Auteur Topic: I'm enlightened!  (gelezen 333 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 700
    • Bekijk profiel
I'm enlightened!
« Gepost op: 12-07-2019 19:58 »

Offline Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 174
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #1 Gepost op: 14-07-2019 16:36 »
Best grappig... het is best interessant hoe je zo nu en dan mensen tegen komt die zeggen dat ze verlicht zijn, maar bij nadere inspectie toch vrij grote imperfecties vertonen.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 700
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #2 Gepost op: 16-07-2019 21:31 »
Verlichting is een woord met veel verschillende invullingen. Het wordt nogal vlug ergens, bvb op iemands ervaring geplakt. Maar de eerste vraag die ik mij dan stel is: wat men dan juist met verlichting bedoelt?

Ikzelf ben voor mezelf gaandeweg een onderscheid gaan maken tussen (volledige) verlichting, ontwaakt zijn en een ontwaak ervaring.

Met het eerste, (volledige) verlichting, verwijs ik althans naar de verlichting zoals de Boeddha er ons naar verwezen heeft met heel zijn leven en heel zijn lering. Het slaat dan op de "volledige" uitdoving van onwetendheid (met betrekking tot het zelf van objecten en van subject) én de "volledige" uitdoving van hechting (grijpen en afstoten) zodanig dat zelfs het lichaam, en zijn resterende reacties op de werkelijkheid, doordrongen is van het eerstgenoemde inzicht (in niet-zelf).

Met ontwaken verwijs ik naar een "voortschrijdend" (blijvend) inzicht in het niet-zelf van objecten of het niet-zelf van subject of beiden tegelijk.

Zoals ik het zie, zijn er dus verschillende soorten van ontwaken, waarbij ontwaken slaat op het wakker worden uit een onjuiste visie (uitdoven van een stuk of volledige onwetendheid).

De eerste vorm van ontwaken is dus het realiseren van het niet-zelf van de objecten. Dit is de realisatie van dat alles illusie is, behalve de toeschouwer van de illusie. Dit is wat men in veel spirituele kringen het realiseren van de toeschouwer noemen: ik ben niet dit, ik ben dat niet, ik bent niet het lichaam, ik ben geen gedachte, ik ben de kenner (toeschouwer) van dit alles. Dit ontwaken is erg bevrijdend, maar geen volledige bevrijding.

De tweede vorm van ontwaken is dus het realiseren van het niet-zelf van het subject. Dit is de realisatie dat er geen onderscheid is tussen die wat ervaart en dat wat ervaren wordt, het is de realisatie van eenheid: ik ben dit lichaam én dat lichaam én die menigte én die boom én de hele cosmos, kortom: ik ben alles!

De derde vorm van ontwaken is dan het realiseren van leegte. De leegte zelf kan maar gerealiseerd worden als alles als leeg (zonder zelf) wordt ervaren, inclusief de ervaarder (de getuige), m.a.w. de kenner valt hier ook weg, er is dus niemand of niets die leegte realiseert: leegte realiseert zichzelf, m.a.w. ik ben niets en ik ben alles tegelijk!

Maar het blijven vormen van ontwaken, die daarom niet automatisch leiden tot het indalen van dit inzicht tot in het lichaam en zijn reacties (neigingen) zelf en dus geen volledige verlichting zijn.

Waar bovenstaanden qua inzicht toch blijvende realisaties zijn, dus geen fluctuerende gegeven zijn, dus niet komen en gaan, is veruit het meeste dat mensen tegenkomen en dat verward wordt met verlichting: een ontwaak-ervaring.
Een ervaring is iets dat komt en gaat. Op het moment dat het komt wordt plots heel helder het aspect ingezien waar de ervaring op slaat (niet-zelf van object, subject of beiden), en op dat moment is dit inzien volledig, helemaal, compleet. Alleen, dit blijft meestal niet duren, waardoor men na een tijdje weer terugvalt in de gewone ervaring van alledag. Niet helemaal, want van zo'n ontwaak ervaring blijft altijd wel iets hangen, wat je wijsheid zou kunnen noemen.

Na zo'n ontwaak ervaring volgt meestal een verwarrende periode. Men heeft gezien dat er geen zelf is, eenheid is, of alles leeg is en toch blijft men reageren alsof dat niet zo is.

Sommigen gaan met deze verwarring om door het innerlijk weg te drukken en uiterlijk te doen alsof het er niet is. In plaats van het inzicht te vertalen naar de verschijningsvorm (belichaming), stagneren ze vanuit de veronderstelling dat verschijningsvorm toch maar illusie is of leeg of onbestaand. De neigingen blijven dan onverminderd uitgeleefd worden en daardoor verliest men steeds meer contact met de eerstverworven wijsheid. Met alle gevolgen van dien zoals (machts)misbruik, misleiding van anderen en zo voort.

Het is dus best om je nooit aangekomen te wanen, maar ontwaken en zelfs verlichting als een steeds voorschrijdend iets te zien. In die zin zou ik zelfs de derde volledige realisatie verlichting durven noemen, maar nog niet de "volledige" verlichting die de Boeddha ons getoond heeft. Ik weet niet of deze voor ons gewone mensen is weggelegd, en het heeft ook geen belang. Blijvend het niet-zelf van zowel object als subject realiseren en vanuit die realisatie de neigingen die nog steeds blijven opkomen blijven onderzoeken en in het beste geval te laten uitdoven, lijkt mij een mooie vorm van menselijk haalbare verlichting zonder valkuil dat je anderen gaat voorwenden dat je een eindpunt hebt bereikt en dus je eigen imperfecties gaat verdoezelen.

Het verwarrende is dat Boeddha "ontwaakte" betekent. Ik zie het eerder dat het ontwaken en de volledige verlichting voor de Boeddha samen zijn gevallen, maar meestal gebeurt dit zo niet. De Boeddha was al een perfecte zuivere belichaming van vrij zijn van neigingen nog voor hij ook ontwaakte tot volledig inzicht.

Het klassieke pad leidt hier toe: het zuiveren van neigingen en dan pas ontwaken. Maar laterere ontwikkelingen zijn meer de nadruk gaan leggen op ontwaken vóór de neigingen goed en wel gezuiverd zijn. Deze laatsten benoemt men vaak met het directe pad, direct omdat het direct, zonder omweg van het zuiveren, naar de kern van de zaak gaat: ontwaken uit verkeerde visies. Maar het zuiveren kan echter niet achter wege gelaten worden (wil het echt om verlichting gaan), dus waar dit bij het klassieke pad eerst komt, komt dit bij het directe pad na het ontwaken, wat sommige leraren gewoon negeren. Voor echte boeddhistische  verlichting kan dit echter niet overgeslagen worden. Het is wel zo dat het vlotter kan gaan na het ontwaken, tenzij men in de valkuil terecht komt dat er niets meer hoeft te gebeuren.

Ikzelf spring dus omzichtig om met leraren die enkel ontwaken beklemtonen en beweren dat er niets te zuiveren valt. Het klopt dat wat gerealiseerd is dat je werkelijk bent niet onzuiver is en dus nooit gezuiverd kan worden. Hoe dat dit verschijnt in de vorm van lichaam en geest, kan wel degelijk gezuiverd worden en hoe zuiverder hoe beter het anderen op weg kan helpen. Dus een echte boeddhist richt zich op "volledige"  verlichting, en niet om zichzelf te bevrijden, maar om zoveel mogelijk levende wezens te bevrijden.



« Laatst bewerkt op: 16-07-2019 21:32 door Dorje »

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 233
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #3 Gepost op: 17-07-2019 15:06 »
Wat een mooi stuk! Ik heb het met plezier gelezen.

Het doet me denken aan een oud Zen-verhaal over monniken in een klooster die een gedicht moeten schrijven. Het beste gedicht wint en de schrijver wordt abt, zoiets.

De beoogde opvolger schreef iets over, ik moet de spiegel poetsen, ik moet mijn geest zuiveren.

De uiteindelijke winnaar schreef over dat er geen spiegel is.

Typisch Zen. (There is no spoon!) De kunst bestaat er denk ik in beide tegelijk te kunnen zien. Welk pad we in de weerbarstige praktijk volgen is een ander verhaal. Ik zelf kies duidelijk voor de zuivering eerst, hoewel ik weet dat ook dit een ego-gericht gedoe kan zijn/worden. Het één sluit het andere echter niet uit.

Met warme groet,

Maarten

Offline Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 174
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #4 Gepost op: 17-07-2019 16:09 »
Maarten, dat is het verhaal van hoe Huineng de zesde patriarch van Zen werd. Best een mooi verhaal, het staat beschreven in vrij veel detail op Wikipedia in het Engels ( https://en.m.wikipedia.org/wiki/Huineng ).

Ik denk dat Dorje wel gelijk heeft, je komt er niet onder uit dat de zuivering een nodig proces is, maar het is niet altijd duidelijk hoe je er het beste mee omgaat. Zelfs met het leiden van een zuiver leven kan je nog onzuivere gedachten tegenkomen, de geest is best wel grillig wat dat betreft.

Offline Buddha Amitabha

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 28
  • Geslacht: Man
  • Het kwaad komt voort uit een tekort aan bewustzijn
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #5 Gepost op: 17-07-2019 17:31 »
Het grote probleem met de “Verlichting”, ontwaken en dergelijke onderwerpen is, dat dit volgens mij eerder een kwestie is van zijn, en niet van doen. De gewone mens, de normale mens die opgroeit en begint te zoeken naar de zin van het bestaan, de zin van het eigen leven en een levende zingeving, is blind voor wat die Verlichting danwel betekent. Dus kan hij of zij slechts uitgaan van wat in de geschriften staat. Daarbij maakt hij of zij gebruik van het gewone associatieve denken, gebaseerd op de eigen ervaringen en de kennis die men heeft opgedaan. En laat dat gewone associatieve denken nu juist datgene zijn, wat niet kan begrijpen wat de Verlichting is. Het is altijd een probleem van een Boeddha om zijn ervaring, wat waarschijnlijk eigenlijk een onafgebroken ervaren is, uit te drukken in woorden. Ik heb al eerder aangegeven dat een overdracht van het levende niet over te brengen is via woorden. De eigenaard van woorden, labels, etiketten is doods. Er kan niets levends door worden overgebracht. Dus zal iedereen zelf dienen te zijn in de totaliteit van het bestaan, een ervaren dat denk ik niet kan worden veroorzaakt door zuivering of beoefening.

Dat klinkt heel tegenstrijdig. Want elke leerling vraagt om een methode: “wat moet ik doen om mijzelf te zuiveren en om Verlicht te geraken?” Op de vraag of zuivering nodig is, is geen eenduidig antwoord te geven. Het is namelijk maar net, wat men met deze vraag voor ogen heeft, wat men bedoelt, hoe men zichzelf ziet en hoe de ander hem of haar ervaart. De mens is blind voor de eigen fouten, maar vooral voor de persoonlijke hoofdfout, dat is de belemmering die het meest in het oog springt en de hele zoektocht naar de waarheid jammerlijk kan blokkeren. Vaak is dat emotioneel van aard, maar dit wordt meestal versterkt door de wijze waarop de eigen geest, de mind, werkt en reageert. En die geest, dat denken, verzet zich over het algemeen (onbewust) tegen het bestaan van de eigen hoofdfout. Andere mensen zien het vaak wel, waar je echt in blokkeert, maar zelf zie je het niet. Omdat je er als subject zo dicht op zit, er zelfs subjectief zó deel van uitmaakt, dat het je blind maakt. Maar goed…

Over het algemeen wil de mens zoals hij of zij is fantaseren over de Verlichting, met als onderliggende – onbewuste motivatie te ontsnappen aan alles wat als onprettig wordt ervaren. Men wil af van de situatie waarin je je bevindt, maar is tegelijkertijd blind voor het gegeven dat jij het zelf bent die de kern is van alle problemen. Ik ben zelf het probleem, en de menselijke geest schept zelf de voorwaarden voor alle persoonlijke moeilijkheden. Dit omzeilen we, door naar buiten te kijken, naar de ander, de situatie en de wereld. We projecteren onszelf en onze problemen op de medemens en het leven om ons heen. Maar dat is niet alles. Vaak hebben we een hekel aan onszelf, en koesteren een geïnternaliseerde Rechter in onszelf. Daardoor geven we onszelf de schuld van van alles en nog wat en voelen we ons schuldig als we niet volledig voldoen aan het ideaalbeeld wat we in onszelf bewaren van hoe we in de meest perfecte staat “zouden moeten zijn”. We willen alle levensomstandigheden onder controle houden, hetgeen gedoemd is om te mislukken. Spiritueel zoekenden zijn vaak erg idealistisch ingesteld, zelfs zodanig dat het welhaast een obsessie wordt. We zien een Verlichte, of een grote leraar en projecteren er ons ideaalbeeld op. Ramana Maharshi wordt hierboven genoemd. Toen deze leraar ziek was en stervende, leek het hem niet veel te doen. Ramana vond alles oké en klaagde niet. Dat kan bijzonder zijn, maar die bijzonderheid willen wij ook. En daar gaat het mis, want we zijn Ramana Maharshi niet en zullen dat ook nooit zijn. We zijn wie we zijn.

Het grote gevaar is de verafgoding van de leraar, de meester, de Boeddha. Je kunt ernaar streven om exact zo te worden als jouw ideale spirituele voorbeeld, maar het zal je nooit lukken. Je kunt exact in de voetsporen van Gautama de Boeddha treden, maar je zult nooit hetzelfde worden als hij. Onmogelijk! Mensen, vooral volgelingen, zijn zodanig gehecht aan hun eigen fantasie, dat het welhaast wakende dromen zijn. Ik hoef bijvoorbeeld niet eens te zeggen dat de Boeddha liegt of ongelijk heeft (let op: dit is maar een voorbeeld!). Wanneer ik slechts zou zeggen: “Ik weet niet hoe het zit met die Verlichting van de Boeddha, jij weet het ook niet en niemand kan het weten”, dan zullen velen meteen volledig uit hun dak gaan. Dit is voor spiritueel zoekenden die de Boeddha op bijna fanatieke wijze willen volgen onverteerbaar. Maar wees gerust: als je tegen een moslim zegt dat Mohammed het bij het verkeerde eind heeft, tegen een christen dat Jezus er naast zit, enzovoort, dan heb je ook vaak meteen de poppen aan het dansen. Wat ik hiermee wil aangeven, is dat eenieder moet oppassen voor de eigen geassocieerde fantasieën die op de leraar, de meester, de Boeddha kunnen worden geprojecteerd. En dat gebeurt in mijn optiek aan de lopende band, zo ook met die “Verlichting”.

Ik besef wat ik hier schrijf controversieel is en ik lijk voor te spiegelen dat ik het allemaal zou weten. Nee. Ik spreek uit eigen ervaring. De misstappen die ik hierboven (en hieronder) beschrijf, heb ik tot mijn eigen beschaming allemaal zelf gemaakt. Dus ik sta wat dat betreft op één lijn met ieder ander en wil me geenszins boven wie dan ook verheven voelen. Sterker nog: ik heb steeds meer het gevoel dat ik het allemaal niet meer zo goed weet, dat al mijn spirituele redenaties eigenlijk mank gaan. Ik moet toegeven dat ik het dus niet weet, niet weet wat de Verlichting is. Ik lees de beschrijvingen van de Boeddha in bijvoorbeeld de Pali-Canon, en dat is prachtig, maar het blijven slechts woorden op papier. De grootste misvatting die we er op nahouden, is dat het ons inziens mogelijk zou zijn om in één of andere doorlopende gelukzaligheid terecht te kunnen komen. Daar kunnen we al te gemakkelijk het woord Verlichting op projecteren, omdat we dat immers willen “bereiken” of realiseren. We zeggen zelfs dat dit vrijheid zou zijn, of persoonlijke verlossing van onze onzuiverheden. Het kan zelfs een competitie worden over wiens versie van het boeddhisme of zelfs van de werkelijkheid “beter” is. Dit zijn blinde-volgeling-praktijken, die de uitleg en interpretatie van de leraar op geheel eigen wijze interpreteren.

Helaas doen veel spirituele beschrijvingen vermoeden, dat er inderdaad sprake is van een Verlichte toestand, waarin je gezuiverd, evenwichtig, volmaakt, vredig, enzovoort bent. Dat kan een totale verkeerde indruk wekken, zodat de spiritueel zoekende gaat geloven en er over gaat fantaseren dat er inderdaad iets moet veranderen om een dergelijke toestand van Verlichting teweeg te brengen. De beschrijvingen van de Verlichting en het Nirvana kunnen exact juist zijn en zelfs behoorlijk accuraat, maar desondanks kunnen we er zodanig een draai aan geven, dat ze iets heel anders gaan betekenen. Dat alles onder de invloed van onze eigen verlangens en fantasieën die totaal niet realistisch zijn, laat staan dat ze in overeenstemming zijn met de waarheid en de werkelijkheid. Het leven, de weg ligt pal voor je neus, maar we gaan liever op zoek. Het is zo eenvoudig, zo gewoon. Ik interpreteerde ook alles als zijnde iets “bijzonders”, maar dat is juist de grote belemmering om de dingen te zien zoals ze zijn, de “zo”-heid van alles. Er valt eigenlijk niets te interpreteren, de vraag is denk ik hoe alles te ontvangen zonder persoonlijke interpretatie en wensdromen over hoe de dingen “zouden moeten zijn”.

In deze reactie hierboven beschrijf ik grotendeels de valkuilen waar ik zelf ooit in gemieterd ben. Hopelijk ben ik er nu voorgoed uitgeklommen, maar dat kan ik niet garanderen. Want de illusie van het betere, het volmaakte, het altijd goede is zeer sterk. Dus ik kan niet bepalen of bijvoorbeeld zuivering zo noodzakelijk is, of juist niet. Het ligt namelijk aan degene die hierom vraagt, die wil weten of zuivering nodig is voorafgaande aan de Verlichting. Waarom vind je zuivering zo belangrijk? Ik zeg niet dat het niet goed is, of niet nodig. Het gaat er om: wat doet het met jou, dat je dit zo koestert (als je dat al doet). De gewone mens, de normale mens tast in het duister wat betreft de Verlichting. Dus wat is nodig? Wat is de weg? Henk Oosterling heeft een boek geschreven met als sprekende titel: “Waar geen wil is, is een weg”. Laten we dat eens overdenken...
Als je eenmaal zelf bevrijd bent, bevrijdt dan ook anderen. Als je eenmaal op de andere oever bent aangekomen, help dan ook anderen die te bereiken.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 700
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #6 Gepost op: 17-07-2019 19:16 »
Voor mij is het heel erg eenvoudig:

Wat je kan realiseren als je werkelijke aard behoeft geen enkele zuivering. Het is zuiver zoals het is, zoals de werkelijkheid ook zuiver is gelijk het is. Er hoeft daar niets aan te veranderen, noch moet het bereikt worden, het kan alleen gezien worden zoals het is: de Suchness.
M.a.w. voor jezelf, je Ware zelf is alles goed zoals het is, er is daar geen goed en kwaad, geen zuiver en onzuiver.

Hoe dit ware zelf verschijnt aan de ander, daar is er wel zuivere en onzuivere verschijning. Zuivere verschijning verwijst anderen ook naar hun Ware aard, onzuivere verschijning verwijst anderen weg van hun Ware aard.

Het is deze manier van verschijnen aan de ander dat wel degelijk gezuiverd kan worden en gezien Boeddhisme niet in de eerste plaats op eigen bevrijding gericht is, maar voornamelijk op bevrijding van andere levende wezens, wordt zuivering van de verschijningsvorm een integraal onderdeel van het pad naar Boeddhaschap.

Als dit onderdeel er buiten gehouden wordt, mag dit voor mijn part verlichting genoemd worden, een vorm van zelf-bevrijding, maar dit is, en ook ik spreek hier uit eigen ervaring, niet hetgeen in Boeddhistische verlichting zinvol is gebleken. Het versterkt de zelf-gerichtheid.

Dit wou ik, op een boeddhistisch forum toch, voor de volledigheid en duidelijkheid wel nog toevoegen aan de woorden van Boeddha Amitabha.

Het is natuurlijk maar mijn eigen manier van uitdrukken er van (projectie als je wil), dus aan ieder om het zelf te overdenken en onderzoeken.

In Zen verwijst men hiernaar nochtans ook met "Always Being. Always Becoming".

Het is altijd beiden, niet alleen het Zijn. Het Zijn is wat gerealiseerd wordt, het Worden is hoe zich dit belichaamd in de wereld van de verschijning. Het één wordt best niet losgekoppeld van het ander, althans niet in een Boeddhistische context.





« Laatst bewerkt op: 17-07-2019 19:21 door Dorje »

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 700
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #7 Gepost op: 17-07-2019 21:04 »
Wat een mooi stuk! Ik heb het met plezier gelezen.

Fijn. Het is er met plezier uitgevloeid.

Ik zelf kies duidelijk voor de zuivering eerst, hoewel ik weet dat ook dit een ego-gericht gedoe kan zijn/worden. Het één sluit het andere echter niet uit.

Fijn en zeker niet. Het één hoeft het ander nooit uit te sluiten.

Warme groet terug,

Dorje.

Offline Bodhiboom

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 174
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #8 Gepost op: 18-07-2019 12:40 »
Het is altijd beiden, niet alleen het Zijn. Het Zijn is wat gerealiseerd wordt, het Worden is hoe zich dit belichaamd in de wereld van de verschijning. Het één wordt best niet losgekoppeld van het ander, althans niet in een Boeddhistische context.

Denk je dan dat verlichte mensen nog altijd nadenken over hun voorkomen, over hoe ze eruit zien ten opzichte van andere mensen?

Ik heb daar best wel tegenstrijdige dingen over gehoord. Ramana Maharshi droeg altijd een simpele lendendoek, terwijl Osho best wel heel vasthoudend kon zijn over bijvoorbeeld welke foto’s van hem in boeken verschenen.

De verschijning van verlichting is niet de verlichting, maar voor een leraar, iemand die andere gaat proberen te helpen de verlichting te vinden, is de verschijning toch wel belangrijk.

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 233
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #9 Gepost op: 18-07-2019 12:48 »
Van verlichte personen verwacht ik dat ze vervuld zijn van mededogen en dus alle wezens willen helpen. De hele mensheid en sommige mensen in het bijzonder. Een verlichte persoon zal daar vervolgens de meest vaardige vorm voor kiezen.

Letten op je uiterlijk kan ego-gericht zijn maar kan ook dienen om een bepaald, vaardig, doel te bereiken. We moeten er maar op vertrouwen dat zij beter weten dan ik als wereldling hoe ze hun doelen bereiken. Een lendendoek zal een bepaald publiek aantrekken en juist anderen weer afstoten, net als een strak pak dat zal doen.

Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 700
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #10 Gepost op: 18-07-2019 14:03 »
Denk je dan dat verlichte mensen nog altijd nadenken over hun voorkomen, over hoe ze eruit zien ten opzichte van andere mensen?

Uiterlijk voorkomen heeft niets te maken met zuiver of onzuivere verschijningsvorm. Met verschijningsvorm bedoel ik dat iets dat non-dualistisch is (niet zuiver, niet onzuiver) verschijnt als dualistisch: zuiver of onzuiver. De zuiverheid in dit verband slaat niet op het voorkomen, lendedoekje of niet, maar op of de verschijningsvorm (lichaam én geest) gestuurd wordt vanuit trekken en afstoten, eigenbelang, of juist, om het met Maarten zijn woorden te zeggen, mededogen, of met mijn eigen woorden, belangeloosheid, zelfloosheid.

Voor de rest: in mijn categorisering en dus volgens mijn mening (don't shoot the messenger) was Ramana Maharashi wel een verlichte (volledig of niet laat ik in het midden) en Osho een ontwaakte.

Maar ik kan mis zijn. Dus val er best niet over.



Offline Dorje

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 700
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #11 Gepost op: 18-07-2019 14:22 »
Het doet me denken aan een oud Zen-verhaal

Doet mij ook weer denken aan een waargebeurd Zen-verhaal, nl. het verhaal van Bankei zijn verlichting. Misschien maakt het nog iets duidelijker met hoe ik zuiverdere verschijningsvorm in verband met verlichting bedoel.

Bankei was een zen-monnik die heel sterk op zoek was naar de verlichting en mediteerde daarbij zo veel in afzondering in een grot, dat hij er bijna aan stierf. Hij kreeg tuberculose en op een gegeven moment hebben ze hem uit zijn grot gesleurd en naar het zienkenhuis gevoerd. Hijzelf was liever gestorven dan zijn meditatie te moeten stop zetten, maar het stopzetten van zijn meditatie had niet enkel zijn leven gered, het heeft hem eigenlijk pas echt doen "ontwaken". Op een gegeven moment hoeste hij zoveel bloed op dat het bloed tot tegen de muur spatte in het ziekenhuis. Bij het aangezicht daarvan ontwaakte hij. Zag hij het Absolute in, zag hij in dat hij niet het lichaam was, niet de geest, maar de leegte waarin zich dit allemaal afspeelde. En daarna is hij ook effectief beginnen genezen.

Als hij helemaal genezen was, trok hij dan van Zen klooster naar Zen klooster om een bevestiging te krijgen voor zijn "verlichting", want dat is wat hij dacht dat hij was: verlicht. Maar waar hij ook kwam, raakte hij steeds teleurgesteld. De Zen-meesters die hij sprak waren helemaal zelf nog niet ontwaakt tot het besef dat hij had en hij praatte ze dus steeds vast. Tot hij in een laatste klooster kwam, waar hij ook in discussie wou gaan met de Zen-meester aldaar, tot deze hem terugwierp: "Je ontwaak-ervarning is erg groot, je inzicht is erg diep, maar in deze school ben je pas verlicht als je leven zich volledig vandaaruit voltrekt." Bankei werd woedend en stormde het klooster uit, voor het eerst werd hij tegengesproken en zelfs terecht gewezen. Maar toen hij buiten het klooster was en bedaarde, werd hij toch nieuwsgierig naar die Zen-meester, en keerde terug om hem in de gaten te houden. Hij zag werkelijk dat die meester niet enkel gerealiseerd had wat hij gerealiseerd had, maar dat heel zijn leven ook van daaruit (vanuit het inzicht van niet-zelf, de niet afgescheidenheid) geschiedde. Er was nooit een "ik" in het spel, er was nooit een verhevenheid in het spel, het was alsof het leven zich moeiteloos uitdrukte via de gedaante van die meester. Dus hij keerde terug en vroeg een nieuw gesprek aan. Hij stelde de vraag "Ik stel vast dat er hier niemand is die leeft, wat is dan de zin van te leven alsof er iemand is?", waarop de meester vroeg: "Wie vraagt dit?". Ook toen weer stoof Bankei het klooster uit, maar niet meer uit woedde, maar ditmaal uit verwarring.

De vraag was immers niet ontkennend, noch bekennend te beantwoorden. Bankei had gerealiseerd dat er niemand was hier waar alles leeg was (dus niemand die een vraag stelt) en toch was er iemand daar in de verschijning die toch de vraag stelde naar de zin ervan. Zijn Absolute waan was opeens doorbroken. Je bent namelijk tegelijkertijd niets (leegte), alles (verschijning) en tijdelijk ook de "ik ben" (bewustzijn) die er bewust van is. Blijf je hangen in de "ik ben", dan ben je gewoon mens, blijf je hangen in de leegte of in de eenheid, dan ben je een ontwaakte, maar niet belichaamd als mens (dus geen verlichte mens).

En op dat moment bleef hij niet meer hangen in één bepaalde visie, hoe ontwaakt ook, maar was hij bevrijd van alle visies, ook de absolute visie en voltrok zijn leven vanuit die bevrijding. Bankei werd een groot Zen-meester, die velen verwees naar hun eigen ongeboren Ware aard.


« Laatst bewerkt op: 18-07-2019 14:51 door Dorje »

Offline Leegte

  • Geïntresseerde
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #12 Gepost op: 07-08-2019 12:39 »
Ik denk dat je helemaal niet verlicht kunt zijn.  Maar dat je alleen verlicht kunt worden.  Echter, dat veronderstelt wel een subject die verlicht wordt.  Maar misschien ligt dat ook wel aan mijn  ontwikkelingsweg.  Ik heb het subject nog niet achter me kunnen laten.  En dat is weer gelegen in het gegeven dat ik zaken als jaloezie, pijn, boosheid en al die ego-dingen tot object heb genomen.  (Er naar kijken)

Door ergens naar te kijken vereenzelvig je je niet langer met datgene waar je naar kijkt.
Ik meende zo te kunnen ontsnappen aan lijden en dat bleek ook zo te zijn.
Dat vinden sommigen al behoorlijk verlicht en zeggen dan dat je bewustzijn bent.

Echter, door het kijken naar objecten introduceer ik lokaliteit.
Puur door het kijken zelf plaatst ik mijzelf  in de lokaliteit.
Als ik een bord zou hebben, dan kon ik dat duidelijker maken.
Als ik op een meter afstand een object zie, dan creeër ik door het kijken zelf afstand en daarmee een dualiteit.  Op deze wijze verander ik zelf het non-lokale bewustzijn  in de lokaliteit.  Beter gezegd: een lokaliteit-positie.

Iedere keer als je denkt weer een stap te hebben gemaakt, komen er weer andere zaken naar voren waar vragen over bestaan.  Daarom denk ik dat verlichting wel bestaat, maar dat het niet voor de mens is weggelegd.  Ik kan wel zeggen dat de Leegte niks is en daarom alles is.  Maar ondertussen is de Leegte wel de positie waar vandaan IK de objecten zie.   En ik begrijp uit de vele spirituele richtingen dat het om zelfloosheid gaat.

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 233
    • Bekijk profiel
Re: I'm enlightened!
« Reactie #13 Gepost op: 11-08-2019 17:24 »
Hallo Leegte en welkom op dit forum.

Je beschrijft prachtig je huidige inzichten omtrent Verlichting. Die zijn helemaal okay. Dit is wat het is. Anderen zouden het vast anders omschrijven en ik zou per losse zin kunnen bespreken hoe ze verschillen van hoe ik het het nu snap. Waarom, echter?

Blijf gewoon ontwikkelen. Je zegt dat mooi; elke keer dat je een stap zet dan is er weer wat anders. Ontwikkeling is en blijft mogelijk; dat lijkt me één van de grondslagen van het boeddhistisch geloof.

Met warme groet,

Maarten