Auteur Topic: Karma en de dood  (gelezen 1547 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Bodhiboom

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1455
Karma en de dood
« Gepost op: 14-05-2021 17:54 »
Beste allen,

Ik kwam vandaag dit stukje van Osho tegen, in The Mustard Seed, zijn boek over Jezus en de Gospel of Thomas uit de gnostische geschriften van Nag Hammadi:

Citaat
Mulla Nasruddin’s wife was reading an article to him against smoking. Experts were quoted as saying that cancer and tuberculosis and other diseases are possible through smoking. He heard it and then said, ”Stop this nonsense! This is all silly, and I tell you, I intend to continue smoking till I die!”
His weary wife said, ”Okay then, have it your own way. But what makes you think that even then you will stop? What makes you think that even then, when you die, you will stop?”
Really, if you are under hypnosis, it never stops. Death doesn’t make much difference: in the next life you start again the same way, because the next life starts from where the last was discontinued; it is a continuity. So when a child is born, he is not really a child, he is very, very old, very ancient. He brings all his ancient karmas with him, all the samskaras and conditionings. He starts as an old man – he already has his hypnosis. This is what Hindus call samskaras, karmas.
What are karmas? What is the deepest meaning of the theory of karma? Karma is a method of autohypnosis. If you repeat an action continuously you become hypnotized by it; then the karma, the action, becomes the master and you are just a slave. What have you gained through sex? Have you gained anything or is it just a repetition? But you have repeated it for so long that now if you stop you feel you are missing something. If you continue you feel nothing is gained. If nothing is gained by continuing it, then you are not missing anything by stopping it. Then why do you feel something is missing? It is just the old habit – a samskara, a conditioning, a karma. You have repeated it too many times and you have become hypnotized by it. Now you have to repeat it, it has become an obsession, it is compulsive.

Ik vond het een hele interessante manier om naar Karma’s te kijken. Als een gewoonte, een verslaving, een autohypnose een karma is, dan natuurlijk dat je dat soort dingen met je mee draagt. Het zou best wel eens dieper kunnen zitten dan het geheugen, ingeslepen in de natuur van de mens.

Met wisselende zonneschijnende groet,
Bodhiboom
“Do not try to become anything. Do not make yourself into anything. Do not be a meditator. Do not become enlightened. When you sit, let it be. When you walk, let it be. Grasp at nothing. Resist nothing.”
— Ajahn Chah

Offline nico70+

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1000
    • facetten van het boeddhisme
Re: Karma en de dood
« Reactie #1 Gepost op: 15-05-2021 22:06 »
Beste,

Anguttara Nikaya IV. 77 gaat over vier niet te vatten dingen. Eén ervan is dat men niet diep  moet nadenken, geen speculatieve gedachten moet wijden aan de resultaten van kamma (kamma-vipāka).  Als men hierover (te) diep nadenkt, leidt dat tot geestelijke nood en geestelijke ziekte.

Nico

Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • Actief Lid
  • Sangha lid
  • **
  • Berichten: 363
  • Oordeelt niet
Re: Karma en de dood
« Reactie #2 Gepost op: 16-05-2021 14:57 »
Wat Gautama de Boeddha stelt over karma (intentionele handelingen), heeft een voorgeschiedenis. De Veda's - de heilige geschriften van de brahmanen en hindoes - spreken reeds over karma. De Vedische wijsheidsleer stelt net als de Boeddha dat karma de onpartijdige wet is van wat de doelbewuste menselijke handelingen (oorzaak en gevolg) voortbrengen, waarmee de ethische menselijke verantwoordelijkheid wordt geduid.

De Veda’s stellen dat elke doelbewuste karmische handeling die ik ten uitvoer breng naast het zichtbare gevolg ook een onzichtbaar gevolg heeft, dat feitelijk de energetische optelling is van alles wat we als mens doelbewust doen. Zoals gezegd wordt de mens in de Veda's, maar ook volgens het boeddhisme voorgesteld als een verantwoordelijk wezen, verantwoordelijk voor elke goede, slechte of neutrale daden. Dat alles kan in een volgend bestaan via reïncarnatie (of via de wedergeboorte) leiden tot een nieuw leven. Dat leven is het gevolg van hoe men in een afgelopen bestaan (en zelfs daarvóór) heeft geleefd.

Er bestaan allerlei theorieën over hoe het karma zou uitwerken, maar een bewijs van hoe het karma werkzaam is via reïncarnatie (of via de wedergeboorte), ontbreekt. De Bhagavad Gita stelt in dit kader: "Je hebt slechts de keuze in je handelingen, niet in de resultaten." Toch menen velen dat ze af zouden kunnen leiden welk gevolg bij welke specifieke handeling zou horen, tot aan de wildste fantastische veronderstellingen. Dat is een beetje waar Nico maar verwijst.

Zoals iedere boeddhist weet, gaat Gautama de Boeddha uit van de wedergeboorte van de karmische (gecombineerde) werking van de zintuigen en de dito dorst naar het bestaan. En is in het boeddhisme geen sprake van reïncarnatie (opnieuw in het vlees verschijnen door zielsverhuizing), maar van wedergeboorte. De vooronderstelling die hieraan ten grondslag ligt, is dat het karma zonder persoonlijke ziel uitwerkt in een nieuw leven (anatman), terwijl de hindoes daarentegen uitgaan van de zielsverhuizing van het atman, de (goddelijke) ziel.

Voor de rest komt de boeddhistische karmaleer best grotendeels overeen met de wijsheidsleer van de Veda's. In de Upanishaden, het sluitstuk van de Veda's, ligt de weg naar de bevrijding besloten. Volgens de Veda’s is de mens gebonden aan de cyclus van geboorte en dood zolang er onwetendheid is. De noodzakelijke kennis tot bevrijding (moksha, samadhi) vindt men dus terug in de Upanishaden en de beoefening van yoga onder leiding van een Leraar of Meester. Dan zal men - mits het inzicht en het besef volledig zijn - niet meer opnieuw worden geboren. Exact zoals het boeddhisme ook beschrijft. Alleen ontbreekt in het boeddhisme dus een zielsverhuizing (reïncarnatie).

Wat Osho in deze beweert, is analoog aan het vorenstaande. Hij stelt dat de mens in onwetendheid leeft door zijn conditioneringen e.a. En dit allemaal automatisch als de "waarheid" aanneemt, zichzelf er als het ware mee hypnotiseert. Herhaling is de toverkracht van de reclame, zullen we maar zeggen. Dit is in zekere zin waar, want iedereen wordt opgevoed met bepaalde normen en waarden. En men doet allerlei levenservaringen op. Op welke wijze dat alles het karma veroorzaakt en hoe dat zal uitwerken, blijft grotendeels de vraag. Vandaar dat Osho meestal antwoordde op vragen over een mogelijk leven na de dood, reïncarnatie en wedergeboorte: "Je kunt je beter afvragen, of je nu - vóór de dood, wel daadwerkelijk lééft."
« Laatst bewerkt op: 16-05-2021 15:09 door Buddha Amitabha »
"Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen vertroost worden."

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1112
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Karma en de dood
« Reactie #3 Gepost op: 18-05-2021 08:22 »
Beide, zowel karma als verantwoordelijkheid kunnen een zware last zijn.
Elke spirituele slogan kan een bron van kwelling zijn.

Als we in een causale werkelijkheid leven is het ook vrij duidelijk dat er gevolgen zijn van al mijn acties die het persoonlijke overstijgen. De wereld ontvangt mijn acties.
Het is ook logisch dat er levende wezens de erfgenamen zullen zijn van mijn acties. Zowel in uiterlijke omstandigheden als innerlijk.

Ik kan dat dramatiseren en dan is er een kwelling.
Ik kan het ook geheel negeren en dan is er een vluchten voor de verantwoordelijkheid die zich ook innerlijk wreekt.

Een mens kan proberen om van zichzelf het middelpunt van het universum te maken, maar de vluchtigheid, de kwetsbaarheid en vergankelijkheid doen een mens beseffen dat dit niet zo is.
Boeddha is het ideaal, de poort naar de andere zijde, de mythe van de mens die het eindpunt heeft bereikt.

Je leeft verder maar niet meer in de ik-vorm. Ook niet als een superman, ook niet als een ik-bewuste eeuwige geest. Enkel in de nalatenschap en op een dag komt de nalatenschap tot bewustzijn en dat ben jij. Er is geen ander.

Is het de bedoeling van spiritualiteit om precieze kennis van de processen te geven, of kracht om de vluchtigheid, de kwetsbaarheid, de vergankelijkheid van het menselijke bestaan te overstijgen.
Een mens kan op zoek gaan naar kennis, en toch hoeveel hij ook weet of nog gaat weten, nooit heeft een mens een antwoord op het onbekende.

Is mijn bron van kracht waar ?
En is de bron van kracht van een ander niet waar ?
Religie is een mythisch verhaal, en je stapt in de mythe omdat het je aanspreekt, of omdat je er waarheid in ziet.
Ik ben geen wetenschapper die karmische processen wil onderzoeken. En ik ben er van overtuigd dat de menselijke genialiteit best wel correcte info kan geven over die processen.
Alleen is mijn bevattingsvermogen van de menselijke genialiteit beperkt.

Is jou interpretatie van karma een bron van kracht of een bron van kwelling ? En dat is voor mij religie, je zoekt, onderzoekt die zaken op zo'n manier dat het een bron van kracht is.
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

Offline Buddha Amitabha

  • Mahayana boeddhisme
  • Actief Lid
  • Sangha lid
  • **
  • Berichten: 363
  • Oordeelt niet
Re: Karma en de dood
« Reactie #4 Gepost op: 18-05-2021 23:05 »
Mijn indruk is, dat van het karma over het algemeen een kwelling wordt gemaakt. Het is inderdaad de vraag of een bepaalde aanwijzing of religieuze kennis je energie geeft, of juist jouw energie afneemt. Dat kan enerzijds liggen aan de boodschap,  anderzijds aan jouw eigen interpretatie als mens van bepaalde wijsheden.

Ik heb het karma altijd beschouwd als een verklaring, een aanwijzing dat je een specifieke levende verantwoordelijkheid hebt in je handelen, zowel voor je eigen welzijn als dat van de ander. Dat is geen gemakkelijke weg, omdat het leven zelf al nogal moeilijk is. Ik ben geen held, en nogal emotioneel van aard. Door mijn hoogsensitiviteit ben ik snel overprikkeld en van slag. Dat bemoeilijkt mijn leven op een bepaalde wijze. Het heeft aan de andere kant ook zo zijn ethische rijkdom.

Het is trouwens in elke religie mogelijk om zaken, theorieën, wijsheden, verkeerd te begrijpen of te interpreteren. Het lijkt me belangrijk om erg voorzichtig te zijn of misschien zelfs te zwijgen als het over de wedergeboorte gaat in karmisch perspectief. We kunnen immers niet over de dood heen kijken, en zitten aan deze zijde van het sterven te koekeloeren in de boeken die van alles en nog wat verklaren willen over dit soort zaken.
"Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen vertroost worden."

Offline Gouden middenweg & de wilde natuur

  • Eerwaarde
  • ******
  • Berichten: 1112
  • Er zit geen ZELF in het ik-gevoel noch erbuiten.
Re: Karma en de dood
« Reactie #5 Gepost op: 19-05-2021 06:51 »

het is logisch dat de hebzucht van de mens zich ook kanaliseert in de spirituele medemens. Mensen zoals die hier op het forum te vinden zijn, mensen die meer dan normale interesse hebben in spirituele, religieuze, godsdienstige zaken. De waarheidzoeker.

Ik zie bij mezelf dat ik mateloze ambities heb. En tegelijkertijd met de mateloosheid zijn er de frustraties. Mezelf het etiket, waarheidzoeker geven is de waarheid ten dele geweld aandoen. het is eerder "ambitiezoeker in spirituele zaken". Toch is het enkel negatief zien ook niet volledig juist.

Het hogere doel transcendeert de hebzucht. Maar kan ook de hebzucht versterken.
De dood overschrijdende hogere doel kan berusting geven aan de frustraties van het leven van elke dag. Maar als ik te serieus in het verhaal stap dan versterkt het juist de hebzucht.

Verbondenheid, verantwoordelijkheid,
Je voelt je verbonden met de erfgenaam van de karma, je voelt je verantwoordelijk voor de erfgenaam van de karma. Is het erfgenaam of is het nalatenschap.

Waarschijnlijk voelen  mensen zich meer verbonden wanneer men het personaliseert. Mensen willen graag persoonlijk verder bestaan. Een mens voelt en ervaart een zinloosheid wanneer zijn leven eindigt in de dood. Maar de oorzaak van dit ervaren van zinloosheid is juist de breuk die een mens ervaart tussen hem en het leven. Ik, mijn.
het leven is het leven, dat ben ik niet.
de wereld is de wereld, dat ben ik niet.
de ander is de ander, dat ben ik niet.

Een mens voelt zich innig verbonden met ik, mijn.
Maar ervaart die innige verbondenheid niet met leven, wereld, ander.
Terwijl de ander geen ander is, maar slechts een ander gelaat van ik. Maar de innige verbondheid ontbreekt.
In concepten als reïncarnatie en wedergeboorte het makkelijker is om de innige verbondheid te bewaren.
Religie is de reflectie van de zoektocht van de mensheid naar algemeen geldende waarheden, om de mens te helpen in zijn zoektocht naar zijn persoonlijke waarheid. Zodat de mens kan zeggen : ik heb gevonden  wat ik zocht.

 


Laatste berichten

[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: India en valse guru’s by Bodhiboom Vandaag om 10:28
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: India en valse guru’s by Steve Gisteren om 19:49
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: India en valse guru’s by Buddha Amitabha Gisteren om 18:22
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: India en valse guru’s by Steve Gisteren om 17:34
[Filosofie , Metafysica, multi- en interreligieuze dialoog] Re: India en valse guru’s by Buddha Amitabha Gisteren om 16:40
Powered by EzPortal