Auteur Topic: De samenleving en conditionering  (gelezen 1212 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
De samenleving en conditionering
« Gepost op: 14-03-2019 14:37 »
Beste mensen,

Waar ik zo af en toe last van heb zijn de patronen die onze samenleving in ons conditioneert. Het idee dat dingen waarde hebben, dat je handel moet bedrijven, dat je geld moet verzamelen, dat je in je levensonderhoud moet voorzien, dat je moet werken... het geeft allemaal zo een zware vertekening aan de wereld om ons heen.

Als je kijkt naar de Thaise bosmonikken dan leven die zonder al die lasten. Betekent dat dat ik hier zit te kijken naar het verschil tussen de wereld van de leek en de wereld van de monnik? Misschien is dat een bijkomstigheid maar het was niet de oorsprong van de gedachte.

Het gaat er meer om dat de gedachtenwereld die wij meekrijgen van onze samenleving toch bepaalde lasten op ons legt, en soms wegen die best zwaar want er komen zorgen en plichten uit voort. De samenleving probeert allerlei dingen op ons te leggen naast die basis lasten... je moet stemmen, je moet belasting betalen, je moet een verantwoordelijk burger zijn. Er zijn meer lasten dan je weet.

Als je eenmaal aan de gang gaat met het kijken naar al de dingen die je “moet” doen, dan stapelt het zich al gauw op. Sommige dingen kan je negeren, sommige niet. Maar waar het op neer komt is dat jouw word gevraagd om attentie te geven aan al die dingen.

En dat slijpt zich als het ware in jouw brein. Bij mij is het altijd typerend wat er boven komt drijven als ik ga slapen. Dan komen de dingen waar ik me zorgen over heb gemaakt naar boven. En dan is het ook lastig om mindfulness te beoefenen want dan word je weer wakker.

Hebben jullie een goede methode gevonden om met de gewone dingen om te gaan?

Met warme groet

Bodhiboom

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #1 Gepost op: 14-03-2019 17:04 »
Wat ik het moeilijkst vind te merken is dat je vanzelf gehecht raakt. Je verzamelt zoveel spullen; wasmachine, auto, computer, televisie, gadgets, telefoon etc. Allemaal worden dat toch, naar mijn eigen ervaring dan, ketens. Het sluipt er toch in dat je welzijn mede afhankelijk wordt van of dit alles werkt en ter beschikking staat. De wereld schreeuwt dat ook toe: "koop dit, doe dat en je wordt...harstikke gelukkig en zelfs...vrij..." Vrij ;D

Ik zie de waanzin er wel van in, en tegelijkertijd merk ik dat ik tot over mijn oren in die waanzin zit, geketend, strak gebonden door al die afhankelijkheid van spullen. Het is alsof je in een gouden kooi zit. Die kooi is prachtig hoor, blinkend, schitterend, comfortabel, technisch een wonder, en het wordt dagelijks nog mooier, maar het is wel ook gewoon maar een kooi.

 Ik zou graag willen dat ik je kan zeggen dat ik een vrij mens ben, maar dat is niet zo. Ketens, innerlijk, uiterlijk, allesdoordringende ketens. Ik zou je willen melden dat ik me geen zorgen maak als iets in mijn gouden kooi afbrokkelt, maar dat is ook niet zo.


Siebe




Offline Old Bhikkhu

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 69
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #2 Gepost op: 14-03-2019 17:31 »
[Ingetrokken]
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 21:32 door Old Bhikkhu »

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #3 Gepost op: 14-03-2019 20:55 »
De kracht van de identificatie wordt vanzelf minder als je gewoon bewust aan je verlangens toegeeft.

Wel, mijn ervaring is dat de identificatie niet verdwijnt, maar slechts tijdelijk uit het zicht zinkt, om weer terug te keren als er iets kapot gaat, of je gaat verhuizen, of iemand anders wil iets aan de huisraad veranderen. Dan kom je toch weer tegen hoe gehecht je bent aan dingen.

Het plezier dat je krijgt van iets leuks kopen is ook maar van heel korte duur — tegen de tijd dat je het thuis hebt gebracht is het al weer grotendeels verdwenen. Toen ik dat doorhad ben ik gestopt met dingen kopen behalve het echt noodzakelijke, en mijn leven is er niet minder plezierig op geworden, wel rustiger.

Gehecht zijn aan de spullen waarmee je je omringt ligt best lastig, vooral als je ze vaak gebruikt. Maar je kan je verbeelding gebruiken om te proberen te voelen hoe je om zou gaan met het kwijtraken van al die spullen... dat is best een interessante oefening, zowel verbeelden dat je vrijwillig alles gaat weggeven of dat je alles verliest in een brand.

Met warme (vurige?) groet,

Bodhiboom

Offline Old Bhikkhu

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 69
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #4 Gepost op: 14-03-2019 21:40 »
[Ingetrokken]
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 21:31 door Old Bhikkhu »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #5 Gepost op: 15-03-2019 11:08 »
De kracht van de identificatie wordt vanzelf minder als je gewoon bewust aan je verlangens toegeeft. Maar over het algemeen geloven niet veel mensen dit principe.

Wat bedoel je hier precies mee? Kun je dit verduidelijken met een voorbeeld uit je eigen leven?
Siebe

Offline Old Bhikkhu

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 69
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #6 Gepost op: 15-03-2019 15:24 »
[Ingetrokken]
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 21:31 door Old Bhikkhu »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1240
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #7 Gepost op: 15-03-2019 16:50 »
Allereerst: onderdrukking van verlangens is funest. Want dat betekent dat je je beter voor wilt doen dan dat je in werkelijkheid bent.

Ik ben op weg naar een meditatieweekend, je weet wel, zo één waar ook veel vrouwen naar toe komen. En door al dat gepraat over sex, begin ik er nu wel naar te verlangen zeker. Ik ga mij toch beter voordoen dan ik ben, als het even mag, toch even mijn verlangens onderdrukken. Mijn vrouw gaat dan blij zijn dat ik zondag als een vulkaan terug thuis kom.

8)


Moraliteit is funest als je er niet achter staat, als je het jezelf oplegt, als je doet alsof. Moraliteit die ontstaat uit jezelf en je verlangens niet centraal te zetten omdat je doorzien hebt dat het nefast is als je dat wel doet, kan juist heel rustgevend zijn, het helpt je dan niet bij te dragen aan nog meer leed voor jezelf en je medemens. Alleen als je het zelf-gericht gaat doen, namelijk om te tonen hoe goed je bent in jezelf onder controle te houden, dan is het funest.

Dorje.
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 17:13 door Dorje »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #8 Gepost op: 15-03-2019 17:26 »
Duidelijk Old Bhikkhu, merci.

siebe

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #9 Gepost op: 15-03-2019 17:32 »
Citaat
Allereerst: onderdrukking van verlangens is funest.

Daar ben ik het deels wel mee eens, Old Bikkhu. Het lijkt veel op wat Osho (vroeger de Bhagwan) erover heeft gezegd, dat men verlangens niet moet onderdrukken. Maar kijk dan ook naar wat er met hem is gebeurt: dure kleding, marmeren vertrekken, horloges met diamanten bezet, rolls royces... hij heeft die verlangens niet onderdrukt maar heeft het hem goed gedaan? Als je je verlangens helemaal niet onderdrukt kan je als een wildeman gaan kopen en nooit het pad vinden naar bewust ermee om gaan.

Ik denk dat je met het kopen van bezittingen een pad kan volgen naar het uitdoven van verlangen, dat als je je bewust bent op een diep niveau van het verlangen, het proces van het kopen en het van heel korte duur zijn van het plezier dat daarop volgt, dat je er dan achter komt dat het eigenlijk niet veel voor stelt. Veel van de dingen waar wij verlangen voor voelen hebben niet veel betekenis in ons leven. Een beeld, schilderij of een boek, het zijn allemaal spullen waar je later maar weer met de grootste moeite vanaf komt.

Wat Thich Nhat Hanh over emoties heeft gezegd staat mij ook erg bij: dat al dit soort emoties aanwezig zijn in de store consciousness als zaden, en dat je versterkt waar je aandacht aan geeft, en dat door mindfulness naar voren te brengen de meeste emoties heel gauw weer verdwijnen naar de achtergrond. Niet alle emoties en verlangens zijn heilzaam, en in plaats van erin op te gaan en het te doorleven, kan je een mindful bewustzijn ernaartoe brengen en het rustig bekijken tot het verdwijnt.

Wat seks betreft zal ik niemand een strobreed in de weg leggen om het bewust te doorgronden, want het lijkt mij correct dat je dan een punt bereikt waar je erachter komt dat het een heel normaal iets is. Misschien zal je ook daar eventueel een punt van uitdoven bereiken.

Offline Old Bhikkhu

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 69
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #10 Gepost op: 15-03-2019 19:08 »
[Ingetrokken]
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 21:30 door Old Bhikkhu »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #11 Gepost op: 15-03-2019 20:01 »
Het idee dat je jezelf bent als je maar geen weerstand biedt aan je verlangens, emoties, neigingen, dat is toch ook niet geloofwaardig?





Offline Old Bhikkhu

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 69
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #12 Gepost op: 15-03-2019 21:17 »
[Ingetrokken]
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 21:29 door Old Bhikkhu »

Offline Dorje

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1240
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #13 Gepost op: 15-03-2019 21:27 »
Wat je zaait, oogst je...

Als je geen openheid hebt voor beoefenaars die moraliteit op een positieve manier beoefenen, waarom dan openheid verwachten t.o.v. van jouw visie die andere visies verwerpt en veroordeeld?

Ik sta open voor de visie dat onderdrukken van verlangens alleen geen heilzame beoefening is, maar niet voor de extreme visie dat het sowieso funest is.

Dat heeft niets met controversieel te maken enkel met te extreem. Er zijn vele manieren van beoefenen en indien met de juiste intentie uitgevoerd, allemaal goed, zelfs moraliteit en zelfs verlangens bewust uitleven.

🙏

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #14 Gepost op: 15-03-2019 22:47 »
Er zijn vele manieren van beoefenen en indien met de juiste intentie uitgevoerd, allemaal goed, zelfs moraliteit en zelfs verlangens bewust uitleven.

Dat vind ik mooi gezegd Dorje. Ik ken wel mensen die hun verlangens zo benaderen, en het zijn best mooie mensen, dus dat daar een pad van beoefening ligt zou mij niet verbazen.

Ik vind het overigens jammer dat je je posts hebt verwijderd Old Bhikkhu, ik vond ze mooi geschreven en iets bijdragend aan de discussie.
« Laatst bewerkt op: 15-03-2019 22:49 door Bodhiboom »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #15 Gepost op: 16-03-2019 12:12 »
Wat is er gebeurt? Jammer, dat al die teksten van Old Bhikkhu zijn ingetrokken.

Ik vind het een interessant thema. Hoe ga je om met je neigingen, behoeften, verlangens?

Ik herken ook wel wat Old Bhikkhu schreef over strijd met jezelf. Ik vind zelf dat het er wel wat bij hoort, die strijd. Het zou natuurlijk ideaal zijn als alles strijdloos ging, maar voor wie geldt dan nou?
Gisteren zag ik op tv een man met pedofiele neigingen. Hij dacht die ik contact had met een 12 jarige. Hij voerde met haar seksueel getinte gesprekken en sprak af met haar. Hij was er ingesluisd. Alles was opgenomen en de 12 jarige bleek gewoon een volwassen vrouw. Hij werd met alles geconfronteerd en gaf zichzelf aan. Die man liet zijn strijd even los. Zijn strijd tegen de pedofiele neigingen. Hij had die wellicht jaren onderdrukt. Hij had gewoon een vrouw. Maar kennelijk liet is de strijd los.

Dan kun je ook maar beter strijden toch tegen je eigen, vaak absurde, egocentrische, dwaze, neigingen?]
Er zit zoveel in je wat giftig is, wat gewoon onheilzaam is, wat puur egocentrisch is, en wat is er eigenlijk mis mee dan om daar tegen te strijden opdat al die flauwekul je niet de baas wordt?

Ook in de boeken van eerwaarde Maha Boowa valt me op dat hij zijn spirituele beoefening ook echt aanging als een strijd tegen de bezoedelingen. De echte strijder, zo lijkt hij het te hebben beleefd, voert die strijd met zijn eigen lust, met haat, met agressie, met hebzucht, verlangen, eigenwaan etc. Hij benadrukt vaak dat die strijd gevoerd met satipanna, met de combinatie van mindfulness en wijsheid. Met wilskracht alleen ga je waarschijnlijk ten onder. Hij was trouwens ook een monnik, dus hij voerde ook de strijd tegen diens seksuele aandriften. Maar het is een strijd.

Neigingen, emoties, verlangens heersen al zo lang. Wij heersen echt niet. Het idee dat wij de baas zijn is een droom.

In een biografie van Milarepa las ik iets soortgelijks. Hij leefde in afzondering maar hij had ook gewoon menselijke behoeften, zoals aan gezelschap, feestjes, afleiding. Toch, zo las ik eens, besloot hij er van af te zien en niet aan toe te geven, want hij besefte dat precies zulke neigingen hem al eindeloos ketenden aan samsara.

Ik beproef mezelf ook wel eens, zoals met eten. Dan merk ik ook hoe sterk de keten is van zintuiglijk verlangen. En dan is het enige wat ik met mezelf afspreek om na 20.00 niks meer te snaaien. Nou, zoiets simpels vind ik zwaar. Dan merk ik hoe sterk zintuiglijke begeerte is en hoe moeilijk te weerstaan.
Ik geloof zelf niet dat dit minder wordt als je er aan toegeeft. Als je er aan toegeeft dan gaat het rusten, even, het gaat onderhuids, maar de keten wordt niet minder sterk, wordt volgens mij sterker.
Maar als je elke dag je afhankelijkheden een beetje voedt, heb je er niet zoveel last van.

Ik geloof wel dat de Boeddha dit goed beschreven heeft. Wat je voedt maak je sterk. Als je als kind of puber of jong volwassene vaak jezelf ging troosten met snoep, met iets lekkers, als reactie op iets vervelends, dan wordt dat op en den duur een krachtige keten. Het wordt zo sterk dat als je er mee stopt dan scheurt die keten je uit elkaar. Zintuiglijk verlangen scheurt je in tweeen, althans zo voelt dat dan.

Daarom, ik geloof ook dat dit niet onschuldig is. Zintuiglijk verlangen, grijpen naar snoep, de lust en bevrediging opzoeken van porno, dat soort reacties op je rot voelen, dat maakt het beloningscentrum van het brein heel sterk. En dat keert zich tegen je.


Siebe, geketende




Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #16 Gepost op: 16-03-2019 13:30 »
Ik vind het ook een mooi thema  ;)

Je verlangens, emoties en neigingen zijn zeker geconditioneerd door je leven en de omgeving om je heen.

Gisteren zag ik op tv een man met pedofiele neigingen.

Een mooi voorbeeld van een niet-heilzame neiging. Zoiets is natuurlijk cultureel gebonden, maar mij doet het denken aan de Gulden Regel, behandel anderen zoals je door hen behandelt wil worden. Ik kan me niet voorstellen dat als de plaatsen verwisseld waren dat hij als twaalf-jarig meisje een relatie aan zou gaan met een veel oudere man. Dat deze man wel die richting op ging geeft aan dat er bij hem een tekort was aan compassie, en aan het tapijt van verstrengelde eigenschappen die compassie opmaken, zoals energie, vastberadenheid, empathie, liefdevolle vriendelijkheid.

Of dat nou echt strijden te noemen is, is in het midden. Cultiveer het heilzame, geef geen energie aan het onheilzame. Op die manier hoef je niks echt te onderdrukken door brute mentale kracht, en kom je toch uit op een punt waar ongewenste eigenschappen slinken in invloed. Maar je moet jezelf er wel voor inzetten, en de technieken moeten leren die je helpen die dingen te doen.

Citaat
De echte strijder, zo lijkt hij het te hebben beleefd, voert die strijd met zijn eigen lust, met haat, met agressie, met hebzucht, verlangen, eigenwaan etc.

Het woord “strijd” is zo makkelijk verkeerd begrepen, het roept al die emoties en verlangens op die je juist te gronde wil richten. Ik denk dat het toch een geval is van cultiveren, totdat er een natuurlijk einde komt, een uitdoven van verlangen.

Citaat
Maar als je elke dag je afhankelijkheden een beetje voedt, heb je er niet zoveel last van.

Dat is zeker een pad van beoefening, je ziet het bij monniken ook. De aalmoesronde, het een keer per dag eten voor twaalf uur s middags. Het is echter altijd lastig om te weten waar je de grens moet leggen, je kan helemaal op een minimum gaan leven door jezelf van alles te ontzeggen, maar dat lijkt mij ook niet helemaal gezond. De middenweg is redelijk breed als je naar dit gebied kijkt, maar ik denk dat je op moet passen als je jezelf iets niet meer kan ontzeggen aan de ene hand omdat je verlangen zo sterk is geworden.

Met warme groet,

Bodhiboom
« Laatst bewerkt op: 16-03-2019 13:44 door Bodhiboom »

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #17 Gepost op: 16-03-2019 18:56 »
Een belangrijk thema in Old Bhikkhu's bijdragen is veroordelen. We kunnen beter niet veroordelen wat bij ons leeft, zoals seksuele verlangens.

In boeddhisme zie ik dat veroordelen niet. Of het nu lust is, agressie, haat, wreedheid, eigenwaan, jaloezie, het zit naar mijn beleving niet in een sfeer van veroordeling. Misschien kan het daar persoonlijk wel in terecht gekomen zijn, maar die sfeer spreekt niet uit de teksten vind ik.

Boeddhisme leert dat het doodnormale emoties en neigingen zijn, zeker menselijk, en het is al eindeloos lang bij ons ook. Het zaad is oneindig lang geleden gezaaid.

Ik vind dit een mooi perspectief. Ook de Boeddha wordt beschouwd als iemand die voor zijn volledige verlichting gewoon die neigingen en emoties had. Ook zoiets als eigenwaan duurt ontzettend lang en is bijzonder hardnekkig. Het wordt ook niet veroordeeld. Het zijn geen kardinale zonden.

Dus ik zie in de leer geen aanmoediging om bezoedelingen en neigingen bij jezelf te veroordelen, af te keuren, mee overhoop te gaan liggen. Jezelf te zien als een zondig en slecht mens omdat je gewoon die neigingen hebt. Maar je kunt dat wel van huis uit meegekregen hebben. Dan is het denk ik ook een groot goed om het uit die sfeer van veroordelen te halen.

Er wordt wel geoordeeld. De overlevering via de Pali sutta's is heel erg oordelend. Oordelend in de zin van: een emotie of neiging of verlangen is heilzaam of onheilzaam; het leidt tot welzijn of tot ellende; het wordt afgekeurd door de wijzen of goedgekeurd; dit kun je beter afstand van doen, dat kun je beter cultiveren. Maar dat vind ik niet ver-oordelend. Het wijst bepaalde emoties en neigingen niet af, ze mogen best bestaan, maar ze worden gezien als schadelijk, onheilzaam.

Er spreekt geen sfeer van moralisme uit de teksten, vind ik. Boeddha was denk ik ook geen moralist, geen dominee, geen geheven vingertje.

Siebe




« Laatst bewerkt op: 17-03-2019 11:50 door Sybe »

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #18 Gepost op: 17-03-2019 08:28 »
Dat doet mij denken aan de Hsin Hsin Ming van Sengtsan:

Het juiste pad volgen is niet moeilijk
voor degene die geen voorkeuren heeft.
Alleen wanneer liefde en haat afwezig zijn
wordt alles helder en duidelijk.
Zodra je echter ook maar enig oordeel hebt
worden hemel en aarde van elkaar gescheiden.
Als je de waarheid wilt leren kennen
wees dan nergens voor of tegen.

Maar je zou toch zeggen als je besluit het ene te cultiveren en het andere te laten afsterven, dat je dan toch een oordeel hebt geveld. Ik denk dat dat als zoveel van de gereedschappen die je word aangeleerd de juiste is voor een bepaald stage van het pad, en dat je het dan laat gaan. Als het cultiveren er zodanig is ingeslepen dat je de activiteit niet meer nodig hebt, dan kan je het oordelen laten gaan.

Bodhiboom

Offline Passievrucht

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3526
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #19 Gepost op: 17-03-2019 12:36 »
Ja, er zijn ook scholen, zoals Dzogchen, die werken niet echt met het onderscheid in heilzame en onheilzame neigingen, gedachten, emoties, verlangens. Ze zijn niet gericht op het afstand doen van het ene en het ontwikkelen van het andere.

Volgens mij is de basis hiervan dat men heel direct werkt (of probeert te werken) met het inzicht dat zowel voor heilzame als onheilzame emoties, verlangens, neigingen geldt dat het enkel lege, niet substantiele, kernloze, wezensloze verschijnselen zijn die slechts komen en gaan in jezelf. Dus waarom zou je het ene verwerpen, het andere ontwikkelen als alle emoties, neigingen en verlangens slechts een soort schimmen of schaduwen zijn? Observeer alleen maar die bewegingen, dat schimmenspel, oordeel er niet over, haak er niet op in, en het verdwijnt ook weer. Het bevrijdt zichzelf dan, wordt gezegd.

Volgens mij sturen de Pali sutta's hier toch ook wel op aan met bijvoorbeeld de instructie om wat dan ook aan rupa, vedana, sanna, sankhara en vinnana zo te zien: 'dit ben ik niet, die is niet van mij, niet mijn zelf'.
Dit is een remedie tegen het Ik-maken, mijn-maken en de onderliggende neiging tot verbeelding.

Wat ik aantrekkelijk vind aan dzogchen is dat ik meen te zien dat je  in een bepaalde staat kunt verkeren, goed geaard, ontspannen, losjes, open, waarin het eigenlijk geen enkele moeite kost, zelfs geen specifieke training of instructie om te beseffen/weten dat alles wat in je opkomt eigenlijk maar secundair is, bijkomstig, niet echt jezelf. Ontspannen zijn, losjes zijn, en goed geaard zijn is dan echt wel belangrijk. Ook een bepaald innerlijke vreugde, glimlach.

Een dualistische benadering waarbij je het ene indeelt als wenselijk en het andere als onwenselijk kan je ook gespannen maken, te serieus, te ernstig omdat je zo gericht bent op oordelen. Precies dan verlies je juist die natuurlijke wijsheid. Dit voelt voor mij altijd een beetje als een soort dilemma.

Voor mij is echter toch wel zeker dat het maar beter is alles niet zo serieus te nemen wat er opkomt, ook niet wanneer we dat pervers zouden noemen, gek, bezoedeld, smet, verstoord, onheilzaam. Het helpt toch niet. En bovendien, het wordt pas echt onheilzaam als die opkomende smet het denken, spreken en doen gaat beheersen.

Ik heb niet echt een standpunt over wat het beste is.


Siebe

Offline Bodhiboom

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 368
  • Geslacht: Man
Re: De samenleving en conditionering
« Reactie #20 Gepost op: 17-03-2019 14:27 »
Ik zal toch wat meer tijd moeten steken in leren over Dzogchen, ik ben het de laatste tijd meerdere keren tegen gekomen, en wat ik erover lees is toch wel positief. Misschien is het een goede volgende stap voor mij.

Wat je zegt, Siebe, over het niet oordelen vind ik mooi, maar ik denk wel dat je al vrij gevorderd moet zijn als mens om het toe te passen. Als je een gewone 40-jarige man aanraad om plots te gaan mediteren en nergens over te oordelen dan zal hij vast moeite hebben om het een minuut lang vast te houden. Ik denk dat er voor veel mensen toch wel een bepaalde progressie is tot ze hun gedachten meer gewoon gaan observeren, en daardoor innerlijk tot rust komen.

Verbeelding, daar heb ik het zo af en toe in meditatie wel moeilijk mee. Dan zijn er wel eens “wat-als” dingen die naar boven komen, die angsten vormen, en mij dan meesleuren in een serie gedachten waardoor ik de focus op de ademhaling verlies. Op die neiging heb ik nog geen goed antwoord gevonden.

Maar zoals je zegt, de karmische leer geeft aan dat dingen pas echt onheilzaam worden als ze het denken, spreken en doen gaan beheersen, van zwakke naar sterke smet. Ik denk dat dit iets is wat afhankelijk is van de individuele beoefenaar, voor sommige mensen is het al een grote stap als ze de vijf voorschriften gaan hanteren.

Bodhiboom