Auteur Topic: de gouden middenweg, een verhaal uit India uit lang vervlogen tijden  (gelezen 132 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 561
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Religie is de menselijke uitdrukking van zijn zoektocht naar een zinvol leven, het hogere doel, het levensdoel dat de dood en het menselijke lijden kan overstijgen.
In India is men zeer ver gegaan in de zoektocht, tot op de rand van het nihilisme.

Wat is het hogere doel ?
Wat is het hogere doel, wanneer er geen hoger doel is ?
Hoe dieper je graaft, op een moment kom je bij het niet-weten terecht.
De gelovige laat het niet-weten los en laat zich vallen in vertrouwen en geloof. Hij weet niet wat het hogere doel is, maar denkt het te weten of schenkt zijn vertrouwen in een verhaal, een visie, een overtuiging.

Het verhaal van Boeddha, of moet ik zeggen een verhaal uit India, daar ergens in lang vervlogen tijden, is een dubbel verhaal.

---

Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Online Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 150
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Is het hogere doel echt het overstijgen van het lijden? Want op een bepaald niveau kan je zeggen dat de boeddha nog altijd ziekte, ouder worden en de dood ervoer.

Ik zit net het boek van Eckhart Tolle te lezen, De kracht van het Nu, en kom daarin toch wel degelijk elementen tegen van een hoger doel. Dus ik denk wel dat elke spirituele beweging een hoger doel vertegenwoordigd.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 682
    • Bekijk profiel
Religie is de menselijke uitdrukking van zijn zoektocht naar een zinvol leven, het hogere doel, het levensdoel dat de dood en het menselijke lijden kan overstijgen.
In India is men zeer ver gegaan in de zoektocht, tot op de rand van het nihilisme.

Wat is het hogere doel ?
Wat is het hogere doel, wanneer er geen hoger doel is ?
Hoe dieper je graaft, op een moment kom je bij het niet-weten terecht.
De gelovige laat het niet-weten los en laat zich vallen in vertrouwen en geloof. Hij weet niet wat het hogere doel is, maar denkt het te weten of schenkt zijn vertrouwen in een verhaal, een visie, een overtuiging.

Het verhaal van Boeddha, of moet ik zeggen een verhaal uit India, daar ergens in lang vervlogen tijden, is een dubbel verhaal.

---

Dat is mooi, ik was eerst niet mee met het laatste stukje, maar na nog eens herlezen wel.

Mooi, maar vergeet niet, we zijn allemaal (op één of andere manier) ook gelovig begonnen.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 682
    • Bekijk profiel
Want op een bepaald niveau kan je zeggen dat de boeddha nog altijd ziekte, ouder worden en de dood ervoer.

Waar een mens is, is lijden (eerste edele waarheid).

Is het hogere doel echt het overstijgen van het lijden?

Waar een doel is, is lijden (tweede edele waarheid).

Wat de boeddha ontdekte was dat hij in werkelijkheid niet de mens was die lijdde.
Het hoogste doel van een mens is dus het hoogste doel als mens op te geven (derde edele waarheid).

De mens en het lijden verdwijnen dan niet, de identificatie er mee wel.
Maar niet altijd, soms is identificatie nodig, bijvoorbeeld als er leerlingen vragen stellen,
dan is er lichaam, spraak en geest en ook lijden. Dus, zou Siebe aanhalen (als hij er zelf niet meer is, moet iemand zijn stem toch vertegenwoordigen): het lijden is maar echt volledig beeindigd, na het afleggen van het lichaam (parinibbana/paranirvana), tenminste als in dat leven alle hechting uitgedoofd is, door het achtvoudig pad te gaan (vierde edele waarheid), zodat er zich geen hechting meer aan een nieuwe wedergeboorte zal voordoen.

Boeddhisme in een notendop.

« Laatst bewerkt op: 11-07-2019 16:59 door Dorje »

Offline Buddha Amitabha

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 25
  • Geslacht: Man
  • Het kwaad komt voort uit een tekort aan bewustzijn
    • Bekijk profiel
De mens zoekt inderdaad naar een hoger doel, een zinvol doel, een leven met zingeving. Alleen, hoe verder je zoekt, des te dieper je kijkt… op een gegeven moment begin je – begin ik (laat ik voor mezelf spreken) te merken dat je in een bepaalde cyclus rond aan het draaien bent. Het denken, de mind, is daar een essentieel onderdeel van: doordat we nogal veel associëren, eigenlijk voortdurend associëren, lijkt het alsof we zinrijke en belangrijke gedachten hebben, die zelfs filosofisch kunnen zijn. Ik stel niet dat filosofie en religie niet mogelijk zouden kunnen zijn. Maar voor de gewone mens is dat niet meer dan een idee, een streven hooguit, maar waar streeft men naar? De Griekse filosoof Socrates was hierin zeer gedreven, door iedereen die overtuigd was van een bepaald idealistisch denken, op de proef te stellen. Hij bleef net zo lang doorvragen over een bepaald onderwerp totdat men uiteindelijk toe moest geven dat een vastgesteld ideaalbeeld feitelijk niet mogelijk is. Een bekende uitspraak van Socrates was: “Het enige wat ik weet, is dat ik niets weet. En zelfs dat weet ik niet zeker.” Dit klinkt nogal nihilistisch en ook als we naar de Boeddha kijken, lijkt het er soms op alsof zijn weg leidt tot het uiteindelijk uitschakelen van het leven. Maar dat is slechts een indruk op het eerste gezicht.

Het doel van het boeddhisme zou de Verlichting zijn, het Nirvana. Maar hoe is dat te bereiken, als dat al mogelijk zou zijn? De Boeddha beveelt de meditatie aan, en dat kan een probaat middel zijn om inzicht te krijgen in het denken, de mind en misschien nog wel wat meer. Maar vroeg of laat lopen we toch aan tegen het feit dat onze mind, ons associatieve denken, problemen voor ons blijft scheppen. Een verdieping van de meditatie kan tonen dat we zullen gaan inzien dat het associatieve denken handig is in het dagelijkse leven, maar dat ditzelfde denken totaal niet geschikt is om de Verlichting te realiseren. Sterker nog: het is eerder het bewustzijn (inzicht) dat we niet veel of zelfs niets kunnen bereiken via de weg van het associatieve denken, omdat associaties nieuwe associaties oproepen en min of meer aan het situationele toeval onderhevig zijn. Wanneer dit-en-dit gebeurt, associeer ik er bij dat het “gevaarlijk” kan zijn, of “prettig” danwel “onprettig”. Aan deze cirkel van het leven is bijna niet te ontkomen, laat staan dat we die Verlichting erdoor zouden kunnen realiseren. Je kunt bibliotheken doorlezen, alle religieuze wegen bestuderen, maar je blijft rondcirkelen in de mind, het menselijke associatieve denken.

Verder is het niet zo, dat we allemaal dezelfde soort mensen zijn. We lijken erg op elkaar, maar iedereen heeft zo zijn genetische bagage en ook zeer persoonlijke ervaringen opgedaan in het leven. Dat maakt verschil. Daarbij komt nog, dat de ene mens veel lichamelijker is ingesteld dan de ander. De volgende mens is weer meer emotioneel ingesteld en bij weer een ander ligt de nadruk op het denken, de geest. Alle drie de toestanden maken deel uit van ons leven, maar we verschillen dus op lichamelijk, emotioneel en psychisch niveau. G.I. Gurdjieff bijvoorbeeld, maakte hierin onderscheid en stelde dat de lichamelijk ingestelde mens de weg van de fakir bewandelt als hij een leraar nodig heeft. De emotioneel ingestelde mens is meer geschikt voor devotie en zal het beste de weg van de overgave bewandelen als monnik. De weg van de yogi is daarentegen meer geestelijk ingesteld, denk maar aan jnana yoga en raja yoga, de yoga sutras van Patanjali. Vaak wordt alles op één hoop gegooid en wordt er gedaan alsof iedereen dezelfde weg zou moeten kiezen of bewandelen. Maar dat is een verblinding die aantoont dat velen niet weten waar ze het over hebben, door zich uitsluitend te focussen op één bepaalde weg of stroming in een bepaalde godsdienst, religie of levensfilosofie.

De fakir luistert naar zijn leraar, die stelt dat hij zijn arm omhoog moet houden, dag en nacht. Of er worden andere oefeningen geleerd, maar het is zeer lichamelijk gericht. De meeste fakirs zijn heden ten dage oplichters, en de echte fakir bestaat eigenlijk bijna niet meer. Het is allemaal hocus pocus geworden. De monnik, de emotionele mens, die geeft zich over aan God of goden, die vraagt niet naar de beoefening, die bidt op aanbeveling van zijn leraar. Dat is zijn of haar oefening en overgave. De God is het centrum, Hij is almachtig en de mens behoeft verlossing door middel van een geloof en vertrouwen in die God of goden. De yogi daarentegen beoefent de meer geestelijke weg, hij of zij probeert soms actief het denken of de mind te beïnvloeden, door negatieve gedachten die opkomen te neutraliseren via tegenovergestelde gedachten, enzovoort. Dat is een heel proces, dat via de beoefening door een leraar wordt begeleid.

Wat ik met dit alles wil zeggen, is dat we allen mensen zijn die inderdaad naar zingeving zoeken, maar dat ons temperament kan verschillen. Een leraar zal daar rekening mee houden en de beoefening daarop afstemmen. Het is zaak om de emotionele mens op een andere manier te laten oefenen dan een meer geestelijk ingesteld mens. Het gaat er om waar de nadruk ligt. Idealiter zijn deze drie menselijke toestanden (lichamelijk, emotioneel en geestelijk) volgens Gurdjieff in de mens in evenwicht (hij noemt dat in zijn systeem de “vierde mens”). Maar dat is normaliter en van nature niet zo, we zijn uit evenwicht. Vandaar dat er zoveel verschillende wegen en systemen zijn. In de yoga wereld kent men bijvoorbeeld hatha yoga (lichamelijk), bhakti yoga (emotioneel) en jnana yoga (geestelijk, gericht op kennis). Uiteraard zijn er nog meer vormen en mengvormen, maar dit is de meest grove indeling die de grote lijn aangeven. Ook in het boeddhisme is er sprake van diverse stromingen die meer gericht zijn op devotie en andere die meer werken met de menselijke geest, enzovoort. Het is aan de leraar om te kunnen duiden welk aspect het hoofdkenmerk is van elke afzonderlijke leerling. Dat kun je niet uit een boekje leren.
Als je eenmaal zelf bevrijd bent, bevrijdt dan ook anderen. Als je eenmaal op de andere oever bent aangekomen, help dan ook anderen die te bereiken.

Offline ekayano maggo

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 518
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
[...]Het verhaal van Boeddha, of moet ik zeggen een verhaal uit India, daar ergens in lang vervlogen tijden, is een dubbel verhaal.

Ik begrijp eigenlijk niet wat je met dat 'dubbele' bedoeld...

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 561
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
ik heb de oorspronkelijke tekst een beetje aangepast onder invloed van de commentaren.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Religie omhelst meerdere zaken onder andere is het  de menselijke uitdrukking van verschillende zoektochten. We noemen het spirituele zoektochten omdat het een zoektocht naar iets onstoffelijk, geestelijk, innerlijk is.

Dit kan de zoektocht naar een zinvol leven zijn, of het kan de zoektocht naar een hoger doel zijn, of het kan de zoektocht zijn naar een levensdoel dat dood en menselijk lijden kan overstijgen.

Dit overstijgen kan eventueel letterlijk genomen worden (bv het eeuwig leven in een toestand van geluk in de hemel) maar kan ook figuurlijk genomen worden, (bv. Je leven geven voor een ideaal, waarbij je zelf geen extra beloning voor krijgt behalve dat het je leven een zingeving geeft waarbij de dood en het lijden weliswaar aanwezig zijn maar dat het de klank, kleur van geest en innerlijk niet aantast maar helder en krachtig blijft. ).

In India is men zeer ver gegaan in de zoektocht, tot op de rand van het nihilisme.  Elk werelds streven eindigt in verderf en dood. Er is geen hemelse uitweg uit de verschrikking van het lijden, de eindigheid van het bestaan.

Ik zeg India in plaats van boeddha of boeddhisme omdat de boeddhistische teksten een weerspiegeling zijn van de tijdsgeest maar ook dat er verschillende denkbeelden  reeds terug te vinden zijn in oudere teksten, niet specifiek boeddhistisch.

Andere religies zijn minder ver gegaan in hun zoektocht, niet tot op de bodem. Voor veel ongelovige westerlingen op zoek naar een zinvol leven die zich niet wensen vast te houden aan een god, niet aan een eeuwig leven na de dood, maar in vol besef van de eindigheid van het leven is dit toch wel herkenbaar.

Wat is het hogere doel, wanneer er geen hoger doel is ?

Er is niet slechts één antwoord op spirituele vraagstukken  in de boeddhistische teksten, er zijn diverse antwoorden, die dan ook niet allemaal met elkaar verenigbaar zijn, of zelfs volledig tegenstrijdig. Boeddhistische teksten zijn dan ook niet geschreven door één en dezelfde persoon, maar is een verzameling van vele spirituele teksten, sommige ouder dan het boeddhisme, sommigen afkomstig van andere stromingen, sommige van vijanden, sommige van dwazen, list, leugen en bedrog.



Het verhaal van Boeddha (of moet ik het Indische verhaal van weleer zeggen) is een dubbel verhaal.
Elke religie geeft “religie” als antwoord op de spirituele vraagstukken : wat is het hogere doel ? ,  Stop met zoeken en geef je over aan de religie. Schenk je vertrouwen, geloof. Omarm de visie, de overtuiging, de grondbeginselen.
Het boeddhistische verhaal lijkt anders te zijn, vraagt niet om blindelings te geloven, maar nodigt juist uit om tot bevestiging te komen door het zelf allemaal te ontdekken.

En toch is de religie van Boeddha voor miljoenen een religie van vertrouwen, geloof, en ze hebben zelf ontdekt en zijn zelf tot bevestiging gekomen dat het omarmen van de visie, de overtuiging, de grondbeginselen een hoger doel schenkt.

Het verhaal van Boeddha is een verhaal van tot op het bot, en daarna schenkt hij de wereld een religie waarmee hij bevestigt dat religie het hogere doel is.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Online Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 150
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Het verhaal van Boeddha (of moet ik het Indische verhaal van weleer zeggen) is een dubbel verhaal.
Elke religie geeft “religie” als antwoord op de spirituele vraagstukken : wat is het hogere doel ? ,  Stop met zoeken en geef je over aan de religie. Schenk je vertrouwen, geloof. Omarm de visie, de overtuiging, de grondbeginselen.
Het boeddhistische verhaal lijkt anders te zijn, vraagt niet om blindelings te geloven, maar nodigt juist uit om tot bevestiging te komen door het zelf allemaal te ontdekken.

En toch is de religie van Boeddha voor miljoenen een religie van vertrouwen, geloof, en ze hebben zelf ontdekt en zijn zelf tot bevestiging gekomen dat het omarmen van de visie, de overtuiging, de grondbeginselen een hoger doel schenkt.

Het verhaal van Boeddha is een verhaal van tot op het bot, en daarna schenkt hij de wereld een religie waarmee hij bevestigt dat religie het hogere doel is.

Dank je voor het verduidelijken van de oorspronkelijke text, ik zie nu een stuk meer waar je op aan stevent.

Ik vind de Pali canon als een geschrift ook wel iets dubbels hebben, want aan de ene hand heeft het dingen zoals de vier nobele waarheden en de Kalama Sutta, dingen die je zelf kan verifiëren, en aan de andere hand vertelt het verhalen over deugd, karma en wedergeboorte die niet te verifiëren zijn en die je zomaar moet geloven.

Dus denk ik dat de religieuze aspecten van het boeddhisme niet zozeer te volgen zijn voor iemand die werkelijk zoekt op het pad naar de verlichting. Boeddhisme als religie, het verwerven van deugd, het zoeken naar een mooie wedergeboorte, die dingen zijn voor zij die ergens nog slapen en niet echt zoeken naar de verlichting.

Er staat een scherpe aftekening tussen diegenen die zoeken op het pad en dus monniken worden, of diegenen die in alle nederigheid zeggen dat ze daar nog niet aan toe zijn maar dat ze alleen zoeken naar een mooi volgend leven.
« Laatst bewerkt op: 19-07-2019 11:22 door Bodhiboom »