Auteur Topic: De drie soorten lijden  (gelezen 14956 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
De drie soorten lijden
« Gepost op: 11-01-2006 14:48 »

Het boeddhisme onderscheidt drie kwaliteiten van lijden:

1- De eerste vorm van lijden is het gemakkelijkst te herkennen,
het zijn de lijdensvormen die wij direkt als zodanig herkennen.
Lichamelijk en geestelijk lijden zoals:
kiespijn,depressie,hoofdpijn,heimwee,kortom lijden door
geboorte,ziekte,ouderdom en dood.


2- Het tweede nivo van lijden ligt iets subtieler en wordt vaak niet als zodanig ervaren,Het wordt zelfs vaak verward met geluk.
Dit lijden heet:lijden door verandering.Dat wil zeggen dat gelukservaringen vergankelijk zijn.

Je koopt bijvoorbeeld een spliksplinter nieuwe auto,bent helemaal in de zevende hemel.Maar helaas,de auto blijft niet dat glanzende model wat in de showroom stond.Als de eerste krasjes en deuken er in beginnen te komen wordt de ervaring al anders.En zels al blijft de auto na verloop van tijd in redelijk gave staat,dan neemt dat geluksgevoel ook vanzelf af.Je widoet hem na verloop van tijd waarschijnlijk zelfs van de hand.

Of: je komt op zekere dag iemand tegen en pats,je bent straal verliefd,alles glanst,de wereld is een grote toverbal,alles is goed en dat allemaal dankzij die ene persoon.Maar...na verloop van tijd verdwijnt dat hevige geluks gevoel.en in het slechtste geval kan er haat en moord op volgen.

Als nu die auto en die persoon in hun kern wezenlijk vreugdevol waren,dan zoude we elke keer als we in de auto zaten of kontakt hadden met die persoon,steeds gelukkiger worden.Maar de werkelijkheid leert dat dat niet zo is en dat dat veranderd.

3- De derde vorm van lijden is het allerlastigst te begrijpen,laat staan te beseffen.Het heeft betrekking op-en vloeit voort uit ons gekonditioneerd bestaan.Dwz:personen en dingen ontstaan en bestaan als relatie tot een veelheid van voorwaarden,oorzaken,onderdelen,omstandigheden en benoeming.maw,verschijnselen zijn samengesteld.Zij ontberen elke vorm van inherent of konkreet bestaan.
Het rare is echter dat wij verschijnselen en personen waarnemen alsof dat wel zo is.Zij lijken een soort solide basis te hebben,maar die is er niet.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #1 Gepost op: 23-06-2011 21:03 »
Citaat
Quote from: chan http://www.boeddhaforum.nl/index.php/topic,1231.msg9068.html#msg9068

Dan is mijn lijden soms waar
maar ik lijd maar af en toe en dan áltijd nog door een oorzaak
Ik lijd als mens levend in een niet boeddhistische, niet religieuze, samenleving in het westen
bij lange na niet zo vaak en zo intens als de gemiddelde Thai in 'Boeddhistisch Thailand

Klopt het wel dat de gemiddelde mensen hier in onze samenleving bij lange na niet zo vaak en zo intens lijden als de gemiddelde Thai in Boeddhistisch Thailand.

Nu weet ik niet wat de argumenten zijn om zoiets te concluderen.
Alleszins kan ik het moeilijk geloven.



Ik ga niet beweren dat alle vormen van lijden   eigenlijk agressie is, maar iedereen kan bij zichzelf wel constateren dat lijden vaak in relatie staat met diverse vormen van  agressie (woede, boosheid, haat, ergernis, depressie, jaloezie, afgunst, zorgen, enz.) naar zichzelf of naar anderen.



Lijden is vaak een weerspiegeling van het innerlijke klimaat.

 Maar hoe vaak is er niet lijden/agressie omdat je geen zin hebt om dit of dat te doen, gewoon omdat ik te lui ben. 

Onze samenleving is een luie  verwende samenleving en het lijden is een weerspiegeling van die luiheid en verwendheid. In principe hebben we het beter dan zoveel andere mensen in zoveel andere landen.  Onze agressie is dezelfde maar de redenen waarom zijn anders.

Dus mijn conclusie is helemaal niet dat er hier minder lijden is, misschien zelfs meer omdat mensen minder kunnen berusten en relativeren.

Maar het zou natuurlijk kunnen dat in het specifieke Thaise geval dat er duidelijke aanwijzingen zijn dat men daar meer lijdt.
« Laatst bewerkt op: 27-06-2011 22:18 door nova »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #2 Gepost op: 24-06-2011 00:26 »
Ik spreek voor mijzelf en ik spreek uit mijn ervaringswereld en dan kan ik wel stellen dat ik in ieder geval hier veel minder lijd dan de gemiddelde Thai in Thailand. Het is zelfs zo dat dank zij mij 3 Thai een fatsoenlijk enigzins menselijk leven kunnen hebben
Er is in Thailand geen vrijheid van meningsuiting, de Boedhistische cultuur is de dominante culuur en die is niet zo tolerant daar. Er zijn geen vakbonden, er is een enorme corruptie, vooral in het overheidsapparaat, politie en leger. Vrouwen worden onderdrukt en misbruikt. Thailand is het land van de prostitutie en pedofilie, je kunt op een markt in Bangkok videos uitgestald zien liggen met kinderporno. Jonge meisjes worden in huwelijken en prostitutie gedwongen. Veel jonge meisjes worden zwanger en daarna in de steek gelaten. Thailand is het land waar de meeste operaties worden verricht om mannen hun penissen weer aan te naaien, wat heel moeilijk is als de bedrogen echtgenote het apparaat in stukjes hakt en aan de eenden voert. Er worden veel abortussen verricht (?????) nog niet zo lang geleden vond men meer dan duizend foetussen in 1 Tempel, voor verbranding. Er is een enorme ongelijkheid in rijkdom, er is ook een enorme ongelijkheid in het (dure) onderwijs wat over het algemeen vrij slecht is. Het recht in Thailand staat in verhouding tot de financiele mogelijkheden om je dat recht te kopen. De medische gezondheidszorg is redelijk maar beperkt en veel slechter als in ons land en het is niet echt een land om arm te zijn en een gehandicapt, bijvoorbeeld autistisch, kind te hebben.
De verkeerssituatie is ronduit dramatisch er vallen heel veel onnodige doden in het verkeer omdat mensen er zonder rijbewijs rijden en omdat het halen van een rijbewijs ook niet zo veel voorstelt en de meeste mensen geen benul hebben van verantwoord verkeersgedrag. Niet zo lang geleden  veroorzaakte een 17 jarig meisje, zonder rijbewijs, zonder leeftijd om zelfs een rijbewijs te kunnen hebben, een ongeluk wat 7 mensen het leven kostte en waarvoor ze zover mij bekend geen straf of strafvervolging  krijgt.  Dat is normaal dat kinderen daar op die leeftijd in een auto rijden. (?) Het alcoholgebruik in thailand is enorm, ik meen 1 van de drie landen waar het meeste alcohol wordt gedronken per hoofd van de bevolking, en dat neemt allleen maar toe(!!!)  Er is grote werkeloosheid maar als je werk hebt in een van de bedrijven van een lid van de superrijke Thaise elite dan werk je voor je het weet zes dagen per week voor een laag loon met zo goed als geen rechten. Er zijn dan ook geen vakbonden zoals wij die kennen.
Het is een tropisch land met veel kans op ernstige aandoeningen, infecties en dergelijke.
Er is veel drugsgebruik en criminaliteit, de toeristische badplaatsen worden inmiddels overlopen door russische criminelen die daar alleen maar hun gaan kunnen gaan omdat zij de politie meer 'tea money geven'. De milieuverontreiniging is heftig. ? Zal ik nog even doorgaan??????
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #3 Gepost op: 24-06-2011 06:55 »
Ik spreek voor mijzelf en ik spreek uit mijn ervaringswereld en dan kan ik wel stellen dat ik in ieder geval hier veel minder lijd dan de gemiddelde Thai in Thailand. Het is zelfs zo dat dank zij mij 3 Thai een fatsoenlijk enigzins menselijk leven kunnen hebben
Er is in Thailand geen vrijheid van meningsuiting, de Boedhistische cultuur is de dominante culuur en die is niet zo tolerant daar. Er zijn geen vakbonden, er is een enorme corruptie, vooral in het overheidsapparaat, politie en leger. Vrouwen worden onderdrukt en misbruikt. Thailand is het land van de prostitutie en pedofilie, je kunt op een markt in Bangkok videos uitgestald zien liggen met kinderporno. Jonge meisjes worden in huwelijken en prostitutie gedwongen. Veel jonge meisjes worden zwanger en daarna in de steek gelaten. Thailand is het land waar de meeste operaties worden verricht om mannen hun penissen weer aan te naaien, wat heel moeilijk is als de bedrogen echtgenote het apparaat in stukjes hakt en aan de eenden voert. Er worden veel abortussen verricht (?????) nog niet zo lang geleden vond men meer dan duizend foetussen in 1 Tempel, voor verbranding. Er is een enorme ongelijkheid in rijkdom, er is ook een enorme ongelijkheid in het (dure) onderwijs wat over het algemeen vrij slecht is. Het recht in Thailand staat in verhouding tot de financiele mogelijkheden om je dat recht te kopen. De medische gezondheidszorg is redelijk maar beperkt en veel slechter als in ons land en het is niet echt een land om arm te zijn en een gehandicapt, bijvoorbeeld autistisch, kind te hebben.
De verkeerssituatie is ronduit dramatisch er vallen heel veel onnodige doden in het verkeer omdat mensen er zonder rijbewijs rijden en omdat het halen van een rijbewijs ook niet zo veel voorstelt en de meeste mensen geen benul hebben van verantwoord verkeersgedrag. Niet zo lang geleden  veroorzaakte een 17 jarig meisje, zonder rijbewijs, zonder leeftijd om zelfs een rijbewijs te kunnen hebben, een ongeluk wat 7 mensen het leven kostte en waarvoor ze zover mij bekend geen straf of strafvervolging  krijgt.  Dat is normaal dat kinderen daar op die leeftijd in een auto rijden. (?) Het alcoholgebruik in thailand is enorm, ik meen 1 van de drie landen waar het meeste alcohol wordt gedronken per hoofd van de bevolking, en dat neemt allleen maar toe(!!!)  Er is grote werkeloosheid maar als je werk hebt in een van de bedrijven van een lid van de superrijke Thaise elite dan werk je voor je het weet zes dagen per week voor een laag loon met zo goed als geen rechten. Er zijn dan ook geen vakbonden zoals wij die kennen.
Het is een tropisch land met veel kans op ernstige aandoeningen, infecties en dergelijke.
Er is veel drugsgebruik en criminaliteit, de toeristische badplaatsen worden inmiddels overlopen door russische criminelen die daar alleen maar hun gaan kunnen gaan omdat zij de politie meer 'tea money geven'. De milieuverontreiniging is heftig. ? Zal ik nog even doorgaan??????

Nu, dat wil best allemaal aannemen. Dat een in een gewelddadige samenleving meer agressie en dus lijden aanwezig is.

Dat was ook mijn algemeen punt.
dat lijden vaak in rechtstreeks verband staat met agressie. En in die zin is er ook in onze welvarende samenleving vaak lijden.
Racisten lijden ook zeer zwaar en intens. Alle vormen van haat zijn een intense lijdensbelevenis.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #4 Gepost op: 24-06-2011 08:23 »
Ik zou zeggen lijden staat vooral in relatie tot angst vanwaaruit agressie ontstaat.
Maar goed, mijn individueel punt was dat ik bepaald niet zoveel lijd als de gemiddelde Thai, en zo zou ik nog heel wat mensen en dus voorbeelden kunnen noemen die aangeven dat ik momenteel en in het verleden in wezen weinig met lijden van doen heb gehad. Een kwestie van Karma.
Ik heb wel al van af ongeveer mijn 4e levensjaar met mijn bewustzijn van doen.
Het lijden is dus niet mijn toevlucht, ook het inzicht in het lijden zelf is niet mijn toevlucht, maar de kwaliteit van het bewustzijn waarmee ik inzicht kan verwerven ( in bijvoorbeeld mijn lijden) is mijn toevlucht.
Uit het leven van Boeddha, dat wil zeggen de bekende biografie daarover, blijkt ook dat persoonlijk bewustzijn voor Boeddha zijn toevlucht was. Wat blijkt uit zijn vragen en het zoeken naar antwoorden.
Het was uiteindelijk door die toevlucht dat Boeddha tot Verlichting kwam.
Had Boeddha geen bewustzijn gehad (maar wel geleden) dan was het Boeddhisme niet door zijn persoon een fenomeen in de menselijke geschiedenis geworden
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline nancy

  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 72
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #5 Gepost op: 24-06-2011 08:48 »
Het verbaast mij te horen dat Thailand zo'n ontzettend "lijdend" land is ? Ik hoor andere echo's en ikzelf heb het ook niet op die manier ervaren. OK, er zal corruptie, armoede, verkeerschaos ed zijn, maar dat men (mede door boeddhisme) zoveel lijden kent, ... dat is nieuw voor mij.
Thinking that we can find some lasting pleasure and avoid pain is what in Buddhism is called samsara, a hopeless cycle that goes round and round endlessly and causes us to suffer greatly.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #6 Gepost op: 24-06-2011 19:29 »
Als je wilt weten hoe het is om in Thailand te leven dan helpt het om de Engels Thaise Thailand forums te lezen.
Wat nog meer helpt is om gewoon met Thai samen te leven, dus niet in een toeristische bestemming, niet in een klooster of boeddhistisch centrum, maar gewoon bij de mensen thuis, en dan samen met hen de dagelijkse zaken beleven.
Dan moet je niet bij de rijke mensen gaan wonen, bij voorkeur ook niet bij de arme maar liever bij de 'gemiddelde' Thai.
Dan kun je  je een beetje gaan voorstellen hoe het is om in Thailand te leven.
Dat is iets anders als van horen zeggen.
Dan wil dat nog niet zeggen dat Thailand een ontzettend lijdend land is.
De Thaise elite lijdt niet zoveel.
Een gedeelte van de monniken lijdt ook niet zoveel.
De kleine groep mensen met een goede (buitenlandse) opleiding en de juiste vrienden lijdt ook niet zoveel,
maar de meerderheid van de Thaise mensen heeft kwalitatief een geheel ander leven als de gemiddelde Hollander. Bedenk: Het totaal aantal inwoners in Thailand bedraagt ongeveer 80 miljoen. Van Thailand is bekend dat de armoe daar, zoals deze nu bestaat, niet in verhouding staat tot het Nationaal bruto inkomen.
Het zou de gemiddelde Thai, gezien dat inkomen, veel beter moeten gaan. Maar ja, de top, de Elite in Thailand roomt dat inkomen aaaaardig af. En let wel, de meesten daarvan, zo niet allen, zullen verklaren dat ze 'Boeddhisten' zijn.
Het is in dit verband bijvoorbeeld interessant om eens een poging te ondernemen om op de hoogte te raken van het wel en wee van de koninklijke familie in Thailand.
De oorspronkelijk bedoelde koning die vroegtijdig (!) het leven liet, de levenswandel (!) van de zoon van de huidige Koning. Zoiets kun je je niet in Nederland voorstellen. Dat zou het absolute einde van de Monarchie in Nederland zijn.
Ik verwijs hier naar de monarchie, omdat naar mijn idee er nogal wat vervelende dingen staan te gebeuren op het moment dat de huidige Koning sterft.
Heel vervelende dingen.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #7 Gepost op: 25-06-2011 00:11 »
Als je wilt weten hoe het is om in Thailand te leven dan helpt het om de Engels Thaise Thailand forums te lezen.
Wat nog meer helpt is om gewoon met Thai samen te leven, dus niet in een toeristische bestemming, niet in een klooster of boeddhistisch centrum, maar gewoon bij de mensen thuis, en dan samen met hen de dagelijkse zaken beleven.
Dan moet je niet bij de rijke mensen gaan wonen, bij voorkeur ook niet bij de arme maar liever bij de 'gemiddelde' Thai.
Dan kun je  je een beetje gaan voorstellen hoe het is om in Thailand te leven.
Dat is iets anders als van horen zeggen.
Dan wil dat nog niet zeggen dat Thailand een ontzettend lijdend land is.
De Thaise elite lijdt niet zoveel.
Een gedeelte van de monniken lijdt ook niet zoveel.
De kleine groep mensen met een goede (buitenlandse) opleiding en de juiste vrienden lijdt ook niet zoveel,
maar de meerderheid van de Thaise mensen heeft kwalitatief een geheel ander leven als de gemiddelde Hollander. Bedenk: Het totaal aantal inwoners in Thailand bedraagt ongeveer 80 miljoen. Van Thailand is bekend dat de armoe daar, zoals deze nu bestaat, niet in verhouding staat tot het Nationaal bruto inkomen.
Het zou de gemiddelde Thai, gezien dat inkomen, veel beter moeten gaan. Maar ja, de top, de Elite in Thailand roomt dat inkomen aaaaardig af. En let wel, de meesten daarvan, zo niet allen, zullen verklaren dat ze 'Boeddhisten' zijn.
Het is in dit verband bijvoorbeeld interessant om eens een poging te ondernemen om op de hoogte te raken van het wel en wee van de koninklijke familie in Thailand.
De oorspronkelijk bedoelde koning die vroegtijdig (!) het leven liet, de levenswandel (!) van de zoon van de huidige Koning. Zoiets kun je je niet in Nederland voorstellen. Dat zou het absolute einde van de Monarchie in Nederland zijn.
Ik verwijs hier naar de monarchie, omdat naar mijn idee er nogal wat vervelende dingen staan te gebeuren op het moment dat de huidige Koning sterft.
Heel vervelende dingen.

minachtend doen tov   thailand, boeddhisme, russische maffia, koningen    is ook een vorm agressie/lijden.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #8 Gepost op: 25-06-2011 19:05 »
minachtend doen over bijdragen ook.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

lord rainbow

  • Gast
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #9 Gepost op: 25-06-2011 19:31 »
Het konstateren van onrecht,uitbuiting,
corruptie en andere misstanden
is toch niet hetzelfde als minachting?

ik denk overigens dat,wanneer jezus niet verrezen was,
hij zich duizelig gedraaid zal hebben in zijn graf,als hij ziet
wat er in zijn naam allemaal aan onrecht is geschied.

hetzelfde zal gelden voor de Boeddha.
« Laatst bewerkt op: 25-06-2011 19:39 door lord rainbow »

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #10 Gepost op: 25-06-2011 20:39 »
minachtend doen over bijdragen ook.

Ik heb het vermoeden dat mijn plannetje gelukt is.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #11 Gepost op: 26-06-2011 05:15 »
Het konstateren van onrecht,uitbuiting,
corruptie en andere misstanden
is toch niet hetzelfde als minachting?


In het algemeen gesproken, maakt het iets uit of er nu wel of niet minachting was ?

In hoofdzaak
                     de boodschap

  minachting is ook een vorm van lijden/agressie,
                                                                            en dus een vergif voor de geest.
                                                                             

Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Hakuin

  • Gast
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #12 Gepost op: 26-06-2011 14:33 »
De Boeddha heeft het lijden centraal gesteld in zijn leer. Alle voelende wezens lijden. Elk mens weet exact wat lijden inhoudt, want hij ervaart het tenslotte zelf ook als voelend wezen! Dus zouden we vanuit dat lijden toch eigenlijk als vanzelf een niet-aflatend mededogen moeten hebben met al het voelende leven om ons heen. Merkwaardig genoeg is dat niet zo. Mensen weten oneindige conflicten op te roepen en onafgebroken lijden te veroorzaken. Wat meteen het harde bewijs is dat ze diep slapen ondanks dat ze denken dat ze wakker zijn. Dus hoe te ontwaken? Dat is de centrale vraag voor meer gevoeligheid. Klaarblijkelijk is men afgestompt en mist men die juiste gevoeligheid.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #13 Gepost op: 26-06-2011 16:22 »
De Boeddha heeft het lijden centraal gesteld in zijn leer. Alle voelende wezens lijden. Elk mens weet exact wat lijden inhoudt, want hij ervaart het tenslotte zelf ook als voelend wezen! Dus zouden we vanuit dat lijden toch eigenlijk als vanzelf een niet-aflatend mededogen moeten hebben met al het voelende leven om ons heen. Merkwaardig genoeg is dat niet zo. Mensen weten oneindige conflicten op te roepen en onafgebroken lijden te veroorzaken. Wat meteen het harde bewijs is dat ze diep slapen ondanks dat ze denken dat ze wakker zijn. Dus hoe te ontwaken? Dat is de centrale vraag voor meer gevoeligheid. Klaarblijkelijk is men afgestompt en mist men die juiste gevoeligheid.

TABOE

Zoals ook nog over andere zaken waar er een taboe op rust om het in de klaarheid te brengen.  ;)

Zo rust er op ergernis, minachting, boosheid, woede, haat ook een taboe. Want een mens rechtvaardigt dit heel makkelijk.
wanneer anderen ons lijden aandoen dan ervaren we het als lijden, maar als we onszelf lijden aandoen, neen dat is niet waar.

Daarom kunnen we ook beter niet rond de pot draaien.
En het zo noemen zoals het is.
« Laatst bewerkt op: 29-06-2011 22:30 door nova »
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Hakuin

  • Gast
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #14 Gepost op: 26-06-2011 17:05 »
Je zou het een taboe kunnen noemen, of een (zelf)rechtvaardiging. Jezelf lijden bezorgen, dat wil inderdaad niemand, althans, dat dénkt men van zichzelf. Er wordt onafgebroken geprojecteerd, liever ontkennen we in onszelf glashard datgene wat we als het kwade in de ander menen te (h)erkennen. Dat is als het ware in een soort zelfhynotische slaap verkeren, terwijl je denkt dat je wakker bent. Maar je kunt slechts iets in de ander (h)erkennen als het óók in jezelf huist, in je zelf een woning heeft. Door projectie kunnen we buiten schot blijven en hoeven we niet te zien, dat wij het tenslotte zelf zijn, die de ander willen afschilderen als zijnde de minderwaardige, de schuldige, de negatieve, enzovoort.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #15 Gepost op: 26-06-2011 18:49 »
Dus, minachting is de subjectieve projectie van een subject omdat, in het geval van minachting, er iets toegevoegd wordt aan een observatie, wat niet deel is van het object van de observatie.
Dus het inbrengen van het subjectieve gevoel van minachting is de projectie van een subject waarmee de minachting zelf tot onderwerp gemaakt wordt.
Als dat laatste het plannetje was dan is dat goed gelukt.

Het is een feit dat Boeddha 2500 jaar geleden het lijden centraal gesteld heeft in zijn leer.
Dat kon hij omdat hij daar destijds, vanuit een ontwikkeld zelfbewustzijn, bewust van was geworden.
We zijn nu 2500 jaar later en vooral met  betrekking tot dat zelfbewustzijn is er enorm veel veranderd en dat zeker in de laatste paar honderd jaar.

Ik denk dat het geen afbreuk doet aan het boeddhisme als we zouden inzien dat , net als bij Boeddha destijds, nu voor de gehele mensheid het bewustzijn, actief in het innerlijk denkende waarnemen, het centrale gegeven is voor de mens.
Zoals ik al eerder schreef, en ik heb er natuurlijk geen problemen mee als iemand daar vanuit aanschouwelijk denken een andere zienswijze voor inbrengt, wat iets anders is in het geval van een dogmatisch argument, kan men niets met het lijden als men daar niet eveneens, en in wezen eerst, bewust van wordt.   

Vanuit dat bewustzijn kan de mens, die de moeite neemt om na te denken om tot een zo zuiver mogelijk
objectief bewustzijn te komen, waarnemend 'zien' dat het leven niet zonder meer een onafgebroken 'negatieve' projectie is. In het denken van de mens zit behalve dat onder andere ook nog het intuitief waarnemen, zoals we dat bij kinderen kunnen zien, die in het begin van hun leven nog niets hebben om te projecteren, maar ook het zuivere denken wordt geprojecteerd. Dat laatste kunnen we tegenkomen in de wetenschappen en met name de geometrie is daar een uitstekend voorbeeld van.
De geometrie laat zien dat men niet tot een juist begrijpen van de geometrie kan komen wanneer dat doorspekt wordt met subjectiviteit. Er bestaat bijvoorbeeld geen minachting in de vaststelling dat bij een driehoek waarvan 1 hoek 90 graden is de andere hoeken van de driehoek minder zijn dan 90 graden.

Projectie is niet alleen maar projectie van zelf ontwikkelde kennis, projectie kan ook projectie zijn van aangeleerde kennis. Zo is het projectie om te stellen dat het lijden centraal staat in de leer van Boeddha, wat mogelijk en waar is als men daar door het kennis nemen van de inhoud van de leer van Boeddha bewust van is geworden.
Om te stellen dat dat nu nog het meest belangrijke is in de mens zou er op kunnen wijzen dat dat een subjectieve omgang is met die kennis in het geval men geen andere filosofische kennis heeft opgedaan en dan laat de projectie niet alleen maar zien waar de zienswijze op berust maar daarnaast dat men nog geen brede kennis heeft opgedaan van alles wat speelt met betrekking tot het leven van de mens op aarde.
Dat laatste, de toevoeging dat de leer van Boeddha, exact in de vorm van 2500 jaar geleden, de enige juiste leer zou zijn over de mens, dat is een subjectieve toevoeging die niet overeenkomt met de werkelijkheid waar we nu mee te maken hebben.
« Laatst bewerkt op: 26-06-2011 23:12 door chan »
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Hakuin

  • Gast
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #16 Gepost op: 27-06-2011 19:37 »
Het eerste en directe vorm van lijden, zoals Lord Rainbow dat hierboven beschrijft, zou lichamelijk en geestelijk lijden zijn. In de tijd van Boeddha was de medische wetenschap nog niet zo ver als dat die nu is als gevolg van onze technologie. Daarom waren de gevaren die op de loer lagen voor het lichaam vele malen groter dan momenteel het geval is. Je kon aan een simpel wondje aan je vinger dood gaan, terwijl je dat nu overleeft, omdat als het toch echt gaat zweren, je meteen bij de arts zit die ingrijpt. Geboorte, ziekte, ouderdom en dood zijn echter nog immer het geval, slechts de levensverwachting is verlengd. Het is de vraag of we daar nu zo “gelukkiger” door zijn geworden.

In geestelijk opzicht worstelen we nog steeds met dezelfde zaken, zoals haat, trots, egoïsme, conflicten, afgunst, enzovoort. Er is geen enkel verschil tussen de hedendaagse mens en de mens uit de tijd van de Boeddha. Niets menselijks is ons vreemd, en daarom kunnen we de geschriften van die tijd nog prima begrijpen wat betreft de menselijke hoedanigheden en emoties. De omstandigheden zijn misschien anders, maar de mens blijft genetisch hetzelfde. Wetenschappers zijn er over uit dat ons genoom maar met een half procent per miljoen jaar verandert, dus dat is over een periode van enkele duizenden jaren volstrekt te verwaarlozen.

De tweede vorm van lijden, het zich tijdelijk verliezen in euforie is veel gevaarlijker. Vooral verliefdheid en dat wat wij “liefde” noemen is niets meer dan een illusie. Zolang iets ons prettig raakt, zijn we blij. Als het ons overweldigt, zijn we letterlijk ziek van liefde. Daardoor kunnen we bijna niet eten en zijn helemaal van de kaart. We zien dan over het algemeen alleen de mooie kanten in onze verliefdheid, en veronachtzamen de eventuele negatieve kanten van de partner. Die komen later aan bod, als de verliefdheid zakt en de wereld weer terugkeert naar zijn normale kleuren. Nogmaals: de illusie is hier bijna totaal, maar als de luchtballon klapt, staan we weer zo ongeveer met beide benen op de grond. Op zoek naar de volgende verliefdheid…

De derde vorm van lijden is de grootste illusie, omdat we fenomenen verwisselen met substanties. Ziel, Geest, God, Ik, en ga zo maar door zijn bedenksels van onze geest. Het denken in entiteiten roept de illusie op dat hetgeen wij kunnen uitdenken dus “waarheid” zou bevatten. Als er verandering is, vermoeden we, zal er toch ook iets onveranderlijks moeten bestaan, terwijl daar geen enkele grond voor bekend is. In dit leven is alles veranderlijk. Vaak zien we ook iets en denken we dat het vastheid geeft, maar feit is dat hoe hard en onverzettelijk dingen ook lijken te zijn: constant vindt er een proces gaande van ontstaan en vergaan. Dit is voorwaardelijk bestaan. “Iets” wat zich vormt uit tijdelijke bestanddelen, zal ooit uiteenvallen en vergaan. We komen op en gaan weer onder, en de oorzaken daarvan worden veroorzaakt door weer andere oorzaken enzovoort. Tot in het oneindige. Niets is onveranderlijk, niets is onafhankelijk. Toch koesteren we onze hardnekkige illusie dat we vastheid zouden hebben en dat we ook nog een ziel of zelf zouden kunnen bezitten die doorgaat na onze dood, enzovoort. Volgens mij allemaal lariekoek en uitgedachte aannames, opinies.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #17 Gepost op: 27-06-2011 22:13 »
http://www.sleuteltotinzicht.nl/d22.htm#Inzicht

De Vier Edele Waarheden - Cattari Ariya Sacca

17. 44. "En verder, monniken, beschouwt een monnik mentale objecten als mentale objecten, te weten de Vier Edele Waarheden (cattari ariya sacca)."

"Hoe, monniken, beschouwt een monnik mentale objecten als mentale objecten, te weten de Vier Edele Waarheden?"

"Hierin, monniken, begrijpt een monnik overeenkomstig de realiteit:
1. 'Dit is lijden' (dukkha);
 2. 'Dit is de oorzaak van lijden' (samudaya);
 3. 'Dit is de opheffing van lijden' (nirodha);
 4. 'Dit is het pad dat leidt tot opheffing van lijden' (magga)[46]."

Het bestaan van lijden

18. "En wat, monniken, is de edele waarheid van lijden (dukkha)?

 Geboorte (jati) is lijden,
ouderdom (jara) is lijden,
ziekte (vyadhi) is lijden,
dood (marana) is lijden,
 verdriet (soka) en weeklagen (parideva),
 pijn (dukkha),
 smart (domanassa) en wanhoop (sambhavanti) zijn lijden;

gevoegd worden bij het onaangename is lijden (appiyehisampayoga),
gescheiden worden van het geliefde is lijden (piyehivippayoga),
niet krijgen wat men wil (yampiccam nalabhati tampi dukkam), is lijden --

 kortom, de vijf groepen (die het object zijn) van hechten (pañca upadana kkhandha), zijn lijden (samkhittena pañcupadanakkhandha dukkha)."


"Wat, nu, is geboorte? Het is de geboorte van wezens die tot welke orde dan ook behoren, hun geboren worden, hun ontstaan, hun conceptie, hun in het bestaan komen, de manifestatie van de aggregaten, hun verwerving van de zintuigbases -- dit heet geboorte."

"En wat is ouderdom? Het is de veroudering van wezens die tot welke orde dan ook behoren, zij worden zwak, afgeleefd, grijs en gerimpeld; het verzwakken van hun vitale kracht, het uitgeput raken van hun zintuiglijke vermogens -- dit heet ouderdom."

"En wat is dood? Het is het vertrekken en het wegsterven van wezens die tot welke orde dan ook behoren, hun vernietiging, verdwijning, dood, de beëindiging van hun levensperiode, ontbinding van de aggregaten, het afwerpen van het lichaam -- dit heet dood."

"En wat is verdriet? Het is het verdriet dat ontstaat door enigerlei verlies of ongeluk dat men ontmoet, het verdrietige, de verdrietige staat van de geest, het innerlijke verdriet, innerlijke ellende -- dit heet verdriet."

"En wat is weeklagen? Over welk verlies of ongeluk dan ook dat men ontmoet, is er jammeren en weeklagen, gejammer en geweeklaag, de staat van jammeren en weeklagen -- dit heet weeklagen."

"En wat is pijn? Het is de lichamelijke pijn en het lichamelijk onaangename, het pijnlijke en onaangename gevoel dat voortkomt uit lichamelijk contact -- dit heet pijn."

"En wat is smart? Het is de mentale pijn en de mentale onaangenaamheid, het pijnlijke en onaangename gevoel dat voortkomt uit mentaal contact -- dit heet smart."

"En wat is wanhoop? Het is de droefheid en wanhoop die ontstaan door een verlies of ongeluk dat men ontmoet, de staat van droefheid en radeloosheid -- dit heet wanhoop."

"En wat is het lijden van 'niet krijgen wat men wil'? In wezens die onderhevig zijn aan geboorte, ontstaat de wens: 'O, dat wij niet onderhevig aan geboorte zullen zijn! O, dat ons geen nieuwe geboorte te wachten zal staan!' En in wezens die onderhevig aan ouderdom, ziekte, dood, verdriet, weeklagen, pijn, smart en wanhoop zijn, verrijst de wens: 'O, dat wij niet onderworpen zullen zijn aan deze dingen! O, dat deze dingen ons niet te wachten zullen staan!' Maar dit kan niet verkregen worden door het alleen maar te wensen -- en niet krijgen wat men wel wenst, is lijden."

"En wat is (de bedoeling van het standpunt) 'Kortom, de vijf groepen van hechten, zijn lijden'? Het zijn de vijf aggregaten van materiële vorm, gevoel, waarneming, mentale formaties en bewustzijn -- dit heet: 'kortom, de vijf groepen van hechten, zijn lijden.'"

"Dit, monniken, is de edele waarheid van lijden."
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #18 Gepost op: 27-06-2011 23:22 »
Ik zou zo zeggen dat het zo ongeveer ieder modern mens die door opvoeding en onderwijs tot een zelfstandig denken is gekomen in 2011 wel duidelijk zal zijn wat lijden is.
Daar hoef je geen katholiek, geen moslim en geen Boeddhist voor te zijn, daarvoor moet je gewoon gezond voor kunnen nadenken en leven met vragen.
Dit alles mag 2500 jaar geleden en zeer bijzondere en belangrijke leer geweest zijn voor de mensen in die tijd die nog een heel ander bewustzijn hadden, en dat was ze zeer zeker, tegenwoordig is dit net zo bekend als dat de aarde om de zon draait en de zon niet om de aarde,

Wat eigenlijk nog belangrijker is is de functie van het lijden, en dat is in wezen ook door Boeddha aan de orde gesteld.
Het lijden heeft als niet onbelangrijke bijkomstigheid dat het de mens laat vragen naar de zin van het bestaan. Dat gebeurde bij Boeddha ook en juist dat wordt in zijn biografie breed 'uitgemeten'.
Paarden, die ook lijden maar zich daar niet werkelijk bewust van zijn, vragen niet naar de zin van hun bestaan.
Mensen doen dat wel en ze doen dat naar aanleiding van het lijden.
Stel je eens een wereld voor waar de mens niet zou lijden ongeacht wat die mens zou doen..........
Je afvragen wat de betekenis, wat de zin is van lijden brengt je als mens tot het centrale gegeven van mens zijn en dat is de bewustwording. Daar waar een paard zijn hoogste wezen heeft in het gevoelswezen vindt de mens dat in het bewustzijnswezen.
Dus lijden staat in innige relatie tot bewustwording en tot bewustzijn.
Door pijn wordt een mens zich er bijvoorbeeld van bewust dat hij door een pijl wordt geraakt en vanuit die bewustwording zal hij op die verwonding reageren overeenkomstig de situatie waarin die mens zich bevindt.

Nu is het zo dat de mens  die werkelijk leeft in de bewustwording en in het bewustzijn, op onderzoek zal gaan en zal proberen het antwoord te vinden op die vraag naar de betekenis en de zin van lijden.
Een antwoord wat niet alleen geldig is voor de eigen persoon maar een antwoord dat geldig is voor mens zijn in het algemeen.

Voor sommige mensen is lijden waar alles om draait en voor weer andere mensen is bewustwording waar alles om draait.
Als  je zou stellen dat lijden de mens verlost dan is het interessant om te weten hoe dat dan gebeurt en hoe vruchtbaar dat dan is.
Als je stelt dat bewustwording de mens verlost dan is het interessant om te weten hoe dat dan gebeurt en hoe vruchtbaar dat dan is.




 
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #19 Gepost op: 28-06-2011 05:53 »
Ik zou zo zeggen dat het zo ongeveer ieder modern mens die door opvoeding en onderwijs tot een zelfstandig denken is gekomen in 2011 wel duidelijk zal zijn wat lijden is.

Maar als iemand het woord "minachtend" reageert  naar aanleiding van wat jij schrijft reageer je toch vanuit dat lijden.
En als je er naar kijkt kun je ontdekken dat dit was

omdat  je je zin niet kreeg  namelijk begrip
omdat  je je zin niet kreeg   namelijk instemming

dus frustratie, dus teleurstelling

een mengelmoes van emoties, gaande van ergernis, zuchten, ...  vul het zelf allemaal maar in.


En als je dan kijkt naar je reactie, heb je gereageerd vanuit mededogen of vanuit dat lijden ?

En dit is juist de boeddhistische therapie.
We weten wel allemaal met ons verstand wat lijden is.
Maar op het moment zelf, wanneer het er is, neemt het ons ook mentaal volledig in beslag.

de boeddhistische therapie tot bevrijding van het woud in ons hoofd bestaat er uit om juist naar dat lijden te gaan er naar te kijken zoals het is, dus objectiveren.
Toch is dit slechts een stap,

Nu kun je natuurlijk zeggen, ik heb een andere therapie die effectief is,  ok, prima.
Nu kun je ook zeggen, de boeddhistische therapie spreekt mij niet aan, werkt niet voor mij, ok, prima.

Toch is het ook zo, dat je pas uitspraken over de effectiviteit van de therapie kunt doen als je ze ook precies toepast. Dat je voldoende theoretische kennis erover hebt, maar ook dat ze vorm krijgt door het te beoefenen.

We kunnen moeilijk een woordenstrijd omtrent boeddhisme voeren als de esssentie, namelijk de beoefening ontbreekt.

En de eerste stap van de beoefening is kijk naar je lijden, blijf er bij stilstaan, niet als theorie, oh ja ik weet dat er lijden is, maar neen, in het hier en nu wanneer het aanwezig is.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #20 Gepost op: 28-06-2011 08:34 »
Ik zou zo zeggen: niet teveel projectie over wat een ander eventueel denkt of voelt omdat je dat zelf zo kunt denken en voelen.
Ik kan well stellen dat ik te bewust ben van mij zelf om me teleurgesteld of of onbegrepen te voelen als iemand het onderwerp minachting inbrengt.
Ik heb de mening van een ander niet nodig om objectief te kunnen zijn, hoewel ik ook niet zal ontkennen dat een dialoog verfrissend en onderhoudend kan zijn en het innerlijke proces van bewustwording kan inspireren.
Mijn reactie was dan ook vanuit de dialoog, ik bracht geen subjectieve gevoelens in maar logisch denken naar aanleiding van je plannetje.

Het is interessant om hier het woord therapie te lezen. Ja, wellicht is dat aantrekkelijk in het 'Boeddhisme ' van vandaag, dat het een soort van op de persoon zelf gerichte therapie is. Want het moderne 'Boeddhisme' is vooral een hoop 'selfinvolvement'.
Een manier om om te gaan met de problemen in het leven als alle andere door die persoon gekende 'therapiëen' niet blijken te helpen.
Ook het woord zelfhypnose is hier kort geleden ingebracht,  dat is een mooi begrip en ik breng dat in verband met wat ik regelmatig lees over de manier waarop mensen in verbinding staan met hun interpretatie van Boeddhisme.
Ik kom heel wat mantra's van zelfhypnose tegen bij mensen die schrijven over hun interpretatie van het boeddhisme.

Lijden wijst de mens op het belang van bewustwording en bewustzijn, het centrale gegeven in MENS  zijn, de mens zijn toevlucht,  want lijden doen alle voelende wezens op aarde, bewust zijn, geestelijk actief zijn, alleen de mens
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 558
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #21 Gepost op: 28-06-2011 21:11 »
Ik zou zo zeggen: niet teveel projectie over wat een ander eventueel denkt of voelt omdat je dat zelf zo kunt denken en voelen.


Maar je wilt wel graag ernstig genomen worden en ter goeder trouw.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #22 Gepost op: 28-06-2011 21:41 »
Hoe mensen mij 'nemen' is hun zaak en hoe ik mij presenteer de mijne.

Ook als ik bemerk dat ik op de een of andere manier zou lijden door iets wat mij in mijn leven - karmisch -toevalt, dan is mijn eerste actie bewustwording en dat kan ook de bewustwording betreffen gericht op  mijn eerste impulsieve reactie naar aanleiding van dat lijden.
Mijn tweede actie is dan handelen vanuit het inzicht dat ik door bewustwording van het lijden, met daaraan gekoppeld de vraag naar de zin van dat lijden, vanuit mijn IK-kracht de intentie ontwikkel om juist te handelen overeenkomstig de waarheid en werkelijkheid welke mij wordt geboden door het inzicht in het wezen van dat lijden.

Weer een heel ingewikkelde manier om te vertellen dat het centrale gegeven in mens zijn bewustwording is, en dat is de ontwikkeling van het IK, het zelfbewustzijn van de mens, dat in bewustzijn zowel de wereld als het eigen bewustzijn tot inzicht en kennis en uiteindelijk tot Verlichting kan brengen. 
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline Dao

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 16
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #23 Gepost op: 23-07-2011 19:29 »
Mijn (bijna ex-)man is thai en hij heeft 10 jaar in Nederland gewoont.
Nu woont hij sinds anderhalf jaar weer in Thailand.
Dit omdat hij in Nederland teveel leed....
Hij deelt dus niet de mening dat je in Thailand lijd!

Ik zelf heb ruim 3 jaar in Thailand gewoont.
En kwam ook regelmatig bij mijn schoonfamilie.
Een familie van rubbertappers en hotelmedewerkers.
Ik had niet het idee dat hun zo ongelukkig waren!
Zij waren (natuurlijk) Boeddhist en kwamen ook regelmatig in de tempel.
Maar ik heb niet het idee dat zij het Boeddhisme op een zelfde manier beleefde als dat ik dat doe.

Mijn leven staat in het teken van het toepassen van de Dharma.
Waardoor ik me gelukkig voel, ongeacht de omstandigheden of omgeving waarin ik ben. 

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #24 Gepost op: 23-07-2011 21:22 »
Beste Dao.
Goed om te horen dat er ook Thai zijn met andere ervaringen. Een van mijn kennissen is verpleegkundige in een vrij groot streekziekenhuis waar ik ook regelmatig kom.
En daar sta je dan naast een jonge HIV patiënte die je in al haar vervuiling en stervensellende nog met de lieve glimlach aankijkt die eigen is aan Thai, zelf na jaren ellende in een uitzichtloos bestaan als prostituee.
Ik zal je de verhalen besparen die ik inmiddels heb vernomen over het persoonlijke leven van die kennis.
Dat zou een te lange bijdrage worden.
Als verpleegkundige staat deze kennis al jarenlang midden in het sociale leven van de Thai en kan ik er van uitgaan dat de kennis die ik daardoor verkrijg wel zou kunnen kloppen.
Natuurlijk verifieeer ik dat via de media, en tegenwoordig is het internet daar een zeer goed medium voor.

Alle verhalen die ik verneem worden bevestigd door de media die over Thailand berichten.
Verhalen over wie de dienst in Thailand uitmaken, hoe de 'democratie' daar wordt 'verzorgd' het functioneren van de politeke figuren, de  militairen en politie. De dokter die getrouwd is en al een bijslaap heeft in een appartement en de volgende, een jonge zuster, aan zijn harem toe wil voegen. Kansloos is ze.
En iedereen weet het en houd zijn mond.

Het feit dat volgens een bekende wereldinstantie Thailand een armoede kent die niet in verhouding staat tot het bruto nationaal inkomen, ma.w. het meeste geld gaat naar de tientallen families die in het land de dienst uit maken zegt toch wel heel veel.
Ik ben daar eerlijk gezegd heel erg van geschrokken.

Maar goed, lijden is relatief, het hangt er maar net van af in welke verhouding de mens tot de problemen in Thailand staat.
Ik ga er zelfs van uit dat er in Thailand  ook mensen zijn die heel erg gelukkig zijn en maar zeer weinig lijden.

 
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline Dao

  • Boeddha Forumganger
  • **
  • Berichten: 16
  • Geslacht: Vrouw
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #25 Gepost op: 24-07-2011 19:51 »
In de periode dat ik in Thailand woonde heb ik geleerd om te leven met dat wat ik heb zonder te verlangen naar meer. Ik had in Thailand ook bijna geen bezittingen en weinig financiële middelen om daar verandering in te brengen. Toch was ik tevreden. Wat ik hiermee wil zeggen is dat je niet veel nodig hebt om gelukkig te zijn. Zolang je maar wel genoeg hebt om in leven te blijven. (denkend aan de mensen in Afrika die op dit moment zelfs dat niet hebben).

Door mijn boeddhistische training heb ik ook geleerd om te accepteren wat is. Maar vooral om dicht bij mezelf te blijven. Om niet zo snel te oordelen over goed of fout.
Ik probeer een zo zuiver mogelijk, boeddhistisch leven te leiden, en hoop daarmee een voorbeeld te kunnen zijn voor mijn omgeving. Als met mij vele andere mensen dat ook zouden doen zal ons gezamelijk karma op een zekere dag ook die corrupte leider in Thailand bereiken. Met alleen over hem te oordelen bereik je niets. 

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:De drie soorten lijden
« Reactie #26 Gepost op: 25-07-2011 15:38 »
Als je zoals je beschrijft , alleen bent, als boeddhist herkenbaar in een of andere setting, dus dan ook min of meer untouchbaar  dan kan ik je verhaal goed volgen.
Maar als je midden in de maatschappij staat, het werkelijke leven met al zijn uitdagingen aangaat, voor kinderen te zorgen hebt, in een beroep zit waar je ook nog eens in directe zin voor anderen zorg hebt, wat dan weer verder gaat dan selfinvolvement, dan beleef je de werkelijkheid wel anders.

Als we niet praten over veroordelen maar over oordelen, dat wil dan zeggen in de context van 'tot een juist begrip komen' dan kun de mens net zo goed oordelen over de corruptie in Thailand waar enorm veel mensen in een positie van macht zich daar schuldig aan maken - en niet 1 leider - als dat een mens kan oordelen over de leer van Boeddha.
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn