Auteur Topic: Discipline without ego  (gelezen 4078 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

lord rainbow

  • Gast
Discipline without ego
« Gepost op: 13-10-2010 22:13 »
DISCIPLINE WITHOUT EGO

Right morality or right discipline on the Buddhist path is based on egolessness. If there is no one to impose discipline and no one to impose discipline on, then there is no need for discipline in the ordinary sense at all! If there is a tree, there must be branches. However, if there is no tree, there are no such things as branches. Likewise, if there is no ego, a whole range of projections becomes unnecessary. Right discipline is that kind of giving up process. It brings us into complete simplicity.


trungpa
« Laatst bewerkt op: 20-12-2011 19:03 door lord rainbow »

Mumonkan

  • Gast
Re:discipline
« Reactie #1 Gepost op: 15-10-2010 20:17 »
Ik denk dat het precies
Klopt wat Trungpa hier beweert.
Alleen is de grote moeilijkheid,
Dat Leraren en toehoorders
Bij elkaar zitten en dat,
De toehoorders knikken dat,
Ze het begrijpen.

Zelfs bij Krishnamurti,
Zaten talloze mensen te
Luisteren naar zijn advies
Om vooral nooit een
Volgeling te worden.
Helemaal terecht en
Waar. Maar…
Hoe goed we het ook
Allemaal denken te
Begrijpen, de dagelijkse
Praktijk is heel anders.

Mensen, religieus of niet
Volgeling of niet,
Reageren steeds zoals
Ze van hun geboorte af
Aan als het ware
Geprogrammeerd zijn.
Wijs naar ze, beledig hen
Desnoods en ze zullen
Exact reageren zoals
Ze dat altijd al gedaan
Hebben: het ego laat
Zich gelden. Conflicten
Boosheid, en ga
Zo maar door.

Het is niet gemakkelijk
Te doorzien dat het ego
Een simpele illusie is.
Want via het denken
Begrijpen dat het ego
Illusoir is, is niet voldoende.
Hoe gaat het ons lukken
Om het ego via onze
Feitelijk grenzeloze
Gewaarzijn te doorzien
En er geen slachtoffer
Meer van te worden?

Het is simpel, maar
Tegelijkertijd moeilijk,
Dat is de paradox…
Mensen zijn veel te
Ingewikkeld geworden.
Het denken, het ego
Is een dik pantser,
Een zwaar harnas.
Het heeft je je hele
Leven geholpen om
Op de een of andere
Wijze te overleven.
Hoe leg je een dergelijk
Verdedigingsmechanisme
Zomaar opzij? We hebben
Er veel in geïnvesteerd.

En nu komt er een Oosterling
En die beweert dat het ego
Een illusie is. We willen het
Wel geloven, maar wéten
We het met heel ons hart,
Ons hele wezen?

Kijk…

Mumonkan

Offline Winnetoe

  • Verspreider van inzicht
  • ***
  • Berichten: 160
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
Re:discipline
« Reactie #2 Gepost op: 17-01-2011 22:20 »
Mensen, religieus of niet
Volgeling of niet,
Reageren steeds zoals
Ze van hun geboorte af
Aan als het ware
Geprogrammeerd zijn.
Wijs naar ze, beledig hen
Desnoods en ze zullen
Exact reageren zoals
Ze dat altijd al gedaan
Hebben: het ego laat
Zich gelden. Conflicten
Boosheid, en ga
Zo maar door.

Dit is een incorrecte aanname. Mensen kunnen veranderen.  Wel is het zo dat we moeite moeten doen om onze attachments (habitual tendencies) te herkennen. Men kan deze processen leren herkennen door het toepassen van meditatie.

Als je in een situatie komt waarin dit oude patroon normaliter opdaagt heb je de kans om dit patroon los te laten. Als je dit eenmaal hebt gedaan zal deze attachment nooit meer terugkeren.

Groeten,
Erwin
Hatred can never be overcome by hatred. Hatred can only be overcome by love!

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:discipline
« Reactie #3 Gepost op: 02-02-2011 16:13 »
Dit is een incorrecte aanname. Mensen kunnen veranderen.  Wel is het zo dat we moeite moeten doen om onze attachments (habitual tendencies) te herkennen. Men kan deze processen leren herkennen door het toepassen van meditatie.

Als je in een situatie komt waarin dit oude patroon normaliter opdaagt heb je de kans om dit patroon los te laten. Als je dit eenmaal hebt gedaan zal deze attachment nooit meer terugkeren.

Groeten,
Erwin

Ik denk dat hij wellicht bedoelt dat mensen ondanks alle leraren toch nog vaak het gevaar lopen om te vervallen in de overtuiging dat redenaties op zich voldoende zijn om zichzelf te kennen. Ik zie hierboven in de tekst nergens de aanname dat mensen nooit zouden kunnen veranderen. Alhoewel dat natuurlijk mijn interpretatie blijft. Of je nu redeneert via de wetenschap of redeneert via religie, de kern van het probleem blijft het denken en redeneren. Natuurlijk kan redeneren je een stuk op weg helpen, enigszins de weg wijzen, maar er komt een punt waarop redenaties – welke dan ook – stranden op de grenzen van de rede die immers inherent zijn aan de rede. Waar en onwaar zijn elkaars tegengestelden, maar als paradox van de eenheid tevens elkaar comparanten. Geluk en verdriet ook, en dat geldt voor alle paren van tegenstellingen. Geluk kan omslaan in verdriet en omgekeerd. Kijk maar eens naar kleine kinderen die nog niet zo geconditioneerd zijn door onze maatschappelijke normen en waarden. Zij huilen en een moment later slaat dit huilen net zo gemakkelijk om in lachen en vice versa. Deze emoties liggen paradoxaal genoeg in elkaars verlengde, maar dat kan het redenerende denken niet begrijpen. Dat redenerende denken vindt dat over het algemeen onzinnig. Daarom zei Jezus niet voor niets:

“3 En hij zei: Voorwaar Ik zeg u: Als u zich niet verandert en wordt als de kinderen, zult u het Koninkrijk der Hemelen beslist niet binnengaan.”

Citaat uit: de Bijbel herziene Statenvertaling, Jongbloed Herenveen 2010, Mattheüs 18:3.

En:

“22 Jezus zag kleine kinderen die gezoogd werden.
Hij zei tot zijn leerlingen:
Deze kinderen, die gezoogd worden,
lijken op hen, die het Koninkrijk binnengaan.
Zij zeiden tot hem:
Zullen wij dan, als wij kinderen zijn,
het Koninkrijk binnengaan?
Jezus zei tot hen:
Als jullie de twee één maakt
en als jullie het innerlijk maakt als het uiterlijk
en het uiterlijk als het innerlijk
en het boven als het beneden,
en als jullie het mannelijke en vrouwelijke
tot één maakt,
zodat het mannelijke niet mannelijk zal zijn
en het vrouwelijke (niet) vrouwelijk,
als jullie ogen maakt in plaats van een oog
en een hand in plaats van een hand
en een voet in plaats van een voet
(en) een beeld in plaats van een beeld;
Dan zullen jullie binnengaan in [het Koninkrijk].”


Citaat uit: Jacob Slavenburg en Willem Glaudemans: “De Nag Hammadi Geschriften”, Ankh Hermes Deventer 2005, blz. 275-276.

Dat is mijns inziens een mooi staaltje het dualisme overstijgen. Jezus zegt niet dat je weer terug zou moeten naar de kinderlijke staat, maar dat je zou moeten worden “als” kinderen. We kunnen immers niet meer terug en die regressie is dus helemaal geen optie. Vandaar dat er in religies vaak wordt gesproken over de Tweede Geboorte. De eerste geboorte is de normale geboorte zoals we dat allen hebben doorgemaakt. De Tweede Geboorte is vergelijkbaar met de Verlichting, want de dualiteit van onze rede wordt via die Tweede Geboorte getranscendeerd. Kijk eens naar de Chinese Boeddha’s: ze zijn in extase, hebben kinderen op hun arm en om hen heen en hebben een lach om hun mond. Dat zegt genoeg: kinderen oordelen niet en veroordelen niet; voordat ze geconditioneerd raken is er geen grens, die grenzen trekken we later via de opvoeding. Ik zeg niet dat vorming niet goed is, net zo min als dat ik beweer dat redeneren niet goed zou zijn. Nee, redenatie heeft ons veel zegeningen gebracht, alleen is het de vraag of we nu zo gelukkig worden door uitsluitend in ons denkhoofd te blijven zitten. Kijk naar de Denker van Rodin, hij zit op een steen voorovergebogen in gedachten. Dat neigt bijna naar pessimisme (het is natuurlijk maar hoe je het interpreteert). Zet de Chinese Boeddha er eens naast en wat zien we? Die Boeddha is gelukkig mens in extase die van het leven geniet. Ik zie de Denker van Rodin echter niet genieten, die zit maar te peinzen over het leven in plaats van dat hij zijn leven “leeft”.

Het is dus zaak niet in de val van de redenatie te vallen, maar eigenlijk zijn we er allemaal allang in getuind. Meditatie is een manier om opnieuw de eenheid te ervaren die de waarheid is en die je van nature bent. Daarom worden leerlingen in meditatie soms bang als ze dichter bij satori (eenheidservaring) komen, omdat ze het gevoel hebben dat hun “ik” in duigen dreigt te vallen. Maar dat ego is immers een kaartenhuis dat is gebouwd uit redenaties, overlevingsmechanismen en zelfrechtvaardigingen. Dat is negatief gesteld, natuurlijk kunnen we het redeneren uitstekend gebruiken in de wetenschap en in de filosofie. Maar om jezelf mee te definiëren als “ik”? Dat is de grote valkuil en wordt in het Christendom de erfzonde genoemd in het Bijbelboek Genesis. Adam en Eva mochten van God van de Boom des Levens eten, maar niet van de Boom van de kennis van goed en kwaad. Omdat de Boom des Levens van nature eenheid is, en de Boom van de kennis van goed en kwaad verdeeldheid via het dualisme, werden Adam en Eva het paradijs uitgedreven. Natuurlijk is het een poëtisch verhaal, maar wel een verhaal met diepte: door te gaan denken in dualiteiten en goed af te zetten tegen kwaad (of welke dualiteit dan ook) heeft de mens zichzelf letterlijk uit zijn oorspronkelijke eenheid gedreven.

Vandaar dat Zenleraren hun leerlingen vragen: “Wat was je oorspronkelijke gezicht voordat je geboren werd? Voordat je ging redeneren?” En ook Jezus zei zoiets:

“19 Jezus zei: Gelukzalig is hij die was, voordat hij werd.”

Citaat uit: Jacob Slavenburg en Willem Glaudemans: “De Nag Hammadi Geschriften”, Ankh Hermes Deventer 2005, blz. 274.
« Laatst bewerkt op: 02-02-2011 16:16 door Avalokiteshvara »