Auteur Topic: Boeddhisme in Nederland  (gelezen 10880 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Katinka - Boeddha hoekje

  • Mindfulness Trainer en Boeddhistisch Student
  • Administrator
  • Verspreider van inzicht
  • *****
  • Berichten: 117
  • Geslacht: Vrouw
  • Forum eigenaar en manager
    • Bekijk profiel
    • Een Boeddha hoekje
Boeddhisme in Nederland
« Gepost op: 02-03-2011 08:35 »
Ik ben wat afstand aan het nemen van de Theosofische Vereniging, omdat die club voor mij niet meer werkt. Ik heb er veel geleerd, maar het wordt wat te klein.

Maar ik ben wel een organisatie mens: ik vind het fijn om met mensen te praten en om te gaan die met dezelfde dingen bezig zijn als ik.

Dus ben ik op zoek naar een alternatief. Kijken in de boeddhistische hoek ligt voor de hand.

De vraag is alleen: is er een actieve Nederlandse Boeddhistische organisatie die
- ondogmatisch is
- niet ritueel
- goede meditatie docenten heeft?

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 716
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #1 Gepost op: 02-03-2011 15:46 »
Hoi Katinka,

Het 'niet ritueel' doet Zen, Tibetaans en ook meer symbiotische sanghas zoals de mijne afvallen; al zou je nog naar Thich Nhat Hanh kunnen kijken omdat de rituelen daar niet op de voorgrond staan. Bij de westers-Theravada/Vipassana traditie zit je het dichtst bij je profiel; even uit de buurt blijven van de Aziatische monnikken/nonnen omdat die nog wel eens dogmatisch kunnen zijn. Stichting Inzichts Meditatie is een goed instappunt, en leraren zoals Dingeman Boot, Matthijs Schouten (van de Birmees gerichte zusterclub) en Frits Koster.

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline Katinka - Boeddha hoekje

  • Mindfulness Trainer en Boeddhistisch Student
  • Administrator
  • Verspreider van inzicht
  • *****
  • Berichten: 117
  • Geslacht: Vrouw
  • Forum eigenaar en manager
    • Bekijk profiel
    • Een Boeddha hoekje
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #2 Gepost op: 03-03-2011 17:06 »
Wat bedoel je met symbiotisch?

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 716
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #3 Gepost op: 03-03-2011 18:06 »
Korrekt, was geen erg gelukkige term. Synthetisch of oekumenisch is misschien een betere term al betekent oekumene hier echt binnen het boeddhisme, niet multi-religieus. Bij ons (Triratna Boeddhistische Beweging) betekent ie specifiek dat we onze inspiratie halen uit Theravada, Mahayana en Vajrayna volgens een zeker model. Maar bijvoorbeeld Joseph Goldstein van Insight Meditation Society beschrijft in zijn boek 'One Dharma' een breder model, en Thich Nhat Hanh is weliswaar liberaal Zen maar heeft in bepaalde lezingen en boeken weer beperkte kruisbestuivingen vanuit Christendom. En de Tibetaanse Rig-me is weer 'oekumenisch' puur door alle Vajrayana-scholen samen te nemen.

Maar anyway, haast al die oekumenische bewegingen hebben toch wel een stuk ritueel en passen dus niet echt in jouw profiel.

With folded palms,

<Ujukarin>

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #4 Gepost op: 03-03-2011 19:40 »
Frits Koster is een bekende ja, zoals hierboven al is aangegeven. Hij heeft een aantal boeken op zijn naam staan, zoals een inleiding op de Boeddhistische Abhidhamma. Ook een boek met als titel "Bevrijdend Inzicht" (<-weblink) waarin de psychologie van het Theravada Boeddhisme vrij eenvoudig wordt uitgelegd en de Vipassana inzichtmeditatie.

Een andere insteek is het Zenboeddhisme, wellicht via Zen.nl (http://www.zen.nl). Dit is de zenschool van Rients Ritskes. De volgende weblink verwijst naar een krantenartikel over hem: Leeuwarder Courant 22-01-2011 (<-weblink). Misschien eens interessant om door te lezen. Ritskes heeft onlangs ook een uitstekend leesbaar boek geschreven over Zen: ”Leer denken wat je wilt denken, Basisboek Zentraining” (<-weblink).

Het is trouwens moeilijk voor een ander te bepalen wat een “goede” leraar zou zijn. Wat voor de één uitstekend past, hoeft voor de ander helemaal niet te werken. Dus wat dat betreft is het een beetje tasten in het duister. Maar ondanks dat kun je denk ik van elke officiële leraar wel wat leren. En je moet ergens beginnen. Natuurlijk kan je ook in je eentje zoeken, maar dat is voor de meeste mensen geen optie. Dat is ook een lastige en vaak lange weg, omdat je dan je eigen blinde vlekken zal moeten leren inzien. En het is een feit dat een ander vaak sneller ziet wat je blinde vlekken zijn in plaats van dat je dat zelf kunt. Maar dat geldt dus niet voor iedereen, er zijn altijd eenlingen, eenzame zwemmers die weigeren in de boot van de ander plaats te nemen. Maar in dat geval moet je goed kunnen zwemmen…

Offline Katinka - Boeddha hoekje

  • Mindfulness Trainer en Boeddhistisch Student
  • Administrator
  • Verspreider van inzicht
  • *****
  • Berichten: 117
  • Geslacht: Vrouw
  • Forum eigenaar en manager
    • Bekijk profiel
    • Een Boeddha hoekje
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #5 Gepost op: 04-03-2011 10:16 »
Veranderen van traditie is altijd tricky. Dat blijkt wel weer.

Is dat hele gedoe van een leraar nodig? Ik bedoel, ik heb geen probleem met van mensen leren, maar zoals je het hier formuleert lijkt er meer aan de hand.

 Wat voor rituelen hebben we het hier over, trouwens? Dagelijks, wekelijks, maandelijks? Bij ze boeddhisme bijvoorbeeld, gaat het dan om de thee ceremonie? En kan zen niet zonder?

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 716
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #6 Gepost op: 04-03-2011 10:49 »
Mee eens (dat 't tricky is), elke hoofd-traditie heeft z'n eigen "taal" en binnen het boeddhisme heb je dan nog sub-talen per school.

De rol van de leraar verschilt per school. Kern van het boeddhisme is sangha, het van elkaar leren dus. En daar is de ene op sommige momenten en aspecten verder dan de ander en dus 'leraar'. In met  name Tibetaanse en Zen-scholen wordt dat soms wat verder door-geredeneerd en ben je echt voor een hele fase van je leven 'verbonden' aan een spiritueel leraar. Bijvoorbeeld bij Order of Buddhist Contemplatives en Thich Nhat Hanh weer beduidend minder dan bij Rients Ritskes en Nico Tydeman, terwijl beide 'uitersten' onder de brede Zen-vlag vallen. En bij Theravada in 't westen speelt het niet echt, mensen zoals Frits Koster en Dingeman Boot zien zich echt als meditatieleraar zonder zelf 'studenten' aan te nemen of groot belang te hechten aan een lineage met een reeks leraren.

Rituelen zitten bij Vajrayana en Zen redelijk verweven met het lesgeven en mediteren. Er zijn ook wel aparte puja's, speciaal bij Vajrayana, maar dat is 'optioneel'; doch bijvoorbeeld aanleren van een nieuwe meditatie (transmissie) is een intensieve rituele ceremonie. Bij Zen is het meer de zaak rondom les en mediteren; hoe je loopt, buigt, zit etc. en daarnaast nog extra elementen zoals theeceremonie. Daar 'kun je zonder' ja maar dan mis je een vrij essentieel element.
Liberale scholen (TNH) zijn erg beperkt qua rituelen, traditionele scholen zoals Tydeman veel meer, en OBC zit er tussenin met veel meer 'democratie in de sangha' maar wel nadruk op rituelen.

With folded palms,

<Ujukarin>

Avalokiteshvara

  • Gast
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #7 Gepost op: 05-03-2011 10:33 »
Veranderen van traditie is altijd tricky. Dat blijkt wel weer.

Is dat hele gedoe van een leraar nodig? Ik bedoel, ik heb geen probleem met van mensen leren, maar zoals je het hier formuleert lijkt er meer aan de hand.

 Wat voor rituelen hebben we het hier over, trouwens? Dagelijks, wekelijks, maandelijks? Bij ze boeddhisme bijvoorbeeld, gaat het dan om de thee ceremonie? En kan zen niet zonder?

Het “gedoe” met een leraar is wat mij betreft niet absoluut noodzakelijk, het kan wel een hulpmiddel zijn. De mens alleen kan vaak weinig uitrichten, wat betreft het leren kennen van zichzelf of de eigen neigingen. De Sangha is inderdaad daar waar het om draait, de gemeenschap van mensen die van elkaar kunnen leren, waar de leraar dan ook een onderdeel van uitmaakt. Het persoonlijke onderhoud (Dokusan) met de leraar is in Zen slechts een onderdeel van het hele gebeuren. In persoonlijke onderricht moet de leraar wel erg goed weten waar hij of zij het over heeft en over een verregaand inzicht beschikken. Hoe controleer je dat? Dat is een goede vraag. Dat zal in de praktijk moeten uitwijzen, alhoewel er zoals gezegd ook reeds bekende leraren bestaan met de daaraan gekoppelde scholen. Er zullen ongetwijfeld rommelaars bestaan, maar die zijn vrij simpel uit te filteren. Een leraar die zich uitsluitend als autoriteit en als Verlichte uitgeeft en onvoorwaardelijke onderwerping van zijn leerlingen eist, is het schoolvoorbeeld van een charlatan. De werkelijke leraar is coöperatief en is er uitsluitend op gericht om hulp te bieden aan de Sangha, of aan de persoon in kwestie die bij hem of haar komt. Het idee van een spirituele leraar is afkomstig uit de oudheid, maar in het Oosten is de verhouding tussen leraar en leerling vrij uitgesproken en is het niet verwonderlijk dat de leraar “leidt”. De situatie hier in het Westen is veranderd, wij wantrouwen figuren die zich uitgeven als autoriteit. Het extreme individualisme als gevolg van alle “emancipatie” (op allerlei gebied, dus niet uitsluitend de vrouwenemancipatie) heeft het starre systeem van staat en kerk in de ’70-er jaren van de vorige eeuw doorbroken. We krijgen een “vrije” opvoeding, wat dat dan ook moge zijn, want de schaduwzijde van de emancipatie is dat we nu bijvoorbeeld te maken hebben met een aantal jongeren die dolgedraaid zijn, vaak geen richting weten en ga zo maar door.

De huidige Westerling is vooral verstandelijk ingesteld. Ik heb daar geen oordeel over, maar in andere tijden en op andere plaatsen was een traditionele basis aanwezig wat betreft de verhouding tussen leraar, leerling en spirituele gemeenschap. De Westerling houdt zich tegenwoordig nogal bezig met de theoretische en individuele eigenaardigheden van een bepaald spiritueel werksysteem. Ik heb ook daar geen oordeel over, want het is gewoon een logisch gevolg van hoe ons leven momenteel is ingericht. In het Oosten was het gebruikelijk dat een kind werd geboren in een milieu waarin een bepaald spiritueel werksysteem al traditioneel aanwezig was, bijvoorbeeld in India. Er waren altijd wel een aantal scholen in de buurt die daar reeds generaties lang bestonden. Er was geen enkel cultureel probleem, als het kind in de spirituele gemeenschap werd opgenomen om het leven te gaan leiden van de monnik of de yogi. De jongeling ging er heen zonder een nader theoretisch onderzoek naar de school of de authenticiteit van de leraar. Dat lag immers reeds lang besloten in de cultuur van dat moment. De huidige Westerling heeft hier over het algemeen een nogal overdreven en exotische kijk op. Het is de vraag of dat wel reëel is, of je reinste fantasie. Er zijn ontzettend veel mensen geïnteresseerd in spiritualiteit, omdat ze voelen dat het aangemeten kostuum van de persoonlijkheid hun niet goed past. Ergens wringt de schoen. Dus gaan ze het leven van één of meer befaamde leraren bestuderen en denken dat ze zinvol bezig zijn. Dan worden ze wellicht volgeling en gaan zich vervolgens richten naar de geschriften en leringen van een bepaald werksysteem. Als ze bij een authentieke leraar met Sangha terecht komen, is het wellicht mogelijk om door het hele exotische fantasiebouwwerk van de leerling heen te breken. Want het gaat niet om de theorie, maar immers om de praktijk. Een echte zoekende bestudeert het werksysteem – voor zover dat noodzakelijk is – niet om het systeem van binnen en van buiten te leren kennen, maar eerder om met zichzelf geconfronteerd te worden, zichzelf te leren kennen met alle neigingen, fouten en natuurlijk ook wezenlijke juistheden. De theorie is uiteindelijk slechts franje, een plattegrond. Maar de plattegrond is niet het daadwerkelijke gebied waarnaar die plattegrond verwijst. De spirituele geschriften zijn als het ware de wikkel om de chocola. Het gaat er om dat de leerling gaat begrijpen dat hij niet zozeer de papieren wikkel moet zien te verteren, maar de chocola! Volgelingen eten over het algemeen de wikkel op, waarachtige zoekenden proberen de wikkel van de chocolade te verwijderen en tot de kern van de zaak te komen, hun eigen kern of juist de realisatie dat er eigenlijk helemaal geen “kern” bestaat. Maar dat mag ieder voor zichzelf uitvinden.

Het is zelfs de vraag in hoeverre oude systemen die ook nog eens afkomstig zijn uit andere culturen nog wel zo goed passen bij de huidige mens, laat staan de Westerse mens. Vaak begrijpt men niet dat ook werksystemen hun leven en teloorgang kennen. Als de leraar is verdwenen uit het systeem, wat gaat er dan met het werksysteem gebeuren? Er volgen concilies, men gaat de woorden van de Meester opschrijven en bewaren en het oorspronkelijke werksysteem gaat over op de “volgelingen”. Ik wil er niet te negatief over doen, want het is de gebruikelijke gang van zaken. Mensen zitten nu eenmaal merkwaardig in elkaar. De vraag blijft echter of een werksysteem nog wel zo werkzaam blijft in de handen van volgelingen. Of het dezelfde kracht en bezieling heeft toen het ontstond via de inspiratie van de oorspronkelijke leraar. Dit kan het grote gevaar zijn van het opdissen van oude religieuze werksystemen. Natuurlijk zijn er nieuwe leraren en zij kunnen uiteraard ook authentiek en waarachtig zijn. Ik wil geen hard oordeel vellen, maar de spiritueel zoekende krijgt altijd te maken met diverse valkuilen. Deze valkuilen liggen echter ergens anders dan men ooit kan vermoeden. De wereld staat in onze optiek gewoon rechtop, maar als je eenmaal wat werkelijks gaat ervaren, blijkt dat de wereld helemaal niet rechtop staat. Alles staat gewoon op zijn kop, de kern van je waarheid ligt gewoon anders. Maar nogmaals, er zijn authentieke leraren. Of ze je kunnen helpen, ligt enerzijds aan je zelf maar ook aan de leraar. Het is zoals gezegd moeilijk aan te geven of een bepaalde leraar de juiste is en of je écht een leraar nodig hebt op een bepaald moment. Het leven zelf is immers de grootste leraar, daar kan mijns inziens geen enkele menselijke leraar tegenop. Het dagelijkse leven is de weg, elke moeilijkheid in het bestaan is een zenkoan. Ik besef heel goed dat dit erg gemakkelijk klinkt, maar toch… Nagarjuna zei denk ik niet voor niets: “Samsara is Nirvana”. De wereld om ons heen en het Boeddhistische Nirvana zijn geen twee van elkaar gescheiden toestanden, dat is volgens Nagarjuna een regelrechte illusie. De wereld is in ons en buiten ons; we stellen het ego aan als bemiddelaar tussen het innerlijk en het uiterlijk. Maar als het leven zelf de weg is die pal voor je neus ligt, wat doe je dan?

Offline Japheth

  • I'm a modern and secular Zen Noahide
  • Boeddha Forum Favoriet
  • ***
  • Berichten: 72
  • Geslacht: Man
  • Met onze gedachten schepen we de wereld
    • Bekijk profiel
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #8 Gepost op: 05-03-2011 10:52 »
Als je alles zelf wilt doen en leren dan heeft het weinig zin om in het boeddhisme te gaan lijkt mij. Aangezien je blijkbaar toch alles beter weet.
Wanneer je gaat studeren en mediteren met anderen in een shanga dan gaat het juist om dingen te leren van anderen en zo je kijk te verbreden op diverse zaken. Wanneer ik alles op mijn eigen zou doen dan maakt ik mijn eigen beeld/wereld en dat is fout.
Het individuele (ik) is een kernmerk voor het Westen. We willen alles alleen doen en weten het beter. Ik denk dat we al genoeg individueeel zijn en steeds minder geven en kijken naar de wezen rond ons.
Shanga is één van de belangerijkste dingen binnen het boeddhisme.
'Toen Siddhartha Gautama werd gevraagd zijn leer in één woord samen te vatten, antwoordde hij: 'Gewaarzijn.'

Offline Katinka - Boeddha hoekje

  • Mindfulness Trainer en Boeddhistisch Student
  • Administrator
  • Verspreider van inzicht
  • *****
  • Berichten: 117
  • Geslacht: Vrouw
  • Forum eigenaar en manager
    • Bekijk profiel
    • Een Boeddha hoekje
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #9 Gepost op: 05-03-2011 12:47 »
Het lijkt me dat er een midden mogelijk zou moeten zijn tussen uitgeschoten individualisme en je volledig aan een groep of leraar onderwerpen.

Ik weet niet of je het over mij hebt met dat alles al weten, maar hoe het ook zij, ik ben zeker niet uitgeleerd, mentaal niet en ook emotioneel en sociaal niet.

In het boeddhisme WAS een lange traditie van intellectuele discussie, overigens. De Boeddha zelf is daar mee begonnen, maar de hele Mahayana filosofie is er ook van doordrenkt. De laatste sporen zijn terug te vinden in de geformaliseerde debatten dieGelugpa geleerden nog steeds voeren, oa bij hun examens.

Het zou goed bij mij passen een plek te vinden waar dat soort debat, bij voorkeur levend, niet geformaliseerd, gecombineerd werd met een goede meditatie leraar. Ik ben in mijn eentje aardig bezig, maar een goede docent zou zeker welkom zijn.

Voor dat laatste moet ik een geschikte vipassana school/ leraar zien te vinden, als ik het zo hoor. Dat eerste lijkt niet te bestaan. Jammer.

Het boeddhisme heeft zich altijd, waar het ook kwam, gevormd naar de lokale cultuur. In China ontstond zo Zen, en ook het Tibetaans Boeddhisme is erg lokaal gekleurd. Ik ben feitelijk op zoek naar een groep waar die geïmporteerde lokale kleuring niet te sterk is. Maar zo te horen wordt dat bij elkaar sprokkelen.

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 716
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #10 Gepost op: 05-03-2011 13:23 »
Hmmm.... komt een beetje een nieuwe wens bij, naast meditatie-onderricht en weinig rituelen en ondogmatisch. Ik herken weinig dogma bij allevier de soorten scholen al zul je wel steeds moeten zoeken naar de liberale variant, o.a. binnen Zen dus TNH of OBC. En ook binnen allen voldoende debat. Over

Citaat
Het zou goed bij mij passen een plek te vinden waar dat soort debat, bij voorkeur levend, niet geformaliseerd, gecombineerd werd met een goede meditatie leraar. Ik ben in mijn eentje aardig bezig, maar een goede docent zou zeker welkom zijn.

Voor dat laatste moet ik een geschikte vipassana school/ leraar zien te vinden, als ik het zo hoor. Dat eerste lijkt niet te bestaan. Jammer.
Wederom: debat over hoe je boeddhisme interpreteert, bijvoorbeeld karma of ethiek, vind je volop binnen de sangha's. Het is wél steeds debat waarbij je onderlinge afspraken maakt over wat de grenzen van boeddhisme zijn; bijvoorbeeld studenten die serieus allerlei dingen gaan inbrengen over God-de-schepper of eeuwig-leven-na-de-dood of alle-religies-zijn-toch-een-en-ik-stel-zelf-wel-samen-wat-ik-wil komen vrij snel klem te zitten, alledrie voorbij die grenzen en veelal ook expliciet door Boeddha zelf 'als grens gesteld'.

Citaat
Het boeddhisme heeft zich altijd, waar het ook kwam, gevormd naar de lokale cultuur. In China ontstond zo Zen, en ook het Tibetaans Boeddhisme is erg lokaal gekleurd. Ik ben feitelijk op zoek naar een groep waar die geïmporteerde lokale kleuring niet te sterk is.
Zijn er binnen alledrie de traditionele scholen, en de 'synthetische' groep is dit vrijwel per definitie. Mijn sangha bijvoorbeeld staat bekend als olifant-in-porceleinkast, in Ierland en Wales experimenteren we wel met Keltische rituelen als 'Westerse' vervanger van de Aziatische.

Theravada: Vipassana-scholen
Zen: o.a. TNH en OBC
Tibetaans: o.a. Rig-Me via iemand als Sogyal Rinpoche

Maar zoals gezegd iets wat precies aan allevier je eisen voldoet zal lastig worden; ritueel en meditatie wordt binnen erg veel sanghas bijvoorbeeld als voorwaarde gezien voor een intellectueel debat, juist omdat je met puur het brein er simpelweg niet komt in het boeddhisme. Door meditatie en o.a. puja/ritueel wordt je hart er meer bij betrokken.

With folded palms,

<Ujukarin>

PS Ontzettend goed punt van Sohan. Ik haal altijd maar twee op het oog tegenstrijdige uitspraken van de Boeddha aan: 'Wees een eiland voor jezelf" en "Nee Ananda, zeg dat niet, sangha IS het hele spirituele leven". Het gaat om samen verbonden zijn vanuit zelfstandigheid/individualiteit. Teveel groeps-elementen in sangha maakt je tot groepsdier en potentieel deelnemer in machtsspellen, te weinig groeps-elementen en 'ik ben mijn eigen lerares wel' leidt bijna altijd tot een opgeblazen ego inplaats van ego overstijgen. Zoek de middenweg...


Avalokiteshvara

  • Gast
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #11 Gepost op: 05-03-2011 15:18 »
Het lijkt me dat er een midden mogelijk zou moeten zijn tussen uitgeschoten individualisme en je volledig aan een groep of leraar onderwerpen.

Ik weet niet of je het over mij hebt met dat alles al weten, maar hoe het ook zij, ik ben zeker niet uitgeleerd, mentaal niet en ook emotioneel en sociaal niet.

In het boeddhisme WAS een lange traditie van intellectuele discussie, overigens. De Boeddha zelf is daar mee begonnen, maar de hele Mahayana filosofie is er ook van doordrenkt. De laatste sporen zijn terug te vinden in de geformaliseerde debatten dieGelugpa geleerden nog steeds voeren, oa bij hun examens.

Het zou goed bij mij passen een plek te vinden waar dat soort debat, bij voorkeur levend, niet geformaliseerd, gecombineerd werd met een goede meditatie leraar. Ik ben in mijn eentje aardig bezig, maar een goede docent zou zeker welkom zijn.

Voor dat laatste moet ik een geschikte vipassana school/ leraar zien te vinden, als ik het zo hoor. Dat eerste lijkt niet te bestaan. Jammer.

Het boeddhisme heeft zich altijd, waar het ook kwam, gevormd naar de lokale cultuur. In China ontstond zo Zen, en ook het Tibetaans Boeddhisme is erg lokaal gekleurd. Ik ben feitelijk op zoek naar een groep waar die geïmporteerde lokale kleuring niet te sterk is. Maar zo te horen wordt dat bij elkaar sprokkelen.

Mmm… Ujukarin verwoordt hierboven denk ik mooi dat “midden” tussen het groepsgenoot-zijn en het individuele leerling-zijn. Katinka, je schrijft, ik citeer:

Ik weet niet of je het over mij hebt met dat alles al weten, maar hoe het ook zij, ik ben zeker niet uitgeleerd, mentaal niet en ook emotioneel en sociaal niet.

Ik denk dat je hier reageert op wat Sohan schreef, ik wil er toch wat over schrijven. Er bestaat in mijn optiek geen mens die alles al weet, uitgeleerd zou zijn (mentaal, emotioneel en sociaal). Het leven is open, de één heeft minder blokkades dan de ander, of dit nu mentaal, emotioneel, sociaal of wat dan ook is. Als de schoen wringt, kan het zo zijn dat je op een spiritueel pad terecht komt. Het hoeft niet, natuurlijk. Ik focus volstrekt op de leerling, niet op de leraar. De laatstgenoemde is pas van belang als er een zoekende is. Het één roept nu eenmaal het ander op. Een leraar mag inzicht en mededogen uitstralen, maar als er geen leerlingen zijn om van dat inzicht en mededogen te kunnen leren, is de leraar overbodig. Dus als iedereen Verlicht is, vervalt automatisch het leraar-zijn. Maar omdat mensen zoekende zijn naar hun ware aard, hun ware natuur, en dat niet voor elkaar krijgen, komen de leraren vanzelf om de hoek kijken. Eén plus één is twee. Maar als een mens niet zoekende is, zijn leventje leidt zoals zijn cultuur en conditioneringen hem leren, dan is daar ook niets mis mee. We gaan niet “bekeren”, dat is al te vaak gebeurd, met desastreuze gevolgen. Iemand die denkt dat hij anderen zou moeten helpen, het hen desnoods zou moeten opdringen, is verre van Verlicht. Sterker nog, de duisternis is nog nooit zo diep geweest. Je kunt niemand helpen, uitsluitend als hij of zij zoekende is en open staat voor je hulp. Dat is alles en het is zo simpel als het maar zijn kan.

Verder noteer je het volgende:

In het boeddhisme WAS een lange traditie van intellectuele discussie, overigens. De Boeddha zelf is daar mee begonnen, maar de hele Mahayana filosofie is er ook van doordrenkt. De laatste sporen zijn terug te vinden in de geformaliseerde debatten die Gelugpa geleerden nog steeds voeren, oa bij hun examens.

Doel je hier op mijn betoog over het feit dat het niet om de theorie maar om de praktijk van de spiritualiteit gaat? Als ik uitga van “ja” dan heb ik er het volgende over te zeggen. Natuurlijk is er altijd druk gediscussieerd in het Boeddhisme en ook in diverse andere spirituele stromingen. Ik ontken dat zeer zeker niet, en het is zeker niet “verkeerd”. Ik stel alleen dat theorie de wikkel om de chocolade is. Waarachtige spirituele kennis, ervaring en desnoods Verlichting zijn niet te omschrijven. Toen de Boeddha Verlicht werd, zo gaat het verhaal, zweeg hij, omdat hij besefte dat het onmogelijk zou zijn om datgene wat hij had “ervaren” of ingezien in woorden zou kunnen worden uitgedrukt. De god Brahma Sahampati begon zich ernstig zorgen te maken:

“[Boeddha:] ‘De waarheid blijft verborgen voor hem, die in de boeien van haat en verlangen ligt. Nirvana blijft onbegrijpelijk en geheimzinnig voor de lage geest, die door wereldse belangen als door wolken omringd is.
Zou ik de leer prediken en de mensheid haar niet verstaan, dan zou dit mij slechts moeite en zorg geven.’
Toen daalde Brahma Sahampati neder uit de hemel, en zeide, na de Gezegende te hebben aangebeden: ‘Helaas! De wereld moet ten onder gaan, zo de Heilige, de Tathagata, besluiten mocht het dharma niet te verkondigen. Wees genadig jegens hen die worstelen; heb mededogen met hen, die lijden; heb deernis met de schepselen, die hopeloos in de strikken der smart zijn gevangen.
Er zijn enkele wezens, die bijna rein zijn van het stof van wereldszin. Zo zij de leer niet horen verkondigen, zullen zij verloren zijn. Doch zo zij haar horen, zullen zij geloven en gered worden.’
De Gezegende, vervuld van mededogen, zag met het oog van een Boeddha neder op alle gevoelende schepselen, en hij zag onder hen wezens, wier geest slechts ternauwernood bedekt was door het stof van wereldszin, die welbereid waren en gemakkelijk te onderwijzen. Hij zag er enigen, die bewust waren van de gevaren van begeerte en zonde.
En de Gezegende zeide: ‘Wijd open zij de deur der onsterfelijkheid voor allen, die oren hebben om te horen. Mogen zij het dharma gelovig ontvangen.
Toen verstond Brahma Sahampati dat de Gezegende het verzoek verhoord had en de leer verkondigen zoude.’


Citaat uit: Paul Carus: “Het Evangelie van Boeddha”, Ankh Hermes Deventer 1983, blz. 42-43.

Vooral in het persoonlijk onderricht tussen leraar en leerling (binnen Zen heet dat Dokusan) moet de leerling tonen wat hij heeft geleerd, dus in de praktijk. Dat moet gebeuren via actie en niet via allerlei spirituele praatjes waar het denkhoofd van de leerling mee vol zit. Je kunt wel discussiëren over het Boeddhisme, maar je persoonlijke waarheid is iets anders dan de Boeddhistische geschriften. Natuurlijk valt er ook cerebraal iets te leren uit de geschriften, maar het Uiteindelijke zul je er niet in vinden. Dat kan slechts je eigen “ervaring” of “ervaren” zijn. Eigenlijk is het niet eens een “ervaring”. Het klinkt misschien wat ingewikkeld en ik erken dat de wikkel óók bij de chocoladereep hoort. Alleen verwijzen de geschriften slechts als een vinger naar de maan, ze moeten uiteindelijk niet worden verwisseld met de papieren wikkel, de geschriften dus. Eerst bestudeer je de geschriften, daarna gebruik je die als vingerwijzing. Je gebruikt de plattegrond uitsluitend als referentiekader om ergens te komen. Ben je eenmaal op de plek gearriveerd waar je moet zijn, dan wordt de stafkaart feitelijk op dat moment overbodig. Dat betekent dat je eigen waarheid niets van doen heeft met de stafkaart. De stafkaart heeft je als een vlot geholpen de rivier over te steken, het heeft een richting aangegeven. Nu je bent aangekomen op de andere zijde, blijf je het vlot niet met je meedragen, zei de Boeddha eens. Want dat zou onzin zijn, toch? Het één en ander betekent echter niet, dat je nooit meer over het Boeddhisme zou kunnen discussiëren. Sterker nog, als je realisatie hebt ervaren, zul je beter en helderder dan ooit kunnen meepraten en zelfs mensen die er om vragen kunnen proberen te helpen.
« Laatst bewerkt op: 05-03-2011 15:31 door Avalokiteshvara »

Offline Katinka - Boeddha hoekje

  • Mindfulness Trainer en Boeddhistisch Student
  • Administrator
  • Verspreider van inzicht
  • *****
  • Berichten: 117
  • Geslacht: Vrouw
  • Forum eigenaar en manager
    • Bekijk profiel
    • Een Boeddha hoekje
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #12 Gepost op: 06-03-2011 10:31 »
Bedankt voor alle zinvolle bijdragen.

Van de afkortingen raak ik nogal in de war, eerlijk gezegd.
Concreet worden me hier, als relatief goed passend aangeraden, als ik het goed begrijp:

 Thich Nhat Hanh
Sogyal rinpoche
OBC = order of Buddhist contemplatives , ook in nl?
Stichting inzichtsmeditatie

Vanwege mijn eigen intellectuele neigingen, die zich echt niet laten uitstellen tot ik de rituelen beheers, ben ik geneigd me eerst tot de maitreya stichting in emst te richten.

Door de intellectuele discussies te beperken tot hen die die meditatieve basis wel hebben laten de betreffende scholen een heel potentieel aan vragen bij het publiek liggen overigens, maar dat is een ander verhaal.

Offline Ujukarin

  • Global Moderator
  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 716
  • Geslacht: Man
    • Bekijk profiel
    • Triratna Boeddhistisch Centrum Amsterdam
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #13 Gepost op: 06-03-2011 11:01 »
Hoi maar weer,

Sorry voor het jargon maar elk wereldje heeft dat gemakkelijk. OBC heeft natuurlijk ook een NL naam maar de Engelse is en blijft populair; ze zitten in Apeldoorn.

Het punt
Citaat
Door de intellectuele discussies te beperken tot hen die die meditatieve basis wel hebben laten de betreffende scholen een heel potentieel aan vragen bij het publiek liggen overigens,

is misschien wel 'by design'. Een advies van de Boeddha zelf overigens. En terug te vinden in o.a. het verhaal van de professor die de zenmeester bezocht en alsmaar vragen bleef stellen, waarna de zenmeester thee bleef inschenken ook toen het kopje al lang overstroomde.

Veel sukses in Emst, heb er drie jaar met redelijke tevredenheid gewoond en meegeholpen totdat 'mijn pad zich toch een andere kant uit bewoog'.

With folded palms,

<Ujukarin>

Offline chan

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 515
    • Bekijk profiel
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #14 Gepost op: 17-03-2011 10:08 »
Hallo Katinka.
Ik kan me vergissen maar ik heb de indruk dat je veel behoefte hebt aan helder en diepgaand denken. Wellicht dat je wat hebt aan het volgende boekje, - o.a. ZEN Boeddhisme - ik heb het overigens zelf niet gelezen maar wel een paar andere van dezelfde schrijver. Ik was zeer onder de indruk van zijn unieke niet dogmatiche benaderingen.

Meditation and the Soft Will

George Kuhlewind
De Boeddha zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Dharma  zoek IK in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
De Menselijke gemeenschap zoek IK  in en met mijn werkzame IK aanwezigheid.
Boeddhanatuur ontmoet Boeddhanatuur in zelfbewustzijn

Offline Katinka - Boeddha hoekje

  • Mindfulness Trainer en Boeddhistisch Student
  • Administrator
  • Verspreider van inzicht
  • *****
  • Berichten: 117
  • Geslacht: Vrouw
  • Forum eigenaar en manager
    • Bekijk profiel
    • Een Boeddha hoekje
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #15 Gepost op: 16-06-2011 09:25 »
@Chan - klopt, ik heb behoefte aan helder denken. Maar nog meer Boeddhistische boeken is op dit moment niet wat ik zoek. Hoewel ik wel in september aan een studie (westerse) filosofie begin. ;)

@Ujukarin - Tja - design of niet, maar er spreekt wel een gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid uit de weigering om de dialoog met 'gewone' mensen aan te gaan. En dat is Boeddha niet aan te wrijven: die ging wel in op vragen van niet-Boeddhisten. Wat latere leraren ook gedaan mogen hebben.

Offline gouden middenweg & de wilde natuur

  • Gevestigde Sangha
  • *****
  • Berichten: 562
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
    • Bekijk profiel
Re:Boeddhisme in Nederland
« Reactie #16 Gepost op: 18-06-2011 18:01 »
Ik ben wat afstand aan het nemen van de Theosofische Vereniging, omdat die club voor mij niet meer werkt. Ik heb er veel geleerd, maar het wordt wat te klein.

Maar ik ben wel een organisatie mens: ik vind het fijn om met mensen te praten en om te gaan die met dezelfde dingen bezig zijn als ik.

Dus ben ik op zoek naar een alternatief. Kijken in de boeddhistische hoek ligt voor de hand.

De vraag is alleen: is er een actieve Nederlandse Boeddhistische organisatie die
- ondogmatisch is
- niet ritueel
- goede meditatie docenten heeft?

Wat is er eigenlijk mis met ritueel ?

Noem eens een paar rituelen.
Waarheid in spirituele zin is gevonden hebben wat je zocht.

lord rainbow

  • Gast
« Laatst bewerkt op: 25-01-2013 16:17 door lord rainbow »