Auteur Topic: Verdriet  (gelezen 12350 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Nathan

  • Gast
Verdriet
« Gepost op: 10-09-2008 12:57 »
We zijn allemaal weleens verdrietig, lijkt mij.
Heel menselijk maar in je verdriet blijven steken is minder. Zelfmedelijden is geen oplossing.
Ook is woede geen oplossing voor je verdriet, die je voelt.
Soms worden mensen kwaad over wat hen of anderen is aangedaan, maar dan voel je niet meer je verdriet. Je kunt zelfs door al die woede vergeten dat je eigenlijk in werkelijkheid heel verdrietig bent en niet boos. Je verdriet echt voelen is dus erg belangrijk.
Verdriet hoeft niet eeuwig te duren en woede maakt meer kapot dan ons lief is.

Shanti
« Laatst bewerkt op: 10-09-2008 13:01 door Nathan »

Ahimsha

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #1 Gepost op: 07-11-2008 21:00 »
We zijn allemaal weleens verdrietig, lijkt mij.
Heel menselijk maar in je verdriet blijven steken is minder. Zelfmedelijden is geen oplossing.
Ook is woede geen oplossing voor je verdriet, die je voelt.
Soms worden mensen kwaad over wat hen of anderen is aangedaan, maar dan voel je niet meer je verdriet. Je kunt zelfs door al die woede vergeten dat je eigenlijk in werkelijkheid heel verdrietig bent en niet boos. Je verdriet echt voelen is dus erg belangrijk.
Verdriet hoeft niet eeuwig te duren en woede maakt meer kapot dan ons lief is.

Shanti

Beste Nathan door het lijden (verdriet is een expressie) krijg je een andere kijk op het leven.
Het is begrijpelijk dat je hierdoor de aandacht op jezelf richt, maar dat maakt het lijden alleen maar groter. Het is beter als je anders (naar buiten) projecteert en in handelen kunt omzetten. Er bestaan in het boeddhisme oefeningen om daar mee om te gaan. 


Ahimsha



Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #2 Gepost op: 30-12-2008 10:47 »
Het lijkt me dat idd iedereen op zijn tijd verdrietig is. En mijn ervaring is dat je er door heen moet om verder te kunnen. En als er dan iemand bij je is dan kan je je wel goed gesteund voelen. Of moet je dingen juist alleen verwerken?!? Edithje..

lord rainbow

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #3 Gepost op: 30-12-2008 17:23 »
gedeelde smart is halve smart, beetje steun is nooit verkeerd.

Maar een ander kan jouw verdriet niet voor je verwerken.

De here Jezus en de heer boeddha hadden dat vast al gedaan,
als dat mogelijk was.......

Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #4 Gepost op: 30-12-2008 18:35 »
Daar zeg je me wat.....

Edlin Hobow

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #5 Gepost op: 31-12-2008 21:48 »
Verdiet ontstaat vaak door dat dingen anders lopen dan we hadden verwacht of gehoopt.
Maar als je je verwachtingen los kunt laten en het leven neemt zoals het is, kun je niet geraakt worden door emotie.

Accepteer verdriet,maar accepteer ook het leven..


Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #6 Gepost op: 01-01-2009 15:47 »
Verdiet ontstaat vaak door dat dingen anders lopen dan we hadden verwacht of gehoopt.
Maar als je je verwachtingen los kunt laten en het leven neemt zoals het is, kun je niet geraakt worden door emotie.

Accepteer verdriet,maar accepteer ook het leven..



Mooi geschreven, maar wie heeft er nou geen verwachtingen? Je kan er makkelijker mee omgaan voor jezelf, dat geef ik toe, alleen het volledig loslaten is wel heel lastig vind ik.
Accepteer het leven.....daarmee bedoel je wellicht hevig verdriet als overlijden / scheiding / ziekte ..?

Offline Winnetoe

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 160
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #7 Gepost op: 06-01-2009 23:43 »
Hoi,

Telkens als we verwachtingen hebben over hoe de wereld zou moeten zijn, of hoe de wereld er uit zou moeten zien, raken we in de problemen als dit niet overeenkomt met de werkelijkheid.

Hevig verdriet zoals een scheiding of ziekte is een bijzonder pijnlijk gevoel en is meestal niet gemakkelijk om zomaar te accepteren.

Helaas is het zo dat als we ons verzetten tegen dit verdriet dat dit gevoel alleen maar intenser en hevig wordt. We voeden het gevoel door onze gedachten. Maar gedachten zijn een ding, en gevoelens weer iets heel anders.

De enige oplossing is het accepteren van het pijnlijke gevoel. Sta het gevoel toe, zonder je er tegen te verzetten. Zonder het gevoel te controleren met je gedachten.

Groeten,
Erwin.
Hatred can never be overcome by hatred. Hatred can only be overcome by love!

Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #8 Gepost op: 07-01-2009 14:48 »
Hoi,

Telkens als we verwachtingen hebben over hoe de wereld zou moeten zijn, of hoe de wereld er uit zou moeten zien, raken we in de problemen als dit niet overeenkomt met de werkelijkheid.

Hevig verdriet zoals een scheiding of ziekte is een bijzonder pijnlijk gevoel en is meestal niet gemakkelijk om zomaar te accepteren.

Helaas is het zo dat als we ons verzetten tegen dit verdriet dat dit gevoel alleen maar intenser en hevig wordt. We voeden het gevoel door onze gedachten. Maar gedachten zijn een ding, en gevoelens weer iets heel anders.

De enige oplossing is het accepteren van het pijnlijke gevoel. Sta het gevoel toe, zonder je er tegen te verzetten. Zonder het gevoel te controleren met je gedachten.

Groeten,
Erwin.

Hoe kan je je nou niet verzetten tegen verdriet dat komt vanuit een overlijden....of iets ergs dat er in je leven voorvalt. Er zijn genoeg dingen die ik kan accepteren na een korte tijd, maar een overlijden van iemand die bv nog jong is en midden in het leven stond als moeder van kleine kinderen...dat kan ik niet accepteren!!!

lord rainbow

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #9 Gepost op: 07-01-2009 16:59 »
het roept bij mij ook gevoelens van onrechtvaardigheid op, wanneer iemand
jong overlijdt,met eigenlijk nog een heel leven voor zich.

Ik heb soortgelijke situatie twee maal van nabij meegemaakt.
Mijn gevoel van ''hoe kan dat nou''  was erg groot.

Maar uiteindelijk rest er niks anders dan het te accepteren.
Het is hoe het leven is.

je kunt er  niets meer aan veranderen...aan de situatie.
het enige wat je kunt veranderen is je reaktie ten aanzien van de situatie.

en dat heeft tijd nodig,soms wat meer,soms wat minder.
we zullen toch verder moeten.
(of niet natuurlijk,maar dat helpt ook niks...)

edithje,kun misschien vertellen wat je bedoelt met dat je het niet accepteert?Wat het betekent voor de relatie met jezelf en anderen?




Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #10 Gepost op: 07-01-2009 18:30 »
het roept bij mij ook gevoelens van onrechtvaardigheid op, wanneer iemand
jong overlijdt,met eigenlijk nog een heel leven voor zich.

Ik heb soortgelijke situatie twee maal van nabij meegemaakt.
Mijn gevoel van ''hoe kan dat nou''  was erg groot.

Maar uiteindelijk rest er niks anders dan het te accepteren.
Het is hoe het leven is.

je kunt er  niets meer aan veranderen...aan de situatie.
het enige wat je kunt veranderen is je reaktie ten aanzien van de situatie.

en dat heeft tijd nodig,soms wat meer,soms wat minder.
we zullen toch verder moeten.
(of niet natuurlijk,maar dat helpt ook niks...)

edithje,kun misschien vertellen wat je bedoelt met dat je het niet accepteert?Wat het betekent voor de relatie met jezelf en anderen?





Je hebt helemaal gelijk dat het je niet helpt .. en je wel verder moet. Wat ik bedoel met het niet accepteren is dat ik er nog heel verdrietig en boos en onmachtig over kan worden. Heb het namelijk ook van dichtbij mee moeten maken en zou een verklaring willen...waarom?...en de gevolgen die het met zich mee brengt...waarom?
Tuurlijk weet ik wel dat dat me niets zal helpen en ga ik zeker wel verder, maar het kan me nog wel ineens overvallen op bepaalde momenten.

lord rainbow

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #11 Gepost op: 07-01-2009 20:00 »
dank je.

duidelijk.


Simon

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #12 Gepost op: 12-01-2009 03:11 »
Je hebt helemaal gelijk dat het je niet helpt .. en je wel verder moet. Wat ik bedoel met het niet accepteren is dat ik er nog heel verdrietig en boos en onmachtig over kan worden. Heb het namelijk ook van dichtbij mee moeten maken en zou een verklaring willen...waarom?...en de gevolgen die het met zich mee brengt...waarom?
Tuurlijk weet ik wel dat dat me niets zal helpen en ga ik zeker wel verder, maar het kan me nog wel ineens overvallen op bepaalde momenten.
Hallo Edithje,

Ik heb hetgeen u noemde ook meermaals meegemaakt en weet ik denk ik wel waarom dat gebeurd.

Omdat we mensen zijn, daarom. En mensen hebben soms slecht Karma, of gewoon pech.

Of het eerlijk is? Nee, of misschien toch wel. Dat weet ik niet. Maar in ieder geval is dit is voor mij de verklaring.

Misschien kunt u er iets mee.


Groeten,
Simon

Offline Viriya

  • Sangha lid
  • ****
  • Berichten: 462
  • Geslacht: Man
  • Zoek!
    • Bekijk profiel
    • Toegang tot Inzicht (De verzamel site van Boeddhistische Geschriften)
Re: Verdriet
« Reactie #13 Gepost op: 13-01-2009 17:51 »
Waarom is het meer onrechtvaardig als een jongere sterft? Ik heb dat idee nooit echt gesnapt. Ik heb al jongeren gezien die met zekerheid in korte tijd zullen sterven maar dit idee met veel meer acceptatie kunnen omvatten. Aan de andere kant heb je ook 65+ers die er nog helemaal niet aan toe zijn om te sterven. Zitten nog vol met wanhoop en doodsangst.

Helemaal onbegrijpelijk vind ik het als ze zichzelf te pletter rijden tegen een boom. Als je met 160km/u in de polder tegen een boom aanrijdt en dan dood ben, dan is dat je eigen schuld ongeacht of je jong bent of niet. Ook jongeren kunnen afschuwelijke ziektes hebben, heel veel ziek zijn, hersenbloedingen krijgen, enzovoort.

Ik heb zelf ook een vriendin die heel veel ziek is, ze heeft waarschijnlijk een spierziekte of iets dergelijks. Ik zal niet verbaasd zijn als ze later in een rolstoel moet. De dokters hebben er nog steeds geen etiket op kunnen plakken maar het feit is dat ik met haar van dag tot dag leef. Heeft ze een goede dag dan gaan we er op uit, heeft ze een slechte dag dan blijven we thuis iets doen. Haar moeder heeft het er wel heel moeilijk mee. Veel moeilijker dan ik of mijn vriendin, omdat ze het niet kan accepteren dat het gewoon zo is. Ik moest er in het begin ook mee leren om te gaan maar ik heb goed gemerkt dat vanaf het moment dat ik het kon accepteren ik er ook veel meer kon zijn voor haar wanneer ze dat nodig had.
http://www.toegangtotinzicht.nl
 De Verzamelsite van Alle Nederlandse Boeddhistische Geschriften

Ahimsha

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #14 Gepost op: 14-01-2009 16:53 »
Waarom is het meer onrechtvaardig als een jongere sterft? Ik heb dat idee nooit echt gesnapt.

Het is geen kwestie van onrechtvaardigheid als je sterft, maar het is wel een hoop verdriet.
Het is onrechtvaardig als een dronken automobilist een kind door rijd en daar niet voor wordt gestraft of anderzijds niet wordt bewogen zichzelf hiervoor te straffen, bijv door berouw. Het begrip onrechtvaardigheid is meestal gerelateerd aan het vermogen van een bepaalde macht welke onrecht laat geschieden. Als je het vermogen hebt om dingen te voorkomen maar je laat het toch geschieden dan kan dat onrechtvaardig zijn. 


Ik heb zelf ook een vriendin die heel veel ziek is, ze heeft waarschijnlijk een spierziekte of iets dergelijks. Ik zal niet verbaasd zijn als ze later in een rolstoel moet. De dokters hebben er nog steeds geen etiket op kunnen plakken maar het feit is dat ik met haar van dag tot dag leef. Heeft ze een goede dag dan gaan we er op uit, heeft ze een slechte dag dan blijven we thuis iets doen. Haar moeder heeft het er wel heel moeilijk mee. Veel moeilijker dan ik of mijn vriendin, omdat ze het niet kan accepteren dat het gewoon zo is. Ik moest er in het begin ook mee leren om te gaan maar ik heb goed gemerkt dat vanaf het moment dat ik het kon accepteren ik er ook veel meer kon zijn voor haar wanneer ze dat nodig had.

Ik hoop dat jullie steun bij elkaar kunnen vinden. Natuurlijk is acceptatie goed, maar het neemt de toestand niet weg. Het werpt alleen een andere kijk op de zaak en maakt ruimte voor een goede invulling. Maar de liefde (wat zich uit in zorg) zal toch steeds weer moeten worden bevestigd als het even wat minder goed gaat. Ik vind het fijn dat je er voor haar kan zijn. Sterkte!


Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #15 Gepost op: 19-01-2009 16:47 »
onrechtvaardigheid is wel een interessant begrip
dit komt voor als iemand onrecht wordt aangedaan, maar hoe bepaal je dit dan?
ligt de onrechtvaardigheid in de actie op zich of in de motivatie die eraan ten grond ligt? want als iemand intentioneel onrechtvaardig zou handelen, dan zouden wij deze persoon natuurlijk niet mooi of leuk vinden... maar waarom handelt hij onrechtvaardig? waarschijnlijk uit onbegrip of onweten...
nu kun je hier natuurlijk heel ver in gaan maar goed...
in het geval van het kind dat overreden wordt door de dronken automobilist (sorry voor de ongevoeligheid), ja, dan is het natuurlijk onrechtvaardig dat zoiets gebeurt, zeker voor de ouders van het kind, ik kan mij niet inbeelden hoe erg dit moet zijn en verontschuldig mij dan ook al direct tegen hen voor wat ik ga zeggen,
maar moet de dronken chauffeur hiervoor gestraft worden? de enige argumentatie hiervoor is in mijn ogen dat er een les moet gesteld worden, want vele mensen hebben jammer genoeg regels nodig om ,juist' te handelen (door onwetendheid, onbegrip, onwil?); hem straffen vanuit een gevoel van onrechtvaardigheid lijkt mij echter meer een uiting van onze onmacht om met gevoelens van onrecht etc om te gaan... Deze man moet voor de rest van zijn leven het gewicht dragen dat hij de dood van een kind heeft veroorzaakt, en ik denk, ongeacht van het feit als hij zich wel of niet bewust is van dit gewicht, dat dit al erg genoeg is.
maar zoals gezegd, ik zit natuurlijk niet in de situatie dus ik heb makkelijk spreken, of denken
toch denk ik dat het nobeler is om hem niet te straffen, maarja nobelheid is misschien niet echt een argument in dit geval, ik weet het niet

en als je vermogen hebt om dingen te voorkomen maar je laat het toch geschieden dan kan dat misschien onrechtvaardig zijn, maar weeral: is dit ,onrechtvaardigheid op zich', en daarom ,onjuist' of ethisch onverantwoord ofzo? ik denk dat dit een misvatting is en dat iemand in dit geval enkel en alleen zichzelf onrecht aandoet...
dit gaat misschien niet op in het geval van de automobilist en het kind, maar toch...
nuja ik weet het ook niet en wil zeker niemand persoonlijk pijn doen, ik besef dat dit een harde comment is op zon gevoelige discussie, maar toch is het begrip ,onrecht' nogal irrelevant denk ik als het op lijden aankomt... we zijn gewoon zo machteloos met betrekking tot de dingen die rond ons gebeuren, maar, en ik weet dat het misschien grof klinkt, we kunnen zelf (soms) sturen hoe we met die dingen omgaan, denk ik, nuja ik weet het ook niet goed...
veel steun aan alle mensen met verdriet in ieder geval! onthou vooral dat de zon altijd zal schijnen, zelfs achter het ergste onweer... vooral de hoop niet opgeven!! de mooie wereld is niets veranderd, enkel je kijk erop

Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #16 Gepost op: 30-01-2009 10:07 »
Wat is onrechtvaardig? Ik kan iets onrechtvaardig vinden en proberen hetgene in de ander te veranderen, maar wie zegt dat mijn mening rechtsgeldig is. Iedereen heeft zijn eigen normen en waarden en ik merk in mijn privé leven dat het heel lastig is om die te stroken met de ander.

lord rainbow

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #17 Gepost op: 02-02-2009 18:14 »
het mag er allemaal zijn...

soms verschil je van mening.

het is vaak meer de manier

waarop je erover communiceert met elkaar

das vaak handiger

dan om elkaar te willen veranderen

« Laatst bewerkt op: 02-02-2009 18:16 door lord rainbow »

Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #18 Gepost op: 03-02-2009 20:00 »
het mag er allemaal zijn...

soms verschil je van mening.

het is vaak meer de manier

waarop je erover communiceert met elkaar

das vaak handiger

dan om elkaar te willen veranderen



Dat heb ik aan den lijve ondervonden ja. Maar is het dan een desillusie de persoon te vinden die je volledig begrijpt/aan voelt?! En die ook nog eens hetzelfde denkt als dat jij doet....?

lord rainbow

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #19 Gepost op: 03-02-2009 20:26 »
ik denk dat dat een illusie is.

de desillusie vindt plaats

als je in je verwachtingen

te kort wordt gedaan..toch?
« Laatst bewerkt op: 04-02-2009 17:09 door lord rainbow »

Y1010

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #20 Gepost op: 03-02-2009 23:19 »
Er zijn wel mensen die meer je manier van leven benaderen.
Een tijdje terug heb ik zo'n uiteenzetting bijgewoond over het enneagram.
Dat was wel verhelderend.

Als je weet wie je bent, hoe je reageert, hoe je het leven benadert,
wat je van het leven verwacht ed
dan kan je mss meer respect hebben voor het anders zijn.
KEN JEZELF!

We kunnen wel heeeeeel grondig verschillen!

En als je de verschillen kent en het aanvaardt,
dan aanvaard je ook het anders zijn.

Verwacht niet van iedereen dat die zoals jou denkt, voelt ....

Dat sluit aan bij de post van LR, meen ik.

de desillusie vindt plaats

als je in je verwachtingen

te kort wordt gedaan..toch?

Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #21 Gepost op: 04-02-2009 09:35 »
Ja, dat is een hele ware...

Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #22 Gepost op: 04-02-2009 13:59 »
iedereen is inderdaad anders,
maar als je nu rechts of links, rastaman of punker, man of vrouw, moslim of boeddhist, vegetariër of racist bent,  we zijn allemaal mensen

en ik denk ook dat het juist mooi is dat we zo verschillend zijn,
iedereen mag andere ideëen hebben, en als je zelf weet wie jij bent kan je openstaan voor totaal tegengestelde meningen en hierover discussiêren zonder iets op te dringen of jezelf te veranderen ofzo,
net als y1010 en lord rainbow zeggen denk ik
openstaan en communiceren dus

Er zullen altijd mensen zijn die op een gelijkaardige manier denken, gelijkaardige overtuigingen, gevoel voor humor hebben enz...
Maar als je een echte ,soulmate' ofzo bedoelt, dan denk ik dat dit een illusie is
Je gaat de persoon in kwestie dan eerder bepaalde kwaliteiten toeschrijven die jij graag in hem ziet (of zou zien). Je ziet niet de persoon op zichzelf, maar wat hij/zij voor jou betekent. En hier zit je in een illusie, want je gaat hem/haar gaan ophemelen. Je ziet ze enkel graag omwille van wat ze jou doen voelen, of wat jij graag in hem/haar ziet. En dit is een beetje verkeerd denk ik, een beetje een illusie van het ego, want uiteindelijk draait het enkel en alleen om jou  (,,IK"), alhoewel je denkt dat het om de ander draait.  Zo kan je iemand heel graag zien, maar dit is vooral omdat hij/zij  JOU de vlinders in de buik doet krijgen,  of JOU gelukkig maakt, omdat JIJ  hem/haar nodig hebt...
Je verwacht van die persoon dat ze alles beter zullen maken, maar dit blijft ook niet duren.
Uiteindelijk moet je het allemaal zelf doen...  denk ik toch

nu, ik weet niet als het dit was waar je op doelde...   het is eerder een algemene vaststelling
« Laatst bewerkt op: 04-02-2009 14:04 door frederik »

Edithje

  • Gast
Re: Verdriet
« Reactie #23 Gepost op: 04-02-2009 15:59 »
Hier kan ik wel wat mee Frederik, dank je wel! Het is idd zo dat je iemand gaat zien zoals JIJ dat zou willen en hoe het je goed uit komt. Als daar dan van word afgeweken heb ik snel het idee dat het niet de ideale persoon voor mij zou zijn, maar het bij mezelf zoeken...dat is wat ik momenteel aan het doen ben en dat levert veel meer op. Daarbij moet ik wel mijn dingen aanpassen en bijstellen, maar denk ik dus niet meer enkel aan mezelf, maar aan het geheel waar ik in leef en waar ik mee KAN leven. Dat ben ik nu aan het 'onderzoeken' of ik daar verder mee kom dan ik tot nu toe kwam....

Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #24 Gepost op: 05-02-2009 11:27 »
 :)  ik ben blij dat je er iets mee bent

Citaat
Daarbij moet ik wel mijn dingen aanpassen en bijstellen, maar denk ik dus niet meer enkel aan mezelf, maar aan het geheel waar ik in leef en waar ik mee KAN leven. Dat ben ik nu aan het 'onderzoeken' of ik daar verder mee kom dan ik tot nu toe kwam....

ik hoop dat je er komt!
zoiezo is er altijd iets moois aan 'in harmonie' leven (met het 'geheel', of de wereld)
grts en veel geluk toegewenst

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #25 Gepost op: 20-04-2019 13:20 »
Een vriendin van mij ligt op dit moment op de IC in kritieke toestand. Ze heeft al 20 jaar MS en elk jaar gaat ze wat achteruit in lichamelijke en cognitieve functies. Ze was altijd behoorlijk optimistisch ondanks dat benen uitvielen en vrijwel alle kracht uit haar armen. Ze heeft bij alles hulp nodig, ook bij eten en drinken.
Ze is vatbaar voor infecties door een peg-sonde en katheter. Gistermiddag is ze met spoed opgenomen. Ze wordt behandeld voor sepsis. Gedurende de nacht is de te lage bloeddruk niet hersteld. De dokter vond haar situatie zo zorgelijk dat ze me vanmorgen belde. Vanmorgen hebben we haar bezocht, ik en haar familie. Ze reageerde niet. Verdrietig allemaal wat ze moet doormaken, Caroline. Ben er zelf ook verdrietig onder maar dat geeft niet.

Siebe

Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #26 Gepost op: 20-04-2019 15:05 »
Alle goeds toegewenst aan Caroline!

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 585
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #27 Gepost op: 20-04-2019 16:50 »
Het lijkt nu hard te gaan....

Sterkte!
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #28 Gepost op: 20-04-2019 19:25 »
Bedankt!

Ze hebben de oorzaak inmiddels gevonden. Door een niersteen kon een nier zich niet goed legen.
Door die ophoping heeft ze een urosepsis gekregen, een bloedvergiftiging tgv van een urineweginfectie.
Door het aanleggen van een drain is die ophoping verholpen. Nu ze de oorzaak hebben aangepakt, is er in ieder geval een mogelijkheid, aldus de arts, dat ze er door komt. Het hangt er maar net vanaf hoeveel kracht en energie er nog over is. Een broer zei dat als ze hier doorheen komt, dan moet je haar wel doodknuppelen om haar dood te krijgen. Moesten we samen wel even om lachen.

'Ook ik ben van de natuur van ziekte, verval, verouderen en dood'. Zo is het Boeddha. Geluk is in de praktijk niet veel meer dan leven in een roes van gezondheid, in een roes van leven, in een roes van jeugd, in een roes van controle en macht. Dat geeft nog wat sjeu aan het leven. Dankzij de roes.
Het klopt allemaal wel, die oude teksten.

groet,
Siebe


Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #29 Gepost op: 23-04-2019 17:37 »
Hoe is het inmiddels geëvolueerd?

Ik leef met haar en met jou mee, sterkte!

Het leven lijkt soms niet rechtvaardig, maar het is waar: het leven is van de natuur van ziekte, verval, ouderdom en dood, en rechtvaardigheid is iets wat wij er op projecteren.

Geluk zoeken in dat wat van de natuur van ziekte, ouderdom en dood is, kan enkel tijdelijk verlossing geven. Echte verlossing is maar mogelijk door het leven te nemen zoals het is, inclusief ziekte, ouderdom, dood, onrechtvaardigheid, en dergelijke. En die verlossing is ook te omschrijven als een soort geluk, maar een geluk dat niet meer afhankelijk is van omstandigheden. Het is nuttig om dit soort geluk te ontdekken in jezelf, met dit soort geluk wordt het pas mogelijk om het leven te nemen zoals het is en het opgeven van geluk te zoeken in het leven zoals we willen dan het is (zonder ziekte, ouderdom en dood).

Ik wens Caroline het ontdekken van dit geluk toe, ik wens het jou toe Sybe, ik wens het iedereen toe, inclusief mijzelf. Geen geluk die het leven bedekt en uit de weg gaat, maar één die het leven neemt zoals het is en zo ook de gehechtheid of de afstoting ervan kan overwinnen. Een geluk waar plaats is voor ongeluk, voor dood en verval, voor pijn en verdriet, maar dat er zelf niet onderhevig aan is. Geen grijpend geluk, maar een geluk dat zichzelf geeft en loslaat.



🙏











Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #30 Gepost op: 23-04-2019 18:55 »
Dank broeder Dorje. Terwijl we zaterdag allemaal het idee hadden dat Caroline op sterven lag, is er toch zeker iets van herstel gaande . Het is allemaal nog pril en het oogt nog broos, maar ze hebben wel meteen de oorzaak kunnen aanpakken. Ze is weer wat aanspreekbaar. Vandaag was ze erg moe merkte ik. Niet zo gek, ook omdat een patient naast haar met longproblemen erg onrustig was in de nacht, begreep ik van de verpleegster. De kritieke waarden zoals bloeddruk en zuurstof zijn ook weer een stuk beter. Ze spreken al over een verplaatsing van de IC naar een verpleegafdeling.

Ik ben met een serie posten bezig over verdienste en dat gaat erg veel over weder geboorte. Het is zo sterk verankerd in de leer van de Boeddha, besef ik me steeds beter. Dat lezend, denk ik wel eens, waarom hangen we zo aan dit leven? Hierna is volgens de Boeddha gewoon een nieuw leven. Waarom verlengen we dit vaak lastige leven zo, met allerlei technieken, als het leven niet eindigt bij de dood? We maken van sterven een heel drama maar is het dat wel?

Als geliefden iets overkomt, en ze lijden erg, dan raakt dat je toch, niet? Je wilt toch niet dat mensen, of andere wezens lijden. Dat is toch, vind ik, nauwelijks te verdragen. Het raakt je. Het brengt je toch van je stuk. Nou moet ik ook wel bekennen dat het van mij, op dit moment, ook niet anders hoeft ook. Ik hoef niet perse altijd onaangedaan te zijn. Ik ervaar verdriet ook niet echt als lijden. Lijden is agressie ervaren, haat, eigenwaan, obsessie, teveel drang, wanhoop dat soort dingen. Dat vergiftigt maar verdriet spoelt eerder schoon. Misschien als je het niet uit dat het ook vergiftigt. Het is ergens ook wel mooi dat je geraakt kan worden toch?


Siebe





Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #31 Gepost op: 23-04-2019 21:11 »
Als geliefden iets overkomt, en ze lijden erg, dan raakt dat je toch, niet? Je wilt toch niet dat mensen, of andere wezens lijden. Dat is toch, vind ik, nauwelijks te verdragen. Het raakt je. Het brengt je toch van je stuk. Nou moet ik ook wel bekennen dat het van mij, op dit moment, ook niet anders hoeft ook. Ik hoef niet perse altijd onaangedaan te zijn. Ik ervaar verdriet ook niet echt als lijden. Lijden is agressie ervaren, haat, eigenwaan, obsessie, teveel drang, wanhoop dat soort dingen. Dat vergiftigt maar verdriet spoelt eerder schoon. Misschien als je het niet uit dat het ook vergiftigt. Het is ergens ook wel mooi dat je geraakt kan worden toch?

Siebe,

Ik voel een grote oprechtheid in bovenstaande vragen, ik ga dit dan ook zo oprecht mogelijk proberen beantwoorden, alsjeblieft geef gewoon aan waar je niet kan volgen, dan probeer ik het verder te verduidelijken.

Tuurlijk raakt het ieder mens als geliefden iets overkomt, en ze erg lijden, ik zou zelfs durven stellen dat het de Boeddha ook raakte, anders zou hij niet zoveel tijd en energie gestoken hebben om een weg hieruit te tonen en wat hij getoond heeft is echt niet een toestand van onaangedaanheid, hij was erg aangedaan met zijn leerlingen en niet alleen met hen, maar met ieder levend wezen. Maar wat hij getoond heeft is dat je aangedaan kan zijn, dat je beschikbaar kan zijn, dat je liefdevol kan zijn, dat je aanwezig kan zijn, helpend, gevend, betrokken, … en toch vrij kan zijn van dit aangedaan zijn, vrij kan zijn van verwachtingen die dit bij anderen geeft, vrij kan zijn van iets terug te willen hebben, vrij van teneergeslagen zijn, vrij van het trekken en afstoten dat dit gewoonlijk met zich meebrengt. De Boeddha had een sterkte waardoor het lijden van anderen en het lijden van zijn eigen lichaam, hem niet uit evenwicht brachten. Het is die sterkte, dat stabiele, die toeverlaat die ontdekt kan worden in onszelf, die juist zo sterk en stabiel is omdat het niet afhankelijk is van iets dat komt en gaat, het moet niet steeds gevoed worden met dingen die goed gaan, en het wordt niet aangetast door dingen die niet goed gaan. Het is iets stabiel, onveranderlijk, het is iets dat niet onderhevig is aan de verschijnselen die zich voordoen, waardoor je juist je zelf volledig kan geven (in aangedaanheid bijvoorbeeld, en ja, zelfs in verdriet).

Er zijn er die bevrijding inderdaad beschrijven als een onaangedaanheid, maar dat is voor mij geen bevrijding, dat is iets erg zelf-gerichts, iets waar je je zelf ongenaakbaar mee lijkt te maken, en dus iets waarmee je het leven buiten sluit. Dat is een pseudo bevrijding. Het is erg zelf-gericht, want het maakt je onaangedaan voor de ander, het sluit de ander buiten, het vermijd de ander, het is enkel gericht op het eigen lijden dat op die manier weggedrukt wordt gehouden en het is geen echte bevrijding, want het bevrijdt je niet van je trekken en afstoten van het leven, het bevrijdt tijdelijk door je af te schermen van het leven. Maar zodra het leven stopt, stopt ook deze kunstmatige bevrijding, en zorgt de gehechtheid eraan die niet werd opgeheven maar weggedrukt weer voor een nieuwe geboorte.

Vandaar, je hebt een sterkte nodig, een stabiliteit, een toeverlaat die onafhankelijk is van al die zaken die komen en gaan, waardoor het leven niet weggedrukt hoeft te worden, maar de gehechtheid er aan kan losgeweekt worden. Doordat niets weggedrukt hoeft te worden, kan je je dan juist volledig geven aan anderen, volledig beschikbaar zijn, stabiel zijn en een toeverlaat zijn voor anderen, opdat zij die toeverlaat ook in henzelf kunnen vinden.

Door die toeverlaat, een soort geluk, omdat het vrij is van conflict (tussen wat je wil van het leven en het leven zoals het is), kan je je zelf volledig geven aan het leven (aan zij die lijden en ook een uitweg zoeken) en tegelijkertijd het leven loslaten, de gehechtheid er aan doorbreken.

In dat geluk, kan je dan als mens ongeluk meemaken, geliefden loslaten als de realiteit zo is dat ze verdwijnen, verdriet, ziekte, ouderdom en dood,… en dan ben je hier als mens niet onaangedaan voor, maar zie je dat dit zich voordoet in dat wat stabiel, en onveranderlijk blijft en kan je dus juist helemaal beschikbaar, betrokken zijn, zonder je te verliezen, zonder die stabiliteit kwijt te raken.

En ja, wat je onderdrukt, wegdrukt, buiten sluit, kan je op den duur de das omdoen.

Het is dus zeker wel mooi dat je geraakt kan worden, het is zelfs noodzakelijk, dat het lijden je raakt, maar dan best wel in combinatie met een stabiele basis die het ook kan accepteren zoals het is. Klinkt weer paradoxaal, maar hoe subtieler je gaat, hoe paradoxaler het nu eenmaal maar uitgedrukt kan worden. De paradox probeert gewoon in woorden uit te drukken wat woorden niet goed uitgedrukt kunnen krijgen, woorden zijn gecreëerd om iets of zus of zo te benoemen (duaal), … de paradox maakt er van én zus én zo, tegelijkertijd (non-duaal): verdriet en niet aangetast zijn door verdriet tegelijkertijd, lijden en vrij zijn van lijden tegelijkertijd, ongeluk en geluk (doordat er geen conflict is met het ongeluk) tegelijkertijd, … .

Ik ben het dus zeker met je eens dat het mooi is geraakt te zijn, dat is iets dat niet overwonnen moet worden, wat overwonnen kan worden is het gehecht zijn aan hoe dat we willen dat het voor ons of iemand anders zou "moeten" zijn, als de realiteit nu eenmaal anders is. Wat niet wegneemt dat je het beste voor iemand, of beter nog voor iedereen wilt, en alles doet wat in je mogelijkheid zit om hier aan bij te dragen. En het beste wat je op dit vlak kan doen is nu net die toeverlaat in jezelf zoeken en ontdekken en anderen helpen deze ook te ontdekken, omdat deze toeverlaat juist onafhankelijk is van omstandigheden die je toch nooit naar je hand zal kunnen zetten, hoe goed je het ook bedoeld.

Als er nog iets niet zo duidelijk is of nog steeds koel, afstandelijk en onaangedaan klinkt, dan hoor ik het graag, want zo bedoel ik het helemaal niet.

Alle goeds, en sterkte en stabiliteit voor jou, broeder, voor Caroline, voor iedereen,

Dorje.




Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #32 Gepost op: 24-04-2019 12:43 »
Ja, stabiel blijven. Dat lijkt me ook het beste. Valt ook niet mee, maar het is zeker de juiste richting, geen twijfel over mogelijk. Wat dat betreft vind ik de uitspraak van de Boeddha om een toevlucht te maken van jezelf, een eiland, heel mooi en treffend.

Ik heb ook steeds meer vertrouwen in de uitspraak dat het ergste wat je kunt verliezen als mens niet gezondheid en het leven is, maar moraliteit, juiste visie, wijsheid.

Siebe

Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #33 Gepost op: 24-04-2019 13:49 »
Ja, mooi en treffend.

Het ergste wat je kan verliezen is ook het beste wat je kan ontwikkelen. Hoe beter ontwikkeld, hoe moeilijker te verliezen. Soms is het niet slecht om het positief te draaien. Dit geeft dan moed om verder te gaan.

Dorje.




Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #34 Gepost op: 24-04-2019 19:34 »
Er zijn er die bevrijding inderdaad beschrijven als een onaangedaanheid, maar dat is voor mij geen bevrijding, dat is iets erg zelf-gerichts, iets waar je je zelf ongenaakbaar mee lijkt te maken, en dus iets waarmee je het leven buiten sluit. Dat is een pseudo bevrijding. Het is erg zelf-gericht, want het maakt je onaangedaan voor de ander, het sluit de ander buiten, het vermijd de ander, het is enkel gericht op het eigen lijden dat op die manier weggedrukt wordt gehouden en het is geen echte bevrijding, want het bevrijdt je niet van je trekken en afstoten van het leven, het bevrijdt tijdelijk door je af te schermen van het leven. Maar zodra het leven stopt, stopt ook deze kunstmatige bevrijding, en zorgt de gehechtheid eraan die niet werd opgeheven maar weggedrukt weer voor een nieuwe geboorte.

Er zal toch de wereld en de ander in nood blijven, nood in overvloed. Hoe moet je je er toe verhouden?

Ik zie het niet als iets verkeerds om jezelf goed te begrenzen. Als je wilt, kun je namelijk constant branden blussen, pleisters plakken, hier troosten, daar troosten, ren je rot, een gebed zonder einde. Overal is nood, overal is hulp nodig. Een ratrace van hulp. Maar wat is nou hulp? En wat is de oorzaak van ellende? In die ratrace is daar nou nauwelijks aandacht voor.

Hier vertrouw ik inmiddels zeer in de analyses van de Boeddha.

Ik ben het ook helemaal eens geworden met een sutta die aangeeft dat werken aan het welzijn van jezelf betekent dat je je inzet om je eigen hebzucht, haat en begoocheling af te zwakken en te laten verdwijnen. En werken aan het welzijn van anderen betekent dat je anderen hier ook in aanspoort.

Eigenlijk kun je niet echt werken aan het welzijn van anderen op een andere manier. Want je kunt mensen wel steunen, troosten, beter maken, rijk maken, een thuis geven, maar wordt zo afstand gedaan van verkeerde visie, van hebzucht, van haat, van vijandigheid, van begoocheling?

Krishnamurti had helende krachten. Die zette hij eens in en de man genas. Niet lang daarna vermoordde de genezen man iemand. Was ie, eenmaal gezond, wel zo goed af dan? Dit is natuurlijk geen pleidooi voor armoede of ongezondheid maar het toont wel hoe betrekkelijk hulpverlenen is.

Dus ja, wat is hulp?

Siebe

Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #35 Gepost op: 24-04-2019 20:31 »
Er zal toch de wereld en de ander in nood blijven, nood in overvloed. Hoe moet je je er toe verhouden?

Zo bijvoorbeeld:

Vandaar, je hebt een sterkte nodig, een stabiliteit, een toeverlaat die onafhankelijk is van al die zaken die komen en gaan, waardoor het leven niet weggedrukt hoeft te worden, maar de gehechtheid er aan kan losgeweekt worden.

...

...omdat deze toeverlaat juist onafhankelijk is van omstandigheden die je toch nooit naar je hand zal kunnen zetten, hoe goed je het ook bedoeld.

Ik zie het niet als iets verkeerds om jezelf goed te begrenzen.

Helemaal mee eens, je kan maar beschikbaar zijn voor anderen, als je jezelf niet leeg geeft, als je jezelf niet verliest in het geven.

Dus ja, wat is hulp?

Dit bijvoorbeeld:

Doordat niets weggedrukt hoeft te worden, kan je je dan juist volledig geven aan anderen, volledig beschikbaar zijn, stabiel zijn en een toeverlaat zijn voor anderen, opdat zij die toeverlaat ook in henzelf kunnen vinden.

Dit is geen leeggeven, want:

... en kan je dus juist helemaal beschikbaar, betrokken zijn, zonder je te verliezen, zonder die stabiliteit kwijt te raken.

Beschikbaar, betrokken met als doel de andere ook te brengen tot die stabiliteit:

... dat je het beste voor iemand, of beter nog voor iedereen wilt, en alles doet wat in je mogelijkheid zit om hier aan bij te dragen. En het beste wat je op dit vlak kan doen is nu net die toeverlaat in jezelf zoeken en ontdekken en anderen helpen deze ook te ontdekken, omdat deze toeverlaat juist onafhankelijk is van omstandigheden die je toch nooit naar je hand zal kunnen zetten, hoe goed je het ook bedoeld.







Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #36 Gepost op: 24-04-2019 20:39 »
Maak een eiland van jezelf, een toevlucht, een toeverlaat.

Kunnen Vlamingen dat dan ook?? ;D

Siebe

Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #37 Gepost op: 24-04-2019 20:49 »
Kunnen Vlamingen dat dan ook??

Geen idee, maar ik ben wel vast van plan het uit te zoeken.
;)


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #38 Gepost op: 24-04-2019 21:27 »
Moge je slagen broeder!

Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #39 Gepost op: 24-04-2019 21:36 »
Dat is mooi, bedankt! Jij ook broeder, zoek jij het uit voor de Nederlanders? Moge jij daar dan ook in slagen.


Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #40 Gepost op: 05-05-2019 14:11 »
Ze is weer thuis in haar kamer in de instelling. Ze mag helaas, vanwege toenemende slikproblemen, al 17 dagen niet eten en drinken.  De komende tijd zal moeten blijken of ze weer wat meer uit bed mag, in haar rolstoel, en weer wat mag eten en drinken. Twee weken geleden zag het er heel anders uit.

groet,
Siebe

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 585
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #41 Gepost op: 05-05-2019 14:57 »
Ik weet niet goed wat ik hierop zal schrijven,
maar wel dat ik iets wil schrijven.
Het lijkt me fijn dat het acute van
de situatie voorbij is.
Het lijkt me rot dat het uiteindelijk ongewis blijft...

sterkte maar weer

met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #42 Gepost op: 05-05-2019 18:54 »
Dank EM, zo beleef ik het ook.

Met zo'n ziekte als MS is het altijd ongewis. Voor haar vooral ook natuurlijk, maar ze kan er opvallend goed mee leven. Ik weet niet of mij dat zou lukken. Het is wat hoor, dat het op een gegeven moment normaal moet gaan worden dat je niet meer kan lopen, niet meer alleen kan opstaan, in een tillift hangt, niet alleen kan douchen, dat er slangen uit je lijf lopen, dat je niet eens meer koffie mag drinken.

Ik hoorde eens een zenleraar vertellen dat hij door iets een aantal weken niet kon zitten op zijn kussen en zijn oefeningen op een stoel moest doen. Tja...iedereen beleeft zijn eigen leed zo sterk. Als mij wat mankeert ga ik ook zeuren. Ben dat niet voorbij.

Bij haar zie ik dat het wel mogelijk is je grenzen steeds maar weer te verleggen. Maar je moet niet een drammer zijn, een idealist die constant denkt aan hoe het zou moeten zijn, dus heel veel begeerte hebben, want dan krijg je het heel lastig.

Siebe
« Laatst bewerkt op: 06-05-2019 17:45 door Sybe »

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #43 Gepost op: 30-05-2019 16:51 »
Hoi,

Mijn lieve vriendin Caroline is gisteren overleden. Kwetsbaar en sterk tot het einde. Ze was niet bezig met sterven maar weer een opname in het ziekenhuis vergde teveel van haar. Heb wel het  gevoel dat ze het nu goed heeft. Even veel verdriet.

alle goeds,
Siebe

Offline Dorje

  • Sangha Ouderling
  • *****
  • Berichten: 799
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #44 Gepost op: 30-05-2019 17:12 »
Dat is heel jammer om te lezen.

Het gaan haar goed en jou ook, ik voel mee met je verdriet.

Dorje.


Offline Bodhiboom

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 235
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #45 Gepost op: 30-05-2019 19:25 »
Triest om te horen Siebe, ik leef met je mee.

Bodhiboom

Offline aanwezig

  • wat is dit
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 585
  • Geslacht: Man
  • ...is dat zo...?
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #46 Gepost op: 31-05-2019 08:46 »
Gecondoleerd Siebe.

Sterkte.
met een been in het graf,
het ander op een bananenschil

Offline Sybe

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 3158
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #47 Gepost op: 31-05-2019 11:57 »
Bedankt!

groetjes,
Siebe

Offline MaartenD

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 256
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #48 Gepost op: 31-05-2019 12:55 »
Mijn oprechte deelneming, Siebe.

Offline Moesa

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 115
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re: Verdriet
« Reactie #49 Gepost op: 04-06-2019 11:30 »
Beste Siebe,

Gecondoleerd

Warme groet,

Moesa