Auteur Topic: Waarderen  (gelezen 6884 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Acalanatha

  • Gast
Waarderen
« Gepost op: 28-10-2008 13:05 »
 :DHallo
Het waarderen of het waarde geven aan iets ontstaat vaak uit een goed gemeende overtuiging. Echter het kan bij iemand anders die een andere goed gemeende overtuiging heeft vraagtekens oproepen. In een Forum zoals deze gebeurt het heel vaak. Als je bv zegt : ik vind een sutra/sutta belangrijker dan een mantra dan kan dit je goed gemeende overtuiging zijn maar een mantrayana aanhanger heeft daar volstrekt een andere mening over.

Denken jullie ook niet dat het goed is om met aandacht en achtzaam te schrijven. En proberen niet te waarderen, het een is beter dan het andere. Deze manier van schrijven voorkomt ook onnodige niet relevante discussies.

 :)Groeten
Acalanatha

Offline AllumaN

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 146
  • boeddhaboeddha.wordpress.com
    • Bekijk profiel
    • Boeddha Blog
Re: Waarderen
« Reactie #1 Gepost op: 31-10-2008 12:12 »
Waarderen is een inherent deel van ons - in die zin dat we het allemaal doen. Al is het maar omdat onze hersenen alle zintuiglijke gegevens razendsnel en onbewust categoriseren - wat een waardering van die categorieen impliceert. Sterker nog, recent wetenschappelijk onderzoek (http://pantheon.yale.edu/~jab257/bargh_chartrand_1999.pdf) wijst uit dat we 95 procent onbewust handelen.

Het zou dan ook een onmogelijke taak zijn om niet te waarderen. We kunnen onmogelijk alle gegevens die via onze zintuigen ons lichaam binnendringen waarderingsloos tot ons nemen. Waarderen is een menselijke trek waaraan we niet kunnen ontsnappen.

We kunnen natuurlijk wel leren om bewuster te zijn van ons handelen, en dus ook van ons waarderen. Zo kunnen we zorgvuldiger waarderen, bijvoorbeeld door eerst een boek volledig uit te lezen om daarna een gewogen oordeel over de gedachten van de auteur te vormen. Zo kunnen we ons er ook van bewust zijn dat als wij een ding mooi, lelijk, goed of slecht noemen, het geen inherente eigenschappen van dat ding zijn, maar eigenschappen die wij toedichten aan dat ding.

Tegelijk kunnen we ook beseffen dat die waarderingen ook nuttig kunnen zijn. We kunnen bijvoorbeeld onderscheid maken tussen heilzame en minder heilzame handelingen. Dat is handig voor ons karma. Die persoonlijke, subjectieve wijsheid over heilzame handelingen kunnen we dan weer delen op een forum als deze - en wel onder de noemer dat we weten dat het hier niet om inherente, objectieve waarheden gaat. En dat het wellicht niet voor iedereen zal werken. Maar de intentie is goed.

Kortom, ik zou me geen zorgen maken over waarderingen.
« Laatst bewerkt op: 31-10-2008 12:20 door AllumaN »
_/\_

Y1010

  • Gast
Re: Waarderen
« Reactie #2 Gepost op: 31-10-2008 13:09 »
Hey,

het waarde-oordeel vel je vanuit je ego.
Je kan een verband vinden tussen waarderen en oordelen
en ergens meen ik je hiervoor moet behoeden.
Als je steeds waarde-oordelen vormt,
dan benadeel je jezelf omdat het de perceptie verkleurt.
Je verdraait de werkelijkheid.
Een inzicht komt zuiver zonder een waarde-oordeel.

Bovendien als we waarderen en oordelen,
dan plaatsen we onszelf bovenaan en vanuit die superieure positie
kijken we omlaag naar de wereld, mensen en opvattingen.
In die zin, wie dat dus doet, is niet nederig en
dan zou ik zeggen laat dat waarderen maar,
zoals ik meen dat Acalanatha het bekijkt.

Maar er is een tweede betekenis van het begrip waarderen,
nl iets als waardevol beschouwen.
Hoe anders kijken we bvb tegen het leven aan,
als we alles kunnen waarderen.
Ook dat wat in onze ogen schijnbaar als slecht wordt gezien,
verliest dan zijn betekenis en wordt neutraal.
Het is ook waardevol, ook al zien we dat niet meteen.
Ook het waarderen zelf kunnen we in die zin niet afkeuren
en dus ook waarderen.
Het waarderen van het waarderen. :)
Het heeft zijn nut, het is waardevol.
In die zin begrijp ik dan ook de post van Alluman.








« Laatst bewerkt op: 31-10-2008 13:11 door Y1010 »

Acalanatha

  • Gast
Re: Waarderen
« Reactie #3 Gepost op: 01-11-2008 14:57 »
Waarderen is een inherent deel van ons - in die zin dat we het allemaal doen. Al is het maar omdat onze hersenen alle zintuiglijke gegevens razendsnel en onbewust categoriseren - wat een waardering van die categorieen impliceert. Sterker nog, recent wetenschappelijk onderzoek (http://pantheon.yale.edu/~jab257/bargh_chartrand_1999.pdf) wijst uit dat we 95 procent onbewust handelen.

Het zou dan ook een onmogelijke taak zijn om niet te waarderen. We kunnen onmogelijk alle gegevens die via onze zintuigen ons lichaam binnendringen waarderingsloos tot ons nemen. Waarderen is een menselijke trek waaraan we niet kunnen ontsnappen.

We kunnen natuurlijk wel leren om bewuster te zijn van ons handelen, en dus ook van ons waarderen. Zo kunnen we zorgvuldiger waarderen, bijvoorbeeld door eerst een boek volledig uit te lezen om daarna een gewogen oordeel over de gedachten van de auteur te vormen. Zo kunnen we ons er ook van bewust zijn dat als wij een ding mooi, lelijk, goed of slecht noemen, het geen inherente eigenschappen van dat ding zijn, maar eigenschappen die wij toedichten aan dat ding.

Tegelijk kunnen we ook beseffen dat die waarderingen ook nuttig kunnen zijn. We kunnen bijvoorbeeld onderscheid maken tussen heilzame en minder heilzame handelingen. Dat is handig voor ons karma. Die persoonlijke, subjectieve wijsheid over heilzame handelingen kunnen we dan weer delen op een forum als deze - en wel onder de noemer dat we weten dat het hier niet om inherente, objectieve waarheden gaat. En dat het wellicht niet voor iedereen zal werken. Maar de intentie is goed.

Kortom, ik zou me geen zorgen maken over waarderingen.

Hallo AllumaN,

ben er mee eens dat wij bijna allemaal waarderen of waarden toekennen. Dat onze hersenen alle zintuiglijke gegevens razendsnel en onbewust categoriseren , oke - maar dat het automatisch het waarderen impliceert ben ik niet mee eens. Dit zou moeten inhouden dat iedereen altijd op dezelfde manier waardeert. En dat is beslist niet zo. Waarderen is geen hersenfunctie. Bewust waarderen is een duidelijke keuze en onbewust waarderen is een aangeleerde of geconditioneerde keuze. Bewuste keuzes kunnen we metten stoppen door ze niet meer te maken en we kunnen ons van de onbewuste keuzes weer bewust worden en ze dan niet meer maken.

Ben er mee eens dat waarden geen inherente eigenschappen van dat ding zijn, maar eigenschappen die wij toedichten aan dat ding.

Ik denk niet dat een waardeoordeel nodig is om een heilzame handeling van een niet heilzame handeling te onderscheiden. Want het juist handelen met betrekking tot Karma is een bewuste keuze zonder waardeoordeel.

Beste AllumaN ik maak me geen zorgen, probeer er me steeds bewust van te zijn geen waarde oordeel te hebben.

In Gassho
Acalatha

Acalanatha

  • Gast
Re: Waarderen
« Reactie #4 Gepost op: 01-11-2008 15:21 »
Hey,

het waarde-oordeel vel je vanuit je ego.
Je kan een verband vinden tussen waarderen en oordelen
en ergens meen ik je hiervoor moet behoeden.
Als je steeds waarde-oordelen vormt,
dan benadeel je jezelf omdat het de perceptie verkleurt.
Je verdraait de werkelijkheid.
Een inzicht komt zuiver zonder een waarde-oordeel.

Bovendien als we waarderen en oordelen,
dan plaatsen we onszelf bovenaan en vanuit die superieure positie
kijken we omlaag naar de wereld, mensen en opvattingen.
In die zin, wie dat dus doet, is niet nederig en
dan zou ik zeggen laat dat waarderen maar,
zoals ik meen dat Acalanatha het bekijkt.

Maar er is een tweede betekenis van het begrip waarderen,
nl iets als waardevol beschouwen.
Hoe anders kijken we bvb tegen het leven aan,
als we alles kunnen waarderen.
Ook dat wat in onze ogen schijnbaar als slecht wordt gezien,
verliest dan zijn betekenis en wordt neutraal.
Het is ook waardevol, ook al zien we dat niet meteen.
Ook het waarderen zelf kunnen we in die zin niet afkeuren
en dus ook waarderen.
Het waarderen van het waarderen. :)
Het heeft zijn nut, het is waardevol.
In die zin begrijp ik dan ook de post van Alluman.





Hallo
Y1010

Je eerste twee allinea is een correcte Boeddhistische visie. Echter het begrip waardevol is ook een waardeoordeel. Omdat het om het leven gaat is het oordeel "waardevol"klaarblijkelijk gerechtvaardigd.
Jammer genoeg is het leven niet voor een ieder waardevol, maar waardeloos. Ook een waardeoordeel.

In Gassho
Acalanatha



Offline AllumaN

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 146
  • boeddhaboeddha.wordpress.com
    • Bekijk profiel
    • Boeddha Blog
Re: Waarderen
« Reactie #5 Gepost op: 02-11-2008 11:28 »
ben er mee eens dat wij bijna allemaal waarderen of waarden toekennen. Dat onze hersenen alle zintuiglijke gegevens razendsnel en onbewust categoriseren , oke - maar dat het automatisch het waarderen impliceert ben ik niet mee eens.
Natuurlijk betekent het dat we die gecategoriseerde zaken waarderen. Zodra de zintuiglijke gegevens onze thalamus bereiken, krijgen zij automatisch een emotionele lading van onze amygdala mee. Zo vertellen we onszelf welke van alle zintuiglijke gegevens belangrijk zijn, waar we aandacht aan moeten schenken of niet. Zo beoordelen we dus onbewust alles wat binnenkomt - nog voordat we er iets aan kunnen doen.

Let wel, dit is nog steeds een onbewust proces. Het bewuste beoordelen volgt later en het is dan ook pas op dat moment dat wij kunnen proberen om de data wel of niet te beantwoorden.

Dit zou moeten inhouden dat iedereen altijd op dezelfde manier waardeert. En dat is beslist niet zo.
Dat lijkt me er niet zonder meer uit volgen. Waarom zou dat zo moeten zijn?

Waarderen is geen hersenfunctie.
Dit komt zeer onlogisch op me over. Het lijkt me dat de handeling van het waarderen zijn oorsprong in de hersenen heeft. Van welke ander lichaamsdeel zou waarderen dan een functie kunnen zijn?

Bewust waarderen is een duidelijke keuze en onbewust waarderen is een aangeleerde of geconditioneerde keuze.
Dit begrijp ik niet. Is een bewust keuze volgens jou dan ongeconditioneerd?

Bewuste keuzes kunnen we meteen stoppen door ze niet meer te maken en we kunnen ons van de onbewuste keuzes weer bewust worden en ze dan niet meer maken.
Niet kiezen is ook een keuze. Dat kan soms een heilzame keuze zijn, soms niet.

Ik denk niet dat een waardeoordeel nodig is om een heilzame handeling van een niet heilzame handeling te onderscheiden. Want het juist handelen met betrekking tot Karma is een bewuste keuze zonder waardeoordeel.
Dat klopt. Een handeling is gewoon. En de consequenties ervan bepalen of die handeling heilzaam of niet heilzaam is - niet ons oordeel over die handeling.

Daarom klopt het tweede deel van je bovenstaande stelling ook niet. Ten eerste kun je niet kiezen zonder te oordelen. Ten tweede maakt de keuze je handeling niet karmisch heilzaam, maar de consequenties van die keuze.

Beste AllumaN ik maak me geen zorgen, probeer er me steeds bewust van te zijn geen waarde oordeel te hebben.
Tja, veel succes. Ik denk dat dat een goed en totaal onhaalbaar streven is.

Ik denk dat het nuttig is om vast te stellen dat aan alles wat je denkt, waarderen vooraf gaat. Bedenk dat waarderen niet alleen maar het goed of slecht vinden van een ding is, maar dat waarderen of beoordelen uiteindelijk onderscheiden betekent. We brengen met woorden onderscheid aan tussen dingen in de werkelijkheid.

Bedenk dat wij de wereld in woorden begrijpen. Wij onderscheiden dingen in de werkelijkheid en geven er een naam aan. Wij zien de dingen daardoor als op zichzelf staand en we dichten er ook nog eens een waarde aan. Daar ontkomen wij niet aan.

Maar die dingen bestaan in werkelijkheid niet los van elkaar en dragen geen inherente eigenschappen met zich mee. Nee, alles is met elkaar verbonden. En waarderingen? Die dichten wij er onbewust (Met het ordenen van zintuiglijke gegevens in onze hersenen) en ook nog eens bewust (Door er daarna nog eens een impliciet én expliciet oordeel aan toe te voegen) aan toe.

Dus niemand ziet de werkelijkheid in zijn geheel zoals deze is. En ja, het kan zijn dat we die wereld met woorden ordenen volgens geconditioneerde associatiemechanismen. Het kan ook zijn dat we dat doen met aangeboren mechanismen. En zelfs met allebei. Feit is, dat we dat niet weten. Niemand weet precies of en welke mechanismen aangeboren of aangeleerd zijn. Wel kunnen we met grote zekerheid vaststellen dat alle mensen zintuiglijke gegevens volgens bepaalde wetmatigheden beoordelen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan het visuele mechanisme van contiguïteit.

Kortom, je streven om zo min mogelijk te waarderen lijkt aan de oppervlakte een nobel streven, maar ik denk dat je uiteindelijk jezelf in de vingers snijdt. Ten eerste omdat het onmogelijk is om niet te waarderen. Ten tweede omdat je zo geen heilzame daden verricht. Het opbouwen van karma veronderstelt nu juist dat je heilzame keuzes maakt. Het veronderstelt dat je uit het onvermijdelijke oordelen de heilzame weg bewandelt. Maak dus juist wél keuzes en wees daarvoor op je hoede. Probeer dus niet het kiezen uit de weg te gaan, maar wees je er slechts bewust van en kies het meest heilzame.

_/\_

Y1010

  • Gast
Re: Waarderen
« Reactie #6 Gepost op: 03-11-2008 20:15 »
21. “En, Vacchagotta, voor zover je zou willen: — ‘Mag ik met mijn geest de geest van andere wezens en andere personen kunnen waarnemen en begrijpen; Mag ik een geest met verlangen waarnemen als verlangend, en een geest zonder verlangen als niet verlangend. Mag ik een kwade geest waarnemen als kwaad, en een geest zonder kwaad als zonder kwaad. Mag ik een geest onder invloed van waanideeën waarnemen als onder invloed van waanideeën, en een geest niet onder invloed van waanideeën als niet onder invloed van waanideeën. Mag ik een beperkte geest waarnemen als beperkt en een verstrooide geest als verstrooid. Mag ik een verheven geest waarnemen als verheven en een inferieure geest als inferieur. Mag ik een overtroffen geest waarnemen als overtroffen en een onovertroffen geest als onovertroffen. Mag ik een geconcentreerde geest waarnemen als geconcentreerd en een ongeconcentreerde geest als ongeconcentreerd. Mag ik een bevrijde geest waarnemen als bevrijd en een onbevrijde geest als onbevrijd.’ — In díe mate zul je [in overeenstemming met je wensen] over het vermogen beschikken om hier in welk opzicht dan ook getuige van te zijn, daar er een goede basis voor is.”

http://www.suttas.net/suttas/majjhima-nikaya/mn73-mahavacchagotta-sutta.php

Wat betekent dit:
om hier in welk opzicht dan ook getuige van te zijn,
daar er een goede basis voor is?



Offline AllumaN

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 146
  • boeddhaboeddha.wordpress.com
    • Bekijk profiel
    • Boeddha Blog
Re: Waarderen
« Reactie #7 Gepost op: 03-11-2008 20:34 »
Wat betekent dit:
om hier in welk opzicht dan ook getuige van te zijn,
daar er een goede basis voor is?

"Hier" verwijst naar de helderheid van geest die centraal staat in deze tekst.
_/\_

Offline frederik

  • Sangha Nieuweling
  • ****
  • Berichten: 250
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re: Waarderen
« Reactie #8 Gepost op: 05-02-2009 11:43 »
ach het is toch niet zo erg om te oordelen?

zolang je maar beseft dat iedereen er anders over denkt en dat jouw mening of waardeoordeel even belachelijk en zinloos is als die van al de andere mensen...
en dat je er bewust van bent dat je oordeelt, en dat dit zuiver persoonlijk en relatief is, en er dus niet toe doet, maar je kan er wel van genieten

zo kom ik straks buiten met het gedacht  'wat een mooie dag vandaag'
dit is heel relatief, en iemand anders gaat er mss anders over denken (of totaal het tegenovergestelde),
en ik weet dat de dag niet inherent 'mooi' is, dit is een waarde die ik er aan toeschrijf,
maar dit zal mijn dag wel veel mooier maken ;)
liever dit dan negatief te staan, of in een soort nihilimse te vervallen

het is allemaal heel persoonlijk, wat je er zelf van maakt, en hoe je er zelf naar kijkt...
uiteindelijk doet het er toch niet toe, het maakt allemaal niet uit (als je nu zegt 'mooi" of "lelijk"), het enige verschil zal zijn dat je er anders op kijkt, dus je kan het alzowel een beetje leuk voor jezelf maken....

je hebt de dingen niet in de hand, maar wel je interpretatie ervan (soms)
als het regent, kun je de hele dag depri zijn, of je kan het je gewoon niet aantrekken, en zeggen: 'leuk, het regent :))

maar ik ga dus akkoord met y1010 (denk ik) dat je toch waarde mag toekennen aan je leven? of aan de wereld

Basho

  • Gast
Re:Waarderen
« Reactie #9 Gepost op: 25-09-2012 12:20 »
Waarde toekennen aan van alles en nog wat doen we inderdaad, onafgebroken. En over het algemeen ook nog zonder ons er terdege van bewust te zijn, er getuige van te zijn dát we aan het oordelen zijn, waarden toekennen aan de wereld. Meditatie (b)lijkt een uitstekende manier om het niet-oordelen te beoefenen. Wanneer u bijvoorbeeld een tijdje uw adem volgt als deze uw lichaam binnenkomt in de richting van uw buik en terugvolgt wanneer deze uw lichaam weer verlaat vanuit uw buik, en alle gedachten gewoon als wolken langs de hemel van uw open bewustzijn laat langsgaan zonder in te grijpen (de gedachten te grijpen), dan is dat geen waarderen of oordelen, omdat het denken immers met rust gelaten wordt. U neemt als het ware tijdelijk een soort vakantie van het dagelijkse bestaan met alle afleiding. Meditatie is een manier om niet te oordelen, om alles te laten zijn zoals het is. Het is een wijze van het toelaten van een vrije atmosfeer, waarin numineuze ervaringen spontaan kunnen optreden, gevoelens van eenheid, ontspanning en zelfs van Verlichting. Dat kan in een oogwenk plaatsvinden, maar soms ook jaren duren. In het Christendom wordt dit de genade van God genoemd, u stelt u open en laat los, u probeert niets te vormen, niets te veranderen, niets te doen. Dan kan de goddelijke genade u als het ware overvallen, binnenvallen, u één doen zijn. U kunt dat zelf niet actief besturen, vandaar het woord “genade”. In het Boeddhisme wordt dit zoals gezegd Verlichting genoemd, het opeens inzien van de eenheid van alles, het vervallen van de afgescheidenheid. Jezus zegt in de Bijbel, Mattheüs 7:1-5, ik citeer:

“1 Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt;
2  want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden.
3  Waarom ziet u wel de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt u de balk in uw eigen oog niet op?
4 Of, hoe zult u tegen uw broeder zeggen: Laat toe dat ik de splinter uit uw oog haal; en zie, er is een balk in uw eigen oog?
5 Huichelaar, haal eerst de balk uit uw oog en dan zult u goed kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder te halen.”


De Griekse vertaling stelt zelfs: “Oordeel niet, opdat u uzelf niet oordeelt”, waarmee de tekst volledig terugslaat op degene die oordeelt. Het gaat hier mijns inziens echter niet over het “simpele” gegeven dat we het menselijke vermogen hebben om onderscheid te kunnen maken, verscheidenheid kunnen inzien. Het gaat er eerder om dat we leren om de geestelijke blindheid in te zien die inherent is aan het onafgebroken (willen) indelen in categorieën, alsof dat de enige werkelijkheid zou zijn! Zelfs over onze broeder of zuster – die net zo uniek is als onszelf, met zijn of haar eigenheid die in wezen helemaal niet voorzien kan worden van een etiket of categorie – oordelen we, hebben we steeds een mening. Dit is eigenlijk een vorm van veroordelen, omdat we slechts onze eigen mening volgen en niet meer onbevangen kunnen kijken naar onze broeder of zuster. Oordelen in dit opzicht is een vorm van verkleinen, want categoriseren is labelen, en labelen betekent dat u een groot aantal eigenschappen via het etiket ontkent en slechts één vermeende of toegeschreven eigenschap erkent. Misschien is dat voor de reductionele wetenschap handig en werkzaam, maar in geestelijk en psychisch opzicht is het uiteindelijk verblindend, waarmee u uzelf ook als het ware verkleint. Het oordeel slaat op uzelf terug. Als het denken via ons bewustzijn namelijk onafgebroken in categorieën wordt geperst, vergeten we langzaam maar zeker de rode draad van het bestaan, onze wortels. Dan verarmen we letterlijk, vandaar dat er zoveel hunkering is naar zingeving in deze laatste eeuwen. De moderne wetenschap gedraagt zich namelijk alsof het de nieuwe godsdienst is. Alles wat niet te verklaren is via zogenaamde objectieve bewijsvoering, rationalisatie en falsificatie (Karl Popper) wordt nietig verklaard, geschaard onder dat wat kinderachtig zou zijn of zelfs oplichterij.

“’Wat je zegt dat iets is, dat is het niet… Het is veel meer. Het is een samenstelling, in de meest uitgebreide betekenis. Een stoel is niet zomaar een stoel. Het is een structuur van ondenkbare ingewikkeldheid, chemisch, atomair, electronisch, enzovoort. Er gewoon over denken als een stoel, betekent daarom dat het zenuwstelsel wordt beperkt tot wat Korzybski een identificatie noemt.’”

(citaat: A.E. van Vogt: “Nul-A Trilogie”, Meulenhoff Amsterdam 1988, blz. 196)

Uiteraard zijn er talloze valse profeten geweest en charlatans, zelfs tot in de huidige tijd. Als iemand willens en wetens anderen bedriegt met zogenaamde geestelijke blabla en er ook nog geld voor ontvangt, dan is dat op zijn minst dubieus te noemen. In zoverre heeft zelfs de moderne wetenschap ons een aantal prima diensten bewezen wat betreft de ontmaskering daarvan. Maar het is allemaal veel te ver doorgevoerd, alles wordt immers verklaard via diezelfde moderne rationele wetenschap. Terwijl de mens als wezen een (irrationeel) mysterie is en blijft. U kunt het lichaam ontleden, deze machine van vlees, botten en organen van alle kanten bekijken, maar verklaren kunt u het niet. Er zijn bibliotheken vol geschreven over wat de mens zou zijn, de ene theorie is nog onwaarschijnlijker dan de andere. De rationele wetenschap reduceert echter alles uitsluitend tot de rede, tot datgene wat we zogenaamd kunnen “bewijzen”. Voor de mens zelf is echter geen bewijs, voor het leven is zelfs geen enkel bewijs nodig. Dat is er gewoon, alle theorievorming ten spijt. Een kind heeft nog eenheidservaringen, die denkt nog niet na over de wereld, die voelt het leven aan. De volwassene denkt bijna onafgebroken na, en is gevangen in het net van de rationele redeneringen, iets wat uiteindelijk zelfs tot cynisme kan leiden. Op zich is redeneren een menselijke eigenschap, die we op waarde moeten blijven schatten, maar ook het numineuze, dat irrationeel doorklinkt in sprookjes voor kinderen en religie voor volwassenen dient op waarde te worden geschat. “Geschat”, zeg ik, niet gecategoriseerd. Schatten betekent dat u het “ongeveer” beseft, maar dat de deur altijd op een stevig kier blijft staan naar het onbewijsbare, het niet te categoriseren, het numineuze, het oneindige.

Met beleefde groet,

Basho :)
« Laatst bewerkt op: 25-09-2012 18:18 door Basho »