis zijn, dan leidt dat tot een verheldering en minder zwaar zijn van binnen, een grotere vrijheid en vrede.

Ik vind het voorbeeld van de Thaise woud monniken, die vrijwel alles loslaten, erg inspirerend. Zover ben ik niet gegaan, ik heb nog een gewoon huishouden en ouders die mij dierbaar zijn. Maar intern heb ik wel naar die dingen gekeken. Ik denk dat je die dingen allemaal op een natuurlijke wijze wel kwijtraakt, voordat je dit leven verlaat, en de vraag is of je gereed kan zijn om het allemaal los te laten wanneer het moment komt.