Auteur Topic: Vragen over afleiding  (gelezen 435 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 326
  • Geslacht: Man
Vragen over afleiding
« Gepost op: 19-03-2019 15:59 »
Ik mediteer al een paar jaar op de shamatha en vipassana manieren, niet echt dagelijks maar toch meerdere keren per week, maar heb een paar vragen... ik mediteer gewoonlijk 50 minuten per sessie.

1. Mijn aandacht wil nog wel eens verbreden naar meerdere dingen, dan ga ik tijdens de meditatie gedachten of gevoelens volgen terwijl ik ook nog de ademhaling volg op de neus of op de buik. Is dit iets goeds of iets slechts? Moet ik proberen mijn aandacht een-puntig te houden op alleen de ademhaling?

2. Ik kom soms kloppingen tegen in mijn tast-zin, soms een soort geruis dat lijkt op tinnitus bijvoorbeeld op de tong of in de voeten, soms een sterkere serie tikjes in een bovenbeen. Dit is alleen een afleiding en ik kan het laten komen en gaan, maar ik vroeg me af of het gewoon is? Moet ik hiermee naar een neuroloog?

Ik heb wel een aantal topics gelezen in dit forum, en heb wel wat gehad aan opmerkingen over milde openheid en vriendelijk zijn voor jezelf en je eigen gedachtes. Het is heel fijn dat mensen hier hun ervaringen kunnen delen, en diegenen van ons die nog wat minder ervaren zijn help kunnen bieden. Bravo!

Met warme groet,

Bodhiboom

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1005
Re: Vragen over afleiding
« Reactie #1 Gepost op: 19-03-2019 20:30 »
Ik heb niet zo diepe ervaring met meditatie, maar heb wel ervaring met vele vormen van meditatie, dus ik wil wel een poging wagen om op je vragen te antwoorden.

Ik mediteer al een paar jaar op de shamatha en vipassana manieren, niet echt dagelijks maar toch meerdere keren per week, maar heb een paar vragen... ik mediteer gewoonlijk 50 minuten per sessie.

1. Mijn aandacht wil nog wel eens verbreden naar meerdere dingen, dan ga ik tijdens de meditatie gedachten of gevoelens volgen terwijl ik ook nog de ademhaling volg op de neus of op de buik. Is dit iets goeds of iets slechts? Moet ik proberen mijn aandacht een-puntig te houden op alleen de ademhaling?

Er zijn vele vormen van meditatie, de eenpuntige meditatie is er maar één van. Als je echt bedreven wilt worden in deze meditatie dan is het zaak om je aandacht een-puntig te blijven houden op het object van de meditatie. Maar dat hoeft lang niet altijd de ademhaling te blijven zijn, hoewel de ademhaling zich hier schitterend toe leent, voor mij is het ook altijd mijn anker punt, iets waar ik steeds mee begin en steeds naar terug kom als ik merk dat mijn aandacht teveel in het rond begint te dwalen. Gedachten of gevoelens volgen lijkt mij echter nooit een vorm van meditatie, ze volgen toch niet. Je kan ze wel onderzoeken, dat is iets anders dan ze volgen. Ze volgen sleurt je mee, ze onderzoeken gaat naar de kern van de gevoelens en van de gedachten, je kan daar iets ontdekken over de aard ervan, dus wat je onderzoekt is niet het verhaal er achter, maar waaruit ze bestaan.

Je kan je ook eenpuntig concentreren op je geest zelf, dat klinkt paradoxaal, want je geest is nogal breed, maar punt moet je niet te puntig opvatten, het is een gerichtheid op één iets, dat hoeft niet letterlijk een punt te zijn, dat kan heel breed gaan, maar wel op één iets.

Wat ook goed is, eens ter afwisseling van eenpuntige concentratie is gewoon verwijlen in de leegte van de geest, dat waarin alle gedachten en gevoelens opkomen en weer wegvallen, maar zonder je bezig te houden met al deze zaken in de voorgrond, ze zelf niet onderzoeken, maar eerder verwijlen in de achtergrond van dit alles. Ook hier kan er afwisselend onderzoek naar de aard van de geest (maar niet metaal, analytisch hee, gewoon beschouwen, bekijken, met intresse en nieuwsgierigheid je afvragen waaruit het bestaat, eerder invoelend dan denkend) plaats vinden en dan verwijlen in hetgeen je ontdekt hebt. Dit is mijn favoriete vorm van meditatie en ik heb hier de eenpuntige concentratie zelfs voor ingeruild, maar dat is iets persoonlijks, dat verschilt bij iedereen.


2. Ik kom soms kloppingen tegen in mijn tast-zin, soms een soort geruis dat lijkt op tinnitus bijvoorbeeld op de tong of in de voeten, soms een sterkere serie tikjes in een bovenbeen. Dit is alleen een afleiding en ik kan het laten komen en gaan, maar ik vroeg me af of het gewoon is? Moet ik hiermee naar een neuroloog?

Neen, neen, dat is zeer gewoon, ik krijg soms zelfs heuze schokken doorheen heel mijn lichaam, of soms tril ik helemaal, dat is allemaal zeer normaal en wijst denk ik eerder op te gespannen je best doen in het mediteren, is dan weer een paradox voor het lichaam, en het is dus lichaam die zich wat wil ontladen van die gespannenheid. Meditatie kan raar genoeg te gespannen worden, dit doet zich misschien zelfs meer met eenpuntige meditatie voor, vandaar het is ook eens goed is om te mediteren zonder het mediteren te willen doen, gewoon gadeslaan wat er allemaal in je gebeurt, beschouwen, gewoon niets doen, ook geen moeite doen, of als het moeite doen daar toch is, dit ook gewoon te beschouwen, gade te slaan. Meestal worden die ontladingen dan minder, je geeft je lichaam ruimte, je laat het zijn zoals het is en ook je geest, zodat er een spontane helderheid kan ontstaan, niet een geforceerde helderheid. Maar het beschouwen is wel erg belangrijk, want anders krijg je een spontaan in slaap dommelen, alertheid is volgens mij het alllerbelangrijkste in meditatie, maar ideaal gezien een alertheid zonder inspanning, ergens een subtiel evenwicht vinden tussen alles laten zijn zoals het is en toch een heldere alertheid bewaren.
 
Ik heb wel een aantal topics gelezen in dit forum, en heb wel wat gehad aan opmerkingen over milde openheid en vriendelijk zijn voor jezelf en je eigen gedachtes.

Ja, dat is heel belangrijk, er is niets mis met de gedachten, ze moeten niet weg, ze moeten niet onderdrukt worden, ze moeten zelfs niet getransformeerd worden, ze mogen er gewoon zijn zoals ze zijn en als je dit echt kan: ze helemaal te laten zijn zoals ze zijn; als je ze echt met rust kan laten in de helderheid van je alertheid, dan doen ze wat ze spontaan doen als je ze niet vasthoudt, noch manipuleert, noch wegdrukt: verschijnen en weer verdwijnen. Maar dan zitten we op het domein van de Dzogchen.


Medtatieve groeten,

Dorje

« Laatst bewerkt op: 19-03-2019 20:31 door Dorje »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3399
Re: Vragen over afleiding
« Reactie #2 Gepost op: 22-03-2019 11:41 »
Ik mediteer al een paar jaar op de shamatha en vipassana manieren, niet echt dagelijks maar toch meerdere keren per week, maar heb een paar vragen... ik mediteer gewoonlijk 50 minuten per sessie.

1. Mijn aandacht wil nog wel eens verbreden naar meerdere dingen, dan ga ik tijdens de meditatie gedachten of gevoelens volgen terwijl ik ook nog de ademhaling volg op de neus of op de buik. Is dit iets goeds of iets slechts? Moet ik proberen mijn aandacht een-puntig te houden op alleen de ademhaling?

Ja, dit is een bekend en herkenbaar patroon. De aandacht verspringt als een aap die van tak tot tot springt, of, van de hak op de tak.
Het advies wat ik kreeg, en daar hou ik me nog altijd aan, om inderdaad te proberen bij de adem alleen te blijven. Als je merkt dat je aan een tak hangt, bij wijze van spreken, laat die tak weer los, dat plan, die ideeen, en keer rustig terug naar de adem. Probeer het wel wat ontspannen te houden. Erger je niet aan de afleiding. Zo werkt het met die aandacht, die constant verspringt.

Je zou ook kunnen onderzoeken onder welke omstandigheden de aandacht zo springerig is. Soms zijn er zaken die lijken maar aandacht te willen. Wat gebeurt er dan? Waarom kan de geest dat niet loslaten?
Dat soort vragen zou je ook aldoende kunnen stellen.

Verder wordt gezegd dat je het natuurlijk ritme van de adem het beste kan volgen en tijdens de oefening niet bewust je adem manipuleert. Het kan natuurlijk geen kwaad eens een diepe teug te nemen ofzo, maar het beste schijnt te zijn de adem te volgen zoals die zich op een ongedwongen wijze voordoet.

2. Ik kom soms kloppingen tegen in mijn tast-zin, soms een soort geruis dat lijkt op tinnitus bijvoorbeeld op de tong of in de voeten, soms een sterkere serie tikjes in een bovenbeen. Dit is alleen een afleiding en ik kan het laten komen en gaan, maar ik vroeg me af of het gewoon is? Moet ik hiermee naar een neuroloog?

Als je dat alleen tijdens meditatie hebt, zou de meditatie dat kunnen uitlokken. Misschien als het heel erg wordt dat je eens hierover met je huisarts zou kunnen spreken maar op zichzelf is wel bekend dat meditatie allerlei sensaties kan ontlokken.

groet
Siebe