Auteur Topic: Het opgaan in een film  (gelezen 282 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 150
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Het opgaan in een film
« Gepost op: 25-03-2019 13:15 »
Ik wou het er even over hebben wat er precies gebeurt als je opgaat in een film. Ik ben wel een beetje filmliefhebber en heb dus ook een flinke dvd verzameling (hechtingen...) maar ik heb me er altijd over verbaasd dat je zo totaal je lichaam en je omgeving kwijt kan raken bij het kijken naar een film. Je concentratie word zo totaal dat er niks over blijft dan het zien van de plaatjes en het horen van het geluid. Je komt er dan ook verfrist en voldaan uit vandaan.

Dus ik vraag mij af, die concentratie, is dat soortgelijk met wat er in meditatie hoort te gebeuren? Dat je helemaal opgaat in het object? Is het iets goeds? Of is het juist slecht dat je de aandacht voor het lichaam verliest, dat je je als het ware terugtrekt van een deel van de belevenis van onze aanwezigheid op deze aarde.

Ik denk dat dit een ervaring is die vrijwel iedereen wel heeft gehad met films. Soms merk je dat je aandacht speciaal word gepakt door een deel van de film dat heel spannend en dramatisch is, vaak is er dan een hevig verlangen aanwezig of een grote bedreiging, wat je als het ware even meezuigt de wereld van de film in. Dat lijkt mij toch een aanwijzing dat het misschien geen goed mechanisme is dat je meeneemt...

Warme groet,

Bodhiboom

Offline Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 150
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Het opgaan in een film
« Reactie #1 Gepost op: 25-03-2019 13:33 »
Siebe,

Jij zei hierover in de andere draad over computer games...

Of het nu dans is, muziek, romans, voorstellingen, films, kunst het wil je meenemen, grijpen, vastpakken, je in bezit nemen, zodat je zo goed als alles vergeet en helemaal opgaat in die dans, muziek, voorstellingen, kunst, film etc. Een goede film doet je alles vergeten. Je zit er helemaal in. Je bent eigenlijk op dat moment ook helemaal kwijt dat het maar een serie beeldjes zijn op een doek geprojecteerd. Het verhaal is de werkelijkheid. Wijsheid is weg. Toch, dit voelt goed en daarom dat het ook zo aantrekkelijk is.

Dat vond ik wel interessant, want er spreekt een zekere tweeledigheid uit. Aan de ene kant is dat opgaan verfrissend en voelt het goed, en dat maakt het aantrekkelijk. Maar aan de andere hand raakt de wijsheid zoek. En dus de kwestie is, is dit een heilzaam fenomeen, of niet?

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 682
    • Bekijk profiel
Re: Het opgaan in een film
« Reactie #2 Gepost op: 25-03-2019 19:15 »
Volgens mij is het enige onheilzame aan het opgaan in een film dit gaan zien als iets heilzaam of als een Boeddhistische beoefening.

Een film kijken is entertainment, niets mis mee, zolang je maar weet dat het gewoon maar entertainment is, niet meer, maar ook niet minder.

Entertainende groeten,

Dorje.


Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 217
    • Bekijk profiel
Re: Het opgaan in een film
« Reactie #3 Gepost op: 25-03-2019 20:19 »
Ja, je kunt compleet opgaan in films maar dit is inderdaad niet de toestand die we meditatie noemen. (Zeker niet als we bedenken dat de Boeddha het zelf eigenlijk alleen over jhana had.)

Het is wel een bijzonder leerzame ervaring! Een collega die enorm last heeft van alle geluiden zoals die van de tikkende klok herinnerde ik er ooit eens aan dat ze de klok niet hoort als ze verdiept is in een film. Ik geloof dat ik zei 'verdiept in een goed boek', wat natuurlijk ook kan.

Ik hoor de klok ook niet als piano speel. Ook daarin kan ik helemaal opgaan. Hebben sporters het niet over 'the zone' waarin ze verblijven, als het ware, als ze werkelijk opgaan in hun prestatie?

De pointe bij meditatie is, dunkt me, dat je the zone bereikt zonder de geest af te hoeven leiden.

Met warme groet,

Maarten

Offline Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 150
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Het opgaan in een film
« Reactie #4 Gepost op: 27-03-2019 11:00 »
Hmm waar het dus op neer komt is dat wij de relatie tussen die verschillende vormen van concentratie — het opgaan in een film of een goed boek versus meditatie — niet hebben onderzocht of gecategoriseerd. Het gaat mijn niveau in mindfulness zeker te boven om er iets zinnigs over te zeggen, behalve dat het allemaal invloed heeft op je aandacht en aanwezigheid in de wereld.

Wie weet, misschien zegt een wat verder gevorderde er een keer iets over...

Met vriendelijke groet,

Bodhiboom

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3001
    • Bekijk profiel
Re: Het opgaan in een film
« Reactie #5 Gepost op: 27-03-2019 12:04 »
Siebe,

Jij zei hierover in de andere draad over computer games...

Of het nu dans is, muziek, romans, voorstellingen, films, kunst het wil je meenemen, grijpen, vastpakken, je in bezit nemen, zodat je zo goed als alles vergeet en helemaal opgaat in die dans, muziek, voorstellingen, kunst, film etc. Een goede film doet je alles vergeten. Je zit er helemaal in. Je bent eigenlijk op dat moment ook helemaal kwijt dat het maar een serie beeldjes zijn op een doek geprojecteerd. Het verhaal is de werkelijkheid. Wijsheid is weg. Toch, dit voelt goed en daarom dat het ook zo aantrekkelijk is.

Dat vond ik wel interessant, want er spreekt een zekere tweeledigheid uit. Aan de ene kant is dat opgaan verfrissend en voelt het goed, en dat maakt het aantrekkelijk. Maar aan de andere hand raakt de wijsheid zoek. En dus de kwestie is, is dit een heilzaam fenomeen, of niet?

Ik zie het meer als een noodzakelijk kwaad, in die zin dat je nou eenmaal bepaalde dingen nodig hebben om wat te ontspannen. Er is al zoveel afhankelijkheid. Zonder die dingen ga je zo strak staan als een snaar en wordt je erg prikkelbaar. Ik zit dan te denken aan seks, aan films, allerlei soorten vermaak, lekker eten en drinken, sporten, gezelschap, structuur. Het zijn een soort ontsnappingen.

Als je jezelf zaken ontzegt waarvan je welbevinden afhankelijk is geworden, zoals seks of vermaak,  is het lastig om te ontspannen en niet constant stress te hebben. En dat is ook weer niet heilzaam. Dus daar moet je dan ook weer wijs mee omgaan.

Maar al dat zoeken naar momenten van afleiding, genot, vergetelheid, plezier,  is denk ik niet de beste manier om te zoeken naar geluk en het ontsnappen aan lijden. Ik denk wel dat je beter af bent als je zulke behoeften niet meer hebt.

Siebe