Auteur Topic: Het ware zelf  (gelezen 229 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Moesa

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 98
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Het ware zelf
« Gepost op: 18-04-2019 09:03 »
Beste forumleden,

Heeft iemand ervaring om het "ware zelf mee te laten draaien"op de achtergrond? Het ego denkt duaal, het "ware zelf'ziet de dingen zoals ze zijn. Heeft iemand een idee hoe ik dit toe kan passen in het dagelijks leven?

Warme groet,

Moesa

Offline Bodhiboom

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 80
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #1 Gepost op: 18-04-2019 11:09 »
Hallo Moesa,

Mijn ervaring is dat je “ware zelf” pas naar voren komt nadat je een tijdje hebt gewerkt met de wortels van je ego, door te kijken naar je negatieve mentale staten. Dat kan je doen door zoiets als een analytische meditatie, waarin je je mentale staten van de afgelopen dag terugspeelt en bekijkt. Dan gebruik je de kwaliteit van inzicht om naar de grondslag van zo een negatieve mentale staat te kijken, en er misschien achter te komen hoe hij zich in jou heeft geworteld. Vaak is het proces van bewustzijn en inzicht brengen al genoeg om je er een stukje van te bevrijden.

Als je dat process een tijdje voortzet, dan komt er een soort ‘lichter worden’ van geest, en dan kan je je gaan richten op positieve kwaliteiten zoals de vier onmetelijkheden, de perfecties en andere goede kwaliteiten die je misschien aan banden hebt gelegd. Op die manier kom je je ware zelf tegen en breng je je echte kwaliteiten aan het licht.

Warme groet,

Bodhiboom

Offline Moesa

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 98
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #2 Gepost op: 18-04-2019 11:32 »
Beste Bodhiboom,

Dank je voor dit inzicht!

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #3 Gepost op: 18-04-2019 17:46 »
Heeft iemand ervaring om het "ware zelf mee te laten draaien"op de achtergrond?

Beste Moesa,

Het ware zelf draait altijd mee op de achtergrond of je daar nu bewust van bent of niet. Dat kan je niet bewerkstelligen, het enige dat er kan gebeuren is dat je dit opmerkt en stilaan meer gaat opmerken. Hoe? Door een combinatie van stilte (meditatie) en onderzoek (de vraag: wie/wat ben ik zonder te refereren naar gedachtes of gevoelens?)

Het ego denkt duaal, het "ware zelf'ziet de dingen zoals ze zijn. Heeft iemand een idee hoe ik dit toe kan passen in het dagelijks leven?

Dat is een heel mooie vraag en het antwoord heb je al zelf eigenlijk gegeven: "ware" zelf is het zien zelf, ego kan gezien worden, m.a.w. dat wat ego ziet is je ware zelf, m.a.w. als je de ware aard van ego onderzoekt, kom je uit bij jouw ware aard, dat wat ego zelf kan beschouwen. Maar beschouwen is niet voldoende, als wat beschouwd wordt, niet vertaald wordt naar het dagelijkse leven, blijft het iets dat komt en gaat, weg gaat als het dagelijkse leven onze aandacht nodig heeft en soms verschijnt als ons dagelijkse leven even onze aandacht niet nodig heeft, m.a.w. dan zit je in een dualiteit van zien vanuit ware aard als je even kan ontsnappen aan het dagelijkse leven en kijken vanuit ego in je dagelijkse leven. Je gaat dan steeds meer verlangen te ontsnappen aan het dagelijkse leven.

M.a.w. wil je ware aard toepassen in je dagelijkse leven dan kan dit maar door het te brengen naar je dagelijkse leven. En brengen naar je dagelijkse leven is: elke ervaring die je er mee hebt (hoe klein of hoe groot ook) vertalen naar je dagelijkse leven. Als je bijvoorbeeld al eens een eenheidservaring hebt gehad, dit is een ervaring van een aspect van ware zelf, dan is het belangrijk je de vraag te stellen: hoe kan ik dit ervaren, dit inzicht vertalen naar mijn dagelijks leven, bvb door bedachtzaam te worden op je handelen (het inzicht was: alles hangt aan elkaar, de vertaling ervan is: ik sta niet los van het geheel, alles wat ik doe kan weer terugkomen naar mezelf). Dit niet als schuld voor het geheel op je te nemen, neen integendeel (schuld is iets wat ego creëert), als kans om steeds meer spontaan, vanuit ware zelf (dat wat het geheel ziet en dient) je handelen te laten ontstaan. De bedachtzaamheid is dan voor wanneer ego (dat wat geheel opdeelt in eigen en ander belang en eigen belang dient) in de weg komt te staan.

Door inzicht of openende ervaringen (die hun oorsprong hebben in je ware zelf), hoe klein of hoe groot ook, te vertalen naar het dagelijks leven, gaat ego steeds meer uit de weg gaan staan, zodat je ware aard steeds meer zichtbaar wordt in je dagelijkse leven, en hoe meer dit gebeurt, hoe meer inzichten of opende ervaringen zich voordoen, soms erg subtiel, haast niet merkbaar, m.a.w. hoe gevoeliger je wordt voor de subtiliteit van je ware aard.

Dit in contrast met wat meestal gebeurt: het terug willen hebben van dat inzicht of die ervaring. Dit maakt je juist stomper voor de subtiliteit ervan, dit vergroot de dualiteit, de dualiteit tussen je ware aard en je dagelijkse leven.

Dit is aanvullend aan wat Bodhiboom al aangaf, het is een lichtjes andere aanpak, maar ze hoeven elkaar niet uit te sluiten. Integendeel, indien ze samen beoefend worden versterken ze elkaar.

Warme groet terug,

Dorje.


P.s. en voor de volledigheid: ware zelf is nog steeds een zelf (maar wel geen ego), het ontdekken van ware zelf is dus nog maar de helft van het verhaal, de andere helft is ontdekken wat de ware aard is van dat ware zelf is, en pas dan kom je bij niet-zelf (leegte). Maar dat is nog een ander verhaal en pas belangrijk als het vanzelf belangrijk wordt.




Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2859
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #4 Gepost op: 18-04-2019 20:40 »
Beste forumleden,

Heeft iemand ervaring om het "ware zelf mee te laten draaien"op de achtergrond? Het ego denkt duaal, het "ware zelf'ziet de dingen zoals ze zijn. Heeft iemand een idee hoe ik dit toe kan passen in het dagelijks leven?

Het is niet echt je vraag maar het valt me op.

Als het ego duaal denkt, stel, had de Boeddha na diens volledige verlichting dan niet het grootste ego van alle wezens in samsara?

Waarom? Talloze sutta's gaan immers over heilzaam versus onheilzaam, moreel versus immoreel, juist versus verkeerd, onberispelijk versus laakbaar, gezond versus ongezond, bevorderlijk versus niet-bevorderlijk, neerwaarts versus opwaarts, verward versus niet-verward, bezoedeld versus smetteloos, verdienstelijk versus onverdienstelijk, vaardig versus niet-vaardig.

Is het wel zo dat ego duaal denkt?




Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #5 Gepost op: 18-04-2019 22:32 »
Kan je er zo mee leven (?) :

Ego is duaal (ik t.o.v. ander) en kan dus enkel duaal denken. Eigenlijk is het nog juister te zeggen dat denken altijd duaal is. Taal komt voort uit denken, is dus ook duaal. Communicatie is dus duaal, ook al gebruik je non-dualistisch taalgebruik.

Er is ook niets mis met dualiteit, alleen valt Nibbana buiten dualiteit, buiten taal, zelfs buiten non-dualistisch taalgebruik.

Er is dus ook niets mis met duaal communiceren en dualiteit gebruiken om naar Nibbana te evolueren. Alleen Nibbana zelf kan niet omschreven worden in taal. Je zou dus kunnen zeggen dat Nibbana non-dualistisch is, een woord en taalgebruik dat nog niet bestond in de tijd van de Boeddha. Maar waar er wel verwijzingen zijn naar te vinden in het woordgebruik van de Boeddha. Ik kan nu niet direct iets terugvinden, maar iets in de zin van dat de Boeddha over zichzelf sprak als noch bestaand, noch niet bestaand of zoiets.

Boeddha richt zich tot ego, we vertrekken allemaal vanuit ego, vanuit dualiteit op het boeddhistische pad en het is dan gepast om ons duaal aanwijzingen te geven, maar dat wil niet zeggen dat dit dan vanuit ego gebeurd.

Maar ik moet je aangeven dat het een terechte opmerking is. Non-dualiteit is haast de mode geworden, het verwordt soms zo dat dualiteit slecht is en non-dualiteit goed, wat op zich een nieuwe dualiteit schept die de non-dualisten vaak over het hoofd zien. Het volledige plaatje is zoals altijd weer en-en, niet of-of. De werkelijkheid vanuit Nibanna perspectief is non-dualistisch, eigenlijk niet onder woorden te brengen, de werkelijkheid vanuit het perspectief van ervaring als mens is dualistisch. Enkel in het tegelijkertijd zien en omkunnen met beide perspectieven, en in geen van beiden gefixeerd te geraken, zit echte wijsheid.

Fijne avond,

De groeten,

Dorje.



Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2859
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #6 Gepost op: 19-04-2019 12:32 »
Hoi Dorje,

Ik wil je graag iets vertellen over hoe ik ben komen aanvliegen.

Je kunt ook te weinig denken en handelen in termen van wat moreel is en immoreel, onheilzaam en heilzaam etc. Te naief en onnadenkend leven. Maar wat doen. De moraal van de wereld maar volgend, of de moraal op het werk, of de moraal van een clubje vrienden. Wie is daar niet gevoelig voor? Voor afwijzing. Voor goedkeuring?

Toen ik scholier was werkte ik in een legbatterij. Dat deed je nou eenmaal...Daar dacht je niet over na. Dat, die mentaliteit, dat onnadenkende.

Zo leven dieren ook. Ze volgen vooral hun instincten of neigingen of groepsmoraal zonder er bij stil te staan wat onheilzaam en heilzaam, juist en verkeerd.
Ik denk dat het goed is dat we het dierenrijk te boven komen en dat begint met meer wijsheid ontwikkelen over wat moreel is en immoreel, heilzaam en onheilzaam etc.

Het heeft voor mijn gevoel ook te maken met dat je als mens (ik wel in ieder geval) een persoonlijk karakter, ruggengraat, nog moet ontwikkelen. Je bent als jong iemand, ik zeker, extreem beinvloedbaar, en je gaat dan heel gemakkelijk over grenzen heen. Je bent dan eigenlijk nog te slap. Je gaat zelfs zover dat je eigenlijk met je keuzes en daden jezelf verminkt, iets aandoet, en anderen ook. Je bent dan gevoelig voor de verkeerde dingen. Gevoelig voor wat anderen van je vinden, bijvoorbeeld, maar niet voor je eigen en andermans welzijn. Alles is nog zo onrijp, zie je?

Ik heb het nodig gehad en heb het nog nodig, te zien hoe dom dit is, hoe je jezelf verwondt,  hoe je zo alleen maar onheil over jezelf afroept. Dus ik heb het zo beleefd, en beleef het nog zo, dat het juist hard nodig is te zien wat heilzaam is en niet, wat moreel is en niet, wat leidt tot welbevinden en wat niet.
Ik heb niet automatisch wel goed voor mezelf en anderen gezorgd. Wijsheid was ver te zoeken vaak.

Ik heb zo veel interesse ontwikkeld in het onderricht over kamma. Ik ben het helemaal met de teksten eens die onderwijzen dat je je door je eigen manieren van denken, door je gedrag, door je neigingen, visies in een toestand kan brengen van verwonding, van jezelf constant iets aandoen.

Dat is de realiteit van waaruit ik dit onderwerp aanvlieg. En in deze context denk ik dat het heel goed is voor jezelf te onderzoeken, met de Boeddha-Dhamma als leidraad, hoe dit werkt. Hoe je jezelf in een toestand van verwonding brengt en hoe je dit eindigt. Zien wat heilzaam is en wat onheilzaam is speelt dan een cruciale rol. 

Toen ik me verdiepte in Mahayana leerde ik Manjushri kennen, de Bodhisattva die wijsheid symboliseert. Hij vertegenwoordigt vijf soorten wijsheid. Ik herinner me niet meer alle, maar onderscheidende wijsheid behoort er ook bij. In dat licht zie ik ook onderricht over verdienste en onverdienste, het heilzame en niet-heilzame, het bevorderlijke en niet bevorderlijke etc. Ik denk dat onderscheidende wijsheid ook een aspect is van de wijsheidsgeest van een volledig verlichte.


Siebe

Offline Bodhiboom

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 80
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #7 Gepost op: 19-04-2019 14:00 »
Het is niet echt je vraag maar het valt me op.

Als het ego duaal denkt, stel, had de Boeddha na diens volledige verlichting dan niet het grootste ego van alle wezens in samsara?

Dat ben ik wel eerder tegen gekomen, het gezegde dat verlichte mensen een groot ego hadden. Tenminste het werd over Osho gezegd. Maar ik ben er lang niet zeker van dat dat ook werkelijk waar is, in het geval van de Boeddha of dat van Osho. Als je kijkt naar wat er gezegd word dan is er ook veel dat de aanwezigheid van een groot ego tegenspreekt.

Maar het doet mij wel denken aan Tseng’can’s gedicht de Hsin Hsin Ming, waar de derde Zen Patriarch duidelijk zegt “als je zelfs maar een klein oordeel velt, dan zijn de hemel en de hel mijlen ver apart”. Je zou best kunnen stellen dat het vellen van oordelen ervoor zorgt dat je goed en slecht scheidt, dat je doelen stelt voor jezelf, en dat je daardoor samsara blijft zien. Dorje en Siebe zullen hier vast een opinie over hebben.

Dank je voor dit inzicht!

Graag gedaan hoor. Mijn denken is dat je negatieve mind states een soort indruk achterlaten, je kan het ook wel een soort trauma noemen. Als je geest vol zit met al die negatieve indrukken, dan is er geen ruimte voor je ware zelf om naar voren te komen. De boeddhistische leer over de klesha’s, de negatieve mentale staten, is niet erg groot, maar je kan er wel je voordeel mee doen.
« Laatst bewerkt op: 19-04-2019 14:36 door Bodhiboom »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2859
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #8 Gepost op: 19-04-2019 17:47 »
Dat ben ik wel eerder tegen gekomen, het gezegde dat verlichte mensen een groot ego hadden. Tenminste het werd over Osho gezegd. Maar ik ben er lang niet zeker van dat dat ook werkelijk waar is, in het geval van de Boeddha of dat van Osho. Als je kijkt naar wat er gezegd word dan is er ook veel dat de aanwezigheid van een groot ego tegenspreekt.

Volgens mij is het karakter of de persoonlijkheid van 'gewone' mensen overwegend gebaseerd op de wil, dus op emoties en neigingen. Ik denk dat dit door beoefening steeds meer verschuift naar een hele sterke persoonlijkheid gebaseerd op wijsheid. Een Boeddha staat in mijn beleving heel stevig in het leven, heeft een ongelofelijk sterk karakter of persoonlijkheid maar niet meer gebaseerd op wil.

Maar het doet mij wel denken aan Tseng’can’s gedicht de Hsin Hsin Ming, waar de derde Zen Patriarch duidelijk zegt “als je zelfs maar een klein oordeel velt, dan zijn de hemel en de hel mijlen ver apart”. Je zou best kunnen stellen dat het vellen van oordelen ervoor zorgt dat je goed en slecht scheidt, dat je doelen stelt voor jezelf, en dat je daardoor samsara blijft zien. Dorje en Siebe zullen hier vast een opinie over hebben.

Ja, wat verdienstelijk en onverdienstelijk is bevrijdt opzichzelf niet van samsara. Wat verdienstelijk is, heilzaam, dat leidt naar geluk, in dit leven en na dood, bijvoorbeeld als geboorte in een hemels rijk.
Het lijkt er op dat sommige scholen hier heel minzaam over doen. Maar dat zie ik niet in de Pali sutta's. Het is heel belangrijk voortdurend verdienste te verzamelen en afstand te doen van alles wat onverdienstelijk is. Nogmaals dat bevrijdt niet samsara, maar indirect leidt het wel tot bevrijding. Kennelijk hebben we die verdienste nodig en is het nodig om afstand te doen van onverdienstelijke zaken, om op een punt te komen dat we voorbij verdienste en onverdienste gaan (arahantschap).




Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #9 Gepost op: 19-04-2019 19:16 »
Hoi Siebe,

Bedankt voor de verduidelijking.

Samen met jou ben ik ook voorstander van te beschouwen wat heilzaam en wat onheilzaam is. Vandaar er is niets mis met dualiteit.

Als men echter spreekt over ego die dualistisch is, dan slaat dit op "enkel dualistisch", ego kan nooit de realiteit zien zoals die is, vooraf aan de dualiteit die hij er op projecteert. Een Boeddha kan dat wel, maar wat mijn punt hier is, is dat duaal uitdrukken en groot ego daarom niet synoniem zijn.

Dus ego die enkel dualistisch kan denken en Boeddha die vrij is van ego, maar zijn lering vaak dualistisch brengt, sluiten elkaar niet uit.

'Kan je  hier mee leven?" slaat op: kan deze uitleg het conflict dat je ziet oplossen? Want er is helemaal geen conflict tussen die twee: ego is dualistisch, Boeddha is vrij van ego (vrij van gevangen zitten in dualiteit), maar kan zich erg vaardig en nuttig dualistisch uitdrukken.

En ik herhaal, ik begrijp je reactie wel, en het is terecht, omdat dualiteit tegenwoordig vaak enkel negatief wordt bestempeld.

Hopelijk verduidelijkt dit ook voor jou een beetje mijn reactie.

Dualistische groeten,

Dorje.

« Laatst bewerkt op: 19-04-2019 19:18 door Dorje »

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #10 Gepost op: 19-04-2019 19:21 »
Volgens mij is het karakter of de persoonlijkheid van 'gewone' mensen overwegend gebaseerd op de wil, dus op emoties en neigingen. Ik denk dat dit door beoefening steeds meer verschuift naar een hele sterke persoonlijkheid gebaseerd op wijsheid. Een Boeddha staat in mijn beleving heel stevig in het leven, heeft een ongelofelijk sterk karakter of persoonlijkheid maar niet meer gebaseerd op wil.

Mooi uitgedrukt en helemaal mee eens.




Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2859
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #11 Gepost op: 19-04-2019 22:15 »
Ik denk dat ik je wel begrijp Dorje. Kun je het niet ook zo zeggen dat het soort bewustzijn waarin de bijkomstige bezoedeling asmi mana stevig is gevestigd (de notie Ik ben), dat kenmerkt zich door een hele sterke subject-object indeling. Als asmi mana stevig is gevestigd dan is er een sterke Ik-perceptie, alsof je een mannetje of vrouwtje bent in je hoofd. Hierdoor is er ook een sterke object perceptie. Het Ik versus het Andere. Subject versus Object. Waarnemer versus waargenomene. Zoiets?


Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #12 Gepost op: 20-04-2019 15:03 »
Dat zit er, voor hoe ik het momenteel begrijp, helemaal op, ja.

Offline Moesa

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 98
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #13 Gepost op: 11-05-2019 10:45 »
Beste forumleden,

Mooie inzichten, dank jullie wel. De éénheidservaring die Dorje benoemde heb ik al een paar keer ervaren ( na diepst van depressie). De momenten zijn niet uit te leggen, maar ik probeer ze te definiëren: het voelt als een "thuiskomen",  het moment ( van nu of door de dag heen) is ( duid ik als acceptatie) "wat is, dat is". Wanneer zo'n moment mij overkomt, is vaak doordat ik door diepe lagen ben gegaan.

In dualiteit bemerk ik dat er ontmoetingen plaatsvinden die bij mijn "maskers" laten vallen. De denkpatronen worden helder, alleen dit proces is op het moment zeer pijnlijk. Probeer door veel introspectie bij de kern van o.a: woorden, beelden kennis te nemen van wat er innerlijk met mij gebeurd. Zo begin ik mij steeds meer terug te trekken van de massa en zoek meer de rust op. De loslaat-processen (het pellen) ervaart mijn "ik"als zwaar, want tja die is namelijk gehecht aan zoveel dingen. Dan verlies ik mijzelf weer. Zo ben ik erachter gekomen ( als mijn waarheid) dat ik mijzelf moet verliezen om weer zover mogelijk "down to earrth"te blijven en dat deze processen "zo moeten zijn", hoe vervelend dan ook


Door dit zo te beschrijven mist mijn ik (want het is ego's werk) het ware zelf, of is dit andersom?

Heeft iemand van jullie hier ervaring mee?

Warme groet Moesa

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2859
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #14 Gepost op: 12-05-2019 12:51 »
Komt het verliezen van onszelf niet omdat we teveel willen, teveel ons best doen, teveel begeerte?

Offline Moesa

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 98
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #15 Gepost op: 12-05-2019 13:09 »
Beste Siebe,

Dat is waar denk ik. Denk wel dat het erbij hoort om jezelf weer op het eigen pad te zetten

Warme groet Moesa

Offline Bodhiboom

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 80
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Het ware zelf
« Reactie #16 Gepost op: 12-05-2019 13:33 »
De loslaat-processen (het pellen) ervaart mijn "ik" als zwaar, want tja die is namelijk gehecht aan zoveel dingen. Dan verlies ik mijzelf weer. Zo ben ik erachter gekomen (als mijn waarheid) dat ik mijzelf moet verliezen om weer zover mogelijk "down to earth" te blijven en dat deze processen "zo moeten zijn", hoe vervelend dan ook.

Die los-laat processen ken ik wel, maar ik ervaar ze niet als zwaar. Bij mij is elk stukje loslaten iets dat mij lichter en kleiner maakt, en het is iets wat ik wel als bevredigend ervaar. Maar dit doet mij ook denken aan een uitspraak van Osho, die zei dat loslaten het pad was, maar dat je je wel bewust moest zijn van wát je losliet.

Als je jezelf verliest, dan misschien heb je het nodig om even een revolutie te ondergaan. Die chaos die ontstaat bij jezelf verliezen is ook een tijd van grotere mogelijkheden, waarin er nieuwe deuren opengaan. Maar het kan ook anders. Bij mij gaat loslaten gepaard met een zekere extase, bliss, een mooi gevoel wanneer het gebeurt. Misschien moet je je laten leiden door dat gevoel, als je het ooit tegenkomt.

Warme groet,

Bodhiboom