Auteur Topic: Het Westerse Boeddhisme  (gelezen 640 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 80
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Het Westerse Boeddhisme
« Gepost op: 01-03-2019 15:22 »
Beste mensen,

Wat ik bij veel Westerse boeddhisten ben tegen gekomen is een bepaalde manier van kijken naar de meer kleurrijke aspecten van het boeddhisme. Vaak is er een soort spectrum van opinie aanwezig, dat mensen bijvoorbeeld meditatie wel aanvaarden, maar moeite hebben met wedergeboorte en de boeddhistische cosmologie. Hoe meer gelovig bepaalde aspecten aandoen, hoe meer moeite men ermee heeft.

Daarnaast zijn er ook spraakmakende boeken verschenen zoals Confession of a Buddhist Atheist van Stephen Batchelor dat een poging doet om het boeddhisme apart te zien van zijn religieuze aspecten, en meer te richten op die gebieden waar het boeddhisme zich verdiept in de wetenschap van de geest.

Ik zou ook even het zeer populaire boeddhisme van Thich Nhat Hanh aanhalen, die zich vrijwel geheel richt op de mindfulness in eerste instantie. Deze zijn allemaal indicatief van een stroming naar een meer seculiere visie op het boeddhisme, die misschien beter aansluit bij het Westerse denken omtrent wetenschap en de geest.

Toch blijft er dan bij mij de vraag hangen in hoeverre begrippen zoals karma en wedergeboorte deel zijn van de kern van het boeddhisme. Het concept van samsara zoals dat bestaat in een leven is een ding, en aantoonbaar juist, maar wat weten wij nou werkelijk van andere levens en wat er gebeurt tussen levens?

De boeddha zei ehipassiko, zie voor jezelf de waarheid van de leer, maar deze aspecten zijn moeilijk te verifiëren door ons of door andere mensen. Op zijn hoogst zou je zeggen dat misschien in diepe meditatie iets waargenomen kan worden, maar die dingen zijn niet te bewijzen of makkelijk aan andere mensen door te geven.

Het westerse boeddhisme zoals het nu bestaat is een veelvoud aan organisaties die op veel verschillende locaties zich proberen te vestigen, met ook een veelvoud aan verschillende leren. Het negatieve daarvan is dat als je je voegt bij een bepaalde stroming dan moet je er vaak een stukje voor reizen voordat je bij gelijkgezinden komt.

Hoe zien jullie het westerse boeddhisme? Zal zoiets over tien jaar nog bestaan?

Namasté

Bodhiboom

Offline MaartenD

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 196
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #1 Gepost op: 01-03-2019 15:58 »
Beste Bodhiboom,

Zelf zie ik vooral een verschil in praxis tussen oost en west. Wij hier mediteren vaak dat de stukken eraf vliegen terwijl boeddhisten in het oosten veeleer naar tempels gaan, offers brengen en monniken eten geven. Beide kanten zouden in die zin best wat van elkaar kunnen leren. Wij hebben hier helaas te weinig monniken om van aalmoezen te voorzien maar dāna kan iedereen doen.

Vermoed je dat boeddhisten in Vietnam of in Thailand veel bezig zijn met de exacte details van patticasamuppada of nibbāna? Ik denk eigenlijk dat veel geboren boeddhisten in dat soort dingen geloven omdat men dat daar nu eenmaal doet, net zoals veel christenen hier nooit hebben stil gestaan bij wat de hemel nou precies en exact is en hoe dat zou werken.

Veel westerlingen hebben inderdaad de neiging om uit tradities te plukken wat ze uitkomt maar doen anderen dat dan niet? Die hele strenge reformatorische christenen die sola fide zo belangrijk vinden, negeren Mattheus 25:31-46 meestal of draaien zich in bochten om er niks mee te hoeven. Niks menselijks is ons allen vreemd, dunkt me.

Wat wel heel apart is, denk ik, is dat we in het Westen meer een tussenvorm aan het vinden zijn naast monnik en leek. Er is een Westerse Orde al sinds lange tijd en overal ontstaan sangha's van mensen die gewoon samen oefenen zonder dat er ook maar een pijdrager in de buurt is. Ik zelf bezoek sinds kort de Leidse variant, in de traditie van Thich Naht Hanh overigens. Je komt niet om Plum Village heen, lijkt het soms. :)

De leer heeft als kenmerk ehipassiko, zoals je terecht opmerkt. De leer is echter ook sanditthiko en akāliko. Als de ware dhamma te vinden is dan is dat hier en nu, ook in het Westen. In de Kalama Sutta legt de Boeddha uit aan welke eisen een leer die je kunt volgen moet voldoen. Dat is duidelijk meer dan bepalen wat 'goed voelt'. Het laat echter ruimte.

Ik vermoed dat er over honderd jaar ook nog wel boeddhisme zal zijn in het westen. Waarom niet? Het zal waarschijnlijk weer veranderd zijn en uitgewaaierd.

Met warme groet,

Maarten

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #2 Gepost op: 01-03-2019 19:23 »
Ik vind het iets heel moois hebben dat de leer niet alleen over de mens gaat. Het gaat ook over het lijden van dieren, en andere wezens.  Het gaat over het totale leven zoals de Boeddha dat zag. En als de leer teveel op de mens wordt betrokken, bijvoorbeeld vanuit het idee dat de eerste edele waarheid van lijden het lijden van de mens betreft,  dan verliest het iets van zijn diepte en rijkdom. Dan wordt de leer eerder een psychologie. Ik heb het idee dat de latere stromingen die kant meer op hellen.

Ik vind dat jammer. Ik denk ook dat westers boeddhisme die kant op zal hellen.

Verder, bij westers boeddhisme moet ik ook denken aan verkeerde visie. Vergeet niet dat de Pali sutta's overdragen dat de manier waarop wij via scholing leren denken, materialistisch, verkeerde visie wordt genoemd.

Siebe

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 666
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #3 Gepost op: 01-03-2019 21:27 »
Beste mensen,

Wat ik bij veel Westerse boeddhisten ben tegen gekomen is een bepaalde manier van kijken naar de meer kleurrijke aspecten van het boeddhisme. Vaak is er een soort spectrum van opinie aanwezig, dat mensen bijvoorbeeld meditatie wel aanvaarden, maar moeite hebben met wedergeboorte en de boeddhistische cosmologie. Hoe meer gelovig bepaalde aspecten aandoen, hoe meer moeite men ermee heeft.

Daarnaast zijn er ook spraakmakende boeken verschenen zoals Confession of a Buddhist Atheist van Stephen Batchelor dat een poging doet om het boeddhisme apart te zien van zijn religieuze aspecten, en meer te richten op die gebieden waar het boeddhisme zich verdiept in de wetenschap van de geest.

Ik zou ook even het zeer populaire boeddhisme van Thich Nhat Hanh aanhalen, die zich vrijwel geheel richt op de mindfulness in eerste instantie. Deze zijn allemaal indicatief van een stroming naar een meer seculiere visie op het boeddhisme, die misschien beter aansluit bij het Westerse denken omtrent wetenschap en de geest.

Toch blijft er dan bij mij de vraag hangen in hoeverre begrippen zoals karma en wedergeboorte deel zijn van de kern van het boeddhisme. Het concept van samsara zoals dat bestaat in een leven is een ding, en aantoonbaar juist, maar wat weten wij nou werkelijk van andere levens en wat er gebeurt tussen levens?

De boeddha zei ehipassiko, zie voor jezelf de waarheid van de leer, maar deze aspecten zijn moeilijk te verifiëren door ons of door andere mensen. Op zijn hoogst zou je zeggen dat misschien in diepe meditatie iets waargenomen kan worden, maar die dingen zijn niet te bewijzen of makkelijk aan andere mensen door te geven.

Het westerse boeddhisme zoals het nu bestaat is een veelvoud aan organisaties die op veel verschillende locaties zich proberen te vestigen, met ook een veelvoud aan verschillende leren. Het negatieve daarvan is dat als je je voegt bij een bepaalde stroming dan moet je er vaak een stukje voor reizen voordat je bij gelijkgezinden komt.

Hoe zien jullie het westerse boeddhisme? Zal zoiets over tien jaar nog bestaan?

Namasté

Bodhiboom
Kwestie van badwater (Aziatische cultuur) weggooien maar het kind (de kern van Dharma) vasthouden. Dat is bijvoorbeeld wel Patticca-Samutpada/afhankelijk ontstaan met daarbij Karma, maar wedergeboorte-over-levens-heen is zeker geen dogma. En Batchelor gooit m.i. wel dat kind weg en komt uit op iets wat geen Dharma meer is.
Dit kan een voorbeeld zijn…

https://boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/122221-ujukarin-afhankelijk-onstaan-en-het-levenswiel/

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #4 Gepost op: 02-03-2019 12:24 »
de vier vruchten van het heilige leven hebben alles te maken met wedergeboorte over het leven heen.
de anagami komt bij de dood niet meer terug in de kama loka en realiseert volledig verlichting niet als mens.
wedergeboorte over levens heen hoort net zo bij de Boeddha-Dhamma als warmte bij de zon.

Siebe

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 912
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #5 Gepost op: 02-03-2019 12:28 »
Beste,

Ook Boedhisten in en uit Azie mediteren veel en regelmatig. In de tempel van de "bosmonniken" in Duitsland die ik regelmatig bezoek als ik in Europa ben, komt eerst de morgen-recitatie ( zie bv. https://sites.google.com/site/recitaties/home ), dan volgt een korte meditatie, waarna het meegebrachte eten aan de monniken wordt aangeboden. Terwijl de monniken eten, wordt er nog even gereciteerd onder leiding van een leek. Wat de monniken te veel aan eten hebben ontvangen, is met woorden van dank en zegen teruggegeven aan de leken. Op lange tafels worden de spijzen uitgestald en dan kunnen de leken gaan eten. En na het eten volgt dan nog een ceremonie die bij de betreffende dag hoort, soms met meditatie erbij.
Elke zondag wordt er les gegeven in mediteren aan belangstellenden.
     En hier in Thailand wordt in de tempels van de "stadsmonniken" ook veel gemediteerd. Zo heb ik Nieuwjaar "gevierd" in een van de tempels hier in onze stad samen met ongeveer 100 mensen, met reciteren en geleide meditatie, van 21:00 tot 01:00 uur. (Wel 2x onderbroken om een warme drank te nuttigen).
     Er zijn hier tempels die speciaal bedoeld zijn voor meditatie. Uit de verre omtrek komen leken ernaar toe om er onder leiding van bekwame meditatieleraren enkele dagen, een week, of langer te mediteren. Men kan er zonder vooraanmelding naartoe. Enige voorwaarde (voor zover mij bekend) is het dragen van witte kleding, en natuurlijk zich houden aan de "huisregels".
     Inderdaad zullen de meeste geboren Boeddhisten niet zo veel theoretische kennis hebben als de mensen in Europa. Maar dit is geen hindernis voor hen. Wel merk ik hier in de streek waar ik woon de invloed van de Kmer. Dus van een "zuiver" Boeddhisme is hier geen sprake. Maar waar is dat wel nog?

     Over het Boeddisme in Europa laat ik hier een verkorte versie volgen van een lezing die wijlen mijn vriend Dr. Karl Hubertus Eckert gehouden heeft te Salzburg, op 7-4-1986.

》 Boeddhisme in Europa
 
    Toen de macht van de kerk in de 18e en 19e eeuw afnam, konden oosterse gedachten het westen bereiken. Slechts enkelen waren geïnteresseerd in de Pali of Sanskriet geschriften van Sri Lanka, Birma en Nepal. Een van de eersten die de kennis van de leer van de Boeddha verspreidde, was Schopenhauer.

     Vanaf Schopenhauer (1788-1860 na Chr.) en de vertalingen van de Pali canon in Europese talen heeft het Boeddhisme in Europa een grote belangstelling, zowel op wetenschappelijk als op religieus gebied.

      Meerdere mensen kwamen in het begin van de 20e eeuw in contact met het Boeddhisme door de toen aanwezige literatuur en later ook via vrienden of bekenden of door persoonlijk contact met het Boeddhisme in Aziatische landen. Er vormden zich groepen van belangstellenden. Elke groep ontwikkelde een eigen leven, afhankelijk van de voorstellingen en verwachtingen van de leden ervan. Ze waren vooral Hinayana georiënteerd. Bij deze groepen ontbreekt helder inzicht. Ze lopen gevaar sentimenteel te worden, het gevoel te veel te benadrukken.

      Verder ontstonden er verenigingen van mensen met meer intellectuele belangstelling voor het Boeddhisme. Ze binden zich niet aan een speciale richting. Ze willen de basis, de kern van de hele leer uitwerken, het gemeenschappelijke van de verschillende stromingen in het Boeddhisme zien. Zij hebben een intellectuele kennis van het Boeddhisme, handelen er meestal niet naar.

      Ook kwamen er na 1945 Aziatisch georiënteerde gemeenschappen, gebaseerd op een school van het Mahâyâna, zoals Japans of Tibetaans Boeddhisme. Die gemeenschappen hebben meestal ook monniken of nonnen of goed onderwezen leken uit het verre oosten. Zulke gemeenschappen hebben andere sociaal-culturele omstandigheden. Zij kunnen de Aziatische vormen van het Boeddhisme slechts in geringe mate omzetten in Europese normen.

      Er zijn nu ook gemeenschappen gevormd door mensen die uit Azië gevlucht zijn of die met Europeanen getrouwd zijn, zoals Tibetaanse, Vietnamese en Thaise mensen. Alleen de Tibetaanse gemeenschappen openen zich snel voor de Europese wereld. De andere gemeenschappen blijven onder zich.

      Verder zijn er gemeenschappen van Orden of op Orden gelijkende gemeenschappen met of zonder directe binding met Aziatische voorbeelden. Als eerste is te noemen de Orde Arya Maitreya Mandala (AMM), in 1933 gesticht door de Duitser Lama Anagarika Govinda op verzoek van zijn leraar, de Tibetaanse mysticus en Gelugpa-monnik Tulku-Lama Ngawang Kalzang (Tomo Geshe Rinpoche). Een Europese tak van die Orde werd gevormd in 1952. De geestelijke basis ervan is een begrip van het Boeddhisme van alle drie stromingen of scholen (Hînayâna, Mahâyâna en Vajrayana).

      In 1967 werd in Engeland door Maha Sthavira Sangharakshita (Dennis Lingwood) gesticht de Orde “Friends of the Western Buddhist Order.” Het ideaal is te streven naar Bodhisattvaschap. De Orde werkt meer in de openbaarheid. Ze wil een nieuwe maatschappij vormen met ideale omstandigheden voor persoonlijke groei voor zoveel mogelijk mensen. Zij gaan op zoek naar het antwoord op de vraag wat het traditionele Boeddhisme werkelijk betekent voor het individu.

      Natuurlijk zijn er ook gemeenschappen waarin meerdere elementen van bovengenoemde groepen of gemeenschappen samenkomen.

      De boodschap van de Boeddha richt zich tot mensen van alle tijden en culturen. Daarom kan het Boeddhisme ook buiten het bereik van de Indiase cultuur voet vatten en zich aanpassen aan andere geestelijke tradities (zoals dat in China, Japan of Tibet gebeurde). Het Boeddhisme zal zich ook aan de geestelijke traditie van Europa aanpassen zonder de identiteit ervan in gevaar te brengen.

      De weg naar de overwinning van zichzelf is door de Boeddha onderwezen. Die weg leidt naar vernietiging van egocentrisme dat de oorzaak is van de Europese en wereldwijde crisis. Daardoor ontstond ook de op prestatie gerichte maatschappij die niet Christelijk noch Boeddhistisch is. Uiterlijkheden waren belangrijker dan het innerlijke van de mens.

      De weg naar de vrijheid van zichzelf voert over de ethiek. De Boeddhistische ethiek staat, zoals Schopenhauer als eerste heeft uitgelegd, hoger dan de in Europa heersende Christelijke ethiek. Want de Boeddhistische ethiek omvat niet alleen de mensen maar ook de dieren, alles wat leeft. De ethische status die Europa bereikt heeft, kan door het Boeddhisme tot een ideale hoogte gebracht worden omdat de Boeddhistische ethiek niet berust op voorschriften (geboden en verboden), maar op inzicht in het wezen van de mens en zijn betrekking tot de wereld. De Boeddha stelt de allesomvattende liefde en het medeleven als de wereldbewegende kracht.

      Het Boeddhisme moet een geestelijk thuis kunnen bieden aan alle mensen die in de inheemse religie geen toevlucht meer zien en de verbroken religieuze binding wensen te vervangen door een nieuwe die beter bij hen past. Het moet een toevlucht kunnen zijn voor degenen die met open hart streven naar een ethische en religieuze binding en hun verlangen naar goedheid en mededogen volgen.

      Het Boeddhisme in Europa heeft een veelvoud van bovengenoemde groepen en gemeenschappen nodig. Zij hebben ieder, ongeacht van welke oriëntering, op hun eigen manier functies van eminent belang te vervullen. Een opgaan, een samensmelting van die groepen in één eenheids-Nieuwboeddhisme is niet gewenst.

      Alle bestaande Boeddhistische verenigingen en zij die nog zullen ontstaan hebben een gemeenschappelijk doel. Boeddhisten kennen geen dogmatisme en geen inquisitie-instantie als bewaker daarvan. Het ééndimensionale denken van de Christelijke kerken dat tot onverdraagzaamheid leidt, mag niet overgaan op de Boeddhisten. De wijze houding van de Aziaten laat toe dat er meerdere religieuze voorstellingswerelden tegelijkertijd thuis zijn. Dat moeten de Europeanen nog leren. De Europese Boeddhisten moeten de niet-Boeddhisten tonen wat echte tolerantie en geestelijke soevereiniteit betekenen, welke weldadige uitwerkingen ze kunnen ontplooien. Het ware wezen van het Europese Boeddhisme moet niet gezien worden in de vastlegging van een bepaalde cultuurhistorische uitwerking van het Boeddhisme, maar in een nieuwe visie van de vier edele waarheden die de Boeddha ons geleerd heeft en een nieuwe visie van de weg naar bevrijding die hij ook aan ons mensen van deze eeuw getoond heeft.

      Zowel het leven als monnik (of non) als dat van leken zijn gelijkwaardige dimensies van Boeddhistisch bestaan, ook als voorlopig in Europa de sociaal-culturele omstandigheden ontbreken voor een niet-christelijk kloosterleven.

      Als wij ons werk, ons handelen verrichten vanuit de mentaliteit om te dienen en goedwillende toewijding, dan kunnen wij midden in het leven staan en toch asceten worden omdat wij ons “ik” overwonnen hebben. Werk met volle overgave is een vorm van ontkenning van de ik-waan, is de afname van elk egocentrisme. Het is tegelijkertijd een sociaal denken. En zo’n mentaliteit kan iedereen hebben, van hoog tot laag.《
     Tot zover de lezing van Dr Eckert.

_____

Met vriendelijke groet
Nico
     
« Laatst bewerkt op: 02-03-2019 17:01 door nico70+ »

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 666
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #6 Gepost op: 02-03-2019 13:16 »
Prima toevoegingen, Nico.

Die Orden die je noemt zijn me natuurlijk zeer bekend, uit mijn profiel kan je zien dat ik lid van van een ervan (nieuwe naam voor de Western Buddhist Order).

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #7 Gepost op: 02-03-2019 13:37 »
Mooie lezing, een zucht van opluchting: wat een openheid.

Bedankt!

Dorje.


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #8 Gepost op: 02-03-2019 18:31 »
      Als wij ons werk, ons handelen verrichten vanuit de mentaliteit om te dienen en goedwillende toewijding, dan kunnen wij midden in het leven staan en toch asceten worden omdat wij ons “ik” overwonnen hebben. Werk met volle overgave is een vorm van ontkenning van de ik-waan, is de afname van elk egocentrisme. Het is tegelijkertijd een sociaal denken. En zo’n mentaliteit kan iedereen hebben, van hoog tot laag.

Een mentaliteit van dienen kan volgens mij nooit de 'Ik waan" overwinnen, het is een soort "Ik waan". Waar een mentaliteit is, is een Ik-waan. De Ik waan wordt overwonnen door constant de vergankelijkheid te zien van alles wat je ervaart aan rupa, vedana, sanna, sankhara en vinnana (SN22.89).

Siebe

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 912
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #9 Gepost op: 02-03-2019 20:24 »
Beste Siebe,

de tien volmaaktheden kunnen - ook door leken -als volgt overwogen worden

Moge ik vrijgevig, edelmoedig en behulpzaam zijn.

Moge ik zuiver, deugdzaam en wel-gedisciplineerd zijn.

Moge ik niet egoïstisch en hebzuchtig zijn, maar onzelfzuchtig en opofferend.

Moge ik wijs zijn en moge ik in staat zijn om het voordeel van mijn kennis aan anderen te geven.

Moge ik ijverig, energiek en volhardend zijn.

Moge ik geduldig en verdraagzaam zijn; moge ik in staat zijn om het verkeerde van anderen te dragen en te verduren.

Moge ik eerlijk en waarheidsgetrouw zijn.

Moge ik standvastig en vastbesloten zijn.

Moge ik welwillend, mededogend en vriendelijk zijn.

Moge ik nederig, kalm, rustig, onverstoorbaar en vredig zijn.

Kortom: moge ik dienen om volmaakt te worden, moge ik volmaakt worden om te dienen.

En daar is niets van egoisme, van een ik-denken bij.

Met vriendelijke groet
Nico


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #10 Gepost op: 02-03-2019 20:56 »
Beste Siebe,

de tien volmaaktheden kunnen - ook door leken -als volgt overwogen worden

Moge ik vrijgevig, edelmoedig en behulpzaam zijn.

Moge ik zuiver, deugdzaam en wel-gedisciplineerd zijn.

Moge ik niet egoïstisch en hebzuchtig zijn, maar onzelfzuchtig en opofferend.

Moge ik wijs zijn en moge ik in staat zijn om het voordeel van mijn kennis aan anderen te geven.

Moge ik ijverig, energiek en volhardend zijn.

Moge ik geduldig en verdraagzaam zijn; moge ik in staat zijn om het verkeerde van anderen te dragen en te verduren.

Moge ik eerlijk en waarheidsgetrouw zijn.

Moge ik standvastig en vastbesloten zijn.

Moge ik welwillend, mededogend en vriendelijk zijn.

Moge ik nederig, kalm, rustig, onverstoorbaar en vredig zijn.

Kortom: moge ik dienen om volmaakt te worden, moge ik volmaakt worden om te dienen.

En daar is niets van egoisme, van een ik-denken bij.


Vind ik wel.

Offline nico70+

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 912
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Facetten van het Boeddhisme
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #11 Gepost op: 03-03-2019 07:38 »
Beste Siebe,

Jij vindt dat alles wel vormen van ego-isme. Dan vraag ik, je hele geschrijf hier op het Boeddhaforum, is dat alles vanuit ego-isme?

Verder is het ideaal van de (Theravada-) Boeddhist om tot volmaakte Verlichting te komen, om een arahant te worden. En dat ideaal is helemaal niet egoïstisch. Want arahantschap wordt alleen verkregen door alle vormen van egoïsme op te geven.

   Degene die naar volmaakte heiligheid streeft, geeft het doden van levende wezens op. Hij gebruikt geen geweld t.o.v. anderen; hij is bescheiden en barmhartig, mededogend jegens al wat leeft. Hij neemt niets wat niet is gegeven en hij leeft afgescheiden, ziet af van lust. Hij liegt niet meer, spreekt steeds de waarheid en bedriegt niet. Hij geeft lasterpraat op. Wat hij hier gehoord heeft, herhaalt hij niet elders. Hij verenigt gescheidenen, spoort vrienden aan; hij verheugt zich over eendracht, en hij spreekt woorden die eenheid bevorderen. Hij geeft ruwe taal op; zijn woorden zijn aangenaam voor het oor, hartverwarmend. Hij geeft kletspraatjes op. Hij spreekt wat tijdig is, waar en vol betekenis. Hij ziet ervan af schade toe te brengen aan zaden en planten. Hij ziet af van het aannemen van geld, dienaren, landerijen en vee. Hij ziet af van de oneerlijke activiteiten van omkoperij, misleiding en bedrog. Hij ziet af van messentrekkerij, doden, gevangen zetten, roven, plunderen; hij ziet af van alle geweld.

   De arahant heeft dat alles opgegeven en ziet af van alles wat hierboven vermeld is. Verder heeft de arahant elke vorm van hoogmoed en egoïsme overwonnen. De arahant heeft de vier grote deugden van liefdevolle vriendelijkheid (mettā), mededogen (karunā), medeleven (muditā), en gelijkmoedigheid (upekkhā) beoefend. Hij is actief betrokken bij het helpen van anderen; daarin uit zich dat arahantschap bereikt is.
     En daar is niets egoïstisch bij.

Hier verschillen we dus van mening.
_____

Met vriendelijke groet,
Nico

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 666
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #12 Gepost op: 03-03-2019 08:29 »
Beste Siebe,

Jij vindt dat alles wel vormen van ego-isme. Dan vraag ik, je hele geschrijf hier op het Boeddhaforum, is dat alles vanuit ego-isme?

Verder is het ideaal van de (Theravada-) Boeddhist om tot volmaakte Verlichting te komen, om een arahant te worden. En dat ideaal is helemaal niet egoïstisch. Want arahantschap wordt alleen verkregen door alle vormen van egoïsme op te geven.

   De arahant heeft dat alles opgegeven en ziet af van alles wat hierboven vermeld is. Verder heeft de arahant elke vorm van hoogmoed en egoïsme overwonnen. De arahant heeft de vier grote deugden van liefdevolle vriendelijkheid (mettā), mededogen (karunā), medeleven (muditā), en gelijkmoedigheid (upekkhā) beoefend. Hij is actief betrokken bij het helpen van anderen; daarin uit zich dat arahantschap bereikt is.
     En daar is niets egoïstisch bij.

Hier verschillen we dus van mening.
_____

Met vriendelijke groet,
Nico

Hier ben ik het, als rasecht Triyana-ist, mee eens. Theravada mits juist geïnterpreteerd is echt even altruïstisch als Mahayana, Vajrayana etc. En mits verkeerd uitgelegd kan ook in die laatste bewegingen 'Hinayana' (kleinzielig ego-gericht gedrag, bijvoorbeeld door leringen te letterlijk te nemen en de geest erachter te vergeten) voorkomen. Zie bijvoorbeeld kort samengevat in een van de praatjes waar ik eerder naar verwees.

Citaat
Eenzelfde verwarring is mogelijk over wat nu precies de kern van het boeddhisme oftewel de dharma is. Dat is dit concept van paticca-samuppada; allerlei andere concepten zoals anatman (zelfloosheid), de vier Edele Waarheden en het Achtvoudig Pad zijn hiervan afgeleid of op zijn minst een equivalente formulering. Haast elke generatie dharmaleraren, of het nu in historische scholen (theravada – mahayana – vajrayana) was of in geografische verspreiding, vindt het nodig om zich af te zetten tegen de ‘erfenis’ van dat moment en de dharma opnieuw te formuleren. Maar als je wat beter analyseert zie je dat waar ze zich tegen afzetten niet de oorspronkelijke leer van Boeddha was- noch de leringen van latere authentieke volgelingen zoals pakweg Shantideva, Hakuin en Padmasambhava, maar steeds tegen gedegenereerde karikaturen van die leer of leringen. En door die situatie waren nieuwe formuleringen zoals bodhisattva-versus-arahat of leegte-versus-nirvana nodig. Historisch gezien logisch, voor het hier en nu irrelevant. Mijn visie is om gewoon terug te gaan naar de basis, om te constateren dat principes zoals paticca-samuppada en perfecte wijsheid en perfect mededogen staan als een huis, en van daaruit is de conclusie wederom dat het positief handelen en daarmee opbouwen van heilzaam karma hét fundament is van je dharmabeoefening in het hier en nu!

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #13 Gepost op: 03-03-2019 11:38 »
Hier ben ik het, als rasecht Triyana-ist, mee eens. Theravada mits juist geïnterpreteerd is echt even altruïstisch als Mahayana, Vajrayana etc. En mits verkeerd uitgelegd kan ook in die laatste bewegingen 'Hinayana' (kleinzielig ego-gericht gedrag, bijvoorbeeld door leringen te letterlijk te nemen en de geest erachter te vergeten) voorkomen.

Op mijn beurt ben ik het hier ook volledig mee eens.

🙏

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #14 Gepost op: 03-03-2019 15:15 »
Ik vind dat gedoe over wel of geen egoisme of egocentrisme een verkeerde insteek, te moralistisch, dat gaat meer naar godsdienst. Naar afkeuren en veroordelen. Naar schuld en boete ipv inzicht.

Boeddha-Dhamma gaat over het zien dat begeerte de oorzaak is van lijden. En hierbij wordt asmi mana, de eigenwaan 'Ik ben',  onderwezen als een bezoedeling die op de geest drukt, deze belast, en niet als iets wat moreel slecht is, of wat God niet wil of wat moet worden afgewezen. Niet iets wat moreel verwerpelijk is.

Zaken als afkeer, hebzucht, , rusteloosheid, de eigenwaan Ik besta (ego-visie) mengen zich automatisch in het cognitieve proces, het proces van informatie verwerking door de geest. Ze belasten dan de geest.

Als je bijvoorbeeld iets aangenaams ervaart, triggert dat volautomatisch de onderliggende neiging van voorkeur/aantrekken. Als je iets onaangenaam ervaart, triggert dat de onderliggende neiging van afkeer.
Als je sowieso wat ervaart triggert dat de mana-anusaya, en heb je daarom het idee dat er een Ik is die dat ervaart. Dat soort bezoedelingen mengen zich volautomatisch in het cognitieve proces. Niemand doet dit bewust.

De Boeddha beschrijft dat wanneer bijvoorbeeld zich geen afkeer, voorkeur of asmi mana meer mengt in het zintuiglijk verwerkingsproces, dan is die geest ontlast, een last kwijt. Daar gaat het om in de boeddha-dhamma en niet om altruisme versus egoisme. Dat is eerder godsdienst.

De bezoedelingen die de geest belasten zoals voorkeur, afkeer, asmi mana verdwijnen als begeerte verdwijnt. Onwetendheid houdt begeerte in stand. Onwetendheid is het niet zien dat begeerte de oorzaak is van lijden, de oplossing niet kennen, de weg niet zien.

Dat komt er concreet op neer dat wij niet weten hoe belast onze geest eigenlijk normaal gesproken is. Wij kennen niet goed het volmaakte welzijn van een totaal ontlaste geest, Nibbana, een geest vrij van bezoedelingen. Misschien vangen sommige mensen daar eens iets van op.

Maar we denken dat het welzijn buiten onszelf te vinden is, terwijl de Boeddha aangeeft dat welzijn wordt gerealiseerd als die voor ons zo gebruikelijke belasting door voorkeur, afkeer, rusteloosheid, verlangens, asmi mana etc., verdwijnt uit de geest.

De Boeddha sprak er kennelijk zo over:

“The state of dispassion in the world is happiness,
the complete transcending of sense desires,
But for he who has removed the conceit ‘I am’—
this is indeed the highest happiness.”

Hier staat eigenlijk dat zintuiglijke verlangens geest belasten maar de eigenwaan (asmi mana) 'Ik ben' is de meest subtiele en indringende belasting van de geest. Wanneer die verdwenen is, wordt een diep welzijn ervaren.

Mensen denken vaak dat zintuiglijk verlangen moreel wordt afgewezen in boeddhisme maar dat speelt nooit. Alles wat alleen altijd speelt is lijden en de opheffing. zintuiglijk verlangen is niet moreel slecht, en dat opgeven niet moreel goed, maar het is allemaal een kwestie van lijden en de opheffing.

De eigenwaan Ik ben(ego)  is dus een last maar is niet iets wat moreel slecht is of moet worden afgewezen.

Siebe







Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #15 Gepost op: 03-03-2019 18:17 »
Ik vind dat gedoe over wel of geen egoisme of egocentrisme een verkeerde insteek, te moralistisch, dat gaat meer naar godsdienst. Naar afkeuren en veroordelen. Naar schuld en boete ipv inzicht.

Dat komt omdat je ook dit letterlijk neemt als iets wat jij moet doen: egoïstisch zijn of niet. Jij projecteert er moraliteit in en zet je er vervolgens tegen af. En zo doe je dat met de meeste dingen die je bij een ander leest, en zo bevestig je steeds dat jij en je puredhamma het juist zien en de rest fout.

Waar het om gaat is dit glashelder te willen zien, willen zien waar je zelfbeeld zijn eigen beelden gaat voeden en bevestigen, hoe het mechanisme in elkaar steekt. Om dit te kunnen doen moet je al een stuk onthecht zijn aan dat zelfbeeld. Zoniet "zie" je niet dat dit gebeurd en raak je steeds meer gehecht aan je eigen beeld. Een eenvoudige manier om voor jezelf te kunnen checken of je je eigen beeld aan het bevestigen bent of niet, is onderzoeken in welke mate je conflict ondervind met een andere visie. Is dit conflict groot, dan is je eigen visie fundamentalistisch, punt, zeker als het gaat om visies die ook Boeddhistisch zijn. Hoe gemakkelijker je omkunt met een andere visie,  dus hoe kleiner het conflict, hoe meer je kan aannemen dat je niet meer je eigen beeld aan het bevestigen bent.

Volgens mij moet je dit kunnen vatten (zo erg subtiel is het nu ook  weer niet), want je hebt hier in het verleden al zelf over getuigd in prive berichten met mij: je werd je soms heel bewust van het gesloten karakter van Pure Dhamma (vooral nadat je er voor de zoveelste keer afgesmeten was omdat je je niet conformeerde tot die visie daar), en gaf mij dit duidelijk aan, waarop, als je je nog herinnert, ik de eigenaar er van zelfs verdedigd heb: zijn visie is niet juister of fouter dan een ander, je hoeft het niet naast  je neer te leggen, het is een bepaalde, zeer zinvolle mening, zolang je je er niet op fixeert als de enige waarheid, anders maak jij er een fundamentalisme van, het is niet de eigenaar zelf die dit doet (misschien  ook maar  dat is niet relevant, je kan maar werken met wat je bij jezelf ziet).

Maar even later geraak je weer helemaal in de ban ervan en bombardeer je ons met je ontleende kennis van daar, verwerkt tot je eigen kennis, dat zeker, maar niet beseffend dat het maar kennis is en kennis niet bevrijdt. Het is inzicht die je zelf opdoet dat bevrijd, en deze bevrijding ervaar je in de mate waarin je minder conflict (trekken en afstoten) hebt met andere visies, tenminste toch de andere boeddhistische visies.

Keer op keer wordt dit jou teruggegeven, de ene keer al wat directer dan de andere keer, maar daarop kom jij telkens terug met nog meer mening, in plaats van inzichtelijk stil te staan bij de aard van die mening. En zo lijk je wel eindeloos te blijven ronddraaien in het conflict dat je zelf creëert, maar nooit tot zien komt dat je dit zelf creëert door je te blijven richten op het conflict in plaats van te onderzoeken waarvan het vandaan komt.

Pas als je volledig gerealiseerd bent en werkelijk "ziet", niet met je ogen, maar zoals je zegt met het Dhamma oog volledig open, een inzichtelijk oog (geen intellectueel, begrijpend inzicht), kan je pas in zuivere zin kantekeningen maken bij andere tradities, andere zienswijzen dan degene waar jij je het meest kan terugvinden (wat je goed recht is). Tot zolang is het misschien beter om hier niet je eigen afkeer tegen moraliteit in te projecteren, niet omdat dit onmoralistsch is, niet omdat het niet mag op straffe van boete en schuld, maar uit helder inzicht ontwikkelen op de processen die zich weliswaar automatisch afspelen tot ze doorzien zijn, op het trekken en afstoten, identificeren en verdedigen waarmee geïdentificeerd is.

Veel Success!

Ik hou het wat dit onderwerp betreft sowieso voor bekeken. Het is toch vechten tegen de bierkaai, water naar de zee dragen. Ondanks alles blijf ik maar geloven dat iedereen ergens weet dat zelf-gerichtheid (egoïsme, de arrogantie van het beoordelen van andere strekkingen alsof je zelf een Boeddha bent, zelfbevestiging, fundamentalisme, ...) nooit bevrijdend kan zijn. Maar dankzij jou sta ik op het punt dit geloof te laten varen, bedankt, weer een illusie minder.

Alle goeds,

Dorje.

P.s. Nog een laatste aanvulling:

Citaat
De eigenwaan Ik ben(ego)  is dus een last maar is niet iets wat moreel slecht is of moet worden afgewezen.

Daar ben ik het trouwens mee eens. Het moet gewoon doorzien worden, maar hoe kan ego zichzelf doorzien, niet!
Alleen het loskomen van dat ego, het minder gehecht er aan geraken, het minder geïdentificeerd mee geraken, kan maken dat het werkelijk in beschouwing kan komen en hoe kom je hier toe: door minder zelf-gericht te worden: minder egoïstisch, meer altruïstisch, niet omdat het moreel zo moet, maar omdat het doorzien van ego mogelijk maakt.

En als dit te moeilijk te vatten is, kan moreel gedrag ontwikkelen er op den duur vanzelf toe leiden. Dus is er niets verkeerd met moreel gedrag. De intentie is bepalend voor het inzicht dat het kan brengen: beoefen je moraliteit om er iets mee te bereiken (bevrijding voor jezelf) of iets mee te vermijden (boete en schuld), dan zal deze zelf-gerichtheid op een gegeven moment zichzelf ook moeten opheffen, anders blijft de intentie gericht op het zelf (altruïsme kan hierbij helpen). Voor sommigen is de beste weg hiernaartoe moraliteit ontwikkelen, voor anderen maakt dat hun interpretatie ervan (ik ben niet goed, niet moreel) hun al negatief zelfbeeld alleen maar voedt, en die doen dan beter iets anders. Er is dus werkelijk geen één zelfde weg voor iedereen. En elke weg heeft zo zijn valkuilen, denken dat de weg die jou aanspreekt de enige juiste is, is er zo één.






« Laatst bewerkt op: 03-03-2019 21:18 door Dorje »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #16 Gepost op: 03-03-2019 21:23 »
Ik ga er gewoon vanuit dat het leven op een bepaalde manier in elkaar steekt. En ik geloof dat de Boeddha heeft gezien hoe het leven in elkaar steekt. Het is veel omvattender dan wij zien.

Er zijn bijvoorbeeld veel meer levensvormen dan wij kunnen zien, veel meer dimensies zou je kunnen zeggen. En de Boeddha zag ook dat er geen Schepper is en dus ook geen Schepping. Dit is niet ons eerste leven, en waarschijnlijk niet ons laatste. Dat zag de Boeddha ook. Er is weder geboorte. Wat we nu in dit leven als mens sterk maken, in welke sfeer we nu snel en vaak worden geboren, die van een hongerige geest, hellewezen, deva etc. dat zal waarschijnlijk ook onze bestemming worden na de dood.

De Boeddha zag hoe het geheel zich weerspiegelt in de delen, als in een hologram. Zoals een sfeer in onze geest kan bestaan (de delen) zo bestaan er ook sferen op een hele ander schaal (het geheel).

Hij zag ook oneindig veel werelden en was zijn tijd ver vooruit.

Ik vind het interessant om te lezen wat de Boeddha allemaal zag en wat zijn levensvisie was. Dat anderen dit allemaal ook niet letterlijk nemen, is hun keuze, de mijne is een andere.

De Boeddha zag ook dat het van essentieel belang is inzicht te hebben in hoe dit leven werkt en dat je denken, spreken en doen daarop afgestemd is. Dat is wat het edele achtvoudige pad eigenlijk betekent.

Verkeerde visie is het zwaarst, karmisch gezien, omdat met verkeerde visie, verkeerde manieren van denken, spreken en doen komen. Iedereen kan best denken goede bedoelingen te hebben, zoals Old Bhikkhu onlangs nog aangaf,  zelfs jihadisten denken dat ze goede bedoelingen hebben, maar er is ook nog zoiets als verkeerde visie.

Wat verkeerde visies zijn heeft de Boeddha glashelder gemaakt. Verkeerde visie is materialisme, eternalisme, nihilisme, fatalisme, toevalsdenken, godsdienstige visie (geloof in een Schepper), dat zelftuchtiging voordelig is etc.  Verkeerde visies zijn verkeerde weergaven van hoe het leven in elkaar steekt.

Zulke visies, omdat ze niet aansluiten bij hoe het leven echt in elkaar steekt, leiden op den duur tot ellende. Het gaat wringen omdat ze niet harmonieren met het leven. Ze leiden tot onheil.

Tegenwoordig moet alles en iedereen gelijk hebben en zijn. Godsdienst moet ook waar zijn. Een Jezus moet als leraar minimaal op gelijk niveau staan als de Boeddha anders worden mensen ook onrustig. Alles moet vooral egaal zijn. Maar is dat zo?

Niet alles kan waar zijn, toch? Het kan niet tegelijkertijd waar zijn dat er een Schepper is en dat deze wereld helemaal niet geschapen is. Dat God na de dood beschikt of kamma. Dat er geen weder geboorte is of juist wel. Dat alles toevallig is of voorbestemd. Naar mijn beste vermogens onderzoek ik en kies ik wat ik denk dat waar en juist is.

Ik geloof helemaal niet, echt helemaal niet... dat openheid een soort sfeer is waarin alles mogelijk is, en alles even waar en werkelijk is. Dat vind ik geen openheid maar totale onverschilligheid. Het ontkent het leven.

Verder, de pot verwijt de ketel.

Siebe




« Laatst bewerkt op: 03-03-2019 23:34 door Sybe »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #17 Gepost op: 03-03-2019 21:52 »
Daar ben ik het trouwens mee eens. Het moet gewoon doorzien worden, maar hoe kan ego zichzelf doorzien, niet!
Alleen het loskomen van dat ego, het minder gehecht er aan geraken, het minder geïdentificeerd mee geraken, kan maken dat het werkelijk in beschouwing kan komen en hoe kom je hier toe: door minder zelf-gericht te worden: minder egoïstisch, meer altruïstisch, niet omdat het moreel zo moet, maar omdat het doorzien van ego mogelijk maakt.

Traditioneel wordt beschreven dat asmi mana eindigt door de vergankelijkheid van de khandha's te blijven beschouwen (SN22.89). Het verbreekt dan geleidelijk maar zeker de begeerte er naar, doorsnijdt de identificatie er mee, en we gaan meer en meer de poort van het ongeconditioneerde binnen.
Zonder gehechtheid is er geen asmi mana wordt ergens gezegd in SN

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #18 Gepost op: 03-03-2019 22:02 »
Verder, de pot verwijt de ketel.

Helemaal mee eens. Vandaar tijd voor beschouwing.

Doei!


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2857
    • Bekijk profiel
Re: Het Westerse Boeddhisme
« Reactie #19 Gepost op: 04-03-2019 11:11 »
Je komt er al snel achter dat leraren en tradities dezelfde begrippen anders gebruiken. Wat de ene bedoeld met Samsara en Nibbana, daar bedoelt een ander heel wat anders mee. Wat de ene bedoelt met ontwaken, daar bedoelt de ander wat anders mee. Wat de ene bedoelt met bevrijding...etc.

Ja, ik ben dan geneigd toch te gaan naar de bron te gaan, en toch me af te vragen, wat is nou juist, oftewel, hoe zal de Boeddha die begrippen naar alle waarschijnlijk zelf gebruikt hebben?

Ja, dan val ik toch terug op de Pali overlevering. Vanuit mijn eigen ervaring is ruimte voor andere levensvormen. Dus dat mensen samsara alleen als iets psychologisch opvatten, en niet als een letterlijke kringloop van geboorte en dood, daar sluit ik me niet bij aan. Ik kan er wel in meedenken, dat wel, maar ik ben van mening dat dit niet volledig is en ook niet is zoals de Boeddha het waarschijnlijk gezien en bedoeld heeft.

Je kunt natuurlijk denken, 'wat maakt het allemaal uit'. Nou volgens mij toch wel.

Een mens kan in dit leven al in een fijnstoffelijke sfeer leven, als bijvoorbeeld elke vorm van afkeer/boosheid en zintuiglijk verlangen permanent verdwenen zijn. Of soms tijdens jhana, als bezoedelingen tijdelijk helemaal onderdrukt zijn. Men kan zelfs even proeven aan de onstoffelijke bestaansvormen als men in de arupa jhana verwijlt, de sfeer van oneindige ruimte, de sfeer van oneindig bewustzijn etc. Je proeft dan als mens wat wezens in die sfeer ervaren.

Wat de Boeddha lijkt te hebben gezien, en ik baseer me dan op de sutta's, is dat in welke sfeer je nu vaak en makkelijk als mens terecht komt en leeft, dat wordt waarschijnlijk ook de sfeer waarin je opnieuw geboren zal worden na de dood. Ben je overwegend vriendelijk gestemd, warm, hartelijk, dan is de kans groot dat je in een deva staat wordt geboren. Heb je nog altijd te maken met sterke passie, sterke verlangens en sterke haat, dan ben je nog bevattelijk voor geboorte in lagere rijken omdat je als mens ook in dit leven daar dan al vaak in verwijlt.

Ik ben hier vooral op gewezen door de eigenaar van de site puredhamma.net. Ik ben hem daar erg dankbaar voor want ik zie dat dit inderdaad is wat wordt onderwezen en ik geloof ook dat het zo werkt.
Om de leer te begrijpen is het nodig om zowel weder geboorte te zien als wat in dit leven plaatsvindt als na de dood.

Verder speelt dat er een groot verschil is tussen een gezuiverde en ongezuiverde geest. Een ongezuiverde geest kan nog zoveel goed doen, en daardoor na de dood in een hemel terecht komen, maar omdat er nog allerlei slechte neigingen bestaan, kan ie daarna wel weer eindeloos lang in de lagere rijken moeten ronddolen. Daarom, die anusaya, die onderliggende neigingen moeten echt verdwijnen. Dan ben je eigenlijk veilig.

Ik heb zelf lange tijd erg geworsteld met het idee dat weder geboorte eigenlijk niet echt plaatsvindt en dat je het dus alleen moet zien als iets psychologisch, bijvoorbeeld de geboorte van het Ik. Ik meen nu te zien dat het meest complete plaatje is wat ik hier boven schets.

Ik heb ook wel gedacht dat vanuit de absolute waarheid gezien weder geboorte niet plaatsvindt en iets illusoirs is. Dit geloof ik niet meer. Zaken blijven gewoon functioneren op een bepaalde manier. Het is niet zo, volgens mij, dat als je de absolute waarheid zou ontdekken, dat vogels opeens niet meer uit eieren geboren worden, dat de maan niet meer zorgt voor getijdewerking, dat het lichaam niet meer veroudert, dat alles niet gewoon gaat zoals het gaat, inclusief, weder geboorte, zolang daar oorzaken voor bestaan.

Misschien denken anderen er anders over.

Siebe
« Laatst bewerkt op: 04-03-2019 17:11 door Sybe »