Auteur Topic: geluk  (gelezen 177 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
geluk
« Gepost op: 01-05-2019 21:16 »
stelling: geluk gaat niet jezelf aan.

Is het wel waar dat we gelukkig willen zijn? Wat is dat dan?

Gelukkig willen zijn, is dat niet meer omdat we daarmee anderen de ogen willen uitsteken? Willen indruk maken? Zie mij nou...zie me gaan, zie me stralen, zie hoe ik in controle ben, hoe vlot ik doe en spreek, hoe ik alles maar mooi voor elkaar heb, hoe ik op alles een gepaste reactie vertoon?

Streven we wel naar geluk voor onszelf? Is gelukkig willen zijn echt wel een authentieke wens?

stelling, geluk gaat jezelf niet aan.

Siebe



Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #1 Gepost op: 02-05-2019 10:38 »
stelling: geluk gaat niet jezelf aan.

De objectieve stelling op zich, daar ben ik het mee eens: geluk gaat niet jouw "zelf" aan, geluk is het vrijer worden van de verlangens en verwachtingen van dat "zelf". Al wat "zelf" naar zich toetrekt, is enkel schijn-geluk. Het oplossen van het conflict tussen wat zelf wil en hoe de realiteit nu eenmaal is, is het uitdoven van zowel ongeluk, als geluk, en dit is met geen woord aan te duiden, maar wordt soms aangeduid met de term "waar geluk", maar dan in de betekenenis van stabiel, blijvend, onveranderlijk, onaangetast door ongeluk en zelfs onaangetast door geluk.

Is het wel waar dat we gelukkig willen zijn?

Dat is toch echt wel een waarheid als een koe. Als er één iets is dat iedereen gemeenschappelijk heeft, dan is dit wel de wens gelukkig te willen zijn. Zelfs de grootste misdadiger heeft deze wens ergens wel, alleen hoe de illusie over wat dat geluk zal maken wordt ingevuld ("ik zal gelukkig zijn als ik die persoon uit de weg kan ruimen, ik zal gelukkig zijn als ik zoveel geld kan stelen en er niet eens voor hoef te werken, ik zal gelukkig zijn als iedereen mij vreest, ik zal gelukkig zijn als ik alle andere mensen ongelukig maak, ..."), is zeer verschillend, en meestal niet zo erg heilzaam.

Gelukkig willen zijn, is dat niet meer omdat we daarmee anderen de ogen willen uitsteken? Willen indruk maken? Zie mij nou...zie me gaan, zie me stralen, zie hoe ik in controle ben, hoe vlot ik doe en spreek, hoe ik alles maar mooi voor elkaar heb, hoe ik op alles een gepaste reactie vertoon?

Wat je hier beschrijft noem ik facebook-geluk, facade geluk. Enkel delen, posten wat de illusie van je gelukkige zelf bevestigt. Geluk zoeken in de nood aan bevestiging van je eigen illusie.

Juist omdat het onmogelijk is te slagen in het geluk dat we nastreven (omdat we streven naar het geluk van het zelf), gaan we de illusie van gelukkig te zijn etaleren, om dan toch ten minste die illusie te hebben. Dus het is waar, uit onmacht "waar geluk" te vinden, streven we op den duur meer naar onze illusie van geluk in de kijker zetten, dan naar geluk zelf.

M.a.w. indruk willen maken ("zie mij nou...zie me gaan, zie me stralen, zie hoe ik in controle ben, hoe vlot ik doe en spreek, hoe ik alles maar mooi voor elkaar heb, hoe ik op alles een gepaste reactie vertoon"), is voeden van dit zelf.

Delen, openlijk zoeken en verwijzen naar niet-zelf, als enige oplossing voor alle problemen en dit steeds opnieuw doen, niet uit zelf-bevestiging, maar om jezelf en anderen hier aan te blijven herinneren, is van een heel andere orde.
;)

Streven we wel naar geluk voor onszelf? Is gelukkig willen zijn echt wel een authentieke wens?

Tegenstelling: de wens is wel autthentiek, en bij iedereen aanwezig, alleen is de wens voor ons "zelf" onvervulbaar, waardoor het verglijdt in het hoog houden van een illusie van geluk.

Stelling: waar geluk (het uitblijven van trekken naar geluk, en afstoten van ongeluk), doet zich maar voor indien het voeden van "zelf" (diegene die trekt en afstoot) stilaan wordt uitgedoofd. M.a.w. "waar geluk" gaat "jouw zelf" niet aan.

Of hoe zien jullie dit dan?






« Laatst bewerkt op: 02-05-2019 10:52 door Dorje »

Offline Bodhiboom

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 80
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #2 Gepost op: 02-05-2019 14:44 »
Is het wel waar dat we gelukkig willen zijn? Wat is dat dan?

Gelukkig willen zijn, is dat niet meer omdat we daarmee anderen de ogen willen uitsteken? Willen indruk maken? Zie mij nou...zie me gaan, zie me stralen, zie hoe ik in controle ben, hoe vlot ik doe en spreek, hoe ik alles maar mooi voor elkaar heb, hoe ik op alles een gepaste reactie vertoon?

Streven we wel naar geluk voor onszelf? Is gelukkig willen zijn echt wel een authentieke wens?

Ik denk dat iedereen wel streeft naar gelukkig zijn in de een of andere vorm. Maar veel mensen hebben een slechte opvatting over wat dat geluk dan wel niet is, of waar het uit voortkomt. Het hebben van een groot en voortvarend gezin, een mooi huis, een flitsend uitziende auto. Dat zijn vrij oppervlakkige dingen en vaak van korte duur, maar velen blijven erin steken.

Een spiritueel mens die niet meer vastzit aan het uiterlijk hunkert misschien naar zaligheid, “bliss”, als een uitkomst van de spirituele zoektocht, en denkt dat geluk daar te zoeken is, uit die innerlijke bronnen. Maar dat is volgens de boeddha ook een geconditioneerd verschijnsel, en dus tijdelijk. Volgens Thich Nhat Hanh kan een goede mindfulness beoefenaar uit bestaande condities geluk opwekken, dus het is beschikbaar als je het wilt.

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #3 Gepost op: 02-05-2019 14:50 »

stelling: geluk gaat niet jezelf aan.


stelling, geluk gaat jezelf niet aan.

Over welke van de twee hebben we het?

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #4 Gepost op: 02-05-2019 17:21 »
Ik vind het zelf wel een mooi beeld dat de geest aangekleed kan zijn met van alles en ook naakt kan zijn. Aangekleed met somberheid of opgewekt, met optimisme of pessimisme, met opwinding of dufheid, met enthousiasme of nuchterheid etc. Maar die kleding is niet echt de natuur van de geest. Het is kleding. Het gaat niet jezelf aan.

Je voelt je anders met de kleding van optimisme aan dan met de kleding van pessimisme maar ben je totaal veranderd als je van die kleding wisselt? Het lijkt me niet.

Ook in de beschrijving van de jhana's zie je dat geluk wordt beschreven als iets wat door verstilling vanzelf uit de geest verdwijnt. Dan kun je toch zeggen, het gaat niet echt jezelf aan, en ook, het gaat jezelf niet echt aan? Ik denk dat gelijkmoedigheid al dichter bij onszelf ligt dan geluk. Maar we worden gek gemaakt door de wereld en maken onszelf gek.

Siebe



Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 477
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #5 Gepost op: 02-05-2019 18:00 »
ja,
...van gelijkmoedigheid
wordt ik een
gelukkiger mens...


« Laatst bewerkt op: 02-05-2019 18:16 door ekayano maggo »

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #6 Gepost op: 02-05-2019 21:28 »
Maar die kleding is niet echt de natuur van de geest. Het is kleding. Het gaat niet jezelf aan.

Gaat die natuur van de geest dan wel jouw zelf aan? Of juist ook niet?

Gelijkmoedig verwijst er misschien inderdaad wel beter naar dan het woord geluk, mee eens.


Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #7 Gepost op: 02-05-2019 23:06 »
Maar die kleding is niet echt de natuur van de geest. Het is kleding. Het gaat niet jezelf aan.

Gaat die natuur van de geest dan wel jouw zelf aan? Of juist ook niet?

ja, dat denk ik wel maar niet als persoonlijk-zelf.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 608
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #8 Gepost op: 03-05-2019 10:54 »
Gaat die natuur van de geest dan wel jouw zelf aan? Of juist ook niet?

ja, dat denk ik wel maar niet als persoonlijk-zelf.

Ok, goed genoeg.

De natuur van de geest is dus niet persoonlijk, het is dus ook geen lichaam en geen verstand, het is iets anders dan lichamelijke ervaring, gevoelens en gedachten (denken). Wat is het dan wel?

Als het niet persoonlijk is, dan kan geen enkel persoon het dus bezitten? Het is dus niet iets van "jouw"? Het is dus ook niet van "mij"? En toch is het wel de aard van jouw en mijn geest? Maar de aard zelf is niet persoonlijk, niet te bezitten, niet van iemand? De aard van jouw geest en de aard van mijn geest is dus hetzelfde? Onze ware natuur is dus niet van de aard van dit ben ik, dit is mijn, dit is mijn zelf? Niet-zelf dan?

En nog: als de aard van jouw geest en de aard van mijn geest hetzelfde is, dan is deze aard er nog steeds als ik verdwijn en jij er nog bent, of als jij verdwijnt en ik er nog ben, en dus ook als we beiden verdwijnen, niet?





« Laatst bewerkt op: 03-05-2019 10:58 door Dorje »

Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #9 Gepost op: 03-05-2019 11:45 »
ja,
...van gelijkmoedigheid
wordt ik een
gelukkiger mens...

bij de jhana's is gelijkmoedigheid verbonden met de vierde jhana. Het is een staat van zuivere gelijkmoedigheid.

de kenvermogens van de geest lijken dan optimaal te zijn, volgens de sutta's. De geest wordt vergeleken met goud. Als goud veel verontreiniging bevat, zoals andere metalen, is het niet goed te bewerken, is het broos, niet goed hanteerbaar. Goud wat ontdaan is van onzuiverheden is soepel, goed hanteerbaar en je kunt er sieraden mee maken.

Zo is een verontreinigde geest ook niet goed hanteerbaar. Het kan niet goed in zaken doordringen. De vierde jhana wordt vaak beschreven als een staat van gelijkmoedigheid waarbij de geest heel goed hanteerbaar is. Als je dan de geest richt op kennis van vorige levens  kan zich kennelijk kennis van vorige levens voordoen. Of richt op het heengaan en weer verrrijzen van wezens. Of op de beeindiging van de asava's. Dus de kenvermogens van de geest zijn kennelijk verbonden met diens zuiverheid en onzuiverheid.

Siebe








Online Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 2860
    • Bekijk profiel
Re: geluk
« Reactie #10 Gepost op: 03-05-2019 13:00 »
En nog: als de aard van jouw geest en de aard van mijn geest hetzelfde is, dan is deze aard er nog steeds als ik verdwijn en jij er nog bent, of als jij verdwijnt en ik er nog ben, en dus ook als we beiden verdwijnen, niet?

Anguttara Nikaya 3.47 (7)
“Bhikkhu’s, er zijn deze drie kenmerken die het geconditioneerde bepalen. Welke drie? Een ontstaan/opkomen wordt gezien, een verdwijnen wordt gezien, en diens verandering terwijl het aanhoudt/duurt wordt gezien. Dit zijn de drie kenmerken die het geconditioneerde bepalen”.
“Bhikkhu’s, er zijn deze drie kenmerken die het ongeconditioneerde bepalen. Welke drie? Er wordt geen ontstaan/opkomen gezien, geen verdwijnen wordt gezien, en geen verandering terwijl het aanhoudt/duurt wordt gezien. Dit zijn de drie kenmerken die het ongeconditioneerde bepalen”.


Ik heb zelf het idee dat beide hier en nu te zien zijn. Is het niet zo dat we inderdaad kunnen zien dat gedachten opkomen, en neigingen/emoties, en waarnemingen en gevoelens? Ze komen en gaan en veranderen in de tussentijd. We merken dat komen en gaan op. Zo snappen we wat de Boeddha bedoelde met 'het geconditioneerde'. Het staat voor alles wat ontstaat,  bestaat en weer ophoudt te bestaan, intern en extern, grof en subtiel, ver en nabij.

En is er ook iets wat volgens mij anders is. Iets waarbij je, als je gewoon wakker bent, juist geen ontstaan, even bestaan en verdwijnen ziet. Iets wat je stilte kunt noemen, of leegte, of roerloosheid of een soort onbewogenheid, ongrijpbare ruimtelijkheid. Iets wat stabiel aanwezig lijkt temidden van opkomende verschijnselen? Iets wat aldoor zichzelf blijft. Onveranderlijk en ik denk ook onveranderbaar.

Terwijl je wakker bent kun je het ontstaan zien/merken van gedachten, emoties/neigingen, gevoelens, waarnemingen. Je merkt afwisselingen. Maar niet hierbij. Terwijl je wakker bent zie je geen opkomen en verdwijnen of tussentijdse verandering van die stilte, leegte, onbewogenheid, die ongrijpbare ruimtelijkheid. Toch, er zijn wel perioden, zoals in diepe droomloze slaap, dan is er helemaal geen bewuste waarneming en weet je later, bij bewustzijn gekomen, ook niet of die ongrijpbare ruimtelijkheid toen aanwezig was tijdens diepe droomloze slaap. Dus je kunt niet bepalen of dit eeuwig aanwezig is ofzo. Maar je kunt wel zeggen dat, terwijl je wakker bent, die ongrijpbare ruimtelijkheid zich niet lijkt voor te doen als iets wat ontstaat, even bestaat en verdwijnt. In die zin lijkt het anders dan verschijnselen zoals gevoelens en waarnemingen.

Ik heb zelf het idee dat die ongrijpbare ruimtelijkheid, die stilte en leegte, meer beantwoordt aan wie/wat we zijn dan de verschijnselen die komen en gaan. Daarom heb ik ook het idee dat je jezelf niet kunt veranderen. Al transformeer je door beoefening van een extreem ongeduldig iemand tot een heel geduldig persoon, ik geloof er niet in dat je jezelf nu ervaart als totaal ander iemand. Je blijft jezelf beleven als dezelfde persoon. Je verandert toch ook niet wezenlijk als lust verdwijnt nadat het er eerder was, of als gedachten stoppen, of als boosheid verdwijnt?  Dan verdwijn je toch niet zelf? Je wordt toch niet opeens een heel ander iemand met of zonder gedachten?

In wezen ben je volgens mij niet te veranderen, maar bijkomstige zaken aan jezelf kun je wel veranderen. Zoals je manier van denken, neigingen, kortom al die conditioneringen, dat is veranderbaar. Maar er is iets dat leent zich niet voor verandering, en dat iets ligt volgens mij dichter bij wie/wat je bent dan het geconditioneerde.

Ik kan niet goed zien of de Boeddha het wel zo bedoelde. Sommigen lijken dit tegen te spreken, maar zo voel ik het aan.

Ik zie het ook op een logische manier. Stel namelijk dat we alleen het geconditioneerde zouden zijn, dat alles instabiel is aan onszelf, hoe kun je dan ooit bij stabiliteit uitkomen? Hoe kun je ooit een eiland of toevlucht van jezelf maken als jezelf alleen maar zou bestaan uit instabiele mentale en fysieke processen?
En leert de Boeddha ons ook niet om al die instabiele fysieke en mentale processen zo te beschouwen: "dit ben ik niet, dit is niet van mij, niet mijn zelf'?

Het kan volgens mij niet anders of het eiland, de toevlucht, het stabiele moet er nu al zijn. En volgens mij is dat het ongeconditioneerde. Het is niet de bedoeling dat te zien als 'dit ben ik, dit is van mij, dit is mijn zelf' omdat je dan, ipv aan het geconditioneerde, aan het ongeconditioneerde gaat hechten. Het is de bedoeling los te laten, te ontspannen. Elke visie van zelf leidt tot lijden en ellende zegt de Boeddha ergens.

Nogmaals, ik wil niet beweren dat dit de leer is van de Boeddha, maar zo voel ik het aan. Misschien zeggen mensen het anders, misschien de Boeddha ook, maar ik geloof ook niet dat iemand in staat is te bepalen wat eeuwig is. Kan eeuwigheid object zijn van directe kennis?

Siebe