Asava's worden in het Engels op verschillende manieren vertaald. Als taints, corruptions, influxes, fermentations, influences. Ik denk dat je kunt zeggen dat het verwijst naar diep opwellende beladen, bezielde, begeesterde formaties in ons. Er komt een stroom in beweging die het denken, spreken en doen gaat kleuren, vertekenen, verdraaien, kapen, beheersen. Het zijn niet zomaar onbeladen formaties, niet zomaar neutrale gedachten, niet zomaar wat mentale activiteit. Het verwijst naar mijn indruk niet naar mentale activiteit in je hoofd. Het komt uit een diepere laag.
Er wordt gezegd:
"
Him I call deluded, Aggivessana, who has not abandoned the taints (asavas) that defile, bring renewal of being, give trouble, ripen in suffering, and lead to future birth, ageing, and death; for it is with the non-abandoning of the taints that one is deluded. Him I call undeluded who has abandoned the taints that defile, bring renewal of being, give trouble, ripen in suffering, and lead to
future birth, ageing, and death; for it is with the abandoning of the taints that one is undeluded. The Tathagata, Aggivessana, has abandoned the taints that defile, bring renewal of being,
give trouble, ripen in suffering, and lead to future birth, ageing, and death; he has cut them off at the root, made them like a palm stump, done away with them so that they are no longer
subject to future arising. Just as a palm tree whose crown is cut off is incapable of further growth, so too, the Tathagata has abandoned the taints that defile...done away with them so that
they are no longer subject to future arising." (MN36)
Dit erkent denk ik ook de kracht van asava's. Het zijn als het ware diepe (ik denk onderbewust opkomende) opwellingen die je sowieso beinvloeden. Ik neig ze te zien (correct me if i am wrong) als wat je ten diepste ook rusteloos maakt. Dat soort opwellingen waardoor je het gevoel krijgt dat je iets mist, dat je iets moet. Iets anders nodig hebt om je goed te voelen.
Hoe dan ook, deze formaties, deze instromingen, houden het Wordingsproces op gang volgens de suttas. Het Pali woord 'asava' schijnt etymologisch verband te houden met gisten. In die zin zou je het misschien diepe opwellingen, opborrelingen, gistingen kunnen noemen die in ons opkomen, en ons ook meteen gaan beheersen. Er gist vaak wel iets in ons toch? Er borrelt wel wat op dat rusteloos maakt, gejaagd, ontevreden, verscheurt. Het is alsof je niet met jezelf kunt leven, vind ik, en dat maakt je zoekende.
Er zijn niet veel teksten die direct spreken over
de ogenblikkelijke vernietiging van de bezoedelingen. Maar ze zijn er wel. Maar over het algemeen wordt dit behandeld als iets geleidelijks of stapsgewijs. Als er sprake is van de
ogenblikkelijk vernietiging van de bezoedelingen dan wordt in commentaren meestal aangenomen dat zo iemand al spiritueel gevorderd en rijp is.
De arahant en een Boeddha is vrij van asava's.
Dat de beeindiging van zulke kwellende en beetnemende influxen het doel van de Dhamma is dat wordt, vind ik, heel mooi duidelijk gemaakt in AN5.170 met een gesprek tussen Bhaddaji en Ananda:
"Friend Bhaddaji (een Brahmaan?), what is the foremost of sights? What is the foremost kind of hearing? What is the foremost happiness? What is the foremost perception? What is the foremost among states of existence?"
"(1 ) There is, friend, Brahma (God/Schepper/Vader, mijn toevoeging), the vanquisher, the unvanquished, the universal seer, the wielder of power. Getting to see Brahma is the foremost sight. (2) There are the devas (een soort hemelse wezens) of streaming radiance who are suffused and inundated with happiness. They sometimes utter the inspired utterance: 'Oh, what happiness! Oh, what happiness!' Getting to hear that sound is the foremost kind of hearing. (3) There are the devas of refulgent glory. Being happy, they experience very peaceful happiness: this is the foremost happiness. (4) There are the devas of the base of nothingness: this is the foremost perception. (5) There are the devas of the base of neither-perception-nor-nonperception: this is the foremost state of existence."
Het voornaamste/ultieme is een bepaald soort ervaring/beleving in de visie van Baddaji en ik denk ook bij velen nu nog.
"Then does the Venerable Bhaddaji agree with the multitude about this? zegt Ananda dan.
"The Venerable Ananda is learned, so let him clear this up himself."
"Then listen, friend Bhaddaji, and attend closely. I will speak."
"Yes , friend," the Venerable Bhaddaji replied.
The Venerable Ananda said this: "(1) In whatever way, friend, one sees such that immediately afterward the destruction of the taints occurs: this is the foremost sight. (2) In whatever way one hears such that immediately afterward the destruction of the taints occurs: this is the foremost kind of hearing. (3) In whatever way one is happy such that immediately afterward the destruction of the taints occurs: this is the foremost happiness. (4) In whatever way one perceives such that immediately afterward the destruction of the taints occurs: this is the foremost perception. (5) In
whatever way one exists such that immediately afterward the destruction of the taints occurs: this is the foremost state of existence."
Ik vind dat dit wel
kernachtig beschrijft waar het om te doen is in de Dhamma. Mensen kunnen van alles zien, horen, waarnemen, beleven aan staten, maar op zich draait het daar niet om in de Dhamma want dit zijn altijd maar tijdelijke zaken, geconditioneerd, vergankelijkheid. Uiteindelijk is het effect van wat je ziet, hoort, waarneemt en in welke staat je verwijlt, belangrijker.
Ananda bespreekt de boeddhistische visie als: De voornaamste aanblik die je kunt hebben, het voornaamste geluid dat je kunt horen, het voornaamste geluk dat je kunt ervaren, de voornaamste vorm van bestaan/staat waarin je kunt verkeren, is die waarna
daarna meteen de bezoedelingen eindigen. Die realisatie wordt uitdoving genoemd, de vuren van hebzucht, haat en begoocheling zijn nu uitgedoofd, het hart bevrijd door wijsheid, Nibbana is gerealiseerd.
Dit is altijd de rode lijn in de sutta's vind ik. Wij mensen kunnen een ware competitie ontketenen dat we dit of dat gezien, gehoord, beleeft hebben, het voornaamste, het ultieme, maar wat heeft dat dan gedaan met je? Daar gaat het om. De Pali sutta's laten dat nooit los. Wat je dan ook ziet, hoort, beleeft het moet ook echt bevrijden van de bezoedelingen. Want dat is het ultieme doel van de Pali Dhamma. Dit is je ultieme welzijn, gezondheid, het einde van lijden.
Ik heb
2 sutta's gevonden die het soort inzicht of wijsheid of realisatie beschrijven dat zou kunnen leiden tot de ogenblikkelijke vernietiging van de asava's:
https://suttacentral.net/sn22.55/en/bodhi?lang=en&reference=none&highlight=falsehttps://suttacentral.net/sn22.81/en/bodhi?lang=en&reference=none&highlight=falseMisschien kunnen we die eens bespreken, als er liefhebbers zijn.
