Auteur Topic: Spiritualiteit: een eindhalte?  (gelezen 2479 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Mumonkan

  • Gast
Spiritualiteit: een eindhalte?
« Gepost op: 10-09-2010 14:33 »
Wat is waarheid,
Hoe kunnen we de werkelijkheid bevatten?
Mijn ervaring is,
Dat er niets met zekerheid te zeggen is.
Zelfs de allerhoogste wijsheid
Kan zich niet doen voorstaan op
Een aantoonbaar bewijs.

Het probleem is
Dat de mens de neiging heeft
Om zich bezig te houden met
Bijzaken, symptomen
Wij nemen aan dat iets “zo” is,
We omarmen woordelijke
Bewijsvoering, als er ons inziens
Een redelijke waarheid in besloten ligt.

Maar wat is waarheid?
De Christen ziet Jezus als de waarheid
De Islamiet ziet Mohammed als het
Zegel der Profeten, de laatste en enige
De Boeddhist ziet Boeddha
Als de allergrootste leraar.
Waarom voelt iemand
Zich aangetrokken tot
De leer van een bepaalde leraar?
En niet tot de leer van een andere?

Niemand kan aantonen
Dat de ene leer “beter” is dan
De andere.
Toch ziet elke volgeling
Van een bepaalde leer
Zijn leer als de beste, zijn leraar
Als de enige weg naar het heil.
Hoe kan dat waar zijn?

We zien slechts “iets”,
Als er “iets anders” is
Dat dit “iets” waarneemt.
Maar wat is het bewijs
Dat dit “iets” daadwerkelijk
Is zoals wij denken en
Geloven dat het is?

We bestrijden symptomen
En komen zelden tot de kern
Van de problemen
Dat komt denk ik omdat
We liever geloven in een
Kant en klare oplossing
Via redenaties die we
Ooit hebben gemaakt,
In het verleden…
Terwijl we onderwijl
Weigeren naar onszelf
Te kijken, zonder te oordelen.
We delen alles in volgens onze wijze
Van denken via aannames,
Of dit nu spirituele aannames zijn
Of zogeheten “wereldse” aannames.

Wat is de kern van alle problemen?
Dat is het antwoord dat we zouden
Moeten zoeken, toch?
Is de kern van een probleem wel te
“veranderen”, te “wijzigen”?
Verlichten zijn niet anders dan wij,
Ze hebben ook pijn, hun geluk
Wisselt nog steeds met het ongeluk
Verlichten zijn mensen, net als jij en ik.

Is spiritualiteit een oplossing
Of een symptoombestrijding
Van wat op ons pad komt?
Bedienen we ons niet teveel
Van een spel van woorden om
Onszelf vrede te brengen en desnoods
De ander te hypnotiseren dat zij ook die vrede
Kunnen bereiken, mits ze maar
De kern van alle problemen met rust laten?
Is dit geen vorm van spirituele gelatenheid,
Of zelfs: zelfgenoegzaamheid?

Ik heb ervaren dat
Geen enkele leer mij heeft kunnen “helpen”
Zelfs het Boeddhisme niet.
Er is geen hulp mogelijk,
Geen enkele leer raakt daadwerkelijk
De kern.
Iedere leer is een beschrijving,
Geen waarheid.
Voor ieder is van toepassing dat
Wat je gelooft is wat je denkt te zijn.

Ik sta nog immer
Tussen de oneindig hoge muren
Van onwetendheid.
En er is geen deur, hooguit
Wat ondoordringbare ramen
Waardoor je geen steek kunt zien.

Wonderwel is er wel grond onder
De voeten, en ver boven mij
Schijnt de zon.
Maar dat is alles, ik sta en
Voel de zonnenstralen.
Geen god, geen verlichting
Geen leer en geen aannames,
Dat zijn de vier muren,
Die alles omsluiten.
Je kunt springen, schoppen
En slaan tegen die muren
Maar ze blijven onverzettelijk.

Er is geen manier om
De muren neer te halen
Want ik heb geen gereedschap.
Is religie een eindhalte?
Welk verzet bestaat tegen
De kern van alle problemen?
Welke vlucht schuilt in welke leer?
Is spiritualiteit een manier om je goed te voelen?
Om er “beter” van te worden?
Welke vluchtroute is dit nu weer!
Verbetering is slechts het dak op de vier muren,
De afsluiting waardoor het óók nog donker wordt…
Is dit een spel, een droom of een illusie?
En: zijn dit wel “muren”?

Kies nu zelf…

Mumonkan

Mumonkan

  • Gast
Re:Spiritualiteit: een eindhalte?
« Reactie #1 Gepost op: 10-09-2010 17:51 »
Aha! Iemand die de essentie vat… :D

Baso mediteert elke dag steevast
Zeer bedreven, toegewijd en overtuigd.
Nangaku ziet dat en vraagt:
“Wat denk je te bereiken met al dat za-zen zitten?”
Baso kijkt verbaasd en antwoordt:
“Ik wens de Boeddhanatuur te realiseren.”
Nangaku pakt daarop prompt
Twee bakstenen en schuurt die tegen elkaar.
“Wat doet u nu?” vraagt Baso.
“Ik maak een spiegel”, zegt Nangaku.
“Je kunt op die manier toch nooit
Een spiegel maken?” merkt Baso op.
Nangaku kijkt hem droogjes aan,
En zegt:

“Hoe is het mogelijk om een Boeddha
Te worden door te zitten?”

Mumonkan